[Fic Naruto] Doctor Who แพทย์มือใหม่ หัวใจปิ๊งรัก

ตอนที่ 20 : 18 : Two hearts that beat as one

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,592
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    3 ม.ค. 59

       CR.SHL

Doctor Who

Two hearts that beat as one

 

 

 

 

 

                แม้บทรักที่จบลงจะทำให้ซากุระรู้สึกเหมือนถูกสูบเอาพลังกายออกไปหมด แต่ซากุระก็ไม่อาจข่มตาหลับลงได้เมื่อซาสึเกะบอกว่าเขาต้องบินไปวอชิงตันภายในวันนี้ ทว่าซากุระไม่กล้าถามว่าเขาไปทำไม เพราะกลัวว่าจะไปสะกิดเรื่องบางอย่างที่อาจทำให้เขาเจ็บปวดขึ้นมาอีกครั้ง

                “คุณจะไปกี่วันคะ เสื้อผ้าแค่นี้พอไหม”

                ซากุระที่ตอนนี้อยู่ในชุดคลุมสีขาวหันมาถามร่างสูงที่กำลังแต่งตัวอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งภายในห้องแต่งตัว

                “ไม่ต้องเอาไปมากหรอกซากุระ ผมมีเสื้อผ้าอยู่ที่นั่นด้วย”

                “แต่เสื้อกันหนาวต้องเอาไปนะคะ ตอนนี้ที่นั่นคงจะหนาวมากแน่ๆ ฉันว่าเอาตัวนี้ไปดีกว่า หนาดี”

                เสียงหวานเอ่ยออกมา คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันยามที่กำลังตัดสินใจเลือกเสื้อผ้าให้กับเขา ซาสึเกะหันไปมองด้วยสายตาอ่อนโยน เมื่อติดกระดุมเสื้อเม็ดสุดท้ายเสร็จเขาจึงเดินเข้าไปกอดรอบเอวหญิงสาวแล้วหอมแก้มเนียนฟอดใหญ่

                “เมียใคร ทำไมขี้บ่นขนาดนี้ หือ”

                “ฉันบ่นเพราะห่วงคุณหรอก”

                ซากุระบอกอุบอิบและขัดเขินเมื่อถูกเขาเรียกว่า เมียซาสึเกะหัวเราะเบาๆ มองเสี้ยวหน้าหวานด้วยความเอ็นดู เขาลืมไปได้ยังไงนะว่าผู้หญิงคนนี้อายุอ่อนกว่าเขาตั้งหลายปี

                “คุณไปอาบน้ำเถอะ ที่เหลือผมจัดเอง วันนี้ผมมีสถานที่ที่อยากให้คุณไปด้วย”

                “แต่ฉันต้องทำงานนะคะ เมื่อวานฉันรับเคสมาจาก

                คำพูดของหญิงสาวถูกจุมพิตของชายหนุ่มกลืนหายไปในลำคอ ซาสึเกะขบเม้มริมฝีปากบางอย่างหยอกเย้า เมื่อถอนจูบออกเขาจึงอธิบายว่า

                “ผมบอกเทมาริแล้ว วันนี้คุณลางานได้”

                “ห๊า! เธอยอมเหรอคะ”

                “ทำไมจะไม่ยอมล่ะ แต่มีข้อแลกเปลี่ยนนะ”

                “อะไรคะ”

“หลังกลับจากอเมริกา คุณต้องเลี้ยงชิกาไดแทนเธอหนึ่งวัน”

                “โอ๊ย นั่นแหละที่ฉันกลัว ไม่สิ พวกเราทุกคนกลัวกันหมดแหละค่ะ”

                ซากุระโอดครวญเมื่อนึกถึงชิกาได ลูกชายของเทมาริที่อายุเพียงขวบกว่าแต่มีฤทธิ์เยอะจนทำให้ผู้ใหญ่หลายคนส่ายหน้า

                “แกน่ารักออก”

                “คุณก็พูดได้สิ คุณรับมือแกได้คนเดียวนี่!

                ซากุระแหวออกมาและทำให้ซาสึเกะหัวเราะ เขายอมปล่อยให้ซากุระไปอาบน้ำเมื่อเสียงโทรศัพท์ของตัวเองดังขึ้น ซาสึเกะหยิบโทรศัพท์มาดูด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป หากตอนอยู่กับซากุระสายตาของเขาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน ในยามที่มองเบอร์โทรศัพท์ที่โชว์บนหน้าจอมันกลับดูเย็นชาจนน่าใจหาย ซาสึเกะปล่อยให้มันดังอยู่อย่างนั้นแต่ไม่ยอมกดรับจนกระทั่งสายตัดไปเอง สักพักจึงมีข้อความส่งเข้ามา

                ซาสึเกะไม่แม้แต่กดเปิดอ่านข้อความ เขาลบมันทิ้ง ก่อนจะหย่อนโทรศัพท์มือถือไว้ในกระเป๋ากางเกง จากนั้นจึงเปิดกระเป๋าเดินทางนำเสื้อผ้าที่ซากุระเลือกเอาไว้ให้ใส่ลงไป


                ไฟลท์บินที่ซาสึเกะจะเดินทางไปวอชิงตันคือตอนห้าโมงเย็น ระหว่างนั้นซาสึเกะพาซากุระไปเดินเที่ยวในห้างสรรพสินค้า ทั้งคู่เดินดูของกันไปเรื่อยเปื่อยจนกระทั่งมาถึงที่แผนกข้าวของเครื่องใช้เด็ก ซากุระเดินไปหยิบจับเสื้อผ้าเด็กอ่อนดูด้วยความสนใจ

                “สมัยที่ชิกาได้เพิ่งเกิด ฉันกับเพื่อนเคยมาซื้อเสื้อผ้าให้แกที่นี่ด้วยนะลายนี้เลย”

                ซากุระเอ่ยเสียงตื่นเต้นแล้วหันมาบอกซาสึเกะ ซาสึเกะเองก็มองดูด้วยรอยยิ้ม เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเปิดฟังก์ชันถ่ายรูป

                “ซากุระ”

                ซาสึเกะกดชัตเตอร์เมื่อซากุระหันมามองกล้อง ซากุระเมื่อรู้ตัวว่าถูกถ่ายรูปก็ร้องวี๊ดว๊ายออกมา

                “ไม่เอา ถ่ายใหม่ ฉันยังไมได้ยิ้มเลย”

                ซาสึเกะยอมตามใจถ่ายรูปให้ซากุระใหม่อีกครั้ง คราวนี้หญิงสาวหันมาส่งยิ้มหวานให้กล้องเต็มที่

                “คุณพ่อคุณแม่น่ารักจังเลยค่ะ น้องกี่เดือนแล้วคะ”

                คุณแม่ลูกอ่อนที่อุ้มลูกมาเดินห้างหันมาถามทั้งคู่แล้วส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตร พร้อมกับมองที่หน้าท้องของซากุระ ด้วยความที่ชุดที่เธอใส่วันนี้เป็นเดรสยาวคลุมเข่ากับรองเท้าสีขาวส้นเตี้ย ไหนจะการมาเดินในแผนกอ่อนอีก คงจะสร้างความเข้าใจผิดให้คนอื่นเป็นอย่างมาก           

                “เอ่อ คือว่า

                “สองเดือนกว่าแล้วครับ”

                คำตอบของซาสึเกะทำให้ซากุระหันขวับไปมองแล้วตาโตด้วยความตกใจ

                “ท้องแรกหรือเปล่าคะ คุณแม่ยังดูเด็กอยู่เลย”

                “ใช่ครับ”

ซาสึเกะตอบเสียงอ่อนโยนแล้วหันมามองหน้าคนที่ยืนทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกข้างๆด้วยความขบขัน

                “เหนื่อยหน่อยนะคะ ถ้าน้องออกมาเมื่อไหร่จะหายเหนื่อยเลยค่ะ”

                คุณแม่ลูกอ่อนแนะนำด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ซากุระทำหน้าทำตาให้กับทารกหญิงที่หัวเราะเอิ๊กอ๊าก

                “ขอบคุณค่ะ เอ่อ ขอฉันอุ้มน้องหน่อยได้มั้ยคะ”

                ซากุระเห็นแววตาลังเลของคุณแม่ลูกอ่อนจึงรีบอธิบายต่อว่า “ฉันเป็นหมอค่ะ ไม่ต้องห่วง”

                เมื่อซากุระรับเด็กมาจากมือของคุณแม่ ทารกหญิงที่ชื่อว่า ไอมิก็โผเข้าซบหน้ากับอกของเธอทันที ซากุระหัวเราะออกมา ไอมิจึงหัวเราะตาม

                “น้องอารมณ์ดีมากเลยค่ะคุณแม่ ดูสิ ไม่กลัวคนแปลกหน้าด้วย หนูเก่งจังเลยน้า”

                ซากุระทำเสียงเล็กเสียงน้อยหยอกล้อกับไอมิ มือเล็กๆของไอมิส่ายไปมา ดวงตากลมโตไร้เดียงสาจ้องใบหน้าของซากุระนิ่ง ซากุระจึงยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

                วูบหนึ่งในความคิดซากุระอดนึกถึงลูกที่จากเธอไปเมื่อสองปีก่อน ถ้าหากว่าเวลาลูกเธอยังมีชีวิตอยู่คงจะน่ารักแบบนี้แน่ๆ….

                ซากุระหันไปมองซาสึเกะที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วบอกว่า

                “ซาสึเกะ ถ่ายรูปฉันกับไอมิให้หน่อยได้ไหมคะ”

                เมื่อซาสึเกะพยักหน้า ซากุระจึงจัดท่าแล้วส่งยิ้มให้กล้อง ไอมิเองเหมือนจะรู้งานยิ้มหวานไร้เดียงสาสู้กล้องด้วยอีกคน

                “ถ่ายกันสามคนดีไหมคะ เดี๋ยวฉันถ่ายให้ค่ะ”

                คุณแม่ของไอมิบอกแล้วดันซาสึเกะให้ไปยืนข้างๆซากุระ ซาสึเกะจึงโอบเอวซากุระเข้ามาใกล้แล้วส่งยิ้มนิดๆให้กับกล้อง ทั้งสามเปลี่ยนท่าทางถ่ายรูปอีกนิดหน่อย จนกระทั่งไอมิร้องจึงส่งคืนให้กับคุณแม่ ก่อนที่ทั้งหมดจะแยกกันคุณแม่ของไอมิก็เอ่ยกับซากุระว่า

                “ขอให้น้องออกมาแข็งแรงนะคะ”

                ซากุระได้แต่ยิ้มเจื่อนๆส่งไปให้

               

 

 

                หลังแยกจากคู่แม่ลูกอ่อน ซาสึเกะก็พาซากุระไปทานอาหารกลางวันในร้านอาหารอิตาเลี่ยนชื่อดัง เมื่อทานเสร็จแล้วซาสึเกะจึงพาซากุระขับรถไปยังสถานที่ที่เขาบอกว่าอยากพาเธอไป ก่อนออกเดินทางซาสึเกะนำผ้ามาผูกตาของซากุระเอาไว้ จากนั้นจึงขับรถออกไป

                “คุณจะพาฉันไปไหนคะเนี่ย”

                ซากุระเอ่ยถามด้วยความสงสัย และพยายามคาดเดาว่าสถานที่ไหนกันแน่ที่ซาสึเกะจะพาเธอไป รถแล่นไปได้ครึ่งชั่วโมงก็จอดสนิท ซาสึเกะอ้อมลงจากอีกฝั่งแล้วมาเปิดประตูให้ซากุระและพาเดินไปตามทาง

                “ฝากด้วยนะครับ”

                ซาสึเกะเอ่ยกับใครคนหนึ่งแล้วส่งมือซากุระให้ไป เมื่อได้ยินเสียงตอบรับเป็นเสียงผู้หญิงในวัยกลางคน ซากุระก็ค่อยคลายใจแต่ความสงสัยกลับเพิ่มพูน เธอถูกพาไปยังที่ที่หนึ่ง ซากุระได้ยินเสียงเปิดและปิดประตูห้อง จากนั้นก็มีบางอย่างถูกส่งเข้ามาในมือของเธอ

                “เปลี่ยนชุดด้วยนะคะคุณ”

                หญิงวัยกลางคนเอ่ยเสียงอ่อนโยนพร้อมกับแก้ผ้าผูกตาออก ซากุระมองชุดสีขาวในมือสลับกับผู้หญิงคนนั้นแล้วถามว่า

                “ชุดนี้เหรอคะ”

                เมื่ออีกฝ่ายพยักหน้า ซากุระจึงจำใจเดินไปหลังม่านเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าตามที่อีกฝ่ายบอก ชุดที่เธอใส่เป็นชุดสีขาวกระโปรงยาวฟูฟ่อง มันช่างคล้ายกับชุดแต่งงาน

                เมื่อเปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อย ซากุระก็ถูกหญิงวัยกลางคนจับนั่งหน้ากระจกแล้วแต่งหน้าทำผมให้ใหม่ เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ช่อกุหลาบสีแดงก็ถูกยื่นมาให้เธอแล้วบอกว่า

                “ของคุณค่ะ”

                “ทำไมฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะแต่งงานเลยล่ะคะ”

                ซากุระเอ่ยออกมาอย่างขำๆ แล้วเดินถือช่อดอกไม้ออกไปข้างนอก เดินตามหญิงวัยกลางคนจนกระทั่งไปหยุดอยู่ที่หน้าประตูหนึ่ง หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองแล้วหันมามองหญิงวัยกลางคนที่อยู่ข้างๆด้วยสายตาอึ้งปนไม่คาดคิด

เสียงดนตรีบรรเลงหวานดังมาจากข้างในทำให้ซากุระใจเต้นแรงด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก

                “เข้าไปเลยค่ะคุณ”

                ซากุระสูดลมหายใจลึกแล้วจึงเดินเข้าไปในโบสถ์ ก้าวแรกที่เดินเข้ามา ซากุระรู้สึกมันช่างเหมือนกับภาพความฝัน ตรงสุดทางเดินหน้ารูปปั้นของพระแม่มารีอา มีผู้ชายคนหนึ่งในชุดทักซิโดสีขาวยืนรอเธออยู่ ข้างกันคือบาทหลวงวัยกลางคนที่มองเธอด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

                “เจ้าสาวอย่ายืนนิ่งสิ เดินมาได้แล้วลูก”

                เสียงบอกของบาทหลวงดังขึ้น  ซากุระจึงค่อยๆไปตามทางเดิน เมื่อถึงที่หมายมือของซาสึเกะก็ยื่นมาหา ซากุระวางมือทับลงไปด้วยความเชื่อใจ

                พิธีทางศาสนาดำเนินไปอย่างเรียบง่าย บ่อยครั้งที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวแอบหันมามองกันด้วยดวงตาหวานซึ้ง ซากุระหลั่งน้ำตาออกมาทันทีที่ซาสึเกะสวมแหวนเพชรเข้าที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอ

                ต่อจากนี้ ชีวิตของเธอและชีวิตของเขาจะผูกเข้าไว้ด้วยกันตลอดไป

 

 

                “ขอโทษที่ต้องรวบรัดคุณให้แต่งงาน ผมแค่อยากทำทุกอย่างให้ถูกต้องก่อนที่ผมจะไปอเมริกา”

                ซาสึเกะบอกหลังจากที่งานแต่งงานในโบสถ์เสร็จสิ้นไป ตอนนี้ทั้งคู่กำลังเดินทางไปสนามบินเพื่อส่งซาสึเกะขึ้นเครื่อง

                “ซากุระ”

                เจ้าของชื่อเงยหน้าจากการเช็คสัมภาระของซาสึเกะแล้วมองด้วยความสงสัย

                “มีอะไรหรือเปล่าคะ ทำหน้าเครียดเชียว”

                ซาสึเกะไม่ได้ตอบเพียงแต่รั้งร่างบางเข้ามากอดแน่น ซากุระแม้จะตกใจในทีแรกแต่สุดท้ายก็กอดตอบเขากลับไป

                “ผมรักคุณ ซากุระ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น โปรดเชื่อในตัวผม เชื่อมั่นในความรักของเรา”

                คำสารภาพรักของซาสึเกะที่เต็มไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่นมั่นคง ก่อให้เกิดความรู้สึกอุ่นวาบขึ้นในหัวใจของคนฟัง วินาทีนั้นซากุระรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก

                เธอโชคดีที่ได้รู้จักความรักและได้รับความรักตอบกลับมา

                “ฉันก็รักคุณค่ะซาสึเกะ ฉันจะเชื่อมั่นในความรักของเรา”

                “รอผมนะซากุระ”

                ซาสึเกะขอคำมั่นสัญญาสุดท้ายจากอีกฝ่ายหลังผละจากอ้อมกอดแล้ว ซากุระส่งยิ้มให้แล้วพยักหน้าพร้อมกับเอ่ยเสียงหนักแน่นว่า

                “ค่ะ ฉันจะรอคุณ ไม่หนีหายไปไหนแน่นอน”

                ซากุระมองส่งซาสึเกะเป็นครั้งสุดท้าย สายตาที่ทั้งคู่มองกันต่างเต็มไปด้วยความรักความห่วงหา วูบหนึ่งในความรู้สึกของซากุระคล้ายกับหัวใจหล่นหาย ลางสังหรณ์บางอย่างบอกว่าการไปอเมริกาครั้งนี้ของซาสึเกะจะนำความเปลี่ยนแปลงบางอย่างมาให้

                ความเปลี่ยนแปลงที่เธอไม่สามารถบอกได้ว่ามันคืออะไร

 

 

                อัลบั้มรูปแต่งงานที่ถ่ายที่โบสถ์ถูกส่งมาถึงบ้านหลังจากซาสึเกะบินไปอเมริกาได้สองวัน ในอัลบั้มนอกจากรูปแต่งงานที่ถ่ายกันแล้ว ยังมีรูปตอนไปเที่ยวที่ต่างๆตลอดระยะเวลาสองปีที่ผ่านมา มีทั้งรูปที่เขาแอบถ่ายเอง หรือเธอขอให้เขาถ่ายให้รวมๆกัน ซากุระเปิดดูอัลบั้มผ่านไปเรื่อยๆ ความทรงจำในวันวานย้อนคืนมา ใต้รูปภาพแต่ละรูปมีข้อความสั้นๆเขียนเอาไว้ ข้อความซึ่งเธอจำได้ดีว่าเป็นเพลงที่เขาชอบเปิดให้เธอฟังในทุกวันวาเลนไทน์ที่ได้ใช้เวลาอยู่ร่วมกัน

                ENDLESS LOVE

 

                    

 








 

 



02.01.2016

                Happy new year 2016 ค่ะ ส่งความสุข(หรือเปล่า)รับปีใหม่น้า เรื่องนี้ใกล้จบแล้วค่ะ อีกนิดเดียวเท่านั้น นับเวลาเดินทางก็ปีกว่าแล้ว แต่ถ้านับระยะเวลาการวางพล็อต เรื่องนี้ก็เกือบสองปีแล้วค่ะ มันอยู่ในหัวมานานมาก ตอนแรกก็คิดว่าจะเขียนดีมั้ย ไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว แต่พอกลับไปดูฟิคเก่าๆที่วางพล็อตยังไม่เสร็จดี (the endless กับ when a man love) ก็คิดว่าเขียนเรื่องนี้น่าจะง่ายกว่า ความจริงตอนแรกเรื่องนี้เปิดเพื่อฆ่าเวลาตอนคิดพล็อตThe endless ไม่ออกค่ะ แต่พอได้เขียน มันสนุก หยุดไม่ได้ เราชอบ มันท้าทาย เราไม่เคยเขียนแบบนี้มาก่อน จนสุดท้ายก็เขียนเรื่องนี้จบก่อนThe endless ที่ตั้งใจจะเขียนอีก 555555 เคยมีความคิดจะเขียนหลายๆเรื่องไปพร้อมกัน เคยลองแล้วแต่ก็พัง พัง และพัง ไม่สามารถพอ กลายเป็นเอาคาแรกเตอร์แต่ละเรื่องมาปนกันแบบ ฉันเขียนอัลไลไป 5555

                สุดท้ายขอบคุณทุกการติดตามมากๆค่ะ ปลื้มปริ่มมาก ขอบคุณ 10,000 view ด้วยค่ะ (เพิ่งเห็น 5555) และคนที่กดfav. 280 กว่าคน #จุดพลุแปป คือดีใจ ไม่คิดว่าการเขียนอะไรที่เราชอบจะมีคนชอบเหมือนกันกับเรา

                รักทุกคนม้ากมากค่ะ สัญญาว่าจะพยายามพัฒนาการเขียนให้ดียิ่งขึ้น ติดตามกันต่อไปด้วยน้า

                สวัสดีปีใหม่ค่ะ <3



       Endless Love - Mariah Carey         

 



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

1,168 ความคิดเห็น

  1. #852 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 10:15
    แต่งงานแล้ววู้วววววว หลังจากที่ลุ้นมานาน แต่รู้สึกว่า เดี๋ยวมาม่าลังใหญ่จะตามมา สู้ๆ นะเหม่งงงงง
    #852
    0
  2. #833 `.Ninety_99 (@nnei61) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 23:44
    แต่งงานกันแล้ววว เยย้ เกะต้องกลับต่างประเทศเพราะอะไรรรร เพราะผู้หญิงหรือครอบครัวละนี่ ยังไงก็ได้ ขออย่าทำกุเสียมจก็พอ งืออออ
    #833
    0
  3. #807 ~Akaga~ (@nattita211) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 16:19
    แต่งกันแล้วว รอลุ้นต่อ 55
    #807
    0
  4. #795 jubjang124 (@jubjang124) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 20:04
    ดูเกะอยากมีลูก 55555 สู้สู้นะไรต์

    #795
    0
  5. #794 Memoris S'Misa (@misakikawaichi68) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 10:52
    ขอแต่งงานขนาดนี้
    แกคงไม่มีคู่หมั้นแล้วชิมิ
    อย่าให้มีอุปสรรคอะไรเลย
    #794
    0
  6. #793 Yuri Yurina (=w=) SSCX (@ned1991) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 09:55
    คุณเกะขอแต่งงานได้รวบรัดมากค่ะ เหมือนมีอะไรเป็นบ่วงเกะที่เมกานะ -_-;; หวังว่าคงไม่มีเซอร์ไพร์นะเกะ
    งานนี้หนูกุคงได้แค่รอ เข้มแข็งนะลูกสาวแม่มมมมมมม
    #793
    0
  7. #792 Yuri Yurina (=w=) SSCX (@ned1991) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 09:54
    คุณเกะขอแต่งงานได้รวบรัดมากค่ะ เหมือนมีอะไรเป็นบ่วงเกะที่เมกานะ -_-;; หวังว่าคงไม่มีเซอร์ไพร์นะเกะ
    งานนี้หนูกุคงได้แค่รอ เข้มแข็งนะลูกสาวแม่มมมมมมม

    #792
    0
  8. #790 หญิงเฟ้ย'..' (@sowhat-) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 21:50
    สวัสดีปีใหม่เช่นกัน>~<
    มาต่อไวๆนะคะ>..<คิดถึงงงง555
    #790
    0
  9. #789 gerre _888 (@gerre_888) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 15:52
    ดราม่า กำลังจะมาเกะ ต้องมีปัญหาอะไรสักอย่างแน่ กุเข้มแข็งไว้นะ ไรท์เขียนสนุก พรอต์เรื่องดี ชอบ
    #789
    0
  10. #788 Tsugi_e (@tsugi_e) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 15:50
    เรื่องนี้เขียนได้ดีมากๆเลยค่ะไรท์ เป็นกำลังใจให้ในการพัฒนาการเขียนในเรื่องต่อๆไปน้า สู้ๆ
    และขอให้ฟิคแต่งจบทุกเรื่องด้วยเทอญ อิอิ HNY2016
    #788
    0
  11. #787 SARAH :3 (@sarahpun) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 15:40
    ดราม่า มันกำลังจะมาแล้ว เข้มแข้งไว้หนูกุ เข้มแข้ง!!!
    #787
    0
  12. #785 hny (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 12:57
    อย่าหยุดเขียนน้า ติดตามอยู่ตลอดดด
    #785
    0
  13. #784 JackerJ (@mmiinntt2324) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 08:41
    สนุกดีจ้า555
    #784
    0
  14. #783 hey it's me (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 21:48
    มาต่อเร้ววววว นี่ลุ่นมากก

    ps. hny 2016!!!
    #783
    0
  15. #782 Memoris S'Misa (@misakikawaichi68) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 12:12
    ชิกาไดแสบมากสินะ =w=
    เกะความลับเยอะ
    กลัวมีดราม่าหนักเนี่ยสิ
    #782
    0
  16. #781 SARAH :3 (@sarahpun) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 09:52
    ชิกาไดท่าจะซนน่าดู เกะก็ความลับเยอะนะ555
    #781
    0
  17. #780 gerre _888 (@gerre_888) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 08:30
    เริ่มเจ้าดราม่า เกะจะทำอะไร กุ จะเหมือนเดิมรึเปล่าลุ้นๆ
    #780
    0
  18. #779 หญิงเฟ้ย'..' (@sowhat-) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 07:07
    เฮือกกกกกก
    #779
    0
  19. #778 สุทธิดา พันศิริ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 06:55
    อุยลุ้นจูง...แล้วจะได้เจอดราม่าไมเนี้ย แต่ก็มาอัฟไวๆนะคะ
    #778
    0
  20. #777 tong_pn (@tong_pn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 01:03
    อัพเร็วๆนะคะสู้ๆค่ะไรท์^^หนุกมากค่ะ
    #777
    0
  21. #776 aaymaxthailand (@aaymaxthailand) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 23:43
    อั้ยย้ะ เกะน่ารักไปป่าาาาา 555
    อัพต่อไวๆนะค่ะ
    #776
    0
  22. #775 davinqi (@djanggo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 23:37
    เขิน~บักเกะแอบมีกิ๊กป่าวเนี้ย5555
    มาต่อน้าหนุก!!
    #775
    0
  23. #774 Lolie Froleebry. (@temp2545) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 21:38
    สงสัยหนูกุบักเกะ ต้องหาเพื่อนให้ชิกาไดจังแล้วล้ะ ฮิๆ
    #774
    0
  24. #773 Lolie Froleebry. (@temp2545) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 21:38
    สงสัยหนูกุบักเกะ ต้องหาเพื่อนให้ชิกาไดจังแล้วล้ะ ฮิๆ
    #773
    0
  25. #772 S_gyu (@sunggyuzizi) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 21:09
    มาอัพต่อไวไวนะคะ สู้ๆค่ะไรท์
    #772
    0