(SF) Lost in ChanBaek

ตอนที่ 1 : B O Y แฟนเด็ก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41,595
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,273 ครั้ง
    26 ก.ค. 59

 

           




          ในขณะที่วิ่งขึ้นมาจากสถานีรถไฟใต้ดินนั้น รถประจำทางคันสีเขียวก็เคลื่อนตัวออกจากป้ายจอดทิ้งไว้เพียงลมหนาวที่กรูโฉบเข้ามาทักทายจนผิวหน้าแทบจะไร้ความรู้สึก สองขาใต้กางเกงเนื้อหนาก้าวแกมวิ่งสวนทางไปยังทางม้าลายที่ใกล้ที่สุด ไอสีขาวถูกปล่อยออกมาด้วยความผิดหวัง สัญญาณยังเป็นสีแดงจึงจำต้องรอ รอทั้งที่ใจนั้นลอยลิ่วล่วงหน้าไปยังตึกสูงฝั่งตรงข้ามเรียบร้อยแล้ว กลีบปากบางที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าพันคอสีแดงขบตัวเองอย่างไม่กลัวรอยปริแตก

 

            กี่นาทีแล้วนะ

 

            ไม่อยากหยิบโทรศัพท์ออกมาดูเลย มันทั้งหนาว ทั้งบั่นทอนกำลังใจ พอสัญญาณข้ามถนนเป็นสีเขียวก็เร่งสาวเท้าข้ามตั้งแต่วินาทีแรก ไม่รู้โชคร้ายหรือโชคดีที่วันนี้อากาศติดลบขั้นสาหัสเลยไม่ค่อยมีผู้คนออกมาเดินข้างนอก ไม่อย่างนั้นคงได้วิ่งชนคนเค้าไปทั่วแต่ก็แย่ตรงที่พอเดินเร็วเข้าหน่อยไอเย็นก็บาดผิวจนหน้าชา ถึงอย่างนั้นก็รอไม่ได้ ไม่ควรช้าแม้แต่นิดเดียว

 

            วิ่งผ่านประตูอัตโนมัติเข้าไปในตัวอาคารพอได้ไออุ่นก็ค่อยยังชั่วขึ้นมานิดหน่อย สองมือเรียวขาวปลดผ้าพันคอออกมาถือไว้ จ้องตัวเลขสีแดงไม่นานกล่องโดยสารสี่เหลี่ยมก็เคลื่อนขึ้นมาถึงชั้น 14 เดินเร็ว ๆ ตรงไปยังประตูหนึ่งในสี่บานก่อนจะกดรหัสผ่านเข้าไปโดยไม่รีรอ ทิ้งสัญญาณล็อคให้ทำงานอยู่ด้านหลังส่วนตัวเองก็รีบตรงผ่านทางเดินไปยังห้องด้านใน

 

ห้องกว้างเย็นชืดเพราะคนที่มาถึงก่อนไม่สนใจจะเปิดเครื่องทำความร้อน ต้นเหตุที่ทำให้เขาต้องรีบเร่งนั่งอยู่ตรงโซฟาสีน้ำตาลไหม้ตัวใหญ่ เฟอร์นิเจอร์ชิ้นใหญ่เพียงหนึ่งเดียวของห้องนั่งเล่นกลางบ้านเหลือพื้นที่มากพอให้คนอีกสองถึงสาม หากเจ้าของห้องกลับไม่กล้าที่จะขยับเข้าไปขอแบ่งปันจากอาคันตุกะ คนที่จับจองอยู่ก่อนยังอยู่ในชุดเครื่องแบบ เสื้อนอกสำหรับฤดูหนาวถูกพาดส่ง ๆ ไว้ใกล้พนักโซฟาทับกระเป๋าเป้สีดำข้างใต้ เชิ้ตสีขาวไซส์ใหญ่ชายหลุดลุ่ย เนคไทเส้นที่เขาผูกให้เมื่อเช้าคลายลงมาถึงกลางอก

 

อะไรก็ไม่น่าหวั่นใจเท่าในมือใหญ่ข้างหนึ่งมีโทรศัพท์มือถือเปิดจอสว่างอยู่ ระยะห่างแค่ไม่กี่ก้าวแบคฮยอนก็พอมองออกว่านั่นน่ะแอปพลิเคชั่นนาฬิกาจับเวลา

 

เขามาไม่ทันและ เด็กคนนั้นกำลังโกรธ

 

ร่างเล็กเลี่ยงไปแขวนเสื้อนอกกับผ้าพันคอก่อนจะสูดลมหายใจเรียกความกล้าแล้วกลั้นใจตรงเข้าไปนั่งลงข้างอีกคน มือบางวางบนท่อนแขนคนอ่อนวัยกว่า ลูบเบา ๆ ยามเอ่ยเสียงอ่อน

 

“มาถึงนานหรือยัง?”

 

“.......”

 

“ทำไมกลับมาเร็วนักล่ะ ไหนบอกว่าจะไปดูหนังกับจื่อเทาไง นึกว่าจะกลับช้ากว่านี้เสียอีก”

 

“.......”

 

“ชานยอล” ลากเสียงเรียกร้องความสนใจ พยายามที่จะขยับเข้าไปใกล้หากแต่อีกฝ่ายกลับโยนโทรศัพท์เครื่องหรูไปข้างตัวแล้วลุกขึ้นยืน แบคฮยอนใจหล่นวูบ กลัวความเย็นชาของเด็กตัวโตจนแทบร้อง สองมือยื้อแขนแกร่งของนักกีฬาโรงเรียนไว้ไม่ยอมปล่อย

 

“จะไปไหน?”

 

“.......”

 

“ชานยอล พูดกับพี่หน่อยสิ”

 

“จะกลับบ้าน”

 

“ตะ แต่นี่มันเพิ่งวันพุธ พรุ่งนี้ยังต้องไปโรงเรียน...”

 

“ก็ไปจากบ้าน”

 

“......”

 

“อารมณ์อย่างนี้ใครจะอยู่ได้”

 

“โกรธมากเลยหรือ?” ดวงตาคมดุตวัดมองราวกับว่าแบคฮยอนเพิ่งเอ่ยคำที่ไม่ควรพูดมากที่สุดออกไป ร่างสูงเพรียวปลดมือบางออกจากท่อนแขน คว้าเสื้อนอกมาสวมแต่ก็ค้างไว้เพียงไหล่เพราะจู่ ๆ ก็มีคนสอดแขนเข้ามากอดจากด้านหลัง แรงกอดกระชับพร้อมมือบางที่ลูบแผ่นอกขึ้นลงทำให้ไฟโทสะราความร้อนลงหากยังไม่ดับเสียทีเดียว

 

“ขอโทษ”

 

“.......”

 

“พี่ขอโทษ”

 

“เคยคิดสักนิดไหมว่าผมไม่ชอบ ผมโกรธ” เพราะคิดถึงได้รีบมาไง คนแก่วัยแต่ตัวเล็กกว่าเป็นครึ่งตอบในใจ หากที่ทำคือผงกหัวแรง ๆ แสดงอาการรับรู้ “พอผมบอกจะกลับค่ำ พี่ก็รีบหาเรื่องกลับค่ำด้วย ฉวยโอกาส”

 

“ไม่ใช่แบบนั้น เพื่อนพี่มีเรื่องให้ช่วยจริง ๆ พี่บอกไปแล้วไง เค้าอยากได้ของขวัญให้แฟน พี่แค่ไปช่วยเพื่อนเลือกของ ไม่ได้เถลไถลไปไหนเลย”

 

“ไอ้ที่พี่ไม่กลับบ้านทันทีหลังเลิกงานก็คือเถลไถลป่ะวะ ผมเป็นนักเรียนผมยังรู้เลย แล้วอะไรคือแอบไปโดยไม่บอก นี่ถ้าไอ้เทามันไม่เห็นผมคงไม่รู้ ถ้ามันไม่ถ่ายรูปไว้ได้พี่ก็คงปากแข็งไม่ยอมรับ ทำไมต้องปิดบังกันด้วยวะ ถึงขนาดนี้แล้วบอกมาเลยได้ป่ะล่ะว่ามีไอ้หน้าเหี้ยคนนั้นไปด้วย แม่ง”

 

“นั่นมันบังเอิญ”

 

“โลกกลมสัด ๆ”

 

“ปาร์คชานยอล คนที่กำลังฟังนายสบถคือพี่คนนี้นะ”

 

“ไม่อยากได้ยินก็ปล่อย จะกลับบ้าน”

 

“จะกลับจริง ๆ หรือ?”

 

“จริง”

 

“ไม่กลับได้ไหม?”

 

“ไม่ได้”

 

“.......”

 

“.......”

 

“ถ้า ถ้าได้กลับแล้วจะสบายใจกว่าอยู่กับพี่ที่นี่...”

 

“ไม่สบายใจห่าไรทั้งนั้น!” โดนตวัดเสียงซ้ำคำหยาบให้สะดุ้งอีกหน ชานยอลไม่สนหรอก เขาโกรธ เขาไม่พอใจ เขาอยากพังทุกสิ่งอย่างแล้วก็หนีไปให้ไกลแต่เขาก็ไม่อยากฟังอีกคนพูดเหมือนจะยอมปล่อยเขาไปง่าย ๆ เออ เขามันเอาแต่ใจขั้นงี่เง่า เขารู้

 

แบคฮยอนคลายอ้อมกอด ถอยเท้าออกห่างสองก้าวและปาร์คชานยอลก็กลับตัวมาประจันหน้า ดวงตาเรียวยาวมองใบหน้าคมหวานด้วยความน้อยใจเต็มอัตรา รู้หรอกนะว่าตัวเองผิดที่ไม่บอกอีกคนว่าจะกลับบ้านช้าแต่ปาร์คชานยอลบอกเองว่าจะดูหนังกับเพื่อน เขาก็แค่ไม่อยากรบกวนแล้วก็ไม่อยากให้อีกฝ่ายเสียมารยาทรับสายในโรงหนัง อุตส่าห์คิดเผื่อก็ยังโดนโกรธ สถานการณ์อย่างนี้เขาจะทำยังไงให้ทุกอย่างมันดีขึ้นนะ

 

“ถ้าคิดว่ากลับบ้านแล้วจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นก็ตามใจชานยอลเถอะ รอถ้าอารมณ์ดีขึ้นแล้วก็ค่อยมาคุยกันก็ได้”

 

“เออ ผมไม่อยู่ก็เชิญออกไปเที่ยวกับเพื่อนตามสบาย”

 

“พี่ไม่ไปไหนหรอกจะรอชานยอลอยู่ที่นี่แหละ”

 

“เหอะ” ถูกอีกคนหันหลังให้แบคฮยอนจึงจำต้องจากห้องนั่งเล่นไปยังห้องครัว รอฟังเสียงประตูกระแทกปิดพร้อมน้ำตาที่เจียนหยดเต็มที แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้ยินเสียงคนเดินออกไป กระทั่งออกมาดูอีกครั้งห้องกลางบ้านก็ไร้เงาของปาร์คชานยอลแล้ว ข้าวของที่เคยวางกองก็หายไป แบคฮยอนได้แต่สงสัยแล้วก็เริ่มสนใจประตูห้องนอนที่ปิดสนิท

 

เมื่อกี้ ใครบอกว่าจะกลับบ้าน

 

ใครบอกว่าไม่อยากอยู่แล้ว

 

ใจหนึ่งอยากปล่อยให้งอนต่อแต่อีกใจก็ทนไม่ไหว พอเห็นว่าคนที่ประกาศกร้าวจะกลับบ้านตัวเองยังนั่งสร้างบรรยากาศกดดันอยู่บนเตียงใจมันก็นึกอยากโอ๋อยากเอาใจขึ้นมาอีก บางทีคงเป็นเขานี่แหละที่ทำให้เด็กโข่งเสียนิสัยอย่างทุกวันนี้ ร่างเล็กคลานขึ้นไปบนเตียงแล้วก็ซุกหน้าเข้ากับแผ่นหลังกว้างของเด็กขี้งอน ปาร์คชานยอลไม่มีอาการรับรู้แต่ที่ไม่ลุกหนีก็นับว่าเป็นสัญญาณที่ดี

 

“หนาว”

 

“เปิดฮีทเตอร์ดิ” แบคฮยอนซ่อนยิ้มกับแผ่นหลังกว้าง แนบแก้มกับไอร้อนจากเนื้อตัวเด็กหนุ่ม ไม่ยอมขยับเขยื้อนไปอย่างที่อีกฝ่ายบอก

 

“แค่นี้ก็อุ่นแล้ว”

 

“เมื่อกี้ใครบ่นว่าหนาว”

 

“หมายถึงข้างนอกนั่นต่างหาก ขึ้นมาจากสถานีแล้วก็วิ่งมา ลมตีหน้าชาไปหมด” กล้ามเนื้อแข็ง ๆ เกร็งขึ้นเล็กน้อย คนอย่างปาร์คชานยอลย่อมไม่กลัวที่จะออกปากถาม ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับบยอนแบคฮยอนเขาต้องรู้

 

“รถพี่ไปไหน?”

 

“ให้เพื่อนเอาไป”

 

“แล้วตัวเองก็นั่งรถไฟกลับบ้านงั้น?”

 

“ก็ไม่รู้จะทำยังไงนี่นา ช่วงนี้รถติดมาก ถ้าพี่ขับรถกลับคงมาไม่ทันแน่ ใครกันล่ะที่ขู่ว่าถ้าไม่กลับมาภายในสิบห้านาทีจะอาละวาด” อันที่จริงชานยอลก็แค่บอกว่าจะไม่อยู่รอให้เห็นหน้าอีกเท่านั้นแหละและถึงแบคฮยอนมาไม่ทันเขาก็ไม่ไปไหนหรอก วันนี้ไม่มีอารมณ์จะหนีออกจากบ้าน(แฟน)

 

“ไม่กลับบ้านแล้วนะ”

 

“คิดอยู่”

 

“ชานยอลอ่า ง้อจนไม่รู้จะง้อยังไงแล้วนะ พี่หิวแล้ว หายโกรธเถอะ” ฮีทเตอร์ส่วนตัวของแบคฮยอนพ่นเสียงขึ้นจมูก ทิ้งตัวลงนอนเตียงทั้งที่ยังมีเขากอดซ้อนหลังอยู่ เด็กหนุ่มประท้วงด้วยเสียงอุทานกับมือที่พยายามดันร่างหนาลุกแต่ปาร์คชานยอลกลับแกล้งทิ้งร่างนิ่งไม่ไหวติง

 

“หนักนะ”

 

“ไม่ต้องพูดเลย ผมโกรธมากนะ พี่ไปไหนไม่บอกผมถือว่าจงใจปิดบัง พี่ทำให้ผมรู้สึกแย่ ต้องตามใจจนกว่าผมจะพอใจ” สุดท้ายแบคฮยอนก็ต้องเปลี่ยนไปวาดแขนกอดคอเด็กเอาแต่ใจไว้ ศีรษะเล็กยกขึ้นเล็กน้อย พอให้จมูกชนกับเรือนผมดกดำที่เจ้าของยังงอนไว้ท่าอย่างเหลือเกิน

 

“จะให้ทำยังไงครับ?”

 

“คิดเอาเองได้ไหมล่ะ โตแล้วไม่ใช่? ให้เด็กอย่างผมบอกหมดทุกอย่างแสดงว่าพี่ไม่เคยรู้เลยว่าผมชอบไม่ชอบอะไรหรือควรจะตามใจผมเรื่องไหน”

 

“เด็กเจ้าเล่ห์” คิดว่าคงทับจนพอใจแล้วหรืออยากเปลี่ยนมาเป็นโดนทับบ้างก็ไม่รู้ ปาร์คชานยอลถึงได้พลิกตัวไปนอนข้าง ๆ แล้วคว้าเขาให้พาดขึ้นไปทับอก ฝ่ามือกระด้างเพราะจับลูกบาสเป็นประจำทุกวันไล้ลงไปบีบเคล้นเอวบางเต็มแรง ปากว่ามือถึง ทุกอย่างมาเป็นขั้นตอนอย่างกับวางแผนไว้ล่วงหน้าอย่างนี้จะไม่ให้เขามองว่าเจ้าเล่ห์ได้ยังไง

 

ปาร์คชานยอลลืมไปหรือเปล่าว่าตัวเองเพิ่งสิบเก้า

 

สิบเก้าที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ!

 

“งั้น พี่ทำของชอบให้กินดีไหม? วันนี้อยากกินอะไรครับ”

 

“อยากกินหลายอย่าง”

 

“เช่น?”

 

“เช่น บยอนแบคฮยอน”

 

“ดะ เดี๋ยว ชานยอล เดี๋ยวก่อน ไม่ใช่แบบนี้”

 

“แบบนี้แหละ”

 

“ชานยอล!

 

“ผมหิวแล้ว” หิว แต่เขาต้องโดนเด็กกินนี่นะ โอ๊ย หาความยุติธรรมให้เขาที แบคฮยอนไม่ใช่อาหาร! หากนั่นก็แค่เสียงร่ำร้องในใจที่ไม่มีโอกาสได้ประกาศตัวเอง ริมฝีปากเล็กบางถูกกลีบปากหนาของคนหิวกดทับแกมขบกัดอย่างเอาแต่ใจ อีกคนอ่อนวัยกว่าเกือบสี่ปีแต่ชั้นเชิงนั้นล้ำหน้าแบคฮยอนไปหลายขุม ปากปล้ำจูบไม่พอมือไม้ยังสอดลึกล้วงเปิดไปถึงผิวเนื้อแท้

 

คล่องไปไหม!

 

ปาร์คชานยอลคงพอใจไออุ่นที่ได้รับไม่น้อย เสียงทุ้มจึงครางขึ้นในคอพลางลูบไล้เนื้ออ่อนหนักมือขึ้น ริมฝีปากขบดึงให้แบคฮยอนเปิดปากรับก้อนลิ้นสาก ดึงดันเข้ามากอบโกยความหวานโดยไม่ยอมรับการทักท้วง จูบของปาร์คชานยอลก็เอาแต่ใจเหมือนปาร์คชานยอลนั่นแหละ อยากกินก็ต้องได้กินและแบคฮยอนก็ต้องยอมให้กินด้วย

 

“จะเอาให้ตายเลย”






- CUT -





            สว่างคาตา


             แบคฮยอนครางอยู่ริมขอบหมิ่นเหม่ของผ้านวมผืนหนา ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าจะมีวันที่เขาได้เข้าใจความหมายของวลีข้างต้นอย่างถ่องแท้ ปาร์คชานยอลนี่ทำมาจากอะไร ทำไมถึก ทำไมแกร่ง ทำไมแข็งแรงนัก! เด็กเมื่อวานซืน อ่อนกว่าแบคฮยอนตั้งสามสี่ปีแต่ทักษะบนเตียงคือเหนือชั้นจนคนเกิดก่อนอย่างแบคฮยอนนึกอาย เขาน่ะงก ๆ เงิ่น ๆ ตั้งแต่ครั้งแรกนั่นแหละผิดกับอีกคนที่ดูเชี่ยวตั้งแต่ครั้งแรกแล้วก็ยิ่งร้ายกาจขึ้นตามวันเวลาและจำนวนครั้ง มันมีด้วยหรือคู่รักที่จะมีอะไรกันได้ตลอดคืน  เท่าที่เขารู้ ๆ มามากสุดก็แค่สองหรือสามครั้งไหม ที่ผ่านมาปาร์คชานยอลก็ประมาณนั้น แล้วอะไรคือการที่แบคฮยอนถูกปลุกตลอดคืน ทั้งปลุกก่อนเริ่มและปลุกตอนเริ่มมาได้ครึ่งทางกระทั่งโดนลักหลับตั้งแต่เริ่มจนจบก็ยังมี


            จะได้จำ ต่อไปห้ามแอบไปไหนกับมันอีก


             สรุปที่โหมฟัดแบบไม่ลืมหูลืมตานั่นเพราะหึงสินะ


            ร่างขาวจัดพาหลักฐานของความร้อนแรงที่แฟนเด็กฝากไว้ขยับลงจากเตียงอย่างยากลำบาก หลังจากหลับไปนานจนท้องฟ้าเปลี่ยนสีอาการก็ยังไม่ดีขึ้น ทั้งเจ็บแปลบทั้งร้าวระบมปวดเมื่อยทุกอาการเรียกว่าครบจนอยากสลายร่างให้สิ้นเรื่องสิ้นราว ระหว่างที่กำลังนั่งหน้ามุ่ยรวบรวมพละกำลังเพื่อจะลุกไปแช่น้ำร้อนประตูห้องนอนก็ถูกดันเข้ามา ร่างสูงเพรียวของชายหนุ่มที่ยังไม่โตเต็มวัยสาวเท้าเข้ามาจนชิดก่อนมือเย็นเฉียบจะทาบลงมาบนหน้าผาก ผิวแก้มและซอกคอ


            “ตัวอุ่น ๆ”


            “มือตัวเองเย็นเกินไปต่างหาก” ชานยอลครางรับในคอ


            “ผมออกไปซื้อข้าวต้มมา ลุกไปกินไหวไหมหรืออยากให้เอาเข้ามาในนี้” แบคฮยอนส่ายหน้า เขาไม่หิว ไม่รู้สึกอยากกินอะไรทั้งนั้น ความต้องการอย่างเดียวตอนนี้คือได้การแช่น้ำอุ่นสักหนึ่งชั่วโมงเป็นอย่างต่ำ


            “อยากอาบน้ำครับ”


            “โอเค” จากนั้นก็ถูกอุ้มเข้ามาส่งถึงในห้องน้ำ แฟนเด็กผู้มีพละกำลังอันน่าทึ่งจัดการเตรียมน้ำให้จนฟองฟูฟ่องล้นอ่าง เอาใจด้วยการขัดผิวให้ก่อนจะถอดเสื้อผ้าแล้วตามลงมาแช่ด้วยอีกคน กว่าจะได้ลุกจากตรงนั้นข้าวต้มก็เย็นชืดจนต้องอุ่นอีกรอบ


            แบคฮยอนตามกลิ่นหอมออกมาจากห้องนอน เห็นเพียงเรือนผมสีเข้มโผล่พ้นขอบโซฟาสีดำขึ้นมาบังหน้าจอโทรศัพท์ขนาดห้าสิบหิ้ว ภาพเคลื่อนไหวในจอส่งผลให้จมูกโด่งเล็กย่นยู่ ดูโชว์เกิร์ลกรุ๊ปอีกละ


            “ไปโรงเรียนได้แล้ว” ทันเข้าเรียนช่วงบ่ายก็ยังดี


            “ไม่ไป”


            “จะสอบอยู่แล้วนะ”

 

            “แล้วไง? ผมเหนื่อย เพลีย ไม่อยากไป”


             “กำลังดูไลฟ์เพลินก็บอกมาเถอะ” ใช่สิ พี่แบคฮยอนก็แค่นักศึกษาชายปีสุดท้าย กำลังจะเรียนจบแล้วเข้าสู่วัยทำงานเต็มตัว จะไปสดใสใหม่ฟริ้งอย่างสาว ๆ หน้าขาวปากแดงที่ชานยอลชอบดูได้ยังไงละ เสียงเล็กค่อนขณะที่เจ้าของเสียงเดินผ่านมุมนั่งเล่นไปยังห้องครัวอีกด้าน ปากบางที่บ่นอุบอิบพร้อมอาการย่นจมูกแล้วเชิดคางไปทางอื่นโดยที่คิดว่าเขาไม่เห็นนั้นช่างน่าชังพอกับน่าเอ็นดูจนคนแอบมองร่ำ ๆ อยากโถมเข้าฟัดให้สมความมันเขี้ยว


            ชานยอลหรี่ตารับอาการสั่นในอก


จื่อปากอีกทีพ่อจะกัดแล้วกระชากให้เนื้อหลุดออกมาเลยคอยดู


            ลูกรักของฮิตเลอร์หมายมาดในใจ บังคับสายตาให้กลับมาหาหน้าจอก่อนที่เป้าหมายจะหันมามองเพียงเสี้ยววินาที แบคฮยอนเห็นว่ามีชุดข้าวต้มเตรียมรอไว้เพียงชุดเดียวก็เลยไม่ได้ชวนอีกคนกินด้วย กำลังจดจ่อกับน้องมินอาอยู่อย่างนั้นคงไม่ต้องการหรอกข้าวปลา


            “กินให้หมดดิ” เจ้าของเสียงห้าวกำกับด้วยการเลื่อนข้าวต้มชามใหญ่ที่เหลือมากกว่าครึ่งกลับเข้าหาแบคฮยอนอีกครั้ง


            “ไม่ไหวแล้ว อิ่มมาก” ที่จริงก็ไม่อิ่มอะไรขนาดนั้นหรอกแต่มันปวดเมื่อยไปหมด อยากจะนอน นอนแล้วก็นอนแต่ถ้าไม่อ้างแบบนี้เด็กตัวโตไม่มีทางยอมให้แบคฮยอนวางช้อนแน่ ๆ และพอเขายืนยันพร้อมลูบท้องให้ดูอีกคนก็เลื่อนถ้วยข้าวต้มกลับไปก่อนจะจัดการต่อจนเกลี้ยง ตลอดเวลานั้นแบคฮยอนได้แต่มองตาปริบ ๆ ไม่ได้กินไปก่อนแล้วหรือ?


            ปาร์คชานยอลคนแปลกคว้าถ้วยเซรามิกไปทิ้งไว้ตรงอ่างล้างจาน หันกลับกลับมาดื่มน้ำจากแก้วแบคฮยอนก่อนจะถือแก้วใบนั้นไปเติมน้ำเพิ่ม จนสุดท้ายตรงหน้าแบคฮยอนก็มียาต่างสีต่างขนาดจำนวนสี่เม็ดและแก้วน้ำที่เติมน้ำมาเกือบเต็ม


            “ยาอะไร?”


            “แก้อักเสบกับแก้ปวดเมื่อย ทานเร็ว ๆ ผมจะรีบไปดูทีวีต่อ” แบคฮยอนเกือบจะส่ายหน้าแต่นึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายไม่ชอบและจะเคืองมากถ้าเขาแสดงกริยาเชิงเหนื่อยหน่ายหรือระอาเข้าใส่ ถึงแม้บางครั้งเขาจะไม่ได้ตั้งใจจะสื่อแบบนั้นก็เถอะปาร์คชานยอลผู้เชื่อมั่นในความคิดตัวเองก็ไม่เคยฟังคำอธิบาย บอกแล้วไงว่าเผด็จการเบ็ดเสร็จนิยมของแท้ สิ่งที่ทำได้คือฝืนกลืนยาทั้งหมดเข้าไปแล้วดื่มน้ำตามจนเจ้าเด็กตรงหน้าพอใจนั่นแหละ


            “วันนี้ไม่ต้องไปเรียนนะ นอนพักอยู่ห้องนี่แหละ อนุญาตให้นอนอย่างเดียว ห้ามลุกขึ้นมาทำงานเด็ดขาด” 


“อื้อ” อยากนอนเหมือนกัน


“ทำไมคราวนี้ว่าง่ายจัง”


“เหนื่อย ไม่มีแรงเถียง ถึงพี่ไม่ยอมยังไงสุดท้ายนายก็บังคับอยู่ดี” 


“สรุปคือพี่ไม่เต็มใจ?”


“เปล่าสักหน่อย อย่าทำหน้าโหดนะ พี่กลัว” เด็กโหดขมวดคิ้วฉับ เห็นแววแล้วจะท่าจะไม่ดีแบคฮยอนเลยกระตุกชายเสื้อยืดเนื้อหนาพลางซบหน้าเข้ากับหน้าท้องแข็ง ๆ ของอีกคน ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าแฟนเด็กกำลังพยายามไถ่โทษเรื่องความรุนแรงทั้งหมดทั้งมวลด้วยวิธีการที่เป็นปาร์คชานยอลแบบสุด ๆ 


เอาใจได้เผด็จการแบบไม่มีใครเหมือน


“ชานยอล”

 

“......”

 

“พาไปที่เตียงที พี่อยากนอนแล้ว”

 

“......”

 

“นะครับ”

 

“ไปแปรงฟันก่อน” แฟนตัวโตว่าขณะที่ซ้อนตัวแบคฮยอนผ่านประตูครัวออกไป


มันแปลกใช่ไหมที่เด็กอายุสิบเก้าเป็นฝ่ายกำกับและออกคำสั่งกับคนที่แก่วัยกว่าเกือบสี่ปี แบคฮยอนก็เคยคิดมันแปลกและเขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมความรู้สึกนั้นถึงหายไปเสียดื้อ ๆ อาจจะเป็นเพราะความเคยชินหรือเป็นเพราะปาร์คชานยอลเป็นผู้ใหญ่เกินวัยและเหมาะกับบทบาทของผู้นำมากกว่าเขาแบคฮยอนก็ไม่แน่ใจ


เขาแน่ใจแค่เพียงว่าตอนที่ปาร์คชานยอลปิดเครื่องรับสัญญาณโทรทัศน์แล้วกลับมานอนกอดเขาบนเตียงนั้นมันเป็นความคุ้นเคยที่ทำให้แบคฮยอนมีความสุขที่สุดเลย







#แฟนเด็กcb

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.273K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8,436 ความคิดเห็น

  1. #8319 Ohsehun9494 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 11:37
    แฟนเด็กที่ดืออออ แง อยากได้แบบนี้
    #8,319
    0
  2. #8290 heykiki (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 16:11
    คิดถึงพี่ชานนท์จนกลับมาอ่านsfเรื่องอื่น ๆ บ้างงง ไอเด็กตัวแสบบบ
    #8,290
    0
  3. #8154 ชาอิน ~ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:12
    อื้อหือ ชานยอลแฟนเด็กหึงพี่แบคได้โหดมาก น่ารักกกก
    #8,154
    0
  4. #8070 bambam_pim (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 12:06
    โอ้ย เขินจาตาย
    #8,070
    0
  5. #7922 sunshinyi19 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:44
    หื้ออ น่ารักนะเนี่ย555ปาร์คชานยอลของแบคฮยอน
    #7,922
    0
  6. #7893 areenachesani (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 20:12
    *เด็ก สิ เอ้ออ
    #7,893
    0
  7. #7892 areenachesani (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 20:12
    แฟนเก็กโหดมักจ้าา
    #7,892
    0
  8. #7744 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 12:09
    โหยยยย ความโหดเพราะเป็นห่วงแฟนของชานยอลนั้นนน น่ารักอ่ะ
    #7,744
    0
  9. #7741 Okoy up (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 18:58
    อิจแบคฮยอน
    #7,741
    0
  10. #7538 Linseyyy13 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 01:29
    แฟนเด็กหึงได้โหดมากกก 555
    #7,538
    0
  11. #6855 안시리민 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 11:37
    ชานยอลโหดมาก
    #6,855
    0
  12. #6091 fifteenthapr. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 13:52
    แฟนเด็กดุจังเลยค้าบ พี่แบคหงอยเป็นลูกหมาเลย โธ่
    #6,091
    0
  13. #5788 CBMoa_ss (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 10:00
    โอ้ยน่ารักอยากด้ายแบบนี้
    #5,788
    0
  14. #5680 kriskky (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 09:34
    น่ารักกกกกดกกกกกด อยากได้คนนี้
    #5,680
    0
  15. #5532 Baekons416 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 18:09
    งื้ออออน่ารักกกกกกก
    #5,532
    0
  16. #5391 Salintip Thongsuwan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 10:17
    เพิ่งเจองือ น่ารักก
    #5,391
    0
  17. #4560 XxBMJxX (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 18:35

    งุ้ยยยน้องชานยอลลล

    #4,560
    0
  18. #3988 minmin_95 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 22:25
    น่ารักก
    #3,988
    0
  19. #3962 Pj_panggg (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 23:05
    อยากได้แฟนแบบชานยอล
    #3,962
    0
  20. #3249 Mookateam (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 08:43
    มันดีย์มากเลยยอบอุ่นหัวจัยยย
    #3,249
    0
  21. #3247 _gw_17 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 08:18
    อบอุ่นเกิ๊นนน กิ้ดด
    #3,247
    0
  22. #2998 ชานอย่าแกล้งน้อง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 07:33
    แงงงงงงงง ทำไมเพิ่งมาเจออออออออ
    #2,998
    0
  23. #2551 qAOHNA ♡ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 21:08
    อ้ายยยยยย ไม่ไหวแน้ววววว
    #2,551
    0
  24. #2544 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 17:54

    มีแฟนเด็กที่โหดต้องทำใจน๊า
    #2,544
    0
  25. #1759 มงจงเอีย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2561 / 18:18
    ทำไมน่ารักขนาดนี้นะ
    #1,759
    0