c o m p e n s a t e

ตอนที่ 49 : c h a n o n #10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,142
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,278 ครั้ง
    12 มี.ค. 62



 

              

               ตอนเย็นพี่จะไปรับของที่สยาม

เซย่าอยากไปด้วยกันไหม?

               เมื่อวันหนึ่งมาถึงชานนท์ก็ถามน้องสาวออกไปเช่นนั้น แน่นอนว่าชาลิสาที่ชื่นชอบการช็อปปิ้งเป็นชีวิตจิตใจรีบตอบตกลงทันทีว่าอยากไป เขาส่งน้องสาวที่มีเรียนจนถึงบ่ายสามลงตรงทางโค้งหน้าคณะศิลปกรรมก่อนจะเลี้ยวผ่านหอประชุมเพื่อไปยังคณะตนเอง ชานนท์ทำทุกอย่างเหมือนทุกวันศุกร์ที่ผ่านมา เรียนหนังสือ พักรับประทานอาหาร คุยกับเตวิชระหว่างรอเรียนภาคบ่าย มีเวลามากหน่อยก็อ่านแชทกลุ่มพอไม่ให้ตกข่าวสารของแต่ละกลุ่มสังคม หลังเลิกเรียนถ้าไม่มีที่ที่ต้องไปก็ตรงกลับบ้าน

               “เซย่าอยากกินอาหารญี่ปุ่นค่ะพี่ชาน”

               “เลือกร้านเองนะ”

               “ได้เลย พี่ชานจะโอเคไหมถ้าเซย่าอยากกินซูชิที่ hokkai-don ตรงชั้นล่าง”

               “แล้วแต่เซย่าเลย”

               “เซย่ากลัวพี่ชานจะไม่ชอบ ตรงนั้นคนเยอะแถมยังเสียงค่อนข้างดัง แน่ใจนะคะว่าโอเค”

               “พี่โอเค” สำหรับเขาตอนนี้ ทุกสิ่งในสากลโลกล้วนแต่โอเคทั้งหมดทั้งสิ้น ที่ไม่ ก็มีแค่...มือข้างหนึ่งละจากข้างตัวยกขึ้นกดเบา ๆ ตรงกลางอก...ก็แค่ตรงนี้  


               ประสาท

               เรื่องแค่นี้ก็ต้องใจสั่น มือไม้เย็น

               มึงมันก็แค่นี้เองหรือวะชาน

               รอยยิ้มเหยียดหยันปรากฏขึ้นโดยที่เขาไม่รู้ตัว


               “พี่ชาน คิดอะไรอยู่หรือคะ?”

               “ทำไม?”

               “พี่ชานทำสีหน้า...”

               “แล้วปกติพี่ไม่มีสีหน้าหรือยังไง”

               “ก็ มีค่ะ แต่ไม่ ชัดเจน เท่าเมื่อกี้ เหมือนคิดเรื่องรุนแรงมาก ๆ อยู่ข้างในแล้วตาพี่ก็เก็บไม่มิด เซย่ากลัวเลยอะ” เขาผ่อนลมหายใจออก จับหัวน้องสาวโยกไปมาก่อนจะโอบไหล่บางเดินไปที่ลิฟต์ “ตกลงเมื่อกี้พี่ชานคิดถึงเรื่องอะไรอยู่คะ?”

               “นั่นสิ”

               “เอ๊า!

               “เหมือนจะลืมไปแล้ว”

               “เนี่ย พอไม่อยากบอกก็ทำแบบนี้ เซย่ารู้ทันน่า ไม่อยากให้รู้จะไม่รู้ก็ได้แต่วันนี้เซย่าขอซื้อรองเท้าหนึ่งคู่กับกระเป๋าเงินใบใหม่ ตกลงตามนี้นะคะ?”

               “ให้แค่รองเท้าคู่เดียว กระเป๋าเงินยังไม่ต้องซื้อ”

               “ทำไมล่ะคะ?”

               “มีคนเตรียมไว้ให้เป็นของขวัญเซย่าแล้วน่ะสิ” ชาลิสาหลับตาปี๋ ทำท่ากรีดร้องยินดีแบบไม่มีเสียงก่อนจะกลับมาคล้องแขนพี่ชายต่อ

               “โอเคค่ะ แค่รองเท้าก่อนก็ได้แต่เซย่าขอเดินดูก่อนนะคะ”

               “ได้” เขาตอบรับ ดวงตาดำจัดมองตัวเลขสีแดงที่กำลังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

               “แต่พี่ขอแวะดูหนังสือก่อน เซย่าก็มาด้วยกันนะ”

 


               สี่โมงสี่สิบห้า

               โดยประมาณ

               เขาเหยียบไปบนพื้นไม้ขัดเงามันวับ ผ่านชั้นไม้สีเข้ม ผ่านช่องว่างระหว่างชั้นไม้สีเข้ม ผ่านลูกค้าสองคนที่กำลังยืนเลือกหนังสือเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงและผ่านพนักงานที่กำลังยืนจัดหนังสืออยู่ตรงวอลเชลฟ์ เขามองแผ่นหลังเล็กใต้เชิ้ตสีขาวพลางก้าวต่อไปราวกับว่าภาพที่เห็นนั้นเป็นเพียงหนึ่งในข้าวของเครื่องแต่งของร้าน ชั้นหนังสือสูงเกือบท่วมศีรษะ เมื่อมีป้ายโฆษณาติดต่อขึ้นไปทำให้บดบังการมองเห็นเสียหมด

               เขาหยุด ห่างเพียงชั้นไม้กั้น

               ไม่มีเสียงจากคนที่กำลังตั้งใจทำงาน

               เขารอ เพียงเพื่อจะฟังเสียงเดิมเสียงนั้นแต่ที่โสตประสาทรับได้กลับมีเพียงเสียงเพลงแผ่วเบาของทางร้านและเสียงจอแจอันน่ารำคาญที่ดังมาจากอีกฟากของกระจกใส ห้างสรรพสินค้าช่วงเย็นวันศุกร์ก็ศูนย์รวมมนุษย์ดี ๆ นั่นเอง

               ขอโทษนะคะ

               ครับ?”

               โอ๊ะ ใช่จริง ๆ ด้วย!ปลายนิ้วที่พักไว้บนสันหนังสือเล่มหนึ่งกดลึกลงไป ชานนท์สูดไอเย็นผ่านเข้าไปในร่าง ยืนฟังเสียงน้องสาวทักทายเพื่อนร่วมชั้นปีพลางดึงหนังสือที่ถูกข่วนกรีดจนเสียหายออกมาจากแถว ในช่องท้องเริ่มปั่นป่วนด้วยคลื่นมวนแปลกประหลาดและมันทำให้เขาเผลอทำพลาสติกหุ้มหนังสือขาดจนปกเป็นรอยขาว เซย่ากำลังชวนเจ้าของเสียงเนิบนุ่มคุยอย่างออกรส

แล้วนี่คุณเซย่าอยากได้หนังสืออะไร ให้เราช่วยหาไหม

เรามาส่งพี่ชายน่ะ” และกำลังพูดถึงเขา... “เห็นว่าอยากได้หนังสืออ่านเล่น ลากเราเข้าร้านมาก็เอาแต่ดูหนังสือไม่สนใจน้องเลย นี่ แล้วเมื่อไหร่บีจะเลิกเรียกเราว่าคุณซะทีอะ เราเป็นเพื่อนกันนะ พูดกับเราซะห่างเหินเชียว

ชานนท์หยิบอีกเล่มออกมาจากแถวใกล้กัน หนังสือนิยายแปลแนวสอบสวนสืบสวนผลงานของใครสักคน มันโชว์ปกสะดุดตาและหยิบได้ง่ายที่สุด สองขาถอยจากจุดที่ยืนแล้วก้าวกลับไปอีกทาง เขามองตรงไปข้างหน้า บังคับจังหวะการก้าวไม่ให้เร็วเร่งจนผิดสังเกต


รั้ง ให้ช้าลงกว่าปกติ


ต้องช้าอีก


ช้ากว่านี้


ตึก


ตึก


ตึก


เหมือนทุกอณูในร่างกำลังเต้นเร่า


เลือดแล่นพล่านไหลอาบมวลเนื้อและเส้นประสาท


ก้อนเนื้อที่กอบกุมจังหวะชีวิตสะท้อนสะเทือนไปตามครั้งที่เขากดพื้นรองเท้าลงกับพื้น ถ้ารู้จักตัวเองน้อยกว่านี้อีกสักนิดชานนท์คงมั่นใจแล้วว่าเขากำลังจะเป็นบ้าและคุ้มคลั่งในเวลาอันใกล้นี้


“เซย่า”


“พี่ชาน!”


“...........”

 

เราพบกันในดวงตา

คุณมองตรงมา

แก้วนัยน์ตาฉายแววกังขาทั้งรอยละมุนยังพริ้มพรายเหนือริมฝีปาก

กลีบปากเล็ก บาง ทว่าแดงระเรื่ออ่อน

น่ามองและน่าชัง!

 

            “สวัสดีครับ”

 

เขาเม้มริมฝีปาก ดูดเนื้ออ่อนผ่านช่องว่างของแนวฟัน เสียงน้องสาวเจื้อยแจ้วเจรจาดังแว่วเหมือนคลื่นแทรกซ้อน จับใจความไม่ได้ ดัง เบา สลับเสียงหัวเราะแผ่วเบาของคู่สนทนา

               เสียงนั้น

               ใช่ เสียงนั้น

               ของเหลวพวยพุ่งขึ้นแย่งพื้นที่ว่างในโพรงปาก เขาต่อสู้กับอารมณ์แปลกประหลาด กลืนมันลงไป กดข่มแผ่นอกไม่ให้ยกขึ้นลงจนผิดสังเกต ดวงตาหลังม่านสีเข้มปรือต่ำ เลือดในกายเปลี่ยนอุณหภูมิได้ราวกับโดนคำสาป สะบัดร้อน ยะเยือกหนาว สะท้อนสะท้านจนนึกกลัวว่าเจ้าของดวงตาเรียวรีตรงหน้าจะมองเห็น


               เสียงกรีดร้องโหยหวนอันหาที่มาที่ไปไม่ได้

               ในห้วงความคิดอันดำมืด

               ในม่านจินตนาการเสมือนจริง

               ความปรารถนา ความทุรนทุราย ความกระหายที่คล้ายดั่งเพ้อคลั่ง

               ล้วนถูกปลุกให้ตื่นอย่างสมบูรณ์แบบ!








#บริภัทร

                

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.278K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,868 ความคิดเห็น

  1. #4851 whatdatlay (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:41
    คลั่งมากกกกT__T
    #4,851
    0
  2. #4639 Vivachoco (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 01:39
    พี่ชานนท์เก็บไม่ไหวแลเวสววว
    #4,639
    0
  3. #3984 pbcy (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:17
    พี่คิดมาแล้วใช่มั้ยคะว่าพี่และบีจะเจอกันได้ยังไง เสียอาการมากๆอ่ะ พอได้มาอ่านพาร์ทพี่ชานนท์ก็คือรู้เลยว่าข้างในใจพี่มันรวนขนาดไหน แงงงงง
    #3,984
    0
  4. #3705 areenachesani (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 20:36
    พี่ชานนนนนนนท์ ขนาดนี้เลยหรอเนี่ยยย ตอนอ่านพาร์ทน้องบีก็รู้สึกได้นะว่าพี่รัก แล้วหลงน้องขนาดไหนอ่ะ พอมาอ่านพาร์ทพี่แล้วแบบ พี่ชานนท์แสดงออกมายังไม่เท่าครึ่งหนึ่งที่รู้สึกเลยอ่ะ เหมือนจะมีที่หลุดๆบ้าง แต่ส่วนใหญ่คือนังเก็บอ่ะะ
    #3,705
    0
  5. #3667 kosssy (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 20:21
    โคตรหลงเลยพี่เอ้ยยยยย
    #3,667
    0
  6. #3648 mamypoko_c (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 00:13
    พี่มานเปนแลงมาก
    #3,648
    0
  7. #3639 knsss (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 20:25
    อาการหนักมาก พ่อเอ๊ย
    #3,639
    0
  8. #3398 Babycherrybomb (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 11:03
    โอ้ยยย พี่ชานนท์ก็คือชอบมากกกก ชอบเขามากกกก
    #3,398
    0
  9. #2730 pim pimmi (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 18:34
    ก็คือฉันกลัวพี่แล้วววว โอ้โห
    #2,730
    0
  10. #2631 Zinzuko Nanthi (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 10:43
    คือสรุป ชอบเขามากกกกกกกตั้งแต่แรก
    #2,631
    0
  11. #2484 mees$ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 17:04
    ชั้นว่าถ้าเกิดว่านะถ้าเกิดว่า น้องบีไม่รับรักพี่ น้องบีก็ไม่ต้องมีความรักไว้รักใครอีก พี่ไม่ได้ใครหน้าไหนก็อย่าหวัง!!!!
    #2,484
    0
  12. #2481 Circle Icetherz (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 14:47
    แลงมากพ่อ
    #2,481
    0
  13. #2163 weiliin (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 21:33
    พี่ชานนท์คืออาการหนักมาก ไม่คิดว่าการเจอกันครั้งแรกของทั้งสองคนจะอีกคนที่เสียอาการอยู่ภายใน จากที่เคยคิดว่าเป็นคนเย็นชาในตอนแรกคือไม่ใช่เลยแม่ พี่เค้าเก็บอาการอยู่ ส่วนตัวน้องนั้นก็คือเพ้อพอกัน ถูกคู่มาก
    #2,163
    0
  14. #1987 chos921 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 20:59
    เบาก่อนเฮีย น้องยังไม่รุเรื่อง555
    #1,987
    0
  15. #1986 Laikaunlin__2248 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 18:47
    พอได้มาอ่านความรู้สึกของพี่ตอนนี้คือ รุนแรงมากไม่คิดว่าพี่บะเป็นขนาดนี้555
    #1,986
    0
  16. #1983 Konrafah (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 21:45
    คาวามรู้สึกพี่เขารุนแรงมากจ้า
    #1,983
    0
  17. #1982 nashsha (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 14:59
    เห็นแจ้งเตือนตอนตีหนึ่งคือนึกว่าตอนใหม่ ฮืออออออ รอออออ
    #1,982
    0
  18. #1981 명롱이 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 09:59
    พี่เค้าเป็นเอามาก เป็นห่วงน้องบีเลย
    #1,981
    0
  19. #1966 Hydrangea_CB (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 23:43
    พี่คะ หาหมอมั้ย หนูกลัวคุณพี่จับลงกลืนลงท้องเหลือเกิน
    #1,966
    0
  20. #1958 cbdh61 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 15:01
    คนพี่นี่อาการหนักมากนะคะ ใจเย็นๆนะก็ว่าทำไมทำหน้าดุเวลาเจอน้อง
    #1,958
    0
  21. #1955 heykiki (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 00:57
    อาการหนักมาก เหมือนเป็นโรครักข้างเดียวเลยเนี่ย ถ้ามีดอกไม้โตในปอดด้วยนี่ใช่เลยนะ แง้ คนพี่เอ้ย บรรยายเก่งมากค่ะ เปรียบเทียบความรุนแรงของคุณเค้าได้แบบ มันรุนแรงจริง ๆ อะ
    #1,955
    0
  22. #1951 ปันปัน (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 19:13

    ปูเสื่อรอจร้า...

    #1,951
    0
  23. #1947 nitaaa__ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 10:45
    พี่เค้าเป็นเอามากจริงๆค่ะ
    #1,947
    0
  24. #1944 damnernkit (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 01:52
    ยิ้มจนหน้าเบี้ยวไปหมดแล้วกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด
    #1,944
    0
  25. #1942 NattanJang (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 23:23
    พี่เขาเหมือนหมาป่าจ้องเหยื่อเลย
    #1,942
    0