อิตาเลี่ยนร้อนรัก

ตอนที่ 4 : Chapter 2 (3/3) : แผนร้าย..ล่อลวง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,873
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    26 ธ.ค. 60



เมื่อคนไอ้คนสารเลวมันหายลับไปแล้ว แต่แค่นั้นยังไม่สาแก่ใจของมาเฟียหนุ่ม เขาจึงรีบล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋าเสื้อสูท แล้วต่อสายไปยังลูกน้องคนสนิททันที

“มาร์โก้ ส่งคนของเราไปสั่งสอนไอ้หวัง ลู่ เฉิน ลูกชายเจ้าของภัตตาคารจีนที่ฉับชอบมากับไมค์ที เอาแค่เบาะๆ อย่าให้ถึงกับตาย” เมื่อสั่งการเสร็จชายหนุ่มก็กดตัดสัญญาณทันที จากนั้นก็หันมาให้ความสนใจกับเด็กสาวเคราะห์ร้ายตรงหน้าแทน

“นี่หนู เอ่อ นี่คุณ...” ฟรานเซสโก้ช้อนอุ้มร่างน้อยขึ้นมากอด พลางใช้มือใหญ่ตบลงบนแก้มนุ่มเบาๆ เพื่อเรียกสติหญิงสาวให้กลับคืน

“อ่าส์ นะ นอนกับเพิร์ลที นอนกับเพิร์ล...”

เสียงหวานครางแผ่ว ดวงตาหวานสวยรี่ปรือเย้ายวน สองมือน้อยๆ ตรงเข้าผวาลูบแผงอกแกร่ง ร่างสุดแสนเซ็กซี่บาดหัวใจชายพยายามบดเบียดเสียดสีร่างกำยำอยู่ตลอดเวลา จนทำให้ชายกระโปรงชุดกี่เพ้าอันสั้นกุดถลกเลิกสูงขึ้นมา จนมาเฟียหนุ่มได้เห็นจีสตริงสีดำตัวน้อยเข้าเต็มสองตา เล่นเอาสติของคนที่พยายามจะทำตัวเป็นพลเมืองดีกระเจิดกระเจิงไปเลย

“บ้าชิบ! นี่มันเรื่องบ้าชัดๆ” ชายหนุ่มสบถออกมาอย่างสุดเสีย ทำไมเขาต้องมาอยู่ในสถานการณ์ที่ล่อแหลมต่อความรู้สึกอย่างนี้ด้วยนะ

“ใจเย็นๆ นะ เดี๋ยวฉันจะพาเธอไปส่งบ้านเอง” ชายหนุ่มรีบตัดบท โดยการช้อนร่างเย้ายวนที่บิดเร้าตรงไปยังรถยนต์คู่ใจอย่างรวดเร็ว

เมื่อมาถึงฟรานเซสโก้รีบยัดแม่สาวน้อยยั่วสวาทยังเบาะด้านหน้าข้างเขา แล้วรีบคาดรัดเข็มขัดนิรภัยล็อคเด็กสาวให้อยู่กับที่ ก่อนที่ตบะของเขาจะแตกแล้วคิดไม่ซื่อกับเธอเหมือนไอ้ตี๋หื่นนั่น

“แล้วบ้านคุณอยู่ที่ไหน เดี๋ยวผมจะไปส่งเอง” เมื่อรถยนต์เคลื่อนตัวออกมาได้สักระยะ เสียงเข้มก็เอ่ยถามขึ้น

“นอนกับเพิร์ลที เพิร์ลร้อน เพิร์ลทรมานเหลือเกิน”

คราวนี้ไม่ใช่แค่เพียงเจ้าหล่อนไม่ยอมบอกทางกลับบ้านให้ได้รู้ แต่เจ้าตัวกลับทำท่าจะถอดชุดกี่เพ้าแดงออกจากเรือนร่างซะอย่างนั้น

“อย่า! อย่าถอดเด็ดขาด! เอาล่ะ เพิร์ล แม่ไข่มุกสุดสวาทคุณตั้งสติหน่อยนะ ทางกลับบ้านของคุณอยู่ไหน” ฟรานเซสโก้ร้องห้ามแทบไม่ทัน

“แต่เพิร์ลร้อนมาก...ร้อนมากเลยนะคะ”

สิ้นเสียงหวาน คราวนี้มุกอันดาจัดการเปลืองผ้าตัวเองอย่างรวดเร็ว จนอีกฝ่ายไม่มีโอกาสได้เอ่ยห้ามเป็นครั้งที่สอง เผยให้เห็นร่างงามอันแสนเย้ายวนขาวผ่องจัดสมกับชื่อไข่มุกของเจ้าตัว ภายใต้บราเซียลูกไม้และจีสตริงสีดำสุดเซ็กซี่

“โธ่โว๊ย! ให้ตายสิ!

ฟรานเซสโก้พยายามข่มอารมณ์บ้างอย่างที่มันกำลังพลุ่งพล่านอยู่ในอก ให้มันรีบแตกตัวสูญสลายให้ไป แต่เขาก็ทำมันได้ยากเหลือเกิน เมื่อสาวน้อยข้างกายช่างไม่ให้ความร่วมมือเอาเสียแลย ยิ่งตอนนี้เจ้าหล่อนพยายามจะโผเข้าเบาะเขามาหาเขา ดีนะที่เธอติดพันธนาการจากเข็มขัดนิรภัยเอาไว้ ไม่อย่างนั้นเขาคงจะโดนเจ้าหล่อนปล้นสวาทเสียในรถนี่เข้าให้จนได้

“เอาล่ะ สาวน้อยในเมื่อเธอไม่มีสติพอที่จะนึกทางกลับบ้านของเธอได้ เอาเป็นว่าคืนนี้ฉันจะพาเธอไปนอนพักที่เซฟเฮาส์ของฉันก่อนก็แล้วกัน ขื่นฉันเอาเธอไปนอนแหมะไว้ที่อื่น มีหวังเธอคงได้โดนไอ้มารสังคมคนอื่นมันปู้ยี้ปู้ยำเอาได้ ยิ่งสวยน่ารักซะขนาดนี้ด้วย”

“อือ...อ่าส์...ร้อน เพิร์ลร้อน...เพิร์ลทรมานเหลือเกิน...”

ตัวต้นเหตุที่ทำให้หัวใจหนุ่มอิตาเลี่ยนเต้นไม่เป็นจังหวะ หาได้สนในกับสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังบอกไม่ แต่เธอยังคงครางกระเส่าออกมาอย่างน่าสงสาร หนำซ้ำตอนนี้สองมือบางกำลังลงมือปลดบราเซียลูกไม้สีดำออกจากอกอวบของตนอย่างร้อนรน

“โอ้พระเจ้า!

ฟรานเซสโก้ถึงกับต้องรีบเอามือใหญ่หยาบขึ้นมาลูบหน้าตัวแรงๆ เข้าให้ทีหนึ่ง เมื่อเหลือบไปเห็นทรวงอกอันขาวผ่องอวบใหญ่เกินอายุของเด็กสาวเข้าให้ ซึ่งตอนนี้มันกำลังโดนมือบางผู้เป็นเจ้าของเคล้นคลึงเพื่อบรรเทาอารมณ์หวาบหวิบในกายของเธอ จนยอดปทุมสีชมพูระเรื่อแข็งเป็นตุ่มไต ล่อสายตาของเขาอยู่อย่างท้าทาย

มาเฟียหนุ่มอดคิดไม่ได้ว่าเด็กสาวเจ้าของชื่อเพิร์ลนี้ ยังอายุไม่น่าจะเกินยี่สิบเสียด้วยซ้ำ แต่ทำไมหน้าอกหน้าใจถึงได้ใหญ่โตขนาดนี้ เขาเองผ่านผู้หญิงมาก็มาสวยมากก็เป็นพวกนางแบบซุปเปอร์โมเดล ซึ่งหน้าอกของพวกหล่อนแบนเสียยิ่งกว่าอะไร ด้วยเพราะพวกเธอต้องพยายามควบคุมน้ำหนักของตัวเอง หรือไม่ก็ใหญ่โตได้เพราะมีดหมอ แต่สำหรับแม่หนูเพิร์ลคนนี้ แค่ดูด้วยตาเปล่าก็รู้แล้วว่ามันคือของจริงชัดๆ เห็นแล้วชายหนุ่มก็อยากจะเอื้อมมือไปช่วยเธอเคล้นคลึงทรวงอกอันแสนงดงามนั่นเสียเหลือเกิน

อยากจับ อยากบีบ อยากซุกไซร้ อยากดูด อยากดึง อยากขบ อยากเม้ม อยากๆๆๆๆ

“ไอ้ฟราน! นายห้ามคิดอย่างนั้นเด็ดขาด!” ชายหนุ่มกัดฟัดข่มใจด่าทดความคิดบ้าๆ ของตนเอง พยายามไม่หันไปสนใจกับสิ่งยั่วเย้ากิเลสข้างตัว แต่ดูเหมือนว่าเธอก็ยังคงไม่ให้ความร่วมมืออยู่ดี

“อื้อ อือ...อ่าส์...”

“สาวน้อยเข้มแข็งหน่อย ใจเย็นๆ ไว้ หายใจเข้าออกลึกๆ” มาเฟียหนุ่มบอกหญิงสาวข้างกาย แต่ตัวเองกลับหายใจเข้าออกลึกๆ เสียเอง

“เอาล่ะใกล้จะถึงเซฟเฮาส์ของฉันแล้ว ใจเย็นๆ เอาไว้นะคนดี”

 


                     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

64 ความคิดเห็น