Let Me Love You

ตอนที่ 8 : Chapter 7 : I will stand by you 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,894
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 605 ครั้ง
    8 ธ.ค. 62







หลังจากวันนั้นฉันก็มาทำงานปกติ ถึงแม้คืนวันนั้นจะนอนไม่หลับเลยก็ตาม เพราะนึกถึงแต่เหตุการณ์นั้น ดีหน่อยที่วันถัดไปดันเป็นวันหยุดพอดี


วันนี้เป็นวันพุธแล้ว มาทำงานจะครบอาทิตย์แล้วฉันก็เริ่มปรับตัวได้บ้าง เริ่มพูดคุยกับทุกคนที่นี่ได้  และทุกคนที่นี่ก็แสดงความเป็นมิตรที่ดีต่อฉันด้วย


งานของฉันมักจะเป็นการตอนรับลูกค้าวีไอพีซะส่วนใหญ่ เพราะรถที่เข้ามาใช้บริการราคามักไม่ต่ำกว่าสามสี่ล้าน ลูกค้าจึงมักจะขอความไว้วางใจจากผู้บริหารสูงสุด และมันก็คือฉัน รองจากคุณคีย์ที่ถ้าว่างจากงานของบริษัทค่อยจะเข้ามาบ้างน่ะนะ 


ถ้าหากว่างจากการพบลูกค้าแล้วก็คงภเป็นการไปพูดคุยและเก็บเกี่ยวข้อมูลกับในเรื่องต่างๆกับลุงทดและบูม คุยกับสองคนนี้คือสนุกสุดแล้วบูมนี่ทำหน้าที่ได้ดีในเรื่องของชาวบ้าน แต่ลุงทดมักให้ความรู้ในด้านการทำงานมากกว่า แกอยู่มานานถึงจะไม่ได้จบสูงเหมือนเด็กสมัยนี้แต่บอกได้เลยว่าไม่มีอะไรที่ลุงแกแก้ไม่ได้ 


ก๊อกๆ


เสียงเคาะประตูดังขึ้น เมื่อได้รับอนุญาตก็ปรากฏร่างของผู้ชายชุดหมีที่เปื้อนคราบจารบีสีดำๆ


คุณพายกินข้าวกันค้าบบบบเสียงของบูมและประโยคที่ฉันคุ้นเคยดังขึ้น


เอ้าเที่ยงแล้วหรอฉันเงยหน้ามองนาฬิกาตรงข้อมือ ก็พบว่าเที่ยงแล้วจริงๆเดี๋ยวตามออกไปค่าฉันตอบเขาพร้อมยิ้มๆ


จากเมื่อวันจันทร์เหมือนบูมจะเห็นฉันไม่ได้ออกไปกินข้าวที่ไหน เพราะด้วยความที่ปกติฉันเองก็ไม่ได้กินตรงเวลาอยู่แล้วด้วย บูมคงเข้าใจว่าฉันยังไม่ได้สนิทกับใครเลยไม่มีเพื่อนกินข้าว บูมจึงชวนฉันกินข้าวด้วยกันมาเรื่อยๆ 


และฉันเองก็คงไม่กล้าปฏิเสธน้ำใจของเขาอยู่แล้ว ดีซะอีก ตอนนี้มันเลยทำให้โรคกระเพาะของฉันดีขึ้นเรื่อยๆ


เมื่อเดินออกมาก็เจอกับลุงทดและบูมที่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว


วันนี้เราไม่ได้ออกไปกินข้าวข้างนอกเนื่องจากลุงทดบอกว่าเมียจะทำกับข้าวมาให้ วันนี้แกเลยชวนฉัน บูม และก็ป้าหวีแม่บ้านที่ตอนนี้เริ่มสนิทกับฉันมากขึ้นแล้ว 


เอ้า คุณพายมาๆ วันนี้ลุงมีกับข้าวเยอะแยะมาก ยัยน้อยแกเตรียมมาให้ซะเยอะเลยยัยน้อยที่แกพูดถึงคงเป็นเมียของแก


ตอนนี้พวกเราปูเสื่อกันแถวๆโรงจอดรถหลังอู่อากาศไม่ได้ร้อนมาก มีลมผ่านเรื่อยๆ มักมีพนักงานมานั่งกินกันบ้าง เพราะบางคนจะมีกับข้าวห่อมากินกันเองเพื่อเป็นมื้อประหยัดกันง่ายๆ  


โห่ลุง นี่เอามากินกันสี่คนหรือเลี้ยงกันทั้งอู่เนี่ย” 


เสียงบูมส่งขึ้นเมื่อเห็นอาหารตรงหน้าแล้วมันดูจะมากเกินกว่าที่คนสี่คนจะกินจริงๆ โดยอาหารส่วนใหญ่จะเป็น อาหารอีสานทั้งสิ้น ไม่ว่าจะลาบที่เครื่องเคียงจำพวกผักสด พริกกรอบ ใบมะกูดกรอบ ต่างๆ ทั้งส้มตำอะไรบลาๆมากมาย 


หนูฝากขอบคุณป้าน้อยด้วยนะคะลุงทดฉันตอบออกไปเยอะขนาดนี้หนูเกรงใจแย่เลย


โอ๊ยคุณพาย ไม่ลำบากๆ เมียลุงน่ะชอบทำอยู่แล้วอาหารอะไรอย่างเงี้ย ความสุขของเขา” 


ดูท่าจะรักเมียมากเลยนะเนี่ยลุงป้าหวีแซว


ไอ้รักก็รัก แต่ติดจะขี้บ่นไปหน่อย บางทีลุงนี่อยากจะย้ายหนีให้รู้แล้วรู้รอด” 


ถึงแม้ว่ามันจะเป็นคำพูดติดจะลำคาน แต่มันกลับทำให้เห็นถึงความสุขของคนที่พูดถึงคนรัก สายตาที่มองอาหารตรงหน้ามันดูแล้วว่าถึงแม้มันจะออกมาไม่ได้อร่อยแต่คุณค่าทางจิตใจมันมากเกินกว่านั้นไปอีก ถ้าให้เดาคงไม่ยากแน่ว่าครอบครัวของลุงต้องอบอุ่นและน่ารัก 


จากนั้นเราก็เริ่มลงมือกินอาหารตรงหน้า อาหารส่วนมากรสชาติจัดจ้านมาก ยิ่งทำให้ฉันเจริญอาหารได้มากขึ้น และได้รู้จักอาหารอีสานใหม่เพิ่มขึ้นอีกหลายอย่าง ทั้งก้อยเสือคั่ว แกงเห็ดเผาะ ที่ฉันไม่เคยกินเลย พอลองแล้วก็อร่อยด้วยทั้งฝีมือของป้าน้อยเองด้วย ตอนแรกเข้าใจว่าอาหารตรงหน้าไม่มีทางหมดแน่ แต่ตอนนี้กลับแทบไม่เหลือเลย อย่างนี้ยิ่งการันตีความอร่อยได้เลย 


อาหารป้าน้อยอร่อยมากเลยค่ะฉันพูดออกไปอย่างไม่ได้อยากยออะไรแต่พูดไปอย่างใจคิดอย่างนั้นจริงๆว่างๆเดี๋ยวหนูคงต้องไปเรียนรู้การทำอาหารกับป้าแกสักวันแล้วล่ะค่ะ


เอาสิคุณพาย ยัยน้อยแกต้องดีใจมากแน่ๆลุงทดตอบกลับอย่างกระตือรือร้นถือซะว่าไปเที่ยวบ้านลุงด้วย ได้เสมอเลย” 


ฉันส่งยิ้มตอบรับไป และก็ตั้งใจจริงๆเพราะฉันทำอาหารไม่ได้เลย ชนิดที่เคยลองแล้วมันไม่เวิร์ค เคยจะขอให้ย่าสอนอยู่หลายครั้งแต่ก็ยังไม่เคยได้ลองดูสักที 


แล้วช่วงเวลาพักเที่ยงก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เราใช้เวลานั้นด้วยการเมาส์เรื่องนั้นนี่จิปาถะไปหมด พูดทุกเรื่องไม่เว้นแม้แต่เรื่องของนายพวกเขาเองก็ตาม มันเลยทำให้ฉันรู้ว่าคนที่นี่เขารักและเคารพคุณคีย์แค่ไหน เพราะจากที่ฟังมา เหมือนคนส่วนมากจะได้รับโอกาสที่ดีดีจากเขาทั้งนั้น ไม่ว่าจะเดือดร้อนเรื่องอะไรถ้าเขาช่วยได้ก็จะช่วย แต่ถ้าหากความดีที่เขาให้ไปมันได้ตอบแทนมาด้วยความทรยศเขาก็จะเอาคืนอย่างสาสมเช่นกัน 


ฉันขอยอมรับเลยคุณคีย์เวลาทำงานเขาดูมีเสน่ห์มาก ทั้งบวกกับรูปลักษณ์ภายนอกก็คงต้องยอมรับความจริงอย่างไม่มีอคติ ทั้งยิ่งมาฟังจากปากของลูกน้องเองแบบนี้ด้วยแล้ว ไม่แปลกใจเลยที่ไม่ว่าจะจับธุรกิจอะไรมักเป็นไปได้อย่างดีเสมอ เพราะเขามีลูกน้องที่พร้อมจะทำงานให้อย่างเต็มที่กับเขาเองก็ดูเหมือนจะใจกับลูกน้องด้วยเหมือนกัน


แต่ที่ยอมรับ ยอมรับในเรื่องของการทำงานหรอกนะ ส่วนเรื่องอื่นเขาก็ยังดูเป็นคุณคีย์ที่อันตรายและต้องอยู่ให้ห่างอยู่ดี


ทำอะไรกันอยู่น่ะ” 


เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น นี่แค่นึกถึงเองนะทุกวันนี้ความคิดมีระบบเสียงด้วยหรอ?


อัพต่อ++++


“คะ คุณคีย์” บูมมองตาค้างผ่านหลังฉันไป หลังจากที่ฉันเองก็เริ่มได้สติ ความคิดที่ไหนมันจะมีเสียงออกมาได้ละ นี่มันตัวจริงอย่างไม่ต้องสืบเลย 

ทุกคนหันไปมองตามเสียงไม่เว้นแม้แต่ฉัน 

“คุณคีย์” เสียงฉันออกไปเบาหวิว นี่จะโดนอะไรมั้ยเนี่ยมาแอบนินทาเจ้านายกันอยู่แบบนี้ 

“ทำไมถึงมานั่งกินข้าวกันแบบนี้” เขามองด้วยน้ำเสียงสงสัย คงไม่รู้สินะว่าเขากินข้าวกันแบบนี้ได้ด้วย แถมคำถามนั้นมันถูกส่งมาถามฉันโดยตรง

“เห็นคุณพายเธอไม่ยอมกินข้าวเที่ยงเลยน่ะครับ เลยชวนคุณพายมานั่งกินแถวนี้ด้วยกัน” แต่ก่อนที่ฉันจะตอบ ลุงทดเลยชิงพูดก่อน ท่าทีไม่ได้ดูกลัวนายแต่เป็นเหมือนการเกรงใจเขามากกว่า แต่เหนือสิ่งอื่นใด นี่ลุงทดกำลังรู้ตัวมั้ยว่ากำลังเหมือนฟ้องคุณคีย์อยู่เลย

“ผมบอกแล้วใช่มั้ยว่าถึงจะหิวไม่หิวยังไงก็ต้องทาน” ตอนนี้คนตัวสูงจ้องฉันอย่างจะกินหัวกันอยู่แล้ว ทั้งตอนนี้สายตาสามคนที่นั่งอยู่ก็มองมาเป็นตาเดียวกัน 

“ก็พายไม่หิวนี่คะ” ฉันพูดเสียงอ่อน 

“เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอกพาย” เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนขึ้นไปอีกเท่าตัว

เมื่อได้ยินประโยคนั้นก็กลับลำหันไปมองประโยคที่ตัวเองพูดแทบไม่ทัน นี่ฉันไปเผลอแทนตัวเองว่าพายเฉยๆได้ยังไง 

แถมประโยคนั้นของคุณคีย์ยิ่งทำให้สายตาทั้งสามคู่ที่เคยจ้องมองมาตอนกลับเบิกตากว้างกว่าปกติ

“คุณคีย์เข้ามาที่อู่มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ?” ฉันร้อนรนรีบเปลี่ยนเรื่องคุย ก่อนที่คนแถวนี่จะเข้ากันผิดไปหมดเพราะคนตัวสูง 

“เออ...ฉันหมายถึง เห็นช่วงนี้คุณคีย์ยุ่งๆไม่ค่อยได้เข้ามา เลยกลัวว่าเผื่อจะมีปัญหาอะไรหรือเปล่าน่ะค่ะ” ฉันรีบอธิบายทันทีเมื่อเจอสายตาเย็นๆจากคนตัวสูง ฉันไปถามอะไรอย่างนั้นได้ยังไง นี่ก็อู่เขาจะเข้ามาเมือไหร่ก็ต้องได้อยู่แล้ว ยัยพายตั้งสติ

“ผมเคลียร์งานทางนู้นเสร็จพอดี ว่างบ่ายเลยแวะเข้ามา”

“อ่อ งั้นฉันขอตัวกลับไปทำงานต่อนะคะ” ฉันพูดกับเขาและหันไปคุยประโยคต่อไปกับอีกสามคน “พายขอตัวนะคะ”

จากนั้นฉันก็รีบเดินเข้าออฟฟิศ เมื่อเปิดประตูเข้ามาก็ต้องเกิดความสงสัยทันทีเมื่อบนโต๊ะมีถุงของกินวางไว้ เมื่อเดินเข้ามาดูดีดีก็พบว่ามีทั้งขนม น้ำผลไม้คั้นสด ข้าวมันไก่ที่ถุงมีเขียนไว้ว่า ‘ข้าวมันไก่ตอนลุงโชค’ ซึ่งเป็นร้านข้าวมันไก่ร้านเดียวกันกับที่คุณคีย์พาไปกิน 

แก๊ก

เสียงเปิดประตูเข้ามาตามหลังฉันจึงหันไปมองคนที่เข้ามาใหม่ เขามองมาที่ถุงบนโต๊ะพรางเอามือลูบท้ายทอยเบาๆ

“คิดไว้อยู่แล้วว่าคุณต้องไม่ยอมไปหาไรกินแน่ๆ เลยซื้อของกินมาไว้ให้ แต่ถ้ากินแล้วก็ไม่เป็นไร” 

เสียงที่ฟังดูว่าอ่อนโยนที่ติดจะมีความผิดหวังนั้นทำให้ใจฉันตึกตักขึ้นอย่างผิดปกติ ทั้งรูปประโยคและการกระทำของเขามันทำให้ฉันทำตัวไม่ถูก ได้แต่จ้องหน้าคนตัวสูงที่แก้มเริ่มขึ้นสี เป็นภาพที่น่ามองและเหมือนจะหาดูได้อยาก 

คนที่ลุคอันตรายและยังเอาเวอร์จิ้นของฉันไปทั้งๆที่ชื่อยังไม่รู้จัก คือคนเดียวกับที่ไปประมูลชุดที่ฉันใส่ คือคนที่ซื้อข้าวมาให้เพราะคิดว่าฉันอาจจะไม่ได้ออกไปกินข้าวตามนิสัย เขาคือคนคนเดียวกันหรือเปล่า 

ทำไมผู้ชายคนนี้ไม่ว่าจะเจอกันกี่ครั้งความรู้สึกในใจ มันดูจะผันผวนและย้อนแย้งกันในทุกๆครั้งแบบนี้ 

จนบางทีฉันก็เริ่มแอบกลัวแล้วนะ กลัวว่าถ้าขืนเขายังทำแบบนี้ ใจที่เคยคิดว่าจะเอาออกให้ห่างเขามันจะแพ้แรงดึงดูดที่ดูจะแรงกล้าขึ้นเรื่อยๆของเขาไม่ไหว

“ขอบคุณมากนะคะ” ฉันตอบออกไปหลังจากที่ยืนเงียบจ้องตาเขามาสักพัก 

“งั้นคุณทำงานต่อเถอะ”

จากนั้นฉันก็ตั้งหน้าตั้งตาทำงานเลยทันที เพื่อจะได้ลืมจากอาการประหม่านั่น 

แต่พอจะเริ่มทำงานก็มีสายเข้ามาหาคุณคีย์เรื่อย จากที่บังเอิญได้ยินมีทั้งสายจากต่างประเทศ สายจากเลขาที่อยู่ทางบริษัทใหญ่ จนแอบสงสัยที่บอกว่าเขาเคลียร์งานเสร็จแล้วมันเสร็จแล้วจริงๆหรอ แต่ก็คงเพราะงานเขาต้องมีเข้ามาเรื่อยๆแหละเนาะ ก็คงไม่แปลกอะไร

อัพต่อจ้าาา++++


ก๊อกๆ


เสียงเคาะประตูได้ทำลายความเงียบของห้องลง เมื่อบุคคลภายนอกได้รับอนุญาติให้เข้ามาก็พูดขึ้น


คุณพายครับ 


คะ?”


มีลูกค้าวีวีไอพีขอพบคุณพายด่วนครับ


ค่ะ เดี๋ยวพายตามไปค่ะ


แล้วฉันก็เก็บเอกสารต่างๆให้เข้าที่ก่อนจะออกไป ไม่พ้นเจอสายตาคมที่มองมาฉันเลยก้มหัวให้อย่างขออนุญาตออกไปทพยานก่อน


เมื่อเดินออกมาก็เจอกับกลุ่มคนที่กำลังมุงรถหรูคันหนึ่งอยู่โดยมีทั้งบูมและลุงทดกำลังทำหน้าเครัยดๆกัน 


เกิดอะไรขึ้นหรอคะ?” ฉันถามออกไปอย่างมีกังวลเนื่องจากทุกคนรวมทั้งลูกค้าท่านนี้กำลังจ้องมองกลับมาที่ฉันอย่างเคร่งเครัยด


หึ นี่คือผู้จัดการของที่นี่ใช่มั้ยเขาหันตัวมายืนจ้องฉันตรงๆ


ใช่ค่ะ ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นหรอคะ


ทำงานกันยังไง ถ้าผมเป็นอะไรไป มีปัญญารับผิดกันชอบหรอ


เขาตะโกนใส่ฉันจนฉันเองก็ตกใจ เหตุการณ์เมื่อกี้ทำให้ช่างที่ยืนอยู่แถวนั้นหันมามองเป็นตาเดียว ส่วนลุงทดและบูมจากที่ดูรถตอนแรกตอนนี้เปลี่ยนมายืนข้างๆฉันแล้วเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายดูถ้าไม่ดี


ใจเย็นๆก่อนนะครับลุงทดที่เป็นผู้ใหญ่และตั้งสติได้ก่อนใคร ก็เร่ิมพูดขึ้นมาก่อนคืองี้ครับคุณพาย คุณรุธเค้าบอกว่าเมื่ออาทิตย์ก่อนได้นำรถมาเช็คสภาพกับอู่ของเรา แต่เมื่อวานเค้ากลับเกิดอุบัติเหตุเพราะว่าเบรคหลวม


จากที่ได้ฟังลุงทดก็พอจะเข้าใจเหตุการณ์ต่างๆได้ ที่เขามาโวยวายคงเป็นเพราะเขาเข้าใจว่าอาจเป็นเพราะการทำงานของที่อู่


เขาได้นำรถมาเช็คจริงๆหรือเปล่าครับลุงบูมกระซิบถามขึ้น แต่เหมือนจะไม่พ้นหูของคุณรุธเมื่อเขาได้เดินเข้ามาประชุดตัวบูมก่อนถามขึ้น


นี่มึงจะหาว่ากูโกหกหรอไอ้ช่าง 


ฉันเอาตัวเองเข้าไปแทรกระหว่างตัวของบูมและคุณรุธตามสัณชาตญาณ โดยไม่รู้ตัวเลยว่าเมื่อเข้าไปแล้วตัวฉันเล็กกว่าผู้ชายตรงหน้าอยู่มากแค่ไหน


ใจเย็นก่อนนะคะ เราแค่ต้องการทราบถึงหลักฐานการเข้ามาใช้บริการ เพราะถ้ามันคือความรับผิดชอบของเรา คุณรุธไม่ต้องห่วงเลยค่ะ ทางเราสามารถรับผิดชอบได้อย่างเต็มที่ตอนนี้ฉันกำลังใจดีสู้เสือ เนื่องจากฉันเห็นด้วยกับบูมที่เขาถามออกมาแบบนั้นเนื่องจากอู่ของเรามีคนเข้าใช้บริการเยอะมาก ไม่สามารถจำกันได้หมดแน่ๆว่าใครเคยมาหรือไม่


หรือถ้าคุณรุธไม่สะดวกเราขอแค่บัตรสมาชิกไปขอเช็คได้ก่อนนะคะเนื่องจากคนที่จะสามารถเข้าใช้บริการได้ต้องเป็นสมาชิกก่อน หากกรอกข้อมูลเข้าไปในระบบแล้วจะทำให้สามารถรู้ได้ถึงข้อมูลสภาพรถต่างๆที่เราทำการตรวจเช็คแล้ว 


หึหึหึอยู่ๆคนตรงหน้าก็หัวเราะพร้อมเยียดยิ้มออกมา ทำให้ฉันตอนนี้ได้แต่ขมวดคิ้ว เขาเดินเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆจนตอนนี้จากที่ฉันได้แต่ยืนนิ่งตอนแรกก็เริ่มถอยหลังออกมาห่างจากเขาเรื่อยๆ


กล้าดียังไงมาทำแบบนี้กับผมเขาเลิกคิ้วสูงถามขึ้นอย่างเหนือกว่ากะอิแค่รับผิดชอบการทำงานของตัวเองมันยากยังไง


“…”


เรียกหาอยู่นั้นหลักฐาน คิดว่าคนอย่างผมว่างมากมาโกหกถามหาความรับผิดชอบจากคนอย่างพวกคุณหรอ!” 


เหมือนอารมณ์ของฉันกำลังจะขาดสะบั้นเลยเมื่อได้ยินคำพูดดูถูกจากเขาแบบนั้น แต่ก่อนที่สติของฉันจะเผลอด่าลูกค้ากลับไปลุงทดก็มากระซิบฉันเข้าซะก่อน แต่ก็เหมือนลุงแกทำเสียงให้ดังพอที่จะส่งไปถึงคุณรุธเช่นกัน


คุณพายครับผมรู้สึกว่ามีบางอย่างน่าสงสัย 


ยังไงคะ 


ผมเจอรอยที่ดูเหมือนจะเกิดมาก่อนหน้านี้ เป็นรอยเก่าที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นเมื่อสองสามวันก่อน แต่ก็ไม่น่าจะนานเกินหนึ่งอาทิตย์ลุงทดร่ายยาวพร้อมกับหันหน้าไปจ้องคนตัวสูงตรงๆ ที่ลุงทดหายไปพักหนึ่งขณะที่ฉันกำลังคุยกับคุณรุธแกคงไปเช็คร่องรอยต่างๆอยู่เป็นไปได้มั้ยครับ ว่าคุณรุธเกิดอุบัติเหตุมาก่อนหน้านี้แล้ว 


เมื่อลุงทดพูดจบคุณรุธก็มีปฏิกิริยาที่ผิดแปลกไป แต่ก็แค่แปปเดียวเขาก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม


ถ้าจะเกิดอุบัติเหตุ ก็คงจะมีแค่การทำงานที่สะเพร่าของพวกคุณนั้นแหละเขายังคงยืนยันว่ามันยังคงเป็นความผิดของอู่ 


ไม่ใช่เพราะว่าเกิดจากความประมาทของคุณเองนะครับลุงทดคงสุดจะทนต่อคนตรงหน้าแล้วแน่ๆ 


นี่มึงว่ากูหรอไอ้แก่ กล้าดียังไงส่วนอีกคนก็คงทนต่อคำพูดนั้นไม่ไหวเตรียมจะเข้ามาทำร้ายลุงทดมึงไม่รู้หรอว่ากูเป็นใคร


ก่อนที่เขาจะเข้ามาถึงตัวของลุงทดได้ฉันก็เอาตัวเองเข้ามาขว้างไว้ก่อนจะโดนแรงผลักนั้น ร่างของฉันเซถอยหลังไปสองก้าวแต่กลับมีท่อนแขนหนาของคนด้านหลังรับไว้ซะก่อน เมื่อหันกลับไปมองก็พบว่าเป็นคุณคีย์ที่ตอนนี้หน้าของเขาดูน่ากลัวมากเมื่อมองตรงไปด้านหน้าไปจ้องกับคุณรุธ ภาพของฉันกับคุณคีย์ตอนนี้คล้ายกับเขากำลังกอดฉันจากทางด้านหลัง ที่ตอนแรกแค่รับไว้ตอนนี้กลับกอดเอาไว้แน่นราวกับกลัวว่าจะหายไป จากนั้นเขาก็คลายออกแล้วเปลี่ยนมาจับที่ข้อมือของฉันไว้ออกแรงทำให้ฉันตอนนี้กลับไปอยู่ด้านหลังของเขาแล้ว 


แล้วมึงไม่รู้หรอ...ว่ากูเป็นใครจากนั้นเดินไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าคุณรุธก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบออกไปอย่างนั้น ตอนนี้คุณคีย์เริ่มแผ่รังสีน่ากลัวนั้นออกมา มือที่เขาจับไว้ตอนนี้กลับเป็นการออกแรงบีบจนฉันรู้สึกได้ว่าเขาเองก็เดือดขึ้นแล้วไม่แพ้กัน แต่การที่เขาพูดแบบนั้นกับลูกค้ามันจะดีจริงๆหรอ


คะ คีย์คุณรุทตอนนี้จากที่ตอนแรกแข็งกร้าวกับทุกคนกลับได้แต่จ้องมองคุณคีย์ด้วยสายตที่เหมือนกำลังกังวลกับอะไรสักอย่าง 


อัพต่อจ้า+++

บูมไปตามพจน์มาเขาให้บูมไปตามหัวหน้าแผนกตรวจเช็คสภาพมา ก่อนจะหันไปพูดกับคนตรงหน้าไง ตกลงรู้หรือเปล่า 


หึคุณรุธเปลี่ยนท่าทางทันที เขากล้าที่จะจ้องเข้ามาในนัยตาของคุณคีย์อย่างท้าทาย แต่กลับดูไม่จริงเลยเมื่อถ้ามองดีดีเขายังมีสายตาที่แอบจะหวาดกลัวคุณคีย์อยู่ใครมันจะไม่รู้จักเพื่อนเก่าอย่างมึงกัน 


ทำไมคำว่าเพื่อนเก่าของคุณรุธเมื่อพูดออกมานั้นกลับแผ่รังสีอะไรบางอย่างจนทำให้ฉันรู้สึกขนลุกขึ้นมากันนะ ส่วนคนตัวสูงที่อยู่ตรงหน้าฉันและยังคงไม่ยอมปล่อยมือไปไหนนั้นฉันกลับไม่เห็นสายตาของเขาเลยว่ากำลังแสดงความรู้สึกอะไรอยู่


มีอะไรหรือเปล่าครับนายพจน์เดินเข้ามาตามคำสั่งของคุณคีย์


จำรถคันนี้ได้มั้ย ว่าเมื่ออาทิตย์ที่แล้วได้เข้ามาเช็คสภาพหรือเปล่าสิ้นคำพูดนั้นพจน์ก็เดินดูรอบๆพรางทำสีหน้าครุ่นคิด


อ้ออ ใช่ครับนายเมื่ออาทิตย์ที่แล้วได้เข้ามาเช็คสภาพจริง 


หัวใจฉันกระตุกวูบขึ้นหลังจากที่พจน์พูดจบ ฉันขืนข้อมือคุณคีย์เพื่อไปขอคำปรึกษาจากเขาแต่เขากลับไม่ยอมให้ฉันได้ทำอย่างนั้นง่ายๆ ไม่นะ ทำไมฉันถึงรู้สึกไม่อยากยอมรับว่าฝ่ายเราผิดให้กับคนที่เอาแต่ดูถูกคนอื่นอย่างคุณรุธกัน ตอนนี้ฉันดูร้อนรนและซึ่งต่างจากเจ้าของอู่ที่เอาแต่ยืนนิ่งแต่มุมปากกลับกระตุกยิ้มเยียดๆ นี่แค่มองจากข้างหลังยังรู้สึกได้ถึงความอันตรายนั้นเลย


ทด คิดว่ารอยที่เกิดขึ้นที่พูดถึงกัน เกิดจากอะไร 


เกิดจากอุบัติเหตุสักอย่างแน่ครับนาย และก็น่าจะเป็นไปได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของการที่แบรคหลวม และยิ่งน่าสงสัย...คือรอยที่ควรจะมีกลับถูกลบออกไปแล้ว และซึ่งรอยนี้ถ้าไม่สังเกตุดีดีคงไม่เห็นแน่ 


จากคำพูดของลุงทดก็แสดงให้เห็นแล้วว่าเหตุการณ์นี้ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับทางอู่เรา แต่ถ้ามันเป็นอย่างนั้นจริง เขาจะมีเหตุผลอะไรกันที่เอาตัวเองเข้ามาถึงที่นี้เพื่อมาโมเมให้ตัวเองเสียหาย หรือถ้าให้มองกลับไปอีกแง่ ถ้าหากว่าไม่มีใครดูออกคนที่จะเสียหายก็คือเจ้าของอู่ต่างหาก เพราะการที่รถแบรคมีปัญหามันคือเรื่องใหญ่มาก ยิ่งด้วยที่ได้ทำการเช็คสภาพรถแล้วก็ถือเป็นการยืนยันได้แล้วว่าปลอดภัย หากเกิดอะไรที่ผิดพลาดขึ้นมาฉันนี้ไม่อยากจะคิดเลย


แต่ตอนนี้ฉันกลับกลัวใจของคนที่กำลังปล่อยมือจากฉันและค่อยๆเดินไปหาคุณรุธช้าๆ ระยะห่างจากฉันและพวกเขาไม่ได้ไกลแต่ก็ไม่ใกล้มาก 


กูอยากจะขอเตือนมึงเป็นครั้งสุดท้ายนะ...” น้ำเสียงเย็นเยียบที่สะกดทุกเสียงบริเวณนี้ให้เงียบลงได้ถนัดตา เสียงคนงานต่างๆที่เคยดังอยู่ตอนนี้กลับเงียบสงัดขึ้นเลิกทำตัวเป็นหมาได้แล้ว...เลิกได้แล้ว ไอ้วิธีลอบกัดแบบนี้


ไอ้คีย์!” เสียงที่ลอดผ่านไรฟันออกมานั้นดูโกรธเคืองมากเมื่อได้ยินคำพูดเจ็บๆแบบนี้จากเขา แต่ปฏิกิริยานั้นก็มากพอแล้วที่จะบอกว่าเหตุการณ์นี้เป็นความตั้งใจของคุณรุธเอง 


ไปซะเขาพูดด้วยท่าทีที่ดูจะลำคาญเต็มทนมึงก็น่าจะรู้ดี ว่ากูสามารถทำอะไรได้บ้าง 


คนตรงหน้าเร่ิมมีเส้นเลือดปูดขึ้นมาแล้ว บ่งบอกถึงอารมณ์ที่กำลังรอการประทุ แต่การกระทำนั้นไม่ได้ทำให้คุณคีย์รู้สึกอะไรเลย แค่เหมือนกำลังรำคาญและดูเด็กที่ไม่ประสีประสากำลังโมโหแค่นั้นเอง


คุณรุธเดินออกไปอย่างหัวเสียขึ้นรถของเขาออกไปท่ากลางสายตาของช่างทั้งหลายที่ตอนนี้กำลังเปลี่ยนมาจ้องมองเราเป็นตาเดียว เพราะคนตัวสูงตรงหน้าหันกลับมาจับฉันพลิกไปมาอย่างสำรวจว่ามีอะไรที่ผิดปกติไปหรือเปล่า


เจ็บตรงไหนมั้ยน้ำเสียงที่แข็งกร้าวเมื่อครู่ได้เปลี่ยนมาเป็นอ่อนโยน ส่วนสายตานั้นมีแต่สายตาของคนที่ดูห่วงใย 


พายไม่เป็นไรค่ะ ว่าแต่คุณคีย์เถอะ เป็นอะไรหรือเปล่าฉันถามออกไปเพราะดูจากสีหน้าเขายังไม่คลายความกังวล


อืมเป็น


หื้ม เป็นอะไรคะ?” ฉันรีบถามออกไป


เป็นห่วงคุณน้ำเสียงที่พูดออกมาอย่างเป็นธรรมชาติเหมือนจะมากๆเลยด้วย 


ตอนนี้ไม่ต้องส่องกระจกที่ไหนก็รู้ได้ว่าแก้มของฉันตอนนี้ต้องแดงมากแน่ๆ ลุงทดและบูมตอนนี้หันหลังเมื่อเจอสายตาของฉันที่วางไปทั่ว เพราะยังไม่กล้ามองหน้าเขา เขาพูดอะไรออกมารู้ตัวบ้างหรือเปล่า ท่ามกลางคนมากขนาดนี้รู้จักอายบ้างสิ


คุณคีย์พายจริงจังนะคะฉันค้อนเขากลับไป


ผมก็จริงจังนะพายเขาทำให้สายตาของฉันตอนนี้ต้องหยุดและกลับมาโฟกัสที่เขาอย่างไม่ต้องมีการบังคับใดๆยิ่งเจอเหตุการณ์เมื่อกี้ ผมยิ่งรู้...ว่าตัวเองจริงจังแค่ไหน 


คุณคีย์พูดเรื่องอะไรคะเนี่ยทั้งที่เข้าใจดีเลยถึงจุดประสงค์ของเขาแต่ฉันก็ยังไม่กล้าและอยากยอมรับมันในตอนนี้พายรู้สึกว่าตัวเองต้องไปทะ...”


อย่าหนีนะพายยังไม่ทันที่ฉันจะพูดจบ ก็โดนคุณคีย์หยุดเอาไว้ซะก่อนคุณต้องให้โอกาสให้ผมได้พูดอะไรบ้าง 


ไม่ว่าจะคำพูด น้ำเสียง หรือสายตา มันทำให้ฉันรู้สึกว่าเขากำลังพูดอย่างใจคิดอยู่จริงๆ 


งั้นคุณคีย์มีอะไรจะพูดกับพายหรอคะใจฉันตอนนี้ขณะพูดออกไปกำลังเต้นแรง แต่ก็ยังคงความกังวลเอาไว้อยู่


เขานิ่งไปสักพัก สายตายังคงจับจ้องมองมาที่ฉัน มันดูแน่วแน่และจริงจัง 


ผมชอบคุณ 


“…”


และกำลังตั้งใจจีบอยู่


ตึกตักๆ ตึกตักๆ 


ตอนนี้ช่างต่างๆได้ทยอยออกไปแล้ว ทุกอย่างเลยยิ่งเงียบตอนนี้เสียงหัวใจฉันที่กำลังเต้นอยู่คงได้ยินไปถึงเขาแล้วแน่ๆ 


คุณคีย์แค่รู้สึกท้าทายฉันพูดออกไปตามใจคิด 


คุณกำลังคิดแทนผม 



Talk : ทุกคนนนน อิเฮียมัน อิเฮีย อิ.... 
กัดฟันกรีดร้องงงงงงงงงงงงงงงง 
ปล. เรานิสัยไม่ดีเลยช่วงนี้ ไม่ได้อัพทุกวัน 
ชีวิตปีสามมันน่ากลัว 55555 เป็นกำลังใจให้เราด้วยเด้ออ แงงง 
ปล. หนึ่งคอมเม้นต์เท่ากับล้านกำลังใจเด้ออ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 605 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

589 ความคิดเห็น

  1. #496 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:34
    อ๊ากกกกก แกจะตรงแบบนี้ไม่ได้สิ อิเฮียบ้า
    #496
    0
  2. #375 EleJEEN (@jeenjoong) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 23:02

    อะโหวคุณคี้้้้้้้้้้้

    #375
    0
  3. #359 ชมภูภูคา (@kt-acid) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 17:00
    ไรท์ช่วยทำให้นางเอกมีดีกว่านี้นิดนึงเถอะค่ะ โปรไฟล์วิศวะเกียรตินิยมอันดับสองยังไม่ได้แสดงฝีมือเลยพระเอกก็มาช่วยละ รู้สึกนางเอกจะด้อยไปนิด
    #359
    0
  4. #262 221040sb (@221040sb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 23:43
    รักเลยคะ รักคุณคีย์ก่อนพายแล้ว จองงงงง
    #262
    0
  5. #198 Darkmate (@Darkmate) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 19:23
    กรี๊ดดดดดดกดฟวยหงคินกว
    #198
    0
  6. #193 sissi1968 (@sissi1968) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 08:08
    รำคาญนะคะ ไม่ใช่ลำคาน เนอะ
    #193
    0
  7. #52 Plus-Satangg (@Plus-Satangg) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 00:21
    ความฟินระดับ 10
    #52
    0
  8. #51 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 22:58
    เขินนนน
    #51
    0
  9. #50 Naenn (@Naenn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 20:12
    อยู่ๆก็มาพูดอะไรแบบนี้ บ้าาาาาาา ><
    #50
    0
  10. #49 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 21:22
    คุณเค้าเท่มากๆๆๆๆ
    #49
    0
  11. #48 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 21:22
    คุณเค้าเท่มากๆๆๆ
    #48
    0
  12. #47 Naenn (@Naenn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 14:12
    คุณคีย์มาหล่อมากกกก ฮรือออ ชอบบบบบบบ
    #47
    0
  13. #46 tkpooh (@tkpooh) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 22:18
    สิ้นเดือนแระ ต้องการเปย์อย่างแรงงงง
    #46
    0
  14. #44 Manthanee01 (@Manthanee01) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 19:31
    อยากเสียตังค์
    #44
    0
  15. #43 || Lightsome || (@maplejab) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 17:58
    โชคดีที่วันนี้คุณคีย์มา ไม่งั้นพายได้ด่าลูกค้าแน่นอน
    #43
    0
  16. #42 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 17:54
    คุณคีย์ต้องจัดการค่ะ
    #42
    0
  17. #41 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 22:25
    เพิ่งมาอ่านชอบมาก ๆ เลยค่าา อัพบ่อยๆ นะคะ
    #41
    0
  18. #40 Tch*melleen- (@berryiloveyou) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 13:21
    ไม่ได้มาแต่เสียงแน่นอนจ้างานนี้
    #40
    0
  19. #39 MewSirinat (@MewSirinat) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 16:34

    5555+ ขำความคิดว่าระบบเสียง

    #39
    0
  20. #38 Manthanee01 (@Manthanee01) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 16:09
    แล้วเสียงก็มา
    #38
    0
  21. #37 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 07:23
    รอเฮียยย
    #37
    0
  22. #36 || Lightsome || (@maplejab) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 18:17
    เจิมมมมมม
    #36
    0
  23. #35 Manthanee01 (@Manthanee01) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 15:10
    รอด้วยคน
    #35
    0
  24. #34 MewSirinat (@MewSirinat) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 12:29
    รอค่าาาา
    #34
    0
  25. #33 Pink Gerbera (@beamoanchisa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 12:06

    รออยู่นะค๊าาาาาาา
    #33
    0