(END) Lovely you เธอน่ารัก ::: ChanBaek

ตอนที่ 16 : Lovely you : เธอน่ารัก ตอนสิบหก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,028
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 213 ครั้ง
    1 ธ.ค. 58













 

 

“ชานยอล”

 

คนตัวโตกว่ารับรู้ด้วยการมองตอบ คุณหนูจับแขนเสื้ออีกฝ่ายดึงให้หยุดเดิน

 

“คุณโชรงเค้ามองตามเราใหญ่เลย คงอยากอยู่ด้วยกันต่อจริง ๆ กลับไปชวนมาด้วยกันดีไหม เรายังไหวนะไม่ได้ง่วงอะไรมาก พอได้อากาศข้างนอกอย่างนี้ก็ตาสว่างขึ้นละ” ชานยอลมองคนตัวเล็กพยายามยืดตัวมองไปในร้านแล้วก็ส่ายหน้า เมื่อตอนเย็นเพิ่งบอกเขาว่าไม่ค่อยสนิทใจกับฝ่ายนั้นตอนนี้ยังไม่สี่ทุ่มด้วยซ้ำก็เป็นห่วงเค้าเสียแล้ว ใบหน้าเรียวฉายแววกังวลจนปิดไม่มิด น้ำเสียงทุกข์ร้อนชวนให้อยากใจอ่อนยอมตามใจแต่ชานยอลคิดว่าคงไม่สมควร

 

“อย่าเลยครับ ผมอยู่ดึกไม่ได้”                            

 

“ชานยอลก็กลับก่อนสิ”

 

“แล้วใครจะไปส่งเพื่อนคุณแบคฮยอนล่ะครับ ถ้าคุณโชรงคุยเพลินจนดึกจะลำบากเวลากลับบ้าน เป็นผู้หญิงกลับดึกคงไม่ดีนัก อันตรายรอบด้าน” คุณหนูเค้าตั้งใจฟังแต่ก็ยังมีทางออก

 

“คุณจุนมยอนก็อยู่ เค้ามาด้วยกันตอนกลับเค้าก็ไปส่งกันเองแหละ”

 

“ประเด็นสำคัญอยู่ตรงประโยคเมื่อกี้หรือเปล่าครับ”

 

“ทำไมอ่ะ?” ชานยอลเลี่ยงไปอีกด้านของรถ เปิดประตูเข้าไปนั่งประจำตำแหน่งคนขับโดยมีเจ้าของตัวจริงมุดเข้ามานั่งข้าง ๆ เสียงแหบนุ่มเร่งเร้า ดวงตาคู่เรียวบอกชายหนุ่มว่าคุณแบคฮยอนไม่รู้ไม่เข้าใจและจะต้องรู้ให้ได้

 

“เปล่าครับ ไม่มีอะไร”

 

“มันต้องมีสิ ไม่อย่างนั้นนายจะพูดออกมาได้ยังไง ชานยอลไม่ใช่คนพูดจาเลอะเทอะนะ เรารู้” ชายหนุ่มคลึงปลายนิ้วกับพวงมาลัยดูเหมือนว่าเขาเองก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองนัก

 

“ผมแค่คิดว่าบางทีคุณแบคฮยอนอาจจะหวงเพื่อน ถ้าเค้าต้องไป เอ่อ เทคแคร์คนอื่น” คุณแบคฮยอนเพิ่งเคืองเขาเรื่องจุนมยอนไปเมื่อตอนมาถึงร้าน คงได้เคืองอีกรอบตอนออกจากร้านนี่แหละ

 

“แล้วมันเกี่ยวกับคุณจุนมยอน เกี่ยวกับคุณโชรงยังไง?”

 

“ก็ผมหมายถึงสองคนนั้น...” ดวงตาเรียวระยับมองชานยอลนิ่ง จากนั้นเรียวคิ้วที่เคยย่นเข้าหากันก็คลายออกช้า ๆ ร่างเล็กพากลิ่นหอมสะอาดห่างออกไปจนติดประตูด้านหลังก่อนกำปั้นเล็กจะหล่นตุบใส่ต้นแขนแกร่งอย่างตั้งใจ ชานยอลไม่ได้สะเทือนแค่น้ำหนักหมัดเล็ก ๆ แต่สะเทือนเพราะดวงตาวาวโรจน์คู่นั้น

 

“เราขอถอนคำพูดที่เคยบอกว่านายไม่เคยพูดจาเลอะเทอะ เพราะนายเพิ่งพูดออกมาชานยอล คนอะไรกันเนี่ย อยากทำร้าย!

 

“ผมขอโทษ บอกว่าจะไม่ล้อแต่ก็เผลอไป” ชานยอลก็เลยรู้ว่าเขาจะหลบเลี่ยงอีกไม่ได้ โทษของการพูดไม่ระวังปาก ไม่กลั่นกรองก่อนเอ่ยออกไปก็กลับมาในรูปแบบความรู้สึกหน่วงลึกในอกแบบนี้ ถ้าคุณแบคฮยอนจะโกรธก็สมควร

 

“เราจะไปหวงคุณจุนมยอนทำไมเล่า ถ้าพวกเค้าชอบกันมันก็เรื่องของพวกเค้า ดีเสียอีกจะได้เห็นคนมีความสุขเพิ่มขึ้น...” ยายนั่นจะได้เลิกยุ่งเกี่ยวกับแฟนคุณแบคฮยอนเสียที ถ้ามันเป็นไปได้อ่ะนะ “เราไม่เคยคิดชอบคุณจุนมยอนจึงไม่เคยคิดหวงเค้า สักนิดก็ไม่เคย จบนะ”

 

“ครับ”

 

“เข้าใจไหม?”

 

“เข้าใจแล้วครับ” ปลายจมูกโด่งเชิดขึ้น มองเสี้ยวเงาจากด้านข้างชานยอลจึงมองได้เต็มตา


“ถ้าวันไหนรู้สึกหวงใครบางคนจนทนไม่ได้ขึ้นมา เราจะบอกนายคนแรก เตรียมใจไว้ได้เลย” ชายหนุ่มยิ้มบาง ยินดีที่ได้รับความไว้วางใจจากเพื่อนตัวขาว ถึงแม้จะไม่ค่อยแน่ใจว่าเมื่อถึงเวลานั้นจริง ๆ เขาจะยินดีกับคุณแบคฮยอนได้อย่างหมดใจหรือไม่ก็ตาม

 

คุณแฟนกลับบ้านไปแล้ว คุณแบคฮยอนปล่อยตัวเองให้ซึมซับชัยชนะเล็ก ๆ อยู่บนโซฟานานจนพอใจจึงเตรียมตัวจะอาบน้ำ ขาซ้ายเหยียบล่วงเขาไปในห้องน้ำกว้างแล้วเสียงเรียกเข้าก็เรียกให้กลับมาหยิบโทรศัพท์ขึ้นรับสาย เพลงนี้บันทึกเอาไว้สำหรับคนเดียว ไอ้คนที่มันทำหน้างอผลุนผลันออกไปจากห้องนี้เมื่อตอนเย็นนั่นแหละ

 

“โทรมาทำไมมิทราบ”

 

( บอส นี่ผมเองนะ )

 

“บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเรียกบอส อย่าเรียกบอส แบคฮยอน บยอนแบคฮยอน คุณแบคฮยอน  จะอะไรก็เลือกเอาสักชื่อ เรียกใหม่!” ปลายสายส่งเสียงครืด ๆ มาก่อนจะเริ่มใหม่ตามคำสั่ง

 

( โอเค ๆ นี่ผมเองนะแบคฮยอน )

 

“ฉันรู้แล้วว่าเป็นนายโอเซฮุน แล้วทำไมใช้โทรศัพท์ของจงอินโทรมา เดี๋ยวนี้พวกนายสนิทกันถึงขั้นใช้โทรศัพท์แทนกันได้แล้วหรือ จดทะเบียนกันไปหรือยัง”

 

( แบคฮยอนอ่า อย่าพูดเรื่องชวนขนลุกสิ ไอ้จงอินมันกำลังเมาหมาอยู่ที่ผับ MOST นะ ) เมา? เมาแล้วยังไง? เกิดมาคิมจงอินไม่เคยเมาหรือไง ทำไมเซฮุนต้องโทรมารายงานคุณแบคฮยอนด้วย คุณหนูรีบแตะปลายนิ้วนวดตรงหัวคิ้ว มั่นใจว่าไร้รอยกดลึกตรงนั้นแล้วก็ตอบกลับไป

 

“เมาแล้วก็พากันกลับบ้านสิ หรือจะอยู่รอให้ไก่แก่แม่ปลาช่อนแถวนั้นหิ้วขึ้นห้อง”

 

( โธ่ แบคฮยอน ไอ้จงอินมันอยู่บ้านใหญ่แถมท่านพ่อท่านแม่ก็ไม่ค่อยชอบให้ลูกชายคนเล็กอาบเหล้าต่างน้ำด้วย จะให้ผมแบกมันไปส่งในสภาพนี้ได้ยังไงล่ะ เสียเครดิตกันพอดี แบคฮยอนมารับมันหน่อยเถอะนะ ถือว่าทำบุญ กุศลจะได้หนุนนำให้ผู้ชายบางคนมันตกหลุมพรางในเร็ววัน )

 

“โอเซฮุน!” นี่ถ้าไม่เห็นว่าเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันกับสุดที่รัก แบคฮยอนจะตามไปเขวี้ยงโทรศัพท์ใส่กะบาลปลายสายอย่างไม่ลังเลเลย “พวกนายไปกินด้วยกันทำไมไม่พากันกลับไปนอนที่คอนโดนาย คุณอาทั้งสองท่านไม่ชอบให้จงอินดื่มจัดก็จริงแต่แค่ค้างนอกบ้านท่านไม่ว่าหรอก นายนั่นแหละโอเซฮุน พาจงอินไปนอนด้วยกันซะ แค่นอนล่ะ อย่าลามไปอย่างอื่น”

 

( มันไม่ได้น่ะสิ คืนนี้ผมมีนัดแล้ว )

 

แบคฮยอนกระแทกลมหายใจออก ได้หญิงแล้วทิ้งเพื่อนสินะโอเซฮุน!

 

( เถอะนะ มารับมันหน่อย เมาไม่รู้เรื่องเลยอ่ะ ไม่รู้ไปเปื่อยเรื่องอะไรมา ดื่มเอา ๆ ไม่พูดไม่จา ถามเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตอบ แบคฮยอนพามันไปค้างที่ห้องเล็กพรุ่งนี้มันฟื้นก็ช่วยถามหน่อยว่ามันเป็นอะไร นะ นะ นะ ผมเลทหลายนาทีแล้วไม่อยากผิดนัด ยังไงจะฝากเด็กในร้านให้ดูแลระหว่างรอนะ ขอบคุณครับผม! ) หนี้ครั้งนี้จะถูกทบต้นทบดอกทันทีที่เจอหน้ากันคราวหน้า แบคฮยอนจับโทรศัพท์ยัดใส่กระเป๋าเปลี่ยนชุดเป็นกางเกงเอี๊ยมยาวเท่าเข่าเพื่อความคล่องตัวแล้วจึงเดินไปกดลิฟต์ ระหว่างรอให้ถึงชั้นล่างก็ควานหากุญแจรถไปด้วย

 

 

ไม่มี

 

 

ดวงตาเรียวกลอกซ้ายขวาในกล่องสี่เหลี่ยมแคบนั้นก่อนจะหลับตาครางผ่านอาการกัดปากยิ้มเขิน คุณแฟนลืมคืนกุญแจให้คุณแบคฮยอนล่ะ ถือติดกลับไปถึงห้องนอนแน่เลยอ่ะ

 

ถ้าเกิดกรณีเดียวกันนี้แต่คู่กรณีเป็นคนอื่นไม่ใช่ชานยอล รับรองว่าคุณแบคฮยอนได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรไปสั่งให้เอามาคืนเสียเดี๋ยวนั้นเวลานั้น แต่เมื่ออีกฝ่ายเป็นชานยอลทั้งหมดที่คุณหนูทำคือรอให้อีกฝ่ายโทรมาบอก รออย่างใจจดใจจ่อ แต่เอ๊ะ ชานยอลไม่มีเบอร์โทรเขานี่นา แสดงว่า คน ๆ นั้นต้องเอากลับมาคืนด้วยตัวเองน่ะสิ

 

 

ฮาเลลูย่าหหหหหหหห์!

 

 

คนตัวเล็กพกรอยยิ้มสดใสไปเกาะเคาน์เตอร์พนักงานต้อนรับแจ้งความจำนงว่าต้องการรถรับจ้างไปผับที่หมาย เวลาผ่านไปตั้งหลายชั่วโมงแล้ว ตอนนี้คุณแฟนคงกำลังหลับสบายไม่รู้ว่าได้หัวใจแถมพวงกุญแจรถของแบคฮยอนติดไปด้วย อย่างน้อยก็พรุ่งนี้เช้าหรือไม่ก็ตอนออกไปทำงานโน่นกระมังถึงจะรู้ตัว หรือไม่ก็อาจจะไม่รู้ตัวเลย

 

ดี คุณแบคฮยอนจะได้ทวงต่อหน้าโชรงที่ร้านหนังสือ

 

เวลาล่วงเข้าสู่เขตของวันใหม่แล้ว แบคฮยอนไม่เข้าใจเลยว่าเซฮุนนัดผู้หญิงประเภทไหนถึงได้เจอกันตอนดึกดื่นแถมยังเป็นคู่นัดที่ทำให้เจ้านั่นยอมทิ้งเพื่อนสนิทให้นั่งคอพับอยู่ในมุมร้านเหล้าได้ แบคฮยอนเหยียบเท้าเข้าไปใกล้ พนักงานที่ดูแลจงอินยิ้มสุภาพรายงานว่าคุณลูกค้าเพิ่งหลับไปอีกรอบหลังจากพยายามสั่งเหล้าเพิ่มแล้วไม่สำเร็จ คุณหนูตัวขาวพยักหน้ารับยื่นธนบัตรให้เพื่อตอบแทนน้ำใจพลางสั่งให้แบกซากลูกผู้น้องไปถึงรถ ดีที่เขาไม่ขับรถมาจะได้ไม่ต้องจอดรถจงอินทิ้งไว้ที่ร้าน แบคฮยอนล้วงกุญแจออกมาจากเป้สีดำ ชี้ให้พนักงานส่งคนเมาไปที่เบาะหลัง ตัวเหม็นเหล้าเหมือนบ่มมาแรมปีใครจะยอมให้นั่งใกล้ เชิญนอนให้สบายเต็มเบาะหลังเลยนะไอ้น้องขี้เมา

 

แบคฮยอนขับรถถึงคอนโดอย่างปลอดภัยแม้ระหว่างทางจะมีเสียงละเมอจากเบาะหลังให้ระแวงบ้างแต่ก็ยังสามารถประคองรถเข้าจอดได้โดยไร้ความเสียหายใด ๆ ร่างเล็กถอนหายใจยามมองระยะทางระหว่างจุดที่จอดกับประตูเข้าตึกเพราะรถจงอินไม่ใช่รถเจ้าของร่วมของตึกเลยต้องจอดไกลหน่อย คุณหนูประมาณแล้วคงไม่สามารถแบกคนไร้สติไปถึงห้องได้แน่นอน ตัดสินใจได้ในนาทีนั้น แบคฮยอนกวักมือเรียกพนักงานรักษาความปลอดภัยทันที

 

“ครับผม?”

 

“ช่วยแบกนายคนนี้ขึ้นไปบนห้องให้หน่อย คนเดียวไหวไหม” พนักงานในชุดประจำตำแหน่งตอบรับแข็งขัน แบคฮยอนเลยให้สัญญาณว่าเชิญจัดการได้ตามสบาย รอจนจงอินออกมายืนตาปรือนอกรถแล้วจึงกดล็อค เดินนำไปยังโถงหน้าลิฟต์ กำลังจะผ่านเข้าไปอยู่แล้วเสียงต่ำ ๆ ก็ดังขึ้นเสียก่อน

 

“แบคฮยอนน่า ไปไหน...มา...” แบคฮยอนหันกลับไปแล้วแทบแหกปากร้องลั่น ไอ้น้องขี้เมามันสลัดหลักยึดเก่าโถมตัวเข้าหาเขาเต็มรัก ร่างเล็กไม่ทันได้ตั้งหลักเลยเซถอยไปหลายจังหวะกว่าพี่ยามคนเดิมจะดึงจงอินกลับไปได้คนตัวเล็กก็เกือบหงายหลังเอาท้ายทอยน็อคพื้น ถึงอย่างนั้นคนเมาก็คือคนเมาใครจะถือเป็นโทษโกรธเคืองได้ลงคอ

 

“เหอะ เลือกเวลาได้สตินะ ถึงบ้านปุ๊บลืมตาปั๊บ”

 

“ไปไหนมาาา...”

 

“จะไปไหน ก็ไปรับนายน่ะสิ เมาจนเดือดร้อนคนอื่นไปทั่ว พอนะ ไม่ต้องเข้ามาใกล้เหม็นเหล้า” จงอินหัวเราะหึ ยอมให้ยามประคองเข้าไปในลิฟต์ แบคฮยอนกดปิดประตูระหว่างรอไอ้คนเมามันก็มีหน้ามาครางเพลงซะเพลินหู

 

“คุณผู้ชายเสียงเพราะนะครับ ร้องเพลงเก่งแบบนี้เป็นนักร้องได้สบาย” แบคฮยอนกระตุกยิ้ม “อย่างหมอนี่เป็นนักร้องไม่ได้หรอก ร้องเพลงได้แต่ไม่เคยสนใจมนุษย์หน้าไหน ปากคอเราะร้ายที่สุดในโลก ดีไม่ดีจะไปทำให้แฟนคลับน้ำตาตก”

 

“แต่เดี๋ยวนี้เค้าว่าผู้หญิงชอบคนเลว แบดบอยอะไรแบบนั้นนะครับ”

 

“ไม่รู้เหมือนกัน บังเอิญว่าแฟนผมเป็นคนดี ดีมาก ๆ ด้วย”

 

“คุณแบคฮยอนก็เป็นคนดีนะครับ ขนาดแฟนไปดื่มเหล้าจนเมายังใจดีไปรับกลับมาเลย” คุณแบคฮยอนกะพริบตาปริบ มองรอยยิ้มคนพูด มองมือไอ้คนเมาที่ยังไม่เลิกไขว่คว้าตัวเขาแล้วก็ถอนใจแบบไม่คิดจะสำรวมกริยา

 

“คนนี้น่ะน้องชาย ไม่ใช่แฟน”                            

 

“อ้าว อย่างนั้นหรือครับ ขออภัยครับผม”

 

“แฟนคือคนที่มาเมื่อตอนเย็น จำได้ไหม คนที่ขับรถออกไปให้น่ะ คุณโบกให้สัญญาณอยู่ต้องเห็นสิ” ไม่รู้ว่าเป็นเพราะหน้าที่การงานที่ต้องสังเกตลูกบ้านทุกคนหรือไม่ พนักงานรักษาความปลอดภัยคนนั้นฟังแล้วก็ร้องอ๋อทันที

 

“คุณผู้ชายคนนั้นนั่นเอง คนที่ตัวสูง ๆ หล่อดีนะครับเสียแต่เวลาไม่ยิ้มหน้าดุไปหน่อย”

 

“ไม่ดุหรอก ใจดี”

 

“ครับ ผมเห็นหลายครั้งแล้ว ขี่เวสป้าสีน้ำตาลใช่ไหมครับ ยังเคยคิดเลยว่ารถมอเตอร์ไซค์คุณเค้าแต่งเท่ดี” คุณแบคฮยอนยิ้มกว้าง พยักหน้าเร็ว ๆ

 

“ใช่ไหมล่ะ นั่นเค้าแต่งเองทั้งหมดเลยนะ เรียนวิศวะฯ น่ะ ครั้งต่อไปถ้าเค้ามาก็ช่วยดูแลให้หน่อยนะ อนุญาตให้เอารถมาจอดที่ล็อตของผมได้เลย ไม่ต้องแลกบัตรก็ได้” พออีกฝ่ายรับคำเสียงเข้มแบคฮยอนก็ยิ้มพอใจ ริมฝีปากบางพรายยิ้มกับเงาสะท้อนจากกระจกเงา มีความสุขกับการได้ประกาศความสัมพันธ์(ในอนาคต)กับบุคคลที่สามจนอารมณ์ดีพอจะฮัมเพลงออกมาบ้าง แบคฮยอนหยิบธนบัตรตอบแทนน้ำใจในจำนวนที่ทำให้คนรับยิ้มแก้มแทบแตก หากก็นับว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยนักกับความสะดวกสบายและสิทธิพิเศษที่ชานยอลจะได้รับในการมาเยือนที่พักครั้งต่อไป ชานยอลควรเป็นคนพิเศษเหมือนที่คุณแบคฮยอนเป็นในที่แห่งนี้

 

คุณหนูมีความสุขกับภาพฝันในอนาคต

 

หารู้ไม่ว่าคนที่คิดถึงได้มาเยือนถึงถิ่นเรียบร้อยแล้ว

 

รถเวสป้าคันเท่เลี้ยวเข้ามาในลานจอดรถพอดีกับตอนที่อุบัติเหตุเล็ก ๆ ในโถงหน้าลิฟต์เกิดขึ้น เพราะมัวแต่ตกใจกับการกอดรัดของน้องชายคนตัวเล็กจึงไม่ทันเห็นว่าชานยอลชะลอความเร็วรถแล้วมองเข้ามา ชายหนุ่มรู้ดีว่าเที่ยงคืนกว่ามันดึกเกินเวลาคืนกุญแจแต่ในพวงตุ๊กตานั้นมีกุญแจอย่างอื่นอีกสองดอกรวมอยู่ด้วย เขาเกรงว่าเจ้าของอาจจำเป็นต้องใช้ พอรู้ว่าตัวเองยัดใส่เป้ติดไปถึงบ้านก็รีบเอามาคืนให้ อาจต้องเสียมารยาทโทรขึ้นไปปลุกเจ้าของห้องแต่ไม่คิดว่าคุณหนูตัวขาวจะยังไม่ได้ขึ้นห้องเช่นกัน

 

ชานยอลมองเห็นภาพนั้นชัดเจนแต่ไม่สามารถระบุได้ว่าเจ้าของร่างสูงเพรียวคนนั้นเป็นใคร เมื่อคนทั้งสามเข้าลิฟต์ไปแล้ว เขาจึงตัดสินใจฝากกุญแจเอาไว้ที่แผนกต้อนรับ จากนั้นก็ใช้เวลากับการขับรถรับลมยามดึกอีกเกือบชั่วโมง

 

 

 



 

 



 

 

#lovelycb

 

 

ที่รัก พี่แต่งเรื่องนี้จบแล้วก็จริงแต่การปรับเปลี่ยนพี่ชานคนจนกับคุณแบคฮยอนก็ต้องใช้เวลาและความละเอียดในการเกลาเนื้อหา อัพวันละตอน บางวันสองตอนนี่ก็โอเคแล้วเนาะ เยอะกว่านี้พี่ว่าพี่จะไม่ไหว พี่แก่แล้ว พี่ต้องทำงานให้นายด้วยจ้ะ ไม่งอแงน้อออ 

อันนี้พี่หมายถึงคนที่พูดจาไม่น่ารักนะคะ ส่วนคอมเม้นต์ที่บอกอยากอ่านวันละหลาย ๆ ตอนหรืออยากให้อัพอีก ๆ แต่มาแบบคร่ำครวญ เฮฮา ขำขัน อันนี้พี่ชอบ 55555

 

ขอบคุณทุกการอ่านและทุกคอมเม้นต์เลย

 

^^

 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 213 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,829 ความคิดเห็น

  1. #5818 Pinkkaboo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 14:01
    ได้กลิ่นตุๆ;-;
    #5,818
    0
  2. #5792 EATWELL (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 16:22

    เอาจริงเครียดเรื่องชานยอลนะแต่ตลกแบคมากกว่า ขำตอนแนะนำกับกับพี่รปภ55555555555

    #5,792
    0
  3. #5774 unyasssss (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 16:31
    จงอินไม่ได้ชอบแบคใช่มั้ยอ่ะ มันจะแปลกๆอะดิ ดูแลกันมาตั้งแต่เด็กๆแต่โตมาละชอบอ่ะ เป็นญาติกันด้วยประเด็น ขอให้แค่หวงน้องเหอะ555
    #5,774
    0
  4. #5753 YunewG (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:56

    ชิบหายแล้วววววคุณหนู ตายๆๆๆ เรื่องน้องชายนี่ต้องบอกให้คุณพระเอกรู้แล้วหรือเปล่า ยังไงดีคุณหนู,, นี่ก็แอบสงสารคนเมานะคะ ถ้าเป็นเรื่องขึ้นมา คงจะโดนหนัก แหะ
    #5,753
    0
  5. #5719 pbcy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 10:02
    อย่าเข้าใจผิดก็พอนะพี่ชาน คุณหนูบยอนรักพี่คนเดียววว
    #5,719
    0
  6. #5667 Okoy up (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:23
    เอาแล้วววว พี่ชาานน
    #5,667
    0
  7. #5639 areenachesani (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 12:47
    เอ้าา พี่ชานน
    #5,639
    0
  8. #5571 Gift614 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 18:46

    ตามหาไรท์ที่ทวิสไม่เจอค่ะ ไรท์เปลี่ยนทวิสรึเปล่าคะ

    #5,571
    0
  9. #5554 ฮุนนน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 19:16

    ทบทวนความรู้สึกตัวเองต่อไปปปจ้าา

    #5,554
    0
  10. #5536 S.takky (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 23:15
    จงอินนี่เริ่มไม่ใช่ละ ไปหาเซฮุนเถอะนะ !
    #5,536
    0
  11. #5511 kmxiioxe_ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 00:12
    โอโห้ยว่าแล้วเชียวว่าชานยอลต้องเห็น ละแบบคิมจงอินนจะคิดไปไกลกว่าคำว่าพี่น้องแล้วนะ!
    #5,511
    0
  12. #5426 Pinkuplatong (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 11:57
    แง่ คุนชายคิมหวงพี่อ่ะ สงสารคุนชาย คุนชายแอบรักพี่ป่าวเนี่ย
    #5,426
    0
  13. #5389 sweetticb (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 07:55
    ชานยอล ผิดที่ผิดเวลาไปหมด
    #5,389
    0
  14. #5348 Intelligence- (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 01:42
    ว๊ายยยต่ายยยยแล้วววววววว ชานนอลคนดีอย่าเข้าใจผิดโนะะ นั่งคิมจงดำเพื่อนชานยอลไงงงง
    #5,348
    0
  15. #5312 Cakid_ting (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 20:17
    โอ้มายก๊อตตตต-0-
    #5,312
    0
  16. #5267 ❤ Willis ❤ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 21:11
    หวังว่าชานยอลจะไม่เข้าใจคุณหนูแบคผิดนะ 
    #5,267
    0
  17. #5223 pim pimmi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 08:24
    จะเป็นไงต่ออ่ะ
    #5,223
    0
  18. #5198 irxs-devine (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 18:46
    จะเกิดอะไรขึ้นนน
    #5,198
    0
  19. #5145 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 17:18
    ไม่นะชานยอลลลล55
    #5,145
    0
  20. #5110 ปุปปัป (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2559 / 17:07
    เอาแล้ว
    #5,110
    0
  21. #5099 ปุปปัป (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2559 / 23:59
    เชิดหน้าเลยนะคุณแบคฮยอน
    #5,099
    0
  22. #5085 TheMoush (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 23:32
    จงอิ๊นนนนนนนน!!
    #5,085
    0
  23. #5061 aonniieeee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 17:01
    กลัวชานยอลเข้าใจผิด แงงงง งานนี้มีตึงใส่คุณแบคฮยอนแน่นอน
    #5,061
    0
  24. #5016 geejajaa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 02:24
    รอดตัวไปนะคุณหนูบนอนนน

    ชานยอลไม่เห็นหน้าชัดๆ

    รอดตัวไปได้ฉิวเฉียดเลย
    #5,016
    0
  25. #4964 joylnr (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 23:28
    ชานยอลจะเข้าใจผิดไหมมมม จงอินนนน กลัวจงอินเสียใจอ่าา
    #4,964
    0