เครื่องกลชนโยธา [YAOI,Boy's Love]เปิด รีปริ้น

ตอนที่ 30 : เครื่องกลชนโยธา ตอนที่30 END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,382
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 667 ครั้ง
    1 ก.พ. 61

ตอนที่30


#เครื่องกลชนโยธา


 


 


พระอาทิตย์ยามเย็นเคลื่อนหายไปแปลเปลี่ยนเป็นความมืดที่เข้ามาแทนที่ ท้องฟ้าที่เคยสว่างด้านนอกบัดนี้มีสีริ้วของก้อนเมฆที่คาดทับฟ้าสีส้มยามเย็น มองเลยไปไกลมีนกฝูงใหญ่บินผ่าน ไทเกอร์แอบให้ความสนใจจนเสือที่นั่งอยู่ข้างกันต้องเงยมองตามว่าใครอีกคนกำลังดูอะไรอยู่ ลองที่จะเอื้อมมือไปบังตาของอีกร่างและไทเกอร์ตอบกลับมาเป็นการทำท่าจะอ้าปากงับมือของเขา




“มองอะไร”


“นก” คำตอบจากอีกร่างทำเสือต้องก้มมองหน้าคนพูด


“ชอบหรอ”


“ก็สวยดีเลยมอง”




“พระอาทิตย์ตอนตกดินที่ริมทะเลก็สวยนะ อยากไปมั้ย” ไทเกอร์รีบหันไปมองก่อนพยักหน้ารับ ยิ้มให้เสือมันเล็กน้อยก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนตักของอีกร่าง มือเลือกที่จะเอื้อมหยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมากดเล่นโดยที่ในขณะนี้เหมือนว่าเสือกำลังหันมองนาฬิกา วันนี้ทั้งวันพวกเราทำเพียงการนอนเล่นด้วยกันอยู่ในห้อง กัดกันบ้าง ด่ากันบ้าง แกล้งกันเหมือนอย่างในทุกครั้งที่ผ่านมา แต่ดีน้อยก็ตรงที่พอแกล้งกันเสร็จก็ปิดฉากลงด้วยการนอนกอดกันเหมือนเก่า




“ขอโทรหาไอ้ทอยได้มั้ย” จนกระทั่งที่ไทเกอร์พูดคำนี้เสียงอ่อน


“โทรดิ แต่นอนคุยตรงนี้นะ”




“อื้อ” เมื่อได้รับอนุญาตเรียบร้อยมือขาวรีบกดเข้าไปในเบอร์ของทอยเมื่อพบว่าล่าสุดมีข้อความเตือนมาว่าสามารถติดต่ออีกร่างได้แล้ว เสียงริงโทนดังนานแต่ไม่มีใครรับ และแน่นอนว่าระดับไทเกอร์ยังไม่ได้หยุดและกดรัวโทรหา จนกระทั่งในที่สุด


[มีอะไร] โหแล้วเสียงแบบ...




“อยู่ไหน”


[คอนโด]


“เรียนเสร็จแล้วหรอ”


[เปล่า]


“เอ้า...”




[ไม่ได้ไป] ประโยคนี้ของทอยทำไทเกอร์ขมวดคิ้วขนาดเสือเองที่นอนฟังอยู่ยังขมวดคิ้วตามเลย


“แล้วมึงจะทำยังไง ทำไมไม่ไปมันวันสุดท้ายแล้วไม่ใช่หรอ”


[เอฟไง สงสัยไรหละ...แค่นี้แล้วกันกูไม่ค่อยว่าง]




...ตื้ดๆๆ..!


แล้วสายถูกตัดไปท่ามกลางดวงตาที่เบิกกว้างจ้องมือถือตัวเองนิ่ง คือเมื่อกี๊ทอยเพิ่งจะตัดสายของเขาทิ้งงั้นหรอวะ อย่างไอ้ทอยแม่งกล้าตัดสายเขาทิ้งเลยหรอ ถึงตอนนี้ดวงตาของไทเกอร์เปลี่ยนเป็นอาการหงอยนั่งซึมมองโทรศัพท์ของตัวเองแทน




“กูทำมึงทะเลาะกับมันหรือเปล่า” จนเสือต้องถาม


“ไม่ใช่ มันเป็นอะไรก็ไม่รู้” ไทเกอร์พูดพึมพำมาอีกพร้อมมือที่กดรัวพิมพ์ข้อความไปหาทอยเหมือนอย่างในทุกครั้งที่ทะเลาะกัน ส่วนเสือนั่งมองนิ่งแถมไม่อยากพูดอะไรด้วยเพราะเดี๋ยวไทเกอร์ก็หาว่าเขาหาเรื่องไอ้ทอยของมันอีก เลยเลือกที่จะนอนนิ่งแล้วกดเล่นโทรศัพท์ตัวเองโดยที่มืออีกข้างยังคงกอดเอวของคนตัวขาวไว้




...หมับ...


จนที่ไทเกอร์กดดับหน้าจอโทรศัพท์แล้วล้มตัวลงกอดเสือถึงได้ละสายตาไปมอง




“ที่บอกตอนเย็นจะพาไปข้างนอกอะ ไม่เห็นไปเลย”


“อยากไปแล้วหรอ” พอถามไทเกอร์พยักหน้ารับ


“สองสามทุ่มค่อยไปก็ได้” ตอบออกมาพลางใช้มือเกลี่ยปอยผมของคนที่กำลังมองเขาตาแป๋ว


“มึงไม่หิวข้าวหรอ”




“สรุปคือหิวข้าวเลยจะพาให้ออกไปว่างั้น”


“มึงคงไม่อยากให้กูผอมใช่มั้ย”


“ไม่ครับ อยากให้อ้วนเป็นหมูเลยครับ” เสือพูดพร้อมรอยยิ้มเล็กมุมปาก


“งั้นก็พาไปด้วยนะครับ”




“ครับๆ” การที่เสือยอมให้ตลอดแบบนี้เรียกรอยยิ้มพอใจของไทเกอร์ได้แบบไม่ต้องคิด เจ้าของร่างขาวซบหน้าลงกับแผ่นอกกว้างพร้อมใช้แขนกอดรอบตัวของเสืออีกครั้ง พอเสือใช้มือลูบหัวไทเกอร์รีบเงยมองเพราะเผื่อว่าอีกคนอาจมีอะไรจะคุยด้วยแต่แล้วกลับมีเพียงความเงียบและดวงตาคู่คมตรงหน้าที่ทอดมองเขามาเท่านั้น




“มองอะไร”


“ไปแต่งตัวไป เดี๋ยวพาออกไปข้างนอก” แต่เสือไม่ได้ตอบแถมยังถามอีก


“บอกก่อนว่ามองอะไร”


“มองมึงไง”


“มองทำไม” ไทเกอร์ยังถามอีกและเสือหลุดยิ้ม




“มองแล้วสบายใจดี เลยมอง” คำตอบของเสือทำไทเกอร์ต้องนิ่งลง จะยิ้มก็อายเพราะกำลังโดนจ้องสุดท้ายเลยเลือกจะเม้มปากแล้วพึมพำออกมาว่าไปเปลี่ยนชุดดีกว่า เสือมองตามอีกร่างก่อนหลุดยิ้มเป็นรอบที่ร้อยของวันได้ นั่งรอไทเกอร์เปลี่ยนเสื้อผ้าจนเมื่อที่เห็นว่าอีกคนใกล้จะเสร็จแล้วเสือถึงได้เดินไปคว้ากางเกงยีนส์มาใส่ทับบ็อกเซอร์ที่ใส่อยู่ก่อนหน้า




...ปึก...!


จนกระทั่งที่เข้ามานั่งในรถ




“ไปร้านตรงหน้าซอยบ้านกูนะ”


“มีด้วยหรอ” เสื้อหันถามและไทเกอร์พยักหน้ารับ เลยลองที่จะขับรถออกไปก่อนต้องแอบขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อพบว่าร้านที่ไทเกอร์บอกให้มาเป็นเพียงร้านอาหารตามสั่งริมทางเท่านั้น เขาไม่ได้บอกว่าตัวเองรังเกียจแต่แค่แอบเอะใจนิดหน่อยว่าอย่างไทเกอร์มันเข้าร้านแบบนี้ด้วยหรอ แต่ภาพที่อีกคนเดินลงจากรถเข้าไปนั่งรอที่โต๊ะเรียบร้อยก็คือคำตอบ




“ป้าทำผัดกระเพราอร่อยมากเลยนะ” แถมมีโปรโมทร้านให้เขาด้วย


“มาบ่อยหรือไง” เสือถามไป


“เวลาที่ไอ้ทอยมันขี้เกียจพาไปกินไกล บางทีก็เดินมากินเอง...มึงไม่กินหรอ”




“กินได้” รีบตอบไปซึ่งไทเกอร์พยักหน้ารับก่อนที่จะลงมือเขียนรายการอาหารให้เสือเรียบร้อยด้วย สั่งอาหารไปแล้วก็กลับมานั่งรอโดยที่ต่างหาเรื่องคุยเรื่อยเปื่อย มีเงียบบ้าง มีก้มหน้าเล่นโทรศัพท์บ้างแต่พอเจออะไรตลกหน่อยไทเกอร์ก็รีบยื่นให้เสือดูด้วยก่อนหัวเราะใส่อีกรอบ




..กึก..


จนกระทั่งที่กระเพราหมูสับสองจานถูกนำมาเสริฟลงตรงหน้า




“พรุ่งนี้ไปเรียนตอนไหน” ไทเกอร์เริ่มถามอีกครั้งในขณะที่มือกำลังหยิบช้อนส้อมส่งให้เสือ


“มีบ่าย”

“งั้นเดี๋ยวกูไปเองเพราะมีเช้า”


“มารับได้นะ”




“ไม่ต้องหรอกบ้านกูก็ไกลกับคอนโดมึงตั้งเยอะ เดี๋ยวขับรถไปเองดีกว่า” ตกลงกันเสร็จไทเกอร์จัดการตักข้าวคำแรกเข้าปากและหลังจากนั้นพวกเขาทั้งคู่ลงมือทานอาหารจานตรงหน้า แต่ซักพักไทเกอร์ขมวดคิ้วพร้อมทำหน้าเบ้จนเสือต้องมองว่าเป็นอะไร และคำตอบที่ได้


“ฮัดชิ้ว!” คือเสียงจามพร้อมตาที่แดงและเอ่อคลอด้วยน้ำสีใส ต้นเหตุที่ทำให้ไทเกอร์จามหนีไม่พ้นกระเพราที่ผ้ากำลังผัดซึ่งเหมือนว่าลมจะพัดโชยทั้งพริกและกระเทียมมาทางนี้พอดี จะขำมันก็คงดูจะซ้ำเติมเกินไปดังนั้นเสือถึงได้เพียงแค่แอบยิ้มแล้วลุกเดินไปตักน้ำเปล่ามาเผื่อไอ้คนที่นั่งน้ำตาคลออยู่ด้วย




“ขี้แงอีกแล้วว่ะ”


“ใช่ที่ไหนครั้งนี้มันจาม ไม่ได้ร้องไห้” ไทเกอร์เถียงมา


“ขี้แง” พอเสือยังว่าอีกไทเกอร์จ้องเขม็งพร้อมชี้หน้าคาดโทษร่างสูงตรงหน้า ก่อนที่สุดท้ายพวกเราจะทานอาหารเย็นมื้อนี้จนอิ่มและแน่นอนว่าหน้าที่ของคนจ่ายเงินยังคงเป็นเสือเหมือนเดิม




“หัวเป็นกลิ่นกระเพราเลย” เข้ามานั่งในรถไทเกอร์บ่นขึ้นมา


“ไหนมาดม”


“เนี่ย” พอเสือขอดมไทเกอร์รีบก้มหัวพร้อมขยับไปใกล้




...ฟอดด..!!


“ไม่เห็นเป็นกลิ่นกระเพราเลย” ขโมยหอมแก้มอีกร่างเสร็จเสือพูดทิ้งท้ายไว้ด้วยรอยยิ้ม ก่อนกลับไปสนใจการขับรถโดยมีแอบมองคนข้างกายที่บ่นอุ๊บอิ๊บพร้อมยกมือจับแก้มของตัวเองแล้วพวกเราก็กลับมานั่งเงียบโดยที่มีเพียงเสียงเพลงในรถที่เปิดคลอกล่อม ไทเกอร์เริ่มมองซ้ายขวาว่าเสือจะขับไปไหนเพราะนี่เหมือนทางไปมหาลัยแล้ว แต่เขายังคงเงียบและเพียงเอนหัวพิงไหล่ของคนขับเหมือนอย่างเคย




แต่พอเริ่มขับออกมาไทเกอร์ก็ยิ่งคุ้นทาง จนพอเสือเลี้ยวเข้าซอยข้างหน้า


“พามาทำไม” ไทเกอร์รีบชิงถามด้วยแววตาตื่นตระหนก


“กลัวอะไร”




“ก็มึงพามาทำไมจะมากระทืบกูหรอ” พอไทเกอร์ถามมาแบบนี้เสือหัวเราะกลับมาพร้อมการเอื้อมมือมาบีบแก้มขาวของอีกร่างอย่างหมั่นเขี้ยว คงเป็นเพราะสถานที่ที่เขาพาไทเกอร์มามันคือลานวิศวะหรือในพื้นที่ส่วนที่ถ้าได้มาที่นี่ด้วยกันเมื่อไหร่ คือจะต้องมาตีกันไง แต่ตามปกติกลุ่มพวกเขาจะมีมานั่งเล่นในเวลาไม่มีที่ไปอยู่แล้ว




“พามานั่งเล่นเนี่ย ไม่มีที่ไป”


“นึกว่าจะเอากูมาฆ่า...”


“ตอนนี้แค่ทำมึงเจ็บกูยังไม่กล้าเลยไอ้เกอร์เอ้ย” พูดจบเสือยีหัวของคนข้างกายก่อนเปิดประตูรถลง ไทเกอร์มองตามก่อนยิ้มกับตัวเล็กน้อยในสิ่งที่เสือพูด รถยนต์ยังถูกติดเครื่องไว้เพื่อใช้ไฟหน้าในการทำแสงสว่างให้แก่พวกเขา ทิ้งตัวนั่งลงบนกระโปรงรถพร้อมการที่ไทเกอร์ทอดสายตามองท้องฟ้าตรงหน้าอีกครั้งและเสือเองก้มหน้ามองอีกร่าง




“ตอนนี้มองท้องฟ้าที่นี่ไปก่อน เดี๋ยวรอโตมีตังค์เยอะจะพาไปที่ที่สวยกว่านี้”


“ตอนโตที่ไม่ต้องใช้เงินแม่หรอ” ไทเกอร์ถามพร้อมการหันสายตากลับมองเสือ


“เออไง เลี้ยงแฟนก็ต้องใช้เงินตัวเองดิ”


“แล้วที่ซื้อกระเป๋าให้อะ”




“เงินแม่...” เสือพูดเสียงเบาลงและไทเกอร์ยิ้มขำ พวกเรากลับมานั่งเงียบกันอีกครั้งโดยที่มือยังคงจับกันไว้อยู่ ลองนึกย้อนไปถึงตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน หรือในครั้งแรกที่ต้องถูกเนื้อต้องตัวกันแต่มันแอบขำตรงที่ในตอนที่เราโดนตัวกันครั้งแรก มันก็คือตอนที่พวกเราต่อยกันครั้งแรกนั่นแหละ จุดเริ่มต้นที่ต่อยกันก็คือตรงนี้ แต่ไม่น่าเชื่อว่าจุดจบสุดท้ายที่มายืนตรงนี้ด้วยกันจะกลับมีสถานะและความรู้สึกต่อกันที่เปลี่ยนไป




เราไม่ได้เป็นศัตรูกันแล้ว


แต่เราเป็นแฟนกัน...




..หมับ...




“ให้” และเสือขมวดคิ้วเล็กน้อยกับสิ่งที่ไทเกอร์เพิ่งหยิบออกมาจากกระเป๋าสะพายคาดอกของตัวเองและนำมายัดลงใส่มือของเขาให้ แอบสงสัยจนลองที่จะแกะกล่องตรงหน้าออกและสิ่งที่ได้พบคือนาฬิกาข้อมือที่ไม่ต้องเดาราคาเพราะแค่เห็นและรู้ยี่ห้อก็รู้ว่าแพงขนาดไหน


“ไปซื้อมาตอนไหน”


“วันนั้นที่มึงทิ้งกูไว้ที่สยาม...ก่อนกลับก็ ตอนที่เดินออกเห็นมันพอดี สวยดีเลยซื้อมาให้”




“รู้สึกผิดเลย” เสียงพึมพำของเสือทำไทเกอร์หัวเราะ


“ชอบมั้ย”


“ชอบมึงอะ” แต่คำตอบที่ได้ทำคนตัวขาวต้องย่นจมูกใส่ และไทเกอร์จ้องเสืออีกว่าอีกคนจะหยิบนาฬิกาออกมามั้ยแต่พอพบว่าอีกร่างเหมือนเพียงแค่จะปิดกล่องลงตามเดิมไทเกอร์ถึงได้หน้าถอดสีลง เสือแอบสังเกตเห็นถึงได้หยุดมือตัวเอง




“ขอบคุณนะ”


“ไม่ใช่...” คราวนี้เสียงของไทเกอร์แอบงอแงจนเสือมีงง


“ก็หยิบออกมาดิ หยิบออกมา” โดนดุแบบไม่รู้ว่าทำอะไรผิดและทำได้เพียงยิ้มกับแบบงงๆพร้อมมือที่เปิดกล่องนาฬิกาข้อมืออีกครั้งพร้อมหยิบมันขึ้นมาตามที่ไทเกอร์บอก แต่พอไม่เห็นอะไรคราวนี้เสือขมวดคิ้วหนัก จนพอลองที่จะมองลงไปยังกล่องเปล่าที่หยิบนาฬิกาออกมาแล้ว บางอย่างที่กระทบกับแสงไฟรถจนสะท้อนเงาขึ้นมาตรงนั้น




“หึ...” ทำเสือหลุดเสียงหัวเราะแถมยังต้องมาหน้าแดงต่อหน้าไทเกอร์อีกแล้ว


 


..หมับ..


และคราวนี้เสือหยิบสิ่งของชิ้นตรงหน้าที่ดูเหมือนจะมีมูลค่ากว่านาฬิกาเรือนเป็นแสนเสียอีก




“ให้เกียร์นี่คือจะมาเป็นเมียหรอ” ไทเกอร์ไม่ได้ตอบแต่ยืนเขินเงียบ ส่วนเสือล้วงมือหยิบกระเป๋าสตางค์ของตัวเองก่อนหยิบเจ้าสิ่งที่คล้ายกันแต่เพียงแค่ประโยคบนนั้นเป็นคนละสาขาออกมา มือหนารั้งสร้อยที่ไทเกอร์ใส่อยู่ซึ่งในบัดนี้ว่างเปล่าเพราะสิ่งที่ใครอีกคนห้อยไว้ก่อนหน้าได้ถูกเอามาให้เขาแล้ว




ถึงตอนนี้สิ่งที่เสือต้องทำ


ก็เป็นเพียงการนำเกียร์ของตัวเองใส่คืนลงไปที่สร้อยคอเส้นตรงหน้าของไทเกอร์เท่านั้น




“ดูแลให้ดีด้วยนะ” พร้อมปิดท้ายด้วยการเอ่ยคำนี้กับคนตัวขาว


“มึงก็ด้วย ห้ามทำเป็นรอยขีดข่วน” และเสือพยักหน้ารับก่อนยิ้มทะเล้นพร้อมกับ


“อ้าวแล้วนี่ไปแอบเรียนโยธากับเขามาตั้งแต่เมื่อไหร่หละครับเนี่ย” ไทเกอร์ทำหน้ายักษ์ใส่เพื่อกลบเกลื่อนอาการเขินแก้มแดงของตัวเองแต่แล้วพอไทเกอร์กำลังทำเงียบ ก็กลับต้องนิ่งไปเมื่อพบว่า




..หมับ..


เสือจับมือซ้ายของเขา หันไปอีกทีภาพที่เห็นก็คืออีกร่างที่กำลังทำการสวมแหวนใส่นิ้วให้เขาอยู่




“แหวนมึงอะ กูเอามาคืน” จนเมื่อลองมองไทเกอร์ถึงได้รู้ว่ามันคือแหวนประจำแกงค์ที่เหมือนเสือมันจะเอาของเขาไปจนลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าอยู่กับมัน แต่แล้วจุดพีคกว่านั้นก็มาในตอนที่ไทเกอร์สังเกตเจอพอดี




ว่าไอ้นิ้วที่เสือสวมแหวนคืนให้


มันคือนิ้วนางข้างซ้ายที่คนเขาเอาไว้ใส่แหวนให้กันตอนแต่งงาน!




“กวนตีน...” ทำได้ก็แค่พึมพำด่ามันไปแถมเสือยังเพียงยิ้มแล้วใช้มือรั้งเขาเข้าไปกอดเอาไว้ มือหนาลูบหัวของคนในอ้อมแขนและไทเกอร์เอนหัวซบไหล่กว้างอย่างเคยชิน เงยหน้ามองท้องฟ้าตรงหน้าอีกครั้งที่เสือบอกเอาไว้ว่าซักวันจะพาไปในที่ที่ท้องฟ้าสวยและดาวสว่างมากกว่านี้




“หืม...” ไทเกอร์ครางในลำคอสงสัยว่าเสือมีอะไรถึงได้ซุกหน้าลงมาหา จนพอลองที่จะเงยมองสบตา




...จุ้บ..


แรงกดจุ๊บแผ่วเบาที่ได้รับมา ก่อนที่จะ...




“อือออ...” แปรเปลี่ยนเป็นริมฝีปากที่กดแนบหนักและแรงบดจูบพร้อมเรียวลิ้นร้อนที่ได้รับ นัวเนียริมฝีปากและมอบจูบให้กันอยู่นานนับหลายนาที สันจมูกโด่งกดฝังลงบนแก้มนิ่มก่อนที่เสือจะเลื่อนกลับมามอบจูบให้แก่ร่างคนรักตรงหน้าอีกครั้ง




..หมับ!..


จนเป็นไทเกอร์ที่ต้องใช้มือดันแผ่นอกอีกคนไว้




“พอแล้ว...” พร้อมการเอ่ยบอกออกไปแบบนี้ และเสือเพียงยิ้มก่อนหอมแก้มนิ่มอีกครั้งเป็นการปิดท้าย ยืนกอดกันเอาไว้โดยที่ต่างคนต่างไม่ได้พูดอะไร มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นเร็วทั้งที่นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราได้จูบกัน ก่อนเงยสายตาขึ้นสบกันอีกครั้งทั้งมือหนาที่ยกขึ้นเกลี่ยแก้มของร่างตรงหน้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายแบบนี้




คนที่ครั้งหนึ่งเคยอยากต่อยเป็นร้อยครั้งต่อวัน


ในตอนนี้กลับเป็นคนเดียวกันที่อยากจะดูแล




“เครื่องแกง”


“ไม่ให้เรียก....” ไทเกอร์ว่ามาแบบนี้แต่เสือยังคงยิ้ม


“ทำไมไม่ให้เรียก”


“ก็ไม่ชอบ”


“ให้กูเรียกคนเดียวก็ไม่ได้หรอ” แต่พอเสือถามมาแบบนี้ไทเกอร์นิ่งลงไป




“ก็ได้ แต่ให้มึงเรียกแค่คนเดียวนะ” ก่อนตอบมาแบบนี้ซึ่งทำคนฟังยิ้มกว้าง ก่อนที่จะยืนมองหน้ากันโดยที่ต่างคนต่างไม่ได้พูดอะไรและเพียงเงียบ ไทเกอร์เม้มปากพร้อมกอดอกเมื่อลมกลางดึกเริ่มเย็นขึ้นทุกที เห็นว่าเสือเดินเลี่ยงออกไปจนพอลองมองตามถึงพบว่าอีกคนเดินย้อนกลับไปเอาเสื้อคลุมในรถออกมาให้




...พรึบ...


และกลิ่นหอมคุ้นเคยของเสื้อที่คลุมหัวอยู่ ไทเกอร์หยิบออกจากหัวตัวเองจนก้มมองแล้วถึงพบว่าเสื้อที่เสือหยิบมาให้ก็คือช็อปของมันที่เหมือนจะมีคารถเอาไว้ มือหนาเอื้อมมาหาอีกครั้งพร้อมการที่ไม่ลืมจะเอาเสื้อคลุมไหล่ให้ไทเกอร์ด้วยแต่ในระหว่างนี้ที่ไทเกอร์กำลังวุ่นอยู่กับการจัดเสื้อของตัวเอง




“ไอ้เกอร์”


“หะ” โดนเรียกถึงได้เงยหน้ามองก่อนพบว่ามีกล้องจ่ออยู่หน้าแล้ว




...แชะ!...


และแล้วภาพคู่ภาพแรกของพวกเราก็ถูกถ่ายขึ้น ก่อนที่มันจะได้ปรากฏตัวอีกครั้งลงในหน้าเฟสบุ๊คหลักที่เสือเพิ่งจะกดโพสลงไป ไทเกอร์ยังไม่รู้เลยว่าแคปชั่นของมันคืออะไรดังนั้นถึงได้รีบหยิบมือถือของมากดเข้าไปหน้าทามไลน์ของอีกร่าง




และยังคงไม่ได้มีแคปชั่นเป็นคำพูดใด


แต่เป็นเพียงอิโมจิรูปหัวใจเหมือนอย่างเคย




ไทเกอร์ยิ้มกับตัวเองพร้อมมือที่กำลังพิมพ์ข้อความเพื่อเตรียมจะคอมเม้นลงใต้รูปที่เสือเพิ่งจะลง เขายืนคิดว่าจะพิมพ์อะไรลงไปดีนะ แบบบางทีคนก็คงคิดแหละมั้งว่าอาจแค่เพื่อนแล้วลงรูปด้วยกัน เพราะงั้นเขาไปแสดงคอมเม้นแบบครอบคลุมดีกว่า เปิดตัวเกินไปเผื่อบางทีเสือมันอาจไม่ชอบก็ได้




//ถ่ายกับใครอะ หล่อจังเลยครับ//




..ครืดดด..


เม้นไปไม่เท่าไหร่โทรศัพท์สั่นอีกครั้งเพราะเหมือนเสือจะได้ทำการโต้ตอบเขาในเม้นแล้ว




จนพอลองเปิดอ่าน คราวนี้ไทเกอร์นิ่งไปใหญ่


เพราะคอมเม้นที่เสือมันตอบมา มันคือไอ้ประโยคที่ว่า




//แฟนผมเองแหละครับ น่ารักอะดิแต่ไม่ให้จีบหรอกนะ หวง//


“หวง” แถมเสือมันยังมีหน้ามากระซิบใส่ข้างหูเขาอี๊กกก ไทเกอร์ไม่ได้ตอบอะไรแต่ทำได้แค่ยืนยิ้มจนจะเหมือนคนบ้าอยู่แล้ว เขาซบหน้าลงกับไหล่ของมันเพราะตอนนี้เหมือนหน้าแดงจนจะลามเป็นแถบแล้วมั้ง และเสือหัวเราะจนไหล่สั่นพร้อมการใช้แขนกอดรอบเอวของคนตัวขาวเอาไว้ ยืนเงียบทั้งที่ยิ้มทั้งคู่ มองหน้ากันก่อนหลุดหัวเราะอีกครั้งและรีบหลบสายตาเพราะก็ต่างคนต่างเขินแล้ว




มือที่เคยใช้ต่อยกัน ในตอนนี้เรากำลังใช้มันจับกันและกัน


ปากที่คุณเคยด่าผมในวันนั้น ถึงตอนนี้โคตรอยากจูบมันซักร้อยครั้งต่อวันเลยได้มั้ย




...และผมชื่อไทเกอร์เด็กหนุ่มวัยยี่สิบเอ็ดปี เมื่อก่อนผมเคยโสดแต่ตอนนี้ไม่ได้โสดแล้ว และแฟนผมก็หล่อมากด้วย!...






# # # # # # END # # # # # # #


จบลงไปแล้วววว TT ปลื้มปริ่มสุดอะไรสุดกับนิยายเรื่องนี้


ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันตั้งแตเริ่มจนจบเพราะมันก็หลายเดือนเหมือนกัน5555


 


เรื่องรวมเล่ม เรื่องนี้จะได้รับการตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์ นาฬิกาทรายนะคะ เดี๋ยวจะมาอัพเดตน้า ติดตามเค้าด้วยย


 


 


ส่วนสำหรับคู่ของทอยแฟรงค์ 

ใครเคะใครเมะไม่รู้ รู้แค่ว่าชื่อเรื่อง #จีบวิศวะ


ไปตำเลยยย><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 667 ครั้ง

1,658 ความคิดเห็น

  1. #1657 Nyoong (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 08:17

    ขอบคุณสำหรับความสนุกแบบนี้นะคะ ชอบมากกก จากคู่กัดเป็นคู่รัก อร๊ายยย

    #1657
    0
  2. #1651 สตอรี่ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 18:59

    ขอตอนพิเศษเพิ่มได้มั้ยคะคิดถึงคู่นี้มากอ่ะงื้อออออชอบมากกกมูฟออนจากเสือไทเกอร์ไม่ได้เลยกลับมาอ่าน2รอบแล้วววว❤ขอภาคสองเลยยิ่งดีพร้อมเปย์น้องมาก

    #1651
    0
  3. #1647 cookie_mb (@cookie_g7) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 00:39
    ขอบคุณคุณไรท์นะคะที่แต่งเรื่องราวของ-ับไทเกอร์ให้อ่าน&#8203; ขอบคุณจริงๆค่ะฟินจนน้ำตาไหลเลย
    #1647
    0
  4. #1632 นน. (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 22:22

    จยแล้วววน้องเกอร์น่ารักจังลูก งอแงได้น่าเอ็นดู ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ สนุกดีค่ะเป็นกำลังใจให้นะคะ

    #1632
    0
  5. #1624 Peony.n (@Nat_Kornwika) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 20:03
    อยากให้ทอยเกอร์เข้าใจกันจัง
    #1624
    0
  6. #1623 Thingyib (@Thingyib) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 01:28

    งื้อออขอบคุณไรท์มากๆเลยยยยเราอ่านรวดเดียวจบเลยยยอ่านเพลินมากๆ
    #1623
    0
  7. #1596 padriew999 (@padriew999) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 16:47
    ทอยล่ะ
    #1596
    0
  8. #1595 noy_kw (@kaingkonkaew2) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 18:28
    น่ารักมากๆเลยค่ะ ขอบคุณที่เขียนนิยายดีๆแบบนี้ให้ได้อ่านนะคะ &#128156;
    #1595
    0
  9. #1587 WTwinter (@WTwinter) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 16:10
    ฮื่อออ น่ารัก
    #1587
    0
  10. #1579 jingjunt (@jingjunt) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 00:02
    อ่าว แล้วทอยล่ะ
    #1579
    0
  11. #1566 PPsry (@PPsry) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 00:41

    น่ารักมากๆเลย เขียนดีค่ะ รอติดตามเรื่อยๆน๊าาาา
    #1566
    0
  12. #1556 dy_pitpimon (@dy_pitpimon) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 19:13
    อ่านเพลินเลย สนุกมากๆค่ะ
    #1556
    0
  13. #1536 lollipop94 (@lollipop94) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:50

    สนุกมากเลย ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆแบบนี้มาให้อ่านนะคะ
    #1536
    0
  14. #1524 SkmilkSk (@SkmilkSk) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 15:29
    สนุกอ่ะ อ่านเพลินลืมเม้นเลย5555
    #1524
    0
  15. #1469 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 20:55
    ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ
    #1469
    0
  16. #1468 Snookky151140 (@1100201373545) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 16:38

    สนุกมากๆ จ้าเรื่องนี้ ขอบคุณค่ะที่แต่งเรื่องดีๆ แบบนี้ให้อ่านจ้า
    #1468
    0
  17. #1467 te3348 (@te3348) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 20:03
    สนุกสุดๆ
    #1467
    0
  18. #1435 Tk0954519300 (@Tk0954519300) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 10:43
    โอ้ยยยยย เขิลลลลลบอ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1435
    0
  19. #1418 แม่ม๑น้oe (@kunlanid_far) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 20:21
    เกอร์ลูกกกก ไม่ค่อยอวดแฟนเลยน้า 55555
    #1418
    0
  20. #1378 Bam Sb (@999_666) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 01:33
    น่ารักมากกก ชอบบบ ขอบคุณไรท์ที่แต่งเรื่องสนุกๆให้อ่านนะคะ
    #1378
    0
  21. #1371 Mr-mztxx (@Mr-mztxx) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 14:32
    อวดผัวจนหยดสุดท้าย
    #1371
    0
  22. #1342 SUGA19 (@tandie) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 12:27
    อีเกอร์น่าหมั่นไส้มากอ่ะ
    #1342
    0
  23. #1341 mydeardipid (@mydeardipid) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 20:16
    อวดกันเก่งงงงงงง อิจฮือออ
    #1341
    0
  24. #1331 ByunnB_ (@minemezer) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 12:31
    คือไม่รู้คนอื่นจะคิดเหมือนเรามั้ย แต่ไรท์ใช้คำว่า อีกร่าง แทน อีกคน มันดูแปลกๆไงก็ไม่รู้ พออีกร่าง หันไปมองอีกร่าง คือแบบ เอาตรงๆก็นึกว่าเป็นศพ เปลี่ยนเป็นคนจะโอเคมากๆแต่คงไม่ทันแล้วเพราะตีพิมพ์ไปแล้วอะ55555555
    #1331
    0
  25. #1322 NnnamwannN25 (@NnnamwannN25) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 00:42
    จ้าาารู้แล้วจ้า ว่าแฟนหล่อ
    #1322
    0