c o m p e n s a t e

ตอนที่ 51 : c h a n o n #12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,103
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 988 ครั้ง
    9 เม.ย. 62





 

“เห็นทำท่าแปลก ๆ อึดอัดหรือเปล่า จะได้ให้เซย่าย้ายโต๊ะ”

“ไม่...” ไม่อะไร

“ไม่ต้องครับ คือบี...” บีทำไม

“เอ่อ ผมทำปากกาตกแล้วมันกลิ้งไปทางนั้นจะขออนุญาตเก็บน่ะครับ” ...ช้า...ช้าจนน่าโมโห เขาเบนสายตาลงต่ำ มือข้างนั้นไม่มีปากกาด้ามที่ว่านั้นแล้วและมันกลิ้งอยู่ใกล้รองเท้าเขานี่เอง ชานนท์ก้มตัวลงต่ำ มันไม่ยากสำหรับคนแขนขายาวอย่างเขาที่จะเก็บปากกาแค่ด้ามเดียวขึ้นจากพื้น แต่มันยากตอนที่ต้องระงับความรู้สึกอยากจับปลายนิ้วนั้นไว้แล้วก็บีบแรง ๆ ให้สักที ถ้าลองจะเป็นยังไงนะ เนื้อตรงนั้นจะยุบลงไปหรือเปล่า ถ้ายุบแล้วจะฟูขึ้นมาเหมือนเดิมไหม หรือว่า...

“ขอบคุณครับ” จะแหลกเละไปในทีแรกเลย

“ครับ?”

“หน้าตาฉันตลกมากเหรอ”

“ก็ ไม่นี่ครับ”

“แล้วทำไมนายต้อง...”

“น้ำเย็น ๆ มาแล้วค่าาา” นอกจากเซย่าแล้วผู้ชายหน้าเข้มคนเดิมก็ถือถาดอาหารกลับมาด้วย คู่เค้ากลับมาแล้วชานนท์จะชวนคุยต่อก็คงไม่เหมาะเท่าไหร่นะว่าไหม ดวงตาเรียวเล็กยังค้างคาที่ความสงสัย ชานนท์อยากจะถามย้ำให้หมดเรื่องข้องใจแต่เขาก็ไม่อาจละทิ้งความเหมาะสมของสถานที่และบุคคลรอบข้างไปได้ เขาหันหน้ากลับทิศทางเดิม เมื่อน้องสาววางขวดน้ำให้ตรงหน้าชานนท์ก็รับมาดื่ม น้ำเย็นช่วยคลายความกระหายดับอาการปากคอแห้งผากเพราะการออกกำลังกลางแจ้งแต่กลับไม่มีผลกับอารมณ์ที่โยนตัวสูง ๆ ต่ำ ๆ อยู่ในอก

โต๊ะยาวขนาดเจ็ดแปดคนนั่งแต่ตอนนี้มีแค่สองคนปิดหัวและอีกสองปิดท้าย ระยะห่างไม่ได้ไกลแต่ก็ไม่ได้ใกล้พอจะได้ยินเสียงสนทนา ยิ่งเป็นเสียงที่เจ้าตัวพยายามลดระดับลงเพื่อที่จะคุยกับแค่คนสนิทด้วยแล้ว คนนอกยิ่งไม่ควรเสนอหน้าอยากรู้ จำใส่ใจไว้ชานนท์

แต่อย่าโทษเขาฝ่ายเดียว

เด็กคนนั้นก็ใช่ว่าจะยอมปล่อยเขาโดยง่าย แม้ขณะที่หัวร่อต่อกระซิกกับเพื่อนสนิทก็ยังโฉบสายตามองมาทางเขา ริมฝีปากยั่วแย้ม ยินดีกับสิ่งที่ไอ้หมอนั่นพูด ดวงตาวาดโค้ง เป็นประกาย ครั้นเขามองต่อตาก็หลบไปอย่างไร้ชั้นเชิง

ไม่สนใจเขาแต่มองมาทุกครั้งที่คิดว่าเขาเผลอ ไร้ร่องรอยของความหลงใหล ปราศจากความรักใคร่ ชื่นชม หน้าตาอย่างนายชานนท์คงเป็นได้แค่ตัวตลกให้มองแล้วขำอย่างนั้นสินะ

ชานนท์หรี่เปลือกตาลงต่ำ

แล้วจะนั่งขุ่นใจอยู่กับเรื่องเดิม ๆ อย่างนี้หรือ?

ไม่

ก็คิดมาแล้วว่าต้องไม่ใช่แบบนั้น

“เซย่า”

“คะ?”

“งานวันเสาร์นี้น่ะเตรียมไปถึงไหนแล้ว”

“ไม่เห็นคุณแม่ว่ายังไงก็น่าจะเรียบร้อยหมดแล้วนะคะ โธ่ อย่ามองดุแบบนั้นสิคะ พี่ชานก็รู้ว่างานนี้คุณแม่อาสาจัดการให้ทั้งหมด เซย่ามีหน้าที่แค่เลือกของกินกับเครื่องดื่มแล้วก็เชิญเพื่อน ๆ เท่านั้นเอง”

“แล้วบอกเพื่อนบ้างหรือยัง?”

“บอกแล้วค่ะ”

“เช็คดูดี ๆ นะ เผื่อขาดตกชื่อใคร คนหนึ่งได้ไปอีกคนไม่ได้ไปเดี๋ยวเพื่อนจะน้อยใจเอา”

“คือ พี่ชานคะ”

“ว่าไง?”

“พี่ชานว่าเซย่าชวนบีตอนนี้เลยดีไหมคะ?” ร่างหนึ่งผุดยิ้มอยู่ข้างใน ชานนท์วางหน้าเฉยกลบทับมันจนมิดเม้น

“ชวนไปไหน?”

“ไปบ้านเราไงคะ”

“ไปบ้านเรา? ไปทำไม?”

“แน่ะ ก็เราคุยกันเรื่องอะไรอยู่ล่ะคะ คือเมื่อช่วงเช้าน่ะเซย่าชวนเพื่อน ๆ กับรุ่นพี่ที่รู้จักไปหมดแล้ว ที่นี้ ก็ คือว่า เซย่าอยากชวนบีไปด้วยอะ เผื่อว่า จะทำให้สนิทกันมากขึ้น พี่ชานว่าดีไหมคะ” เขาแสร้งใคร่ครวญพอไม่ให้คนรอคำตอบรู้สึกผิดสังเกตแล้วจึงพยักหน้าช้า ๆ

“งานของเซย่า จะชวนใครก็ตามใจเถอะ”

“งั้นเซย่าชวนบีเลยนะคะ!

 


บริภัทรจะมางานวันเกิดเซย่า

              ระหว่างที่ชีวิตดำเนินไปในแต่ละวัน ระหว่างที่ต้องทุ่มความสนใจให้เรื่องการเรียนและงานอีกจำนวนหนึ่งใจมันก็ยังไพล่ไปถึงคืนวันเสาร์ที่จะมาถึงนับครั้งไม่ถ้วน เขาต้องทำอะไรไหม ก็ตอบได้เต็มปากว่าไม่ เขาไม่ต้องทำอะไรก็ได้ ไม่มีความจำเป็นต้องทำอะไรด้วยซ้ำ

              เขาสามารถใช้ชีวิตในแต่ละวันไปตามปกติ เหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น บอกตัวเองว่านั่นคือสิ่งที่ต้องเป็นไป เป็นกลไกปกติของมนุษย์โลก ของสัตว์สังคม ทว่าในใจก็ยังเหลือเศษเสี้ยวหนึ่งที่เห็นค้าน คอยประท้วงตลอดเวลาว่ามันไม่ใช่ ไม่ควร เร่งเร้าให้เขาทำอะไรก็ได้ อะไรสักอย่าง ที่ไม่ใช่การวางเฉยแล้วปลอบตัวเองว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป และในเวลาเดียวกันเขากลับต้องหายใจอย่างแผ่วเบาเพราะเกรงว่าความเคลื่อนไหวเพียงน้อยนิดอาจมีผลให้อะไรบางอย่างข้างในพังทลาย สองขาก้าวไปบนทางเส้นเดิมดวงตารับภาพทิวทัศน์ที่คุ้นเคยแต่กลับไม่เคยรู้สึกเหมือนเดิม ที่เคยเฉยชากับทุกสิ่งอย่างอยู่แล้วยิ่งกลายเป็นความเหนื่อยหน่าย เขาหงุดหงิดง่ายขึ้น ขัดหูขวางตากับสิ่งนั้นสิ่งนี้อย่างไร้เหตุผลที่เหมาะควร สุดท้ายเขาก็ต้องปลีกตัวออกมาเพราะไม่อยากเป็นปัญหาสำหรับใคร

 


              ชานนท์ไม่ชอบตัวเองในแบบนี้

              ไม่ชอบเหี้ย ๆ

 


              “ไม่ชอบก็เรื่องของคุณครับ”

              “.........”

              “หาใช่กงการอันใดของผมไม่”

              “เอาออกไปปป”

              “วะ! ยุ่งไรนักหนาเนี่ย นี่มันจานกู มึงอยากได้แต่ของชอบก็ไปหยิบจานมาเอง ตักเอง แดกเอง ไม่ต้องมายุ่งกับกู เข้าใจนะไอ้สัด”

              “กูขี้เกียจตักเอง เปลืองพลังงาน เปลืองความคิดด้วย”

              “ไม่ต้องแดก”

              “เอาคื่นฉ่ายออกกกกกก”

              “เดี๋ยวกูตีด้วยที่คีบเลย คื่นฉ่ายเตี่ยมึงดิ เค้าเรียกเซเลอรี่ไอ้โง่”

              “มันก็คือต้นคื่นฉ่ายฝรั่งนั่นแหละ เอาออกไอ้เลย์ กูไม่แดก ได้กลิ่นก็จะอ้วกแล้วเนี่ย” เลย์กระแทกลมหายใจเฮือกใหญ่ สุดท้ายเขาก็เขี่ยเจ้าก้านผักที่ว่าออกแล้วก็ตักอาหารอีกสองสามอย่างเติมใส่จานก่อนจะส่งให้ไอ้คนเรื่องมากโดยไม่ลืมกำชับอย่างอ่อนโยน

“อะ เอาไปแดกไกล ๆ ตีน”

              “โต๊ะตรงซุ้มชมนาดนะ ในบ้านคนเยอะ พี่ชานนท์มันไม่ชอบ”

              “รู้แล้ว รีบแดกจะได้รีบกลับ นัดเตี่ยไว้อย่าลืม”

              “เออ ๆ รู้แล้วน่า รีบตามมา” เพราะวันนี้คริสมีเรื่องต้องเข้าบ้านใหญ่เพื่อไปพบบิดาบังเกิดเกล้า ในฐานะเพื่อนสนิทเลย์ก็เลยโดนร่างแหถูกเรียกตัวเข้าไปด้วย ทั้งสองจึงมาอวยพรวันเกิดชาลิสาตั้งแต่หกโมง ให้ของขวัญน้องสาวเพื่อนกันคนละกล่องแล้วจึงปลีกตัวมานั่งคุยกับชานนท์ด้านนอก ที่เถียงกันยืดยาวเมื่อกี้นี้ก็เพราะกำลังตักอาหารจากไลน์บุฟเฟต์ที่ตั้งเรียงรายในห้องโถงของบ้าน เลย์วางที่ตักอาหารยิ้มตอบหญิงสาวที่ส่งยิ้มมาให้จากอีกฝั่งก่อนจะถือจานสองใบเดินผ่านประตูออกมายังสวนข้างสระว่ายน้ำ

              ตรงชุดโต๊ะเก้าอี้เหล็กดัดสีขาวมีคนสองคนนั่งอยู่ก่อนแล้ว วันนี้กลุ่มของเขามาไม่ครบเพราะโกมินทร์ยุ่งกับทางร้านและเตวิชก็ต้องพาแฟนไปทำธุระที่ต่างจังหวัดตั้งแต่เมื่อเย็นวาน เหลือเลย์กับคริสทีตอนแรกก็ตั้งใจว่าจะตั้งวงชมวิวสวย ๆ งาม ๆ ข้างสระน้ำแบบไม่เมาไม่เลิกแต่ก็เหมือนฟ้าแกล้งเพราะคริสโดนเรียกเข้าบ้านใหญ่แบบกะทันหัน สุดท้ายก็เลยเหมือนมากราบสวัสดีพ่อแม่เพื่อน ทักทายน้องสาวเพื่อนแล้วก็กินข้าวเย็นกับเพื่อนตามประสาหนุ่มโสด

              “มึงไม่แดกเหรอวะชาน?”

              “ไม่หิว”

              “ไม่หิวข้าวแต่เหล้านั้นยกเอา ๆ ระวังเนื้อระวังตัวนะพ่อนะ วันนี้น่ะ...มึงอย่าประมาทเชียว” เลย์เตือนแล้วก็ละไว้ในความหมายที่เข้าใจร่วมกัน เขาตักไก่อบเข้าปากอีกคำ มองไปทางหน้าบ้านที่เริ่มมีรถแล่นเข้ามาจอดอีกเดี๋ยวก็คงยาวออกไปสุดแนวรั้วด้านนอก ว่าไม่ได้นะ นี่มันถนนส่วนบุคคลจะจอดยาวไปถึงปากซอยสุขุมวิทเลยก็คงไม่มีใครว่า

              “เซย่าเพื่อนเยอะเหมือนกันนะเนี่ย”

              “สนิทอยู่ไม่กี่คนหรอก”

              “โอ้โห นั่นน้องเฌอแตมวิทยาปะ รู้จักกับเซย่าด้วยหรือวะ” คริสว่าทั้งยังถือส้อมคาปาก ลูกชายคนกลางของบ้านมองตามไปทันได้เห็นหญิงสาวคนที่คริสพูดถึงเดินเข้าไปในบ้านพอดี

“เพื่อนโรงเรียน”

              “ตอบงี้คือรู้อะไรมาบ้างแล้ว” ชานนท์โคลงศีรษะแทนคำตอบ

              “น่ารักอยู่นะโว้ย”

“มันไม่สนหรอก ลืมไปแล้วหรือว่าเพื่อนมึงไม่กินใกล้”

“ไม่ลืม กูแค่ถามไง เอาจริง ๆ นะ ถ้าวันหนึ่งคนที่มึงชอบดันเป็นเพื่อนเซย่าหรือเป็นคนใกล้ตัวมาก ๆ มึงจะทำยังไงวะ” ชานนท์ผ่อนลมหายใจออก มองผ่านขอบแก้วไปทางประตูทางเข้าก่อนจะตอบเสียงเอื่อย “ถ้าเป็นคนที่กูชอบจะเป็นใครก็ไม่ใช่ปัญหาหรอก”

“อ๋อ ที่ขึ้นคอนโดคนอื่นดึก ๆ ดื่น ๆ ทุกวันนี้คือยังไม่ชอบ”

“มึงกล่าวหาเพื่อนกูเหรอเลย์ มึงไม่รู้เหรอว่าพี่ชานนท์กูบำเพ็ญตบะมานานแค่ไหนแล้ว กี่เดือนแล้วนะที่ไม่พาใครไปดูหนังเลยเนี่ย”

“เสือกเอาเรื่องนะ”

              “ขอบใจ”

              “ไอ้เต้มันก็มาพูด ๆ อยู่ว่าไม่ค่อยเห็นมึงไปกับใคร ไม่มีใครอัพรูปแล้วแท็กมาหาด้วย มันยังไงวะ ใจมันติดอยู่กับคนนั้นจนไม่สนคนอื่นไปเลยเหรอ”

              “คนนั้น?”

              “.........”

              “คนนั้นคือคนไหน?”

              “..........”

              “ไอ้สัตว์ ไอ้เลย์มึงรู้อะไรที่กูไม่รู้” เลย์ชี้นิ้วใส่ตัวเอง

              “กูรู้เหรอ?”

              “มึงรู้!” ใบหน้าขาวจัดมองไปซ้ายทีขวาที ท่าทางเหมือนคนหัวช้าขึ้นมาทันใด “กูรู้อะไรอะ กูก็แค่เดาไปตามเรื่อง แบบ ช่วงหลัง ๆ มานี้ไม่เห็นชานมันควงสาวควงหนุ่มเหมือนเมื่อก่อนใช่ไหมล่ะ มึงก็รู้ใช่ไหมล่ะเรื่องนี้ กูอ่านหนังสือเยอะไงก็ผูกเรื่องเอาเองว่ามันอาจจะเจอใครที่ถูกใจเลยอยากเลิกอะไรแบบนั้น”

              “กูไม่เชื่อ”

              “ไม่เชื่อก็เชิญจินตนาการต่อเอาเอง กูจิ้นได้แค่นี้แหละ”

              “พักหลังมานี้แม่งก็ดูแปลกไปจริง ๆ ไอ้ชาน มึงมีอะไรที่ยังไม่บอกกูใช่ไหม” คนถูกถามแกว่งแก้วเหล้าในมือ สองตายังมองไปทางประตูใหญ่ไม่เคลื่อนคลาด

              “อะไรล่ะ?”

              “คนนั้นของมึงไง”

              “ไม่มี”

             “กูไม่เชื่อ”

 

แท็กซี่คันหนึ่งแล่นเข้ามาจอด สีเหลืองสดของคันรถโดนเด่นขึ้นมาเมื่ออยู่ภายใต้แสงจากดวงไฟประดับ ชานนท์ลากปลายนิ้วไปกับไอชื้นที่เกาะรอบแก้ว บ่าไหล่เหยียดเกร็งเมื่อเห็นผู้โดยสารที่ลงมาจากที่นั่งตอนหลัง เชิ้ตตัวใหญ่สีฟ้าลายทาง พับแขนจนเห็นข้อมือและนาฬิกาเรือนหนึ่ง กางเกงผ้าแนบเรียวขาโชว์ข้อเท้า รองเท้าหนังกลับสีน้ำตาลเข้ม

 

“ตอนนี้ยังไม่มี”

 

ชานนท์ย้ำฟันกับเนื้ออ่อนด้านในริมฝีปาก

ความรู้สึกอยากกัดกระชากอะไรสักอย่างผุดวาบขึ้นในหัว

รุกราน

ครอบงำ

ฝังลงไปซ้ำความกระหายที่มีอยู่เดิม

 

“แต่ถ้าเขาเป็นคนนั้นของกูเมื่อไหร่...”









#บริภัทร





หนังสือรีปริ้นท์ c o m p e n s a t e ทั้งสองภาค
+
เรื่องใหม่ Lost in Love

เปิดจอง 10 วันสุดท้ายนะคะ

 ขอบคุณค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 988 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,868 ความคิดเห็น

  1. #4641 Vivachoco (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 01:48
    หม้นเขี้ยวน้องมากไอคุณพี่
    #4,641
    0
  2. #3991 pbcy (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:49
    พี่โว้ยยยยยยยยยยยย สุดมาก ความรู้สึกหลงใหลคลั่งไคล้มันเป็นแบบนี้สินะ ;-; หวงตั้งแต่ยังไม่รู้จักกันเลยอ่ะ
    #3,991
    0
  3. #3708 areenachesani (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 21:02
    แม้แต่นิ้วน้องยังอยากบีบอ่ะ คิดดู๊ววว คนเราา
    #3,708
    0
  4. #3707 areenachesani (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 21:01
    โอ้ยย พี่~ อย่าทำน้องงงงง
    #3,707
    0
  5. #3642 knsss (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 07:29
    ใจเย็นโว้ยยยย
    #3,642
    0
  6. #3146 Blah (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 01:42

    พิชานก็พร้อมขยำน้องตลอดเวลา55555

    #3,146
    0
  7. #2740 pim pimmi (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 18:57
    แม่!!!

    พี่เค้ารุนแรงมากกก
    #2,740
    0
  8. #2489 Circle Icetherz (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 23:51
    คุณพรี่ชานนกะคือรุนแรงมากค่ะ
    #2,489
    0
  9. #2486 mees$ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 17:41
    ตลกตอนหน้าอย่างนายชานนคงตลกสำหรับน้องบี แบบ แหมมมมมมมมม พ่อคนเจียมเนื้อเจียมตัว แต่ทุกอย่างล้วนแล้วแต่เป็นแผนการนะคะ

    ชั้นว่าใจพี่ชานนไม่ได้เป็นฝั่งร้ายฝั่งดีอะ ใจพี่เขาคือฝั่งร้าย ฝั่งร้ายบอกให้ทำตัวดีๆ ไม่มีฝั่งดี ไม่มีจะ หาไม่เจอ
    #2,486
    0
  10. #2357 Konrafah (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 20:52
    พี่ดุมากค่ะ กรี๊ด
    #2,357
    0
  11. #2356 เคที่ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 16:30

    รอนะค่ะ ใจจิขาดแล้ว

    #2,356
    0
  12. #2355 lena-lena (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 21:18
    โอ้ยยยยพ่อ เจ้าแผนการใช่ย่อยน้อออ ตั้งใจไปเล่นบาส ตั้งใจหันมองแบบเนียนๆ ตั้งใจไปโรงอาหาร แล้วยังตั้งใจให้มางานวันเกิดน้องสาวอี๊กกก คือน้องบีจะรอดหรอ วางขนมล่อเหยื่อทุกชอตเลยพ่อ น้องต้องงับเข้าสักวันแล้วววว แค่คิดก็คือเขินเลย ไม่ต้องมาก กรี๊ดดดดดด.../รอฉากโดนวางยานะคะ
    #2,355
    0
  13. #2354 เคที่ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 03:31

    รรอๆๆๆๆนะคะ

    #2,354
    0
  14. #2352 s_pcy11 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 18:09
    แงง จะบีบนิ้วน้อง หมันเข้วน้องใช่มั้ยย
    #2,352
    0
  15. #2348 khondi (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 17:10
    รออออออค่ะ
    #2,348
    0
  16. #2339 itsmesmo. (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 17:45
    หนูรู้สึกว่าพี่ชานนท์ตอน13 กำลังจะมาเร็วๆๆนี้ หนูสัมผัสได้ ใช่ไหมจ๊ะคุณไรท์?!?!
    #2,339
    0
  17. #2334 gaia05 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 21:08
    คุณชานนท์คะ. คุณดูเป็นคนดุมากๆค่ะ. ดุแบบดุเดือน

    เร้าร้อน. และอยากจะกินน้อง. ในความคิดนี้กลืนกินไปแล้วจ้าา
    #2,334
    0
  18. #2327 baekaholic (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 23:55
    แงงงง พอเอามาโยงกันในตอนของน้อง คือโดนยาทนได้แต่พอเป็นน้องก็ไม่อยากทนใช่มะใช่ค้าา
    #2,327
    0
  19. #2322 พะแนงไก่ไข่ดาว (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 23:14
    พอได้อ่านมุมมองของชานนท์แล้วพี่เขาดุมากๆ ปกติก็ดุอยู่แล้วแต่มุมนี้คือดุกว่าเดิม
    #2,322
    0
  20. #2321 NPP_PCY (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 22:46
    อย่ากินน้อง!!!!!!!
    #2,321
    0
  21. #2320 I'm not that good (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 19:28
    คถพิชานนนนท์
    #2,320
    0
  22. #2318 SSSSJJJJ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 11:02
    น้องจัโดนกินนนแล้วค่ะ ช่วยด้วยย พี่ชานน่ากลัวมั่ก
    #2,318
    0
  23. #2316 Bodies_chanY (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 00:18
    กลัวแล้ววววจ้าาพ่ออออ
    #2,316
    0
  24. #2315 bny_aunaun (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 21:42
    ชานนท์คลั่งเหมือนโดนของ5555
    #2,315
    0
  25. #2314 Piyada Sungwai (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 19:41
    พี่ชาน๊นนนนน ทำไมความคิดในหัวถึงมีแต่จ้องจะกินน้อง
    #2,314
    0