c o m p e n s a t e

ตอนที่ 55 : c h a n o n #16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,006
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 700 ครั้ง
    16 ส.ค. 62





 

              'ไม่เป็นไปตามแผน'


           เป็นหนึ่งในชื่อตอนของวรรณกรรมเยาวชนเรื่องดังที่ค่อนข้างฝังใจเขา ถึงสถานการณ์ของเขาจะไม่อาจเรียกว่าเป็นแผนเต็มขั้นแต่การที่น้องสาวถือกุญแจสำรองเปิดประตูเข้ามาในเช้าวันนี้ก็ทำให้ทุกอย่างมันผิดขั้นตอนไปเสียหมด ไม่มีการพูดจาทำความเข้าใจ ไม่มีการบริภาษหรือตัดพ้อต่อว่า ประโยคเดียวที่ได้ยินจากอีกฝ่ายคือการขอกลับบ้าน เขาหงุดหงิดจนอยากจะพังของทุกอย่างที่อยู่ในสายตาแต่สีหน้าของมารดาทำให้เขาต้องเก็บกลืนทุกความต้องการลงลำคอ ลุกจากเตียงแล้วทิ้งห้องของตัวเองไว้ให้คนอื่น

              เมื่อเขากลับมาอีกครั้งบริภัทรก็ไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว

              เขาโกรธมากกว่าเดิม

              เมื่อเดินไปที่หน้าต่างจึงเห็นรถคันหนึ่งแล่นออกไป

              เป้าหมายของเขาไปกับรถคันนั้น ชานนท์ยืนจังก้า ร่างกายของเขาบังแสงตรงกลางหน้าต่างกลายเป็นกรอบร่างสูงตระหง่าน คล้ายหุ่นไร้ชีวิต

              “แม่ให้น้องไปส่งเพื่อนแล้ว” เขาผินหน้าไปทางต้นเสียง

              “...ครับ”

              “อยากคุยกันหน่อยไหม”

              “.......”

              “ชาน แม่รู้สึกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันมีมากกว่าลูกดื่มจนเมา ที่ผ่านมา ถึงจะดื่มหนักแค่ไหนชานก็ไม่เคยพลาด และ สำหรับเด็กที่ชื่อบริภัทรคนนี้ มันมีอะไรแปลกไป แม่พูดถูกไหม”

              “ผมปวดหัว ขอพักได้ไหมครับ” เท่านั้นแม่ก็ถอนใจ ไม่รู้ว่าคร้านจะซักไซ้ลูกชายปากหนักหรือรับรู้ว่าเขาไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะบอกเล่าจึงยอมถอยออกไปจากห้องอีกครั้ง เขายืนอยู่ที่เดิม แดดจ้าลับหายไปหลังม่านเมฆ ฝนไม่ตกแต่ท้องฟ้านั้นหม่นครึ้ม ความโกรธนั้นเผาใจเขาอยู่นาน กว่าเขาจะเอาชนะมันแล้วลุกจากเตียงได้อีกครั้งชาลิสาก็กลับมาจากข้างนอกแล้ว เขาฟังเสียงว่ากระทบจากคนเป็นน้องทั้งสีหน้าไม่เปลี่ยน ชาลิสาคิดว่าเขาไม่ใส่ใจจึงยิ่งออกอาการกระฟัดกระเฟียด

              เขาไม่ชอบจริตค้อนควักของผู้หญิงและที่ผ่านมาน้องเป็นข้อยกเว้นของทุกอย่างสำหรับเขา ชานนท์จึงสะกดความไม่พอใจไว้ใต้สีหน้าเรียบสนิท ไม่อยากให้แรงโมหะหรือโทสะทำให้เกิดรอยร้าวระหว่างพี่น้อง กระนั้นน้ำเสียงประชดประชันของชาลิสาก็ทำให้ในเกิดกองไฟโรมราญอกเขาได้อยู่ดี

              เขาออกจากบ้านโดยไม่บอกใคร เลือกเส้นทางขาออกของถนนสุขุมวิท ก่อนนั้นเขาคิดว่าเป้าหมายคืออู่รถของเพื่อนสนิทในเขตบางนาแต่รู้ตัวอีกทีเขาก็ขึ้นทางพิเศษมาถึงทางแยกที่จะไปสายตะวันออกแล้ว ตบพวงมาลัยฉีกไปอีกทางสุดท้ายเขาก็มาจอดรอสัญญาณไฟที่แยกใหญ่กลางเมือง คอนโดมิเนียมหรูหรามีระดับตั้งตระหง่านตรงหน้า เขาเหยียบคันเร่งพารถคู่กายผ่านระบบรักษาความปลอดภัยเข้าไปโดยไม่ยากเย็น

              ข้อมูลทุกอย่างบันทึกอยู่ในสมอง

              ยามเมื่อประตูลิฟต์โดยสารเปิดออก เขาก้าวออกไป

              ประตูสีเบจบานหนึ่งกางกั้นอยู่ตรงหน้า เขาไม่ได้กดกริ่งสัญญาณหรือเคาะบานไม้เพื่อให้เจ้าของห้องรับรู้การมา แต่กลับผลาญเวลาไปกับการยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น จนถึงตอนนี้ เขาก็ยังตอบตัวเองไม่ได้ว่าเขาพาตัวเองมาที่คอนโดแห่งนี้ทำไม ในเวลานี้ ในขณะที่ไม่มีอะไรชัดเจนสักอย่าง เขารู้แค่ว่าอยู่บ้านไม่ได้ ในห้องนั้น เรื่องที่เกิดขึ้นบนเตียงนั้น เขารู้ว่าอยากมา อยากให้สัมผัสทั้งห้าได้รับรู้ถึงอีกคน จะอะไรก็ได้ ให้ได้ยินเสียงลมหายใจ ให้ได้ข้อมือเล็ก ๆ นั้นไว้ในกำมือ ให้กล้ำกลืนรสหวานปนขมลงคอ ให้ได้เห็นดวงตาเรียวรีมองตอบ จะด้วยความรู้สึกแบบใดเขาก็อยากรับรู้ แต่ทั้งหมดนั่นก็ยังไม่ใช่คำตอบที่เคลียร์พอ มันไม่ชัดแจ้ง ไม่กระจ่างในสำนึกรู้

              แต่ก็แน่นอนแล้วว่าการปล่อยวางหรือละทิ้งไม่สามารถใช้ได้กับเรื่องของบริภัทร เป็นตัวเขาเองที่ทนความร้อนรนไม่ได้ เมื่อเป็นเช่นนั้นการเผชิญหน้าคือทางเลือกที่ดีที่สุด จะได้เห็นได้ชัดขึ้น เข้าใจได้มากขึ้น ต่อจากนั้นมันจะบวกจะลบก็ค่อยว่ากันอีกที

              ลมหายใจถูกผ่อนออกไปพร้อมการตัดสินใจครั้งใหม่ เขายกมือขึ้น ตั้งใจส่งสัญญาณถึงคนข้างใน ทว่านิ้วชี้ยังไม่ทันแตะปุ่มวงกลมก็มีสัญญาณดังมาจากทางลิฟต์โดยสารเสียก่อน ใครบางคนก้มหน้าเดินออกมา มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์ อีกข้างหิ้วถุงกระดาษ

              เขาจำอีกฝ่ายได้แม้จะเห็นใบหน้าไม่ชัด

 


“ภาคิน? ผู้ชายผิวคล้ำ หน้าเข้ม ๆ ที่อยู่กับบริภัทรเมื่อคืนใช่ไหมคะ”

“ใช่ค่ะ เค้าสนิทกันอยู่สองคน”

“เพื่อนหรือแฟนไม่รู้นะ”

“อันนี้ เซย่าก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ”

 


จะเพื่อนหรือจะแฟน

ต่อจากนี้

ถ้าเขาไม่ชอบ

จะสถานะไหนก็ไม่ได้ทั้งนั้น

 


( เย็นนี้เซย่าจะไปเยี่ยมบีที่คอนโด )

( รบกวนพี่ชานไปส่งเซย่าซื้อของเยี่ยมด้วยค่ะ )

ห่างเหิน

เย็นชา

ปั้นปึ่งเต็มกำลัง

คุณหนูชาลิสาน้องสาวของเขาเอง ชานนท์ที่ไม่สันทัดเรื่องการเอาใจคนก็ทำได้เพียงขับรถไปรับน้องสาวที่คณะหลังจากเรียนวิชาสุดท้ายเสร็จ จากนั้นก็พาอีกฝ่ายไปส่งที่กูร์เม่ต์พารากอน เข็นรถเข็นให้ จ่ายเงินให้ หิ้วของทั้งหมดของไปใส่รถให้แล้วก็พาไปส่งยังจุดหมายที่น้องต้องการ

พอถึงเวลาคนที่ปรากฏตัวกลับเป็นไอ้เด็กหน้าเข้มคนนั้น

ชานนท์หรุบตามองก้านนิ้วที่คีบมวนนิโคตินโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า เขาในตอนนี้เลี่ยงการทะเลาะกับน้องสาวออกมายืนสูบบุหรี่นอกรถ ยืนพิงรถคู่ใจรอภาคิน ศิริสกุลวิ่งเหยาะ ๆ ใกล้เข้ามา ฝ่ายนั้นยกมือทำความเคารพเขาตามลำดับอาวุโส เขาผงกหัวรับไหว้โดยไม่พูดอะไร ปล่อยให้อีกคนเบนเป้าหมายไปหาชาลิสาที่กุลีกุจอรวบสารพัดถุงจากหลังรถมาถือเต็มสองมือ

“คุณเซย่าเอามาให้ผมทั้งหมดเลยก็ได้”

“มันเยอะนะภาคิน เดี๋ยวเราช่วยถือขึ้นไปดีกว่า จะได้แยกของร้อนกับของเย็นออกจากกันด้วย เอาไว้ใกล้กันจะเสียรสหมด”

“ไม่เป็นไรครับ ผมแบ่งถือสองมือได้ ขอบคุณแทนบีด้วยนะ ถ้าเจ้าตัวตื่นจะรีบให้โทรหา” คราวนี้น้องสาวเขาร้องอ้าว  เจ้าถิ่นเขาออกปากห้ามกลาย ๆ แบบนี้แล้ว ท่าทางจะเสียเที่ยวซะแล้วกระมัง

“บีนอนอยู่เหรอ เราตั้งใจว่าจะขึ้นไปหาเสียหน่อย”

“วันนี้คงไม่สะดวกนะคุณ เอาไว้เจอกันที่คณะเลยดีกว่า บีเพิ่งกินข้าวกินยาแล้วก็หลับไป ปกติมันไม่ชอบให้คนอื่นเข้าห้องผมเลยไม่กล้าเชิญ กลัวไอ้ตัวดีมันตื่นมาไล่งับน่องอีก”

“ถ้างั้นก็ช่วยไม่ได้อะเนาะ ฝากบอกบีด้วยนะว่าหายไว ๆ ส่วนของกินพวกนี้ภาคินก็ช่วยบีเค้ากินด้วยนะ ซุป สลัด ขนม ผลไม้ เราซื้อมาเผื่อทั้งสองคนเลย”

“ขอบคุณ งั้น กลับบ้านดี ๆ นะครับ” ตัดบทได้อย่างคล่องแคล่ว ท่าทางก็เจนสังคมไม่น้อย เขาปลายตามองจังหวะเดียวกับที่อีกฝ่ายมองมาพอดี ชานนท์ไม่แสดงอารมณ์ ความรู้สึกใด ๆ ก็ล้วนถูกซ่อนไว้ใต้หน้ากากหนังมนุษย์ เขาเปิดประตูรถเข้ามานั่งประจำตำแหน่งคนขับ รอน้องสาวรัดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อยจากนั้นจึงพาเอสคลาสคู่ใจทะยานออกจากลานจอดรถแห่งนั้น

เขามองภาพสะท้อนจากกระจกบานเล็ก วันนี้บริภัทรลาป่วย ไม่ไปเรียน น้องสาวเขาเดือดร้อนใจจนอยู่ไม่สุขแต่คนที่ดูแลใกล้ชิดกลับมีท่าทีสบาย ๆ ไม่เห็นร่องรอยความทุกข์ร้อนกังวล ชานนท์คิดภาพไม่ออกว่าคนป่วยที่ซ่อนตัวเองอยู่ในตึกด้านหลังนั้นกำลังเดินนั่งยืนนอนอยู่อย่างไร เขาไม่เห็น ไม่สามารถส่งตัวเองเข้าไปให้เห็นกับตาได้ในตอนนี้

มือข้างที่ละจากการบังคับพวงมาลัยรถบีบเป็นกำปั้น

รอก่อน

รอก่อนเถอะน่า

 


เขารอ

แม้ว่าการกลับไปอีกครั้งจะถูกปฏิเสธเช่นเดิม

เขาอดทน อดกลั้น ท่าทีเขาสงบ ไม่หวั่นไหวเหมือนภูเขาน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลายอย่างที่น้องสาวเคยค่อนประชด เขาไม่ลำบากที่จะฝืนกลั้นเก็บ แม้ว่าจะชิงชังภาพการถือสิทธิ์เป็นคนใกล้ชิดของนายภาคินจนแทบจะเผามันได้ด้วยตา


 

เขามีลำดับขั้นตอนของเขา

เขามองเห็นแต่ละย่างก้าวที่จะสืบไปข้างหน้า

อาจจะหยุดอยู่กับที่บ้างแต่ก็ไม่ทำให้เสียเวลาจนเสียการณ์

เรื่องมันยังร้อน หากเร่งเร้าเอาตอนที่สถานการณ์กำลังเดือดพล่าน คู่กรณีคงไม่รีรอที่จะสาดเปลวร้อนตอบกลับ เขาเองแม้ไม่ถึงตายก็น่าจะบาดเจ็บไม่น้อย ทิ้งเวลาให้ต่างฝ่ายต่างได้ปรับอารมณ์สักอาทิตย์สองอาทิตย์เมื่อถึงตอนนั้นการพูดคุยด้วยเหตุผลก็คงไม่ใช่เรื่องยาก

มันคือสิ่งที่ควรจะเป็น

ถ้าเขาไม่ได้บังเอิญไปได้ยินสิ่งที่ชาลิสาพูดกับแม่

บีเค้ายืนยันหนักแน่นว่าขอให้จบแล้วก็ต่างคนต่างอยู่เหมือนเดิม เค้าคงรู้มั้งคะว่าถึงเรียกร้องอะไรไปก็คงเหนื่อยเปล่า คนบางคนแค่มีร่างเนื้อเป็นมนุษย์เท่านั้นแหละ หัวใจไม่ต่างกับศิลาผาหิน แต่แม่ไม่ต้องห่วงนะคะ บีเค้ายังให้เซย่าเป็นเพื่อนได้เหมือนเดิม เผลอ ๆ อาจจะสนิทกันมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ!’

พอกลับมาเรียนบีก็เป็นคนเดิม ตั้งใจเรียน ตั้งใจทำงาน อาจารย์ก็รัก เพื่อนก็รัก

เซย่าเห็นรุ่นพี่หลายคนแวะเวียนไปที่โต๊ะประจำของบี เข้าไปคุยบ้าง เอาขนมนมเนยไปให้บ้าง กลัวจังค่ะว่าบีจะเปิดตัวแฟนเร็ว ๆ นี้ เซย่ายังไม่ทันสนิทด้วยเลย

 

เอสคลาสคันนั้นวนขึ้นมาถึงลานจอดชั้นสามตอนสิบโมงครึ่ง

เจ้าของรถใช้เวลากับการมองลานโล่งพักใหญ่ก่อนจะพาตัวเองเข้าไปใกล้ประตูห้างสรรพสินค้าช้า ๆ ชุดนิสิต เชิ้ตขาว กางเกงยีนส์ดำ รองเท้าผ้าใบ เครื่องแบบที่เห็นได้ทั่วไปในย่านนี้ เขามองสำรวจไปรอบ ๆ ห้างใหญ่ยังสงบเงียบ นอกจากบรรดาพนักงานที่สแตนด์บายเปิดร้านก็เห็นลูกค้าเพียงไม่กี่ชีวิต เขาคือหนึ่งในนั้น

จุดหมายของเขาอยู่ไม่ไกลจากประตูทางเข้าออกนัก วัดจากประสบการณ์ก็นับได้ไม่เกินสิบก้าว ฝั่งซ้ายเป็นห้องสุขา ฝั่งขวาเป็นลิฟต์โดยสารสามตัวและทางเข้าส่วนช็อปปิ้งมอล เขาลดตัวลงนั่งที่เก้าอี้ยาว ดูเวลาจากนาฬิกาข้อมืออีกครั้ง

สิบโมงกับอีกห้าสิบนาที

คนที่ทำให้เขาต้องนับนาทีรอเดินเร็ว ๆ ผลักประตูที่เชื่อมกับลานจอดรถด้านหลังเข้ามา ชานนท์ปล่อยลมหายใจที่กักไว้ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองทำอาการเหมือนลูกศรที่ถูกง้างสุดสายแล้วพุ่งเข้าไปหาเหยื่อ

เจ้าของเรือนผมสีเข้มเดินฉิวผ่านเขาไปในระยะประชิด

ไม่เหลือบแลแม้หางตา

ชานนท์หรี่ตารับกลิ่นอ่อนจางที่กรูกันเข้ามากางกั้น เขาเผลอสูดไอเย็นหอมเข้าไปจนเกือบทำให้พลาดจากเป้าหมาย ตอนที่รู้ตัวเขาจึงลืมยั้งเรี่ยวแรง คว้าตรงไหนได้ก็จับคั้นแม่นมั่น

“อ๊ะ!” ประตูหลังร้านอยู่ในระยะเอื้อมมือถึงแต่เขากลับถูกดึงอีกคนลากห่างออกมา คนตัวเล็กสะบัดแขนเต็มแรง ถลึงตามองตอบด้วยความไม่พอใจ อาจจะเพราะไม่รู้ว่าเป็นเขา เมื่อรู้แล้วแรงต่อต้านจึงหายไปแทบทันที

“คุณชานนท์...”

เสียงครึมครางอย่างพอใจดังขึ้นในร่างเขา

ไม่ผิดแล้ว

ถูกต้องแล้ว

อุ้งมือสัมผัสถึงอุณหภูมิเนื้อแท้ ดวงตามองเห็นดวงตา โสตประสาทรับรู้เสียง กลิ่นหอมหรือก็ซ่านเย็น อวลอุ่น เหลือเพียงรสชาติที่เคยลิ้มลอง ไม่เป็นไร ต่อจากนี้มันคือการครอบครองอย่างเบ็ดเสร็จบริบูรณ์  ภายใต้หน้ากากหนังมนุษย์ที่ปราศจากความรู้สึก ชานนท์คนนั้นจับจ้องไปทั่วใบหน้าอ่อนเยาว์ ดวงตาดำลึกส่องประกายวับวาว


              ใช่


              แบบนี้

              มันถูกต้องแล้ว







#บริภัทร


หลายคนบอกไม่สะดวกโหลดแอปใหม่ งั้นพี่ขออัพในบ้านนี้ด้วยนะคะ

ขอบคุณที่รอค่าาาาาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 700 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,868 ความคิดเห็น

  1. #4645 Vivachoco (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 04:57
    มุมชานคือนางสุดจริง
    #4,645
    0
  2. #4435 areenachesani (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 11:00
    อ่าาาา
    #4,435
    0
  3. #4236 pim pimmi (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 22:20
    พี่ชานนท์ก็คือน่ากลัวมากเด้อ
    #4,236
    0
  4. #4184 kumacotton (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 12:10
    ก็เขาอยากได้น้องบีอ่ะเนาะ
    #4,184
    0
  5. #4028 pbcy (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:15
    นายชานนท์เป็นคนหนึ่งที่น่ากลัวเหมือนกันนะ พี่เค้าไม่สนใครแล้ว พี่ชอบของพี่ และบีต้องเป็นของพี่ แงงงงง
    #4,028
    0
  6. #3712 areenachesani (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 21:55
    อ้อหอออ ครอบครองโดยสมบูรณ์แบบล้าววว ชั้นไม่รู้จะยินดีกะพี่หรือสงสารน้องบีดี5555
    #3,712
    0
  7. #3646 knsss (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 21:42
    เห้อ คุณชานนท์ อาการอะ หนักหนามาก
    #3,646
    0
  8. #3526 pim pimmi (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 22:47
    โอ้โหหหห คุณเขาอาการหนักมาก
    #3,526
    0
  9. #3371 heykiki (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 11:16
    เป็นคนที่ต้องทำตามแผนตัวเองเป๊ะ ๆ เลยสินะ เลยปล่อยเวลาผ่านไปเป็นอาทิตย์ ตอนนี้พี่ชานนท์น่าตีมาก ๆ ปล่อยน้องไว้ได้ไง ไม่อยากให้น้องคุยด้วยเลย!! แต่อาการพี่มันหนักจริง รักอะไรเบอร์นี้
    #3,371
    0
  10. #3314 nashsha (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 14:30
    ว่ะ พี่เค้านี่เจ้าแผนการจริงจะทำไรทีนี่ต้องคิดลำดับเวลา ลำดับขั้นตอนด้วย เดินเข้าไปคุยไปเคลียร์กับน้องตรงๆมันไม่คูลใช่ไหมพี่ ต้องวางแผนก่อน น้องจะได้หนีไม่หลุดงี้เหรอ แหมมมมม ฉลาดจริงเลย
    #3,314
    0
  11. #3308 ttarn (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 11:06
    ยอมให้กะความแผนสูงของพี่เลยค่าาาา ตอนอ่านพาร์ทน้องบีนี่คือไม่รุเลยจิงๆว่าพี่คิดอะไรบ้าง วางแผนอะไรไว้บ้าง 555
    #3,308
    0
  12. #3295 xxxpaintk (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 08:26
    แงงง้ มาแล้ววว มาแล้วค้ะแม่ๆ พี่มาแล้วววว ตาพี่ชานนท์ผู้ซึนขั้นสุดในทุกเรื่องที่เคยอ่านมาคนนี้ หลังจากนี้จะเดินหน้าจีบแล้วว้อยยย ฮรืออ ยอมรับว่าตอนแล้วๆอ่านแบบผ่านๆ สงสารน้องบี ตอนนี้แม่กลับมาจริงจังแล้วค่ะ คิดถึงมากกจริงๆแต่เดินหลงอยุในกูซู ตอนนี้แม่ออกมาได้แร้วว น้องบีไม่โกดแม่นะลูกกกก
    #3,295
    0
  13. #3280 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 06:18
    มันหลงใหลอย่างนั้นเลยนะ ;----;
    #3,280
    0
  14. #3271 Bigaku (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 03:38
    ความรู้สึกของคุณพี่ชานน์คือคุกคามมาก อมก
    #3,271
    0
  15. #3231 nongtiwcutie (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 23:55
    เขียนดีมากเลยค่ะ มันทำให้รู้สึกถึงความใส่ใจของคุณ งานเขียนของคุณมีคุณค่ามากนะคะ ทั้งการใช้คำ ทั้งกริยาท่าทางของตัวละคร รู้สึกคุ้มค่าทุกครั้งที่ได้อ่านเลยละค่ะ
    #3,231
    0
  16. #3230 ttawanis (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 22:56
    พี่ชานนท์น่ากลัวนะ จ้องน้องไม่ปล่อยเลยน้องตกเป็นเหยื่อออออออออ
    #3,230
    0
  17. #3229 PookieChan (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 22:39
    ชานนท์อ่าต้องแสดงออกแบบชอบน้องเค้านะเงียบแบบนี้น้องไม่รู้ด้วยเลย
    #3,229
    0
  18. #3228 mythang (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 21:47
    แบบพี่ชานนท์คะมันเกินไปจริงๆ อารมณ์ของพี่มันรุนแรงเกินไปป
    #3,228
    0
  19. #3227 Baekons416 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 21:47
    ฮื่อขอบคุณที่ลงในนี้ต่อนะคะ เยิฟๆ มานิยายคือ พึ่ชานนท์คะ!! ร้ายมากกกก น้องบีหนีไปรู้กกกก อ๋อหนีไม่ได้ อิพี่ล็อคเป้าหมายไว้แล้ว ภายใต้ความหน้านิ่งนี่ ในใจไม่ได้นิ่งตามเลยนะคะพะ ชอบมากกกกก คิดถึงไรท์มากเลยยย สู้ๆนะคะ
    #3,227
    0
  20. #3226 Sepnposh (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 21:45
    พี่ชานนท์น่ากลัวมากอ่าTT
    #3,226
    0
  21. #3225 CHAbejz* (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 20:47
    พี่ชานนท์เก็บความรู้สึกมากขนาดนั้นไว้ใต้หน้าไร้อารมณ์ได้ไงอ่ะ เราก็รือเชื่อหมดใจเลยนะ แต่นี่คือมาเป็นแผนได้ไง!!
    ร้าย ร้ายมากจริงๆ
    #3,225
    0
  22. #3224 somruethai1307 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 20:37
    ภายใต้หน้าตาอันหล่อเหลา น่ากลัวมาก กรี้ดดจนใจสั่น
    #3,224
    0
  23. #3223 NattanJang (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 19:25
    พี่ชานนท์น่ากลัวจังเรยยยยยย
    #3,223
    0
  24. #3222 Daya Moto (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 16:12
    อะไรคือการครอบครองอย่างเบ็ดเสร็จบริบูรณ์ของเฮีย ยึดเป็นเจ้าขาวเจ้าเขาไปแล้ว ทามใจน้องรึยังเหอะ
    #3,222
    0
  25. #3221 eveandsky (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 15:51
    มี e book มั๊ยคะ
    #3,221
    0