Let Me Love You

ตอนที่ 10 : Chapter 9 : Sunshine 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,247
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 731 ครั้ง
    8 ธ.ค. 62




Key’s talk


ผมมองผ่านกระจกหลังกลับไปเจอคนตัวเล็กที่ได้แต่ยืนยิ่งจ้องมองกลับมา 


มุมปากของผมกระตุกยิ้มให้กับท่าทีนั้นเธออาจจะกำลังเถียงกับตัวเองในใจอยู่ก็ได้หลังจากที่ผมมั่นใจว่าวันนี้อย่างน้อยผมน่าจะทำคะแนนได้แล้วสิบเปอร์เซ็นต์ 


จริงๆวันนี้ผมยุ่งมากๆงานต่างๆได้ประเดประดังเข้ามาจนทำให้ไม่มีเวลาแม้กระทั่งกินข้าวทั้งวันที่จริงก็ไม่ใช่แค่วันนี้หรอกช่วงนี้เลยต่างหากเพราะผมตั้งใจที่จะเคลียร์งานล่วงหน้าไว้เลยสักสองเดือนด้วยเหตุผลบางอย่างเลยอาจจะยอมเหนื่อยหน่อยในช่วงนี้และเพราะความยุ่งนี้จึงทำให้ผมไม่มีเวลาไปที่อู่เลยจากที่บอกว่าผมตั้งใจจะจีบพายในวันนั้นก็ไม่ได้เจอเธออีกนี่ก็คงสี่วันได้แล้วถึงจะวันหยุดแต่ผมก็ไม่ได้หยุดจึงตั้งใจว่าหากเคลียร์งานทั้งหมดเสร็จจะมาแอบดูเธอที่บ้านใช่ผมตั้งใจแค่นั้นจริงๆถ้าใครมาได้ยินต้องหัวเราะผมแน่นี้ผมคีย์นะต้องมาแอบมองสาวเพราะแค่ไม่เจอหน้าหลายวันแล้วหรอ


ถึงจะรู้ตัวแต่ใจกลับพาตัวเองให้หาที่อยู่จากการสมัครงานของพายผมก็ตามมาเจอบ้านสองชั้นขนาดมาตรฐานทั่วไปยืนอยู่อย่างนั้นพรางคิดไปเรื่อยจนกระทั่งมีสายจากธนิตเลขาของผมโทรตามให้กลับไปประชุม 


แต่แล้วสายตากลับเจอกับเจ้าของร่างบางที่ทำให้ผมต้องขับรถจากบริษัทมาถึงนี้แสงแดดยามเย็นกระทบกับใบหน้าสวยหวานที่ย้อนแย้งกับบุคลิกที่ไม่ยอมคนเมื่อเห็นอย่างนั้นจากใจที่อยากมาแค่ดูกลับอยากยืนจ้องใกล้ๆขึ้นอีกสักนิดอย่างเอาแต่ใจจนต้องบอกให้เลื่อนประชุมออกไปอีกสักหน่อยและบังคับให้คนตัวเล็กลงมาให้เจอ 


เมื่อได้เห็นหน้ากลับทำให้รู้เลยว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าแตกต่างจากคนอื่นๆที่ผมเคยผ่านๆมาจริงๆมันไม่ใช่แค่เธอไม่ยอมเป็นของผมง่ายๆแต่มันคือบางอย่างที่ผมเองก็ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไงความรู้สึกที่อยากเจอเหมือนคนที่กำลังเสพติดกับอะไรสักอย่างอย่างนี้มันมากขนาดนี้ได้ยังไง 


จนคนตัวเล็กไล่ให้กลับผมก็ยอมแต่โดยดีเนื่องจากต้องกลับไปประชุมที่บริษัทต่อแต่แล้วกลับมีบางอย่างที่ไม่คาดคิดคือคุณย่าของพายกลับมาเจอเราซะก่อนผมเองที่ไม่ได้คาดหวังให้มาถึงขั้นนี้กลับไม่กล้าปฏิเสธท่านจนระหว่างรอผู้หญิงทั้งสองคนที่ต่างวัยนั้นไปเตรียมอาหารก็ส่งข้อความไปบอกธนิตจากเลื่อนไปหนึ่งชั่วโมงให้เป็นวันพรุ่งนี้แทน 


จากการได้ทานข้าวกับคุณย่าก็ทำให้รู้ว่าท่านใจดีมากปกติผมไม่ค่อยคุยกับคนที่ไม่สนิทเท่าไหร่บางคนมองว่าผมถือตัวมากด้วยซ้ำเพราะทั้งหน้าที่การงานที่ลุคของความน่าเชื่อถือถือเป็นเรื่องสำคัญแต่เมื่อได้เจอท่านกลับกลายเป็นคนพูดเจื้อยแจ้วกับผู้ใหญ่ขนาดนี้ได้ยังไงก็ไม่รู้บรรยากาศที่อบอุ่นนี้ทำให้ผมผ่อนคลายขึ้นได้เยอะมากจริงๆ 


ผมผละจากความคิดทั้งหลายให้ออกมาเมื่อตัวรถเคลื่อนตัวเข้ามาในบ้านของผมเองไม่ได้มาน่าจะสักเดือนหนึ่งได้แล้วมั้งเพราะที่นี่ไกลจากบริษัทมากแต่เนื่องด้วยมีคนขอร้องมาจึงจำเป็นต้องกลับ


เมื่อเข้ามาในตัวบ้านก็มีร่างท่วมของหญิงอายุย่างเจ็ดสิบเข้ามากอดทันที่ 


คุณหนูของบัวววววว” แม่นมที่เลี้ยงผมมาตั้งแต่เกิดพุ่งเข้ามากอดผมโดยที่ส่วนสูงของเธอแค่อกผมเท่านั้นเองผมยิ้มพรางกอดตอบเธอ


ไม่เรียกแบบนี้สินมเดี๋ยวสาวมาได้ยินไม่เท่เลย” ผมแกล้งเอ็ดเธอไปผมติดเรียกเธอว่านมที่ย่อมาจากแม่นมพอๆกับที่เธอก็ติดที่จะเรียกผมว่าคุณหนูนั้นแหละ


นี่แหน่ะถ้าโตมาแล้วเห็นสาวดีกว่านมนะจะหยิกให้ตัวเขียวเลยเชียว” เธอหยิกผมเบาๆจากนั้นก็เกิดเสียงหัวเราะระหว่างเรา 


ใครจะมาแทนที่นมได้เล่า” 


ให้มันจริงวันๆนมเห็นแต่เที่ยวควงคนนู้นคนนี้ไม่เคยจะซ้ำกันหรอก” เธอเหล่ตามองมาอย่างจับผิด 


เอ้าตาคีย์มาแล้วหรอ” เสียงทุ้มๆที่ติดจะแหบของคนมีอายุดังขึ้นร่างสูงที่ดูแลตัวเองอย่างดีของเจ้าสัววิชัยนั่นเอง


หวัดดีครับ” ผมยกมือไหว้คนเป็นอากงที่อยู่ตรงหน้า 


มันน่าน้อยใจเน้อยัยบัวนี่ถ้าไม่โทรขอร้องให้กลับบ้านกงจะได้เจอหลานชายคนเดียวของตัวเองบ้างหรือเปล่า” แหน่ะบ้านนี้เขาติดอาการขี้น้อยใจกันไปหมดเลยหรือไงไม่เว้นแม้กระทั่งอากงหรืออดีตผู้บริหารใหญ่แต่ตอนนี้สละตำแหน่งไปแล้ว 


งั้นผมขายบริษัททิ้งดีมั้ยครับแล้วเราก็มาอยู่บ้านด้วยกันให้พร้อมหน้าพร้อมตาผมว่าเงินที่ขายได้จริงๆก็อยู่ได้สบายเลยนะครับ” จริงๆก็มากพอที่จะใช้ไม่หมดเลยด้วยซ้ำแต่เมื่อผมแกล้งคนตรงหน้ากลับทำหน้าเหยเกกลับมา


ฉันได้ฆ่าแกสิ” น้ำเสียงของกงเปลี่ยนทันทีเมื่อได้ยินว่าหลานชายอย่างผมจะขายบริษัทที่ตัวเองก่อตั้งมา 


ฮ่าๆผมล้อเล่นหรอกน่า” ผมหัวเราะให้กับท่าทีนั้น 


คีย์กงอยากเล่นหมากลุก” เขาว่ากันว่าคนเมื่ออายุเริ่มเข้าช่วงที่เรียกว่าแก่จะเหมือนวนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งสงสัยจะจริงเมื่อกงกำลังทำหน้าอ้อนเพื่ออยากให้ผมเล่นหมากลุกเป็นเพื่อนในตอนนี้ 


เอาสิครับ” สิ้นคำนั้นท่านก็ยิ้มออกมาพร้อมเดินนำไปที่ห้องนั่งเล่น


เมื่อเริ่มเล่นท่าก็ถามถึงสารทุกข์สุขดิบต่างๆตามประสาคนที่ไม่ค่อยเจอกันผมใช้ชีวิตส่วนมากที่คอมโดมาอตาไหนแต่ไรเพราะทั้งใกล้มหาลัยสมัยยังเรียนและใกล้บริษัทมากกว่า 


งานยุ่งมากมั้ย” ขณะที่กำลังจะเคลื่อนตัวเล่นท่านก็ถามขึ้น


ก็นิดหน่อยครับ” ผมตอบกลับตอนนี้กำลังยุ่งกับโปรเจกต์สนามแข่งกงรู้แล้วใช่มั้ยเห็นว่าไงบ้าง


เอาสิกงตามคีย์อยู่แล้ว” ท่านตอบกลับอย่างสบายๆเป็นประโยคที่ท่านชอบใช้กับผมมากถึงจะดูเหมือนตามใจและไม่ได้คิดอะไรแต่อย่างเจ้าสัววิชัยท่านต้องคิดและดูมาแลัวอย่างดีแน่นอน


ผมไม่ได้ตอบกลับอะไรออกไปและความเงียบก็เข้ามาคลุมเมื่อต่างฝ่ายต่างใช้สมาธิในการเล่น


อาทิตย์หน้าอย่าลืมบินไปฮ่องกงล่ะ” ท่านพูดพรางเดินตัวละครของเกมส์ไปด้วยแม่แกนี่โทรมาบ่นกับกงวันละหลายรอบเพราะลูกไม่ยอมบินไปหาสักที


ครับ” ผมตอบเสียงเบา


เมื่อสามปีก่อนป๊าหรือพ่อของผมประสบอุบัติเหตุทางเครื่องบินส่วนตัวขณะไปดูงานที่ฮ่องกงตอนนั้นทุกอย่างมันมึนและชาไปหมดผมได้แต่มองแม่ที่ร้องไห้แทบขาดใจในตอนที่ส่งเครื่องบินอีกลำไปรับศพท่านกลับมาภาพผ้าขาวที่คลุมอยู่นั้นสะท้อนอะไรหลายอย่างอายุผมตอนนั้นย่างยี่สิบห้าได้มั้งในอายุตอนนั้นท่านเคยขอร้องให้ผมช่วยงานแต่ผมไม่ยอมเพราะยังสนุกอยู่กับการใช้ชีวิตแต่ท่านก็ไม่เคยบังคับเลยในตอนนั้นผมได้แต่ยืนกอดแม่ที่กำลังร่ำไห้และบอกตัวเองว่าห้ามร้องเด็ดขาดเพราะป๊าเคยบอกว่าหากใครสักคนในครอบครัวอ่อนแออย่างน้อยต้องมีเราหนึ่งคนที่เข็มแข็ง


จากวันนั้นชีวิตของหนุ่มเพลบอยอย่างผมก็กลายมาเป็นซีอีโอของบริษัทอย่างเต็มตัวมีเวลาเสียใจได้ไม่นานบริษัทยังต้องเดินไปต่อด้วยความเป็นลูกชายคนเดียวและยังเป็นความหวังเดียวในตอนนั้นมันจึงเหนื่อยและกดดันตัวเองมากเพราะต้องแสดงความสามารถให้ทุกคนได้เห็นให้ทุกคนรู้ว่าผมไม่ได้ได้ตำแหน่งเพราะแค่บรรพบุรุษสร้างไว้ให้ 


ตั้งแต่วันที่ป๊าเสียแม่ก็ตั้งใจจะอยู่ที่ฮ่องกงเลยทั้งด้วยต้องดูแลบริษัทเพชรในเคลือที่อยู่นั้นและทั้งเรื่องป๊าผมจึงบินไปหาท่านในทุกครั้งที่มีโอกาสท่านเองก็เช่นกันแต่เพราะช่วงนี้ยุ่งหลายเรื่องเลยไม่ค่อยเจอ


อ๋อ!” เสียงกงปลุกผมให้ออกมาจากผวังเสียงเหมือนเพิ่งนึกอะไรออกนั่นทำผมต้องเงยหน้ามองกงเห็นข่าวที่บ้านอาหยางด้วย


ผมเงียบฟังข่าวบ้านหยางหรอผมทำหน้านึกและเหมือนว่าข่าวบ้านหยางคงไม่พ้น...


ประมูลชุดไปตั้งเป็นล้าน ไม่กะจะพามาให้กงรู้จักหน่อยหรอ” 


อัพต่อเด้อจ้าาา++++


คำถามนั้นทำให้มือที่กำลังจะเดินเกมส์ต่อของผมกลับหยุดชะงักไปสายตากงที่จ้องมองมาแสดงให้เห็นว่ารู้แล้วว่าหลานคนนี้คิดอะไรอยู่เพราะอย่างนี้เลยไม่มีอะไรที่ต้องปิดบัง


ครับ กำลังจีบ” ผมตอบออกไปตรงๆอาจจะใช้เวลาหน่อย” 


หื้อ?” กงเลิกคิ้วเชิงสงสัยฟังดูไม่ใช่คีย์เลยนะ” 


แน่สิไม่เคยต้องมานั่งคุยเรื่องผู้หญิงกับกงเลยอาจจะเคยเจอควงบ้างแต่ที่บอกว่ากำลังจีบท่านคงยังไม่เคยได้ยินเรื่องเคยง่ายตอนนี้กลีบไม่ง่าย


จริงจังแค่ไหน?” ท่านถามออกมาเมื่อเห็นผมเงียบไม่ได้ตอบอะไรท่านไป 


ก็... มากกว่าทุกคน” ผมนึกเพื่อทวนความรู้สึกตัวเอง


อืมมม...” ท่านนิ่งพร้อมหยุดเล่นและเอามือกอดอกจ้องกลับมาอย่างตรงๆกงจะรอเจอเธอแล้วกัน


The end - Key




หลายวันผ่านไปชีวิตฉันก็ไปทำงานปกติแต่สิ่งที่ไม่ปกติคือคนตัวสูงที่ทำงานอยู่ตรงหน้าฉันต่างหากเมื่อเริ่มสัปดาห์ใหม่ก็ดูเหมือนว่างานต่างๆก็เริ่มเข้าที่ในส่วนของฉันน่ะนะ แต่สิ่งที่ไม่เข้าตอนนี้คือคุณคีย์กับกองเอกสารกองโตที่อยู่ตรงหน้า 


คุณคีย์ว่างจากบริษัทแล้วหรอคะ?” 


เมื่อเห็นอย่างนั้นฉันก็อดที่จะถามออกไปไม่ได้เพราะตั้งแต่เข้ามาก็เจอเขาที่นั่งทำงานอยู่ก่อนแล้ว


ครับมีเวลาว่างมาอยู่ที่อู่อีกยาวๆเลย” 


งั้นก็แสดงว่าจากนี้ก็ต้องเจอเขาทุกวันเลยน่ะสิ 


อ้อตอนบ่ายมีงานด่วนต้องทำมั้ย” เขาถามออกมาแต่สายตายังจ้องอยู่ที่แมคบุ๊คเครื่องบาง


ก็มีรอพบลูกค้าวีไอพีอีกสองสามคนเลยค่ะ” ฉันตอบออกไปเพราะตอนบ่ายจะว่าว่างมั้ยก็ไม่เพราะการพบลูกค้าก็ถือเป็นเรื่องสำคัญ


งั้นก็ให้คนอื่นทำไปก่อน” แต่ดูเหมือนว่าคำถามที่เขาถามออกมาจะแค่ถามให้พอเป็นพิธีตอนบ่ายไปสนามแข่งกับผมหน่อย” 


สนามแข่ง?” 


ใช่สนามแข่งรถเป็นโปรเจกต์ใหม่ของผมเองพอดีต้องเข้าไปทดสอบงานนิดหน่อย” 


แล้วฉันต้องทำอะไรบ้างคะ พอดีจะได้เตรียมของหรือเอกสารเอาไว้


ไม่ต้องเตรียมหรอก ผมเตรียมเอาไว้แล้ว” 


ถึงจะสงสัยแต่ก็ไม่กล้าเซาซี้เพราะเอกสารที่กองอยู่บนโต๊ะและเขากำลังก้มหน้าก้มตาอ่านอยู่นั้นทำฉันต้องผละออกมานั่งก้มหน้าทำงานต่อ




จนกระทั่งบ่ายก็ถึงเวลาที่เขาได้บอกเอาไว้และซึ่งตอนนี้เราทั้งคู่ก็ได้นั่งอยู่ในรถMclaren 720s สีส้มแสดที่ฉันเห็นจอดอยู่โรงรถมานานมากเจ้าตัวคงไม่ค่อยใช้แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันแฮะว่าเพราะอะไร


คุณหิวมั้ย” เขาหันมาถามขณะที่ใช้มือซ้ายหันมาจับที่เบาะฉันพรางมองหลังเพื่อเลี้ยวรถออกจากซอง เขาว่ากันว่าผู้ชายจะมีเสน่ห์ก็ตอนถอยรถเคยได้ยินมาหรอกนะนี่ครั้งเลยที่เห็นกับตา แล้วยิ่งผู้ชายคนนั้นดันเป็นคุณคีย์เองแล้วด้วยมันเหมือนมีออร่าเปร่งประกายออกมาแปลกๆ


ใครๆก็บอกว่าเวลาแบบนี้ สามารถแรกคะแนนจากสาวๆได้ดีเลยนะ” เสียงทุ้มปลุกฉันให้ออกมาจากห้วงความคิดบ้าจริงนี่ฉันเผลอตัวจ้องเขาไปจนคนตัวสูงได้ใจไปแล้วเนี่ยถึงได้พูดออกมาอย่างนั้นแล้วคุณละ...คิดว่าไง” 


ฉันละสายตาออกมาจากสายตาที่มองอย่างร้อนแรงนั้นไปมองถนนที่แล่นผ่านไปอย่างเร็วๆ นี่ถ้าเป็นคนอื่นพูดฉันคงมองว่าเขาหลงตัวเองมากไปแล้ว แต่นี่ดันเป็นคุณคีย์ถ้าจะให้ปฏิเสธคงดูโกหกกันโต้งๆไปหน่อย


ถอยผ่านไปได้ในครั้งเดียวก็ถือว่าดีเลยค่ะ” ฉันตอบออกไปยิ้มๆพร้อมทั้งน้ำเสียงที่ราบเรียบก็จริงที่เขาดูดีมากแต่การถอยรถของเขาก็ดีไม่แพ้หน้าตานั่นแสดงให้เห็นถึงทักษะการขับรถที่ดี และสิ่งที่ฉันชมออกไปก็ไม่ผิด แค่เลือกข้อหลังเอามาพูด


หึ” จากนั้นก็ได้รับเสียงหัวเราะในลำคอจากคนตัวสูงว่าแต่คุณยังไม่ตอบคำถามผมเลย หิวมั้ยครับ” 


น้ำเสียงที่ดูอ่อนโยนเสมอเวลาคุยกันระหว่างฉันกับเขาทำให้ต้องเผลอกันมองคู่สนทนาเสมอขณะที่คนข้างๆกำลังตั้งใจขับรถอยู่


ไม่ค่ะ คุณคีย์ไปที่สนามได้เลย” ถึงแม้จะบ่ายแล้วและเมื่อตอนกลางวันยังไม่ทันได้มีอะไรตกถึงท้องก็ตามฉันก็ยังไม่ได้รู้สึกหิวอะไร


บ่ายแล้วนะ” เสียงเรียบตอบกลับแต่ยังไม่ทันให้ฉันได้พูดอะไรต่อไปเขาก็ต่อสายกับโทรศัพท์เครื่องหรูเข้ากับรถบนหน้าจอทัสกรีนทันทีโดยฉันเห็นว่าชื่อปลายสายคือคุณธนิตเลขาของเขาเอง


[ครับคุณคีย์รอได้ไม่นานปลายสายก็กดรับพร้อมกรองเสียงส่งมาทันที


ช่วยเตรียมอาหารเอาไว้ให้หน่อยสิ” และเมื่อเขาตอบออกไปก็ทำให้ฉันเข้าใจว่าเจ้าตัวต้องอะไร


[ต้องการเมนูอะไรเป็นพิเศษมั้ยครับเมื่อคุณธนิตถามมาอย่างนั้นคนตัวสูงก็หันมาเลิกคิ้วถามฉันทันที 


อะไรก็ได้ค่ะ” ไม่อยากให้คุณธนิตคนที่รับคำสั่งรอนานฉันจึงตอบออกไปอย่างช่วยไม่ได้และก็ทำให้เข้าใจจริงๆว่าเขาได้บอกให้เลขาส่วนตัวเตรียมอาหารเอาไว้ให้ฉันเองตัดสินใจแทนคนอื่นอีกแล้วนะ 


[สองที่นะครับ?]


ไม่ ที่เดียว” เขาปฏิเสธทันทีและเป็นฉันเองที่หันกลับไปจ้องมองเขาแทนเอาแต่สั่งให้คนอื่นกินข้าวให้ตรงเวลาแต่ดันเป็นตัวเขาเองนี่นะไม่ยอมกินเพราะมื้อกลางวันก็เห็นหรอกว่ายังไม่ได้ทานอะไร 


สองที่ค่ะ” ฉันสวนกลับไปเพื่อบอกคุณธนิต


แต่ผมไม่หิว” 


งั้นฉันไม่หิว ไม่กินก็ได้เหมือนกันใช่มั้ยคะ” ฉันมองตอบกลับไป


เห้อ” เสียงถอนหายใจดังขึ้นสองที่ธนิต


ขอบคุณนะคะคุณธนิต


[ครับผมเสียงคุณธนิตตอบกลับมาทำไมฉันรู้สึกว่าเสียงนั้นสั่นเหมือนคนกำลังกลั้นขำอยู่เลย 


แต่แล้วรถที่เคยแล่นในอัตราเร็วคงที่กลับโดนเร่งเครื่องเมื่อถึงเส้นทางเลี่ยงที่ปลอดรถ เนื่องจากตอนนี้รถกำลังแล่นออกสู่นอกเมือง ฉันที่ตอนแรกนั่งนิ่งตอนนี้กลับต้องจับเบลล์แน่นนี่รถคันนี้วิ่งได้สูงสุดเท่าไหร่นะใช่ตอนนี้หรือเปล่า เร็วซะจนสิ่งรอบข้างเริ่มเป็นเส้นเดียวกันนี่เป็นเหตุผลที่รถคันนี้ไม่ค่อยใช้ เพราะมันดูไม่เหมาะกับสภาพรถติดในเมืองสักเท่าไหร่


แต่เหนือสิ่งอื่นใดการเร่งความเร็วของรถให้เร็วขึ้นนี้มันทำให้ฉันต้องปฏิญาณตนกับตัวเองแล้วว่า พายจะกินข้าวให้ตรงเวลาและจะไม่บังคับคุณคีย์ให้กินด้วยกันอีกแล้วค่าาา กลัวแล้วววว 


อัพต่อละเด้อออ++++


ประมาณยี่สิบนาทีได้กว่าเราจะเดินทางมาถึงตอนนี้เราอยู่นอกเมืองกันมาไกลพอสมควรเลยจนกระทั่งตัวรถได้เลี้ยวเข้ามาในสถานที่ที่เป็นโครงสร้างขนาดใหญ่ที่เรียกว่าสนามแข่งที่วันๆฉันก็เคยเห็นแค่ในรูปถ่ายหรือในทีวีทั่วไปเพราะตัวฉันเองก็ไม่ได้มีโอกาสที่จะพบเจอสนามแข่งจริงแบบนี้บ่อยๆด้วยเช่นกันสิ่งที่เรียกว่าสนามแข่งรถเนี่ยห่างไกลจากตัวฉันมาก 


เมื่อคุณคีย์ขี่เข้ามาในตัวสนามที่เป็นทางเข้าที่ดูแล้วน่าจะสงวนไว้เฉพาะสตาฟเพราะประตูทางเข้ามีเอาไว้ว่าสตาฟและทีมงานที่ดูแลการแข่งขันเท่านั้น 


ตัวรถจอดสนิทที่จุดเช็ครถมองออกไปจากตรงนี้ดูๆแล้วจุดนั้นมีความวุ่นวายมากมีหลากหลายคนกำลังรุมเจ้าตัวรถแข่งสีฟ้าเงินอยู่ 


อะใส่หมวกผมก่อนข้างนอกร้อนมาก


คนตัวสูงข้างๆเอี้ยวตัวไปหยิบหมวกที่วางอยู่ด้านหลังที่มีพื้นที่ไม่มากหมวกสีดำที่ยี่ห้อเด่นหราแสดงราคาหลักหมื่นนั้นทำให้ฉันต้องนิ่งมอง


อย่าดีกว่าค่ะฉะ...”


ฟรึ่บ!


ไม่ทันที่ฉันจะได้ปฏิเสธอะไรคุณคีย์ก็จับหมวกมาสวมให้เลยปีกหมวกที่โดนกดลงให้ต่ำทำให้ไม่ทุนมองเห็นสีหน้าของเจ้าของเพราะเขาได้ลงจากรถไปเลยไม่เคยฟังใครจริงๆ 


เมื่อออกมาจากรถก็กลายเป็นเป้าสายตาทันทีแต่จะว่าให้ถูกก็ตกเป็นเป้าสายตามาตั้งแต่Mclaren คันนี้เคลื่อนตัวเข้ามาแล้วช่างที่อยู่ในชุดหมีประมาณห้าคนและแต่ละคนคุ้นหน้ากันดีเพราะมีทั้งบูมลุงทดและช่างคนอื่นๆที่เห็นหน้ากันบ้างที่อู่


ต่างคนต่างมองมาด้วยสายตาที่มีความนัยจนฉันต้องหลบสายตาจากทุกคนไปมองประแจที่วางอยู่มองไขควงที่แขวนอยู่ 


เป็นไงกันบ้าง” เสียงทุ้มได้ทำลายความเงียบขึ้นและนั้นทำให้ฉันหายใจหายคอได้สะดวกหน่อย


พร้อมมากครับนาย” ลุงทดตอบขึ้นและดูเหมือนว่าลุงจะเป็นหัวหน้าของทีมช่างที่มาดูรถในวันนี้ด้วย 


ดี” เขาตอบรับเสียงเรียบพร้อมรอยยิ้มน้อยๆที่มุมปากแสดงให้เห็นถึงความพอใจในคำตอบ


นายจะลองเลยมั้ยครับ” บูมถามขึ้นขณถที่คนตัวสูงยืนกอดอกจ้องมองรถคันนี้อยู่


ลองน่ะแน่อยู่แล้ว” เขาพูดขณะไม่ละสายตาไปจากรถแต่ขับคนเดียวมันจะไปสนุกได้ไงมันต้องมีคู่แข่งด้วยสิ” 


สิ้นคำพูดนั้นก็มีเสียงเครื่องยนต์ที่บดกับสนามดังมาแต่ไกลแต่แค่พริบตาเดียวก็เจอรถแข่งอีกสองคันกำลังเบียบกันมาเพื่อจอดเทียบกับจุดที่พวกเรากำลังยืนอยู่ 


เหตุการณ์นี้เรียกความสนใจจากพวกเราได้ดีแต่ก็ตกอยู่กับความสงสัยได้ไม่นานเมื่อเจ้าของรถทั้งสองคันได้ลงมาเผยโชมให้เห็น 


คนแรกที่ถอดหมวกเซฟตี้ที่ใช้สำหรับขับรถแข่งนี้ออกคือเฮียหยางและคนถัดไปไม่ต้องสืบก็น่าจะรู้กันได้เลยว่าเป็นคุณพีทนั้นเอง 


ไงไอ้เสือ” คุณพีททักทายคุณคีย์ด้วยรอยยิ้มที่โชว์ลักยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์นั้นของเขา 


นี่วอร์มรอนานแล้วนะเพื่อน” เฮียหยางพูดสำทับมาอีกที 


ปึง!


เสียงปิดรถที่สองครั้งดังตามมาพร้อมปรากฎร่างของผู้หญิงสองคนที่ตอนนี้อยู่ในชุดเดรสสั้นที่นึกภาพตอนพวกเธอนั่งบนเบาะทีใจหวิววาบขึ้นมาได้เลย


เห้อผู้ชายหล่อร้ายอย่างพวกเขาต้องคู่กับผู้หญิงเซ็กซี่แบบนี้ทุกครั้งเลยสิน่า


น้องพายก็มาด้วยหรอ” เมื่อเฮียหยางเดินเข้ามาหาพวกเราก็ถามขึ้นแต่หน้าตาดูไม่ได้แปลกใจจนกลายเป็นฉันเองที่แปลกใจว่าทำไมเขาไม่สงสัยเลยที่ฉันมาอยู่ที่นี่กับคุณคีย์ได้ 


ค่ะ” ฉันรับคำเขา 


งั้นก็ครบองค์เลย” คุณพีทพน้อมด้วยน้ำเสียงดี๊ด๋าจนเกินเหตุว่าแต่ครบองค์นี่มันหมายถึงอะไรกัน 


ขอกินข้าวก่อน” คนตัวสูงข้างกายพูดขึ้นพรางหันหน้ามามองฉันด้วย 


ถ้าเกิดว่าจำเป็นเราค่อยกินก็ได้นิคะ” 


ไม่ได้เดี๋ยวเป็นโรคกระเพาะ” น้ำเสียงเย็นๆนั้นทำให้ฉันต้องหันกลับมาฟังเขา


นี่มึงเป็นห่วงเรื่องกินข้าวตั้งแต่เมื่อไหร่วะ” เฮียหยางถามอย่างสงสัย


ก็จะตั้งแต่นี้เป็นต้นไป” คำพูดน่ะไม่เท่าไหร่แต่สายตาที่มองนั้นต่างหากทำไมถึงขยันส่งอะไรที่มันทำให้มันไวต่อความรู้สึกขนาดนี้นะเห็นใจคนรับบ้างสิ


อัพละเด้อจ้า++++


เหมือนกับว่าการที่คุณคีย์บอกมาว่าแค่หนึ่งชุดอาจจะไม่ใช่เพราะว่าเขาไม่หิว แต่มันเป็นเพราะจริงๆแล้วเขาไม่มีเวลามากกว่า เพราะตั้งแต่มาต่างคนก็ต่างเข้ามาคุยเรื่องระบบงานต่างๆทันที เหมือนได้ยินมาว่าเร็วๆนี้จะมีงานเปิดตัวสนามแข่งแห่งนี้ ทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องจึงต้องเช็คความพร้อม และตอนนี้ดูเหมือนว่าเรื่องที่สำคัญที่สุดคงหนีไม่พ้นเรื่องรถและเรื่องของความปลอดภัย

“เราไม่เจอกันนานเลยนะครับคุณพาย” หลังจากที่คุณธนิตเห็นฉันนั่งกินและเงียบอยู่อย่างนั้นจึงหันมาชวนคุย

“ค่ะ ตั้งแต่ถูกส่งตัวมาที่อู่ก็ไม่เจอกันเลย คุณธนิตเป็นไงบ้างคะ” ฉันถามกลับ

“อย่างที่เห็นเลยครับ ช่วงนี้ทำงานคุ้มเงินเดือนสุดๆไปเลย” เขาตอบพร้อมยิ้มๆ พรางหันไปทางคุณคีย์ ฉันมองตามสายตาเขาไปก็เจอกับคนตัวสูงที่ตอนนี้อยู่ในชุดแข่งรถสีเดียวกับสีรถ ชุดพอดีตัวที่ตอนนี้เน้นสัดส่วนให้เห็นรูปร่างที่เพอร์เฟคนั้นให้ยิ่งน่ามอง พร้อมกับข้างตัวที่ถือแนบหมวกกันน็อคมาด้วยนั้น สามารถเรียกความสนใจจากคนรอบข้างได้ดีเลย “แต่คนที่ดูจะเหนื่อยช่วงนี้เห็นจะเป็นคุณคีย์ซะมากกว่าครับ” 

ฉันเห็นด้วยกับคำพูดของคุณธนิตเลย เพราะตั้งแต่มาเขายังไม่เคยได้หยุดพักเลยซะด้วยซ้ำ 

“โปรเจกต์ใหม่ครั้งนี้ คุณเขาดูทุ่มเทและจริงจังกับมันมาก แต่ก็อย่างว่าแหละครับ มันคือสิ่งที่เขาเองก็ชอบด้วย” 

“คุณธนิตทำงานกับคุณคีย์มานานแล้วหรอคะ” ดูจากอายุของเขาแล้วน่าจะย่างสี่สิบก็น่าจะทำงานมานานแล้วแน่ เพราะสายตาที่มองไปมันดูนับถือและเหมือนพี่ชายที่กำลังมองน้องชาย

“ผมทำงานกับที่นี่มาสิบปีแล้วครับ ผมเป็นเลขาให้กับพ่อของเขามาก่อน แต่หลังจากที่...ท่านเสียน่ะครับ คุณคีย์ก็หันมาช่วยงานที่บ้านอย่างเต็มตัวเมื่อสามปีที่แล้ว เด็กหนุ่มที่ไม่ยอมทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันในตอนนั้น มันไม่ง่ายเลยนะครับที่เขาจะผันตัวมาเป็นเขาในวันนี้ได้”

ฉันตั้งใจฟังคนตรงหน้าพูดถึงคนตัวสูงที่ตอนนี้กำลังสาละวนอยู่กับเครื่องยนต์ที่ลุงทดและบูมกำลังตรวจเช็คสภาพครั้งสุดท้ายอยู่

ตอนนี้ฉันเหมือนโดนคุณธนิตป้ายยา หลังจากที่ได้ฟังเขาอธิบายความเป็นคุณคีย์ให้ฟังและมันดูจะจริงเพราะฉันไม่อาจละสายตาจากเขาได้เลย จนกระทั่งคุณคีย์เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉันเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ 

“คุณอยู่กับธนิตนะ ผมต้องไปลองสนามแล้ว” เสียงทุ้มดังขึ้นเรียกสติฉัน

“แล้วฉันต้องทำอะไรบ้างคะ” ตั้งแต่มานี่ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากนั่งกินข้าวและมองเขาทำงานในตอนนี้เนี่ย

“จับตาดูผมไง” สิ้นคำนั้นมือขวาที่แนบหมวกไว้ก็สวมใส่เขาไปพร้อมล็อกเพื่อเซฟไว้ทันที ตอนนี้หมวกใบใหญ่ได้ปิดบังใบหน้าคมๆไว้จนทำให้มองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากสายตาเรียวๆนั้น

จับตาดูเขาหรอ? แล้วมันเกี่ยวกับงานของฉันยังไง 

ยังไม่ทันถามเขาก็โดนสตาฟตามให้กลับไปยังจุดเตรียมทันที

“ผมว่าเราไปจุดที่เอาไว้จับตาดูเขาดีมั้ยครับ” คุณธนิตพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืนไป เขาเดินนำฉันไปในส่วนที่เป็นอัฒจันทร์ซึ่งในตอนนี้มีทั้งทีมงานที่รอดูการแข่งขันในครั้งนี้ และจุดที่ฉันยืนอยู่ก็ใกล้กับสองสาวที่มาพร้อมเฮียหยางและคุณพีทในตอนแรก 

“เธอว่าใครจะชนะ” มีเสียงดังขึ้นข้าวๆฉันทำให้ต้องเหล่ตามอง และทำให้รู้ว่าเป็นหนึ่งในสองคนนั้นเอง

“ไม่รู้สิ แต่ที่ฉันรู้คือตอนนี้ฉันกรี๊ดคุณคีย์มาก” ส่วนอีกคนพูดขึ้น “คนอะไรจะดูเซ็กซี่ได้ขนาดนี้ แกเห็นมั้ยตอนที่เขาอยู่ในชุดเตรียมแข่งคือเท่มาก แถมทั้งหมดนี้ยังเป็นของเขาคนเดียว ฉันเคยอ่านเจอในนิตยสารเล่มหนึ่งเขาบอกว่าทรัพย์สินของตระกูลเนี่ยมากกว่าหมื่นล้าน”

“อ๊ายยย จริงมั้ยแก” อีกคนหลังจากที่ได้ยินอย่างนั้นก็กรี๊ดก๊าดขึ้นมา

“ก็ใช่น่ะสิ อะไรหลายๆอย่างมันเลยทำให้เขาเป็นผู้ชายที่กินผู้หญิงได้ไม่ซ้ำหน้าเลยสักคน”

“แหม ถ้าเป็นฉันก็ยอมนะ ฮอตขนาดนั้น”

จากนั้นก็เกิดเสียงหัวเราะชอบใจของผู้หญิงทั้งสองคนขึ้นมา หลังจากฉันยืนฟังอยู่นานก็โดนคุณธนิตสะกิดเรียก 

“ไปฝั่งนู้นดีกว่าครับ ฝั่งนี้ผมว่ามันออกจะร้อนๆไปหน่อย”

เมื่อได้ยินอย่างนั้นฉันหันมองและเริ่มสำรวจทันที ก็ไม่ร้อนนะ เพราะจุดที่เราอยู่เป็นอัฒจันทร์ฝั่งที่มันร่มแล้ว และอากาศวันนี้ก็ดีมากด้วย แต่ก็ไม่ติดใจอะไรก็ได้แต่เดินตามเขาไป 

เมื่อได้ที่จึงนั่งลงและตอนนี้กลายเป็นว่ามานั่งใกล้กับบูมและลุงทดที่ดูจะตื่นเต้นกับการทดสอบเครื่องยนต์ในตอนนี้มาก

“เป็นไงบ้างคะ” ฉันหันไปถามลุงทดและบูมที่ตอนนี้กำลังนั่งมองรถสามคันที่เตรียมออกสตาร์ทอยู่

“ตื่นเต้นมากคุณพาย นี่เป็นงานใหญ่ในชีวิตผมเลยนะครับ” เนื่องจากบูมเป็นหนึ่งในทีมที่วางเครื่องยนต์ที่ร่วมทำกับทีมพัฒนาของบริษัท และเห็นว่าเป็นโอกาสที่ดีของเขาที่จะพัฒนาฝีมือ 

“มันต้องออกมาดีแน่ๆ”

ฉันยิ้มและพูดให้กำลังใจเขา และโดยส่วนตัวบูมเป็นคนที่มีพรสวรรค์ด้านนี้อยู่แล้ว ฉันเลยเชื่อมั่นมากว่าเขาจะทำมันออกมาได้ดี

บรึ้นๆ! 

เสียงเร่งเครื่องของรถทั้งสามคันที่ตอนนี้อยู่บนเลนส์ถนน ที่มีคนโบกธงสีเขียวเตรียมให้สัณญาณออกตัว 

“เหมือนจะเริ่มแล้วนะครับ” คุณธนิตพูดพร้อมมองไปยังจุดเดียวกัน ไม่ใช่แค่คุณธนิตแต่ยังรวมฉันและคนอื่นๆด้วย 

เมื่อกรรมการลดธงลงรถทั้งสามก็ออกตัวด้วยความเร็วที่เกินจะวัดกันผ่านสายตาในตอนนี้ ตอนนี้ทั้งสามคันสูสีกันมากในเรื่องของการออกตัว ต่างคนต่างไม่ยอมที่จะให้ใครแซงไปได้ก่อน

“เร็วมากเลย นี่ขนาดนายยังเหยียบไม่สุดนะเนี่ย” บูมพึมพำกับตัวเองพรางจ้องมองโน๊ตบุ๊กที่วางอยู่บนตักของตัวเอง ในหน้าจอตอนนี้มีตัวเลขไหลวิ่งไปมา ถ้าเดาไม่ผิดน่าจะเป็นอัตราเร็วหรือสถิติต่างๆที่เกี่ยวกับรถคันนั้น และมีทีมงานอีกสองทีมที่น่าจะเป็นของเฮียหยางและคุณพีท แต่ใดๆล้วนเป็นคนของบริษัทคุณคีย์ทั้งนั้น เหมือนกับว่าการทดสอบสนามและตัวรถครั้งนี้จะเป็นการทดสอบก่อนการเปิดตัวสนามแข่งแห่งนี้ และการที่ผู้บริหารอย่างคุณคีย์เป็นคนลงมาทำการทดสอบเองก็แสดงให้เห็นว่าเขาใสใจกับการทำงานมากแค่ไหน



Talk : จับตาดูพี่ให้ดีดี
หายไปสามวัน เราผิดไปแล้วววววว 
ปล. หนึ่งคอมเม้นต์ เท่ากับล้านกำลังใจจ้าาาา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 731 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

589 ความคิดเห็น

  1. #498 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:32
    ต้องไปหาข้อมูลซุปเปอร์คาร์มาดูเลยเนี๊ยะ 55555 จะได้อิน
    #498
    0
  2. #377 EleJEEN (@jeenjoong) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 23:44

    งื้อ อย่ามีฉากรถคว่ำ อุบัติเหตุ ไรนี่ไม่เอานะคะะะะะะะ

    #377
    0
  3. #266 Baifern_jrsp (@Baifern_jrsp) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 13:14
    ทั้งใจไปเลยน้องพายยยย ให้พี่เค้าเถอะะะะ
    #266
    0
  4. #212 ple91924 (@ple91924) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 07:50
    สมบูร์แบบบ นะพาย
    #212
    0
  5. #85 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 20:40

    เฮียเค้าเท่เนอะ
    #85
    0
  6. #84 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 19:36
    มาแล้ว จับตาดูอยู่ค่าาา
    #84
    0
  7. #83 iamsomza (@iamjooby) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 17:28
    FC คุณคีย์ ค่า
    #83
    0
  8. #82 sangphetnok (@sangphetnok) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 17:13

    รอนะคะ

    #82
    0
  9. #81 iamsomza (@iamjooby) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 07:23
    รุกขนาดนี้ เป็นม้าแน่ๆ
    #81
    0
  10. #80 Naenn (@Naenn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 21:42
    วรั๊ยยยยยยยย
    #80
    0
  11. #78 Nannaphat45 (@Nannaphat45) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 22:06

    จ้าาาาท รุกหนักมากค่าาาาาาา
    #78
    0
  12. #77 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 18:58
    โถๆๆๆ เฮียคีย์
    #77
    0
  13. #76 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 18:04
    จ้าาาา
    #76
    0
  14. #75 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 19:16
    555555
    #75
    0
  15. #74 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 16:48
    พาว่าที่หลานสะใภ้ไปเปิดตัวเร็ววว
    #74
    0
  16. #73 My_smile (@09122547) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 13:26
    เจิมๆๆๆๆๆฟ
    #73
    0
  17. #72 phuednork_1994 (@phuednork_1994) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 12:41

    ปักหมุดรอจร้าาาา
    #72
    0
  18. #71 kikijin (@natajin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 12:07

    รอค่ะ^^
    #71
    0
  19. #70 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 12:06
    รอค่าาาา
    #70
    0