อิตาเลี่ยนร้อนรัก

ตอนที่ 69 : Special Chapter 4 : บทส่งท้าย : ดวงใจมังกร (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,565
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    1 ก.ค. 61


*เนื่องจาก Chapter นี้มีเนื้อหาติดเรท เพื่อป้องกันการโดนแบน

มิ่งจึงตัดฉากเรทออกจากบทนี้แล้วนะคะ


หากผู้อ่านต้องการมีอิพี่ฟราน และเฮียไมค์ แบบรูปเล่ม ไว้ในครอบครอง

ตอนนี้มิ่งเปิด Pre-Order เล่มทำมือแล้วนะคะ รายละเอียดตามภาพด้านล่างเลย

**หรือ สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติ่มได้ที่เพจ ตามลิงค์ด้านล่างสุดคร้าาา



***เปลี่ยนปกใหม่ สำหรับ Version ทำมือ

***เปลี่ยนกลับมาใช้ นามปากกาดั่งเดิม "มิ่งมาดา" ด้วยคร้าาาา


.....................................................................


Special Chapter 4

บทส่งท้าย

ดวงใจมังกร (จบ)

 

                ไผ่หลิวนั่งแปรงผมอยู่หน้ากระจกของโต๊ะเครื่องแป้งสุดหรูด้วยใจตุ๊มๆ ต๊อมๆ และแทบจะทุกๆ สองนาทีสายตากลมจะต้องเหลือบไปมองยังหน้าประตูห้องน้ำ เธอยังไม่คุ้นกับการใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายตามลำพังอย่างนี้เลย เธอยังไม่รู้เลยว่าเธอจะต้องทำหน้าอย่างไรดี เมื่อเขาเปิดประตูออกมา

                “อาบน้ำเสร็จแล้วครับที่รัก ไปนอนกันเถอะ”

                หญิงสาวมัวแต่ใจลอยคิดกังวลไปสารพัดจึงไม่ทันรู้ตัวว่าเขาออกจากห้องอาบน้ำมาตั้งแต่ตอนไหน แต่ที่รู้ๆ ตอนนี้เขาที่นุ่งผ้าเช็ดตัวเพียงผืนเดียว กำลังช้อนอุ้มร่างของเธอที่อยู่ในชุดนอนที่วาบหวิวน้อยที่สุดที่ถูกเตรียมเอาไว้อยู่ในตู้เสื้อผ้า แล้วมาวางลงบนเตียงนุ่มโดยที่ร่างหนาของเขาโถมทับตามลงมาอย่างไม่ให้เธอหลีกหนีได้เลย

                “เอ่อ คุณไมค์คะ คือว่าฉันง่วงนอนแล้ว”

     ไผ่หลิวไม่รู้ว่าจะต้องทำตัวอย่างไรดี รู้สึกสะท้ายอายขัดเขินไปหมดจึงแสร้งทำเป็นหลับตาง่วงนอนขึ้นมาเสียดื้อๆ แต่มีหรือที่มาเฟียใหญ่จะไม่รู้ทัน

                “ไม่เป็นไรทูนหัว ถ้าคุณง่วงคุณนอนเฉยๆ ก็ได้ เดี๋ยวผมจะทำหน้าที่ปั้มลูกให้คุณเอง”

                “คุณไมค์!

     เมื่อได้ยินประโยคที่บอกความต้องการออกมาอย่างโจ่งแจ้ง เสียงหวานถึงกันแหวออกมาอย่างอดไม่ได้ จนเผลอตัวลืมตาขึ้นมา

                เมื่อหญิงสาวไม่ได้ง่วงนอนจริงดังที่เธอเอ่ยมา ไมเคิลจึงก้มลงประกบปากหนาเข้ากับริมฝีปากจิ้มลิ้มทันที มาเฟียหนุ่มไซ้ซอนควานหาความหวานซ่านในปากอิ่มอย่างหิวกระหาย นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เขาได้มีโอกาสจูบปากเธอยามที่เธอรู้สึกตัวอย่างนี้ เพราะเท่าที่ผ่านมาเขาทำได้แค่เพียงแอบขโมยจูบเธอ ยามที่เธอถูกเขาวางยาสลบไม่รู้สึกตัว ซึ่งความรู้สึกมันช่างแตกต่างกับยามนี้ลิบลับ

                คราแรกไผ่หลิวมีท่าทีขัดขืนเล็กน้อยด้วยเพราะตื่นกลัว แต่เมื่อถูกรุกเร้าอย่างหนักหน่วงเธอจึงไม่อาจต้านแรงพิศวาสได้ เพราะส่วนลึกของหัวใจเธอนั้นมันก็ร่ำร้องโหยหาเขาเช่นกัน

เรียวปากของหนุ่มสาวยังคงบดเบียดดูดดื่มกันอย่างไม่รู้จักอิ่มเอม แต่มือหนาของไมเคิลก็ไม่ได้อยู่เฉย เขาค่อยๆ ปลดเปลื้องชุดนอนสุดวาบหวิวออกจากร่างบาง ถึงแม้ว่าชุดนอนจะยั่วใจมากเท่าใด แต่มันก็ยังน้อยกว่าเรือนร่างอิ่มยามที่ไม่ได้สวมอะไรเลยอยู่ดี

หลังจากที่ส่งให้ร่างบางเปลือยเปล่าเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มตัดใจถอนจุมพิตขยับขึ้นมารีบปลดปมผ้าเช็ดตัวออกจากท่อนล่าง สายตาคมไม่ละไปจากทรวงอกอวบใหญ่ล่อตาล่อใจผู้ชายที่มีเลือดเนื้ออย่างเขานัก

“ที่รัก...คุณสวยจริงๆ สวยไปทั้งตัว ถ้าผมไม่ได้แต่งงานกับคุณ ผมคงต้องบ้าตายแน่ๆ” เสียงทุ้มครางบอก ก่อนที่จะก้มต่ำลงไปฝังรอยจูบกับอกอิ่มที่หมายตา

“คุณไมค์คะ ถ้าหากเราแต่งงานกันไป แล้วฉันเกิดมีลูกให้คุณไม่ได้ แบบว่าฉันอาจจะเป็นหมันหรือมีลูกยาก คุณจะทำยังไงคะ คุณจะหย่ากับฉันแล้วไปแต่งงานใหม่หรือเปล่า”

“ไม่มีทางเป็นอย่างนั้นไปได้หรอกทูนหัว เชื้อผมแรงจะตายไป” ไมเคิลพูดขณะที่ริมฝีปากยังไม่ยอมละไปจากสองเต้าอวบ

“แล้วถ้าเกิดฉันมีลูกให้คุณไม่ได้จริงๆ ล่ะคะ”

คราวนี้ไผ่หลิวพูดออกมาอย่างจริงจัง ร่างบางนิ่งงันไม่โอนอ่อนไปตามการโอ้โลมของเขา จึงทำให้ไมเคิลต้องรีบเงยหน้าขึ้นมามองดวงหน้าหวานที่กำลังทำหน้าจริงจังมองเขาอยู่

ชายหนุ่มเห็นแววสับสนกังวลใจในแววตาของไผ่หลิวได้อย่างชัดเจน ไมเคิลจึงเลื่อนตัวเองขึ้นไปเอามือหนากอบกุมใบหน้างามเอาไว้ในอุ้งมืออย่างทะนุถนอม พร้อมกับก้มลงให้จมูกโด่งของเขาคลอเคลียอยู่กับปลายจมูกโด่งเล็กของเธอ

“หลิว...ผมอยากให้คุณรู้ไว้นะ ถ้าไม่ใช่คุณ ผมจะไม่ยอมแต่งงานเด็ดขาด และต่อให้คุณไม่มีลูกให้ผม ผมก็จะไม่ยอมหย่าขาดจากคุณแน่ ผมไม่มีวันไปแต่งงานกับใครได้อีกแล้ว หรือต่อให้ทุกคนในพรรคปลดผมลงจากตำแหน่งเพียงเพราะผมไม่มีทายาทไว้สืบสกุล ผมก็ยินดีลงจากตำแหน่งโดยดี ผมไม่ยอมแลกอะไรกับคุณทั้งนั้น ผมสูญเสียอะไรทุกอย่างได้หมด แต่จะไม่ยอมเสียคุณไปเด็ดขาด เพราะคุณมีค่ามากที่สุดในชีวิตของผม”

“คุณไมค์...” ไผ่หลิวครางสะอื้นตื้นตันใจ ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลยว่าจะได้ยินสิ่งที่เธออยากฟังมาตลอด

“ที่รัก...คุณรู้ไหมว่าผู้ชายขี้อายที่เป็นโรคกลัวผู้หญิงอย่างผม มันตกหลุมรักผู้หญิงก๋ากั่นคนหนึ่งที่กล้ามาขอเบอร์โทรศัพท์ของผมไปแล้วไม่ยอมโทรมาหาเสียที จนผมกินไม่ได้นอนไม่หลับกระวนกระวายโหยหาตลอดเวลา แล้วคุณรู้ไหมว่าผู้หญิงก๋ากั่นคนนั้นขโมยหัวใจของผมไปแล้ว ก็เอาแต่หลบหน้าหลบตาผมจนผมแทบเป็นบ้า...รู้ตัวหรือยังว่าผู้หญิงคนนั้นก็คือคุณ...ผมรักคุณนะไผ่หลิว”

“คุณไมค์...” หญิงสาวครางเรียกชื่อเขาออกมาเป็นครั้งที่สอง เธอตื้นตันจนพูดอะไรไม่ออกเอาเสียเลย

“นี่ถ้าไม่ได้เจ้าฟรานกับเพิร์ล ผมคงไม่ได้มานอนกอดคุณอย่างนี้หรอก” มาเฟียหนุ่มสารภาพ

“นี่คุณฟรานกับยายเพิร์ลสมรู้ร่วมคิดให้คุณลักพาตัวฉันมาที่นี่หรือคะ”

“ก็ผมสารภาพกับสองคนนั่นหมดเปลือกแล้วว่าผมรักคุณมากแค่ไหน เจ้าฟรานกับเพิร์ลเขาสงสารผมกันทั้งนั้น กลัวคุณจีบผมแล้วก็จะทิ้งขวางกันไปง่ายๆ”

“คุณนี่ก็...” สาวก๋ากั่นเขินจบหน้าแดง นี่ทุกคนรู้กันหมดแล้วว่ามาเฟียฮ่องกงผู้นี้คิดอย่างไรกับเธอ มีแต่เธอเองเท่านั้นที่มัวคิดมากให้มันวุ่นวาย จนเกือบจะทำร้ายความรักของเขาและเธอเองลงแล้ว

“ฉันก็รักคุณค่ะ คุณไมค์...ฉันไม่มีอะไรติดใจสงสัยอีกแล้ว ต่อไปนี้ฉันจะไม่หนีคุณอีก ตราบใดที่คุณยังต้องการฉันอยู่ ฉันก็จะยืนอยู่เคียงข้างคุณอย่างนี้ตลอดไป”

ไผ่หลิวโผเข้าไปกอดร่างหนาเอาไว้แน่น เธอดีใจเหลือเกินที่ได้รู้ว่าเธอและเขามีหัวใจตรงกันอย่างนี้ ไม่มีอะไรจะมีความสุขมากกว่านี้อีกแล้ว

“กอดผมแน่นๆ นะหลิว ให้ผมได้รู้ว่าวันนี้ผมไม่ได้ฝันไป” มาเฟียหน้าหยกอ้อนคลอเคลียอยู่ข้างใบหูเล็ก

“คุณไม่ได้ฝันไปหรอกค่ะคุณไมค์”

“ถ้าอย่างนั้นอนุญาตให้ผมรักคุณได้หรือยัง จะได้เป็นเครื่องยืนยันว่าผมไม่ได้ฝันไป นะ นะที่รัก ให้ผมรักคุณนะ” ไมเคิลอ้อนโดยที่ไม่ได้ตั้งใจรอฟังคำอนุญาตสักนิด เพราะริมฝีปากหนาเคลื่อนลงไปจูบซับความหวานจากริมฝีปากอิ่มตึงเสียแล้ว

หลังจากที่จูบเรียกร้องอ้อยอิ่งอยู่นาน ริมฝีปากหนาก็เคลื่อนไล้ไปตามลำคอระหง ก่อนจะขบเม้มเป็นระยะทำให้ขนลุกเกรียวและร้อนซ่านไปทั่วร่างบาง จนกระทั้งริมฝีปากของมาเฟียหนุ่มเคลื่อนมาดูดกลืนยอดปทุมสีระเรื่ออย่างหิวกระหาย ส่วนมือหยาบใหญ่ก็เฝ้าเคล้นคลึงปทุมอีกข้างอย่างไม่ให้น้อยหน้ากัน

“อ่าส์...คุณไมค์...”

“อ่าส์...ผมรักคุณ...หลิว...ผมรักคุณที่สุด...”

เขาเอ่ยพร่า ขณะที่เรือนกายแกร่งซวนซบลงไปอยู่กับทรวงอกอิ่ม

“ฉันก็รักคุณค่ะ คุณไมค์”

“คุณมีความสุขเหมือนผมใช่ไหมหลิว” ชายหนุ่มถามขณะที่กำลังพยายามปรับลมหายใจให้สม่ำเสมอ

“ค่ะ มีความสุขมากที่สุด” ไผ่หลิวตอบพร้อมๆ กับมือบางเอื้อมไปปาดไล่เหงื่อขึ้นที่หน้าผากของเขาอย่างแสนรัก

“คุณไม่กลัวอันตรายใช่ไหม ถ้าคุณมายืนเคียงข้างผมในฐานะนายหญิงแห่งพรรคมังกรดำ คุณต้องเจออันตรายรอบด้าน คุณจะอดทนเพื่อผมได้ไหมหลิว...” คราวนี้เป็นฝ่ายไมเคิลเอ่ยถามบ้าง และก็รอฟังคำตอบจากหญิงสาวด้วยความหวังและหัวใจที่เต้นระทึก

“ฉันไม่กลัวค่ะ ฉันเชื่อมั่นในตัวคุณว่าคุณจะปกป้องฉันได้ และไม่ว่าวันข้างหน้าจะสุขหรือทุกข์ฉันก็พร้อมจะฝ่าฟันไปกับคุณค่ะ”

“ได้ฟังอย่างนี้แล้วชื่นใจจัง...คุณหายเหนื่อยหรือยัง เรามาปั้มลูกกันต่อนะ นะ นะครับ”

ไมเคิลพูดไปมือหนาก็เริ่มไต่ไปตามร่างบางอย่างซุกซน จนเรียกเสียงถอนใจแผ่วจากหญิงสาว แต่ถึงจะถอนหายใจอย่างไร เธอก็ยอมทำตามใจสามีหมาดๆ อยู่ดี

“คุณไมค์เนี่ย...”


.......... The End ..........

 มิ่งได้อัพนิยายเรื่องนี้ลงตั้งแต่ต้นจนจบแล้ว 

และจะอัพลงทิ้งไว้จนถึงวันที่ 10 ก.ค. 61 นะคะ

จากนั้นจะเข้ามาลบค่ะ ใครที่ตามอ่านอยู่ รีบสปีดหน่อยเน้ออออ

หากใครอ่านไม่ทัน หรือ ต้องการเก็บเรื่องนี้ไว้อ่านแบบไพรเวทเลย

ก็มีทั้งแบบ E-Book และ แบบทำมือนะคะ


                   

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

64 ความคิดเห็น

  1. #63 dad100110 (@dad100110) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 07:39

    ออยากได้เรื่องอิตาเลี่ยนฯเป็นเล่มมีอีกมั๊ยคะ

    #63
    1
    • #63-1 mingmada (@mingmada) (จากตอนที่ 69)
      1 พฤศจิกายน 2561 / 19:13
      ตอนนี้หมดเกลี้ยงเลยค่ะ
      #63-1
  2. #49 08849653 (@08849653) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 21:20
    คู่นี้ก็ชอบค่ะ
    #49
    0