c o m p e n s a t e

ตอนที่ 20 : บ ริ ภั ท ร #12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,810
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,564 ครั้ง
    9 ต.ค. 61







 

               “อย่าทำแบบนี้”

               “ขอโทษครับ”

               “บริภัทร”

               “แต่คุณจะไป”

“พอ”

“ผม ขอโทษ ผมเป็นห่วง...เฮ้ย!...คุณชานนท์!” ยืนบนพื้นอยู่ดี ๆ ก็ถูกรวบตัวขึ้นจนขาลอยกลางอากาศ บริภัทรร้องเหวอ ลำตัวผงะไปด้านหลังจนต้องคว้าไหล่เขาไว้โดยอัตโนมัติ นิ้วทั้งสิบกดลงบนกล้ามเนื้อแน่นเหนือแผ่นหลังกว้าง ใจเต้นตึกตักเพราะความตระหนกก่อนจะเปลี่ยนเป็นรัวระทึกเพราะความชิดใกล้ที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน บริภัทรพักแขนไว้หลังท้ายทอยได้รูป รู้เลยว่าตอนที่ตนกำลังหายใจใส่เรือนผมชื้นน้ำของเขาอยู่นี้อีกฝ่ายก็ต้องได้ยินเสียงหัวใจที่กำลังรัวกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งในอกบริภัทรเหมือนกัน

คุณชานนท์ใช้หลังเปิดประตูบานหนึ่งจากนั้นแผ่นหลังบริภัทรก็จมลงไปบนผ้านวมนุ่มบ้าง การมองเห็นถูกใบหน้าหล่อจัดบดบัง ดวงตาต่อดวงตา บริภัทรอยากจะปิดหน้าหนีเสียให้พ้น ๆ แต่ก็กลัวเหลือเกินว่าหากขยับเพียงนิดเจ้าของดวงตาคมดุจะก่อการเปลี่ยนแปลงที่ตัวบริภัทรต้านรับไม่ไหว

“เล่นไม่รู้เรื่องนะ” เสียงทุ้มเอ่ยดุดัน ดวงตาดำกว้างเหมือนมีอำนาจสะกดให้คนถูกจับจ้องยอมจำนน บริภัทรไม่กล้าเอ่ยคำพูด ไม่กล้าคิดว่าการรั้งให้เขาอยู่ด้วยนั้นเป็นการตัดสินใจที่ถูกหรือผิด ไม่รู้อะไรเลยนอกจากเสียงครางของตัวเองยามริมฝีปากหยักหนาทาบทับลงมาตรงมุมปาก เขาไม่ได้ลงแรงบดย้ำ เพียงแค่แตะค้างไว้เช่นนั้นก่อนจะค่อยผละออก

บริภัทรมือสั่น โอเค มันไม่ใช่จูบแรกของเรา ไม่ใช่จูบแรกบนเตียงด้วยแต่ ไม่รู้สิ มันไม่ใช่จริง ๆ นั่นแหละ ทุกอย่างมันต่างออกไปหมด บริภัทรยังคงกลัวเขา หวาดหวั่นในตัวเขาแต่ในเวลาเดียวกันก็ห้ามตัวเองไม่ให้โหยหาเขาไม่ได้ หากเป็นธรรมดาโลกที่มนุษย์ย่อมมีแรงปรารถนา ไม่ว่าจะเพราะสารกระตุ้น เพราะฮอร์โมนในร่างกายหรือเพราะใจที่ผูกปฏิพัทธ์ต่อกัน ถ้าเช่นนั้น ถ้าบริภัทรจะต้องการสัมผัสจากเขา ถ้าบริภัทรจะปลอบตัวเองว่าคลื่นปรารถนาที่กำลังซ่านไปทั่วร่างไม่ใช่เรื่องผิดแต่ประการใด บริภัทรสามารถทำได้ใช่ไหม

สายตาของเขา

สัมผัสเนิบนาบแต่เร่าร้อนของเขา

กลิ่นกาย

ฝ่ามือทั้งสอง

ลมหายใจอุ่นระอุที่รินรดจูบต่อจูบ

ความชิดใกล้ที่อีกฝ่ายมอบให้ครั้งแล้วครั้งเล่ากำลังสำแดงฤทธิ์ผล แรงปรารถนาที่สั่งสมมาพร้อมความรู้สึกเสน่หาที่เพิ่มพูนตามวันเวลากำลังครวญครางอยู่ในส่วนลึกของห้วงสำนึก ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีหลีกเร้นหาย พ่ายแพ้ให้สีหน้าทุกข์ทรมานของเขาอย่างหมดท่า

“พี่เหมือนโดนไฟเผา”

“ในอกมันร้อนไปหมด เสียงร้องของบี ความกลัวของบี สิ่งที่ไอ้เหี้ยนั่นมันทำ...”

“พี่ พี่เห็นตัวเองในคืนนั้น...” มือบางทาบลงบนแก้มตอบ ไล้ประคองใบหน้าหล่อเหลาจนเปลือกตาที่ปิดแน่นยอมลืมขึ้น ม่านตาสีเข้มไหวสั่นในความไม่เข้าใจ ก่อนบริภัทรจะเป็นฝ่ายลดสายตาลงไปยังริมฝีปากสีจัด คล้ายว่าเขาจะสบถเป็นคำสักคำแต่บริภัทรจับใจความไม่ชัด ดวงตาเรียวรีปรือมองเพียงริมฝีปากที่กำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ก่อนจะกลายเป็นภาพพร่าเลือน

เขาไม่จูบที่เดิมแต่กลับไล้ริมฝีปากไปตามแนวคาง บริภัทรต้องใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าจะรู้ว่าเขาจงใจจูบรอยแดงที่คงค้างบนเนื้อตัวบริภัทร จมูกโด่งดอมดมแข่งกับกลีบปากที่นาบทับ เขาไม่ทำมากกว่านั้นกระทั่งบริภัทรเผลอสะดุ้งตอนที่ถูกเขาจูบตรงข้างลำคอ คุณชานนท์ถอนใบหน้าออก ประสานสายตากับดวงตาเอ่อน้ำก่อนจะสอดแขนขวาซ้อนใต้หัวไหล่บริภัทร ใช้มือใหญ่ประคองศีรษะให้แหงนเงยก่อนจะขบลงมาทั้งปากทั้งฟัน บริภัทรกระตุกขึ้นทั้งร่าง น้ำตาดันล้นกรอบตาแต่กลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดแม้เพียงนิด สองแขนไร้เรี่ยวแรงทิ้งลงบนฟูกถูกมือใหญ่ข้างหนึ่งสอดนิ้วประสานกดทับไว้ข้างหมอน อีกข้างนั้นนั้นเคว้งคว้างทุรนทุรายเกินจะอยู่เฉย ต้องเลื่อนละขึ้นสอดสางเรือนผมดกหนา ขยำย้ำยามถูกเขากัดกลืนรอยแดงตรงซอกคอ

ชานนท์รู้ว่าเขากำลังโกรธ อารมณ์เขาเหวี่ยงขึ้นลงอยู่ภายใต้ความอดกลั้น ผิวของบริภัทรเคยเนียนใส ไร้ร่องรอยตำหนิ แม้ร่องรอยนั้นจะเกิดจากน้ำมือเจ้าตัวแต่เราทั้งคู่ล้วนรู้ดีแก่ใจว่าทำไมน้องต้องลงแรงกับเนื้อตัวตนเอง เขาแค้นที่น้องถูกทำร้ายความรู้สึก ถูกหยาบหยามศักดิ์ศรี บริภัทรของเขาไม่ควรต้องเจอเรื่องเลวทรามใด ๆ ทั้งนั้น ยิ่งขุ่นเคืองเขายิ่งบดจูบรุนแรง น้องครางประท้วงเขาก็ผละขึ้นป้อนจูบที่ริมฝีปากอิ่มนั่น บริภัทรไม่ควรฝังใจกับความทรงจำเลวร้าย แค่ถูกเขาหักหาญด้วยกำลังเมื่อครั้งนั้นก็สาหัสพอแล้ว เขาจะลบมันออกไป ให้หลงเหลือแค่ร่องรอยความเสน่หาบนเนื้อตัวน้อง ให้น้องจดจำแค่สัมผัสจากเขา แค่เขาก็เกินพอ

เขาจูบปาก จูบแก้ม จูบคาง จูบทั่วทุกส่วนพลางพร่ำเรียกบริภัทรเป็นร้อยเป็นพันครั้ง ราวกับเสียงเขาคือมนต์สะกด กล่อมให้บริภัทรโอนอ่อนอย่างไร้เงื่อนไข ปล่อยทิ้งปัจจัยแวดล้อมที่เคยขังบริภัทรอยู่ในกรอบ ลบเส้นแบ่งของความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่ แล้วเปิดทางให้เขาชักจูงจนลืมสิ้นทุกสิ่ง

เนื้อตัวอ่อนนุ่มแอ่นหยัด เขาสอดสองแขนกอดรัด รั้งเข้าหาริมฝีปากที่ไม่รีรอจะมอบสัมผัสที่ยิ่งกว่าความหฤหรรษ์ให้ บริภัทรร้องไม่เต็มคำ จังหวะหายใจติดขัด เพราะถูกปลุกปั่นด้วยมือที่ชำนาญชั้นเชิง เสื้อใส่นอนถูกถลกขึ้นมากองใต้คาง เปิดทางให้ศีรษะได้รูปคลุกเคล้าโดยไร้อาภรณ์กั้นขวาง ริมฝีปากบวมเต่งเพราะฤทธิ์จูบและฟันคมที่ขบย้ำกักกลั้นแรงกระสัน น้ำตาร้อนไหลไม่หยุดแต่เขาไม่คิดปรานี พี่ชานนท์คุกเข่า ดันต้นขาซ้อนใต้สะโพก แทรกลำตัวหนาหนักเข้ามาจนเนื้อตัวเราแทบไร้ช่องว่าง บริภัทรกดปลายนิ้วลงบนแผ่นหลังกว้าง ยั้งตัวไม่ให้ลากเล็บไปบนกล้ามเนื้อแน่นแต่เขากลับทำลายความตั้งใจบริภัทรด้วยการเพิ่มแรงบดเคล้าตรงจุดอ่อนเหนืออก บริภัทรสะอื้นเสียจริต ขณะที่มือเล็กดึงรั้งสลับผลักไสกายหนา ขาเรียวก็พาดผ่านเอวสอบ หยัดปลายเท้าลงกับฟูกหนา กดเกร็งสลับลากไปมา ทุรนทุรายเพราะคลื่นอารมณ์ที่หนุนสูงขึ้นอย่างไม่ไว้หน้า


'บี'


'.......'


'น้องบี...'


บริภัทรกำลังจะคลั่งเพราะเรือนกายที่กักกัน ล้อมรัดและรุกเร้าด้วยจังหวะเลียนแบบการร่วมรัก เขาเริ่มมันอย่างเนิบช้า ระมัดระวังไม่ให้บริภัทรเจ็บ ดวงตาคมหวานจับจ้องทุกปฏิกิริยา ราวกับพร้อมจะหยุดทุกอย่างถ้าบริภัทรเผยสีหน้าตื่นกลัวแม้เพียงนิด ทั้งที่บริภัทรไม่คิดว่าเขาจะหยุดได้เพราะบริภัทรเองก็หยุดตัวเองไม่ได้เช่นกัน

คุณชานนท์นั้นเหมือนไฟใต้น้ำ

บริภัทรรู้

เขาใจเย็นได้ไม่นาน

เตียงหลังใหญ่สะเทือนสั่นเมื่อพายุอารมณ์ทะยานตัวสูง 

ทุกอย่างของเขาโหมซัดเข้าใส่บริภัทรอย่างรุนแรง คล้ายทะเลในคืนฟ้าคลั่ง แม้จะอายจนแทบละลายไปตรงนั้นแต่บริภัทก็ยังยินดีมอบเนื้อตัวให้เขา สัญชาตญาณดิบในตัวร้องสั่งให้ส่งสะโพกขึ้นตอบรับเขา ให้ศูนย์รวมของอารมณ์เสียดสีกันอยู่ภายใต้กล้ามท้องแข็งเป็นลอนนั้น หลังเปลือกตาที่ปิดแน่นมีแต่ภาพเขาเคลื่อนตัวอย่างดุดันเหนือร่าง กล้ามเนื้อใต้เสื้อยืดตัวโตของบริภัทร ใบหน้าหล่อเหลา แรงกำหนัดที่ดวงตาไม่อาจซ่อนเร้น หยาดเหงื่อที่ผุดพรายซ้ำให้เรือนผมยิ่งชื้นจัด เสียงลมหายใจหอบหนักนั้นหรือก็ทำลายระบบความคิดของบริภัทรจนรวนไปหมด

“บี”

อย่า... อย่าใช้เสียงนั้นซ้ำเติมกัน บริภัทรจะทนไม่ไหว

“บี มองพี่” เขากำกับด้วยจูบดูดดื่ม กล่อมบริภัทรให้ยอมทำตามคำสั่งเด็ดขาด เขาใช้สายตานั้นกดตรึง ไม่ให้บริภัทรหลบเลี่ยง ยามที่เราทั้งคู่กอดเกี่ยวตะเกียกตะกายไปด้วยกันจนทะลุขีดจำกัดของความอดทน บริภัทรเกร็งสะท้าน เสียงครวญครางดับหาย น้ำตารินไหลจากหางตายามปลดปล่อยห้วงอารมณ์สุดท้ายพร้อมเขา



 

นายภาคิน ศิริสกุล ณ ... ในวัยสิบเก้าย่างยี่สิบนั้นยังไม่สามารถเข้าสถานบันเทิงและซื้อเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หรือบุหรี่ได้ แต่ก็ใช่ว่าเขาจะไม่สามารถดื่มเหล้าหรือสูบบุหรี่ได้ เขาทำได้ทั้งหมดตราบใดที่พี่ชายตัวดีมันจะไม่ส่งข่าวไปฟ้องมารดาผู้ให้กำเนิด ภาคินไม่กลัวพี่ชายฟ้องบิดา คิมหันต์มันคงไม่ฟ้องด้วยเพราะนิสัยกินเหล้าสูบบุหรี่ยกพวกตีกันจนอาจารย์ประจำชั้นต้องเชิญผู้ปกครองพบนั้นภาคินได้มาจากฝ่ายบิดาล้วน ๆ แต่ยังไงแม่ก็คือแม่ ถ้าแม่จะด่าต่อให้สิบพ่อก็คุ้มกะลาหัวภาคินไม่ได้ เพื่อป้องกันไม่ให้มีความผิดเล็ดลอดไปถึงพระเนตรพระกรรณคุณนายที่เชียงราย อะไรเลี่ยงได้เขาก็จะเลี่ยง อย่างการดื่มเหล้าจนเมาแล้วกลับห้องพักมาตอนตีหนึ่งเกือบตีสองพร้อมกลิ่นบุหรี่เต็มตัวนั้นนับว่าเป็นการกระทำที่อาจนำมาซึ่งโทษสถานหนัก ภาคินจึงป้องกันความเสียหายด้วยการออกจากลิฟต์ก่อนถึงห้องตัวเองสี่ชั้น เดินลากเท้าไปยังห้องพักห้องหนึ่งก่อนจะกดรหัสผ่านเข้าไปอย่างคุ้นเคย

ชายหนุ่มถอดรองเท้าพลางฮัมเพลงอย่างครึ้มใจ หิ้วกระเป๋าทั้งของตัวเองและของเพื่อนสนิทมาโยนไว้ชิดผนังด้านหนึ่ง ทำไมเขาถึงหิ้วกระเป๋าของบริภัทรกลับมาด้วยน่ะหรือ ก็เพราะเจ้าของมันโทรมาบอกว่าต้องกลับก่อน ฝากให้เขาเอากระเป๋ากลับมาให้ด้วยนะสิ ภาคินใช้เวลาสังสรรค์จนร้านปิดจากนั้นก็ติดรถรุ่นพี่ฝ่ายแสงเสียงมาลงหน้าคอนโด บวกลบคูณหารแล้วก็ได้ข้อสรุปว่าคืนนี้เขาจะนอนห้องบริภัทร เช้าเมื่อไหร่ค่อยกลับห้อง พี่คิมหันต์มันทำงานวันเสาร์ยังไงมันก็อยู่ไม่ทันเห็นสภาพเขาแน่นอน(กูยังไม่ตายไอ้สัดน้อง)

ภาคินขมวดคิ้ว ก้มลงหยิบผ้าผืนหนึ่งขึ้นมาจากพื้น 

กางเกงเหรอ? 

เดี๋ยวนี้ไอ้ลูกหมามันถอดกางเกงทิ้งกลางบ้านแล้วเหรอ?

“ตัวใหญ่จังวะ เกงโอเวอร์ไซส์เรอะ” ปลดกระดุมเสื้อพลางถือกางเกงตัวที่ว่าติดมือไปทางห้องนอนด้วย เพราะยูนิตนี้มีห้องแยกห้องเดียวและเป็นห้องกว้าง ทั้งตู้เสื้อผ้า ตู้หนังสือ โต๊ะทำงานจึงรวมกันอยู่ในห้องนอนของบริภัทรหมด ภาคินกะจะยืมกางเกงเลใส่นอนสักตัว ผ้าขนหนูไม่น่าจะมีปัญหา ไอ้เจ้าบีมันมีประมาณสี่ห้าผืนได้ มือคร้ามแตะลูกบิดประตูก่อนจะเห็นว่าประตูแง้มไว้อยู่แล้ว ชายหนุ่มเปิดเข้าไป ถึงจะมึนเพราะฤทธิ์สุราแต่ก็รู้ว่าไม่ควรทำเสียงดังรบกวนเจ้าของบ้าน ภาคินเดินไปทางตู้เสื้อผ้าที่ฝังเข้าไปในผนังหนา ก้มลงค้นจนได้ของที่ต้องการแล้วก็ไม่ลืมเลื่อนประตูตู้ปิดไว้ตามเดิม ตั้งใจจะโฉบเข้าไปดูคนหลับตามความเคยชินแต่ก็ต้องดีดตัวออกมาราวกับเหยียบลงไปบนแผ่นเหล็กร้อน

ดวงตาคมเข้มเบิกโพลง

สองมือตะครุบริมฝีปากตัวเองแน่น

ไอ้สัด

พี่ชานนท์บนเตียงไอ้บี

บนเตียง

กับไอ้เจ้าบี

ไอ้เจ้าบีนอนกอดกับพี่ชานนท์บนเตียง 

ไอ้เหี้ยนี่กูผิดคิวอีกแล้วใช่มั้ยที่ยิ่งกว่านั้นคือเพื่อนกูหลับสนิท นอนซุกอยู่ในอกผู้ชายตัวสูงใหญ่แล้วพี่เขาก็ลืมตามองกูอยู่ เอาไงดีต่อวะภาคิน

“ปิดประตูให้ด้วย”

“...ครับ”

ได้ครับพี่ จะรีบปิดให้เดี๋ยวนี้เลยครับ เกร็งข้อมือแทบตายตอนดึงประตูเข้าหากรอบไม้ ภาคินย่องถอยหลังออกมา ก่อนจะวิ่งเข้าห้องน้ำพร้อมทึ้งหัวตัวเองไปด้วย เวรเอ๊ย เจอซีนลูบหลังเข้าไปทีเดียว แทบสร่างเมา!


 








#บริภัทร
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.564K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,868 ความคิดเห็น

  1. #4732 ck6224 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2563 / 10:31
    เอาอีกบริภัทร เอาอีก
    #4,732
    0
  2. #4611 Vivachoco (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 07:27
    โอ๊ย5555555555
    #4,611
    0
  3. #4588 Pbivvp (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 14:28
    สงสารภาคินเขานะคะ555
    #4,588
    0
  4. #4451 areenachesani (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 14:21
    55555 เขินก็เขินยังต้องมาตลกภาคินอีกก
    #4,451
    0
  5. #4288 txncn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 16:56
    ชอบซีนลูบหลังมากมันแบบเขินอ่ะฮือออ อ่อนโยนน
    #4,288
    0
  6. #4278 areenachesani (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 13:15
    มันเขิงนะ-///-
    #4,278
    0
  7. #4254 kumacotton (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 13:29
    กินน้องงงงบีอีกแล้ว ใครยื่นคิวให้ภาคินนนนน5555
    #4,254
    0
  8. #3944 pbcy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:27
    เขินโว้ยยยยยยยย โคตรผัวเลยพี่ชาน๊นนท์ กร้าววววมากกกกกก อยากได้แต่พิเค้าเป็นของรู้กเราาาา
    #3,944
    0
  9. #3812 areenachesani (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 22:00
    ภาคิ๊นนนนน5555
    #3,812
    1
    • #3812-1 areenachesani(จากตอนที่ 20)
      23 ธันวาคม 2562 / 22:00
      แต่ฉากนี้มันดี~ -///-
      #3812-1
  10. #3801 minyoongi090393 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 02:00
    ว้อยยยยคินเอ้ยยย5555555555
    #3,801
    0
  11. #3688 PinkySirakarn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 16:26
    โอ๊ยยยยชอบฉากรักกันจังเลยค่ะบรรยายดีมากกกก สงสารภาคินค่ะ5555555
    #3,688
    0
  12. #3629 mamypoko_c (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 13:38
    555555555555คินเอ้ย
    #3,629
    0
  13. #3530 sapphireorz (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 22:47
    ภาคิ๊นนนนนน
    #3,530
    0
  14. #3528 crxxm (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 21:42
    ภาคิน555555555
    #3,528
    0
  15. #3488 Audaidaj (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 00:59
    โอ๊ยยยยภาคิน
    #3,488
    0
  16. #3391 llnplw (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 23:00
    กรี้ดดดดดดด><
    #3,391
    0
  17. #2628 toysmile (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 19:49
    เอ็นดู555555
    #2,628
    0
  18. #2613 exo12forever (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 22:36
    โอ้ยยยยยยยภาคินผิดคิวมาก5555555555
    #2,613
    0
  19. #2508 callmebearrrr (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 12:57
    คินโคตรผิดคิว 55555
    #2,508
    0
  20. #2441 Xingmiii (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 19:37
    ขำเจ้าคิน โอ๊ยยยยลูกกกกกกก
    #2,441
    0
  21. #2399 หมาป่าผู้กระหายเลือด (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 19:08
    สงสารคิน55555มาผิวคิวผิดเวลาแล้วโอ้ยยยย55555
    #2,399
    0
  22. #2342 toffy34 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 18:04
    คินผิดคิวแล้ว 555555
    #2,342
    0
  23. #2336 MoojuM (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 22:55
    ตลกคิน555
    #2,336
    0
  24. #2312 meanniezjina88 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 12:36
    ซีนลูบหลัง555555 ขนาดนี้เเล้วบี เสียหลังให้พี่ชานนลูบเเล้วก็คบกันเถอะนะ
    #2,312
    0
  25. #2277 midora (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 14:44
    คินเอ้ยยย

    เห็นใจนายว่ะ55555
    #2,277
    0