อิตาเลี่ยนร้อนรัก

ตอนที่ 3 : Chapter 2 (2/3) : แผนร้าย..ล่อลวง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,811
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    20 ธ.ค. 60


“งั้นฉันขอตัวกลับก่อนเลยแล้วกัน โรซาเรนรอฉันอยู่ว่ะ อีกสองวันเจอกันที่คลับเลยแล้วกัน” ฟรานเซนโก้เอ่ยลาเพื่อน เมื่อทั้งสองหนุ่มพากันเดินออกมาจากภัตตาคาร

“เอ่อ ตามนั้น แล้วเจอกันไอ้เสือร้าย” ไมเคิล ชางโบกมือลาเพื่อนก่อนที่จะเดินแยกไปที่ลานจอดรถด้านหน้า ซึ่งชายหนุ่มจอดรถเอาไว้ตรงนั้น ส่วนหนุ่มอิตาเลี่ยนสุดหล่อแยกเดินที่ยังลานจอดรถด้านหลัง

ชายหนุ่มร่างบึกบึนเดินผิวปากตรงมายังแลมโบกินี่คันเก่ง พลางมาดหมายเอาไว้ในใจว่าพรุ่งนี้เขาจะต้องกลับมาที่ภัตตาคารแห่งนี้อย่างแน่นอน ไม่ใช้เพราะติดใจในรสชาดของอาหารอะไรหรอกนะ แต่ว่าเขาติดใจสาวน้อยหน้าหวานหุ่นเย้ายวนคนนั้นต่างหาก

แต่ทว่าชายหนุ่มยังสาวเท้าไปยังไม่ทันจะถึงรถยนต์ของตัวเอง สายตาอันคมกริบก็เหลือบไปเห็นร่างอันแสนเย้ายวนที่เขากำลังคิดถึงอยู่พอดี เธอกำลังยืนบิดไปบิดมาอย่างทุรนทุรายอยู่ไม่ไกลจากรถของเขา ฟรานเซสโก้จึงรีบวิ่งเข้าไปหาเธอแทบจะทันที เพราะอาการของเธอดูไม่ดีเอาเสียเลย

“เฮ้! สาวน้อย นี่เธอเป็นอะไรไป ดูอาการไม่ดีเลยนะ มีอะไรให้ฉันช่วยไหม” ชายหนุ่มร้องถามด้วยความเป็นห่วงจากใจจริง พร้อมกับโน้มตัวเข้าไปหา เพราะเธอเอาแต่ก้มหน้าก้มตาบีบมือตัวเองเอาไว้แน่น

แต่แล้วชายหนุ่มผู้หวังดีก็ต้องแปลกใจปนตกใจสุดขีด เมื่อสาวน้อยตรงหน้าผวาเข้ามากอดรัดเข้าเอาไว้จนแน่น

“เฮ้ เดี๋ยวๆ เดี๋ยวก่อน นี่คุณเป็นอะไรไป” ฟรานเซสโก้ร้องถาม เพราะยังไม่เข้าใจในท่าที่ของเธอ

“อะ อือ อื้มส์...ชะ ช่วยเพิร์ลที ชะ ช่วยเพิร์ลด้วยนะคะ ช่วยนอนกับเพิร์ลที...อะส์...อ่าส์...”

มุกอันดาเงยหน้าขึ้นมาจากแผงอกแกร่ง เอ่ยครางขอร้องอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงกระเส่า จนคนฟังถึงกับต้องรีบกลืนน้ำลายดังเฮือกใหญ่

ชายหนุ่มเพ่งมองใบหน้าหวานที่บัดนี้แดงระเรื่อตั้งแต่พวงแก้มลามเลียลงไปยันลำคอระหง ดวงตากลมโตหรี่ปรือเย้วยวนชวนฝัน ขาเรียวงามทั้งสองข้างที่เขาอยากลูลไล้เล่นเสียดสีถูไถกันไปมา สะโพกสะบึมส์รอนส่ายเชิญชวน ซ้ำสองมือน้อยกำลังซุกซนลูบไล้ใบหน้าคมสันของเขาอย่างลืมตัวราวกับคนละเมอ จากนั้นก็ลากลงมายังแผงอกกำยำลูบไล้จนเขาเองเผลอใจสั่นไปเหมือนกัน แต่ฟรานเซสโก้ก็ต้องรีบสะบัดไล่ความคิดบ้าๆ ออกไปจากหัวโดยเร็ว เพราะอาการของสาวน้อยเบื้องหน้าที่กำลังประสบอยู่นี่ มันกำลังฟ้องว่าเธอน่าจะโดนยาปลุกเซ็กส์เล่นงานชัดๆ

“บ้าจริง! ใครกันที่มันกล้าทำกับเธออย่างนี้”

ฟรานเซสโก้สบถออกมาอย่างหัวเสีย แต่สองมือแกร่งก็ตรงเข้าลูบไล้เนื้อนวลอย่างแสนสงสาร แต่แล้วจู่ๆ คอเสื้อของเขาก็ถูกกระชากจากทางด้านหลัง พร้อมกับประโยคสามหาวของใครบ้างคน

“ปล่อยเด็กฉันเดี๋ยวนี้! เพิร์ลเป็นเด็กของกู ปล่อย!

หวัง ลู่ เฉิน ตะโกนบอกอย่างเดือดดาลที่เห็นไอ้ผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้ มากกกอดลูบไล้เนื้อตัวเด็กสาวที่เขาหมายปอง ไม่พูดเปล่าแต่หนุ่มตี๋ตรงเข้าไปพยายามกระชากร่างบางออกมาจากอ้อมอกของชายคนนั้นอย่างไม่ยอม

“มึงน่ะสิต้องปล่อย เด็กคนนี้ของกู!

ฟรานเซสโก้ไม่ยอม ยิ่งออกแรงรอดร่างน้อยเอาไว้ในอกแกร่งแน่นขึ้นไปอีก ชายหนุ่มจำได้ทันทีว่าไอ้หน้าตี๋คนนี้คือคนที่เดินต้อนหน้าต้อนหลังเด็กสาวในภัตตาคาร และพยายามแต๊ะอั๋งลวนลามเธอ ซึ่งเขาดูออกว่าสาวน้อยคนที่ทำท่าเดินหนีอยู่ตลอด เขาจะไม่ยอมปล่อยให้สาวน้อยหน้าหวานคนนี้ ไปอยู่ในมือผู้ชายคนนี้เด็ดขาด ยิ่งตอนนี้ประสิทธิภาพของยาปลุกเซ็กส์ในตัวเธอกำลังออกฤทธิ์อย่างดีเยี่ยม ไม่อย่างนั้นเด็กสาวคนนี้ต้องตกนรกทั้งเป็นอย่างแน่นอน

“เพิร์ลจะเป็นของมึงได้ยังไง ที่เธอกำลังเป็นอย่างนี้ เพราะเธอกำลังต้องการกู เพิร์ลเป็นเด็กของกู!

นั่นไง ในที่สุดฟรานเซสโก้ก็ได้รู้แล้วว่า ไอ้เลวที่มันวางยาปลุกเซ็กส์สาวน้อยคนนี้ ก็คือไอ้ตี๋หน้าหื่นตัวนี้นี่เอง

“มึงนี่เอง ที่เป็นคนวางยาเธอ!” ฟรานเซสโก้กรรโชกกลับ พร้อมกับถอนมือข้างหนึ่งที่โอบกอดร่างน้อย ผลักอกไอ้มารสังคมหน้าตี๋อย่างแรง

หวัง ลู่ เฉิน ออกอาการโมโหจัด ที่เขากำลังเจอกับอุปสรรคในการขึ้นสวรรค์ชิ้นโตเสียแล้ว

“เอ่อ! กูเป็นคนวางยาเธอเอง แล้วมึงมาเสือกอะไรเรื่องของผัวเมีย! มึงมายุ่งทำไม!

เสียงกร้าวตะโกนโมเมออกไป ไม่ว่าอย่างไรคืนนี้เขาจะต้องได้มุกอันดามาเป็นเมียของเขาให้ได้ ไม่ว่าไอ้หน้าไหนก็จะมาขวางคนอย่างหลัง ลู่ เฉินไม่ได้

“ถุย! ผัวเมีย มึงกล้าพูดออกมาได้ แต่เท่าที่กูเห็นนะ เด็กคนนี้เอาแต่เดินหนีมึงอยู่ตลอด เพราะมึงเอาแต่หาจังหวะลวนลามเธออยู่ตลอด”

ความจริงแล้วฟรานเซสโก้ไม่จำเป็นต้องเอาตัวเข้าไปยุ่งด้วยซ้ำ เพราะมันไม่ใช่ธุระโกงการอะไรของเขาเลยแม้แต่น้อย แต่หากเป็นเพราะผู้หญิงที่กำลังตกเป็นเหยื่อสวาทอยู่นี่ คือเด็กสาวที่แสนน่ารักคนนั้น เขาจึงจำเป็นต้องปกป้องเธอไม่ให้ถูกไอ้คนชั่วช้ามันอาศัยฤทธิ์ยาปลุกความกำหนัดทางเพศ มาทำลายอนาคตและชีวิตที่สวยงามของเด็กสาวคนหนึ่ง

“นี่มึงแอบมองเด็กกูอยู่ตลอดเวลาเลยรึ แสดงว่ามึงเองก็อยากได้เพิร์ลเหมือนกัน ถุย! แล้วทำตัวมาเป็นคนดีที่แท้มึงก็ชอบเพิร์ลเหมือนกันล่ะว่ะ”

“เอ่อ! กูไม่เถียงว่ากูชอบผู้หญิงคนนี้ แต่กูไม่มีวันทำเรื่องเลวทรามอย่างที่มึงทำแน่!

“กูจะทำเลวทรามยังไง เพิร์ลก็ต้องเป็นของกู!” อาเฉินพูดจบก็ตรงดิ่งเข้ามากระชากแขนเรียวเสลาอย่างแรง เพื่อให้ร่างน้อยเข้ามาหาตน

“ปล่อยเธอซะ! กูบอกให้ปล่อยเธอ!” ฟรานเซสโก้เองก็รั้งร่างบางเอาไว้อย่างสุดความสามารถ

“ไม่ปล่อยโว้ย!

“ได้! ไม่ปล่อยใช่ไหม!” หนุ่มอิตาเลี่ยนคำรามเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นก็มีเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนาตามมา

“โอ๊ยยยย...อู้ยยยย...”

มารสังคมรีบเอามือกุมขมับของตน ที่ตอนนี้มีเลือดสีแดงฉานเหนียวข้นค่อยไหลย้อยลงมา เพราะถูกตบอย่างแรงด้วยด้ามปืน จนร่างสูงใหญ่ล้มคว่ำลงไปกองที่พื้น

“ไอ้...............” หวัง ลู่ เฉิน หยุดคำด่าทออีกฝ่ายเอาไว้อย่างทันควัน เมื่อสัมผัสถึงไอเย็นของปลายกระบอกปืน ยื่นจ่อเข้ามายังกลางหน้าผากของเขาอย่างน่าหวาดเสียวสุดขั้วหัวใจ

“อย่าคิดมาลองดีกับฟราเซสโก้มาเฟียอันดับหนึ่งของโรม! มึงไปให้พ้นหน้ากูเดี๋ยวนี้เลย ไป! ก่อนที่กูจะเปลี่ยนใจระเบิดสมองของมึงเอาตอนนี้ แล้วเปลี่ยนความคิดเสียใหม่ด้วย ต่อไปนี้ผู้หญิงคนนี้เป็น-ของ-กู ไม่ใช่ของมึงอีกต่อไป ไปซะ!” สิ้นเสียงตะโกนของมาเฟียร้าย ลูกชายตระกูลหวังก็กึ่งคลานกึ่งวิ่งอย่างลนลานหายเข้าภัตตาคารไป




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

64 ความคิดเห็น