c o m p e n s a t e

ตอนที่ 62 : c h a n o n #23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,736
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 670 ครั้ง
    14 มี.ค. 63




ตอนที่รู้สึกกลัวน้ำตาของใครสักคน

ตอนที่รู้สึกเจ็บกว่าเจ้าตัว

ตอนนั้นเขาเผลอเพิ่มแรงที่แขนข้างหนึ่ง ร่างเล็กกว่าจึงยิ่งเบียดเข้าชิด ร่างแนบร่าง ฝ่ามือประคองหลังศีรษะ ริมฝีปากแนบเหนือกลุ่มผม ขณะที่มืออีกข้างเขากำหมัดแน่น กดมันไว้กับพื้นพรม ป้องกันไม่ให้ลงแรงกับคนที่กำลังร้องไห้ รุนแรงเกินไป

เขาควบคุมตัวเองอย่างยากลำบาก

แทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังทำอะไรอยู่

ดวงตาเลื่อนลอยมองทะลุกระจกไปไกล

ยามเดียวกันริมฝีปากก็เอาแต่เอ่ยพร่ำอย่างไร้เสียง

ขอโทษ

ขอโทษ

วนซ้ำไปมา

 

ความเงียบเป็นใหญ่ ครอบครองทุกตารางพื้นที่ในห้องรวมถึงคนทั้งสองอยู่นาน ขณะที่ความคิดมากมายกำลังยุ่งพันกันในหัว ชานนท์ก็รู้สึกถึงแรงต้านเล็ก ๆ ในอ้อมแขน เขาสูดลมหายใจเข้าช้า ๆ เพิ่งรู้ตอนนั้นว่าเผลอพันธนาการคนอื่นไว้ด้วยแขนทั้งสองข้างเสียแล้ว

กระนั้นก็ยังไม่คิดจะคลายกำลัง

“คุณ”

“.........”

“เจ็บครับ” เสียงเบาสั่นเอ่ยผะแผ่ว ชานนท์ถึงคราวผ่อนลมหายใจออก ถึงจะอยากอยู่อย่างนี้ตลอดทั้งคืนแต่ก็รู้ว่ายังไม่สามารถทำได้ตามใจ

“ขอโทษ” ดวงตาเรียวรีทอดมองต่ำ ไม่ทันพิจารณาสีแดงระเรื่อบนผิวแก้มข้างนั้นได้ชัดอีกคนก็ยืดตัวตรง ทำท่าจะคว้าขวดน้ำแต่แล้วก็เปลี่ยนเป็นมองรอยชื้นบนอกเสื้อเขาแทน ชานนท์เสยผมติดกันสองที พอเห็นเจ้าของห้องเอาแต่บีบนิ้วตัวเองเล่นตัวเขาก็ชักรู้สึกว่ามือไม้มันเกะกะขึ้นมาเหมือนกัน มองซ้ายมองขวากันคนละทีสองทีที่สุดแล้วชานนท์ก็ทำท่ารั้งแขนเสื้อที่พับอย่างเรียบร้อยขึ้นพอเป็นพิธี

“จะเอากล่องเข้าไปเก็บให้”

“ไม่เป็นไรครับ!

“........”

“เดี๋ยวผมเก็บเองครับ”

“ตกลงว่ารับไว้แล้วนะ” กลายเป็นว่าหลังจากเขาพูดทั้งคู่ก็เงียบไปอีก ชานนท์ค้างมือไว้ที่กล่องหนังสือ ประสานสายตากับคนตัวเล็กกว่า อุปาทานว่าเห็นเค้าลางการต่อต้านจากม่านตาหลังเลนส์บางใส เขาโน้มตัวเข้าไป ไม่ได้ตั้งใจจะข่มขวัญใคร แค่ไม่ชอบถูกปฏิเสธซ้ำ ๆ

“ว่ายังไง”

“โอเคครับ โอเค ผมจะรับไว้ พอใจไหมครับ” ชานนท์ไม่เปลี่ยนสีหน้า ไม่ได้ตอบว่าพอใจหรือไม่แต่การที่ยอมถอยออกมาอยู่ในตำแหน่งเดิมก็น่าจะบอกชัดแล้ว

“ให้เอาไปเก็บไว้ตรงไหน”

“วางไว้ตรงนี้ก็ได้ครับเดี๋ยวผมจัดการเอง”

“มันหนัก”

“ยกได้ครับ” โอเค เขาปล่อยมือ มองนาฬิกาแล้วก็คิดถึงเรื่องสำคัญขึ้นได้

“กินข้าวแล้วยัง?”

“ยังครับ” ยังไม่ทันจะได้พูดถึงแผนการในใจกลีบปากอิ่มแดงคู่นั้นก็ขยับว่า “ผมยังไม่หิว ค่อยหาอะไรกินหลังคุณกลับแล้วก็ได้ครับ”

ชานนท์นิ่งงันไปอีกครั้ง

เขาคนนี้

ชานนท์ ปริญศิริคนนี้

โดนเด็กแว่นคนหนึ่งไล่กลับตั้งแต่ยังไม่สองทุ่ม

ชั่วขณะที่นึกจะหัวเราะก็หัวเราะไม่ได้ นึกอยากร้องก็ร้องไม่ออก

อะไรที่ไม่เคยเจอก็ได้เจอเพราะบริภัทรคนนี้แล้ว

 

“ว่ายังไงครับ?”

“........”

“จะกลับหรือไม่กลับ?” เขากะพริบตา เพิ่งรู้ตัวว่าเผลอจ้องหน้าคู่สนทนาโดยไม่พูดไม่จานานเกินไปแล้ว เมื่อมองให้ชัดก็เห็นแววกังขาในดวงตาเรียวรี เขารีบทบทวนประโยคที่ยังลอยเอื่อยอยู่ในหัว

กลับเหรอ?

กลับทำไม

            ไม่มีความจำเป็นต้องขัดใจตัวเองเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

            “ไม่กลับครับ” รอยยิ้มเล็ก ๆ ตรงมุมปากเจ้าของห้องจุดอาการหวิวไหวในอกเขาได้ดีคล้ายกับวันนั้น วันที่เขาเหยียบเข้าในห้องพักแห่งนี้เป็นครั้งแรก แต่ก็เพียงแค่คล้ายเท่านั้น ตัวเขาเมื่อตอนนั้นไม่กล้าพูดว่าไม่เลยด้วยซ้ำ

            “ยิ้มแบบนี้หมายความว่ายังไง?”

            “ต้องมีความหมายด้วยหรือครับ”

            “ต้องมีอยู่แล้ว น้องน่ะ จะยิ้มกับลมกับฟ้าเรื่อยเปื่อยเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้วนะ ไม่ว่าในหัวนี้...” แตะปลายนิ้วชี้กลางหน้าผากขาว “กำลังคิดอะไรหรือในใจนี้...” เลื่อนมือลงมาวางบนอกบาง “กำลังรู้สึกยังไง ต้องบอกพี่”

            “อ้อ”

            “ทำไม? ไม่ยินยอม?”

            “แค่ทำเสียงรับรู้เองครับ คุณไม่เคยอ่านบทบรรยายในหนังสือเหรอ มีพูดถึงตั้งบ่อย พวกนิยายสืบสวนสอบสวนที่คุณชอบก็ต้องมีนะครับ”

            “เอาเถอะ” เขาว่า ยอมแพ้เด็กศิลปะศาสตร์ที่กำลังเอียงคอส่งยิ้มให้ก่อนจะพ่ายแพ้ยับเยินกว่านี้ ตั้งแต่ปิดโหมดสุภาพห่างเหินก็เปิดโหมดน่ารักขี้เล่นบ่อยจนเขาเสียหลักไปหลายหนแล้ว

“พี่ไม่กลับ” เขาย้ำ ชัด

            “สุดแต่คุณเถอะครับงั้น”

            “ห้ามไล่”

            “ใครจะกล้าไล่คุณชานนท์กันนะ” เขาหรี่ตามองเด็กแว่นทิ้งท้าย ผละจากต้นตอของกลิ่นหอมสดชื่นมาหาข้าวของที่กองอยู่บนโต๊ะ

“มีแค่ไม่กี่คนหรอก พอนับหัวได้”

“น้ำเสียงฟังดูมีความแค้นจัง” ยังจะยิ้ม ยังจะยิ้มได้นะ

“แค้นแล้วไง ไม่แค้นแล้วยังไง สุดท้ายพี่ก็ได้แค่จำ”

“ผมเคยไล่คุณกลับหรือครับ?”

“ตั้งแต่ครั้งแรกที่พี่มาห้องนี้”

“ครั้งแรก? ถ้าอย่างนั้นก็ ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้คบกัน ไม่นับสิครับ”

“น้องไม่นับแต่พี่จำ”

“โธ่...” เขาทำทีไม่สนใจเสียงอ่อนอ้อนนั้น หยิบจับของเก็บเข้าที่อย่างชินมือ นับตั้งแต่ตกลงกันว่าจะใช้สถานะแฟน เขาก็เข้าออกห้องชุดของอีกฝ่ายบ่อยกว่าเก่า อะไรที่สามารถแชร์กับแฟนได้เขาก็ไม่รีรอที่จะทำ ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาในการซื้อของกินของใช้เข้าห้องหรือกระทั่งช่วงเวลายามค่ำคืน

ไอ้เรื่องจะยอมกลับไปง่าย ๆ เพียงเพราะถูกไล่ทางอ้อมน่ะ

ให้มันเป็นเรื่องของอดีตไป

            “ผมก็จำนะครับ”

            “จำ?”

            “ครั้งแรกที่ไปห้องคุณ” แพ็คมะเขือเทศเกือบหลุดจากมือ ชานนท์มองค้าง ใบหน้ายังไร้อารมณ์แต่ดวงตาขึงเครียด เขาพยายามเก็บงำอาการ ปล่อยให้อีกฝ่ายแย่งของในมือไปใส่ตู้เย็น บริภัทรเอี้ยวตัวไปหยิบแฮมออกมาจากถุงของสด ถือไว้ในมือคล้ายกำลังตัดสินใจว่าควรเก็บเจ้าของสิ่งนี้ไว้ตรงส่วนไหนของตู้เย็นดี

            “น้อง”

            “ครับ?” แล้วเขาก็เงียบ

            “เรียกทำไมครับ?” ลังเลที่จะเอ่ยปากเสียเอง

            “น้องคิดอะไรอยู่?” บริภัทรพลิกของในมือให้เขาดูพร้อมว่าเสียงนุ่ม “กำลังคิดว่าอยากกินไข่เจียวใส่แฮมกับมะเขือเทศแล้วก็พริกแห้งครับ เจียวแบบกรอบนอกนุ่มใน”

            “ทำให้ไหม?”

            “คุณทำเป็นด้วย?”

            “ก็ ลองดูก่อน น้องบอก พี่ทำ” เจ้าของห้องยิ้มกว้างกว่าเดิม มองเขาด้วยดวงตาวาวใสคู่นั้นแล้วก็เก็บของเข้าตู้เย็นต่อ

            “น้อง”

            “ครับ?” เขารอ จนคนตัวเล็กกว่าพับถุงผ้าทั้งสองใบเก็บไว้ในลิ้นชักเรียบร้อยแล้วจึง ขยับเข้าไปหา จับมือขาวมาบีบเบา ๆ แล้วก็เลยกอดเจ้าของมือเอาไว้ทั้งตัว

            “ตัวเหม็นเหงื่อออกครับ”

            “ไม่เหม็น”

            “เรื่องตอนนั้นน้องจำมันยังไง?”

            “เรื่องตอนไหนครับ?”

            “ตอนที่เข้าห้องพี่ครั้งแรก คืนนั้น พี่พูดถึงได้ไหม ไม่โอเคหรือเปล่า?” มือที่กำลังลูบแผ่นหลังเลื่อนลงไปประคองเอว บริภัทรเอนตัวออก มองหน้า มองตา มองหัวคิ้วที่ขมวดแน่น จกนั้นก็แตะข้อนิ้วชี้เข้ากับมุมปากหยัก

            “ทำหน้าแบบนี้อีกแล้ว”

            “เมื่อกี้น้องบอกว่ายังจำได้”

            “ก็ต้องจำได้สิครับ เรื่องมันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว ผมจะจำได้ก็ไม่แปลก คุณเองก็ยังไม่ลืมนี่ครับ”

            “พี่จะลืมได้ยังไง”

            “ผมก็ไม่ลืมครับ”

            “..........”

            “ใครจะลืมได้”

            “น้องบี”

            “เพราะฉะนั้น เลิกคิดแค้นเรื่องที่ผมเคยไล่คุณออกจากห้องนี้ด้วยนะครับ ครั้งแรกที่ห้องคุณกับครั้งแรกที่ห้องผมให้ถือว่าเจ๊ากันไป แบบนี้ดีไหมครับ”

            “มันเทียบกันได้ที่ไหน”

            “ไม่ได้หรือครับ?” ได้หรือไม่ได้ อย่าให้พี่ต้องตอบตอนนี้ อย่าทำเสียง(เหมือน)ผิดหวัง อย่าทำหน้า(เหมือน)อ้อน พี่ตอบให้ไม่ได้

            “ไม่”

            “ขอเหตุผลครับ”

            “น้องไม่ได้ไล่พี่กลับแค่ครั้งเดียวต่อจากนั้นอีกนับครั้งไม่ถ้วน” ปากบางเผยอค้าง คุณบริภัทรคงไม่คิดว่าเขาจะดึงเรื่องรองมาบวกกับเรื่องหลักแบบไม่เกรงหน้าอินทร์หน้าพรหมแบบนี้ได้ “ทั้งตอนที่พี่มาห้องนี้ครั้งแรกแล้วก็ครั้งต่อ ๆ มา ถ้าไม่มีเหตุจำเป็นน้องไม่เคยให้พี่อยู่เกินสามทุ่มเลยสักครั้ง ไม่เชิญกลับเพราะอ้างว่าเป็นห่วงพี่ขับรถดึก ๆ ก็อ้างว่าตัวเองต้องอ่านหนังสือ บางวันไม่มีเหตุผลอะไรให้บอกแค่อยากให้กลับเลยก็ยังมี รู้ไหมว่าพี่ไม่เคยเจอใคร...”


ไอ้


ฉิบ


.....


            “เจอใครครับ?”


.....


            “แล้ว ใครที่คุณว่าเกี่ยวกับสถานการณ์นี้ยังไงหรือครับ?”


            สองคำถาม

            ริมฝีปากวาดยิ้ม

            ตามองตรง

            และปลายนิ้วที่เริ่มเคาะโต๊ะ

 

            “โย่ โย่ โย่ววว แมน แวร์ อาร์ ยู กายส์ ค้าบบบบ”

 

            โอเค ภาคิน

            พี่ขอบใจมึง

           

 

 

 


#บริภัทร


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 670 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,868 ความคิดเห็น

  1. #4852 ByunnB_ (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:08
    ตอนน้องไปห้องชานนครั้งแรกคือตอนไหน งง จำไม่ได้ว่าเกิดเหตุการอะได ทำไมเจ๊ากัน ฮืออออ อ่านซ้ำหลายรอบแต่ก็งง ตกภาษาไทยแหละตัวกุ
    #4,852
    1
    • #4852-1 Kittykattt(จากตอนที่ 62)
      25 กุมภาพันธ์ 2564 / 04:35
      ตอนไปห้องพี่เค้าครั้งแรกคือตอนวันเกิดคุณเซย่าค้าบ
      #4852-1
  2. #4445 areenachesani (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 15:02
    ยังขำไม่หายย5555
    #4,445
    0
  3. #4275 SSSSJJJJ (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 01:44
    5555555 ตลกพี่ชานน
    #4,275
    0
  4. #4259 piriyakorn (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 01:44
    น้องคิน ของพี่ชานนท์ 55555 #เซฟพี่ชานนท์
    #4,259
    0
  5. #4246 pim pimmi (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 00:45
    รอดตัวไปนะ!
    #4,246
    0
  6. #4192 530 ♡ (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 23:29
    ไม่ได้เรียกกลัวเนาะ แค่เกรงใจ55
    #4,192
    0
  7. #4191 ppLindeep (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 01:18
    แหนะะะะ!! เกือบไม่รอดแล้วคุณชานนท์
    #4,191
    0
  8. #4190 kumacotton (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 21:27
    ว๊ายยยยพ่อบ้านใจไม่กล้านิ ต้องขอบใจภาคินเลยนะ มาได้ทันเวลาพอดี5555
    #4,190
    0
  9. #4188 FxPL (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 19:40
    555555น่ารัก
    #4,188
    0
  10. #4176 Ketano (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 21:43
    55555555 good timing guyyyyyy
    #4,176
    0
  11. #4171 nashsha (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 13:41
    โธ่เอ้ยยย ภาคินนายนี่มาเหมือนจับเวลาไว้ ไม่แปลกที่จะโดนพี่เค้าแกล้งบ่อยๆ
    #4,171
    0
  12. #4170 poker1338 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 02:32
    ชอบเอเนอจี้ภาคินมาก เริ่ด
    #4,170
    0
  13. #4169 janyjan (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 21:31
    จอดดดดสนิทเลยพี่ชานนท์ เป็นจ๋อย เป็นต้องเบรก คินแบบ เธอมาได้ทันเวลาพอดี55555
    #4,169
    0
  14. #4168 Se_tublu (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 23:27
    55555555555555เกรงใจแหละเนาะ ไม่ได้เรียกกลัว
    #4,168
    0
  15. #4167 CNDPTK (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 08:19
    เธอมาได้ทันเวลาพอดี อย่างกันรู้ใจ ยกให้ภาคินเป็นอัศวินขี่ม้าขาวมาช่วยพี่ชานนท์5555
    #4,167
    0
  16. #4166 yamaneko_nam (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 01:29

    โถ๊ะ พ่อบ้านใจกล้า คิดจะแค้นน้องบีมันเร็วไปร้อยปี อย่าลืมหาของกำนัลให้คินล่ะ 5555555

    #4,166
    0
  17. #4165 muappan (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 00:40
    ต้องกราบภาคินงามๆแล้วนะคุณชานนท์555555555555
    #4,165
    0
  18. #4163 kiyojung (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 17:05
    5555555555 ภาคิน เทอได้รับความเอ็นดูจากพี่มัน1ea.
    #4,163
    0
  19. #4162 Konrafah (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 15:41
    55555555 รอดแล้วพี่
    #4,162
    0
  20. #4161 mam_sukanya35 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 13:36
    ภาคินเปลี่ยนเป็นน้องทันที 5555555
    #4,161
    0
  21. #4160 ZSG008 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 13:20
    พิชานนท์ต้องขอบคุณภาคิน5555555
    #4,160
    0
  22. #4158 para_aloha (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 13:00
    ภาคินนนน 555555555555555
    #4,158
    0
  23. #4157 Modmenre (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 10:46
    55555555
    #4,157
    0
  24. #4156 Renoir92 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 09:40
    เกือบไปแร้วพี่ชานน 45555555
    #4,156
    0
  25. #4155 I'm not that good (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 05:02
    โอ้ย 5555555555555 ชอบความอัพสลับพาร์ทมากค่ะ แบบอยากรุ้เริ่งของพี่ชานกับน้องบีหลังเป้นแฟนกันมาแม่ ตอนพิเศษ4ตอนครั้งที่แล้วยังไม่จุใจเลย 5555555555555 อยากบอกว่ารอเล่มนะคะ จะขายทั้งเล่มทั้งอีบุ้คก้ซื้อหม้ดดดค่ะ แง้ รอๆๆๆๆ รักพี่ชานนน์ น้องบี ภาคินค่ะ ขอบคุณที่มาอัพนะคะ ฮีลใจดีมาก
    #4,155
    0