(END) Lovely you เธอน่ารัก ::: ChanBaek

ตอนที่ 14 : Lovely you : เธอน่ารัก ตอนสิบสี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,866
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 235 ครั้ง
    30 พ.ย. 58









 



“คุณแบคฮยอน”

 

“ครับ” ได้แต่รับคำอย่างเลื่อนลอยแล้วมองอีกคนก้าวเข้ามาหา

 

“หายแล้วจริง ๆ หรือ ทำไมถือของแค่นี้ไม่ไหว” ชานยอลติงแย่งแก้วจากมือเล็กไปวางรวมกับชิ้นอื่นในชุดเดียวกัน ทุกภาพในมโนนึกของคุณหนูถูกตัดฉับราวกับมีสวิตช์ปิด

 

“หายแล้ว เรา ตกใจนิดหน่อย”

 

“ผมขอโทษครับ ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณตกใจ แค่คิดว่าจะเข้ามาช่วย” เจ้าบ้านที่ดีเค้าไม่ให้แขกต้องลำบากเรื่องต้อนรับขับสู้หรอกแต่พอคนหล่อเขามีใจห่วงหาอุตส่าห์เดินตามเข้ามาจะให้คุณหนูใจร้ายบอกปัดได้อย่างไร แบคฮยอนปล่อยแก้วให้ชานยอลรับไปตัวเองก็หันไปเปิดตู้อีกใบจะหยิบกระปุกชาออกมา คนที่ตามมายืนซ้อนด้านหลังก็ดึงไปถือเองอีก คุณหนูเม้มปากยิ้ม คลอเคลียเดินตามไม่ห่าง ปากก็ถามเสียงใส

 

“ชานยอลมากับคนนั้นได้ยังไง?” ชานยอลกวาดตามองคำแนะนำด้านข้าง แบคฮยอนคงไม่รู้ตัวว่าการชะโงกหน้าเข้ามาใกล้นั้นทำให้ลมหายใจอุ่นเป่ารดช่วงแขนแกร่ง ดวงตาคมยิ่งตั้งใจมองระดับน้ำที่เพิ่มสูงขึ้น ทบทวนอยู่ชั่วลมหายใจถึงได้ย้อนถาม

 

“ใครครับ พี่จุนมยอนหรือคุณโชรง” แบคฮยอนหยิบคุ้กกี้เข้าปาก อีกชิ้นส่งให้คนชงชา

 

“คุณโชรงสิ คุณจุนมยอนน่ะเรารู้ว่าชานยอลเป็นรุ่นน้องเค้าแล้วชานยอลก็ทำงานที่ร้านดอกไม้วันนี้จะมาด้วยกันก็ไม่แปลก แต่คุณโชรง ชานยอลไปเจอเค้าได้ยังไง นัดกันหรือ?”

 

“ไม่ได้นัดครับ”

 

“แล้วมาด้วยกันได้ยังไง” ชานยอลชำเลืองมอง มุมปากสีเข้มกดลึก แบคฮยอนจ้องดวงตาคมหวานด้วยความอยากรู้ จ้องนานเข้าก็ไหวตัวขึ้นมาเอง

 

“อ่า ขอโทษนะ เราถามเยอะเกินไปใช่ไหม”

 

“คุณโชรงไปหาเพื่อนแถวนั้นเลยแวะไปที่ร้านครับ”

 

“เหรอ” ผู้หญิงอะไรใช้มุขซ้ำ ไร้การสร้างสรรค์สุด ๆ

 

“คุณแบคฮยอนไม่พอใจที่ผมพาเค้ามาหรือครับ” คนตัวเล็กทำหน้าครุ่นคิดพลางปัดเศษคุ้กกี้ออกจากมือ “ก็ไม่เชิง แต่เราไม่ค่อยสนิทใจกับเค้า คือมันยังติดใจเรื่องที่เค้ากระโจนเข้าหาวันนั้นน่ะ ไม่รู้สิ ถ้าตรงนั้นมีกล้องวงจรปิดเราก็อยากไปขอดูภาพย้อนหลังนะ คือ คุณโชรงเค้าดูแปลก ๆ เวลาอยู่กันสองคนเค้าไม่ค่อยเหมือนเวลามีคนอื่นอยู่ด้วย เราเลยไม่รู้จะวางตัวยังไง”

 

“เค้าเป็นยังไง?”

 

“ไม่ค่อยพูดหรอก ถ้าพูดก็พูดจาแบบแปลก ๆ ชอบเอาเรื่องชานยอลมาเล่าหรือมาถาม พอเราตอบไม่ได้เค้าก็ทำเหมือนชนะเราอย่างนั้นแหละ เราเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นานจะไปรู้เรื่องชานยอลดีเท่าเค้าได้ยังไงใช่ไหม ไม่เข้าใจเลย” หยิบใบมิ้นท์ออกมาเด็ดใส่แก้วเครื่องดื่มจนพอใจแล้วก็เลื่อนเข้าหาตัวแต่ชานยอลฉวยไปถือด้วยมือเดียว อีกมือรั้งขอบแขนเสื้อคุณหนูเอาไว้

 

“เค้าทำแบบนั้นทุกครั้งที่เจอคุณแบคฮยอนเลยหรือเปล่า?” คุณหนูส่ายหน้า

 

“อึ๊ เปล่า แต่ล่าสุดเค้าถามเราว่ารู้ไหมคะว่าชานยอลชอบดอกลาเวนเดอร์มาก ขนาดน้ำยาล้างรถยังเป็นกลิ่นลาเวนเดอร์ เราก็เลยงงใหญ่ ไม่รู้ว่าลาเวนเดอร์กับการเป็นเพื่อนกันมันเกี่ยวกันยังไง แต่ก็นั่นแหละ เค้าอาจเป็นคนแบบนี้อยู่แล้วก็ได้ เราไม่เคยรู้ไม่เคยพบเลยไม่ชิน ถ้าชานยอลคบกับเค้าได้เราก็คงไม่เป็นไร”

 

“ผมไม่ได้คบกับเค้า”

 

“อ้าว ไหนบอกเป็นเพื่อนกันไง”

 

“ก็พูดให้ชัดสิครับ ใครมาได้ยินเข้าผู้หญิงเค้าจะเสียหาย” เชื่อเถอะว่าผู้หญิงเค้าอยากเสีย แบคฮยอนบอกใครไม่ได้เสียด้วยว่าอยากให้โชรงมาได้ยินเรื่องที่พูดกัน น่าเสียดายที่ผู้หญิงคนนั้นไม่ตามเข้ามา ไม่อย่างนั้นคงแทบกระอักเลือด พอได้คุยเรื่องที่ตั้งใจไว้ก็ตัดใจจากความใกล้ชิดอีกครั้ง ยากหน่อยเพราะนานทีถึงจะมีโอกาสยืนกระหนุงกระหนิงกันในห้องครัว โรแมนติกซะไม่มีอ่ะ

 

“ออกข้างนอกกันเถอะ แขกรอจนคอแห้งละ โอ๊ะ เกือบลืมเค้ก เราถือเอง ๆ”

 

โชรงมองสองร่างเดินคู่กันออกมาจากประตูห้องครัวแล้วก็รีบยื่นมือออกไปรีบถาดขนมจากเจ้าบ้าน หญิงสาวหายใจสะดุดเมื่อเห็นประกายระยิบระยับในหน่วยตาเรียว ชานยอลนั่งกับหล่อนอยู่ดี ๆ แท้ ๆ แบคฮยอนยังมาแย่งไปได้ ตอนเขาลุกขึ้นแล้วบอกให้จุนมยอนชวนหล่อนคุยไปก่อนโชรงนึกว่าเขาอยากเข้าห้องน้ำ ที่ไหนได้เดินลิ่วตามก้นไอ้เด็กบ้าไปหน้าตาเฉย โชรงจะตามไปก็ทำไม่ได้ ทิ้งจุนมยอนเอาไว้คนเดียวก็คงไม่เหมาะ อีกฝ่ายเองก็อุตส่าห์หยิบนิตยสารส่งให้ถึงมือ หล่อนต้องข่มใจนั่งนับเวลาจนอกแทบแตก สุดท้ายชานยอลก็กลับมาพร้อมเจ้าของบ้านอย่างที่คิด

 

คุยอะไรกันตั้งนานนะ

 

“ขอโทษที่ให้รอนะครับ ไม่มีเครื่องดื่มเตรียมไว้เลยต้องชงชาใหม่ คุณโชรงชอบของหวานไหม ถ้าชอบลองทานเค้กนี่สิครับ เพื่อนผมเปิดร้านกาแฟแล้วก็เป็นพาทิซิเยต์เองด้วย”

 

“เหมือนกันเลยค่ะ ฉันมีเพื่อนเปิดร้านกาแฟใกล้ร้านดอกไม้ของคุณจุนมยอน วันนี้ก็เพิ่งไปหามา”

 

“บังเอิญจังเลยนะครับ” เจ้าของห้องเลือกนั่งโซฟาตัวเดียวกับจุนมยอน จากจุดที่นั่งแบคฮยอนสามารถมองหน้าคนที่จับจองฝั่งตรงข้ามโดยไม่ต้องแอบซ่อน ชานยอลยังคงรักษาความสุขุมได้เหมือนเดิมแต่ดวงตาคมหวานคู่นั้นจริงจังกับการมองโชรงมากขึ้น คุณหนูเห็นโชรงเผลอไปสบตาคนหล่อแล้วก็ก้มหน้ายิ้ม ผู้หญิงคนนั้นเสยผมแก้เก้อแถมยังชำเลืองมาทางคุณแบคฮยอนเหมือนเขินอีก แบคฮยอนแนบยิ้มกับขอบแก้วชา ถ้าโชรงคิดอวดเขาด้วยจังหวะสบตานั่นล่ะก็ แบคฮยอนขอเชียร์ให้เธออวดซ้ำสองซ้ำสามได้เลย เอาให้บ่อย ขอแบบชัด ๆ ชานยอลจะได้ยิ่งมั่นใจในความรู้สึกของเพื่อนร่วมงานคนนี้

 

“คุณจุนมยอนกับผู้ช่วยมือหนึ่งมาแบบนี้ ใครดูร้านครับ”

 

“ผู้ช่วยอีกคน พอรู้ว่าคุณแบคฮยอนไม่สบายผมก็ส่งร้านให้เค้ารับผิดชอบแล้วก็ชวนชานยอลมาด้วยกัน รู้ไหม ตอนแรกหมอนี่ไม่ยอมมา ชวนยังไงก็ไม่ยอมอยู่นั่นล่ะ จะให้ผมคลำทางมาหาคุณแบคฮยอนคนเดียว” แบคฮยอนหน้าเหวอ ดีใจจนอยากยิ้มกว้าง ๆ เพียงแค่บทสนทนานั้นมีชื่อคุณแฟนเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่ไอ้เรื่องที่ชานยอลไม่อยากมาหาแถมยังปล่อยให้คนอื่นมาหาคุณแบคฮยอนถึงห้องนี่มันไม่ค่อยชอบมาพากลนะ

 

“ทำไมชานยอลไม่อยากมาล่ะ”

 

“ไม่ใช่ไม่อยากมา ผมแค่...มันเป็นเวลางาน จุนมยอนไม่อยู่คนหนึ่งแล้ว ผมก็ควรอยู่ช่วยเพื่อนร่วมงาน” เหตุผลของคนดี แบคฮยอนฟังแล้วแทบจะตบตีตัวเองเป็นการลงโทษที่กล้ากล่าวหาความบริสุทธิ์ใจของคนตัวโต ร่างขาวยืดตัวขึ้นเล็กน้อย เสี่ยงมากกับคำถามต่อไปนี้ แต่ก็อยากรู้อ๊ะ >////<

 

“แล้ว ทำไมเปลี่ยนใจมาล่ะ...”

 

“เออ นั่นสิ พี่ก็ยังไม่รู้เลยนะว่าตกลงนายเปลี่ยนใจเพราะอะไร” ชานยอลจิบชาช้า ๆ ส่ายหน้าแทนความหมายหลากหลาย ไม่อยากตอบ ไม่มีคำตอบหรืออาจเป็นไม่มีอะไรสำคัญให้พาดพิงถึง แบคฮยอนลุ้นใจระทึก นึกเข้าข้างตัวเองว่าคุณแฟนอาจคิดได้ในตอนหลังว่าไม่ควรให้คนอื่นมาหาคุณหนูถึงห้อง ไม่ควรเปิดโอกาสให้ใครได้อยู่ตามลำพังกับคุณแบคฮยอน ชานยอลหวงโดยไม่รู้ตัวเลยเป็นคนพาจุนมยอนมาเองแต่ไม่กล้าแสดงความรู้สึกออกมาตรง ๆ เลยได้แต่นิ่งไว้ โอย แค่คิดแบคฮยอนก็ต้องกดปลายเท้ากับพื้นกันตัวลอยแล้ว

 

“เพราะอะไรวะชานยอล” นั่นสิ เพราะอะไร!

 

“เพราะคุณจุนมยอนบอกว่าการเอาดอกไม้มาส่งให้คุณแบคฮยอนก็ถือว่าเป็นการทำงานให้ทางร้านอย่างหนึ่งไงคะ ชานยอลเลยยอมมาด้วยกัน” คนถูกถามไม่ยอมตอบแถมคนที่ตอบให้ยังเฉลยความจริงที่คุณแบคฮยอนไม่อยากฟังแม้แต่น้อย คุณหนูระบายลมหายใจออกซ้ำเติมอาการเหี่ยวเฉาสาหัสในอกก่อนจะจิบชาแก้ช้ำในไปสองอึกใหญ่

 

“อ๋อ ยอมมาเพราะงานนั่นเอง”

 

“คุณจุนมยอนน่ะ เป็นคนบังคับน้องแท้ ๆ แต่กลับจำไม่ได้นะคะ” จุนมยอนหัวเราะร่วน ไม่มีใครสังเกตอาการเม้มปากพร้อมตวัดตาของคุณหนูตัวขาว ชานยอลเองโดนสายตานั้นเข้าไปเต็มอกก็ได้แต่นั่งสูดลมเข้า ทดแทนความรู้สึกหนักอึ้งที่โจมตีโดยฉับพลันเท่านั้น

 

“กลับก่อนนะ มีงานค้างอยู่ที่ร้าน” ชานยอลไม่รู้ว่าอาการคล้ายไม่พอใจนั้นหมายถึงอะไร ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองว่าคุณหนูเคืองเพียงเพราะเหตุผลธรรมดาที่เกี่ยวกับตน ในขณะเดียวกันก็ไม่อาจทนมองคนตัวเล็กใช้สายตาตัดพ้อโดยไม่รู้สึกอะไรได้ ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเห็นเจ้าของบ้านทำหน้าหมองก็ชะงักไปอีก

 

มึงจะเอายังไงแน่ปาร์คชานยอล!

 

“ฉันกลับด้วยนะคะ” ปาร์คโชรงร้องขอ

 

“จะรีบกลับกันทำไมวะชานยอล พี่บอกแล้วว่ามากับพี่ก็ถือว่ามาทำงาน นายเลิกห่วงร้านสักพักได้ไหม ขยันจนไม่รู้ใครเป็นเจ้าของใครเป็นเพื่อนเจ้าของแล้ว ส่วนคุณโชรง อย่าเพิ่งกลับเลยครับ ผมอยากชวนทานข้าวเย็นด้วยกันสักมื้อ หวังว่าคงไม่ปฏิเสธนะครับ”

 

“ฉัน เอ่อ...” โชรงอ้ำอึ้ง หญิงสาวไม่อยากเสียโอกาสดี ๆ แบบนี้แต่ก็ไม่กล้าตัดสินใจลงไปทันที เกิดหล่อนยืนยันจะกลับแล้วชานยอลเปลี่ยนใจอยู่ต่อล่ะ แล้วถ้าหล่อนสมัครใจอยู่ต่อแต่ชานยอลยืนกรานที่จะกลับ โชรงคงเสียโอกาสไปอย่างน่าเสียดาย หญิงสาวเลยหันไปมองชายหนุ่มคล้ายขอความเห็น พอเขาทอดสายตามองตอบแน่วนิ่ง...คล้ายกำลังครุ่นคิด โชรงก็ใจชื้น หรือชานยอลจะเห็นความสำคัญของเพื่อนคนนี้มากกว่าเมื่อก่อนแล้วนะ

 

“เอายังไงดีคะ? ชานยอลจะอยู่ไหม?”

 

“คุณโชรงล่ะครับ ถ้าคุณอยากอยู่ต่อก็คงไม่เป็นปัญหาเพราะพี่จุนมยอนคงไปส่งคุณถึงบ้าน”

 

“แล้วชานยอลจะกลับเลยหรือคะ?” ดวงตาคู่โตยิ่งดำเข้ม คิ้วย่นเข้าหากัน จุนมยอนนั่งไขว่ห้างรอข้อสรุปส่วนแบคฮยอนวาดปลายนิ้ววนเหนือขอบแก้ว คุณหนูยิ้มบาง ๆ จากเคืองคุณแฟนเรื่องสาเหตุการมาเยือนเปลี่ยนมาเคืองเรื่องชานยอลจะกลับไปพร้อมโชรง แต่ตอนนี้แบคฮยอนคิดใหม่อีกครั้ง เขาควรสงสารโชรงที่ไม่รู้ตัวว่ากำลังแสดงกริยาเกินงามต่อหน้าผู้ชายที่ชอบมากกว่า

 

“ผมคงอยู่ต่อตามคำสั่งเจ้านาย” จุนมยอนไม่สะทกสะท้านแม้จะโดนประชดนิ่ม ๆ ชายหนุ่มส่งยิ้มล้อเลียนกลับคืนด้วยซ้ำเมื่อโชรงเปลี่ยนการตัดสินใจตามชานยอล

 

“ถ้าอย่างนั้นก็ต้องอยู่ด้วยกันสิคะ”

 

“โอเค ได้ข้อสรุปแล้ว แต่ผมลืมเรื่องสำคัญไป...คุณแบคฮยอนทานข้าวหรือยัง?” แบคฮยอนสั่นศีรษะ คิดถึงบรรยากาศการทานอาหารมื้อค่ำวันนี้แล้วก็นึกถึงผักสดกับอาหารสำเร็จรูปที่ถูกจงอินขนออกมาวางเรียงแล้วไอ้เจ้าคุณชายนั่นแหละที่จับยัด ๆ ใส่ตู้เย็นไว้เหมือนเดิม “ถ้าอย่างนั้น ผมขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงในโอกาสที่คุณแบคฮยอนหายป่วย ตกลงไหมทุกคน”

 

สามในสี่กระตือรือร้น ไม่มีใครยอมพลาดโอกาสนี้

 

อีกหนึ่งคนไม่มีใครยืนยันความรู้สึกในใจได้

 

“ยิ่งมองก็ยิ่งสวย สมราคาคอนโดหรูทำเลดีเลยนะคะ เห็นแบบนี้ยิ่งรู้สึกถึงความแตกต่างระหว่างพวกเรากับคุณแบคฮยอน อย่างกับอยู่คนละโลกแน่ะ” เสียงหวานเอ่ยชื่นชมตลอดทางเดินจากหน้าลิฟต์ถึงลานจอดรถ ไม่มีใครตอบโต้คำเปรียบเปรยแฝงนัยยะแบ่งแยกนั้น โชรงกวาดตาไปรอบ ๆ ทำทีเหมือนสำรวจการตกแต่งอย่างปากว่าแต่สายตาก็ไม่ให้พลาดไปจากร่างสูง พอชานยอลชะลอฝีเท้าหล่อนก็หันไปมอง โชรงเห็นไอ้เด็กไฮโซนั่นรั้งเขาเอาไว้

 

ชานยอลผ่อนความเร็วของช่วงขา ก้มลงมองเจ้าของดวงตาเรียวใสแทนคำถาม พอมือเล็กชูพวงกุญแจขึ้นมาให้พร้อมรอยยิ้มเอาใจ ชายหนุ่มก็อดยิ้มตอบไม่ได้

 

“ใช้งานคนอื่น”

 

“เปล่าสักหน่อย”

 

“งั้นกุญแจนี่จะฝากไว้เฉย ๆ หรือครับ”

 

“ฮื้ออออออ ขับให้หน่อยน้า”

 

“ให้ผมขับเบนซ์ของคุณแบคฮยอนแล้วคุณจะไปยังไง อยากแลกรถกันขับหรือครับ” คุณหนูทำปากอูด กำหมัดต่อยแขนคนช่างแกล้งพอเป็นพิธี ไม่ตีบ้างไม่ได้หรอก เคยตัว เห็นว่ายิ้มแล้วทำให้คุณหนูใจสั่นก็ยิ้มได้ยิ้มเอา คนอะไร ไม่รู้จักพอ

 

“หวงคุณเวสป้ายิ่งกว่าอะไรแล้วยังกล้าเอามาพูดเล่นนะ ก็จอดเอาไว้ที่นี่สิ ทานข้าวเสร็จค่อยกลับมาเอา นะ”

 

“ใช้งานทั้งไปทั้งกลับเลยสิแบบนี้”

 

“เค้าเรียกว่าช่วยกันประหยัดพลังงาน”

 

“ชานยอล คุณแบคฮยอน เร็วเข้าเถอะค่ะ ช้าไปจะเลยเวลาทานยาหลังอาหารนะคะ” แบคฮยอนยักคิ้วใส่ตาคู่คม ร่างเล็กเดินไปสมทบกับโชรงที่หยุดรออยู่ระหว่างรถเก๋งของจุนมยอนกับเวสป้าของชานยอล ส่วนชายหนุ่มเจ้าของร้านดอกไม้ประจำอยู่ที่ตำแหน่งคนขับเรียบร้อยแล้ว ชานยอลเดินไปเปิดประตูด้านหน้า พอเขาสบตาด้วยโชรงก็เข้าไปนั่งแต่โดยดีแต่ตอนที่ชายหนุ่มปิดประตูแล้วเดินเลยรถมอเตอร์ไซค์ของตัวเองไปนี่สิ โชรงลืมตัวลดกระจกลงร้องถามทันควัน

 

“ชานยอล ไม่เอารถไปหรือคะ?”

 

“ครับ” บ้าจริง ทำไมเขาไม่รู้จักอธิบายอะไรยาว ๆ บ้างนะ ตอบแค่นั้นแล้วหล่อนจะไปตรัสรู้ได้ยังไงว่าทำไมเขาถึงทำเหมือนจะไปกันสองคนกับบยอนแบคฮยอน เด็กนั่นต้องหลอกล่อชานยอลตอนที่เดินออกมาจากลิฟต์นั่นแน่ ๆ

 

“ถ้าอย่างนั้นทำไมไม่มาด้วยกันล่ะค่ะ ไปด้วยกันสี่คนเลย จริงไหมคะคุณจุนมยอน” จุนมยอนเห็นด้วย ชายหนุ่มก้มตัวร้องบอกเพื่อนสนิทที่ยังยืนอยู่ที่เดิม

 

“ไปด้วยกันเลยดีกว่า เผื่อรถติดมากจะได้มีเพื่อนคุย” ทั้งคู่เห็นภาพเดียวกันคือชานยอลสบตาคนข้างตัวคล้ายขอความเห็น พอคุณแบคฮยอนยิ้ม แค่ยิ้มตาเป็นประกายชายหนุ่มก็หันมาตอบเสียงเรียบ

 

“แยกกันไปเถอะครับ เผื่อเลิกดึกพี่จะได้ไม่ต้องวนรถไปมาหลายรอบ เจอกันที่ร้านนะ”

 

“เอาอย่างนั้นก็ตามใจ ขับรถดี ๆ นะโว้ย พึงระลึกไว้ทุกลมหายใจเข้าออกว่ามีคนสำคัญของพี่นั่งไปด้วย เดี๋ยวเจอกันนะครับคุณแบคฮยอน” จุนมยอนทิ้งท้ายจนแบคฮยอนแทบลืมความปลื้มเปรมที่ได้ฟังคุณแฟนบอกปัดการตามตื้อของโชรง กลีบปากบางเผยอออกจากกัน เงยหน้ามองคนตัวโตตื่น ๆ

 

“ไปกันเถอะครับ” คุณหนูเป่าปากโล่งอกได้ไม่นาน พอขึ้นมานั่งในรถก็แทบวิ่งโร่ไปบีบคอจุนมยอนให้แหลกคามือ

 

“รัดเข็มขัดด้วยครับ คนสำคัญ” กำปั้นเล็กทุบตุบ ๆ ลงบนเบาะนั่ง ขู่ด้วยท่าทางน่ากลัวเหมือนแมวน้อยแยกเขี้ยว

 

“เพิ่งรู้! เพิ่งรู้ว่าชอบล้อคนอื่น”

 

“ผมไม่ได้ล้อแค่พูดตามที่ได้ยินมา”

 

“หยุดเลย พูดไปเดี๋ยวก็มีข่าวผิด ๆ ออกมาอีกหรอก คราวคุณคิมฮิมชันก็ทีหนึ่งแล้ว เราไม่ชอบนะจะบอกให้” คราวนี้คิ้วคมเลิกสูง ชื่อที่ไม่ได้คิดถึงผ่านแวบเข้ามาพร้อมความทรงจำเมื่อวันก่อน บรรยากาศสลัวหลังร้าน ฮิมชันกับคุณแบคฮยอน เขาจำไม่ได้ว่าตอนนั้นตัวเองรู้สึกอย่างไรกับภาพที่เห็น จำได้แค่ว่ามันชา ชาจนไม่รู้สึกอะไร ชานยอลยังไม่ทันได้สำรวจอารมณ์ตัวเองก็มีเรื่องรถเวสป้าเข้ามาแทรก ความทรงจำที่เหลืออยู่คือความวุ่นวายและความรู้สึกหนักอึ้งเหมือนอกถูกถ่วงด้วยหินผา

 

“ฮิมชันทำไมหรือครับ”

 

“ก็คุณโชรงบอกว่าคนทั้งร้านเข้าใจว่าเราคบกับคุณคิมฮิมชันทั้งที่จริง ๆ แล้วเราเป็นแค่เพื่อนกัน เพื่อนใหม่ด้วยซ้ำ เจอหน้าแค่สองสามที คุยน้อยกว่าชานยอล สนิทน้อยกว่าชานยอลเป็นหมื่นเท่า”

 

“หมื่นเท่าเลยหรือครับ”

 

“ล้านเท่าเลยก็ยังได้” ชานยอลหัวเราะ เสียงทุ้มลึกบอกความพอใจทำให้แบคฮยอนมองแสงไฟข้างทางสวยงามกว่าเดิมเป็นล้านเท่าเช่นกัน คุณแบคฮยอนชอบวันนี้ ชอบคืนนี้ ชอบที่ชานยอลใจดียอมรับรถมาให้ ทุกอย่างล้วนเป็นใจให้เขาแก้ต่างให้ตัวเอง จริงอยู่ว่าแบคฮยอนไม่สนลมปากคน ใครจะคิดอย่างไรเขาไม่แคร์แต่กับชานยอลแบคฮยอนปล่อยให้เข้าใจผิดไม่ได้ คนดีที่แสนเจียมตัวของคุณหนูไม่มีทางไฟท์เพื่อดึงอีกฝ่ายลงไปเป็นของตัวเอง ยิ่งเป็นประเภทไม่อยากมีพันธะผูกพันทางจิตใจกับใครเป็นทุนเดิมอยู่แล้วจะยิ่งสร้างกำแพงกั้นตัวเองออกจากคุณแบคฮยอน เกิดมีลูกมหาเศรษฐีมาชอบเขาชานยอลก็คงแค่ยุส่งเห็นดีเห็นงามด้วยเท่านั้น

 

สิ่งที่แบคฮยอนต้องทำคือแสดงให้ชานยอลมั่นใจว่าตัวเองมีค่า มีความหมายมากกว่าคนพวกนั้นมัดรวมกันพร้อมสมบัติพัสถานเสียอีก!

 

“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องไปสนใจ เราบริสุทธิ์ใจเสียอย่าง ใครจะว่ายังไงก็ไม่สำคัญ” กลีบปากบางเบะออก ส่งสายตากล่าวหาให้คนหล่อเริ่มระแวง ชานยอลเพิ่งรู้ตัวตอนนี้เองว่าเขาเริ่มจับสายตาและความรู้สึกของคุณหนูได้บ้างแล้ว

 

“ชานยอลเองก็ยังยิ้มยินดีตอนได้ข่าวว่าเราคบกับคุณคิมฮิมชันไม่ใช่หรือ”

 

“ผม?”

 

“นายนั่นแหละ คุณโชรงบอกว่าทุกคนดีใจที่ฮิมชันสมหวังในความรักแม้แต่ชานยอลก็ยังเป็นไปกับเค้าด้วย ขอแก้ข่าวไว้ตรงนี้เลยว่าเราไม่ได้คบกับคุณคิมฮิมชัน ไม่ได้ชอบแบบอยากได้เป็นแฟน รวมทั้งคุณจุนมยอนด้วย ทั้งสองคนเป็นเพื่อนชานยอลเราก็คิดว่าเค้าเป็นเพื่อนเราเหมือนกัน ดีลไหม?” ชานยอลยิ้ม ชายหนุ่มยอมรับและจบเรื่องง่าย ๆ ทั้งที่ยังนึกไม่ออกว่าตัวเองเคยแสดงความยินดีกับฮิมชันตอนไหน ปาร์คโชรงเริ่มทำอะไรที่เขาไม่อยากเข้าใจเสียแล้ว

 

รถคันสวยวิ่งฝ่าการจราจรมาได้ไม่นานก็ถึงจุดหมาย แบคฮยอนกางนิ้วปลดเข็มขัดนิรภัยแต่มีคนใจดีเอื้อเฟื้อดึงออกให้คนมือเจ็บเสียก่อน คุณหนูยิ้มน่ารักแทนคำขอบคุณ โชรงคงนั่งคอแข็งมองกระจกหลังมาตลอดทาง อยากให้ยายนั่นมาเห็นจังเลยว่าชานยอลน่ารักกับคุณแบคฮยอนมากแค่ไหน

 

“ทำไมเลือกมาทานร้านนี้?”

 

“บรรยากาศดี อาหารอร่อยแล้วก็ไม่ไกล ถามทำไม”

 

“เปล่าครับ นึกว่าเลือกเพราะรู้ว่าพี่จุนมยอนก็ชอบร้านนี้เหมือนกัน” แบคฮยอนเอียงคอก่อนจะหน้าร้อนวาบ

 

“นิสัยไม่ดี! ถ้าไม่เลิกล้อเราจะไม่พูดด้วยแล้วนะ บอกแล้วไงว่าไม่ชอบ ไม่ชอบ ไม่ชอบ ฮึ่ย! โกรธชานยอลจริง ๆ แล้ว” คนตัวโตกลืนเสียงหัวเราะลงคอ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงรู้สึกร่าเริงนัก อยากหลิ่วตาล้อ อยากพูดเล่น อยากเห็นคนตัวขาวทำตาวาว กำหมัดเหมือนจะต่อยใครสักคนซึ่งในที่นี้ก็คงเป็นเขาเอง

 

“ผมไม่ได้ล้อ แค่พูดเรื่องจริง”

 

“นายจงใจล้อ”

 

“ผมเปล่า เดี๋ยวสิครับ...” แต่คุณหนูไม่ลงมืออย่างที่ชานยอลคิด ร่างเล็กก้าวฉับ ๆ ตรงไปทางตัวร้าน ชายหนุ่มวิ่งตามไปทันกันก่อนถึงประตู ชานยอลแทรกตัวขวางหน้าไม่กล้าแม้จะจับเนื้อต้องตัวคุณหนูตัวขาว

 

“โกรธจริง ๆ หรือครับ”

 

“ก็บอกแล้วว่าไม่ชอบ” ยิ่งชานยอลพูดยิ่งไม่ชอบ ทำไมต้องทำท่ามีความสุขเวลาได้จับคู่เรากับคนอื่นด้วย

 

“ขอโทษครับ ต่อไปผมจะไม่ล้ออีกแล้ว” ควันกรุ่นหนักอึ้งล้อมรัดรอบตัว แบคฮยอนไม่อยากได้ยินใครชื่นชมยินดีเรื่องตนกับคนอื่นแต่หัวใจงี่เง่าก็ดันเต้นกระหน่ำเหมือนคนบ้าได้ยินเสียงกลอง มีความสุขแปลก ๆ ที่เห็นประกายทุกข์ร้อนกังวลในหน่วยตาคม ใบหน้าหล่อเหลาอยู่ในระยะประชิดเพราะไม่ทันมีใครทันระวังตัว เรียวปากบางเผยอออกจากกัน

 

 

อันตรายแบคฮยอน

 

 

ชานยอลกำลังทำให้นายมีความสุขมากเกินไป 

 

 

อันตราย

 

 

“ถ้าจะล้อก็ไม่ต้องเอาไปยกให้คนอื่น ล้อกับตัวเองนั่นแหละ!

 

 

“...........”

 

 

 

 

 

จบค่ะ

 

 

 

 

พูดอะไรออกไปห๊าแบคฮยอนนนนนนนนนนน!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#lovelycb

 

 

 12 ตอนแรกตอนแต่งเราสต็อคไว้เลยได้ตอนยาว

ส่วนที่เหลือแต่งไปอัพไปแถมงานรุมแต่ละตอนเลยมาสั้น ๆ

เราจะพยายามอัพทุกวันนะคะ

ใจจริงอยากจะอัพจนจบทีเดียวแต่แบบนั้นก็จะไม่ได้ลุ้นกันสิเนาะ

ชอบอ่านแฮชแท็กกับคอมเม้นต์มากค่ะ

ขอบคุณทุกคนมากนะคะ

 

Twitter @MineLay07

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 235 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,829 ความคิดเห็น

  1. #5816 Pinkkaboo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 00:02
    หลุดปาก!!
    #5,816
    0
  2. #5790 EATWELL (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 16:02

    กรี๊ดดดดดดดดด

    #5,790
    0
  3. #5777 soaimichaa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 12:39
    เอิ้ววววว
    #5,777
    0
  4. #5751 YunewG (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:07
    กรี๊ดดดดดดด คุณหนู ตั้งสติดีๆ ฉันกลัวจริงๆ
    #5,751
    0
  5. #5735 loeyloxepcy61 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 02:59
    อยากให้จีบชัดๆติดๆสักทีโอยยยย
    #5,735
    0
  6. #5717 pbcy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 09:14
    ยัยน้องงงงงงงงเผลอตัวเผลอใจพูดไปแล้วววววว
    #5,717
    0
  7. #5687 Tonhorm_js03 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 21:15
    ยัยแบ้กกกกกกก
    #5,687
    0
  8. #5681 Tungmma (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:37
    โหหกหกกกหหหหหหหหหยับน้อยนนน อยากจับตี
    #5,681
    0
  9. #5638 areenachesani (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 12:17
    อ้ากกกก คุณหนูวววว
    #5,638
    0
  10. #5622 Omma1991 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 15:49
    ยัยน้องงงงงง5555 เดี๋ยวพี่ชานก็หนีหรอกกกกกกกก555555
    #5,622
    0
  11. #5587 fourfivesix (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 14:44
    คุณแบคฮยอนนนนนนน แงงงงงงงงง
    #5,587
    0
  12. #5570 Gift614 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 17:35

    ดีลตอนจบบทนี้แหละค่า

    #5,570
    0
  13. #5535 S.takky (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 22:45
    ตอนสุดท้ายถือว่า ดีล ค่ะ จบ แยกย้าย อิอิ
    #5,535
    0
  14. #5509 kmxiioxe_ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 23:51
    โอโหพอนี่หันเหไปเรือพี่น้อง ชานยอลก็เอาใหญ่เลย เดี๋ยวนี้มีการยักคิ้วหลิ่วตาใส่คุณหนูด้วย ละตอนนี้! คุณหนูพูดอะไรไปคะ!! โอ้ยเขินว่ะ
    #5,509
    0
  15. #5486 qxirn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 16:46
    โอ้ววววว พูดอะไรลงปายยย
    #5,486
    0
  16. #5479 PPanttar (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 11:47
    น่าร๊ากกกกกกกกก
    #5,479
    0
  17. #5473 ❥You're mine. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:04
    กรี้ดดดดดดดกดแแดดดดดดดกกกดเ้้่
    #5,473
    0
  18. #5465 POLIPOPzz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 04:13
    น้องแบคฮายอยกำลังลูสคอนโทรลนะคะ เป็นกำลังใจค่ะ บู้ม!!
    #5,465
    0
  19. #5462 p3bbl3 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 17:27
    โอ้ยน้อนนนน
    #5,462
    0
  20. #5453 ัi love 8059 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 14:16
    ฮืออออน่ารักมากกกๆๆๆๆๆๆเลยยยแงงงเ้้เ
    #5,453
    0
  21. #5424 Pinkuplatong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 10:23
    ชอบบนะ คุณแบคฮยอนร้ายแบบเงียบๆ แอบฟ้องเรื่องโชรงให้ชานเข้าใจโชรงใหม่ ไปพร้อมๆกับการแอบเต๊าะเขา สมแล้วที่เป็นคนเก่ง ฉลาด โชรงไม่ทันเขาหรอก55555
    #5,424
    0
  22. #5407 D-T-M-456 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 00:44
    ปล่อยไก่ตัวเบ้อเร่อ=..=
    #5,407
    0
  23. #5388 sweetticb (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 07:31
    ไก่หลุดค่าาาาาาาาาาาา ตายแล้วววววววววววววววววววว ตายๆ นี่มันฆ่าตัวเองชัดๆ
    #5,388
    0
  24. #5375 blackunicorn2 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 20:58
    ปล่อยไก่ตตวเบอเริ่มเลยแบคฮายอนนนนนนนนนน
    #5,375
    0
  25. #5346 Intelligence- (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 01:17
    อ้าว แบคคคคคคค ลั่นนนนน 5555555 แต่แหมมมม ชานยอลลล มีความเผยความรู้สึกก ตอนนี้เห็นความร้ายของชะนีน้อยแล้วสินะ โอ้ยย ปลื้ม!! กำจัดไปไวๆ 5555
    #5,346
    0