c o m p e n s a t e

ตอนที่ 68 : c​ h​ a​ n​ o​ n​ #29

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,852
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 302 ครั้ง
    31 ธ.ค. 63



เพราะมีบางสิ่งให้ตั้งตารอ

ยามเช้าที่เคยชืดชาน่าเบื่อหน่ายจึงเปลี่ยนไป

ชานนท์มองหน้าจอขนาดเล็กสลับกับกระจกข้างระหว่างหมุนพวงมาลัยบังคับรถถอยเข้าที่จอด เขาทำแบบนี้มาเกือบสี่ปีและในวันนี้ก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้มีแก่ใจหยุดมองต้นไม้ดอกไม้อย่างที่ไม่เคยทำ เหมือนเคยได้ยินเซย่าพูดที่โต๊ะอาหารว่าดอกไม้ประจำคณะนั้นคือดอกชงโค

มีอยู่ที่เศรษฐศาสตร์ด้วยหรือ

“ไอ้คุณชาย”

“อ้อ มึงก็มาแล้วเหรอ”

“กูมาเช้าของกูตามปกติ มึงนั่นแหละผีอะไรสิงวันนี้ถึงได้มาก่อนเวลาเป็นชั่วโมงได้” จะให้บอกว่าตั้งใจออกบ้านเร็วเพราะอยากเลี่ยงตอบคำถามน้องสาวก็ย่อมได้แต่ชานนท์ไม่เสียเวลาตอบ เตวิชก็เพื่อนสนิทเขา เรื่องที่คนในกลุ่มรู้ทำไมมันจะไม่รู้ ถึงไม่แจ่มแจ้งแต่เพื่อนก็น่าจะเดาอะไรได้หลายส่วน

“ในกรุ๊ปอย่างเดือด เดือดตั้งแต่เมื่อวานยันเช้าวันนี้ มึงมาแล้วก็หายเงียบ ไม่ได้เข้าใจอะไรมากขึ้นเลยไอ้ห่า”

“ก็ไม่มีอะไรเข้าใจยากนี่”

“เฮ้ยนาย อย่าบอกนะว่าเป็นอย่างที่คนเค้าเม้าท์กัน นายกับน้องสินสาดคนนั้น...” ชานนท์กดล็อครถ คิดถึงการพบกันครั้งล่าสุดที่จบลงด้วยการที่เขาถูกเชิญกลับเพราะอีกฝ่ายมีนัดดินเนอร์กับเพื่อนสนิทแล้วก็ได้แต่ปลอบตัวเองไม่ให้ถอนใจแรง ๆ ออกมา

“ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ” เตวิชทำหน้าเหมือนผิดหวัง “เห็นมึงโอนงานมาให้กูทำก่อน วันที่ต้องช่วยงานอาจารย์พี่เสือก็เร่งซะเหลือเกิน ถึงขนาดสลับตารางงานเพราะรีบไปซื้อของเป็นเพื่อนเขา ตกลงว่าคนนี้ก็เหมือนที่ผ่าน ๆ มาหรือวะ”

“ไม่เหมือน”

“เอ๊า แล้วที่ว่าไม่มีอะไรทั้งนั้นนั่นล่ะ” ย่างเท้าเข้าเขตตึก พวกเขาสองคนก็ตกเป็นเป้าสายตาของคนแถวนั้นทันที ชานนท์รับรู้ได้ถึงสายตาสงสัยใคร่รู้แต่เขาก็ยังก้าวขึ้นบันไดด้วยจังหวะไม่ช้าไม่เร็วเหมือนเดิม ปกติแล้วคนที่มีอาการอย่างนี้จะเป็นนิสิตนอกคณะหรือเด็กใหม่ พวกปีสองขึ้นไปจะชินที่เห็นเขาในคณะ แต่วันนี้บรรยากาศผิดแผกไปจากทุกที ชานนท์สัมผัสได้ถึงการจ้องมองอย่างโจ่งแจ้งและร้อนแรง ขนาดพวกปีสามที่นั่งโต๊ะฝั่งซ้ายของลิฟต์ยังมองมาทางนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก

ทั้งหมดนี้เป็นผลมาจากรูปถ่ายเพียงรูปเดียว น่าขอบใจรริดาและขอบใจตัวเองที่ไม่ได้บอกให้เพื่อนลบรูปนั้นออก

“ตกลงยังไงครับคุณชานนท์? เล่าสู่กันฟังบ้าง ไม่ต้องละเอียดก็ได้ เอาแค่ให้เพื่อนพอเข้าใจสถานะปัจจุบันของเพื่อนก็พอ”

“ก็เหมือนเดิม”

“?”

“คือ พวกกูก็ยังไม่ได้ตกลงกันว่า...จะเป็นอะไร...”

“ไอ้เหี้ย!” ชานนท์ไม่ทันระวังเสียงสบถระดับสูง เขาสะดุ้งขึ้นทั้งตัว

“สัด คนตกใจ จะตะโกนทำไมวะ”

“เหี้ย! เหี้ย! เหี้ย! ไอ้ชาน! มึง มึงจะมีแฟนแล้วเหรอวะ?”

“ก็บอกว่ายังไม่ได้คุยกับเขาไง”

“ชาน”

“?”

“จริง ๆ แล้ว มึง ชอบน้องเค้าใช่ไหม?”

“...คำถามอะไรของมึง”

“ไอ้เหี้ย! ไอ้ชาน! มึงเขิน!”

“หุบปากไปเลยไป”

“กรี๊ดแล้ว กูจะกรี๊ดแล้ว น้ำตากูกำลังจะไหล แม่งเอ๊ย หัวใจกู ขวัญเอ๊ยขวัญมาเต้ สามสิบสองขวัญกลับมาสู่เนื้อสู่ตัวนะลูกนะ”

“ขอร้องเต้ ไปเวอร์ไกล ๆ ตีน” เขาใช้หนังสือผลักมันไปด้านข้างก่อนจะเดินเข้าห้องเล็คเชอร์ นั่งรับไอเย็นยังไม่ทันหายร้อนที่ขอบโต๊ะก็ปรากฏดวงตากลมโตคู่หนึ่ง

“มีอะไร?”

“มึง ไม่เป็นไรใช่ปะ?”

“ต้องเป็นอะไรด้วยเหรอ?”

“ก็ ที่กูอัพรูปมึงกับน้องไปเมื่อคืนอะ มันแบบ ค่อนข้างจะเป็นกระแส ร้อนแรงมาก กูกลัวมึงโกรธแล้วจะสั่งเก็บกูทีหลังงี้ อันนี้กูถามเล่น ๆ นะ พ่อมึงไม่ได้เลี้ยงมือปืนไว้ใช่ปะ”

“แทนที่จะยิงมึงทิ้งกูแช่งให้มึงหาผัวไม่ได้ไม่ดีกว่าเหรอ”

“อีสัด กูซีเรียสนะผัว น้องเค้าเป็นยังไงบ้างอะโดนว่าแรงขนาดนั้น ร้องไห้ไหม ตกใจมากหรือเปล่า”

“โดนว่า? ใครว่าอะไร?”

“ก็น้องคนที่อยู่ในรูปไง ใช่น้องบีสินสาดปะ” ชานนท์พยักหน้าทั้งยังขมวดคิ้วแน่น สีหน้าเริ่มมีอารมณ์อื่นแทรกแสดง ไม่เรียบเรื่อยเหมือนตอนเดินเข้าห้องแล้ว “ก่อนนี้กูก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่เมื่อกี้กูแวะไปโรงอาหาร เจออีเจสโต๊ะสี่ มันเห็นกูก็วิ่งโร่เข้ามาหา จะอวดพาเลทตาที่เพิ่งถอยมาใหม่...”

“เอาประเด็นสำคัญ” รริดาจิ๊ปาก

“มีคนเม้าท์ว่าน้องบีคนนั้นแย่งมึงมาจากแฟนเก่า”

“ฮะ?” ไม่ใช่ชานนท์แต่เป็นเตวิชที่อุทานออกมาอย่างไม่ทันเก็บกลั้น ชานนท์เคาะปลายนิ้วกับโต๊ะ จ้องพื้นสีขาวราวกับจะมองให้ลึกไปถึงแกนโลก “มึงเคยมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่วะผัว? ทำไมเมียบรรดาศักดิ์ตั้งแต่ปีหนึ่งอย่างกู อีจี้ อีโบถึงไม่รู้”

“กูเป็นเพื่อนมันมาตั้งแต่มอสี่ยังไม่รู้เลย”

“ใครคือแฟนเก่าที่ว่า?” ชานนท์ถาม นิ้วมือทั้งสิบหดเป็นกำปั้นก่อนจะคลายออก ครั้งที่หนึ่ง... ครั้งที่สอง...

“ก็เด็กมึงคนนั้นอะ น้องที่อยู่ปีสอง นิเทศ”

“โอ้?” คนส่งข่าวผงกหัวจนผมบ็อบกระเซิง

“ใช่จ้ะพ่อมึง”

“แม่ง คนดีคนเดิม ไม่ใช่จบกันไปตั้งแต่ก่อนปิดเทอมใหญ่แล้วเหรอวะ ผ่านไปตั้งหลายเดือนแล้ว จะอยู่ให้แย่งได้ไงอีก”

“น้องโดนว่าเยอะไหมริ?”

“อืม พวกองุ่นเปรี้ยวนั่นแหละค่ะเธอ ตัวเองไม่ได้แดกก็เลยอิจฉาคนที่ได้แต่พวกแม่งไม่กล้าว่าผัวขาไงคะ ทั้งซ้ายทั้งขวาเลยไปลงที่น้อง ในทวิตอะอย่างเยอะ อีแอคผีหลุมทั้งหลายนั่นน่ะ ว่าน้องเป็นของเล่นชิ้นใหม่ ว่ามึงเบื่อสายหน้าตาเลยเปลี่ยนมาหาสายนมจืด กูอ่านแล้วก็ได้แต่อิหยังวะ ๆ ๆ พวกมึงเป็นกระเบื้องแผ่นไหนในบ้านปริญศิริหรือคะ เมียแท้ ๆ อย่างกูยังไม่รู้เท่าพวกแม่งเลย”

“มโนซ้อนมโนก็พักก่อน”

“มึงจะฟังมั้ยอีเต้”

“ค่ะ ๆ ๆ เชิญต่อเลยค่ะคุณเมียบรรดาศักดิ์”

“เออ ที่แรง ๆ มีอยู่ไม่กี่คน พวกกูไปเสือกมาแล้ว ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนเด็กเก่ามึง คือรู้ใช่ปะที่น้องมันอัพรูปดำแล้วใส่แคปชั่นคนอกหักอะ when did your heart stop loving me? อะไรซัมติงประมาณนี้ เออ เอาเป็นว่ารู้ละกัน พอน้องโอ้เปิดแบบนั้น พวกเพื่อนเค้าก็แห่กันมาเม้นต์ โยงไปโยงมา พาดพิงถึงเรื่องที่เคยทำกับพี่คนนั้นแบบเศร้า ๆ มึง ต่อให้ใครไม่คิดก็ต้องคิดแล้ว”

“กลายเป็นเรื่องใหญ่ไปเลยไอ้เหี้ย” เตวิชเริ่มบีบขมับ

“เออดิ กูเลยรู้สึกผิดอยู่นี่ไง ไม่น่าทำตัวเป็นปาปารัซซี่เลยแม่ง”

“ไม่ต้องรู้สึกผิด ตอนหลังมึงก็ขอแล้วไง กูเองที่ไม่ได้ให้มึงลบ”

“มันไม่ให้มึงลบ?” รริดายักคิ้ว

“มันบอกไม่เป็นไร”

“อาฮะ รูปที่ลบได้แต่กลับไม่ให้ลบ ดูมีความตั้งใจแอบแฝงยังไงก็ไม่รู้นะครับ” เพื่อนตัวสูงไม่แม้จะแลตามอง ปล่อยเตวิชให้หรี่ตาทำท่าจับผิดส่วนตัวเองหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดหน้าจอ ข้อความคงค้างจากเมื่อคืนมีเพิ่มขึ้นทุกนาที เขาไม่ได้แตะเปิดแชทพวกนั้นแต่กลับเปิดหน้าต่างที่ตั้งดิสเพลย์เป็นรูปน้องแมวสีน้ำผึ้งตัวหนึ่ง


ชานนท์​มั่นใจแล้ว 


ที่เขาสนใจบริภัทรนั้นเดิมทีแล้วก็เป็นเพราะเขาสนใจตนเอง ตัวเขาที่มักมีปฏิกิริยาอันแปลกประหลาดตอบสนองทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเด็กปีหนึ่งคนหนึ่ง ตัวเขาที่ทุรนทุรายแต่กลับมีชีวิตชีวาอย่างหน้าไม่อาย หวาดหวั่นกริ่งเกรงแต่ยังพ่ายแพ้ให้ความท้าทาย สุขสงบอบอุ่นแต่กลับปรารถนาอย่างรุนแรง ตัวเขาใจเขาเกิดอาการที่ไม่เคยพบไม่เคยเป็นเพราะบริภัทรคนนั้น จะพูดว่าเขาให้ความสำคัญกับความรู้สึกของตัวเองจึงพลอยทำให้เขาสนใจบริภัทรซึ่งเป็นต้นเหตุก็ไม่ผิด

ในขณะเดียวกัน ตอนที่ดวงตาเขาจับจ้องใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือนั้นสมองเขาก็เริ่มจดจำ มือไม้แขนขาเริ่มเกะกะเมื่ออีกฝ่ายขมวดคิ้วเพียงเล็กน้อย เปลือกตามักหรี่ต่ำเมื่อเห็นริมฝีปากบางเม้มกลืนตัวเอง บางครั้งสองตาก็ยังเริ่มดื้อดึงแต่เหม่อมองรอยยิ้มบนใบหน้าเล็กราวกับคนสติไม่สมประกอบ

เมื่อเห็นท่าทีเคืองขุ่นคนใจร้อนร้ายอย่างเขาเพียงนึกอยากปลอบให้อีกคนหายขุ่นเคือง เห็นดวงตาวิบวาวพราวระยับก็ไม่อยากให้มีสิ่งอัปลักษณ์ใดกั้นขวางในรัศมีที่มอง ได้ยินเสียงหัวเราะสดใสยามเจ้าตัวอยู่กับคนอื่นก็รู้สึกว่าเด็กคนนั้นตระหนี่ถี่เหนียวนัก กระทั่งเสียงหัวเราะยังเก็บงำไม่ยอมให้เขาได้ฟัง ใช่ แล้วเขาก็พาลชังหน้าบุคคลที่สามสี่ห้าไปด้วย

ความรู้สึกเป็นเจ้าข้าวเจ้าของก็อวดเบ่งถือดีอย่างที่สุด ได้ครอบครองแค่คืนเดียวกลับผูกใจยึดมั่นไม่ยอมคลาย ยิ่งนานยิ่งควบคุมไม่อยู่ ถือสิทธิ์เหนือเรือนร่าง เหนือความคิดความรู้สึกและโลภอยากเป็นใหญ่เหนือหัวใจ ไม่ได้ฉุกใจเลยว่าฝ่ายที่ค่อย ๆ ถูกครอบงำบงการแท้จริงแล้วคือตัวเอง เพราะอวดเก่งถือดีจนมองข้ามสัญญาณเตือน กว่าจะรู้ตัวก็เป็นตอนที่สำนึกได้ถึงความหวาดกลัว

ความกลัวตอนนั้น

เขากลัว

กลัวตัวเองที่กำลังทุรนทุรายแค่เพียงเพราะเห็นอีกคนร้องไห้

เขาไม่ใช่คนโง่ แม้จะมีอีกหลายเรื่องที่ยังไม่กระจ่างแต่สิ่งหนึ่งที่ชานนท์มั่นใจคือเขาไม่ต้องการเห็นน้ำตาคนคนนั้นอีก ไม่ต้องการให้เสียใจ ไม่ต้องการให้ใครมาทำให้เป็นทุกข์

ไม่ว่าใครก็ทำไม่ได้



“จะคุยกับน้องเค้าเหรอ?”

“ตอนนี้ไม่ได้”

“แล้วจะเอาไงต่อ กับคนนี้ มึงคงไม่เฉยเหมือนที่ผ่านมาหรอกใช่ไหม” ชานนท์ผ่อนร่างพิงพนักด้านหลัง ริมฝีปากสีแดงช้ำยกยิ้มคล้ายหมายมาดคล้ายรอคอย

“เฉยไม่ได้”

ที่สุดแล้ว

กับบริภัทรคนนี้

เขาไม่มีทางทำเหมือนที่เคยทำได้


ปล่อยไปไม่ได้











ตอนนี้คงกำลังเรียนวิชาภาคเช้า

ไปหาตอนนี้เลยดีไหม

ไม่ดี

ไปยุ่งเวลาเรียนจากที่ไม่รู้สึกอะไรจะกลายเป็นไม่พอใจได้



เขาสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะผ่อนออกเชื่องช้า สายตาทอดมองข้อความที่ถูกส่งมาตั้งแต่เมื่อคืนวาน ปลายนิ้วหัวแม่มือเลื่อนไล้ไปบนใบหน้าเจ้าเหมียวตัวน้อย



รอก่อนเถอะ

รอช่วงพัก

ให้ข้างในมันทุรนทุรายอีกสักหน่อย

ตอนที่ได้พบอีกครั้ง

จะได้...

ไม่ต้องยั้งกันอีกต่อไป







??“? t h e  e n d  o f  c h a n o n’ s  p a r t
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 302 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,868 ความคิดเห็น

  1. #4853 areenachesani (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:52
    นิยามคำว่าคลั่งรักของฉันมาจากพี่ชานนท์เลยเอาจริง เวลาได้ยินคำว่าคลั่งรักแล้วหน้าพี่เขาผุดขึ้นมาเลยย555
    #4,853
    0
  2. #4822 cyswag (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 9 มกราคม 2564 / 17:06
    พี่ชานนท์คนคลั่งรักน้องบี
    #4,822
    0
  3. #4820 xxxpaintk (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 9 มกราคม 2564 / 15:49
    อัพจบแล้วอ่ออออคะ รออ่านต่อในเล่มเลยคร่าาาาา จุ๊บบบบบ
    ขอบคุณที่ลงต่อให้อ่านนะคะไรท์ เลิ้ฟมากกก ตามอ่านเสมอนะคะ
    #4,820
    0
  4. #4819 somruethai1307 (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 02:38
    รักน้องบีและพี่ชานน
    #4,819
    0
  5. #4818 CB-614 (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 7 มกราคม 2564 / 16:11
    อู้วววว ><
    #4,818
    0
  6. #4816 leekan (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 6 มกราคม 2564 / 17:16
    กรี้ดดดดด เรื่องนี้ดีมากกก หลังจากที่ไม่ได้อ่านฟิคมานานยังต้องกลับมาอ่านเรื่องนี้ ช่วยด้วย ชั้นไปมุดอยู่ที่ไหนมาทำไมพึ่งเจออ ปลื้มมาก ขอบคุณไรท์มากๆนะคะที่สร้างผลงานดีๆแบบนี้มาให้อ่าน ปริ่มมเว่อร์ แอบหวังตอนพิเศษ อุอิ เลิฟเรื่องนี้ค้าาาาาา
    #4,816
    0
  7. #4815 areenachesani (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 6 มกราคม 2564 / 00:54
    แงงง อ่านแล้วได้ฟีลเซกซี่อ่ะ คนคลั่งรัก คลั่งรักไม่ไหวววว ใจฉันก่าไม่ไหววว// ยังงง ยังไม่จบพาร์ทพี่ชานได้ไหมคะะะ แงงงงงง
    #4,815
    0
  8. #4812 moshii-m (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 5 มกราคม 2564 / 21:55
    อาการคลั่งรักพี่เขาแรงมากกกกกก
    #4,812
    0
  9. #4811 Vivachoco (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 4 มกราคม 2564 / 10:26
    ไม่ไหวแล้วพี่เขาไม่ไหวคนทางนี้ก็ไม่ไหว
    #4,811
    0
  10. #4810 lilseal (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 4 มกราคม 2564 / 01:21
    คนคลั่งรัก 2021 แน่นอนคนนี้ มันคลั่งมากแฮะ ห่วงนั่น คิดนู่น กังวลกลัวน้องจะไม่ชอบไปหมด หลงมาก แพ้เค้าทั้งใจแล้วมั้ย ยิ่งอ่านยิ่งเขินเลยเนี่ย

    สวัสดีปีใหม่นะคะ ขอให้เป็นปีที่ดีของคุณนะคะ 💖✨
    #4,810
    0
  11. #4806 ไพลอท (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 11:26
    เกียมกดตุ่มโอนแล้วค่า
    #4,806
    0
  12. #4805 CHAbejz* (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 01:35
    แฮปปี้นิวเยียร์นะค้า💓
    พี่ชานนท์อ่ะนะอาจจะเพิ่งรู้ตัว แต่เนี่ย เลิฟแอทเฟิร์สไซท์เลย ยิ่งพอน้องเป็นเพื่อนเซย่ายิ่งรู้สึกตื่นเต้นที่ใกล้ตัว ยิ่งได้นอนด้วยกันยิ่งเหมือนฝันกลายเป็นว่าชอบเขาจนหาทางออกไม่เจอ เขาเป็นสเปคแหละ แล้วเขาดูทำให้มันดูเป็นเรื่องท้าทายไง เอร้ยยยยอั่ยคนคลั่งรักกกกกกก
    #4,805
    0
  13. #4803 Oumii3 (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 00:49

    พี่ชานนท์ไปให้สุดแล้วหยุดที่ร้องเมี๊ยวววววว 555555

    คลั่งรักน้องเหลือเกิน



    HNY 2021 นะคะไรท์ ขอให้พบเจอแต่สิ่งดีๆ เรื่องอะไรที่ขุ่นข้องหมองใจก็ขอให้ผ่านไปด้วยดี

    ร่างกายแข็งแรง มีความสุขมากๆจ้าาา

    #4,803
    0
  14. #4802 Haebarakii (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 22:21
    เหมือนจะลืมแต่ก็ไม่ลืม ว่าแล้วก็ไปอ่านใหม่อีกรอบดีกว่าค่ะ ชอบเรื่องนี้มากๆ สวัสดีปีใหม่นะคะไรท์
    #4,802
    0
  15. #4801 myBaekhyunee (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 22:02
    ต่อให้ไรท์หายไปนานแค่ไหน เวลากลับมาอัพแล้วได้อ่านอีกครั้งก็ยังอินอยู่ในจักรวาลบริภัทรเสมอๆเลยค่ะ อยากอ่านซ้ำแล้วซ้ำอีกตั้งแต่เริ่มเรื่อง(อ่านซ้ำไปสามรอบแล้วㅜㅡㅜ) นิยายไรท์คือมัดใจเราจริงๆ ยืนหนึ่ง ที่หนึ่งในใจไม่มีอะไรล้มล้างได้ แล้ว็ สวัสดีปีใหม่ 2564 ด้วยนะคะ 💗
    #4,801
    0
  16. #4800 SaraTantawan (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 21:18
    นี้แหละนะคนคลั่งรักของจริง☺️☺️☺️☺️
    #4,800
    0
  17. #4799 arjury (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 20:23
    อยากอ่านไปเรื่อยๆๆๆ ไม่อยากให้จบเลยค่ะ
    #4,799
    0
  18. #4798 Nut66665240 (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 17:40
    อยากคลั่งรักแบบนี้บ้างงง
    #4,798
    0
  19. #4797 kosssy (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 16:08
    อะไรมันจะขนาดน้านนนนพ่อคุน
    #4,797
    0
  20. #4796 PAM_17 (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 15:15
    คลั่งรักได้สุดๆไปเลยคุณพี่
    #4,796
    0
  21. #4795 daodoy (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 13:07
    คุณพี่คลั่งมากกก
    #4,795
    0
  22. #4794 Numsirin12 (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 11:35
    คลั่งรักม่ายเปลี่ยนแปลงงงง
    #4,794
    0
  23. #4793 mothergod (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 10:44
    อ่าววว จบของพี่แกแล้วหรอออ
    #4,793
    0
  24. #4791 pbcy (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 09:33
    คลั่งรักมากกก ระดับmax ไม่เคยแผ่วเลยนะชานนท์ ชอบค่ะชอบพระเอกคลั่งรัก เอาอีก แอแงงงง
    #4,791
    0
  25. #4790 Poppiesvanillie (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 08:05
    พ่อไม่เคยเบาๆๆๆ
    #4,790
    0