Let Me Love You

ตอนที่ 15 : Chapter 14 : I'd probably choose you over everyone. 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,808
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,197 ครั้ง
    15 ก.พ. 63


“ว่าไง? กูจะได้ตอบให้จบทีเดียว” น้ำเสียงที่ฟังดูแข็งขึ้นพร้อมทั้งสรรพนามที่ใช้เรียกทำฉันได้แต่ยืนตัวนิ่งในวงแขนของเขา

 

มะ ไม่ครับผู้ชายคนนั้นหน้าเสียและซีดมากเหมือนกำลังกลัวอะไรอยู่ แต่ถ้าให้ดูแล้ว สิ่งที่น่ากลัวตอนนี้คงหนีไม่พ้นคนที่กำลังพ่นลมหายใจออกมาจนฉันสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่ร้อนขึ้น ไม่ได้เป็นการถอนหายใจที่รุนแรงใดใด แต่อนุภาคนั้นกลับทำให้ฉันต้องเผลอเม้มปากแน่น

 

มีอะไรอยากจะพูดกับกูมั้ย?คนด้านหลังฉันก็ยังคงคาดคั้นเหมือนยังไม่พอใจและยังอยากได้อะไรบางอย่างอีก

 

เออ...ผมขอโทษครับเฮีย ผมไม่รู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงของเฮีย ผมไม่รู้จริงๆ ผมขอโทษครับตอนนี้เขาเอาแต่ขอโทษและพูดคำเดิมซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น 

 

และเมื่อสังเกตปฏิกิริยาของคนข้างตัวก็ทำให้รู้ว่าเขาพึงพอใจเมื่อได้เห็นท่าทีดูเกรงกลัวและร้อนร้น ตอนนี้คุณคีย์ดูเยือกเย็นมาก รอยยิ้มที่ยกขึ้นเล็กน้อยส่งให้คนที่หน้าร้ายอยู่แล้วยิ่งทวีสูงขึ้นไปอีก

 

คนตรงหน้าที่ตอนนี้ดูสร่างเมาแล้วกลับเอาแต่ก้มหน้าขอโทษ จริงๆการที่เห็นคนเอาแต่ก้มหน้าขอโทษฉันควรจะรู้สึกสงสารนะแต่ไม่รู้ทำไมเมื่อมองผ่านสายตาของเขาไปฉันกลับเห็นความไม่พอใจแฝงอยู่ในนั้น แต่การที่จะปล่อยให้เขายังทำแบบนี้และดูท่าทีของคนข้างกายที่ดูจะไม่ยอมง่ายๆฉันควรจะต้องทำอะไรสักอย่าง

 

“ช่างเถอะค่ะ เอาเป็นว่าฉันไม่ได้ติดใจอะไร” หลังจากที่พูดจบก็เหมือนได้รับแรงที่กอดรั้งให้แนบชิดกับอกกว้างมากกว่าเดิม นั้นจึงทำให้ฉันต้องเงยหน้าขึ้นมองคนตัวสูงที่มองมาเหมือนต้องการจะสื่อและขู่อยู่กลายๆว่า แน่ใจหรอ? ผมว่าไม่นะ มันต้องมากกว่านี้ อยู่กลายๆ

 

“เฮ้อ” ฉันต้องแอบพ่นลมหายใจออกมาเบาๆและตัดสินใจพูดออกไป เพราะดูเหมือนว่าคนแถวนี้จะไม่ยอมจบง่ายๆถ้าฉันไม่พูดเอง “ฉันไม่ติดใจอะไรค่ะ แต่แค่เราอย่ามายุ่งกันอีกเลยนะคะ พอดีฉัน...ไม่ชอบน่ะค่ะ”

 

นั้นก็เหมือนจะพอใจคนข้างกายเพราะแรงกอดรัดนั้นดูจะผ่อนคลายขึ้น พร้อมทั้งกระดกเบียร์ขึ้นดื่มอีกอึกใหญ่ และคำพูดนั้นก็ทำให้คนตรงหน้าที่เอาแต่ขอโทษเมื่อกี้ต้องเงยหน้าขึ้นมองจนเกือบจะเก็บสีหน้าไม่พอใจเอาไว้ไม่อยู่

 

“ครับ” เขาตอบรับออกมาเสียงเบาก่อนจะหมุนตัวและเดินออกไปจากบริเวณนี้

 

และนั้นก็ทำให้ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกยาว ก่อนจะพยายามแกะมือที่เต็มไปด้วยรอยสักออก เขาก็ยอมแต่โดยดี นั้นทำให้ฉันเห็นสีหน้าของเขาได้ชัดเจนขึ้น ไม่รู้ทำไมร่างกายตอนนี้ถึงร้อนแปลกๆ เมื่อนึกถึงการกระทำของเขาที่ดูไม่พอใจนี้

 

ถ้าจะบอกว่ามองไม่ออกก็ดูจะโกหกและกำลังหลอกตัวเองไปหน่อย แต่ฉันไม่ค่อยเข้าใจและมั่นใจต่างหากว่าไอ้อาการที่ดูจะหึงหวงนี้ของเขามันจะเป็นไปได้จริงแค่ไหน หรือแค่เพราะช่วงนี้ฉันกำลังใหม่สำหรับเขาอยู่ ทั้งๆที่รู้ดีในเรื่องนี้กลับห้ามความรู้สึกของตัวเองไม่ได้เลย อันตรายจริงๆ เฮ้อออ

 

“ผมไม่ชอบ” หลังจากที่ฉันเองก็เอาแต่ยืนนิ่งจมอยู่กับความคิดของตัวเองและไม่รู้ว่าจะเริ่มพูดอะไรกับเขาดี น้ำเสียงราบเรียบนั้นก็ดังขึ้น

 

“คะ?”

 

“ผมไม่ชอบแบบนี้” สายตาเขาที่มองพร้อมคำพูดนั้นลากขึ้นลงตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า “บอกแล้วว่าหวงทุกอย่าง แผ่นหลังขาวเนียน ไหนจะไหปลาร้าสวยๆนั้น ริมฝีปากนุ่มๆ และยังจะ...”

 

“คุณคีย์หยุด!” ฉันที่แต่เดิมยืนห่างเขาตอนนี้ต้องได้กระเถิบเข้ายืนขึงตาจ้องเขาเขม่ง หน้าฉันตอนนี้ที่ร้อนๆไม่ต้องสืบแล้วว่าแดงแค่ไหน คนบ้า ใครใช้ให้มาพูดแบบนี้ มันจะมีผู้ชายคนไหนที่มายืนไล่ว่าหวงกันแบบนี้บ้าง ท่าทีของฉันตองนี้ทำให้คนตรงหน้ามีแววตาที่ดูจะพอใจมากเหมือนได้แกล้งกันอีกแล้ว

 

“ผมซีเรียสนะพาย” เขาจ้องเข้ามาอย่างต้องการจะยืนยันว่าเขาพูดจริงไม่ได้แค่ขู่ไปเล่นๆ รู้ค่า แต่เมื่อฉันกำลังจะอธิบายว่าฉันเองก็ไม่ได้ต้องการให้ใครเข้ามายุ่งวุ่นวายแบบนี้เหมือนกันก็ไม่ทันเมื่อคุณพีทเดินเข้ามากอดคอเพื่อนเขาเอาไว้ก่อน

 

“กูก็ว่าหายไปไหน ดูดบุหรี่ไม่น่านานขนาดนี้” แต่นี้ดันเป็นเสียงเฮียหยางที่เดินตามมาอีกคน สายตาล้อเลียนของเฮียหยางนั้นทำฉันต้องก้มหน้ามองพื้น

 

“ขอโทษที่ต้องมาขัดจังหวะนะเพื่อน แต่มันใกล้ถึงเวลาของเราแล้ว” คุณพีทที่กอดคอเพื่อนพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “และดูจะเหมาะเจาะกับมึงด้วยนะเวลานี้”

 

เขาดูตั้งใจจะกระซิบกันให้ได้ยินกันแค่สองคนนะ แต่ฉันได้ยินยะ! เหมาะเจาะอะไรกัน สายตาที่ดูเจ้าเล่ห์ของคุณพีทนั้นอีก หรือฉันจะต้องรีบชิ่งออกไปก่อนดีนะ พวกเขาสามคนบอกตรงๆว่าอันตราย

 

“เดี๋ยวฉันกับไอ้หยางไปหาที่เหมาะๆก่อนละกันนะ” และแล้วสองคนนั้นก็เดินหายไปในโซนของบาร์เครื่องดื่มและตรงนั้นดูจะมีผู้หญิงเยอะเป็นพิเศษ และเมื่อพวกเขาเดินไปก็เจอกับสายตาที่ดูเรียกความสนใจได้จากผู้หญิงรอบๆนั้นได้ดีเลยทีเดียว

 

“งั้นเดี๋ยวฉันขอตัวกลับไปที่โต๊ะก่อนนะคะ” เมื่อเตรียมจะหมุนตัวกลับไป ไฟในงานก็ดับขึ้นขึ้นเหลือเพียงส่วนของดีเจ ตอนนี้ฉันเอาแต่มองไปรอบๆเพราะปรับสายตายังไม่ได้ และก็มีมือที่คุ้นเคยที่ไม่รู้เขารั้งตัวฉันเข้าไปหารอบที่เท่าไหร่ของวันแล้วนับไม่ได้ ก่อนที่จะมีเสียงดีเจดังขึ้นท่ามกลางเสียงฮือฮาของคนในงานที่ดูจะงงงวยกับเหตุการณ์ที่เกินขึ้น

 

“ช่วงเวลาที่จะทำให้หัวใจมันเต้นแรงก็มาถึง!!!” เสียงพูดที่สลับกับเพลงก็ดังขึ้น แสงไฟที่สะท้อนมาจากจุดที่ดีเจยืนอยู่ทำให้ฉันเห็นเสี้ยวหน้าของคุณคีย์ได้ลางๆ ถึงแม้ว่าเขากำลังสนใจอยู่กับเสียงนั้น แต่มือที่จับข้อมือฉันและดึงให้เข้าหาตัวก็ยังคงไม่ยอมลดละ

 

“และช่วงเวลานี้ก็คือ Kiss Time!” สิ้นเสียงดีเจก็มีคนส่งเสียงฮือฮ่ากันมาอีกครั้ง และนั้นก็ทำให้ฉันหูดับไป อะไรนะ จูบหรอ นั้นทำให้ปฏิกิริยาของฉันเริ่มแสดงถึงการอยู่ไม่สุข ฉันกำลังจะรั้งมือออกจากคนตัวสูงเพื่อที่จะออกไปจากที่นี่

 

“ไปไหน” เสียงเขาถามขึ้น และก็ถามมาได้นะ ก็ออกไปจากที่นี่น่ะสิ จะให้อยู่ในช่วงบ้าบอนี่ยังไง

 

“ฉันจะไปหาหม่าม้าค่ะ ช่วงนี้คงไม่เวิร์คสำหรับฉัน”

 

“ทุกคนอาจจะยังสงสัยว่าเห้ย จูบอะไร กับใครยังไง อันนี้เราไม่ได้มีข้อกำหนด อยากดึงใครมามั๊วๆ จะคนข้างๆ คนตรงหน้า หรือจะกระโดดไปจูบกับคนในสระก็ได้เลย” เสียงที่ดังขึ้นทำฉันต้องขมวดคิ้ว ถามจริง มันได้หรอ นี่มันไม่โอเคมั้ย จริงๆซาวด์ที่ว่าเมื่อกี้มันควรมาเปิดตอนนี้ ฉันมาทำอะไรที่นี่!

 

“อ่ะ แต่ แต่ แต่ ผู้ชายไอ้เราก็ต้องมีความเป็น gentleman กันหน่อย เราต้องถามสุภาพสตรีคนนั้นก่อนว่า ‘May I  kiss you? (ผมขอจูบคุณได้มั้ย?)ถ้าเธอ Say Yes นั้นก็เป็นโอกาสของคุณแล้ว แต่ถ้า Say  No ก็กลับไปจูบเมียที่บ้านเอาละกันนะหนุ่มๆ” นั้นเรียกเสียงกริ๊ดและเสียงโห้ร้องอย่างชอบใจของทั้งหญิงและชายในงานได้อย่างดีเลย แต่ขอโทษนะทุกคน มันไม่ใช่ฉันแน่ๆ

 

“คุณคีย์ปล่อยฉัน” ฉันพูดและรั้งแขนออกจากคนตัวสูง

 

“ไปตอนนี้ ถ้ามีใครดึงคุณไปจูบผมไม่เอาแค่คำขอโทษนะ”

 

“งั้นก็ไปส่งพายสิคะ แค่เดินออกไปจากที่นี่” ฉันเลิกคิ้วถามเขา และตอนนี้ฉันเริ่มปรับสายตาได้แล้วมองเห็นเขาได้ชัดเจนเลยในความมืด นั้นยิ่งทำให้เห็นแววตาของความสนุกที่ฉายชัดอยู่ในนั้น

 

“ไปตอนนี้คนจัดงานก็เสียน้ำใจแย่สิ”

 

“สาบานว่าคุณคิดอย่างนี้จริงๆ” ฉันพูดกลับเสียงแข็ง “คุณคีย์พายไม่เอานะ”

 

เมื่อไม้แข็งไม่ได้ก็เริ่มเสียงอ่อนลงเพื่อขอให้คนตรงหน้าปล่อยฉัน

 

“แค่จูบ ไม่เห็นมีไรน่ากลัวเลย”


อัพละจ้าาา+++


ฉันนี่พูดไม่ออกและได้แต่ทำปากพะงาบๆมองคนตรงหน้าที่พูดมันออกมาอย่างหน้าตาเฉย หัวใจไม่รักดีก็เอาแต่เต้นแรงไม่หยุด นั่นทำให้หน้าที่ของฉันตอนนี้ร้อนผาวราวกับถูกไฟรน แต่ฉันต้องตั้งสติให้ดีตอนนี้ฉันควรมีสติเพื่อหลบเลี่ยงเหตุการณ์นี้

 

“คุณคีย์ฉันซีเรียสนะ...”

 

“เอาละครับ และ Kiss Time ของเราก็จะเริ่มขึ้นพร้อมกับบทเพลงนี้!” เสียงเพลงที่ดังขึ้นเป็นเพลงที่ไม่คุ้นหูเลย และมันแทบจะไม่เข้าหูฉันเลยด้วย เพราะมือหนาที่ตอนแรกวางอยู่บนข้อมือของฉันตอนนี้เลื่อนเข้ามาวางที่เอวคอดและค่อยๆดึงฉันให้เข้าไปใกล้เขามากขึ้น

 

“คะ คุณคีย์” ทำอะไรสักอย่างสิพาย แกจะมาใบ้กินตอนนี้ไม่ได้ เรี่ยวแรงหายไปไหนหมด กะอิแค่ไออุ่นร้อนที่ผ่านเสื้อผืนบางเข้ามาตรงที่มันถูกสัมผัส ตอนนี้ที่ใบหน้าของเขาและฉันใกล้ชิดกันขึ้นเรื่อยๆ แผงอกที่แน่นจนฉันสามารถสัมผัสผ่านมือบางของฉันเพราะฉันใช้มันเป็นตัวกั้นฉันกับเขาอยู่

 

“ฉันว่าเราไม่ต้องเล่นไปตามเขาก็ได้นี่คะ” ตอนนี้ฉันเสียงสั่นแล้ว เพราะรู้ว่าขืนโดยใช้แรงไปก็ไม่เกิดประโยชน์แน่ในตอนนี้ ฉันควรจะตั้งสติและเอาเหตุผลเข้าสู้

 

“คุณปฏิเสธได้หนิ” เขาเอียงคอพูดตอบฉัน

 

ตอนนี้จมูกของฉันอยู่สูงประมาณปลายคางของเขาและต้นคอของเขา นั้นยิ่งทำให้ได้กลิ่นน้ำหอมที่ชัดเจนขึ้น

 

“ถ้าฉันปฏิเสธคุณจะหยุดใช่มั้ย?” ฉันถามเขาออกไปอย่างไม่ไว้วางใจเขาเลย คนอย่างเขาจะหยุดได้แน่เหรอ

 

เขาไม่ตอบคำถามฉันแต่กลับหยักไหล่ส่งมาแทน แล้วนั้นเขาจะให้ฉันตีความว่ายังไง แน่นอน? หรือว่า ก็ไม่รู้สิ? ดีละ

 

คนตัวสูงตอนนี้เริ่มกอดรัดฉันเข้าเข้าไปใกล้จนฉันต้องออกแรงที่มือเพื่อกันเขาออก ตอนนี้คนตัวสูงเริ่มก้มหน้าเขามาใกล้ฉันมากขึ้น แต่เขาลืมอะไรไปหรือเปล่า มันควรจะมีคำถามก่อนหน้าเหตุการณ์นี้สิ

 

“คุณคีย์ต้องเป็นสุภาพบุรุษสิคะ คุณควรถามฉันก่อนนะ ในกติกามันบอกแบบนั้น”

 

“หึ” นั้นเรียกเสียงหัวเราะในลำคอจากคนตัวสูง ก่อนที่เขาจะก้มหน้าลงมากระซิบข้างหู และนั้นก็ทำให้ฉันต้องเม้มปากแน่นเป็นเส้นตรง “Just 'cause I'm a gentleman don't mean I ain't taking you to bed, Baby (แค่เพราะผมเป็นสุภาพบุรุษ ไม่ได้แปลว่าผมจะไม่พาคุณขึ้นเตียงนะที่รัก)”

 

สำเนียงภาษาอังกฤษที่เปล่งออกมานั้นมันดูน่าฟังมาก ถ้าหากประโยคที่เขาพูดมันไม่ใช่แบบนี้ ฉันรู้มาตลอดนะว่าเขาอันตรายและมีอิทธิพลต่อผู้หญิงแค่ไหน ที่ผ่านมาเขาชอบแสดงออกว่าเขากำลังสนใจฉันแต่ไม่เคยที่จะถึงเนื้อถึงตัว(ยกเว้นคืนนั้นน่ะนะ)และพูดจาที่ทำให้หัวใจมันเต้นแรงแบบนี้ เขามักจะมีระยะห่างให้ฉันได้หายใจอยู่เสมอ แต่วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นคนตรงหน้าถึงได้มาเล่นกับหัวใจของฉันอย่างร้ายกาจ

ใบหน้าที่ตอนนี้เลื่อนจากใบหูขึ้นมามองตรงมายังใบหน้าของฉัน มันใกล้มากกว่าครั้งไหนๆ สถานการณ์แบบนี้มีวิธีไหนบ้างที่จะรอดพ้นไปจากเขาได้ ร่างกายที่แข็งทื่อไม่สามารถที่จะหยุดร่างกายที่แนบชิดเข้ามาตอนนี้ได้เลย ใบหน้าที่โน้มลงมานั้นยิ่งใกล้มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเร่งอัตราการเต้นของหัวใจฉันได้มากเท่านั้น

 

“คุณคีย์อย่านะคะ คุณคีย์พาย...” ฉันร้องห้ามเขาในขณะที่ปลายจมูกโด่งของเขาสัมผัสกับแก้มที่ร้อนผาวของฉัน เสียงของฉันหายไปเมื่อรู้ว่าอีกไม่กี่วินาทีมันจะเกิดอะไรขึ้น ไม่รู้แล้ว ตอนนี้ฉันไม่อาจจ้องกลับสายตาที่เร้าร้อนที่ฉาดชัดในความมืดของเขาได้เลย ฉันเลยเลือกที่จะหลับตาลงอย่าคนที่ทำอะไรไม่ได้

 

แต่เมื่อหลับตาลงกลับไม่ได้มีสัมผัสที่ลึกซึ้งใดๆเกิดขึ้นกับฉันเหมือนกับที่คิดไว้ หลายวินาทีผ่านไปจนฉันสงสัยเลยค่อยๆลองลืมตาขึ้นมอง และก็เป็นจังหวะเดียวกับใบหน้าของเขาที่กำลังเลื่อนขึ้นหลังจากนั้นก็เกิดสัมผัสอุ่นร้อนที่บริเวณหน้าผากของฉัน ริมฝีปากบางกว่าผู้ชายคนอื่น ติดจะคล้ำเพราะเขาดูดบุหรี่จัดนั่น ตอนนี้ได้ฝั่งจูบหนักๆลงบนกลางหน้าผากของฉัน ความร้อนที่แผ่กระจายอยู่บริเวณนั้นมันชัดเจนมาก ตอนนี้ฉันเผลอกำเสื้อเชิ้ทสีขาวของเขาแน่น เขาผละออกมาเล็กน้อยก่อนจะก้มมาสบสายตากับฉัน ตอนนี้ไม่รู้รอบข้างของฉันตอนนี้เป็นไงแล้วเกิดอะไรขึ้นแล้วบ้าง เสียงเพลงที่ดังก่อนหน้านี้มันกลับเงียบราวกับว่าตอนนี้มีแค่ฉันกับเขา

 

สายตาที่จ้องมานั้นทำฉันต้องยอมรับว่ามันเป็นสายตาที่สื่อความถึงความรู้สึกที่ต้องการแต่กลับโอนโยนไม่ลุกล้ำ คำพูดก่อนหน้านี้เหมือนเขาได้วางแผนมาอย่างดีแล้วว่าเขาต้องการทำให้ฉันกลัวแต่กลับพลิกแผนกลับไม่ได้ให้สัมผัสที่อันตรายแต่เขาส่งสัมผัสที่อ่อนโยนนี้มาแทน สัมผัสที่อ่อนโยนนั้นมันเลยยิ่งชัดเจน ตอนนี้บอกตรงๆเขาสามารถจูบฉันได้อย่างที่เขาพูดก่อนหน้านี้ ฉันที่ไม่รู้เรี่ยวแรงหายไปไหนก็ไม่สามารถต้านทานแรงเขาได้แน่หากเขาต้องการจะทำมัน 

 

แต่การที่ส่งสัมผัสที่อ่อนโยนแบบนี่มาต่างหาก มันกลับมีอิทธิพลต่อหัวใจของฉัน และดูจะเป็นอิทธิพลในระยะยาวซะด้วย แค่จูบที่หน้าผากยังมีอนุภาพร้ายแรงขนาดนี้ มันยิ่งทำฉันสงสัยแล้วนะว่าถ้าเขาจูบฉันขึ้นมาจริงๆ ฉันคงเหลือแค่กายหยาบ


มาอัพละจ้าาาาาา


ลมเบาๆที่พัดพาเอาความเย็นมาปะทะกับร่างทำฉันต้องห่อตัวเพื่อบรรเทาความหนาว สายตาพรางทอดมองออกไปยังทะเลที่ตอนนี้กลายเป็นสีดำ จะมีเพียงแค่แสงจากดวงจันทร์และไฟจากรีสอร์ทส่องผ่านมาเพื่อช่วยให้ตรงนี้ไม่น่ากลัวเท่าไหร่

 

หลังจากที่คุณคีย์ได้ผละออกจากฉัน ซักพักก็มีคนมาตามเขาและเพื่อนๆของเขาให้เข้าไปในงานส่วนที่มีผู้ใหญ่ที่เป็นทั้งคนในวงการธุรกิจและการเมืองอยู่ ได้ความว่านักธุรกิจคนสำคัญอยากพบกับหุ้นส่วนและผู้บริหารหลัก นั่นจึงทำให้รู้ว่าคุณคีย์เองก็เป็นหนึ่งในหุ้นส่วนของที่นี่ด้วย 

 

เขาคว้าแขนฉันเหมือนจะพาไปด้วยแต่ฉันไม่ยอมและให้เหตุผลว่าฉันไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องเลยไม่มีเหตุจำเป็นอะไรที่ต้องไป เขายังดูดึงดันในช่วงแรกแต่ฉันเองก็ไม่ยอมและขอออกมาเดินเล่น เขาก็ยอมถอยไปเพราะดูว่าการไปพบผู้ใหญ่ครั้งนี้ก็สำคัญมาก 

 

และนั้นจึงทำให้ฉันได้มานั่งอยู่บนชิงช้าเก่าๆตัวหนึ่งที่ผูกอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ใกล้ๆกับรีสอร์ต ที่นี่เงียบสงบมาก รู้สึกดีกว่าอยู่ในงานเยอะเลย คนในงานไม่เยอะก็จริงแต่ฉันรู้สึกห่างไกลจากงานและผู้คนในงาน

 

ก่อนหน้านี้ฉันได้รับข้อความจากทั้งหม่าม้าและหยูต่างก็ถามว่าฉันอยู่ไหน ฉันก็ตอบพวกเขาไปว่าออกมาเดินเล่นอีกแปปหนึ่งค่อยจะตามเข้าไป ทั้งคู่ก็รับรู้และไม่ได้ถามไรไปมากกว่านี้ เพราะต่างคนคงยุ่งกับการคุยธุรกิจของตัวเองอยู่ 

 

ตึ่ง!

 

แสงบนหน้าจอโทรศัพท์ของฉันสว่างขึ้นบ่งบอกให้รู้ว่ามีข้อความจากใครบางคนเข้ามา

 

และใครคนนั้นทำฉันต้องขมวดคิ้ว เพราะไม่คิดว่าจะได้รับข้อความจากเธอ และทั้งลืมไปเลยว่าก่อนหน้านี้เจอเธอที่นี่ด้วย

 

พี่จิง : [น้องพายอยู่ไหนคะ พี่ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย]

 

ฉันถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกเดิมๆที่เคยมี ฉันพยายามที่จะไม่เอาตัวเองเข้าไปเกี่ยวข้องกับคนบ้านนั้น นั่นคือสิ่งที่ฉันบอกกับตัวเองมาโดยตลอด ซึ่งในบ้านหลังนั่นก็ไม่มีใครอยากยุ่งกับฉันอยู่แล้วแม้กระทั่ง...พ่อ มีพี่จิงที่คอยถามและพยายามเข้ามาคุยกับฉันอยู่เรื่อยๆ แต่ไม่รู้ทำไมฉันถึงไม่เคยสนิทใจกับเธอได้ซักที

 

ฉันเลือกที่จะไม่ตอบและยื่นขาลงไปดันพื้นดินทรายจนเท้าที่ปราศจากรองเท้าจมลงไป จากนั่นจึงค่อยๆดันตัวเองถอยหลังและปล่อยให้ตัวเองไปตามแรงโน้มถ่วง 

 

ชิงช้าตัวเก่าได้แกว่งไปตามแรง ฉันเกาะเชือกเอาไว้แน่นพร้อมเงยหน้าขึ้นมองดวงดาวและปล่อยใจให้ว่างเปล่า แต่เมื่อหลับตาลงภาพจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ก็ไหลเข้ามา สัมผัสที่คิดว่าจะหายไปตามลมแล้วก็ยังคงติดแน่นอยู่ จนทำให้ฉันสะบัดหน้าไปมาเพื่อไล่ความคิดนั้น

 

 

Key’s Talk

 

ฮ้ออออ

 

ผมลอบถอนหายใจรอบที่ร้อยได้ จนคนข้างตัวอย่างหยางหันมามองพร้อมสบตาและบ่งบอกอารมณ์เดียวกัน ก็ในเมื่อตอนนี้พวกเรานั่งคุยกับเพื่อนคุณลุงที่เป็นใหญ่เป็นโตทั้งทางธุรกิจและการเมือง โดยที่ลุงให้มาคุยกับพวกเขาก็เนื่องมาจากจะช่วยซับพอทธุรกิจพวกเรา แต่ส่วนมากจะถามถึงอากงของผมซะมากกว่า อยากนัดเจออยากขอคุย และอีกบลาๆ ซึ่งเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่คนวัยประมาณนี้จะเคารพและอยากจะมีโอกาสทำความรู้จักกับอากงผม ตอนนี้เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าฝ่ายไหนกันแน่ที่เป็นฝ่ายซับพอทธุรกิจ

 

แต่ช่างเรื่องนั้นก่อน ตอนนี้ใจผมไม่ได้อยู่กับการมานั่งให้ความสำคัญกับการทำธุรกิจ ใจผมมันอยู่กับยัยตัวเล็กที่ตั้งท่าแต่จะปฏิเสธกัน พร้อมอ้างเหตุผลร้อยแปดและย้ำอยู่นั้นว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน ไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้

 

จนตอนนี้ที่กะจะค่อยๆเป็นค่อยๆไปใจมันก็ร้อนจนอยากจะจับรวบหัวรวบห่างและยัดเยียดสถานะให้เธอใจแทบขาด สถานะที่ในชีวิตนี้ผมไม่คิดว่าจะต้องมานั่งแต่งตั้งให้ใคร แต่กับพายผมกลับอยากทำมันให้ชัดเจน 

 

เฮ้อออพอนึกถึงเรื่องนี้ก็ทำให้ผมต้องถอนหายใจออกมาอีกครั้ง

 

โอ๊ยยย ถ้ามึงจะถอนหายใจบ่อยขนาดนี้ ก็ขอตัวออกไปให้มันจบๆเลยมั้ยจนพีทที่ดูท่าจะรำคาญผมเต็มทีก็พูดออกมาให้ได้ยินกันสองคน

 

ก็จริงอย่างที่มันพูด ถึงรู้ว่าประชดก็ไม่สนหรอกนะจังหวะนี้

 

ผมขอตัวก่อนนะครับและผมก็พูดออกไปในขณะที่ผู้ใหญ่ที่ร่วมโต๊ะเดียวกันกำลังพูดกันถึงเศรษฐกิจและการเมืองอยู่ในขณะนี้

 

เอ้าเห่ย เอาจริงดินี่ก็เสียงพีทที่ร้องออกมาเพราะไม่คิดว่าผมจะทำแบบนั้นจริง ผมลุกออกมาทันทีไม่รอให้ใครอนุญาตและไม่สนเสียงทักท้วงของเพื่อนแต่อย่างใด 

 

เมื่อพ้นจากรัศมีโต๊ะสิ่งแรกที่สายตากวาดหาเลยก็คือพาย

 

เมื่อมองไปรอบๆงานไม่เจอเธอเลยเดินออกมานอกตัวรีสอร์ตเพราะเธอบอกจะมาเดินเล่น เมื่อสายตามองไปรอบๆก็สะดุดเข้ากับร่างบางๆผิวขาวๆและยิ่งสว่างมากเมื่ออยู่ท่ามกลางความมืดเธอกำลังเล่นชิงช้าราวกับเด็ก ลมพัดเดรสตัวยาวแต่ชอบแวกนั่นนี่ทำให้ผมไม่ชอบใจอยู่บ่อยครั้งกำลังปลิวไสวไปตามแรงลม 

 

ผมยืนมองภาพตรงหน้าอยู่สักพักราวกับต้องมนต์ ตั้งแต่ตอนไหนที่เวลาเจอเธอผมไม่สามารถละสายตาไปไหนได้เลย หรือจะตั้งแต่คืนนั้น คืนแรกของเราและมันเป็นครั้งแรกของเธอ และดูเหมือนจะเป็นครั้งแรกของผมด้วย ที่ได้รักกับใครบนเตียงจนทำให้รู้สึกดีได้แบบนั้น มันเป็นการทำรักที่ไม่ได้ร้อนแรงเลยตรงกันข้ามมันไม่ประสีประสาด้วยซ้ำ แต่ความรู้สึกภายในต่างหากที่มันช่วยให้ครั้งนั้นมันดีจนทำให้การนอนกับใครอื่นหลังจากนั้นมันไม่เหมือนเดิม

 

หลังจากผ่านคืนนั้นกับเธอผมยอมรับว่ามีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นอยู่ จะให้เลิกเลยก็ดูจะยากเกินความเป็นจริงไปหน่อย ก่อนหน้าจะเจอเธอผมหนักแค่ไหนกับเรื่องแบบนี้จะให้หยุดไปเลยก็คงเป็นไปไม่ได้ แต่ความรู้สึกมันต่างออกไป จากที่เคยมองว่ามันสนุกก็ไม่อีก ผมต้องการความรู้สึกที่มันมากกว่านั้น ความรู้สึกแบบนั้นที่เคยทำกับเธอ จากนั้นก็พ่ายแพ้จนทำให้ไม่อยากที่จะมีอะไรกับใครอีก จนได้เห็นเธอในเรซูเม่สมัครงานนั้น มันทำให้ผมรู้สึกว่าถ้าได้เจอกันครั้งนี้ สาบานกับตัวเองได้เลยว่าจะไม่ยอมให้เธอหายไปเหมือนเช้าวันนั้นแน่


The End - key

 

อัพต่อละเด้อออ


ทำไมรู้สึกเหมือนมีคนจ้องอยู่เลยนะ แถวนี้ยิ่งเงียบๆอยู่ ฉันรู้สึกบบนี้มาซักพักแล้วล่ะ แต่ยังไม่กล้าหันกลับไปมอง ถ้าเกิดเป็นเจ้าที่เจ้าทางแถวนี้ฉันจะงัดบทสวดไหนมาสู้กับท่านกันละ ความคิดฟุ้งซ่านเริ่มมีอิทธิพลกับฉันจนต้องหยุดแกว่งชิงช้าและหยิบปลายเดรสยาวขึ้นเตรียมวิ่งออกไป 

 

หมับ!

 

และเมื่อเตรียมตัวจะเริ่มกดสกิลตีนผีก็มีมือหนาของใครบางคนมาคว้าเอาไว้ซะก่อน ก่อนจะทันได้กรี๊ดออกไปกลิ่นกายและกลิ่นบุหรี่อ่อนๆจากเจ้าของมือนั่นก็ลอยมาตามลมเพื่อยืนยันตัวตนซะก่อน

 

คุณคีย์! มาทำไมเงียบๆคะเนี่ย พายตกใจนึกว่าเจ้าที่เจ้าทางมืออีกข้างที่ถือรองเท้าก็เป็นอันต้องปล่อยลงพื้นทรายและกุมอกที่เต้นแรงไปตามความคิดก่อนหน้านี้ 

 

โอ๋ๆ ขวัญเอยขวัญมานะครับไม่พูดเปล่ายังเข้ามาสวมกอดฉันอีก

 

เดี๋ยวๆ ปล่อยค่ะปล่อย พายไม่ได้เป็นอะไร และไม่ต้องมากอดแบบนี้เลยนะฉันพูดพร้อมกับดันมือกับอกเขาออกไป และก็ขวัญเอ๋ยขวัญมาอะไรของเขาเล่า ฉันไม่ใช่เด็กนะ

 

ผมชอบเวลาคุณแทนตัวเองแบบนี้จัง ดีกว่าแทนตัวเองว่าฉันตั้งเยอะเขาพูดทั้งที่ยังไม่ยอมปล่อยฉันออกจากวงแขน และไม่ฟังในสิ่งที่ฉันพูดเลย

 

แล้วสิ่งที่เขาพูดก็ทำให้ฉันนึกขึ้นได้ว่าเผลอแทนตัวเองด้วยชื่อและลืมไปว่าเขาเป็นเจ้านายตัวเอง

 

แทนตัวเองแบบนี้ต่อไปได้มั้ย น่ารักดีน้ำเสียงที่อ่อนโยนแบบนี้ทำฉันปฏิเสธไม่ได้

 

กะ ก็ได้ค่ะ แต่คุณปล่อยฉันก่อน

 

ไม่อ่ะ เมื่อกี้ยังแทนตัวเองว่าฉันอยู่เลย

 

คุณคีย์ปล่อยพายจนได้สินะผู้ชายคนนี้ต้องได้ชัวร์ๆถึงจะยอม 

 

และเมื่อคนตัวสูงได้ในสิ่งที่เขาต้องการก็ไม่ร้ายเกิน เพราะเขายอมปล่อยและทำตามคำพูด

 

และนี่คุยธุระเสร็จแล้วหรอคะ” 

 

จริงๆก็ยังหรอก แต่มันน่าเบื่อเกินไปผมเลยออกมาก็ดูท่าจะเป็นอย่างที่เขาพูดจริงๆนั้นแหละ ทั้งท่าทางและสีหน้าบ่งบอกขนาดนั้น

 

แล้วทำไมถึงมาอยู่นี่ล่ะคะ

 

ผมอยากมานั่งชิงช้า

 

ได้ฟังอย่างนั้นเขาก็นั่งลงที่ชิงช้าและออกแรงแกว่งไป เป็นภาพที่แปลกดีไม่คิดว่านักธุรกิจอย่างเขาจะมาอยากทำอะไรแบบนี้

 

มาสิครับเขาพูดพร้อมกับตบที่นั่งข้างๆที่ว่างพอจะให้ฉันนั่งได้ 

 

เห็นแบบนั้นถ้าจะไล่ให้กลับเข้าไปข้างในก็ดูท่าจะเหนื่อยเปล่า เลยยอมไปนั่งด้วยดีดี

 

เราสองคนนั่งอยู่บนชิงช้าที่มีคนข้างๆเป็นคนออกแรงแกว่งเพราะเขาขายาวเมื่อขึ้นมานั่งยังต้องงอเข่าขึ้นอีก

 

เราทั้งคู่ก็ทอดมองสายตาออกไปจ้องทะเลสีดำในตอนนี้ และไม่มีใครพูดอะไรออกมา ฉันเองก็เหล่ตาไปมองคนข้างๆเป็นระยะ เพราะเหมือนตอนนี้เขากำลังตกอยู่กับความคิดอะไรซักอย่างของเขา

 

คืนนั้นคุณโกรธผมมากเลยหรอหลังจากนั้นไม่นานคนตัวสูงก็ปล่อยคำถามออกมาลอยๆจนฉันอดที่จะขมวดคิ้วสงสัยไม่ได้

 

คะ?” คืนนั้นหรอคืนไหนล่ะ โกรธหรอโกรธเรื่องอะไร ถ้าจะมีคืนนั้นก็คง หระ หรือว่า...

 

คืนที่เรามีอะไรกันไง คุณโกรธผมมากมั้ยฉันหันไปมองคนข้างๆที่เขาเองก็จ้องมาอยู่ก่อนแล้ว อะไรของเขา อยู่ๆมาถามเรื่องนี้ตอนนี้เนี่ยนะ พูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังและอยากได้คำตอบจริงๆซะด้วย แล้วฉันต้องตอบเขายังไงเล่า

 

ทำไมอยู่ๆมาถามเรื่องนี้ล่ะคะ” 

 

เพราะผมสงสัย ว่าอาจจะเป็นเพราะเรื่องคืนนั้นที่ทำให้คุณเลี่ยงผมมาตลอดสายตาที่จ้องมานั้นฉันอยากละสายตาตัวเองออกไปมากแต่มันทำได้ยากจริงๆ ผมไม่ชินกับการที่ต้องมานั่งสงสัยเรื่องนี้เลย อึดอัดจนอยากทำให้มันชัดเจน” 

 

ใบหน้าเห่อแดงขึ้น เมื่อต้องมารับรู้ว่าตัวเองทำให้คนแบบเขาต้องมาคิดมากกับการกระทำแบบนั้น และก็จริงอย่างที่เขาบอก เขาไม่จำเป็นเลยที่ต้องมานั่งคิดเรื่องนี้ คนแบบเขาไม่จำเป็นที่ต้องมานั่งสงสัยด้วยซ้ำว่าทำไมผู้หญิงธรรมดาๆแบบฉันถึงไม่ยอมเขา คงจะเคยตัวที่ได้ทุกอย่างมาง่ายๆ

 

ปัง! 

 

เสียงที่ดังขึ้นทำฉันสะดุ้ง เราสบตากันก่อนจะหันมองไปตามเสียง เหมือนว่าเสียงจะมาจากด้านในรีสอร์ท คุณคีย์ลุกขึ้นและคว้ามือฉันไว้ให้ลุกขึ้นตามมาด้วย สายตานั้นดูเป็นกังวลจนฉันดูออก

 

เสียงอะไรคะ ใช่เสียงปืนหรือเปล่า



Talk : อยากชัดเจนกับน้อง แต่สถานการณ์ดูไม่ค่อยเป็นใจเลยง่ะเฮีย

มาแล้วค่ะ หายไปนานนนมากกกกก ก้มกราบรีดเด้อทุกคน
ขอบคุณที่รอนะค้าาา ไม่สามารถมาอัพได้ทุกวันอีกแล้ว แต่จะพยายาม
มาอัพให้ได้และไม่เทไปไหนน้าา
หนึ่งคอมเม้นท์เท่ากับล้านกำลังใจ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.197K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

589 ความคิดเห็น

  1. #506 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:22
    เค้าก็นึกว่าจุดพลุ ฉลองไรงี้
    #506
    0
  2. #459 oss2525 (@oss2525) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:27
    โอ๊ย!!ตื่นเต้น..นนนน
    #459
    0
  3. #458 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:24
    เกิดอะไรขึ้น
    #458
    0
  4. #457 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:47
    ยังรออยู่นะคะ
    #457
    0
  5. #456 nongtaltal2 (@NongTalTal) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:14
    คุณคีย์กำลังจริงจังเลยย แต่ก็นั่นแหละะ ขัดจังหวะมากแม่ มาต่อไวๆนะคะ รอค่ะ
    #456
    0
  6. #455 My_smile (@09122547) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:41
    เกิดอะไรขึ้นนนนนน//ไรท์มาเเล้วเราดีใจมากๆเลยค่ะ คิดถึงไรท์มากๆด้วยยยยยย รอเสมอเลยนะคะ
    #455
    0
  7. #454 Noosusandee (@Noosusandee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:27
    รอทุกวันเลยค่ะ
    #454
    0
  8. #453 fah9095 (@fahfunkky) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:15
    คุณคีย์ต้องใจเย็นก่อน5555 ชัดเจนเรื่องผู้หญิง เรื่องเจ้าชู้ได้น้องก็จะค่อยๆยอมเองล่ะค่ะ อย่าคิดที่จะรวบรัดเชียวนะ5555 แอแงงงงง ชมน้องว่าแทนตัวเองว่าพายแล้วน่ารัก แต่ถ้าคุยเรื่องที่ค้างคานี้ให้เคลียร์ คุณคีย์ก็คงจีบน้องได้ง่ายขึ้นมั้ยอะ อะไรกันใครมายิงปืนในงานแบบนี้ ขัดจังหวะไปอีก รอนะคะ รออ่านตลอดเลยน้าาาา ว่างเมื่อไหร่ก็มาอัพนะคะ ขอยาวๆเลยนะคะ คิกคิก
    #453
    0
  9. #452 My_smile (@09122547) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:17
    พี่คีย์เเบบรักน้องไม่ไหวเเล้ววววววว//รอไรท์ตลอดเลยนะคะเเงงงง
    #452
    0
  10. #451 jjkx (@jjkx) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:28
    น้ามตาแห่งความเฝ้ารอออ
    #451
    0
  11. #450 Peapear (@Peapear) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:27
    ไรท์กลับมาแล้ว
    #450
    0
  12. #449 nongtaltal2 (@NongTalTal) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:40
    คุณคีย์กลับมาแล้ววว
    #449
    0
  13. #448 wannisaLee (@wannisainwa29) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:36
    ร้องไห้น้ำตาไหล..ดีใจ!!!ไรท์กลับมาแล้ว😂😂😘😘
    #448
    0
  14. #447 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:01
    มาแล้วววว รอค่า
    #447
    0
  15. #446 otmpk57586 (@otmpk57586) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:37
    แงงงงรอเสมอค่ะะะะ
    #446
    0
  16. #443 oss2525 (@oss2525) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:10
    รอ..ตรงนี้นะคะ..ไรท์ไม่ทิ้ง..รีทก็ไม่ทิ้ง...อยากอ่านต่อจนจบเพราะมันสนุกมากๆชอบแนวนี้จริงๆ
    #443
    0
  17. #442 Noosusandee (@Noosusandee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:41
    รออีบุ๊กนะคะ
    #442
    0
  18. #440 napar2 (@napar) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:47
    ยังรอเสมอค่ะ
    #440
    0
  19. #439 pumilamai2526 (@pumilamai2526) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:41
    ขออีบุ๊คplease..
    #439
    0
  20. #438 faii1993 (@faii1993) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:04
    คือดีงามมม รอebook นะไรท์
    #438
    0
  21. #433 SutidaPrasansak (@SutidaPrasansak) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 07:26
    นานแค่ไหนก็รอค่ะ ขอแค่ไม่หายไปเลยพอค่ะ 🙏🏻
    #433
    0
  22. #407 paryploy32 (@paryploy32) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 21:32
    เค้ารออยู่นะคะ
    #407
    0
  23. #405 RrieSaelim (@RrieSaelim) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 22:31
    มาเถอะๆมาไวๆ
    #405
    0
  24. #404 fah9095 (@fahfunkky) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 01:24
    ฮือออออออ ไรท์คะจะไม่มาอัพจริงๆหรอ แงงงงงง รออ่านอยู่ทุกวันเลยนะคะ มาอัพเถอะน้าาาาา คิดถึงคุณคีย์กับพายมากเลย อยากอ่านมากๆๆๆเลยค่ะ(´°̥̥̥̥̥̥̥̥ω°̥̥̥̥̥̥̥̥`)
    #404
    0
  25. #403 paryploy32 (@paryploy32) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 16:53

    กราบไรท์งามๆ
    #403
    0