Let Me Love You

ตอนที่ 1 : Introduction : First Touch 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 815 ครั้ง
    14 ธ.ค. 62

Introduction 

 First Touch 




Key’s Talk


     อื้ออ


     แสงแดดตอนบ่ายๆที่ลอดผ่านม่านสีดำสนิทภายในคอนโดหรู ทำให้ผมที่นอนยังไม่พอต้องตื่นขึ้นมาอย่างหงุดหงิด มือก็พรางคลำหาเมื่อร่างที่นอนกอดเมื่อคืนหายไป 


            'น่าหงุดหงิดจังวะ


     ผมนึกในใจทั้งๆที่ตาก็ยังไม่ลืมขึ้นมา ทันใดก็ขมวดคิ้วเมื่อพบว่าที่ข้างๆนั้นเย็นราวกับว่าไม่เคยมีสิ่งมีชีวิตนอนอยู่ 


     จากที่งัวเงียก็ตื่นเต็มตา ลืมตามองที่ข้างๆก็พบว่าเธอได้หายไปแล้ว พลันมองไปรอบห้องก็ต้องทำให้หงุดหงิดอีกครั้งเมื่อพบว่าผู้หญิงที่ติดมือผมกลับมาเมื่อคืนไดเหายไปแล้ว


      “หึ


     ผมยกยิ้มขึ้นนึกขำ จะไม่ให้ขำได้ไง นี่ผมเหมือนโดนฟันแล้วทิ้งเลยอะ ผมนี่นะ เธอต้องตื่นขึ้นมาแล้วบอกขออีกรอบไม่ก็กอดผมไม่ให้ไปไหนแล้วไม่ใช่หรอ แล้วนี่อะไรกันอะ 


     แต่ก็แปลกนะ ไม่ใช่เธอหรอก แต่เป็นผมต่างหาก จริงๆแล้วผู้หญิงที่ผมเอาแล้วไปเลยก็ดีเหมือนกันไม่ใช่หรอ จะได้ไม่ต้องคอยจัดการ แต่พอเป็นเธอ ผมยอมรับก็ได้ว่าเมื่อคืนมันดีมาก มากจนผมนึกหงุดหงิดที่เธอควรต้องเรียกร้องไรสักอย่างจากผมบ้างสิ ไม่ใช่หายไปแบบนี้ 

          

            “บ้าเอ้ย


     ผมสบัดความคิดพลางมองเศษซากที่บ่งบอกว่าเมื่อคืน มันผ่านเหตุการณ์ที่น่าจะหนักเอาเรื่องอยู่ จากนั่นก็นึกได้ว่าควรติดต่อหาเพื่อนสักคนที่น่าจะอยู่ด้วยกันเมื่อคืน 


     จากนั่นก็คว้าเอามือถือที่ตกไปอยู่ใต้เตียงพร้อมกดโทรไปหาพีทเพื่อนในกลุ่ม


     รอสักพักมันจึงกดรับด้วยน้ำเสียงงัวเงีย ผมจึงเลือบมองนาฬิกาที่พนังถึงรู้ว่านี่มันเพิ่ง หกโมงเช้าเองนิ


               โหล…”


              เมื่อคืนกูกลับไง


               ห้ะ..” มันเงียบไปสักพักอ่อไอ้เหี้ยคีย์’” ที่เงียบไปคงเพราะไปดูว่าเป็นเบอร์ใครที่โทรเข้าไปหามันสินะ 


     "มึงเล่าดิ เร็วๆ


   "เออๆๆ นึกแปป ..”


     “…”          


  “กูจะเอาคนนี้ จะเอาๆคนนี้


  อยู่ๆไอ้พีทก็พูดขึ้นเหมือนคนลำดับเหตุการณ์ยังไม่ถูก 


  “เหี้ยไรของมึง พูดให้มันเข้าใจหน่อยสิ 


  ผมที่ทนไม่ได้ก็พูดขึ้น พร้อมแสดงอาการณ์โมโหออกไปให้ปลายสายได้รับรู้


  “ก็มึงอะ พอเมามากๆมึงก็เอาแต่ชี้ไปที่โซนวีไอพีที่ถัดจากเรา แล้วก็พูดประโยคนี้ซ้ำๆ ตอนนั้นพวกกูก็ไม่เข้าใจหรอก เข้าใจอีกทีก็ตอนที่มึงหายไปในโซนหน้าเวที สักพักแม่งก็ลากผู้หญิงที่โคตรสวยออกไปคนหนึ่งไอ้พีทพูดประโยคที่ยาวออกมาพลางก็ทำให้เหตุการณ์ต่างๆฉายชัดเข้ามาในหัวพวกกูนี่โคตรงง อะไรไปปลุกความป่าเถื่อนของมึงที่เก็บไว้ออกมาวะ


     “…”


     “และก็ไม่ต้องถามนะว่าทำไมพวกกูไม่ห้าม บอกเลย...” ผมที่เงียบฟังเพื่อนเล่าถึงเหตุการณ์เมื่อคืนก็ยังคงเงียบรอมันพูดถึงเหตุผลนั่นอยู่เมา


     ติ๊ด


  จากที่รู้ต้นสายปลายเหตุของเรื่องเมื่อคืนนี้ ผมก็กดตัดสายมันทันที พรางมานั่งนึกต่อไปว่าควรทำไงดี เมื่อคืนนี้ ครั้งแรกของเธอแน่ๆ สัมผัสอย่างนั้น ความรู้สึกนั้นไม่ผิดแน่ 


         ทำไมอยู่ๆ ก็อยากทำตัวเป็นเจ้นเทินเมนขึ้นมานะ หาวิธี 'รับผิดชอบ' เธอสักหน่อยแล้วกัน 


 ผู้หญิงที่ปลุกความป่าเถื่อนของผม น่าสนใจจะตาย 


The end 



              แหมะะะะพ่อ มาตอนแรกก็ได้น้องเขาแบบนี้เลยเรอะ ได้ตัวแล้วตัวใจไม่ง่ายนะจ่ะบอกเลอ หึ สบัดผม 

               รีดเดอร์ของเค้าาา เม้นเป็นกำลังใจให้โหน่ยน้าาา พวกเตงคือกำลังใจของเค้าาาา 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 815 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

589 ความคิดเห็น

  1. #574 Saranya Kingpha (@am69) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 16:55
    แค่เปิดเรื่องก็ว้าวแล้วอ่ะ
    #574
    0
  2. #491 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:29
    ไรอะ มาถึงผู้ถูกทิ้งเลย 5555
    #491
    0
  3. #163 Venitah (@PhoRR) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 10:17
    ไอเลิฟอิมเมจพระเอกมากกกก
    #163
    0
  4. #1 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 12:43
    เค้าชอบคริสเตียนนนนนน ลุคเข้ากับนิยายมากกก ติดตามนะคะ
    #1
    1
    • #1-1 mindsetFNK (@mindsetFNK) (จากตอนที่ 1)
      2 กรกฎาคม 2562 / 13:04
      แงงง เค้าก็ชอบบบบ เค้าติ่งพี่แกกกก ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ยิงหัวใจไป ปี๊วๆ
      #1-1