(SF) Lost in ChanBaek

ตอนที่ 56 : บ ริ ภั ท ร #24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,804 ครั้ง
    28 ก.ย. 61

บริภัทร #24



 

ปกติภาคินเป็นคนตื่นเช้า ถึงเขาจะชอบทำหน้ามึนเหมือนหมีง่วงตลอดเวลาแต่เขาก็ไม่เคยปล่อยให้ตัวเองตื่นสายเกินหกโมงครึ่ง นักกีฬาเก่าอย่างเขาชอบที่จะออกกำลังกายตอนเช้าอย่างสม่ำเสมอนั่นคือเหตุผลหลักที่เขามักจะตื่นเช้า รองลงมาก็คือเขามีเรียนเช้า ภาคินจะตื่นสายในวันหยุดที่เขาไม่อยากไปฟิตเนสหรือไม่ต้องออกไปทำธุระที่ไหนเท่านั้น อีกวันก็คือวันที่คืนก่อนนั้นเขาเมา เมาแบบที่ว่าเดินไม่ไหว กลับบ้านเองไม่ได้ จะตื่นสายหรือตื่นบ่ายเลยก็ว่ากันตามอาการ จะว่าไปแล้วเมื่อคืนเขาก็โดนเข้าไปหนักเหมือนกัน เล่นเกมไหนก็แพ้โดนลงโทษบ่อยกว่าใครเพื่อน ยิ่งหลังห้าทุ่มไปแล้วภาคินรู้สึกเหมือนไม่ได้นั่งติดพื้นเลย เหมือนตัวลอย หัวลอย เพราะว้อดก้าช็อตแน่ ๆ ชายหนุ่มเดินยีหัวลงมาจากบ้านพักหลังใหญ่ ลากแตะไปตามทางเดินในรีสอร์ท ผงกหัวรับการทักทายจากพนักงานที่กำลังกวาดใบไม้ก่อนจะร้องอ้าวเมื่อเจอบุคคลที่ไม่คาดคิดหน้าบ้านพักของตัวเอง

“คุณเซย่า”

“ภาคิน!

“มาทำอะไรตั้งแต่เช้าครับ” แต่เก้าโมงครึ่งก็ไม่เช้าแล้วนี่หว่า

“อ๋อ นัดไอ้บีไว้ว่าจะไปพายเรือเล่นใช่ไหม”

“ใช่ค่ะ แต่ว่า บีน่าจะยังไม่ตื่น”

“ให้เรียกให้ไหม?”

“คือว่า...” คุณหนูชาลิสาอ้ำอึ้ง มองภาคินสลับกับประตูห้องแล้วสุดท้ายก็มองรองเท้าแตะสีดำของบาลองซีเอก้าที่ถูกถอดไว้ตรงหน้าประตู เซย่าลังเลรีรออยู่ตรงนี้มาเกือบสิบนาทีก็เพราะรองเท้าคู่นี้แหละ เซย่าว่ามันเบอร์ใหญ่เกินกว่าจะเป็นของบี พอคิดว่าเป็นของภาคินก็จำได้ว่าภาคินสวมแตะแบบคีบแล้วตอนนี้ภาคินก็สวมอยู่ด้วย รองเท้าคุ้นตาคู่นั้นคงไม่ใช่ของ...

“เดี๋ยวก่อนภาคิน!” มัวแต่มองรองเท้า ภาคินเดินผ่านหน้าไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทันสังเกต เห็นอีกทีเขาก็กำลังจะเลื่อนประตูเปิดออกแล้ว ชาลิสาร้องห้าม เผลอทำเสียงดังจนสะดุ้งทั้งตัวเองและคนโดนเรียก ภาคินเลิกคิ้วแต่มือยังพยายามเปิดประตู อะไร ไอ้บีล็อคห้องเหรอวะเนี่ย

“ภาคินถอยออกมาก่อน”

“ทำไมเหรอคุณ? มีอะไร?”

ไม่ทันแล้ว

ตอนที่เซย่าขึ้นไปถึงตัวเพื่อนหน้าเข้มประตูบ้านพักก็ถูกเลื่อนเปิดออกจากด้านใน คนที่ใช้มือแหวกม่านโปร่งออกไม่ใช่เพื่อนสนิทอย่างบริภัทรแต่เป็นคนที่ทำให้สองหนุ่มสาวยืนตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาปเป็นหิน ไอเย็นฉ่ำจากในห้องกรูออกมาพัดใส่หน้า

ภาคินหนาวเยือกขึ้นมาตามไขสันหลัง

หนาวยิ่งหนาวตอนสบตาพี่เขา

“เงียบหน่อย บียังนอนอยู่”

“...ครับ”

ขอโทษครับ

“ขอโทษค่ะพี่ชาน”

“เซย่ามีอะไรหรือเปล่า?”

“คือ เซย่านัดกับบีเอาไว้ว่าจะไปเล่นน้ำกันก่อนกลับ แต่ถ้าบีไม่สะดวก ก็ ไม่เป็นไรค่ะพี่ชาน”

“พี่ขอโทษแทนบีด้วย”

“ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไร เดี๋ยว เอ่อ เซย่าไปคนเดียวได้” เซย่ายังไม่ทันจะไปคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็รีบคว้าเธอหมับ “เดี๋ยวผมไปด้วย ขอ เอ่อ เก็บของแป๊บหนึ่งได้ไหมพี่” ชานน์หรุบตามองข้อมือน้องสาวที่ยังอยู่ในมือคร้าม ภาคินรีบปล่อยมือออก พึมพำขอโทษก่อนจะทำสัญญาณมือให้คุณหนูเซย่ารออยู่ตรงนั้น

อย่าเพิ่งขยับไปไหน

ได้โปรด อย่าทิ้งคินไว้คนเดียวตรงนี้ T T

“เก็บแค่ของมึงก็พอ ของบีกูจัดการเอง”

“ครับ” ขนาดพูดว่าครับภาคินยังแค่ขยับปากและพยักหน้าเอาเลย ชายหนุ่มจรดปลายเท้าไปยังกระเป๋ากีฬาสีสันแสบทรวงของตัวเอง หอบหิ้วพร้อมเสื้อผ้าชุดเก่าไปในห้องน้ำ จัดการเก็บยัดทุกอย่างด้วยความเร็วที่ตัวเองยังทึ่ง เช็คดูแล้วว่าไม่ได้ทิ้งอะไรไว้เกะกะลูกตาพี่เขาจึงค่อยแง้มประตูห้องน้ำออก

โอ่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

อะหยังปะล้ำปะเหลือครับอ้าย

อ้ายขึ้นไปนั่งไปนอนบนเตียงอย่างนั้นผมจะออกไปได้อีกตอนไหน เก็บของแค่ห้านาทีต้องเฝ้าห้องน้ำอีกครึ่งวันเหรอ เออ เอายังไงกันดีชีวิต จะอยู่รอให้พี่เขามาตามหรือจะออกไปเลยดี ไอ้เจ้าบีก็หลับลึกเหลือเกินโดนผู้ชายนั่งจูบนอนจูบก็ยังไม่รู้ตัว แล้วคือกูยังอยู่ในห้องด้วยไงพี่เขาจะรีบขึ้นไปนอนกอดมันทำไมวะ ภาคินเกาหัวแรง ๆ สองที เรียกกำลังใจแล้วก็ส่งเสียงกระแอมเบา ๆ ตอนเดินออกจากห้องน้ำ ชายหนุ่มกำสายกระเป๋ามั่น ตั้งใจว่าจะไม่มองไปทางเตียงแต่คนที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ตรงนั้นดันเรียกให้เขาหยุดเสียอย่างนั้น

“ครับ?”

“โทรศัพท์มึง”

“เออ ลืมไปเลย” เขาเสียบชาร์ตแบตเตอรี่ไว้ตั้งแต่เมื่อคืน ตอนไปกินเหล้าก็ไม่ได้เอาไป ตอนนี้ยังจะลืมเก็บใส่กระเป๋าไปอีก เพราะใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยพลาดทำหัวชาร์ตหลุดมือหล่นลงบนโต๊ะไม้ เสียงตกกระทบไม่ได้ดังมากแต่ก็ทำให้ไอเย็นวิ่งพุ่งขึ้นมาตามแนวสันหลังได้อีกระลอก ภาคินสบถคำว่าฉิบหาย ๆ ซ้ำ ๆ เมื่อเห็นก้อนผ้านวมสีขาวขยับ เสียงเนื้อผ้าเสียดสีพร้อมกับที่ต้นตออาการขวัญผวาของเขาลดตัวลงใช้ศอกรองน้ำหนัก มือข้างหนึ่งลูบหลังคนหลับพร้อมกับพูดอะไรบางอย่างที่ภาคินจับใจความไม่ได้ ใบหน้าหล่อเหลาโน้มจนแทบชิดเรือนผมสีเข้ม วางคางกดแล้วถอนใบหน้าออกเมื่อเห็นว่าคนหลับพยายามพลิกตัวหาท่านอนที่สบายที่สุด รอจนเจ้าบีนิ่งไปอีกครั้งจึงรั้งเข้ามาชิดอก

ไอ้การกอดกล่อมกันอย่างเป็นธรรมชาตินั้นคงไม่ได้เพิ่งทำครั้งสองครั้งหรอกเนาะ ภาคินค่อนในใจพลางทำตาค้อน ซวยในซวยที่คุณชายชานนท์หันมาจังหวะนั้นพอดี พี่เขานิ่วหน้า เลื่อนมือขึ้นปิดหูไอ้เจ้าบีก่อนจะพูดกับภาคินอย่างสุภาพว่า “มองหาพระแสงของ้าวหรือครับคิน”

เนี่ย ไม่ได้ชื่อบีพี่เขาก็เลยไม่อ่อนโยนด้วย

“ไปได้แล้ว”

ครับ

คินจะไปเดี๋ยวนี้แล้วครับ

“อย่าลืมพาเซย่าไปเดินเล่นด้วย”

สั่งจังโว้ย สั่งเหมือนหน้ากูเหมือนน้องเขยพี่มึงเลยเน้อออ


 

อุณหภูมิสิบแปดองศานั้นมีผลมากพอที่จะทำให้แสงแดดและเสียงคลื่นด้านนอกหมดความหมาย ในกระท่อมหลังเล็กยังมีเพียงความเงียบที่ถือตนเป็นใหญ่ ครอบครองทุกตารางเมตรไม่ให้มีสิ่งใดรบกวนการพักผ่อนผู้ที่อยู่ด้านใน จวบจนพระอาทิตย์ลอยสูง คนที่พักผ่อนจนเต็มอิ่มจึงเริ่มรู้สึกตัว ร่างเล็กขยับตัวตามสัญชาตญาณ มือขาวดันผ้านวมลงพลางพลิกตัวก่อนจะครางเสียงพร่า เปลือกตาบางกะพริบเชื่องช้า แสงสว่างน้อยนิดจากรอยแยกของผ้าม่านทำให้รู้ว่าตอนนี้เป็นเวลากลางวันแล้ว บริภัทรนอนมองลายผ้าม่านอยู่ชั่วอึดใจก่อนจะถูกคนที่นอนซ้อนหลังจับตัวให้หันกลับไป จูบหนึ่งประทับลงมาที่หน้าผากอย่างนุ่มนวล

Good morning” บริภัทรยิ้มทั้งยังไม่ลืมตา

“ยังใช้มอร์นิ่งได้หรือครับ”

“เพิ่งสิบเอ็ดโมง อยากนอนต่อไหม?” บริภัทรส่ายหน้า

“เดี๋ยวก็ต้องไปเช็คเอ้าท์แล้ว” อีกคนยิ้ม สอดก้านนิ้วยาวเก็บเส้นไหมสีเข้มที่ปรกมาถึงดวงตาเรียว ชานนท์ก้มลงจูบตรงนั้นอีกครั้ง เรื่องดีของเช้านี้คือบริภัทรไม่ป่วย ความพยายามในการยั้งใจของเขาบังเกิดผลตอนนี้แล้ว

“ค่อยกลับวันพรุ่งนี้ก็ได้”

“มีเรียนครับ คุณเองก็ด้วย” พอเห็นคนตัวโตหรี่ตาบริภัทรก็รีบบอกว่า “พี่ชานนท์ก็มีเรียนเหมือนกัน กลับวันนี้เถอะนะครับ” เท่านั้นแหละ บรรยากาศตึง ๆ คลายลงทันที

“ร่างกายไม่เป็นไรใช่ไหม”

“ก็ ไม่เป็นอะไร”

“ทีนี้เชื่อพี่หรือยัง?” ดวงตาเรียวรีละจากใบหน้าคู่สนทนามองไปไกลถึงปลายเตียง ชานนท์เลิกคิ้ว มองมือขาวที่ค่อยดึงผ้านวมปิดขึ้นมาถึงริมฝีปากแล้วก็กดยิ้มมุมปาก

“เขิน?”

“เขินก็ได้ครับ” การยอมรับตามตรงไม่ได้ทำให้เขาเห็นใจ พี่ชานนท์เม้มปาก แตะจมูกหอมหลังมือที่ยึดผ้านวมเป็นที่พึ่ง กระซิบเสียงพร่าทั้งที่ไม่เห็นต้องกลัวว่าจะมีใครได้ยิน

“พี่ชอบน้องเขิน”

“ไม่เอา”

“พี่อยากมอง”

“พี่ชานนท์”

“ให้พี่มองทั้งวันพี่ก็ทำได้”

“พี่ชานนท์น่ะ...” เพราะเขาเอาแต่ใช้คำว่าพี่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบนี้ไงบริภัทรถึงวูบวาบในอกไม่เลิกเสียที คนเรานะพอขยับสถานะแล้วก็เอาใหญ่ ไม่คิดถึงใจคนถูกเรียกขานบ้างเลย

“พี่ทำไมครับ?”

“อย่าแกล้ง”

“เขินกับอะไรแบบนี้หรือเรา รู้อย่างนี้พี่เปลี่ยนนานแล้ว ไม่รอให้ได้น้องเป็นคนรักก่อนหรอก” คนรักกันเลยทีเดียว บริภัทรมุดหนีเข้าไปในผ้าห่ม เสียงเขาหัวเราะอยู่ใกล้ ๆ นี่แหละ รู้ด้วยว่าคงหัวเราะทั้งหน้านิ่ง ๆ เหมือนรูปสลักนั่นด้วย “อย่าปิดแบบนี้เดี๋ยวหายใจไม่ออก”

“ก็ไม่เลิกแกล้งสักที”

“พี่ไม่แกล้งแล้ว”

“.........”

“ไม่เปิดพี่อุ้มไปอาบน้ำนะ” ไม่ได้เด็ดขาด เมื่อคืนอุ้มแล้วจบที่เตียง ถ้าอุ้มเช้านี้อีกเกรงว่าจะได้จบที่ห้องน้ำแล้วต้องเลื่อนวันกลับกรุงเทพจริง ๆ  

“ยังไม่ตอบเลยว่าร่างกายโอเคหรือเปล่า?”

“โอเคครับ ไม่ได้เป็นอะไร”

“รู้สึกไม่ดีตรงไหนไหม?”

“ไม่ครับ” เขายิ้ม ยิ้มน้อย ๆ แค่กดมุมปากอย่างที่ทำประจำนั่นแหละ แต่คราวนี้ดวงตาดำลึกคู่นั้นมันวาววามและก็อ่อนหวานมากขึ้น บริภัทรก็พอเข้าใจ ถ้าได้ส่องกระจกก็พอเห็นภาพว่าดวงตาบริภัทรคงบอกความรู้สึกเดียวกับเขา

“ขอบคุณนะครับ”

“ขอบคุณเรื่อง?”

“ขอบคุณที่เป็นห่วง ที่ เมื่อคืน ไม่มากเกินไปแล้วก็ยังดูแล” ขอบคุณที่เขาไม่มองแค่ความสุขของตัวเอง คอยระวังไม่ให้ร่างกายบริภัทรเกิดบาดแผลแล้วจบทุกอย่างโดยไม่ดึงไว้นานเกินไป ถึงแม้ว่าตอนนั้นบริภัทรจะไม่ค่อยเข้าใจ แต่ตอนที่ได้หลับไปพร้อมความอิ่มเอมและตื่นขึ้นมาโดยไม่รู้สึกเจ็บปวดทรมาน บริภัทรถึงรู้ว่ามันต่าง บริภัทรอยากขอบคุณเขา ถึงจะกระดากปากอยู่บ้างแต่ก็อยากบอกให้เขารู้

“นั่งเครื่องกลับเหมือนตอนมาดีไหม?” ทั้งที่ดวงตาคู่นั้นรับรู้แต่เขากลับเปลี่ยนเรื่องไปเสียเฉย ๆ หรือจะมองออกว่าบริภัทรจะเก็บอาการไม่ไหวแล้วก็ไม่รู้ “ไม่เป็นไรครับ ผมนั่งรถได้ คุณจะได้เปลี่ยนเพื่อนขับรถด้วย เมื่อคืนน่าจะหนักกันอยู่นะครับ”

“........”

“........”

“........”

“บีนั่งรถได้ พี่ชานนท์จะได้เปลี่ยนเพื่อนขับรถด้วย เมื่อคืนเลิกดึกบีกลัวพวกพี่เค้าจะง่วงตอนขับรถ พอใจหรือยังครับ” พอใจไหมก็ไม่ตอบ ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นนั่งสอดแขนรองใต้หลังพาให้บริภัทรลุกตาม กวาดผ้านวมออกหลังจากปรับแอร์เพิ่มเป็นยี่สิบองศา

“ถ้าพี่ไม่เข้มงวดน้องก็จะไม่จำ”

“ยังไม่ชินเท่านั้นเองครับ”

“เดี๋ยวก็ชิน”

“หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น พี่ชานนท์เก็บของเสร็จแล้วหรือครับ” เขาเงยหน้าจากกระเป๋าของบริภัทรพร้อมรอยขำขันในแววตา

“จะเรียกชื่อเต็ม ๆ ทุกครั้งเลยหรือครับ?”

“ไม่ชอบหรือครับ?” เจ้าของชื่อส่ายหน้า หยัดยิ้มเพียงแค่ริมฝีปากเช่นเคย

“ยังไงก็ชอบ”

ไม่ไหว คุณชานนท์เวอร์ชั่นนี้ บริภัทรไม่สามารถปรับใจให้ชินได้ในเร็ววันนี้แน่

“สิบเอ็ดโมงแล้ว ไปเก็บของเถอะครับ บีอาบน้ำเสร็จจะรีบตามไป เราเจอกันที่ห้องอาหารเลยนะ โอ๊ะ! คุณชานนท์!” ไหนบอกว่าจะไม่อุ้มไง บริภัทรอ้าปากค้าง เขาไม่พูดพร่ำทำเพลงพาบริภัทรมาหยุดหน้าอ่างสีขาวในมุมในของห้องน้ำ ทำหน้าเหมือนชั่งใจว่าควรจะปล่อยบริภัทรไว้ในอ่างอาบน้ำเลยดีไหม “ไม่ต้องแช่ก็ได้ครับ เวลาเรามีน้อย แค่อาบน้ำอย่างเดียวก็ได้” แต่ตอนนี้ปล่อยบริภัทรลงก่อนเถอะ ได้โปรด

“จะใส่ชุดไหนกลับพี่จะเตรียมไว้ให้”

“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผม... เดี๋ยวบีเสร็จแล้วจะออกไปเอาเอง” คงเพราะใกล้เที่ยงเข้าไปทุกทีเขาเลยยอมถอยออกไปรอด้านนอกอย่างว่าง่าย บริภัทรยืนด้วยตัวเองได้อย่างมั่นคงแล้วก็เริ่มอาบน้ำสระผม หมดขั้นตอนการทำความสะอาดก็ทาครีมกันแดดปิดท้ายจากนั้นก็เปิดประตูห้องน้ำออกไป มารู้สึกเสียใจที่ปฏิเสธเขาก็ตอนที่ต้องสวมเสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวออกมาเจอสายตาคนรอนี่เอง

“พี่ชานนท์...”

เดาความคิดยากเหลือเกิน ดวงตาคู่นั้นก็ไม่บอกอะไรนอกจากจดจ้องมาอย่างแน่วแน่ บริภัทรไม่รู้ว่าต้องต่อกรอย่างไรกับคนที่นั่งมองประตูห้องน้ำรอจนคนข้างในเปิดออกมา ไม่เคยมีใครทำแบบนี้ด้วยเลยไม่รู้ว่าควรต้องรู้สึกอย่างไร นอกจากอาการใจเต้นแรงแล้วก็วางมือไม้ไม่ถูกอย่างที่กำลังเป็นอยู่ บริภัทรควรจะรู้สึกยังไงอีก ต้องหลอนไหม ต้องรู้สึกไม่ดีหรือเปล่า อึดอัดสักนิดก็ได้ ทำไมจนเขาเดินมาหยุดตรงหน้าแล้วยังทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมให้เขาใช้สองมือกอบซ้อนใบหน้าขึ้น

“พี่ชานนท์” ...และบดเบียดริมฝีปากลงมา

 


สองร่างยืนคู่กันอยู่หน้ากระท่อมหลังเล็ก ชานนท์สะพายกระเป๋าใบย่อมของบริภัทรไว้เหนือไหล่ข้างหนึ่ง มือหนึ่งถือแว่นกันแดดอีกมือจับมือบาง ชายหนุ่มสำรวจทั่วแล้วว่าไม่ได้ลืมอะไรไว้จึงเลื่อนบานประตูปิด หันมามองคนตัวเล็กที่เพิ่งละสายตาจากประตูห้องพักเช่นกัน บริภัทรในวันนี้มีรอยยิ้มบางในหน้า ดวงตาสดใสเป็นประกาย แก้มแดง ปากแดงและเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์

“ไว้มากันอีก” นิ้วที่อยู่ในมือเขาขยับยุกยิกก่อนศีรษะเล็กจะผงกขึ้นลงช้า ๆ

“มากันแค่สองคน”

“......”

“ได้ไหม?”

เท้าเล็กเตะไปมาก่อนเจ้าของมันจะผงกหัวอีกครั้ง

สองคนก็ได้

เกาะกูดก็ได้

ที่ไหนก็ได้

ขอแค่ยังมีเราสองคน

 

 

 



#3rdsf


- t h e  h a p p y  e n d i n g -

- t h a n k   y o u -


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.804K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8,436 ความคิดเห็น

  1. #8359 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 21:22
    ขอแค่มีเราสองคน งื้ออออออ เขินเลยยย
    #8,359
    0
  2. #8283 areenachesani (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 23:41
    แน๊!!!
    #8,283
    0
  3. #8135 importnk (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 14:59
    แง้ เขินนนนน มีพี่ชานนท์อีกคนบนโลกม้ายยยยย
    #8,135
    0
  4. #7943 sunshinyi19 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 07:02

    น่ารักก คือดีมากกงื่ออ
    #7,943
    0
  5. #7634 Fairy wings (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 20:33
    น้องรับไม่ไหว น้องเขินนนนนนน
    #7,634
    0
  6. #7488 MintNetnapa (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 00:58
    กรี๊ดดดดด น่าย๊ากกกกกกน้อนบีน่าย๊ากกกกก พี่ชานก็น่าย๊ากกก
    #7,488
    0
  7. #7478 fourfivesix (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 01:45
    แงงงงงงงงงงงงงงงง น่ารักมากจ้าน่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆ น่ารักมากกกกกก พี่ชานนท์โหมดนี้คือไม่ไหวมากๆๆๆๆ
    #7,478
    0
  8. #7443 xxiuminx (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 23:22
    เขิงงงงงง จบแล้วว พี่ชานนท์อ่อนโยนมั่กกกก
    #7,443
    0
  9. #7433 SapphireScorius (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 14:17
    พอเป็นแฟนกันแล้วจะคุณๆผมๆไม่ได้นะ พี่เค้าจะโกรธ แหมม น้องอย่างงั้นอย่างงี้ หมั่นไส้มาก อิ่มมากมั้ยคะคุณพี่ ได้นอนกกสมใจทั้งคืนจนเกือบเที่ยง สงสารแต่คินกับคุณเซย่า อิหลักอิเหลื่อมาก 55555555 ตาคินนี่หนักสุดเลย โดนพี่เขม่นทุกทาง ทั้งเพื่อนตัวเองทั้งน้องสาวเค้า 5555555
    #7,433
    0
  10. #7328 tothemoonnnn (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 05:37
    แง้ น่ารักมากๆ ชอบมากๆ แบบก.ไก่ล้านตัวพันรอบดาวอังคาร ขอบคุณมากนะคะ อ่านเพลินมากๆเพราะภาษาสวยสุดๆ
    #7,328
    0
  11. #7309 Darkmate (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 12:26
    ฮือออชอบมากๆๆๆๆๆขอบคุณค่าไรท์
    #7,309
    0
  12. #7165 kriskky (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 00:02
    มีความสุขมากเหมือนเป็นน้องบีเลยทีเดียว555555555555555555555555555 นั่นก็คืออิจฉาน้องมากแต่มีฟามสุขโว้ยยยยอะไรเนี่ยหยุดยิ้มหยุดเขินไม่ได้
    #7,165
    0
  13. #6965 cheerchanbaek (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 21:56
    กรี๊ดดดด อิทส์อะแฮปปี้เอนดิ้งเจ้าค่าาา โอ้ยยยย พี่ชานนท์จัดน้องเต็มมากแต่ก็แบบทะนุถนอมตามประสาคนหลงน้องงง ฮื่อออออ ไม่ไหวแล้ว เขินมากกๆๆๆ ไม่อยากให้จบเลย 555+ ตลกภาคินสุด รับบทคนซวยตั้งแต่แรกยันจบเลยอ่ะ ฮาาาเวร่อออออ
    #6,965
    0
  14. #6951 somruethai1307 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 11:19
    แงง น้องบีกับพี่ชานนท์ ขอบคุณไท์ที่ทำให้เห็นความน่ารัก โรแมนติก ของบริภัทร ชอบ 😘😘😍😍
    #6,951
    0
  15. #6829 MaNiInyourarea (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 09:01
    ในที่สุดดดด😭😭😭😭 รักน้องบีมาก ภาษาเนื่องนี้คือดีมาก ไม่ใช่แต่เรื่องนี้ แต่ทุกเรื่องที่ไรต์เตอร์เขียนคือดีหมด ทุกอย่างลงตัว ไม่ยึดดราม่าไม่วกวน อ่านแล้วสบายใจมากๆ ขอบคุณมากๆเลยนะคะสำหรับเรื่องดีๆแบบนี้ ขอเป็นกำลังใจให้คุณนักเขียนสำหรับเรื่องอื่นๆและเรื่องต่อๆไป จะติดตามอยู่เสมอนะคะ รักกก
    #6,829
    0
  16. #6826 Ketano (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 08:28
    เขินจังๆๆๆ ขอชมเลย ไรท์เขียนสนุกมากค่า ราเรกเตอร์น่าเรียบง่าย นุ่มนวลแต่เข้มแข็ง คือดีมากๆๆๆๆๆ ประทับใจมากกับการวางคาเรกเตอร์แบบนี้ เริ้บเลยย

    ขอบคุณที่แต่งเรื่องดีๆให้อ่านนะคะ ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #6,826
    0
  17. #6588 กระต่ายชอบลาเต้:D (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 12:39
    จบแล้วววว แล้วเรื่องครอบครัวน้องล่าาาาาาาาาา
    #6,588
    0
  18. #6583 Lawganeyyeol (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 07:01
    แงง จบแล้ววว ยังไม่เครียเรื่องครอบครัวน้องเลยยย แงง
    #6,583
    0
  19. #6569 FLixXz~* (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 00:07
    แงงงงง จบแล้วอ่ะะะ ;____; คุณพี่ชานนท์คนฮอตตตต ยังฮอตเหมือนเดิมมมม
    #6,569
    0
  20. #6487 fatipa (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 06:50
    สงสารคินกับเซย่าตลอดเลย555555555
    #6,487
    0
  21. #6465 pilaiwan_02 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 21:30
    ละมุน อบอุ่นมีแต่2คำนี้เต็มหัวไปหมดเลยยยยยย น่ารักมากๆๆๆๆ รอไรท์อยู่นะคะ
    #6,465
    0
  22. #6462 pparkpunch_tt (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:50
    อบอุ่นกว่าไมโครเวฟ;——;
    #6,462
    0
  23. #6449 yodahtr_ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 14:09
    เรื่องนี้ไรท์แต่งตลอดชีวิตได้มั้ย5555 ไม่อยากให้จบเลยย
    #6,449
    0
  24. #6426 CBFX (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 03:41
    ง่าาา จบแล้วก็ใจหาย อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ตอนแรกเลย
    ลึกๆก็อยากจะเห็นตอนเขาได้คบกันแล้วอ่ะนะ มันคงจะหวานและน่ารักมากๆเลย ขอสเปได้ไหมคะไรท์
    #6,426
    0
  25. #6422 hunhun (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 02:32

    ละมุนละไมเบอร์แรงแบบพี่ชานนท์จะหาได้ที่ไหนอีกบ้างคะ

    #6,422
    0