c o m p e n s a t e

ตอนที่ 40 : c h a n o n #02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,161 ครั้ง
    16 ม.ค. 62





 

 

               ชานนท์ไม่ใช่คนตื่นเช้า

แต่ก็ไม่ได้ชอบตื่นสาย

อันที่จริงชายหนุ่มคิดว่าลักษณะเวลาการตื่นนอนไม่ใช่สิ่งที่จะต้องเอาบรรยายคุณลักษณะของใคร ก็แค่นอนเวลาที่อยากนอน ตื่นตอนที่รู้สึกว่าถึงเวลา อาจจะเพราะพักผ่อนเต็มอิ่มแล้วหรืออาจจะเพราะมีความจำเป็นต้องลืมตานั่นก็แล้วแต่ความพอใจของแต่ละคน แต่ในบ้านปริญศิรินั้นคนทั้งบ้านต่างรับรู้ร่วมกันว่าจะไม่มีการช่วยปลุกคุณคนรองในทุกวันหรือส่งเสียงดังใกล้ห้องนอนของเขาในช่วงเช้าของวันอาทิตย์เป็นอันขาด คุณชานนท์ไม่ชอบให้คนเข้าไปยุ่มย่ามในห้องส่วนตัว แม้แต่ตอนทำความสะอาดก็ยังต้องรอช่วงเวลาที่คุณเขาไม่อยู่ในห้องหรือออกจากบ้านไปแล้วเท่านั้น

“อ้าว เซย่านึกว่าพี่ชานยังนอนอยู่เสียอีกค่ะ” น้องสาวคนเล็กของบ้านออกปากทัก มือข้างหนึ่งถือริบบิ้นผูกผมสีขาว อีกข้างถือหวีแปรงอันใหญ่ เรือนผมยาวถึงกลางหลังฟูฟ่องดูก็รู้ว่าเจ้าตัวเพิ่งไดร์มาลวก ๆ “ลงไปเวิร์ค เอ้าท์มาหรือคะ? เหงื่อชุ่มเชียว”

“ทำไมไม่แต่งตัวให้เรียบร้อยก่อน”

“เซย่าจะเอาไปให้แม่มัดให้”

“โตจนเข้ามหาลัยแล้วยังต้องให้แม่ทำผมให้ ไม่กลัวเพื่อนล้อหรือไง”

“ในมหาวิทยาลัยมีคนล้อกันด้วยหรือคะ?” ชายหนุ่มแค่ยิ้มในหน้า เขาเดินผ่านชาลิสาไปทางห้องตัวเองโดยมีเสียงน้องสาวร้องบอกตามหลังว่า “แต่เซย่าจะไปตัดแล้วนะ เซย่าขอแม่แล้วและพี่ชานจะต้องเป็นคนพาเซย่าไปด้วย”

“วันไหนล่ะ?”

“พรุ่งนี้ค่ะ” เขาพยักหน้าน้อย ๆ ไม่ได้ลังเลหรือหยุดคิด จำได้ว่าพรุ่งนี้เขาไม่มีธุระสำคัญที่ไหนและถึงมีเขาก็ยกเลิกได้ สำหรับชานนท์ในตอนนี้ ไม่มีอะไรสำคัญเกินกว่าคนในครอบครัว

 


               “อ้าว วันนี้มีนัดไม่ใช่?” ชานนท์วางรีโมทคอนโทรลลงบนโต๊ะ หันไปมองเจ้าของเสียงที่โผล่หน้าออกมาจากประตูรถพร้อมคิ้วหนา ๆ และปากเจ่อ ๆ อันเป็นเอกลักษณ์และตามนิสัยช่างตื๊อของเจ้าตัวถ้าไม่ได้คำตอบมันคงไม่ยอมหดหัวกลับไปทำงานต่อ

               “ยังไม่ถึงเวลานัด”

               “ไอ้สัด กูก็หลงดีใจ นึกว่าจะมีคนเพิ่ม” คริสหมายถึงนัดเล่นบาสเกตบอลเย็นวันนี้ มันเป็นตัวตั้งตัวตีในการรวมคนเพื่อแมทช์เฉพาะกิจ เห็นว่าชวนเพื่อนต่างมหาลัยทั้งเก่าใหม่มาได้หลายคน สมชื่อลูกชายเจ้าสัวใหญ่ผู้กว้างขวาง

               “นัดไว้แล้ว”

               “ใครล่ะวันนี้?” พอเขาไม่ตอบมันก็มุดกลับเข้าไปวุ่นวายในห้องโดยสารของมัสแตงลูกรักต่อ

“ไอ้เลย์ยังไม่มาเหรอ?”

“ไม่มาอะไร เมื่อคืนมันนอนที่นี่ นู่น หาของแดกอยู่ในครัวนู่นแน่ะ ไอ้ห่า วัน ๆ ไม่เห็นแม่งทำอะไรนอกจากนอนกับอ่านหนังสือ คนไม่ใช้พลังงานจำเป็นต้องหิวด้วยหรือวะ”

“ก็เห็นมึงซื้อของกินใส่ตู้เย็นไว้ให้มันตลอด”

“มันซื้อเอง”

“แต่มึงจ่าย อีกนิดมันจะยึดเซฟเฮ้าส์มึงแล้วคริส”

“อยากได้ไรก็เอาไป อย่ายึดลูก ๆ กูก็พอ”

“กูยึดทุกอย่างเลยงั้น” คนที่ถูกพาดพิงถือจานผัดซีอิ้วกับหนังสือหนึ่งเล่มออกมาจากทางด้านหลัง เลย์วางของกินลงบนโต๊ะหินอ่อนขัดเงาสวย หันไปเปิดพัดลมตัวใหญ่เพิ่มอีกตัวแล้วก็ถอยกลับมาหาจานอาหาร อากาศช่วงนี้ค่อนข้างอบอ้าวดีที่ยังมีฝนโปรยให้ชุ่มฉ่ำในบางวัน อีกอย่างแถวนี้มีต้นไม้ใหญ่เยอะ ส่วนที่เป็นอู่รถนั้นไม่สามารถติดเครื่องปรับอากาศได้แต่ก็ถูกออกแบบให้อากาศถ่ายเทได้สะดวก ติดพัดลมรอบด้าน หลังคาสูงก็บุฉนวนกันความร้อน ทำให้คนที่ชอบขลุกอยู่กับการตกแต่งรถไม่ลำบากจนเกินไป อ้อ ไม่ลำบากเพื่อนฝูงเวลาต้องมานั่งคุยกันนอกห้องแอร์ด้วย

“เปลี่ยนใจไปกับพวกกูยังทันนะ ฝ้ายอาจจะอยากดูมึงเล่นบาสก็ได้”

“ฝ้ายไหนวะ ฝ้าย บัญชี?” เลย์ยักคิ้วให้คนที่โผล่หน้าออกมาจากกรอบกระจกด้านข้างอีกรอบ

“บัญชี ปีเดียวกับเรา”

“ไอ้สัด หลีดงานบอลปีล่าสุด” คริสสบถจากนั้นก็หันไปปรับเครื่องเสียงรถต่อ เจ้าตัวมันฮัมทำนอง Simple ของ Florida Georgia Line ตามเสียงที่ดังจากลำโพงภายในรถ ชานนท์มองช่วงขายาวที่พาดเลยออกมาทางพวกเขา กางเกงผ้าแบรนด์กีฬาสีแดงตัวเก่าสีซีดทั้งยังมีรอยเปื้อนที่ซักไม่ออกหลายจุดเหมือนเสื้อยืดแขนสั้นที่สวมวันนี้ ผมที่เคยจัดแต่งทรงอย่างดีเวลาไปเรียนถูกคาดไว้ด้วยเฮดแบนด์สปอร์ตลวก ๆ กรอบหน้าและไรผมมีเหงื่อผุดซึม ท่าทางขมวดคิ้วเคร่งขรึมจริงจังผิดตัวตนยามปกติ

สภาพโดยรวมเหมือนช่างซ่อมรถตามอู่ทั่วไป

เหนื่อย ร้อน สกปรก

แต่มันยิ้ม

มันร้องเพลง

 


“มึงกินให้เสร็จก่อนดีไหมเลย์?” คนที่กำลังจ้วงผัดซีอิ้วเข้าปากส่ายหน้าช้า ๆ ดวงตายังจดจ้องแค่หน้ากระดาษในหนังสือเล่มหนา

“พูดไปเถอะมันไม่ฟังหรอก”

“สนุกเหรอวะ?”

“มันอ่านเล่มเก่านะน่ะ”

“ก็เล่มสุดท้ายของเซ็ตกำลังจะออกแล้ว กูต้องไล่ทวนเล่มเก่า ๆ ให้จบก่อน จะได้ต่อเนื่อง หนังของภาคสามก็กำลังจะเข้าด้วย ไอ้เหี้ย แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว”

“แล้วมึงจะอินทั้งหน้ามึน ๆ อย่างนี้เหรอ”

“โอ๊ย อีกนิดมันก็ต้มกินแทนข้าวแล้ว” คู่หูคู่ซี้โยนเสียงค่อนมาจากด้านหลัง ปกติเลย์คงด่ากลับแต่วันนี้เพื่อนตัวขาวกลับไม่แม้จะแสดงสีหน้าสนใจ ดวงตาเรียวโค้งลงนิด ๆ ยามพลิกหน้ากระดาษเพื่อเสพสุนทรียะแห่งจินตนาการ มุมปากอิ่มแดงเดี๋ยวเม้มเดี๋ยวคลายตามท่วงทำนองของเนื้อเรื่อง

 


“ตกลงมึงไม่เปลี่ยนใจแน่นะ” ชานนท์ส่ายหน้า ถ้าไม่จำเป็นเขาจะไม่ผิดคำพูดกับใคร แม้อีกฝ่ายจะเป็นคนในครอบครัวหรือเพื่อนชั่วคราวก็ตาม

“ไม่ลองชวนไอ้หมินล่ะ?”

“มันไม่มาหรอก มึงไม่เห็นในไลน์เหรอ มันคิดสูตรเครื่องดื่มได้อีกอย่างแล้ว ไอ้สัดดีใจประหนึ่งเมียคลอดลูกแฝดให้ กูว่าวันนี้ทั้งวันแม่งคงขลุกอยู่แต่ที่ร้าน ไม่ไปไหนหรอก” นั่นสินะ คนอย่างโกมินทร์ นอกจากเรื่องหลักอย่างการเรียนแล้วจะมีอะไรอีก เพื่อนคนนั้นไม่ได้ชอบเรื่องยานยนตร์เหมือนคริส เล่นกีฬาแค่พอใช้ได้ รูปร่างหน้าตาหรือฐานะทางบ้านก็ไม่ถึงขั้นโดดเด่นเป็นที่รู้จักแต่โกมินทร์ก็ยังมีบางสิ่งที่ทำให้เขารู้สึก ขาด ได้รุนแรงพอกับอีกสองคน

 



ความรู้สึกคลั่งไคล้หลงใหลในสิ่งที่รักนั้นช่าง...

น่าอิจฉา



 

               เครดิตของหนึ่งในผู้นำเชียร์งานฟุตบอลประเพณีนั้นไม่ถือว่าด้อย ขึ้นชื่อว่าเป็นเชียร์ลีดเดอร์อย่างน้อย ๆ ก็ต้องรูปร่างดี หน้าดี รอยยิ้มจับตา

“ฝ้ายขอแวะดูน้ำหอมหน่อยได้ไหมคะ ขวดที่ใช้ประจำใกล้จะหมดแล้ว” เขาไม่ขัด กลิ่นน้ำหอมเหมือนจะเป็นสิ่งที่เขาพอใจที่สุดในตัวเธอ รองลงมาคงจะเป็นท่าทางการเคลื่อนไหวอันคล่องแคล่ว สวย สง่า พอให้มองได้เพลิน

“ชานนท์เลือกของตัวเองด้วยสิคะ”

“ผมยังมีใช้อยู่”

“ไม่เห็นเป็นไรเลยค่ะ มีไว้หลายขวดก็เลือกใช้ได้หลายกลิ่นไงคะ ลองกลิ่นนี้ดู Edu de Parfum ฝ้ายอ่านเจอมาเค้าบอกว่าหอมมาก อื้อ หอมจริง ๆ ด้วยค่ะ ให้ความรู้สึกลึกลับหน่อย ๆ เหมาะกับบุคลิกแบบชานนท์เลย เอาไหมคะ ฝ้ายซื้อขวดนี้ให้”

“ฝ้ายเลือกของตัวเองเถอะ”

“ชานนท์ก็ซื้อให้ฝ้ายแทนไงคะ ซื้อน้ำหอมแลกกันใช้ น่ารักดีออก” เขามองขวดสีดำในมือหญิงสาวก่อนจะพยักหน้า กลิ่นมันไม่ได้แย่ ท็อปโน้ตค่อนข้างหนักแน่นโดดเด่น ให้ความรู้สึกสูงค่าเหมือนราคา ชานนท์อาจนึกอยากใช้ในบางครั้งแต่มันจะไม่ใช่กลิ่นโปรดของเขา เขาจ่ายค่าของทั้งหมดด้วยเครดิตการ์ดก่อนจะเดินออกจากช็อปแบรนด์นั้นเพื่อ...เข้าร้านเครื่องประดับต่อ

“เมื่อกี้ฝ้ายบอกผมว่าหิวนี่ครับ”

“เอ๊ะ ฝ้ายพูดหรือคะ?”

“ครับ”

“แปลกจัง ฝ้ายไม่ได้หิวสักหน่อยนี่นา ชานนท์หิวแล้วหรือคะ?”

“ไม่ครับ”

“ดีเลยค่ะ ถ้าชานนท์ยังไม่หิวงั้นเราเดินเล่นกันไปเรื่อย ๆ ดีไหมคะ เบื่อเมื่อไหร่ค่อยลงไปซุปเปอร์ ซื้อของกลับไปทำมื้อค่ำที่ห้องฝ้าย เดี๋ยวฝ้ายทำของอร่อยให้กินเอง” เธอว่าพลางคล้องแขนเขา พาเดินเลียบเลาะไปตามตู้โชว์ในร้าน “มันจะดึกเกินไป ผมไม่รบกวนฝ้ายดีกว่า”

“ดึกไม่ดึกสำคัญยังไงล่ะคะ ช่วงนี้เราปิดเทอมนะ ทั้งชานนท์ทั้งฝ้ายไม่ต้องรีบตื่นไปเรียนสักหน่อย”

“ผมไม่ค้าง”

“คะ? ไม่ค้างหรือคะ อะไรกัน กว่าชานนท์จะว่างมาหาฝ้ายก็ต้องรอเกือบสองอาทิตย์ ฝ้ายนึกว่าชานนท์จะอยู่ด้วยกันนานกว่านั้นเสียอีกค่ะ”

“วันพรุ่งนี้ผมมีธุระสำคัญ” ถึงไม่มีธุระเขาก็ไม่คิดจะค้างบ้านคนไม่สนิทอยู่แล้ว

“ธุระอะไรคะ?”

“พาน้องสาวไปตัดผม”

“คะ?” เธอทำหน้าเหมือนได้ยินเขาบอกว่าจริง ๆ แล้วโลกเรามีวงแหวนล้อมรอบมากกว่าดาวเสาร์ คิ้วเรียวสวยยกสูงก่อนจะขมวดเข้าหากัน เหมือนจะไม่เชื่อว่าเขาพูดจริง “น้องสาวหรือใครกันแน่คะ?”

“น้องสาวครับ”

“น้องชานนท์อายุกี่ขวบแล้วค่ะเนี่ย ทำไมยังต้องให้พี่ชายพาไปร้านตัดผม ไม่ได้เรียนมอหกแล้วหรือคะ?”

“ครับ กำลังจะเป็นเฟรชชี่ปีนี้แล้ว”

“ก็โตแล้วนี่คะ” เขาไม่ต่อคำ ละสายตาจากใบหน้าคู่สนทนาไปยังบรรดาเครื่องประดับที่วางเรียงอยู่ใต้กระจกใส เธอเองก็ชี้ไปยังสร้อยเส้นหนึ่งเพื่อขอให้พนักงานนำออกมาให้ลอง “ฝ้ายไม่ได้จะว่าน้องนะคะ แค่แปลกใจน่ะค่ะ ตอนฝ้ายอายุเท่าน้องฝ้ายไปไหนมาไหนเองคนเดียวได้แล้ว ยิ่งถ้าเป็นธุระส่วนตัวของผู้หญิงอย่างทำผมทำเล็บเนี่ยฝ้ายไม่ให้ใครไปด้วยหรอกค่ะ กลัวคนอื่นจะเบื่อที่ต้องไปรอนาน ๆ”

“ครับ”

“ชานนท์ดูแลน้องใกล้ชิดก็น่ารักดีนะคะแต่ถ้าประคบประหงมเกินไปน้องจะทำอะไรเองไม่เป็นเอานะ เผลอ ๆ จะกลายเป็นการสปอยล์ทางอ้อม เข้าตำราพ่อแม่รังแกฉันไปละแย่เลย”

“ฝ้ายจะให้ผมปล่อยน้องไปคนเดียวหรือครับ”

“ถ้าชานนท์เป็นห่วงก็ให้คนคอยตามดูแลห่าง ๆ ก็ได้นี่คะ หรือจะให้คุณแม่ไปด้วยก็ได้ เรื่องแบบนี้ผู้หญิงกับผู้หญิงน่าจะเข้าใจกันมากกว่า ทีนี้ ชานนท์ก็จะมีเวลาอยู่กับฝ้ายโดยไม่ต้องกังวลเรื่องน้อง” เขาเพียงส่งสัญญาณให้คนพูดรับสร้อยข้อมือจากพนักงานมาลองสวม ดูเหมือนว่าเธอจะพอใจกับประกายวาววามและราคาของมันถึงได้หันมาถามเขาว่าควรซื้อดีไหม

อยากได้ก็เอา

เขาตอบ

เธอดีใจ ยืดตัวขึ้นจูบแก้มเขาต่อหน้าสายตาชื่นชมจากพนักงานและลูกค้าคนอื่น เขาส่งบัตรเครดิตใบเดิมให้พนักงานเมื่อเครื่องประดับมูลค่าเกือบสองหมื่นมาอยู่บนข้อมือขาวเรียบร้อย ราคามันสูงสำหรับสถานะเพื่อนแต่ชานนท์ไม่สนตรงนั้น ฝ้ายสมควรได้รับ

ถือเป็นของขวัญ

ปลอบใจและบอกลาในคราเดียว

 



ยานพาหนะกำลังสูงเคลื่อนออกจากอาคารชุดที่เพิ่งเข้ามาจอดไม่ถึงนาที เขามองดวงไฟที่ประดับประดาเหมือนกันทั่วเมืองหลวง แม้กระทั่งตอนที่ถูกสาวสวยรั้งไว้ด้วยจูบร้อนลึกความตั้งมั่นของเขาก็ยังไม่สั่นไหว ไม่มีความรู้สึกเสียดาย ไม่อาลัย ไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของความอาวรณ์

ดวงตาดำลึกมองตรงไปข้างหน้า

กลางคืนที่สีสันดวงไฟจัดจ้านบาดตา

ผู้คนมากหน้า พลุกพล่าน วุ่นวาย หลายร้อยพันความรู้สึกสับสนปะปน

แต่...

ทั้ง ๆ ที่เป็นคนเหมือนพวกเขา

ทั้ง ๆ ที่มีเลือดเนื้อ มีความรู้สึก เหมือนคนพวกนั้น

ทำไม ในอกเขาถึงมีแต่ความว่างเปล่า

 



ความรู้สึกคลั่งไคล้หลงใหลในสิ่งที่รักนั้น

มันเป็นยังไงนะ
















...................


#บริภัทร




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.161K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,868 ความคิดเห็น

  1. #4630 Vivachoco (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 00:56
    ได้รู้แน่นอน
    #4,630
    0
  2. #4173 kumacotton (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 21:06
    พรี่!!!!เย็นชามาก
    #4,173
    0
  3. #4078 areenachesani (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 11:21
    แหม่ อยากจะบอกพี่เหลือเกินว่าตอนที่พี่หายสงสัยแล้ว พี่คลั่งไคล้ในสิ่งที่รักมากขนาดไหนน
    #4,078
    0
  4. #4073 areenachesani (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 20:58
    ช้านนนจะกลับมาอ่านรอบที่... เอ่อ เท่าไหร่แล้วนะ
    #4,073
    0
  5. #3696 areenachesani (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 18:49
    โอ้โหพี่ ความเย็นยะเยือกที่แท้ทรู รู้สึกไม่สงสัยเลยตอนเข้าหาน้องตอนแรกๆเลย ทำไมถึงดูนิ่งๆ เผด็จการแบบนั้น
    #3,696
    0
  6. #3631 knsss (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 07:40
    อยากให้เจอบริภัทรเร็วๆแล้ว พี่จะได้รู้ว่าความรู้สึกที่พี่สงสัยมันเป็นยังไง
    #3,631
    0
  7. #2990 ppLindeep (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 08:52
    พ่อแบบดุมาก นิ่งมากค่ะพ่อ
    #2,990
    0
  8. #2475 mees$ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 00:19
    เย็นชามากพ่อออออออ
    #2,475
    0
  9. #2155 weiliin (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 19:00
    คนหรือน้ำแข็งคะพ่อ
    #2,155
    0
  10. #1697 pcy921 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:42
    แข็งแกร่งดั่งหินผา
    #1,697
    0
  11. #1299 aunaunmtyj (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:41
    ไม่อยากนึกภาพพี่เขาตอนคลั่งไคล้น้องเลยยย คึคึ
    #1,299
    0
  12. #1040 ppxleu (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 07:40
    นิ่งมากกกกกกกกกก
    #1,040
    0
  13. #1031 loeyloxepcy61 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 02:06
    พี่คะ พี่ โอยยย ดิบมากกก เฉยชามากกก เดี๋ยวคลั่งแน่ๆ
    #1,031
    0
  14. #911 little daffodil (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 14:08
    อีกไม่นานค่ะพี่ ถ้าพี่อยากรู้สึกคลั่งไคล้ใคร
    #911
    0
  15. #864 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 22:32
    อ่อ เขาตามหาของรักอยู่สินะ
    #864
    0
  16. #750 kriskky (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:59
    เดี๋ยวก็ไม่ว่างแล้วค่ะพี่ชาน! จะมีคนน่ารักๆมาเติมเต็มให้ค้าบ
    #750
    0
  17. #740 zamav5006810 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 16:27
    ควัมรู้สึกนั้นมันจะมาตกที่น้องบี ลูกดิชั้นใช่มั้ยคะ-3-
    #740
    0
  18. #738 somruethai1307 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 13:47
    ว่อววว พ่อคนว่างเปล่า เดี๋ยวเจอๆน้องบี 😅😅
    #738
    0
  19. #726 หวาน (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 01:27

    เด๋ยวก็เจอออออ????

    #726
    0
  20. #710 พะแนงไก่ไข่ดาว (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 21:24
    เริ่มอยากเห็นคุณชานนท์คลั่งไคล้แล้วววว ถ้านี่เป็นฝ้ายคือเขินไปแล้วผช.รักครอบครัวรักน้อง
    #710
    0
  21. #622 แดนดิไลอ้อน (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 10:53
    อยากเห็นพี่ชานนท์คลั้งไคล้หลงใหลในสิ่งที่รักแล้ว น้องบีจะทำให้พี่ชานนท์หลงใหลขนาดไหนกันนะ
    #622
    0
  22. #620 xxxpaink (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 10:29

    หูยยยยย พี่มาา พี่มาแรงเบอร์นี้เลยหรอคะ คุมแม่แอบกลัวใจแทนน้องบีจริงจริ๊งงงง กลับมาอ่านแล้วว ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะค้าาา ❤️

    #620
    0
  23. #619 Bow Keswaree (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 09:23
    พี่จะกระอักเลือดเพราะคลั่งน้องลูกผึ้งแน่นอนค่ะ ไม่ต้องรีบ 5555
    #619
    0
  24. #618 mong. (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 00:22
    อยากจะเห็นพี่คลั่งน้องลูกผึ้งใจจะขาด
    #618
    0
  25. #617 Ai Tegochoi (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 22:42
    อวยพรพี่ชานนท์เลยค่ะ พี่จะได้พบในเร็ววันนี้ กรี้ดดด
    #617
    0