c o m p e n s a t e

ตอนที่ 60 : c h a n o n #21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,880
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 691 ครั้ง
    13 ก.พ. 63

 

 

              เขาตื่นก่อนเวลาที่ตั้งปลุกไว้

ตอนลืมตาทุกอย่างก็ยังปกติดีอยู่ไม่คิดว่าแค่พอขยับแผ่นดินจะพลิกกลับ ชานนท์ครางอย่างรู้อนาคต โลกหมุนคลอน นอกจากแผ่นหลังที่ยังแนบติดฟูกหนาร่างกายส่วนอื่นก็เหมือนจะควบคุมไม่ได้ แฮ็งค์แน่นอนแล้ว เขาพยายามลุกขึ้นนั่งอย่างนุ่มนวลที่สุด คิดถึงเรื่องชวนหงุดหงิดใจกับเหล้าแก้วแล้วแก้วเล่าที่โกมินทร์ผสมให้เมื่อคืนแล้วก็นึกอยากตบหัวตัวเองแรง ๆ แต่ความคิดก็ยังเป็นแค่ความคิดในหัว ขืนทำจริงได้ล้มคว่ำอยู่ข้างเตียงนี่แน่

แปรงฟันไม่ทันเสร็จก็ต้องโผไปเกาะโถสุขภัณฑ์ ขย้อนของเก่าในท้องออกมาจนเหลือแค่น้ำย่อยขม ๆ เขาครางปนสบถ เจ็บชายโครงจนเหงื่อท่วมหน้า

แม่ง เปิดวันได้ดีจริง

“ไหวไหมครับพี่?” เสียงนั้นไม่ปิดบังความรู้สึกสักนิด ไม่หันไปมองก็รู้ว่าคนถามมันกำลังเห็นความทุกข์ของเขาเป็นเรื่องขำขันบันเทิง

“มึงรอดได้ไง” เมื่อคืนมันเมากว่าเขาอีก ลุกขึ้นเต้นทั้งเพลงช้าเพลงเร็ว “รอดเหี้ยไรล่ะ กูคลานมาอ้วกตั้งแต่ตีห้า ปวดหัวจนต้องเข้าครัวไปหายากับน้ำหวานแดก แดกเสร็จก็นอนหน้าตู้เย็นแม่ง”

“มีเหลือไหม? ยา”

“มี เยอะ ไอ้เลย์มันซื้อไว้คราวก่อน มึงอาบน้ำเสร็จก็ออกมากินละกัน”

“ไอ้เลย์ล่ะ?”

“ยังไม่ตื่น กูว่าจะสั่งข้าว มึงเอาไรท่าน” เขาส่ายหน้าอย่างเชื่องช้า แค่คิดถึงของกินก็พาลอยากอาเจียนอีกรอบแล้ว

“กินไรไม่ไหวเดี๋ยวจะออกไปข้างนอกด้วย”

“ไปทั้งสภาพนี้อะนะ ไหวเหรอวะ ไปวูบต่อหน้าสาวก็คืออายนะเว้ย เลื่อนไปก่อนก็ได้” เขาโบกมือให้เจ้าของบ้านแล้วก็ปิดประตูห้องน้ำโดยไม่ให้มันแสดงความเป็นห่วงอีก เกือบเก้าโมงแล้ว จากบางนาถึงคอนโดแห่งนั้นปกติจะใช้เวลาเกือบชั่วโมง โชคดีที่วันนี้เป็นวันเสาร์ ช่วงเช้ารถยังไม่ติดเร่งหน่อยก็คงไปทัน

“ยืมชุดหน่อย”

“ในห้องไง เบา ๆ หน่อยนะ เลไลมันยังนอนอยู่”

“ห่วงยิ่งกว่าเมีย”

“เมียก็ส้นตีนแล้วค่าาา” ประโยชน์ของการคบเพื่อนรูปร่างใกล้เคียงกันก็คือสามารถยืมเสื้อผ้ามันใส่ได้ในยามฉุกเฉิน อย่างเช่นเช้าวันนี้ เขาเปิดตู้เสื้อผ้าในห้องนอนเจ้าของอู่ได้เสื้อกับกางเกงมาอย่างละหนึ่ง คว้ากางเกงในแบบยังไม่แกะกล่องออกมาก่อนจะปากล่องแรกใส่หัวไอ้คริสเมื่อโดนสีแดงสดสะท้อนเข้าตา รสนิยมฉูดฉาดเหลือเกินไอ้เวร

เพราะวันนี้ตั้งใจว่าจะไปรับบริภัทรที่คอนโด ไม่เหมือนเมื่อวานที่ไปรอที่ห้าง เขาจึงเผื่อเวลาให้การเดินทางพอประมาณ ซึ่งนั่นก็ทำให้เขาต้องแบกอาการปวดหัวและโลกหมุนมาถึงไอคอนโดก่อนยาแก้แฮ็งค์จะออกฤทธิ์ได้เต็มที่เสียอีก

เปิดไฟกะพริบให้รปภ.เขม่นหน้าได้ไม่นานประตูทางเข้าก็เลื่อนออก ชานนท์ผ่อนลมร้อนผ่านริมฝีปาก คราวนี้เป็นคนที่เขารอแล้วจริง ๆ เชิ้ตขาวตัวใหญ่กว่าคนใส่สองเบอร์กับกางเกงขายาวสีดำ ขาเหลือนิดเดียวเอง เขาคิดอย่างเลื่อนลอยมือก็กดกระจกลง ใบหน้าหลังแว่นทรงกลมยังหาความรู้สึกยากเหมือนทุกครั้ง จะมีก็เพียงกลีบปากที่เผยอค้างบอกให้รู้ว่าอีกฝ่ายคาดไม่ถึงกับการมาของเขา

“สวัสดีครับ”

สงสัยจะยังมึนหนัก

เพราะนึกอยากจะยื่นมือออกไปรับไหว้ แต่ก็คิดได้เสียก่อนว่า จะรับไหว้ก็แค่ยกมือขึ้นประนมระดับอกก็ได้แล้วนี่นา

อืม นั่นแหละ

สมัยนี้หาเด็กมีสัมมาคารวะยาก พอได้เจอเลยอดพอใจไม่ได้

“ขึ้นรถได้แล้ว เดี๋ยวไปทำงานสาย”

“คุณตั้งใจมารับผมหรือครับ?”

“ใช่”

“จะคุยต่อจากเมื่อวานหรือครับ?” ดวงตาเรียวรีลดสายตาลงแล้วก็มองกลับมาพร้อมคำถามที่ไม่เกี่ยวกับความตั้งใจใด ๆ ของเขาเลย

“ขึ้นมาก่อน ฉันจอดนานแล้ว เกรงใจคนอื่น” ดูก็รู้ว่าเป็นคนไม่ชอบทุกความวุ่นวาย เวลายกเหตุผลทำนองนี้มาอ้างจึงได้ผลเสมอ อีกฝ่ายเข้ามานั่งพร้อมกลิ่นเด็กแบบฟุ้ง ๆ แทบจะกลบกลิ่นน้ำหอมที่เขายืมคริสมาใช้

“ไปดื่มมาเหรอครับ?”

“...อือ”

“.......”

“รู้ได้ยังไง?”

“ในรถมีกลิ่นเหมือนคนเมาน่ะครับ” ไอ้ฉิบหาย ไม่ใช่กลิ่นเหล้าแต่เป็นกลิ่นคนเมา มันแย่แค่ไหนวะนั่น ต้องเอาไปล้างแล้วล่ะอย่างนั้น

“ไปกับเพื่อนน่ะ ไอ้คริส ไอ้เลย์แล้วก็ไอ้หมินก็ไป”

“อ้อ” อ้อแล้วอะไร ถามต่ออีกหน่อยได้ไหม ยังไม่ทันได้บอกเลยนะว่านั่งดื่มกับเพื่อนในกลุ่มเท่านั้น ไม่ได้ไปต่อกับใคร เขาอุตส่าห์เตรียมคำตอบอันใสสะอาดไว้แต่อีกฝ่ายกลับเห็นว่าการมองป้ายร้านค้าข้างทางนั้นน่าสนใจกว่า ชานนท์ก็จำต้องมองไปอีกทาง คนจงใจเงียบเพราะอยากเรียกร้องความสนใจนั้นเขาเจอมาเยอะแต่คนเงียบเพราะสนใจอย่างอื่นมากกว่าเขานั้น ชานนท์ยอมรับว่าเพิ่งเคยเจอกับคนนี้

ตั้งแต่ขึ้นรถจนถึงพารากอน

ไม่เล่นโทรศัพท์

ไม่ขอฟังเพลง

นั่งมองถนนเหมือนตัวแมวนั่งมองใบไม้นอกหน้าต่าง

“ขอบคุณนะครับ”

“เลิกงานเวลาเดิมใช่ไหม?”

“ครับ”

“ต้องไปไหนต่อหรือเปล่า?”

“มีนัดกับภาคินครับ” อีกแล้ว ชื่อนี้อีกแล้ว ประโยคนั้นล่องลอยอยู่ในใจเขา ฉากหน้าชานนท์ยังมองดวงตาเรียวโดยไม่เลี่ยงหลบ บริภัทรเห็นเขาไม่พูดต่อก็ยกมือขึ้นไหว้ขอบคุณ หนนี้เขาไม่นึกอยากรับมารยาทใด ๆ ปล่อยให้อีกฝ่ายลงรถแล้วก็วนไปหาที่จอด บริภัทรเข้าร้านไปแล้ว เขาจึงผ่านไปทำเรื่องอื่นบ้าง กดลิฟต์ลงไปชั้นที่ตั้งของร้านอาหารที่ใช้บริการเมื่อวาน เขาสั่งอาหารกลางวันหนึ่งชุดรีเควสผลไม้เพิ่มอีกสองอย่างจากนั้นก็ชำระเงินพร้อมแจ้งชื่อผู้รับ พิกัดและเวลาที่ต้องการให้ไปส่ง รอพนักงานจัดการทุกอย่างเรียบร้อยเขาก็กลับมาที่ลานจอดรถ อาการปวดหัวยังรุมเร้าไม่เลิกรา ร่างกายเขาโหยหาการพักผ่อนแต่ใจเขานั้นพุ่งไปลาดกระบังเรียบร้อยแล้ว

คู่นัดหมายของเขาอยู่บนชั้นสิบของตึกสีส้มข้างหน้าแต่เขาเลือกที่จะรอตรงล็อบบี้ด้านล่าง ตึกนี้อยู่ไม่ห่างจากสนามบินจึงเห็นลูกเรือจากสายการบินต่าง ๆ เป็นระยะ เขาละความสนใจจากคนที่เดินผ่านไปมา ดื่มน้ำหวานที่ได้มาจากพารากอน หวังเหลือเกินว่ามันจะช่วยให้อาการเมาค้างดีขึ้นก่อนจะกลับไปเจอบริภัทรอีกครั้ง

“คุณ” เสียงเรียกมาพร้อมรอยยิ้มยินดี ชานนท์ลุกขึ้นยืน รอจนอีกฝ่ายมาถึงตัวพร้อมถุงกระดาษอย่างหนาในมือข้างหนึ่ง

“สวัสดีครับ”

“สวัสดีค่ะ นี่ของคุณ”

“ขอบคุณ” เขารับมา นั่งลงพร้อมเปิดดูข้างใน

“เพิ่งรู้ว่าคุณชอบอ่านหนังสือแนวนี้” เขาครางรับในคอ เช็คดูแล้วว่าไม่มีเล่มไหนเสียหายจึงปิดกล่องลงตามเดิม “ยอดที่โอนไปไม่มีปัญหาใช่ไหม”

“ไม่มีค่ะ” เธอว่าก่อนจะถามต่อทันที

“ว่างไหมคะ?”

“ไม่ว่าง”

“อะไรกัน หายหน้าหายตาไปตั้งนาน ติดต่อกลับมาอีกทีก็เพื่อที่จะฝากหิ้วของ พี่น้อยใจแล้วนะคะเนี่ย” เธอว่ากึ่งพ้อกึ่งเล่น ถ้าเป็นเมื่อไม่กี่เดือนก่อนเขาอาจจะตามเธอขึ้นห้องไปแต่ในตอนที่ยังโดนฤทธิ์ของมึนเมาเล่นงานไม่เลิกอย่างนี้ แค่ไม่อาเจียนออกมาเพราะกลิ่นน้ำหอมของเธอก็ถือว่าเก่งมากแล้ว

“ผมรู้จักแอร์โฮสเตสแค่ไม่กี่คน คุณคือคนที่คุยง่ายสุด”

“แค่นั้น?”

“แค่นั้นครับ” คนที่นั่งตรงข้ามกลอกตาคล้ายเบื่อหน่ายอย่างที่สุด

“ชัดเจนเสมอต้นเสมอปลายจริง ๆ”

“ขอบคุณอีกครั้ง”

“เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นออกไปดื่มด้วยกันแทนได้ไหม”

“ผมจ่ายค่าเสียเวลาคุณแล้วนี่”

“........”

“แต่ถ้าเป็นเลี้ยงข้าวสักมื้อก็อาจจะได้” พี่นานาทำสัญญามือว่าตกลงแล้วเราก็แยกกันตรงนั้น แต่อย่างที่บอก เธอเป็นผู้ใหญ่แล้ว คุยง่าย เข้าใจอะไรง่าย ที่เขาไม่มาหาตั้งแต่เมื่อคืน เธอก็รู้แล้วว่านั่นคือการปฏิเสธแบบรักษาน้ำใจอย่างที่สุดจากเขา

รับของเสร็จเขากลับบ้าน

อาบน้ำสระผมใหม่อีกรอบพร้อมแต่งชุดตัวเองออกบ้านอีกครั้ง เดิมทีนั้นด้วยสภาพร่างกายและอารมณ์ที่ไม่พร้อมสักด้านเขาควรพักผ่อนอยู่บ้านตลอดช่วงบ่ายของวัน อย่างไรเสียคนบางคนเขาก็มีนัดหลังเลิกงานแล้ว ชานนท์จะไปไม่ไปเด็กคนนั้นก็คงไม่สนใจ

แต่เพราะไม่สามารถเอาชนะความอยากในเบื้องลึกได้

เพราะไม่พยายามแม้แต่น้อย

เขาจึงหอบสังขารอันอ่อนแรงกลับมาที่ห้างสรรพสินค้าแห่งเดิมเป็นครั้งที่สอง ฝ่ารถติดและควันพิษของช่วงเย็นวันเสาร์มาเจอคลื่นมนุษย์อันหนาแน่น ทนให้คนที่ไม่รู้จักเบียดตัวเข้ามาใกล้ครั้งแล้วครั้งเล่าในกูร์เม่ต์ก็เพื่อจะได้มองเพื่อนสนิทสองคนเดินโอบไหล่คลอเคลียกันเลือกของกินของใช้เข้าบ้าน

มีความสุขกันมากสินะ

ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่อยู่ด้วยกันก็มีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ

              หยอกล้อกันแบบไม่สนใจสถานที่หรือผู้คน

              มันก็ตั้งแต่ครั้งแรกนั่นแล้ว

              ไอ้การกระทำที่เหมือนโลกใบนี้มันช่างสดสวยงดงาม

              เหมือนเธอมีฉัน ฉันมีเธอ

              เหมือนมีแค่เราที่เข้าใจกัน

 

              ใช่

              น้ำเสียงในหัวเขามีแต่ความเยาะหยัน

              เหยียดเย้ยพาลถึงขั้นเดียดฉันท์

 

              ใช่

              เขาไม่พอใจ

 

ไม่พอใจขนาดที่ว่า ถ้าที่เห็นตรงหน้าคือภาพวาด เขาพูดได้เลยว่าไม่ลังเลที่จะฉีกกระชากมันออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ถ้าเป็นภาพเคลื่อนไหวที่ถ่ายทอดออกมาจากสื่อตัวกลาง สื่อนั้นจะพังเพราะแรงชิงชังของเขา  

“ขอโทษนะคะ”

“ใช่พี่ชานนท์ เศรษฐศาสตร์หรือเปล่าคะ?”

“เราชื่อแอมนะคะ อยู่วิท...”

เขาเพียงมองเธอด้วยอารมณ์ที่คงค้างจากคนคู่นั้น อีกฝ่ายก็รับรู้และถอยออกไปอย่างรวดเร็ว เมื่อมองไปข้างหน้าอีกครั้ง บริภัทรและเพื่อนสนิทก็หายไปแล้ว

สายตาเขาจับอยู่ที่ชั้นล่างสุดของเชลฟ์

ความคิดของเขาเลื่อนลอย

ภาคิน ศิริสกุลคนนี้คงปล่อยไว้ไม่ได้อีกแล้ว

 

“อยู่ร้านเหรอ?”

(........)

“ยุ่งอยู่ไหม?”

(........)

“มีเรื่องให้ช่วยหน่อย”

(........)

“ไม่ยากหรอกหมิน กูมั่นใจ มึงทำได้แน่!








     #บริภัทร
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 691 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,868 ความคิดเห็น

  1. #4737 kabodkt (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2563 / 19:17
    สุดยอดคนขี้หึงแห่งปี
    #4,737
    0
  2. #4650 Vivachoco (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 05:30
    เนี่ยะร้ายกะคินตลอด
    #4,650
    0
  3. #4244 pim pimmi (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 00:22
    หึงเขามากกกก
    #4,244
    0
  4. #4187 kumacotton (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 16:07
    ภคินเอ้ยยยยซวยไม่รู้ตัว ภัยหึงมาแรงมากพ่อ
    #4,187
    0
  5. #3957 PLOY_EXO-L (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:23
    ว้าววววว พ่อเขาหึงแรงนะคะ5555
    #3,957
    0
  6. #3956 ameba04 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:00
    พี่ชานนท์คือหึงแบบสุดๆมาก555
    #3,956
    0
  7. #3955 Ginaii (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:27
    ชั้นน่ะ อยากจะกรี้ด
    #3,955
    0
  8. #3929 CHAbejz* (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:27
    ปณิธานแรงกล้ามาก แฮงค์เหล้าก็แฮงค์ หัวก็ปวด จะอ้วกอีก แต่ก็อยากเจอเขามากกว่า แงงง หลงจนไม่รู้จะหลงยังไงแล้วค่ะคุณพี่
    #3,929
    0
  9. #3928 Konrafah (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:04
    ตามเก่งเหลือเกินพ่อคูร 555
    #3,928
    0
  10. #3927 ไพลอท (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:52
    พี่ชานนร้ายย อยากจะฟ้องให้น้องบีลับลู้ตั้งแต่ตอนนี้เลย! ว่าทำไมน้องได้แบกของกลับบ้านหนักๆคนเดียว คินจะไม่โดนไรอีกใช่มั้ยเนี้ย5555555
    #3,927
    0
  11. #3926 BB BOY (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:47
    พี่ชานนท์ นั่นเพื่อนน้อง แค่เพื่อนจริงๆ
    #3,926
    0
  12. #3925 CB-614 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:30
    โหยๆๆๆ พี่ชานนท์หึงหวงแรงนะคะะัะ
    #3,925
    0
  13. #3924 kosssy (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:55
    พี่่่่่ เพ่่่่่่่่ คือใจเราอ่ะ มันไม่เป็นของเราละไง อ่ะโถ่ววววว
    #3,924
    0
  14. #3923 heykiki (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:02
    อิเวน แรงไม่หยุดเลยนะคะพี่ชานนท์ พอได้อ่านฝั่งพี่เค้าก็คิดว่าภาคินคงโดนซัดไม่ถ้วนในใจหลาย ๆ หน 555555555555555 อ่านแต่ฝั่งน้องบีไม่เคยรู้เลยว่าคนพี่คิดอะไรสะระตะในหัวขนาดนี้ ถึงกะขนาดปล่อยภาคินไปไม่ได้แล้วอะ มันขนาดนี้แล้วนะ แต่ก็ยังจะหลอกตัวเองอยู่ว่าไม่ได้สนใจน้องขนาดนั้น เหอะ อยากจะแหมมมมมมมมมม ไม่แปลกใจว่าทำไมฮั่นถึงโดนต่อย รุนแรงมั้ก ๆ กี๊ด
    #3,923
    0
  15. #3922 ChaninzKlas (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:28
    กรี๊ดดดด ยิ่งได้มารับรู้ความรู้สึกฝั่งพี่ชานนนี่ ยิ่งทำให้รู้สึกเข้าใจอะไรบางอย่างมากขึ้น เช่น เข้าใจว่าพี่เขาเนี่ยรักแบบคลั่งน้องมากแค่ไหน
    #3,922
    0
  16. #3920 znamsomz (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:13

    ไม่ได้เม้นท์มาหลายตอน รู้สึกผิด

    กลัวพี่ชานนท์จะไล่ออกจากชีวิตมากๆ ไม่ได้เด็ดขาดเลยนะ หมดพี่ชานนท์น้องก็ไม่รู้จะใช้ชีวิตยังไงแล้ว


    จริงๆทุกตอนที่ผ่านการเล่าของน้องบีมา คือน้องบีเป็นคนขี้กั๊กมาก

    กั๊กทั้งโมเม้นท์และกั๊กความรำคาญใจของตัวเอง5555555


    แล้วเอาจริงๆพาร์ทแรกจากน้องบีเล่า ภาคินคือตัวประกอบสายตลกโปกฮา

    มาสร้างสีสันในวันที่พี่ชานนท์ไม่มีค่าตัว55555555555555555555555

    แต่สำหรับพาร์ทพี่ชานนท์ ภาคินคือตัวร้ายที่กำลังจะถูกกำจัดทิ้ง

    ไม่รู้จะสงสารพี่ชานนท์แก ที่คิดมากไปหน่อย หรือสงสารภาคินที่สุดดี ว่ารอดมาได้ไงวะ

    คือตอนหมายหัวตั้งแต่แรก เสมอมา หลังจากตอนนี้ก็คือต้องรักษาชีวิตตัวเองให้ดีละนะ

    จำได้ว่าโดนเรียกไปช่วยงานร้านพี่รหัสที่น้องบีมาเล่าก็คือมาเป็นเสียงตามสายโทรศัพท์อยู่เลย

    ก็ไม่บอกละว่าไปซื้อของกันกระจุงกระจิงผ่านพระเนตรพระกันคุณเค้าเข้าก็เลยโดนสั่งเก็บด่วน 55555555555


    จริงๆน้องบีอะขี้กั๊ก ไม่อยากให้รู้ว่าจริงๆพี่เค้าฮอตยังไง

    ไปกินข้าวกันเดตแรก รู้ว่าโดนเค้าแอบแต๊ะอั้งก็ยังเฉยย เพราะรำคาญใจ

    คุณลุกผึ้ง คุณลุกผึ้งงงงงงงง ไม่เก่งยังไงไหวววว 5555

    จริงๆอาจจะเป็นพี่ชานนท์เองนั้นแล่ะที่ตกหลุมพรางคุณลุกผึ้ง

    คิดดูอยากให้น้องซักต่อว่าตัวเองใสสะอาด แต่เมื่อตอนคืนมีคนไลน์มายังคิดจะนอนนอกบ้าน มันน่ามั้ยละ พระเอกชั้น 5555555555


    แต่ช่วงนี้เค้าก็เป็นพี่ชานนท์ที่เป็นพี่ชานนท์เลเวลทำทุกอย่างตามใจแบบลดความร้ายนิดหน่อยจริงๆ

    อะพอเอาหนังสือไปให้ที่ห้องแล้วเป็นยังไงต่อ ก็วอนขอจากพี่ชานนท์ตรงนี้เลยละกัน เพราะอยากรู้มากๆ 5555555555



    หวังว่าคงจะไม่ให้น้องนอนรอนานๆ มันช่างเปล่าเปลี่ยวหัวใจ

    อยากถือขันหมากไปสู่ขอพี่ชานนท์มาไว้ที่บ้านแล้วน้าาาาา 55555555555555555

    #3,920
    0
  17. #3919 PCB614 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:11
    พี่ชานนท์คนขี้หึงงงง คินระวังตัวไว้ด้วยนะ ตาคนนี้เค้าหึงหวงแรง
    #3,919
    0
  18. #3918 Renoir92 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:11

    ตาพี่คือน่ากลัวไปละะะะะ

    #3,918
    0
  19. #3917 Amittarin (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:33
    แรงรัก แรงหวงของคนพี่ช่างงง

    อมกกก
    #3,917
    0
  20. #3916 arjury (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:59
    สงสารภาคิณ 5555 ไม่รู้อะไรกับเค้าเลย โดนตาพี่หมายหัวไว้ก่อนละ
    #3,916
    0
  21. #3915 yu-na (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:58
    หึงน่ากลัวมาก ไม่คิดมาก่อนว่าจะเป็นคนหึงแรงขนาดนี้อ่ะ อ่านตอนน้องลูกผึ้งพี่ชานนท์นี่นิ่งมาก พอมาอ่านฝั่งนี้เลยพึ่งรู้ว่าภาคินคือโดนพี่ชานเกลียดแรง
    #3,915
    0
  22. #3914 hunnnielu947 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:29
    พี่ชานนท์ภายในเป็นเดือดเป็นร้อนขนาดนี้เลย อมก อมก
    #3,914
    0
  23. #3912 หวาน (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:49

    คุณชานนท์.....ดึงสติหน่อยนะ​ อ่อแล้วคุณมันร้ายยกาจ!!

    #3,912
    0
  24. #3911 ParkMild (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:13
    จะทำอะไรเอ่ยคุณชานนท์
    #3,911
    0
  25. #3910 janyjan (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:39
    ภายนอกดูนิ่ง แต่ข้างในร้อนจนแทบจะปะทุออกมาแล้ว พอไม่ได้อยู่กับน้อง อารมณ์ก็แสดงออกมาได้ง่าย หึงเก่งเหลือเกิน คนที่น่าสงสารที่สุดก็คือภาคินที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่55555555 คินแค่อยู่กับน้องบีเพื่อนรักเขาอะพี่ พี่อย่าร้าย!
    #3,910
    0