(SF) Lost in ChanBaek

ตอนที่ 18 : B O Y แฟนเด็กทำให้เจ็บหัวใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,977
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 636 ครั้ง
    24 ส.ค. 60








          

ร่างสูงโปร่งเดินเร็ว ๆ ลงมาตามบันไดเหล็ก เสียงดังกึงกังนั้นควรจะดังอย่างที่สุดแต่กลับกลายเป็นความไร้เสียงเมื่อถูกกลบด้วยบีทหนักแน่นจากลำโพงที่ซ่อนไว้ทุกมุมร้าน ขนาดคนที่เคยผ่านการเที่ยวกลางคืนมาไม่น้อยยังนิ่วหน้าแล้วคนที่วัน ๆ เอาแต่เรียนหนังสือท่องตำราอยู่ในห้องสมุดทนอยู่ได้ยังไงตั้งครึ่งค่อนคืน

          ตีสอง

          ให้ตายเถอะ

          สิบสองชั่วโมงเต็มที่เขาติดต่อแบคฮยอนไม่ได้!

          ในคลับใต้ดินนั้นส่วนใหญ่มักแบ่งพื้นที่ไว้ให้เต้นกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ พวกโต๊ะเก้าอี้ถ้าไม่จัดไว้โดยรอบก็จะเป็นชั้นลอย ตาคมกวาดมองไม่กี่ทีก็เจอเป้าหมาย นั่นไง โชว์ลีลาอยู่หน้าชุดโซฟาสีแดงนั่นไง!

          “ผมมารับแบคฮยอน” เสียงทุ้มบอกห้วน สั้น เรียกสายตาแทบทุกคู่ในโต๊ะให้หันมามอง อ้อ ยกเว้นคนที่กำลังถือแก้วกระโดดหัวสั่นหัวคลอนไว้คนหนึ่ง

          “น้องคือคนที่โทรมาเมื่อกี้เหรอ?” เด็กหนุ่มพยักหน้ารับ รอให้คนถามขยับตัวเปิดทางเดินให้ผ่านเข้าไป

          “เออ พามันกลับไปที นี่เมาไม่รู้เรื่องรู้ราว เกือบโดนหิ้วไปหลายรอบแล้วเนี่ย”

          “แบคฮยอน” ดวงตาเรียวเล็กวาดมาสบตาเขา ใบหน้านั้นปรากฏความประหลาดใจวูบหนึ่งก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มเยาะ ยกแก้วเครื่องดื่มในมือขึ้นดื่มจนหมด หันไปเต้นต่อราวกับว่าคนตัวสูงที่ยืนทำหน้าถมึงทึงอยู่นั้นไม่ใช่คนที่ตนรู้จัก

“แบคฮยอน!” คว้าข้อมือเล็กกระชากเต็มแรงโกรธ

          “ปล่อย!

          “......”

          “บอกให้ปล่อยไงงงงงง”

          “แบคฮยอน เป็นอะไร เมาจนไม่รู้ว่าผมเป็นใครเลยหรือไง ไม่เอานะแบคฮยอน หยุด มองหน้าผม มอง!” เสียงนั้นกระชากให้คนตัวเล็กต้องช้อนตาขึ้นสู้ ทำไมแบคฮยอนจะไม่รู้ ทำไมแบคฮยอนจะจำไม่ได้ ปาร์คชานยอลก็คือคนนั้น คนเดียวคนนั้นที่ทำให้แบคฮยอนใจสลาย ทำให้แบคฮยอนเมามายได้อย่างน่าทุเรศทุรังอย่างนี้ไง ปาร์คชานยอลไงจะเป็นใครไปได้!

          “คนหลอกลวง” กลีบปากอิ่มบางสั่นระริก แต่ละคำที่เค้นออกไปราวกับแบคฮยอนใช้ใบมีดโกนเฉือนเนื้อใจตัวเองซ้ำรอยเก่าหนแล้วหนเล่า แบคฮยอนอุตส่าห์ทำเป็นมองผ่านมัน ตั้งใจจะให้มันเลือนหายไปกับเวลา ไปกับอากาศ ไปกับสายลม ไปกับเรื่องบ้าบออะไรก็ได้ เขาจะได้ไม่ต้องย้อนไปคิดถึงให้หัวใจตัวเองเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีก

ไม่อยากรับรู้อีกแล้ว

“อย่ามายุ่งกับฉัน”

          “ว่าไงนะ?”

          “ไปให้พ้น ให้พ้นหน้า ไป”

          “มันจะมากไปแล้วนะแบคฮยอน เมาไม่ดูสภาพตัวเองแล้วยังไล่ส่งคนเค้าเหมือนหมูเหมือนหมา ผมเกี่ยวด้วยหรือไง”

          “ไม่เกี่ยวอะไรทั้งนั้น! ต่อไปนะ เรื่องของฉันนายไม่ต้องมาเกี่ยว และเรื่องของนายฉันก็จะไม่ยุ่งด้วยอีก อยากทำอะไร อยากไปไหน อยากเทคแคร์ใครก็ทำได้ตามใจ ไม่เกี่ยวกันแล้ว”

          “แบคฮยอน!

          “อย่ามาขึ้นเสียงใส่นะ ฉันไม่ใช่ลูกน้อง ไม่ใช่คนที่นายจะบังคับกะเกณฑ์ให้เป็นไปตามใจ ฉัน...ฉันมีหัวใจ ฮึก ฉันมีความรู้สึกนะ ฉันน่ะ...เจ็บและตายได้เหมือนกันนะปาร์คชานยอล”

          “แม่ง! มันอะไรกันวะ!

          “ใจเย็นน้องใจเย็น อย่าเพิ่งโมโห แบคฮยอนมันเมา อย่าไปอะไรกับมันนักเลย” เด็กหนุ่มเม้มปาก มือที่ยึดต้นแขนคนเมาไว้บีบแน่น ไม่ว่าใครจะเตือนอย่างไรชานยอลก็ไม่สนใจ ดวงตาดำกว้างจ้องเขม็งที่ใบหน้าเล็ก ทุกการรับรู้แทบจะบอดสนิทเมื่อเห็นน้ำตาของอีกคน มันไม่ได้หยดสวยกลิ้งผ่านใบหน้าหยดแล้วหยดเล่าเหมือนนางเอกละครหรอก คนรักที่โตกว่าของชานยอลสะอื้นฮัก ๆ น้ำตานองแก้ม เปรอะลงมาถึงปลายคาง ปากเบะเบี้ยว เนื้อตัวสั่นเทาราวกับจะล้มได้ทุกวินาทีแต่ก็ยังทำตัวน่าโมโหด้วยการพยายามสะบัดมือเขาให้หลุด

          มันจะมากไปแล้วนะแบคฮยอน มันจะมากไปแล้ว

          “น้อง ๆ ๆ ถ้าน้องไม่ไหวเดี๋ยวพี่พาเพื่อนกลับเองก็ได้ ส่งแบคฮยอนมาเถอะ”

          “ไม่ต้อง!” เด็กหนุ่มตัวสูงตวัดเสียงต่ำ ดวงตาคู่นั้นไม่มองใครเลยนอกจากคนเมาที่เริ่มหมดแรงสู้ “ผมจะพาแบคฮยอนกลับเอง ขอบคุณที่ช่วยดูแลเขา ถ้าแบคฮยอนตื่นผมจะบอกให้เขาโทรหาคุณ”

          “อะ โอเค ขอบใจนะ มันกำลังเฮิร์ท ฝากหน่อยหน่อยละกันนะ”

          เฮิร์ทบ้าอะไร!

          แฟนยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้ทั้งคน แฟนที่เมื่อคืนก็นอนกอดยันเช้า เอาจังหวะเวลาไหนไปเฮิร์ทไม่ทราบ ปาร์คชานกึ่งประคองกึ่งลากร่างเล็กขึ้นมาจากชั้นใต้ดิน เจอรถรับจ้างคันแรกเขาก็โบกเรียก ยัดคนเมาที่ตอนนี้ร้องไห้จนหมดฤทธิ์เข้าไปก่อนจะตามไปนั่งประกบ บอกที่หมายแล้วก็หันมาโมโหใส่คนเมาต่อ ถ้าโกรธเขาแล้วมากินเหล้าเขาจะสอบซักเอาให้เข้าใจกันจนกระจ่าง แต่ถ้านะ ถ้ารู้ว่าเมาไม่เหลือสภาพเพราะคนอื่น เขาไม่เอาไว้แน่

 

 

          ถึงห้องชุดของแบคฮยอนในครึ่งชั่วโมงต่อมา คนเมาเหมือนจะหลับไปแล้ว เปลือกตาบวมช้ำปิดสนิทแม้หัวคิ้วจะหลงเหลือรอยยับย่นแต่เมื่อเขาเขย่าตัวเรียกก็ไม่มีอาการอื่นใดตอบสนอง เด็กหนุ่มแตะการ์ดจ่ายค่าโดยสารก่อนจะซ้อนตัวคนเมาขึ้นอุ้ม ทีแรกเขาคิดจะเอาตัวพาดบ่าแล้วฟาดฝ่ามือสั่งสอนตั้งแต่ลงรถแต่พอเห็นแพขนตาชุ่มน้ำแล้วก็ได้แต่กัดฟันข่มใจ

รอให้หมดฤทธิ์เหล้าก่อนเถอะ

พ่อจะเล่นให้ไม่กล้าไปเมาที่ไหนอีกเลย

          ดีเหลือเกินที่ชานยอลไม่ต้องรอนานถึงขนาดนั้น หลังจากปล้ำถอดชุดเก่าที่เหม็นทั้งกลิ่นเหล้าและบุหรี่ทิ้งไปส่ง ๆ ข้างเตียงแล้วสวมชุดนอนให้ เขาก็ปล่อยร่างเล็กลงนอน เมื่อกลับออกมาจากห้องน้ำพร้อมผ้าขนหนูชุบน้ำเย็นจัด คนเมาก็ลุกขึ้นนั่งหัวยุ่งกลางเตียงของเจ้าตัวแล้ว ชานยอลสาวเท้าไปหยุดในระยะสองเมตร มองคนแก่วัยกว่าผ่านสันจมูกโด่งอย่างเอาเรื่อง

          “ไง จะคุยกันดี ๆ ได้หรือยัง?” ดูเหมือนจะยัง เพราะแค่เด็กตัวโตส่งเสียงเย็นเยียบไปหาร่างที่นั่งนิ่งก็พลิกตัว ทำท่าจะโผนลงจากเตียงอีกฝั่ง ชานยอลจิ๊ปากตามคว้าตะปบไหล่เล็กแต่เพราะไม่คาดว่าอีกฝ่ายจะดิ้นรนสะบัดเลยพลาดไป ร่างนั้นหลุดรอดจากมือเขาคราวนี้อารมณ์ร้ายที่เพิ่งจะดาวน์ลงเลยร้อนขึ้นมาอีก ช่วงขายาวก้าวดักหน้าได้ทันก่อนแบคฮยอนจะพ้นประตูห้องนอนออกไป

            “ปล่อย!

          “แบคฮยอน แบคฮยอน!

          “ไม่ต้องมาเรียก ไม่อยากฟัง ไม่อยากได้ยิน ไม่อยากเห็นหน้า” คนรักรุ่นพี่เป็นคนใจเย็นและใจดี ไม่มีหรอกที่จะสาดความกราดเกรี้ยวให้ชานยอลหนักใจ แบคฮยอนน่ารักเสมอ ยกเว้นตอนเมา

          เมาไม่มากก็แค่อ้อนให้ใจหวั่นไหว

          เมามากก็อาละวาดอย่างไม่ปรานี

          ทำไมถึงอาละวาดน่ะหรือ ก็เพราะสาเหตุที่จะเมามากได้ก็มีเพียงแค่เรื่องของปาร์คชานยอลเท่านั้น ปาร์คชานยอลที่อาจจะทำอะไรไม่ถูกไม่ควรสักอย่าง ปัญหามันอยู่ที่ตอนนี้เขาแม่งไม่รู้ว่าตัวเองไปทำห่าอะไรแบคฮยอนถึงได้ไล่ส่งกันทุกคำที่เปิดปากอย่างนี้ เมื่อคืนยังนอนกอดกัน เมื่อเช้าก่อนเขาออกไปทำธุระก็ยังกอดยังหอม ปัญหามันมาจากตรงไหนวะ

          “ผมทำอะไรแบคฮยอน?”

          “ไป”

          “พูดมาสิ! ผมทำอะไร ทำไมถึงเอาแต่ไล่กันลูกเดียว แบคฮยอน แบค! แม่งเอ๊ย!” คนอารมณ์ร้อนสบถดุเดือดเมื่อถูกปลายมือเล็กตบผ่านแก้มจนแสบชาไปวูบหนึ่ง แบคฮยอนไม่ได้ตั้งใจแต่สติที่ถูกอำนาจของมึนเมาครอบงำก็พ่ายแพ้ให้ทิฐิ แฟนรุ่นพี่ไม่ยอมปริปากพูดแม้ดวงตาจะแสดงออกว่าตกใจ เสียใจ

          “ไปซะแล้วอย่ากลับมาอีก”

          “หมายความว่ายังไง?”

          “.....”

          “หมายความว่ายังไงแบคฮยอน!

          “หมายความตามที่พูด ฉันไม่อยากเกี่ยวข้องกับนายอีกต่อไปแล้ว ออกไปจากห้องฉันชานยอล ออกไป จากชีวิตฉัน”

          แค่ประโยคเดียวนั้น ทำใจคนฟังสะท้านเยือก ตลอดร่างแข็งชา แขนขาหนักราวกับโดนสาปให้กลายเป็นหลักศิลา ชานยอลคำรามเป็นเสียงแห่งโทสะ ปิดซ่อนความกลัว เลือดในกายร้อนเย็นสลับชวนปั่นป่วน

          ไม่ทนให้ตัวเองกลัวอีกต่อไป รู้ตัวอีกครั้ง มือใหญ่ร้อนจัดก็รั้งร่างเล็กกว่าเข้ามาหา กึ่งลากกึ่งหิ้วไปหาเตียงหลังเดิม แม้แบคฮยอนจะกรีดร้องประท้วงแต่สุดท้ายก็ถูกร่างสูงโถมทับ จับกดจมฟูก

          ริมฝีปากเริ่มจูบขืนบังคับอย่างเหนือกว่า

          จูบรุนแรงเพื่อต่อต้านการผลักไส เพื่อย้ำให้ชัดว่าปาร์คชานยอลจะไม่มีวันยอมทำตามคำสั่งเฮงซวยนั่น คนเมาออกแรงต้านขลุกขลักแต่เพียงนาทีผ่านไปก็พ่ายแพ้

ชานยอลจับหัวเข่าของคนใต้ร่างดันออก ปรามสองขาที่พยายามขัดขืนด้วยการบีบเค้นหนักมือแทนการเตือน หัวใจของแบคฮยอนกระตุกจนปวดแปลบเมื่อยามสะโพกเพรียวแทรกผ่ามาตรงกลาง เน้นย้ำบางสิ่งบางอย่างลงมาอย่างชิดเชื้อ ไม่มีอะไรแทรกกลางนอกจากผืนผ้าเนื้อบาง ความนุ่มลื่นของผ้าฝ้ายเป็นประโยชน์ยามกล้ามเนื้อแน่นออกแรงบดเบียดขึ้นลงแต่สัมผัสเย็นสบายของมันไร้ค่าเมื่อไอร้อนก่อตัวพร้อมแรงเสียดสี แบคฮยอนห้ามทุกเสียงไว้ในคอ แม้ความหวามไหวจะเล่นงานอย่างดุร้ายร่างเล็กก็ยอมให้คนเอาแต่ใจได้ยินเพียงจังหวะหายใจราวกับกำลังสำลักอากาศ ทำนองแปร่งเพี้ยนนั้นช่างขาดห้วง เป็นวัจนะภาษาที่น่าอับอายอย่างที่สุด

ทว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนที่จะยอมอ่อนให้ใครในเกมรัก ขึ้นชื่อว่าปาร์คชานยอลแล้ว มากน้อยที่ผ่านมาเขาไม่เคยปรานีคู่กรณี เตียงคือสังเวียนที่เขาจะต้องครองความเหนือกว่า แบคฮยอนไม่ยอมเขาจะทำให้ยอม แบคฮยอนไม่ร้องเขาจะทำให้คราง เรียกหาเขา อ้อนวอนเขา ร้องขอความรักจากเขาและล้มเลิกความคิดอยากตัดขาดเขาอย่างเบ็ดเสร็จสมบูรณ์

กายใหญ่โตค้อมคร่อมเหนือร่างอดีตติวเตอร์ส่วนตัว ท่อนขาคู้ทับสอดซ้อนรองใต้ขาขาว มือริดกระดุมเสื้อนอนแขนยาวทีละเม็ดยามริมฝีปากบดป้อนจูบกลีบปากบาง หลุดหนึ่งเม็ดเขาซุกหน้าลงมาจูบซอกคอหอมหนึ่งครั้ง หลุดอีกก็ปาดริมฝีปากไปดูดดึงอีก ทำเช่นนั้นจนหมดแถวและผิวเนื้ออ่อนก็เปรอะไปด้วยคิสมาร์คสมดังใจ

เขาคล้ายจะมีอาการทางจิต

เห็นคนตัวขาวนอนหอบน้ำตาคลอแล้วเลือดลมมันยิ่งพุ่งพล่าน เขาจ้องทั้งที่ปากคอแห้งผาก จ้องทั้งที่สองมืออยากตะโบมคลึงเคล้นให้ถ้วนทั่ว สะใจนัก อยากให้ตัวเองมีสักสิบมือเพื่อที่จะสนองคลื่นราคะที่กำลังโหมซัดได้ทันใจ

สองมือหนาซ้อนร่างเล็กขึ้นก่อนจะกระชากเสื้อนอนแขนยาวออกไปทางแผ่นหลัง เนื้อตัวขาวผ่องถูกดันแอ่นเข้าหาริมฝีปากร้อน ปลายเท้าที่พาดเลยลำตัวชานยอลไปขูดข่วนลงกับฟูกนอนสอดคล้องกับสองมือที่ตะกุยไหล่กว้างเพราะแรงกระสัน ลิ้นร้อนทำงานประสานกับกลีบปากหยักหนา ขบเม้ม ดูดรัด ตวัดต้อนจนคนแพ้ร่างสะท้าน ร่างที่นั่งเกยทับบนหน้าขาแกร่งครางเจือสะอื้น แขนขาเสียวซ่านไร้เรี่ยวแรง ได้แต่ปล่อยให้แฟนเด็กควบคุมชี้นำ กระทั่งถูกลดร่างให้นอนทับรอยเดิมอีกครั้งแล้วถูกปลดอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายพ้นจากร่างไปก็ยังไม่อาจทักท้วงได้

เนื้อกายแนบสนิทจนรับรู้ความร้อนผะผ่าว คนอ่อนวัยกว่ายังไม่ยอมราโทสะ จึงถีบกางเกงตัวเองทิ้งโดยไม่อนาทรต่อราคาค่างวดใด ความแข็งแกร่งของชานยอลนั้นร้อนจัด ยามมันทาบทับลงมาเนื้อต่อเนื้อแบคฮยอนถึงกับสะดุ้งทั้งที่ยังมึนเมา มือบางเผลอออกแรงผลักไหล่หนาทว่าผลที่ตามมาคือต้องร้องครางกับเงาสะท้อนบนเพดานซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพราะร่างสูงที่ลดตัวต่ำลงไป

แบคฮยอนเหยียดกายปล่อยเสียงร้องผสานเสียงสะอื้น ชานยอลยิ่งฮึกเหิมโรมรันลิ้น แบคฮยอนร่ำร้องหอบหายใจระรัว ชานยอลเร่งเร้าสะเทือนแกนกายเปียกฉ่ำในโพรงปาก รีดเค้นเสียงร้องสั่นพร่าและอาการเกร็งกระตุกจากคนแก่วัยกว่าในที่สุด

            เมื่อชานยอลดันตัวเองขึ้นมาจนดวงตาเราสบกัน แบคฮยอนก็มั่นใจว่าพายุอารมณ์ที่เพิ่งสงบไปนั้นมันแค่การเริ่มต้น

         

 

          แบคฮยอนหมดแรงไปตอนที่ถูกบังคับให้เสร็จในอุ้งมืออีกฝ่าย ภาพทุกภาพถูกตัดเหลือเพียงเขาที่ล่องลอยไปในความฝันอันวุ่นวายสลับกับความว่างเปล่าอันเงียบสงบ เมื่อลืมตาอีกครั้ง บนเตียงหลังเดิมนั้นปาร์คชานยอลนอนกอดซ้อนอยู่ด้านหลัง เนื้อตัวแบคฮยอนมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ และไม่ได้เหนียวเหนอะอย่างที่กลัว พอแบคฮยอนขยับอีกคนก็รู้สึกตัวตื่น และเช่นเคย คนอย่างชานยอลไม่มีทางรออย่างสงบในความเงียบหรอก

          “จะคุยกันดี ๆ ได้หรือยัง?” พอแบคฮยอนยังเงียบ คนใจร้อนก็ถอนใจแรงให้ลมร้อนกระทบหลังคอเขา

          “แบคฮยอน”

          “อยากไปหาคนอื่นทำไมไม่บอกกัน”

“........”

“โกหกกันทำไม?”

          “.......”

          “หลอกกันทำไม?”

          “ผมไม่ได้หลอก”

          “แต่ก็ไม่ได้พูดความจริง”

“มันพูดยากแล้วผมก็ไม่คิดว่าแบคฮยอนจะสนใจ”

“ฉันสนใจทุกอย่างถ้ามันเป็นเรื่องของนายชานยอล” น้ำตาแรกกลิ้งผ่านผิวแก้มแดง ปาร์คชานยอลขมวดคิ้วเคร่งเครียด เขาเพิ่มแรงกอดรัดร่างเปล่าเปลือยของคนรักรุ่นพี่ นึกกล่นด่าตัวเองที่ไม่อาจระงับอาการสั่นไหวในใจลงได้ “ถ้าผู้หญิงคนนั้นสำคัญถึงขนาดต้องสละเวลาตั้งแต่เช้าจนดึกเพื่อให้ได้อยู่ด้วยกัน นายก็แค่พูดมันออกมา ฉันอาจจะเสียใจแต่ฉันก็ไม่ใช่คนดึงดัน ไม่รักแล้วจะหลอกให้คนเค้าเสียใจทำไม

          “ผมรัก”

          “โกหก”

          “ผมรัก แต่มันไม่เหมือนกันแบคฮยอน ความรักของเรากับความรู้สึกที่ผมมีให้...”

          “ฉันไม่อยากฟัง!” เสียงนั้นดังและเด็ดขาดพอที่จะยั้งการอธิบายของคนอ่อนวัยกว่า “นายจะรู้สึกยังไงกับใครก็เป็นเรื่องของนาย อย่าเอาฉันไปเกี่ยว ไม่ต้องเปรียบเทียบ จะเหมือนหรือไม่เหมือน มันก็ไม่ใช่ตั้งแต่นายไปหาเขาทั้งที่ยังมีฉันแล้วชานยอล ฉันอาจจะยอมให้นายได้ในหลาย ๆ เรื่องแต่ต้องไม่ใช่เรื่องที่นายมีใครอีกคน ไม่มีใครทนได้หรอกชานยอล แม้แต่นายก็คงไม่ทนถ้าหากฉันจะมีคนอื่นลับหลังบ้าง”

          “เดี๋ยว แบคฮยอนกำลังพูดถึงเรื่องอะไรกันแน่ ทำไมพูดเหมือนผมนอกใจไปมีคนอื่น?”

          “แล้วทำไมฉันจะพูดไม่ได้”

          “แล้วจะพูดทำไม? มันเกิดประโยชน์อะไร? ผมแค่ไปงานแจกแฟนไซน์ที่ชินชนกับเพื่อนไม่ได้ไปหาผู้หญิงที่ไหน นี่ตกลงเราพูดเรื่องเดียวกันอยู่หรือเปล่า” แม้จะไม่ได้ออกอาการต่อต้านเหมือนเมื่อหลายชั่วโมงก่อนแต่แรงขืนน้อย ๆ นั่นก็บอกให้รู้ว่าพี่แบคฮยอนคนดียังไม่คืนร่างเต็มร้อย

          “งานแฟนไซน์จัดถึงกี่โมง”

          “สามมั้งไม่ก็สี่ ออกมาจากชินชนตอนไหนจำไม่ได้”

“แล้วไปไหนต่อ?”

“ไปหาอะไรกินกับเพื่อน แล้วก็ไปตึกเคบีเอส มินอานูน่ามีสัมภาษณ์รายการวิทยุตอนสองทุ่มจนถึงสี่ทุ่ม รอถ่ายรูปตอนรายการเลิกแล้วก็ไปส่งเพื่อนผู้หญิง กลับมาทันรถไฟเที่ยวสุดท้ายพอดี”

“แล้วคนที่จับมือกันเดินเล่นที่ฮงแดล่ะใคร?”

“ตาฝาดป่ะ ที่ไปด้วยกันก็มีแต่เพื่อนในวงการ ไปฮงแดก็เพราะไปกินข้าวก่อนไปเจอพวกไอ้จงแดที่เคบีเอส จะจับก็จับแขนตอนข้ามถนน ไม่ก็มันเป็นคนจับ ไม่มีหรอกนะจับมือที่ว่า”

“ผู้หญิงชุดกระโปรงน้ำเงินคนนั้นคือเพื่อนติ่งอย่างนั้นเหรอ”

“เพื่อนในวงการ” แฟนบอยของมินอานูน่าเอ่ยแก้ ยันตัวขึ้นด้วยแขนข้างหนึ่งเพื่อที่จะมองหน้าคนช่างจินตนาการให้เต็มตา “สรุปที่ไปกินเหล้ากับเพื่อนจนดึกดื่นเพราะเข้าใจผิดถูกไหม?”

“ก็ มันน่าเข้าใจผิดไหมล่ะ ตอนแรกชานยอลเองก็อึกอัก ทำหน้าลำบากใจตอนพี่ถาม อยู่ในสภาวะนั้นเป็นใครใครก็ต้องเข้าใจไปในทางลบ”

“ผมคิดใจว่าแบคฮยอนไม่พอใจที่ผมไปตามไอดอลผู้หญิงไง ชัดไหม”

“........”

“ว่าไง? ตอนนี้เข้าใจกระจ่างชัดไหม?”

“...ชัดก็ได้” ปากบางอุบอิบตอบ อยากจะมุดหน้าเข้าหาหมอนแต่มือใหญ่ยึดใบหน้าไว้

“เป็นผู้ใหญ่แล้วไม่ใช่เหรอ โตกว่าตั้งหลายปี มีปัญหาทำไมไม่ถาม ออกไปกินเหล้า เมา พูดจาร้าย ตัดเป็นตัดตาย ไล่กันเหมือนหมูเหมือนหมา ไม่คิดเลยนะว่าใจคนมันจะเสียมากแค่ไหน”

“.......”

“อีกหน่อยมีอะไรเอะอะก็คงไล่ส่งเหมือนคราวนี้”

“ขอโทษ”

“คนเรามันตัดกันได้ง่าย ๆ แบบนั้นเลยหรือวะ”

“ก็ไม่อยากเจ็บนี่นา พี่เจ็บเหมือนจะตายเลยนะชานยอล”

“อ้อ เจ็บเป็นคนเดียว”

“ฮื้อออออออ ขอโทษอีกก็ได้ ชานยอลก็ลงโทษพี่แล้วไง กี่รอบก็ไม่รู้ เจ็บไปหมดทั้งตัว” เด็กอะไรแรงช้างสาร คิดพลางค่อย ๆ พลิกตัว มุดเข้ากอดร่างสูงโปร่ง จมใบหน้าเข้าหาอกตึงแน่นของอีกคน

“ยังไม่หายโกรธหรอก รู้สึกแย่มากตอนนี้ รู้ไว้ด้วย”

“พี่ขอโทษชานยอล”

“โคตรเฟลเลยว่ะ”

“โธ่ แล้วชานยอลจะให้พี่ทำยังไง? พี่ไม่รู้พี่ก็ยอมรับผิดแล้วไง”

แฟนเด็กมอปลายกระแทกลมหายใจทิ้ง แกะแขนเล็กออกแล้วก็ทิ้งตัวลงนอนมองเพดานสีเบจนิ่ง แบคฮยอนส่งตัวเข้าไปจนได้ชิดผิวเนื้ออุ่นอีกครั้ง จ้องเสี้ยวหน้าหล่อเหลาเพราะไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่านั้น คือตอนนี้พี่แบคฮยอนรู้สึกผิดมากนะ ถ้าชานยอลต้องการอะไรแล้วพี่แบคฮยอนให้ได้

“ขึ้นให้หน่อย”

พี่แบคฮยอนจะให้แบบไม่ลังเลเลย

“......”

“ว่าไงนะ?”

แฟนเด็กของพี่แบคฮยอนวาดยิ้มใส

 

พี่ได้ยินแล้วน่าแบคฮยอน”

 

 

 

 

 

 



 

 

 

#3rdsf

 

 

ทุกเรื่องในบทความนี้อาจจะมีตอนต่อได้หมดค่ะ

แล้วแต่เวลาและฟีลลิ่ง เนาะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 636 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8,436 ความคิดเห็น

  1. #8434 poppyunderhills (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 12:02
    บอกตรงนะ หมั่นไส้ไอเด็กนี่มาก #กำหมัด
    #8,434
    0
  2. #8411 haneul_o4 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 12:06
    เดี๋ยวๆชานยอล นานเปลี่ยนอารมณ์เร็วเว่ออร์55555
    #8,411
    0
  3. #8320 Ohsehun9494 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 12:07
    ร้ายกาจจริงๆ แฟนเด็กคนนี้ สงสารแบคฮยอน แต่ก็ฟินด้วยย ขอโทษ 55555
    #8,320
    0
  4. #8293 heykiki (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 16:42
    อย่าให้ถึงตาแบคฮยอนบ้างนะ จะเอาให้น้ำตาไหลเลย ไอเด็กเอาแต่ใจ
    #8,293
    0
  5. #8292 heykiki (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 16:41
    เด็กมันร้ายจริง ๆ เลยโว้ย ตักตวงเก่ง เอาแต่ใจเก่งมากกกกก อยากให้มีต่อไปเยอะ ๆ 5555555555555
    #8,292
    0
  6. #8233 ariipsw (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 21:22
    ว้าวววว อย่างชอบ
    #8,233
    0
  7. #8172 Sukanda Wakayaban (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 19:14
    ชานยอล คนร้ายกาจจจจ55555
    #8,172
    0
  8. #8157 ชาอิน ~ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:11
    พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสสุด ๆ เลยชานยอล ถนอมพี่แบคหน่อยนะ งื้ออ ~
    #8,157
    0
  9. #7908 areenachesani (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 20:50
    หื้มมมมม
    #7,908
    0
  10. #7759 chanbaekjan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 11:59
    โหยยย ม่าอยู่ดีๆสรุปเข้าใจเผดด ละไหงตอนสุดท้ายมัน....
    #7,759
    0
  11. #7743 Okoy up (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 19:31
    เจ้าเลห์จริงๆ
    #7,743
    0
  12. #7732 ' เอออต้าของพี่LOEY (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 02:01
    แค่กๆๆ เด็กมันขออ่ะพี่แบคฮยอนว่าไง
    #7,732
    0
  13. #7718 Chanokchok (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 21:00
    ทำเรื่องยาวเถอะนะ ขอร้อง
    #7,718
    0
  14. #7693 MYBH43 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 11:17
    ชอบเรื่องนี้มากกกกกกกก
    #7,693
    0
  15. #5252 bojaebearyun (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 15:29
    อรุ่มมมมมมมมมมมม เผ็ชๆ อยากมีแฟนเด็กแบบนี้
    #5,252
    0
  16. #4898 byunmyx (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 07:54
    กรี๊ดดดดดชอบมากๆ ฮือออ่านแล้วดีต่อใจค่ะ><
    #4,898
    0
  17. #4443 songkranklangmae (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 16:21
    อยากอ่านแฟนเด็กต่อค้าบไรท์ สนุกกก ชอบบบบบ
    #4,443
    0
  18. #3774 Kim-kibom (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 22:47
    แฟนเป็นติ่งต้องทำใจ
    #3,774
    0
  19. #3310 _gw_17 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 20:51
    กิ้ดดดเข้าใจการต่อตอนไรท์แว้วว กิ้ดด
    #3,310
    0
  20. #2557 hallo hallo hallo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 23:29
    พี่แบคขี้อ้อนอ่ะ ใครจะโกรธได้นาน
    #2,557
    0
  21. #2546 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 18:31
    เพื่อนติ่งมันก็นะ แต่ถ้าเพื่อนติ่งไม่คิดงั้นมันเลยเทิดไปไกล พี่แบคก็เสียใจสิ
    #2,546
    0
  22. #2536 คนแคระ n คนบ้า (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 09:36
    ขอแฟรเด็กอีกกกกก ><
    #2,536
    0
  23. #2159 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 21:24
    ห้ะ555555
    #2,159
    0
  24. #2005 psoui (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 08:55
    ชานยอลม่างงงงงง ค่ดเอาแต่ใจเลยยยย
    #2,005
    0
  25. #1604 khunsom08 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 10:41
    ไงล่ะโดนทำโทษเลย
    #1,604
    0