[Fic Naruto] Doctor Who แพทย์มือใหม่ หัวใจปิ๊งรัก

ตอนที่ 18 : 16 : Trying to reach the thing that I can't see

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,758
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    19 ธ.ค. 58

Doctor Who

Trying to reach the thing that I can’t see

 




 

     เมื่อถึงวันที่เธอต้องขูดมดลูก ซากุระก็ตกใจแทบสิ้นสติเมื่อรู้ว่าแพทย์ที่มาขูดมดลูกให้เธอคือดร.ซึนาเดะ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลแห่งนี้นี่เอง


     'ดร.ยูกิเขาฝากเธอไว้กับฉัน ไม่ว่าเธอจะปิดบังอะไร แต่การที่ฉันเป็นผอ. ฉันมีสิทธิ์รู้ทุกเรื่อง'


     คำพูดของดร.ซึนาเดะในวันนั้นยังคงฝังแน่นในความทรงจำ แม้ภายหลังที่ออกจากห้องผ่าตัดดร.ซึนาเดะจะมาเยี่ยมเธอเป็นการส่วนตัวที่ห้องพักพิเศษก็ตามที


     'เธอคิดว่าเพื่อนอินเทิร์นของเธอจะช่วยเธอปิดเรื่องนี้ได้เหรอซากุระ ในเมื่อประวัติการรักษา การผ่าตัดของเธอต้องถูกคีย์ข้อมูลลงคอมพิวเตอร์ พยาบาลที่มาช่วยผ่าตัดเธออีก เธอคิดว่าเรื่องมันจะเงียบได้จริงๆเหรอซากุระ ถ้าไม่ใช่เพราะฉันสั่งไม่ให้ใครพูด'


     คำตำหนิของดร.ซึนาเดะค่อนข้างรุนแรงสำหรับคนที่เพิ่งเสียลูกไปอย่างซากุระ แต่หญิงสาวไม่ได้ปริปากอะไรออกไป เธอได้แต่ก้มหน้านิ่งน้อมรับคำตำหนินั้นเอาไว้ แน่ละว่าทุกอย่างไม่อาจรอดพ้นสายตาของดร.ซึนาเดะไปได้ แต่เธอไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะคาดเดาได้ถูกว่าใครคือผู้ชายคนนั้น


     'ใครเป็นพ่อเด็ก ดร.ซาสึเกะหรือเปล่า ฉันควรแจ้งให้เขารู้เรื่องนี้ด้วย'


     'ไม่ได้นะคะ! อย่าบอกเขาเลยนะคะ ได้โปรด'


     ซากุระเว้าวอนขอร้อง น้ำตาปริ่มจะหยดอีกครั้ง และนั่นถือว่าเป็นคำสารภาพกลายๆของหญิงสาว 


     ดร.ซึนาเดะมองหน้าลูกสาวเพื่อนสนิทนิ่งอยู่ชั่วอึดใจ ก่อนจะเอ่ยออกมาว่า


     'ฉันผิดหวังแทนคิซาชิจริงๆที่มีลูกแบบเธอ เอาล่ะ ฉันจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับแค่เธอกับฉันสองคนเพราะเห็นแก่เพื่อนสนิทของฉันที่เขาเคยภาคภูมิใจนักหนาว่ามีลูกสาวแสนดี เพียบพร้อม...' ดร.ซึนาเดะหยุดและมองใบหน้าซีดเผือดของหญิงสาวคราวลูกและเอ่ยเน้นย้ำก่อนออกจากห้องไปว่า 'ลูกสาวแสนดีที่ดีแตก รักสนุกจนพลาดท้องและไร้ความผิดชอบจนทำให้เด็กแท้งทั้งที่ไม่มีโอกาสลืมตาขึ้นมาดูโลก!'


     คำพูดของดร.ซึนาเดะทำให้ซากุระร้อนผ่าวไปทั่วใบหน้าด้วยความอับอาย หากดร.ซึนาเดะตำหนิเธอโดยตรงเธอคงจะไม่รู้สึกเจ็บเท่ากับตำหนิการเลี้ยงลูกของพ่อแม่


     พ่อขา แม่ขา หนูขอโทษ...




 


                ซากุระกลับไปทำงานตามปกติ โดยที่ไม่มีใครรู้เรื่องที่เธอท้องและแท้ง นอกจากดร.ซึนาเดะ เพื่อนในกลุ่มและดร.ยูกิแล้ว ในโรงพยาบาลจึงไม่มีใครรู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับซากุระ


                ราวกับว่าเรื่องทั้งหมดไม่เคยเกิดขึ้น และค่อยๆสูญหายกับกาลเวลา


                ซาสึเกะกลับมาถึงญี่ปุ่นในอีกสามวันถัดมา ชายหนุ่มกลับญี่ปุ่นล่าช้ากว่ากำหนดสองวัน ครั้งแรกที่เห็นหน้าเขาตอนที่กลับถึงบ้าน ซากุระโผเข้ากอดเขาตามสันชาตญาณและร้องไห้อยู่กับอกของซาสึเกะนานกว่าชั่วโมง


                “คิดถึงผมจนต้องร้องไห้ออกมาเลยเหรอ”


                ซาสึเกะแม้จะแปลกใจแต่ไม่ได้มีท่าทีขัดขืนแต่อย่างใด ตรงข้ามเขากลับอุทิศตัวเป็นผ้าเช็ดหน้า ปล่อยให้เธอร้องไห้จนสาแก่ใจ เมื่อเธอหยุดร้องและไม่เอ่ยอะไรออกไป เขาก็ไม่เซ้าซี้และเปลี่ยนไปทำอาหารให้เธอทานแทน ซากุระนั่งทานอาหารที่ซาสึเกะทำให้ทั้งน้ำตาจนซาสึเกะต้องมานั่งป้อนอยู่ข้างๆพร้อมกับเช็ดน้ำตาให้ด้วย ดูเหมือนว่าซาสึเกะจะสงสัยขึ้นมานิดๆแล้วว่าเพราะอะไรเธอถึงเสียใจหนักหนาขนาดนั้น


                “คุณมีอะไรอยากระบายหรือเปล่า ซากุระ”


                ซาสึเกะถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง แม้ว่าใบหน้าของเขาจะเรียบเฉยแต่เธอดูออกว่าเขาเป็นห่วงเธอมาก เพราะดวงตาไม่เคยโกหกใคร เธอเห็นความเป็นห่วงและความทุกข์ร้อนจากดวงตาของเขา


                ซากุระยิ้มและส่ายหน้า เธอไม่อยากเขาต้องรู้สึกเสียใจเหมือนกับเธอ หากเขาไม่รู้เรื่องลูกตั้งแต่ต้น ตอนนี้ก็ไม่ควรจะรู้เลยดีกว่า เธอกลัวว่าเขาจะเสียใจและอาจโกรธเกลียดเธอขึ้นมา


                เธอคงรับไม่ไหวหากเสียลูกไปแล้วต้องมาเสียเขาอีก….


                “ฉันอิ่มแล้วค่ะ จะไปอาบน้ำนอนแล้ว”


                ซากุระบอกแล้วเงยหน้าส่งยิ้มหวานให้กับซาสึเกะ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นกรีดร้องด้วยความตกใจเมื่อถูกอุ้มตัวลอยอย่างไม่ทันตั้งตัว


                “ว๊าย ซาสึเกะ คุณทำอะไรเนี่ย เดี๋ยวฉันตกนะ”


                “ผมอุ้มไว้ ไม่ตกหรอก”


                “ปล่อยเลยค่ะ”


                ซากุระตีแขนชายหนุ่ม แต่เมื่อเขาตั้งท่าจะปล่อยลงจริงๆเธอกลับร้องกรี๊ดและกอดคอเขาแน่นขึ้นไปอีก เสียงหัวเราะด้วยความขบขันของซาสึเกะทำให้ซากุระหน้าง้ำลงไปอีก


                “ผมคิดถึงคุณจะตาย เราอาบน้ำด้วยกันนะ”


                คำพูดและแววตาที่แสดงความปรารถนาอย่างไม่ปิดบังส่งผลให้ใบหน้าของคนที่อยู่ในอ้อมแขนร้อนผ่าวด้วยความเขินอาย ซากุระซุกหน้าลงกับอกของซาสึเกะแล้วพยักหน้าเบาๆพร้อมกับบอกว่า


                “แค่อาบน้ำเท่านั้นนะ”


                ซาสึเกะยิ้มแล้วก้มลงหอมแก้มเนียนฟอดใหญ่อย่างอดใจไม่อยู่ ร่างสูงก้าวเท้าขึ้นบันไดไปยังชั้นบน แล้วหยุดอยู่ตรงกลางระหว่างสองห้อง


                “คุณอยากอาบห้องไหน ห้องคุณหรือห้องผม”


                คำถามของซาสึเกะยิ่งทำให้ใบหน้าของซากุระแดงจัด เสียงหวานจึงอุบอิบตอบไปว่า


                “ห้องฉันก็ได้”


                ซาสึเกะอมยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วเดินตรงไปยังห้องของหญิงสาวด้วยความรู้สึกรื่นรมย์

 

 

 




                ภายใต้ท้องฟ้ารัตติกาลที่มืดมิด มีเพียงแสงจันทร์ส่องลอดผ้าม่านเข้ามา เสียงหอบหายใจเร็วแรงของคนทั้งสองดังขึ้นประสานกัน ก่อนจะตามด้วยเสียงกรีดร้องและเสียงคำรามทุ้มต่ำ เล็บมนของหญิงสาวจิกลงบนแผ่นหลังกว้างเพื่อระบายอารมณ์เสียวซ่านที่เกิดขึ้น หลังเสร็จสิ้นภารกิจ ร่างหนาหนักจึงทิ้งตัวลงข้างๆแล้วดึงร่างบางเข้ามากอด ริมฝีปากหนาจุมพิตบริเวณหน้าผากเนียนอย่างอ่อนโยน มือหนาลูบไล้ผิวกายเนียนนุ่มอย่างหลงใหล สัมผัสเต็มไปด้วยความอ่อนโยน ทะนุถนอม


                “ครั้งนี้เจ็บหรือเปล่า”


                เสียงถามทุ้มนุ่มของคนที่อยู่ด้านหลังทำให้ใบหน้าหวานส่ายหน้าไปมาเบาๆ ริมฝีปากเม้มแน่น ไม่กล้ามองสบตาอีกฝ่าย


                “เขินเหรอ”


                “หยุดล้อฉันเลยนะ ซาสึเกะ”


                ซากุระแหวกลับไป และเผลอจ้องตากับอีกฝ่ายในความมืด ก่อนจะก้มหน้างุดเมื่อไม่อาจสบตาที่เต็มไปด้วยความร้อนแรงของเขาได้


                “ผมมีความสุขมาก คุณรู้มั้ย”


          น้ำเสียงของซาสึเกะทำให้ซากุระลอบยิ้มในความมืด เพราะเธอเองก็มีความสุขไม่ต่างจากเขาเลยสักนิดเดียว


                “ฉันก็มีความสุขมากเหมือนกันค่ะ”


                ซาสึเกะก้มลงจุมพิตริมฝีปากบางเบาๆกับคำตอบที่ถูกใจ ซากุระจึงจูบตอบกลับไปด้วยความเต็มใจเช่นกัน จากสัมผัสที่อ่อนหวานจึงเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนและรุกเร้าหนักขึ้น ร่างแข็งแกร่งของชายหนุ่มยกตัวขึ้นมาทาบทับร่างบาง มือทั้งสองข้างลูบไล้ไปทั่วร่างกายจุดประกายไฟที่มอดดับให้ลุกโชนขึ้น


                ทั้งสองสบตากันนิ่งในความมืด แม้ไม่มีใครพูดอะไรแต่ต่างก็รับรู้ถึงความรู้สึกของอีกฝ่าย บทรักเริ่มขึ้นอีกครั้งพร้อมกับสายใยที่ร้อยรัดหัวใจของชายหญิงเข้าไว้ด้วยกัน


                จวบจนบทรักครั้งที่สามจบลง ซากุระจึงร้องท้วงด้วยเสียงโอดครวญ ซาสึเกะจึงยุติบทรักไว้เพียงเท่านั้น แล้วจึงเข้าสู่ห้วงนิทราไปพร้อมกัน

 

 




                นับจากที่ซาสึเกะกลับมาจากวอชิงตัน ความสัมพันธ์ของซาสึเกะกับซากุระเปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัด ซากุระไม่ได้ตั้งแง่กับเขาเหมือนก่อน ตรงกันข้ามกับทำตัวน่ารัก ออดอ้อนจนบางครั้งทำให้เขาห้ามใจไม่ไหว แตะต้องเธอทุกครั้งไป แม้จะรู้สึกสงสารที่ทำให้เธอนอนไม่เต็มอิ่มไปบ้าง แต่ทำยังไงได้ก็เขาหลงใหลเธอไปแล้ว


                “ซาสึเกะ ว่างมั้ยวะ”


                ชิกามารุเดินมาหาหลังจากที่เห็นเขาเดินออกมาจากห้องผ่าตัดที่กินเวลาไปกว่าเจ็ดชั่วโมง ซาสึเกะยื่นชาร์ทส่งให้กับชิโนะ แล้วจึงเดินไปหาเพื่อน


                “เป็นอะไรของมึง”


                ซาสึเกะย้อนถามเพื่อนเสียงเรียบ ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายเองก็เพิ่งออกจากห้องผ่ามาเหมือนกัน สังเกตได้จากชุดที่อีกฝ่ายใส่ แต่ใบหน้าที่เคร่งเครียดผิดปกตินั่นต่างหากที่สะดุดใจเขา


                “กูมีเรื่องจะคุยด้วย คืนนี้ที่….


               ชิกามารุบอกสถานที่ไปซึ่งทำให้ซาสึเกะขมวดคิ้วเมื่อนึกขึ้นได้ว่านั่นเป็นสถานที่ที่เขาเจอกับซากุระครั้งแรก


                “เออ เดี๋ยวกูไป เนจิล่ะ”


                “กูบอกมันแล้ว นารูโตะกับซาอิ ไอ้สองตัวนั้นก็บอกว่าว่าง”


                “มึงจะคุยอะไร ถึงได้เรียกรวมเพื่อนทั้งหมด”


                ซาสึเกะอดถามออกไปไม่ได้ แต่ชิกามารุไม่ตอบ เพียงแค่ตบไหล่เพื่อนหนักๆแล้วเอ่ยว่า


                “ไปถึงเดี๋ยวมึงก็รู้เอง กูไปก่อนล่ะ เออ คนไข้ที่กูคอนซัลท์* มึงเมื่อวาน พ้นขีดอันตรายแล้วนะ”


                “เดี๋ยวกูขึ้นไปดู”


                ชิกามารุพยักหน้าแล้วเดินหมุนตัวเดินกลับไปกดลิฟต์เพื่อลงไปยังแผนกของตัวเอง ซาสึเกะมองตามหลังเพื่อนที่เดินจากไปแล้วส่ายหน้า จากนั้นจึงกลับไปทำงานของตัวเองต่อ



               



                ซาสึเกะมาถึงผับที่ชิกามารุนัดในเวลาสองทุ่มนิดๆ โชคดีที่วันนี้ไม่มีเคสหนักพร้อมกันหลายเคสทำให้เขาสามารถเลิกงานได้เร็วกว่าเวลาปกติเกือบสองชั่วโมง แต่ไม่ว่าจะเลิกงานเร็วหรือช้า วันนี้เมื่อกลับบ้านไปเขาก็ต้องนอนคนเดียวอยู่ดีเพราะซากุระติดขึ้นเวรที่วอร์ดสูตินรีเวช


            ฉันไม่ใช่อาจารย์หมอเหมือนคุณนี่ที่ไม่ต้องอยู่เวร


                ซากุระเคยค่อนขอดเขาไว้เมื่อเช้าวันหนึ่งเขาบ่นที่เธอเห็นกลับบ้านมาอาบน้ำแล้วก็ออกไปทำงานอีกรอบหนึ่ง เมื่อคิดถึงหญิงสาว ซาสึเกะก็คล้ายว่าริมฝีปากมันโค้งเป็นรอยยิ้มเองโดยอัตโนมัติ ตอนนี้เธอจะเป็นยังไงบ้างนะ คงจะยุ่งน่าดู คืนนี้อาจจะทำคลอดเด็กได้หลายคน


                “เห้ย! ซาสึเกะ”


                เสียงทักของซาอิ เพื่อนสนิทที่เพิ่งเดินเข้าร้านมาทำให้ซาสึเกะพยักหน้าแล้วยกมือขึ้นตบไหล่ทักทายกัน


                “ทำไมไม่เข้าไปวะ ไอ้พวกนั้นคงรออยู่แล้ว”


                “เพิ่งมาถึง” ซาสึเกะตอบสั้นๆ


                “เออ งั้นเข้าไปพร้อมกู สายพร้อมกัน เวลาเลี้ยงเหล้าพวกมันจะได้แชร์กันจ่าย”


                ซาอิเอ่ยออกมา ดวงตาพราวด้วยความสนุกเมื่อมองบรรยากาศรอบร้านที่เต็มไปด้วยความคึกคัก สองหนุ่มเดินไปยังห้องวีไอพีที่ชิกามารุจองไว้แล้ว เมื่อเปิดประตูเข้าไปจึงพบเพื่อนๆที่กำลังนั่งดื่มเหล้าฆ่าเวลารออยู่ ซาอิเดินเข้าไปนั่งข้างเนจิ ในขณะที่ซาสึเกะไปนั่งตรงข้ามกับชิกามารุซึ่งตอนนี้มีผู้หญิงอีกคนนั่งอยู่ด้วย


                ซาสึเกะเลิกคิ้วเมื่อเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร ดวงตาคมกริบตวัดไปมองเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ข้างๆ ก่อนที่อีกฝ่ายจะยักไหล่ส่งให้ ซาสึเกะจึงอมยิ้มนิดๆแล้วเอ่ยทักออกไป


                “หวัดดีเทมาริ ขอต้อนรับเข้าสู่กลุ่มของพวกเรา”


                “เชี่ย มึงแย่งซีนกู บทนั้นกูต้องพูด”           

          

     นารูโตะ เพื่อนสนิทอีกคนเอ่ยออกมาอย่างหัวเสีย แล้วยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม


     เมื่อทุกคนมาพร้อมกันแล้ว ชิกามารุจึงยืนขึ้นแล้วเอ่ยว่า


     “กูขอแนะนำเลยแล้วกัน นี่เทมาริ ภรรยากู ส่วนไอ้พวกนั้น นารูโตะ เนจิ ซาอิ แล้วก็ซาสึเกะเนจิกับซาสึเกะ คุณคงรู้จักดีอยู่แล้ว ไอ้สองตัวที่เหลือมันเป็นเพื่อนสนิทของพวกผมเอง”


     กลุ่มของพวกเขาห้าคน เจอกันครั้งแรกสมัยเรียนมหาวิทยาลัยที่อเมริกา ในตอนนั้นซาสึเกะ ชิกามารุและเนจิกำลังเริ่มเรียนต่อแพทย์เฉพาะทาง ซาอิเดินทางมาเรียนต่อปริญญาโทในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ส่วนนารูโตะมาเรียนต่อปริญญาโทในคณะเศรษฐศาสตร์ ทั้งหมดเจอกันครั้งแรกในงานเลี้ยงฉลองที่สถานทูตญี่ปุ่นประจำกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ด้วยความที่มีลักษณะนิสัยคล้ายคลึงกันและบังเอิญเป็นคนชาติเดียวกัน ทำให้ทั้งห้าสนิทสนมกันอย่างรวดเร็วและกลายเป็นเพื่อนสนิทกันมาจนถึงเดี๋ยวนี้


     ปัจจุบันซาอิเป็นสถาปนิกดาวรุ่งของวงการสถาปนิกญี่ปุ่นที่มีแต่บริษัทใหญ่ๆต้องการตัวไปทำงานด้วย เพียงแต่เพื่อนของเขารักอิสระเกินกว่าที่จะเป็นลูกน้องใคร จึงร่วมหุ้นกับรุ่นพี่รุ่นน้องที่เคยเรียนปริญญาตรีด้วยกันเปิดบริษัทขึ้นมา ทางด้านนารูโตะเองก็กลับเข้าไปบริหารธุรกิจนำเข้าและผลิตนาฬิกาของครอบครัว นอกจากนี้เขายังเป็นผู้เล่นหุ้นที่มีอิทธิพลในวงการเศรษฐกิจของประเทศนี้อีกด้วย


     “สวัสดีค่ะ”


     เทมาริทักกลับด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่ยังคงความมาดมั่นเอาไว้อยู่ในที แต่คำแนะนำของชิกามารุต่างหากที่ทำให้เพื่อนที่เหลือมองหน้ากัน แล้วก็เป็นนารูโตะที่ปากไวที่สุดที่เอ่ยถามว่า


     “มึงแต่งงานตอนไหน ทำไมพวกกูไม่รู้”


     “กูไม่ได้แต่ง แค่จดทะเบียนสมรส”


     “ทำแบบนี้คุณเทมาริไม่น้อยใจเหรอครับ”


     ซาอิหันไปถามหญิงสาวที่นั่งข้างชิกามารุ แต่คนที่ตอบคำถามกลับเป็นชิกามารุแทน


     “ความคิดกูที่ไหน กูอยากจะจัดงานแต่งจะตาย แต่เทมาริไม่ยอม”


“ฉันอยากสวยที่สุดในวันแต่งงานน่ะค่ะ อีกอย่างฉันก็อยากให้ลูกมาเป็นสักขีพยานในงานแต่งของเราด้วย”


คำตอบของเทมาริทำให้นารูโตะร้องโวยวายออกมาว่า


“ร้ายเชี่ยๆเลยครับเพื่อน”


“เห็นเงียบๆแต่ฟาดจนได้ลูกมาคนเลยนะมึง” เนจิเสริมแล้วยกเบียร์ขึ้นดื่ม


“ช่วยไม่ได้ น้ำยากูดี” แล้วคนที่น้ำยาดีก็ถูกมือบางของภรรยาหยิกเข้าด้วยความหมั่นไส้


“เห็นในโรงพยาบาลทะเลาะกันแทบตาย สุดท้ายมึงก็แอบไปฟัดเขาลับหลัง”


“โอ้โห นั่นปากคนหรือปากหมาครับ ดร.ซาสึเกะ แต่โดนใจกูว่ะ ชอบ ฮ่าๆๆๆ”


นารูโตะยกแก้วเหล้ามาทางซาสึเกะ เขาจึงยกแก้วเหล้าชนเพื่อนตอบ


“เออ มันเรื่องของกู พวกมึงก็รีบๆแต่งๆ รีบๆมีลูกกันได้แล้ว ระวังจะแก่จนวิ่งตามลูกไม่ไหว”


“ของกูยังอีกนาน”


เนจิเอ่ยเมื่อในปัจจุบันเขายังคงสนุกกับการทำงานเกินกว่าจะเอาเวลาไปสนใจเรื่องผู้หญิง


“ถ้าน้องมึงตกลง กูแต่งให้พรุ่งนี้เลยยังได้ เนจิ”


“ไอ้เชี่ย!!! มึงอย่ามายุ่งกับน้องกู ไอ้นารูโตะ”


เนจิเอ่ยเสียงดังอย่างหัวเสีย ความหวงน้องสาวกำเริบเมื่อโดนเพื่อนสะกิดต่อม


“งั้นมึงก็บอกน้องมึงให้เลิกมองกูด้วยสายตาหวานซึ้งได้ละ ก่อนที่กูจะอดใจไม่ไหว ลากน้องมึงขึ้นเตียง”


“พูดแบบนี้ มึงอยากตายเร็วๆสินะ”


เนจิเอ่ยเสียงเข้ม นารูโตะจึงทำหน้าตาเหมือนหวาดกลัวจนเพื่อนๆในห้องหัวเราะกัน ด้านเนจิเองก็ไม่ได้โกรธเพื่อนจริงจังเพราะรู้ว่าอีกฝ่ายแค่พูดเล่นไปเท่านั้นเอง


“รำคาญพวกมึงว่ะ แล้วมึงล่ะซาอิ จะแต่งตอนไหน” เนจิเปลี่ยนประเด็นหันมาถามเพื่อนอีกคนแทน


ซาอิถือแก้วเหล้าไว้ในมือข้างซ้าย อีกมือวางพาดไปบนโซฟาก่อนตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆว่า


“รอเขาพร้อม”


“พูดแบบนี้แสดงว่ามึงมีแฟนแล้ว?” ชิกามารุถามต่อ


“ไม่ใช่แฟน”


“งั้นเมีย” นารูโตะรุกไล่ เมื่อซาอิพยักหน้า นารูโตะจึงโวยวายออกมา


“พวกมึงแม่งโคตรร้ายครับ ไอ้พวกเวร!!! ทุกคนมีคู่แต่ทำไมกูถึงไม่มีครายยยยยยยยยย”


“เลิกบ้าได้แล้ว อย่าให้กูเห็นเป็นข่าวกับดาราคนไหนนะมึง” เนจิปาถั่วใส่นารูโตะด้วยความหมั่นไส้จึงโดนนารูโตะปาถั่วคืนก่อนจะพลาดไปโดนคนอื่นๆ สงครามปาถั่วภายในห้องจึงเริ่มต้นขึ้น ก่อนจะหยุดลงเมื่อเสียงโทรศัพท์มือถือของใครคนหนึ่งดังขึ้น


“เดี๋ยวกูมา”


ซาสึเกะบอกเมื่อเห็นชื่อปลายสายที่โทรมา ชายหนุ่มขยับตัวลุกขึ้นแล้วเดินออกไปนอกระเบียงห้อง แต่ก็ยังได้ยินเสียงเพื่อนตะโกนไล่หลังมาว่า


“สาวโทรทางไกลมาหาเหรอวะ ฮ่าๆๆๆๆ”

 



 *คอนซัลท์ (Consult) การปรึกษา ในทางการแพทย์คือการปรึกษาเรื่องการรักษากับหมอที่เชี่ยวชาญกว่าหรือหมอต่างสาขา เนื่องจากการแพทย์ในปัจจุบันได้แบ่งซอยย่อยๆออกมากมายหลายสาขา หมอคนหนึ่งจึงมีความรู้ความสามารถจำกัดอยู่เฉพาะบางโรค เมื่อมีปัญหาที่ตนเองไม่ถนัด จึงต้องมีการปรึกษากับหมอที่รู้เรื่องทางปัญหานั้นๆโดยเฉพาะ

cr. http://www.doctor.or.th/article/detail/4373




11.12.2015

                คงไม่ต้องสงสัยเลยว่าอิเกะเราร้ายเหมือนใคร ดูเพื่อนมันสิคะ แต่ละคนธรรมดาที่ไหน #สำหรับเรื่องนี้ พวกคู่รองมายด์จะไม่ค่อยเน้นเท่าไหร่นะคะ แต่อาจมีพูดถึงบ้างเล็กๆน้อยๆ เหตุเพราะมันเหนื่อยมากเวลาแต่งหลายคู่ ไทม์ไลน์เส้นเรื่องมันทับกัน บางทีคุมคาแรกเตอร์ไม่ได้ เรื่องหลุดทะเลไปเลยก็มี 5555 

                ขอบคุณทุกการติดตาม เม้นโหวตเป็นกำลังใจด้วยค่า

 

 

 

       CR.SHL
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

1,168 ความคิดเห็น

  1. #734 S_gyu (@sunggyuzizi) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 21:50
    สู้ๆนะคะ มาไวไวนะไรท์^^
    #734
    0
  2. #733 aaymaxthailand (@aaymaxthailand) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 14:09
    ร้าย แรงดี 555
    #733
    0
  3. #732 Sweety Uchiha (@pairloveprin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 02:37
    เพื่อนๆก็ใช่ย่อยค่ะ  ข้ามขั้นจากแฟนเปงเมียหมดแล้ว เอิ้กๆ  ~ ~  รอแต่คู่หมอนี่แหละค่ะ  รีบๆเสกน้องใหม่ได้แล้ว    สู้ๆนะคะไรท์ใจจริงอยากให้เรื่องนี้เสร็จก่อน  ไปทีละเรื่อง   >< ♡♡♡
    #732
    0
  4. #731 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 07:59
    แสบทุกคนอ่ะค่ะ 5555555
    #731
    0
  5. #730 ~Akaga~ (@nattita211) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 23:49
    ไอเสือทั้งแก๊งเลย ที่โทรมาลางร้ายแน่เลย == สู้ๆนะคะไรท์
    #730
    0
  6. #729 soRz_ake (@soRz_ake) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 21:43
    สู้ๆน้าไรท์ จะรอน้าาา
    #729
    0
  7. #728 Memoris S'Misa (@misakikawaichi68) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 19:07
    ใครโทรมาน่ะ -0-
    ถ้าผู้หญิงก็รางร้ายหน่อย
    ถ้าผู้ชาย.... #ร้องไห้แปป
    #728
    0
  8. #727 COCOAヾ (@chocolaze) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 19:01
    อื้อหือ ไอเสือร้ายทั้งหลาย5555555555 ตอนคนอื่นเขาคุยกันนี่ไม่มีบทเลยนะดร.ซาสึเกะ
    #727
    0
  9. #726 Lolie Froleebry. (@temp2545) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 18:47
    ถ้าเกะเหลวไหลนะ จะยิงเพื่อนเกะเรียงตัวเลยนะจ้ะบอกให้!!
    //กริ๊ก// เสียงชักปืนพลาสติก
    #726
    0
  10. #725 tong_pn (@tong_pn) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 18:45
    สู้ๆนะคะไรท์????????อยากรู้ว่าซาสึเกะใกล้จะรู้ความจริงรึยังคะ ที่ซากุระแท้ง????อัพต่อเร็วๆนะคะ รอลุ้นอยู่นะคะ????????????????
    #725
    0
  11. #724 hello it's me (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 18:12
    โธ่วเพื่อนๆร้ายยยยย เห็นตรงที่เขียนว่าอัพวันละ 3 ครั้งนี่ตาลุกเลยนะ5555

    #724
    0
  12. #723 Yurina (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 16:31
    ดูเพื่อนของเกะแต่ละคน โอ๊ยยย เหมือนกันราวกับเงาเลยนะ ห่าม หื่นได้จริงๆ

    #723
    0
  13. #722 gerre _888 (@gerre_888) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 16:15
    เกะ ก้อยังไม่พูด ดุก้อปิดเรืาองที่ผ่านมา แต่เพื่อน้กะแต่ละคนใช่ย่อยอะ กุจะท้องรอบสองมั้ยเนี้ย ตาเกะ
    #722
    0
  14. #721 BAM_KJI (@20756) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 15:57
    สงสารหนูกุ บอกๆเกะไปเถ้ออออ แต่ละคนนี่ก้ใช่ย่อยย
    #721
    0
  15. #720 SARAH :3 (@sarahpun) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 15:44
    รักร้อนแรงกันเหมือนเดิมคู่นี้ เพื่อนๆแต่ละคนใช่ย่อยเลยน้าาาา
    #720
    0
  16. #719 HunYul (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 23:09
    ทำไมตอนนี้สั้นจัง

    ทำไมต้องแท้ง???????????????????????????????????????????????????????????????????

    บอกให้เกะรู้เหอะ

    ต่อไงๆด่วนๆนะไรต์
    #719
    0
  17. #718 ~Akaga~ (@nattita211) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 15:46
    ป้าใจเย็นนน สงสารหนูกุที่สุดเลย
    อิเกะก็ยังไม่รับรู้อะไรอีก=_=
    #718
    0
  18. #717 Sweety Uchiha (@pairloveprin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 08:23
    ป้า!!  ก็รู้ว่ายัยหนูพึ่งเสียลูกไป  คำพูดป้ามันแรงไปจริงๆนะ  ณ ตอนนั้นอ่ะ  การที่รู้เรื่องจาก ดร.ยูกิแล้ว หมายความว่ายัยหนูก็ไม่ได้อยากแท้งจริงไหม   ตอนนี้งอนป้า   งอนอิเกะด้วย ชายผู้ไม่มีสิทธิ์รับรู้ว่าเมี-  แท้งไปแล้นนน     สู้ๆนะคะไรท์ รอติดตามน้าาา
    #717
    0
  19. #716 s-s l-n c-r (@0980588245sslncr) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 19:59
    สังสารกุอะ ทำไมเกะแกไม่เอะใจอะไรเลยเหรอ
    #716
    0
  20. #715 หญิงเฟ้ย'..' (@sowhat-) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 17:52
    อิเกะยังไม่รู้อะไร-..-ยังจะหื่นมันน่านักกกก =.,=+
    #715
    0
  21. #714 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 10:11
    อิเกะะะะะ แกช่วยเอะใจอีกนิดก็ดีนะ 5555 #ป้าด่าเจ็บมากๆ
    #714
    0
  22. #713 Thanya...JJ (@arrietty00jang) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 08:09
    น่ากระทืบมันให้ตายย -0-
    #713
    0
  23. #712 Memoris S'Misa (@misakikawaichi68) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 07:42
    สงสารหนูกุหนัก ???
    ไม่คิดว่านางจะต้องเสียลูกไป. #ร้องไห้หนักมาก
    เกะก็ยังใสสื่อ เหมือนเดิม
    ไม่รู้อะไรเล๊ย #ใสสื่อนะแก
    ถ้าหากเกะรู้ขึ้นมา...... (???)
    นะโมสังโฆ
    #712
    0
  24. #711 Love Lata (@conun_priew) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 23:15
    รออัพนะ
    #711
    0
  25. #710 BAM_KJI (@20756) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 18:49
    เกะะะะ ความลับ กุ ลูก ซึนาเดะ พ่อ แม่ เครียดดด!!!! ล้อเล่นคะ อัพพพพพ
    #710
    0