(SF) Lost in ChanBaek

ตอนที่ 22 : Q U E E N #04

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,570
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 961 ครั้ง
    6 ธ.ค. 61




           



 

               “เข้ามาก่อนสิ”

               เรียวคิ้วใต้ปลายผมสีน้ำตาลเหลือบประกายสีเงินสวยยกตัวขึ้นเล็กน้อยยามเมื่อเจ้าของมันส่งประโยคข้างต้นไปยังเจ้าของส่วนสูงเกินร้อยแปดสิบที่ยังปักหลักอยู่นอกเขตเส้นประตู ตอนมาก็มาด้วยกัน ทั้งขับรถให้นั่ง เดินตามเข้ามาในตึก ออกจากลิฟต์กระทั่งตอนที่มาถึงหน้าประตูห้อง ไม่มีเห็นจะมีท่าทีลังเล

               “จะเปลี่ยนใจหรือ?”

               “เปล่าครับ”

               “แล้วหยุดอยู่ทำไมตรงนั้น?”

               “ผม...”

               “ทำไม?” เดินกลับไปหา พอมองในระยะใกล้ก็ไม่เห็นวี่แววลังเลในหน่วยตาดำกว้างคู่นั้น ออกจะเจ้าเล่ห์วาววามด้วยซ้ำ คุณบยอนแบคฮยอนหยุดฝีเท้าเมื่อเด็กตัวโตโน้มใบหน้าลงมาจนแทบชิด ไม่หลบหลีกแม้จะถูกจมูกโด่งเคลียคลอข้างแก้ม

               “ผมได้กลิ่นคุ้นจมูก ที่แท้ ก็กลิ่นเหมือนแก้มคุณนี่เอง” ปาร์คชานยอลต้องการอะไรจากการจู่โจมคนอย่างเขาด้วยมุกที่ mass ติดอันดับนี้

แบคฮยอนแก้มแดง

               แบคฮยอนหลบสายตา

แบคฮยอนกลั้นยิ้ม

แบคฮยอนเขินอายแล้วแกล้งโกรธแก้เก้อ

               “คาดหวังอะไรกับการทำแบบนี้หรือเปล่า?”

               “จริง ๆ ก็นิดหนึ่งครับ”

               “อย่าเอาไปใช้กับใครอีกนะ”

               “ทำไมครับ? หวง?”

               “มันไม่เวิร์ค” ชานยอลร้องโธ่ แสร้งตีหน้าม่อยอย่างให้รู้ว่าแกล้งทำ

               “มันเคยใช้ได้ผลนะครับ”

               “อ้อ อย่างนั้นเหรอ แล้ว จะเข้ามาในห้องตอนนี้หรือจะกลับไป ฉันจะได้ปิดประตู” วาดการมองไปยังจุดที่มือแตะบานประตูก่อนจะมองไปยังใบหน้าหล่อเหลาอีกครั้ง ริมฝีปากสีระเรื่อขยับยิ้มเบาบาง เป็นรอยยิ้มที่คนมองคุ้นเคยและนึกชื่นชมพอกับชิงชัง มันทำให้เขาหวั่นไหวและร้อนวูบวาบในอกแบบที่ไม่ค่อยจะเป็นน่ะสิ

               “ผมปิดให้ละกันครับ” เจ้าของห้องละมือออกจากประตู ไม่รั้งรอเหมือนรอบแรก ร่างเล็กเดินเข้ามาภายในห้องพลางถอดเสื้อนอกออกพาดโซฟาไว้

               “ดื่มอะไรดี?”

               “น้ำเปล่าก็ได้ครับ” คุณบยอนเหมือนจะหัวเราะตอนได้ยินคำตอบเขา เมื่อเจ้าถิ่นไม่ว่าอะไรเขาจึงถือโอกาสที่อีกฝ่ายเดินลับหายไปทางหนึ่งสำรวจห้องอย่างตั้งอกตั้งใจ ห้องชุดหรูหราไม่แพ้ความสวยของตัวตึกด้านนอกแถมพื้นที่ใช้สอยยังกว้างขวาง เท่าที่นับได้เขาเห็นประตูในห้องนี้สี่บาน ห้องกลางก็โอ่โถง คงเพราะมีเฟอร์นิเจอร์น้อยชิ้นถึงได้ดูยิ่งกว้าง สีอ่อน ๆ ของวอลเปเปอร์และผ้าม่านก็ทำให้สบายตา ดีงามชนิดที่ว่าห้องพักนักศึกษาชายอย่างเขาเทียบไม่ติด

               “ดูอะไรอยู่?”

“สำรวจห้องคุณครับ เก็บข้อมูล”

“แล้วได้อะไรไหม?” เสียงนุ่ม ชวนฟัง เอ่ยถามพร้อมกระป๋องเบียร์ที่ถูกส่งมาให้ คนเป็นแขกเลิกคิ้วนิด ๆ ท่าทางเจ้าชู้แพรวพราวแสดงชัดผ่านดวงตาดำกว้าง

“ผมจำได้ว่าขอน้ำเปล่า”

“แล้วไง ก็ฉันอยากให้ดื่มเบียร์” ชานยอลแลบลิ้นแตะมุมปากแต่ก็รับมาเปิด ยกขึ้นดื่มอึกแรกถึงรู้ตัวว่าตนกระหายน้ำแค่ไหน ชายหนุ่มเงยหน้านิด ๆ กลืนเครื่องดื่มเย็นจัดลงคออึกแล้วอึกเล่า กระทั่ง... “ถอดเสื้อสิ”

               “........”

               “........”

               “...ครับ?” ปลายนิ้วเรียวแตะลงบนแนวกระดุม คุณบยอนกดตรงนั้นพอให้รู้สึกถึงผิวเนื้ออุ่นข้างใต้ก่อนจะลากผ่านลอนกล้ามเนื้อไปจรดหัวเข็มขัดสีเงินแล้ววกกลับมาด้วยสายตากำกับสั่ง

               “ถอด”

               อา ดีนะที่ไม่สำลักเบียร์

 


               “เบื่อไหม?” ชานยอลได้ยินคำถามนั้นและเขาก็ใช้เวลาหลายวินาทีสำรวจความรู้สึกตัวเองก่อนจะส่ายหน้า ชายหนุ่มบิดริมฝีปากยิ้มก่อนจะยกเครื่องดื่มขึ้นจิบอีกครั้ง แอลกอฮอล์กระป๋องสีเงินพร่องไปเกือบหมดแล้ว อ้อ แล้วมันก็ไม่ใช่เครื่องดื่มกระป๋องแรกด้วย    

               “ไม่เชิงครับแค่กำลังคิดว่าผมควรทำอะไรได้มากกว่านี้หรือเปล่า” เขาว่า มุมปากได้รูปสวยเปรอะรอยชื้นก่อนจะถูกเจ้าตัวใช้หลังมือเช็ดออกลวก ๆ

               “นี่ก็มากแล้ว”

               “นั่งเฉย ๆ ให้คุณจ้องน่ะเหรอครับ” ในสภาพที่เหลือแต่กางเกงปิดท่อนล่าง นี่มันต่างกับตอนเขาอยู่ที่หอตัวเองตรงไหน ชานยอลพรูลมหายใจออกยาว ๆ ทิ้งศีรษะพิงกระจก ข้างหลังเขาเป็นวิวที่โคตรสวยแต่ชานยอลก็ยังพอใจจะมองคนที่นั่งไขว่ห้างอยู่ตรงโซฟา หลังจากสั่งให้เอาถอดเสื้ออย่างเอาแต่ใจสุด ๆ และจุดประกายความหวังสุด ๆ แล้วคุณเขาก็บอกให้ชานยอลรอ ส่วนตัวเองก็เดินหายไปในห้องห้องหนึ่งแล้วกลับมาพร้อมสมุด ดินสอ ยางลบ ดวงตาเรียวระยับจับจ้องเรือนร่างเขา แวบแรกนั้นชานยอลบอกได้เต็มปากว่าสายตาคุณบยอนทำเอาบางสิ่งบางอย่าง(ที่สำคัญมากๆ)ในตัวเขาปวดหนึบขึ้นมาอย่างเกินจะควบคุม ชานยอลไม่อยากยอมรับว่าผู้ชายที่ภูมิใจในใบหน้าและเรือนร่างของตัวเองมากจนถูกเพื่อนด่าว่าหลงตัวเองแทบไม่เว้นวันจะมาเก้อกระดากได้เพราะถูกคนที่ตัวเล็กกว่าจับจ้อง

เขารุกก้าว สอดแขนโอบร่างเล็กแล้วรั้งเข้าหาจนเนื้อตัวเราเบียดชิดกัน คุณบยอนใช้มือที่ทั้งเรียวสวยและนุ่ม ลาก ไล้ สลับคลึงไปตามแนวเส้นเอ็นตรงลำคอเขา เลื่อนลงไปที่กระดูกไหปลาร้าทั้งสองข้าง กล้ามเนื้อหัวไหล่ที่ชานยอลมั่นใจว่ามันคือจุดที่ทำให้คุณเขาเผลอแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเอง แววตาของคุณบอกชัดว่าพึงพอใจเนื้อตัวของเขาที่อยู่ตรงนั้น ชานยอลมั่นใจ เพียงแต่ เขาลืมไปว่าเขาเพิ่งรู้จักคุณบยอน ความเข้าใจผิดเล็ก ๆ น้อย ๆ จึงเกิดขึ้นได้

อันที่จริง ก็ ไม่ใช่เล็กน้อยว่ะไอ้ชานยอล

               “เธอเคลื่อนไหวได้นะ”

               “กินเบียร์ได้ เปิดทีวีได้ ค้นตู้เย็นคุณได้ด้วย ขอบคุณครับ”

               “เธอดูหงุดหงิด”

               “เปล่าครับ ผมแค่เสียศูนย์นิดหน่อยแต่ตอนนี้ตั้งตัวได้แล้ว” คุณเจ้าของห้องละสายตาจากสมุดวาดเขียนขนาดเหมาะมือ คุณบยอนใช้ของดีระดับมาสเตอร์อาร์ต ชานยอลรู้จักเพราะนักศึกษาศิลปกรรมอย่างเขาก็ต้องใช้ในการเรียนประจำ มือขาวถือดินสองค้าง ดวงตาเรียวรีที่มองตรงมาเหมือนจะยิ้มได้

“คิ้วขมวดอยู่นะ”

“อ่า ขอโทษครับ...”

“ไม่เป็นไร ชอบที่เธอเป็นแบบนี้ อยากให้หงุดหงิด เวลาไม่ได้ดั่งใจเธอดูอาฆาต ไม่สิ แบบนั้นมันแรงไป แค่ให้ฟีลลิ่งแบบเด็กเจ้าคิดเจ้าแค้น ประมาณนั้น”

“เด็กหรือครับ?”

“ใช่ เด็กที่คิดอะไรสีหน้าแววตาก็แสดงออกหมด แต่ฉันชอบนะ เห็นอะไรง่ายดี มองแล้วมันจินตนาการอะไรได้หลายอย่าง มาก ๆ”

“ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ” เขาแกล้งออดเสียงยาน วางคางไว้บนท่อนแขนเพื่อจะได้ใช้ดวงตาคมหวานจ้องหน้าคุณบยอนอย่างเปิดเผย เอาให้รู้ว่ากำลังอ้อนขั้นแม็กซ์ 

“อะหะ เธอโตแล้ว เห็น ๆ อยู่ว่าเธอมีโครงสร้างร่างกายที่น่าประทับใจ”

“คุณอยากทำแค่มองแล้วก็จินตนาการเท่านั้นหรือครับ”

“สำหรับตอนนี้คือเท่านั้น”

“โอเค ถือว่าการโดดเรียนของผมไม่สูญเปล่าเสียทีเดียว อย่างน้อยก็ได้ทำตัวเป็นวัตถุดิบที่มีประโยชน์ต่องานของคุณ” เจ้าของร่างสูงโปร่งว่า ชานยอลลุกจากท่านั่งพิงกระจก เดินไปยังแพนทรี่ครัว เปิดตู้เย็นแล้วหยิบเบียร์อีกกระป๋องออกมาเปิด เขารู้ว่าตลอดเวลานั้นมีสายตาคู่หนึ่งมองตามโดยตลอด “เบียร์คุณรสชาติดี ผมไม่เคยลองของเบลเยียมมาก่อน ได้ยินมาเหมือนกันว่านุ่มพอ ๆ กับของเยอรมัน ดีอย่างที่เค้าว่าจริง ๆ คุณจะเอาสักกระป๋องไหมครับ”

“ไม่ล่ะ ตอนนี้ยังไม่อยาก” คนบอกวางสมุดดินสอ เดินไปปรับอะไรสักอย่างก่อนผ้าม่านโปร่งตรงกระจกตัดแสงบานใหญ่จะเลื่อนออกจากกันจนห้องกว้างสว่างมากขึ้น ชานยอลหรี่ตาปรับการมองเห็นไม่นานก็พบว่าคุณเจ้าของห้องเดินหายเข้าไปในห้องห้องหนึ่ง

ชานยอลถอนหายใจอย่างไม่เก็บกัก พอไม่มีดวงตาเรียวสวยจับจ้องเขาก็ไม่ต้องสงวนอาการ เซ็งหนักเหมือนกันที่ต้องกลายมาเป็นตัวแบบให้อีกคนร่างลวดลายอะไรต่อมิอะไรไม่รู้เป็นชั่วโมง ๆ ก่อนมามันก็หวังไว้อีกอย่างพอไม่ใช่อย่างหวังมันก็ธรรมดาที่จะนอยด์หน่อย ๆ แต่ก็ไม่ใช่จะแย่เสียหมดหรอก ไม่ถึงขั้นน่าเบื่อเพราะการได้นั่งดื่มเบียร์รสชาติเยี่ยมในบรรยากาศดี ๆ มันก็เหมือนได้พักผ่อนทางหนึ่ง ต่างจากการดื่มที่ผ่านมาของเขาเรียกได้ว่าคนละโยชน์ แถมคุณเขาก็ไม่ได้ทิ้งชานยอลไปไหน จะว่าไปสิ่งที่ดีที่สุดก็อาจจะเป็นการได้รับความสนใจจากคุณบยอนตลอดเวลาก็ได้

แล้วนี่ก็จะบิ้วท์ตัวเองฟีลไหนอีกก็ไม่รู้

ชายหนุ่มพรูลมหายใจออกอีกรอบ

เบียร์นอกนี่มันแรงใช้ได้

“หิวหรือยัง?” เจ้าของห้องเดินออกมาพร้อมคำถาม ชานยอลส่ายหน้า ชูของในมือขึ้น

“ไม่เลยครับ อิ่มมาก เบียร์เต็มท้อง” คุณเขายิ้ม เฮ้อ แต่ขยับริมฝีปากขึ้นทำไมต้องดูเย้ายวนขนาดนั้นด้วยวะ

“เหมือนฉันเลี้ยงเธอไม่ดีเลย แย่นะเนี่ย ถ้ามีข่าวหลุดไปคงเสียชื่อน่าดู”

“คุณมีชื่อในเรื่องเลี้ยงเด็กหรือครับ” บอกแล้วว่าชานยอลเป็นคนปากไวใจร้อน เป็นข้อเสียสุด ๆ ว่าไหมแต่ก็ไม่เสียใจหรอกที่ถาม ต้องขอบใจฤทธิ์แอลกอฮอล์ในกระแสเลือด พอได้ระดับไอ้ความยับยั้งชั่งใจมันก็ถอยให้นิดหน่อย ความกล้าหรือจะเรียกว่าบ้าบิ่นเลยเริ่มมีบท

“อยากได้คำตอบแบบไหนล่ะ?”

“แล้วแต่คุณ”

“งั้นไม่ตอบ”

“อ้าว” คุณบยอนยิ้มในหน้า เป็นรอยยิ้มที่...โคตรจะแข็งแกร่ง ยิ้มน้อย ๆ เหมือนพอใจแต่ดวงตาไม่ยิ้มด้วย โคตรก้ำกึ่ง

“จะอยากรู้ไปทำไม”

“ก็ อยากรู้ ต้องทำยังไงถึงจะได้เป็นเด็กคุณบยอน” เสียงทุ้มพูดทีเล่นทีจริงแต่ดวงตาคมกลับจ้องใบหน้าเล็กหมายเอาคำตอบจริงจัง แบคฮยอนเก็บกระดาษเรียงใส่แฟ้ม มือทำงานปากก็ต่อบทสนทนาไม่ขาดตอน

“รู้แล้วยังไง คิดว่าจะทำได้?”

“ค่อนข้างจะมั่นใจนะครับ”

“ดีจัง ฉันชอบความมั่นใจของเธอนะชานยอล มันเป็นเสน่ห์ที่ค่อนข้าง...เฉพาะตัวมาก ๆ” หรือถ้าให้เพื่อนสนิทอย่างคิมไคกับหวงจื่อเทามาชมพวกมันก็จะบอกว่าเขาน่ะโคตรหลงตัวเองแบบไม่มีใครเทียบ ประมาณนั้น

“แล้ว?”

“แล้ว?”

“แล้วยังไงล่ะครับ ต้องทำยังไงถึงจะได้เป็นคนของคุณบยอน”

“อยากเป็นจริงหรือ?”

“เริ่มจะจริงแล้วครับ”

“อย่างแรก ฉันไม่ใช้ของร่วมกับคนอื่น คนของฉันต้องเป็นของฉันแค่คนเดียว ถ้าทำไมไม่ได้ก็ถือว่าจบ ฉันไม่ชอบของสกปรก” ชัดเจนมาก ชานยอลคิดว่าบางทีคนที่มั่นใจในตัวเองมากกว่าเขาอาจจะเป็นคนตรงหน้านี่เอง แค่วิธีการแสดงออกของเราต่างกันก็เท่านั้น

“ข้อต่อไปล่ะครับ?”

“ฉันใจดี อะไรให้ได้ก็จะให้” เขาชอบข้อนี้แฮะ แค่ฟังยังรู้สึกได้กำไรและเขาก็เชื่อว่าคุณบยอนเป็นแบบนั้นจริง ดูจากสองครั้งในผับนั่นสิ คุณเขาทำเหมือนค่าเหล้าสามสามล้านวอนเป็นแค่เศษเงิน คิดจะเลี้ยงก็เลี้ยงไม่ถามความสมัครใจกันสักคำ

“ข้อต่อไปล่ะครับ?”

“ไม่มีแล้ว”

“แค่นี้หรือครับ? แล้วอย่างรูปร่าง หน้าตา นิสัย ฐานะทางบ้าน ผลการเรียน”

“ของแบบนั้นไม่จำเป็นหรอก”

“ขอถามอีกข้อได้ไหมครับ?” คุณเขายิ้มอีกแล้วแต่หนนี้ดีหน่อย เหมือนคุณเขาจะขำ

“ว่ามาสิ”

“คุณไม่มีแฟนหรือคนรักหรือครับ?” เปลือกตาสีอ่อนปรือต่ำ กลีบปากบางแต่เต็มตึงขยับเป็นรอยหยัน คุณบยอนโยนแฟ้มไปทางหนึ่ง กดเข่าลงบนโซฟาพร้อมวางมือลงบนอกคนถาม โอเค เผื่อจะเห็นภาพชัดขึ้น ตอนนี้ปาร์คชานยอลโดนคุณเขาคร่อมอยู่

“ฉันไม่ศรัทธาในเรื่องเพ้อฝันชานยอล”

“ครับ”

“ไม่รู้สิ”

“ครับ”

“ไม่เคยมีใครทำให้ฉันรู้สึกอย่างนั้นได้สักที ความรักน่ะ...”

“ครับ”

“ถ้าฝันหาคำนั้นเธอคงต้องไปที่อื่น” สะโพกกลมกลึงที่กดทับลงมาทำเอากระป๋องเบียร์ในมือเกือบบุบ ชานยอลขยับใบหน้า เอียงคอเปิดทางให้มือนุ่มลากสัมผัสโดยไม่อิดเอื้อน

“ไม่ครับ ไม่เป็นไร ผมไม่อยากไปไหน” ...อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้

 


แสงแดดนอกตัวตึกราแสงจนเหลือเพียงสีเหลืองส้ม ประกายคล้ายสีทองจาง ๆ สะท้อนผิวเนื้อเปล่าเปลือยที่กำลังขยับรุนแรงเหนือโซฟายาว เบาะนุ่มส่งเสียงเสียดสีแข่งกับเนื้อหนังที่กระทบกระแทก ลำขาเรียวเล็กถูกค้ำด้วยไหล่กว้าง ปลายเท้าขาวสะอาดเกร็งชี้ ส่ออาการเดียวกับสองมือที่ตะปบข่วนมัดกล้ามแน่น กลีบปากบวมฉ่ำคลี่ยิ้ม ดวงตาหรี่ปรือ สุขสม ความดุดันของปาร์คชานยอลถูกใจเขาอย่างลึกซึ้ง

แรงกว่านี้

ออกคำสั่งเสียงพร่า เขารู้ว่าเด็กหนุ่มทำให้ได้

ทำให้ได้เกินต้องการด้วยซ้ำ

คลื่นความหฤหรรษ์กระทั้นเข้าหาจนร่างสะเทือน ต้องละมือข้างหนึ่งจากท่อนแขนแกร่งเพื่อดันพนักเหนือศีรษะ เจ้าเด็กอารมณ์ร้อนเอาแต่จูบคลุกเคล้าซอกคอเขา ทั้งตักตวงให้ตัวเองและบำเรอคุณบยอนจนเขาต้องเปลืองแรงครางหนักกว่าครั้งไหน

ดีไหมครับ

อา

คุณชอบไหม

เร่งอีก

ดีจังครับ ในตัวคุณ อืมเด็กคนนี้ กระทั่งเสียงครางยังกระตุ้นเขา เสียงต่ำ ทุ้ม พร่า เวลาพูดว่าชวนให้จินตนาการไกลแล้ว เวลา dirty talk กลับส่งผลรุนแรงมากกว่า ริมฝีปากหยักหนาทำหน้าที่ไม่หยุด ทั้งบดจูบขบขย้ำแข่งกับมือข้างที่ไม่ได้ที่ไม่ได้ยึดท่อนขาเขาไว้ แบคฮยอนบิดร่างเร่า เอื้อมมือขึ้นยึดท้ายทอยได้รูป จิกเรือนผมดกหนายามที่ท่อนกายร้อนเริ่มเร่งรัว

ใกล้

อื้อ

คุณครับ ผม...ใกล้...

ทำ เดี๋ยว! นี้!’ ไม่ใช่แค่คนด้านบนที่ใกล้ แบคฮยอนเองก็เหมือนกัน ยิ่งได้ยินเสียงลมหายใจหอบกระเส่าอารมณ์ก็ยิ่งพุ่งทะยาน คนตัวเล็กร้องเสียงสูง ครางกระท่อนกระแท่นไม่เป็นจังหวะรับเรือนกายสูงใหญ่ที่โจนจ้วงใส่ราวกับคนคลั่ง พวกเขาพร่ำชมกันและกัน โหมแรงฟาดฟันกัน ตะเกียกตะกายพากันและกันไปสู่จุดที่สูงที่สุดของคลื่นความปรารถนาก่อนจะปลดปล่อยทุกอย่างล่องลอย

ชานยอลเหมือนจะหยุดหายใจ ใช่ ก่อนเขาจะร่วงลงทับคุณของเขานั้น เหมือนหัวใจเขาจะหยุดเต้นไปช่วงหนึ่ง แม่ง มันดีจนเขาควบคุมร่างกายไม่ได้ เหมือนตัวเขาไม่ใช่ตัวเขา เหมือนเขาลอยไปที่ไหนไม่รู้ รู้แต่แม่งดีเหี้ย ๆ ชานยอลเบียดซุกใบหน้ากับซอกคอหอม เนื้อตัวเปียกเหงื่อกันทั้งคู่แต่คุณบยอนก็ยังหอม

“คุณครับ”

“อืม”

“คุณของผม” คุณบยอนหัวเราะ มือที่เคยฝากแผลเหนือไหล่ลูบหัวเขาอย่างอ่อนโยน ชานยอลยิ้มกว้าง ยิ่งเบียดซุกเข้าหาอ้อมกอดคนตัวเล็ก

เวรเอ๊ย อยากอวดคนอื่นฉิบหาย

คิมไคกับจื่อเทาจะต้องอิจฉาถ้ารู้ว่าคุณบยอนดีงามมากแค่ไหน

“คุณครับ”

“ว่าไง?”

“ผมบอกคนอื่นได้ไหมเรื่องของเรา”

“จะบอกว่ายังไงล่ะ?”

“ก็ บอกว่า ผมเป็นของคุณ” คุณบยอนไม่ได้พูดว่าได้หรือไม่ได้ คุณเขาแค่หอมหัวชานยอลหนึ่งทีก่อนจะชมว่าชานยอลเด็กดี







#3rdsf



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 961 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8,436 ความคิดเห็น

  1. #8322 Ohsehun9494 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 13:44
    คุณบยอนนนนน ควีนมากกก

    แซ่บสุดในแกแล็กซี่นี้ ใครบ้างจะไม่หลงคุณอะ ชานยอลคือตกหลุมจนไม่เห็นทางขึ้นจากหลุมแล้วเด้อจ้า
    #8,322
    0
  2. #8311 heykiki (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 21:41
    แซ่บนะ แต่ชานยอลโคตรอ้อนเป็นลูกแมวลูกเสือเลย หลงมากกกกกกก นังหลงมากกกกก เป็นชั้นชั้นก็หลง คุณบยอนแบบ ฮือ ดี ๆๆๆ
    #8,311
    0
  3. #8251 areenachesani (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 22:23
    งืออ ทั้งแซ่บ ทั้งน่ารักก
    #8,251
    0
  4. #8216 mayyamcc (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 00:48
    แซ่บจ้าาาา
    #8,216
    0
  5. #8145 ppxleu (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:36
    โอ้โหหหหหหห
    #8,145
    0
  6. #8113 바람~ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 15:13
    แงงงง ชานยอลเด็กดี
    #8,113
    0
  7. #8088 หวาน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 03:20

    ผมเป็นของคุณ... ????????????????????????????

    #8,088
    0
  8. #7913 areenachesani (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 22:05
    แงง เด็กดีของคุณบยอน
    #7,913
    0
  9. #7710 jwsnpy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 17:38
    ร้อนแรงเกินห้ามใจ
    #7,710
    0
  10. #7548 ตัวโจ๊ก (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 22:52

    ทั้งเด็ก ทั้งคุณบยอนน แซบเว่อรรรรรร์

    #7,548
    0
  11. #7546 chanbaekjan (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 11:48
    เด็กมันอยากอวดเพื่อน
    #7,546
    0
  12. #7344 somruethai1307 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 22:33
    เด็กคุณ
    #7,344
    1
    • #7344-1 คุณยิปปี้(จากตอนที่ 22)
      20 ตุลาคม 2561 / 00:02
      โอ้ยยยยยย เขินเด้อออออออออแ
      #7344-1
  13. #6478 Greenteass (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 00:11
    มายก็อตตต ฉันชอบความรวย ความเฟียส ความควีน ความเหนือกว่าแบบนี้มากกกก แล้วก็ชอบแฟนเด็กด้วย 55555555
    #6,478
    0
  14. #6475 กานนนนนนต์ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 23:20
    เอ็นดูชานยอลตอนอ้อนคุณบยอนเว่ออออ ส่วนคุณของชานยอลคือแซ่บกว่าพริก100เม็ดไปเลยเด้อออ
    #6,475
    0
  15. #4781 CB💕 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 13:50
    เผ็ดมากกก พริก10เม็ดก็ยังไม่เผ็ดเท่าเน้ ตั่ยปัยเรยขร่ะ
    #4,781
    0
  16. #4556 _gw_17 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 18:01
    "ฉันไม่ใช้ของที่ใช้ร่วมกับคนอื่น ของๆฉันก็คือของฉัน ไม่อยากใช้ร่วม มันสปรก" แงงประมาณที่แบคฮยอนพูดอร่ะ แต่แบบชานไรอ่างื้อออ คือแบบชานไปกับผญ.เพียงแค่ต้องการความสะใจกับคุ่อริแค่นั้นอ่ะ แงงง สมควรโดนแบค ตัดขาดแร้วอ่ะ จริงๆ
    #4,556
    0
  17. วันที่ 3 กันยายน 2561 / 10:03
    อยากเปงเด้กของคุณบยอน ฮืออออ ชานยอลอ้อนมากกก เอ็นดูมากๆเลยยย
    #3,698
    0
  18. #2183 lena-lena (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 13:20
    ไม่เป็นแล้วเสือ อยากเป็นเหยื่อให้เธอขย้ำ โอ้ยยยยยยยยย เผ็ชๆๆๆๆ ทีเดียวอยู่เลยค่า เป็นคนของคุณบยอนไปอีก ยอมคุณหมดเลยจ้าาา
    #2,183
    0
  19. #2165 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 22:05
    แล้วก็นะฮะ555555
    #2,165
    0
  20. #2025 Papang Pang (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 00:07
    ชานยอลหลงคุณเขาหนักมากกก นี่ขนาดเจอกันไม่กี่ครั้งนะ แต่คือคุณเขาก็น่าหลงจิงๆ ฟัดเลยชานยอลลลลลล
    #2,025
    0
  21. #1898 Bnntong (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 02:32
    มันดีมาก นอนร้องไห้แล้วค่า T_____T
    #1,898
    0
  22. #1600 seoi (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 00:27
    ชานยอลของแบคฮยอน กิ้สๆฟฟๆ
    #1,600
    0
  23. #1587 ♡lllllll♡ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 20:26

    ชอบความเด็กน้อยของชานยอลจัง

    #1,587
    0
  24. #1584 ParkMild (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 17:15
    ชอบจังเลย ไม่เคยเจอชานยอลโหมดนี้ ชอบแง คุณของผม
    #1,584
    0
  25. #1579 yingkhem185 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 15:51
    คุณของผม ฟังแล้วมันดีย์อ่า
    #1,579
    0