What's up
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ My.iD

    Quick Message
รวมข้อความจากเพื่อนๆที่ส่งถึงเราบนหน้าเวบ
ข้อความ
29

 C O M M E N T    B o X

อยากบอกว่า :

ลงชื่อ:
พิมพ์ตัวเลข :

ทางเว็บไซต์ไม่อนุญาตให้ใช้ Qmsg ในการส่งลิงก์หรือฉากที่ไม่เหมาะสม (NC)
(หากตรวจพบนิยายเรื่องนั้นจะถูกแบนถาวร ในกรณีกระทำผิดซ้ำจะถูกแบน ID ทันที)


9 ก.พ. 59 / 09:35   [58.8.153.225]
เมริศา บอกว่า :

พยศรักทัณฑ์หัวใจ [ซีรี่ส์ชุดมาเชรียอดรัก]
โดย เมริศา

ราคาปก 279 บาท วางแผง 11 กุมภาพันธ์ 2559

สั่งซื้อกับสำนักพิมพ์ไลต์ออฟเลิฟได้แล้ววันนี้ค่ะ ^0^
 

9 ก.พ. 59 / 09:11   [58.8.153.225]
เมริศา บอกว่า :

พยศรักทัณฑ์หัวใจ [ซีรี่ส์ชุดมาเชรียอดรัก]
โดย เมริศา

ราคาปก 279 บาท วางแผง 11 กุมภาพันธ์ 2559

สั่งซื้อกับสำนักพิมพ์ไลต์ออฟเลิฟได้แล้ววันนี้ค่ะ ^0^
 

31 ม.ค. 59 / 13:41   [58.8.153.86]
เมมเน่ บอกว่า :
จ๊ะเอ๋ <3 ผลงานเรื่องที่ 4 ของ เมริศา
พยศรักทัณฑ์หัวใจ [เล่มที่ 2 ของซีรี่ส์ชุดมาเชรียอดรัก]
ตีพิมพ์กับ สำนักพิมพ์ไลต์ออฟเลิฟ นะคะ วางจำหน่ายเดือ กุมภาพันธ์ 2559
หาซื้อได้ที่ร้านนายอินทร์ ซีเอ็ด B2S และเว็บไซด์สนพ.ค่ะ

[[ทุกการสั่งซื้อกับทางสำนักพิมพ์ Light of Love มีสมุดโน้ตน่ารักแจกฟรีจ้ะ]]

<3 <3 ฝากเอ็นดูช็อกโกล่ากับนกน้อยด้วยเน้อ <3 <3
ทยอยลบจนถึงวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 นะคะ


31 ม.ค. 59 / 13:21   [58.8.153.86]
เมมเน่ บอกว่า :
จ๊ะเอ๋ <3 ผลงานเรื่องที่ 4 ของ เมริศา
พยศรักทัณฑ์หัวใจ [เล่มที่ 2 ของซีรี่ส์ชุดมาเชรียอดรัก]
ตีพิมพ์กับ สำนักพิมพ์ไลต์ออฟเลิฟ นะคะ วางจำหน่ายเดือ กุมภาพันธ์ 2559
หาซื้อได้ที่ร้านนายอินทร์ ซีเอ็ด B2S และเว็บไซด์สนพ.ค่ะ

[[ทุกการสั่งซื้อกับทางสำนักพิมพ์ Light of Love มีสมุดโน้ตน่ารักแจกฟรีจ้ะ]]

<3 <3 ฝากเอ็นดูช็อกโกล่ากับนกน้อยด้วยเน้อ <3 <3
ทยอยลบจนถึงวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 นะคะ


9 ธ.ค. 58 / 16:22   [114.109.189.118]
นิลมุกดา/นีลรตา บอกว่า :
สวัสดีค่ะทุกคน
แวะมาขอบคุณเพื่อนๆ ที่ให้การสนับสนุนจน
แผนวิวาห์หวามรัก
ได้ติดอันดับขายดีทั้งของซีเอ็ดและนายอินทร์นะคะ



ใครติดใจความอบอุ่นแบบแฝงความกวนนิดๆ ของคุณเจค
แล้วยังไม่มีในความครอบครอง
ขอแนะนำว่าสอยฮี เอ๊ย! สอยรูปเล่มไปฟินกันยาวๆ เลยค่ะ
อ่านแล้วไม่ยิ้ม ไรฯ ยอมให้ด่า...ด่าแจ็กกี้นะคะ 555

ขอให้มีความสุขกับวันหยุดยาวที่กำลังจะมาถึงกันถ้วนหน้านะคะ
ช่วงนี้ไรฯอาจหายหน้าหายตาไปสักพัก
เพราะกำลังปลุกปั้นพระเอกคนใหม่อยู่ค่ะ ^^

 

7 ก.ย. 58 / 16:50   [171.98.232.22]
mhoeymhoey บอกว่า :
สาวๆ ที่น่ารักทุกท่าน "เล่ห์รักบ่วงมัจจราช" ภาคต่อ เฮียแพทริค ใน "รอยรักทัณฑ์มัจจุราช" เริ่มอัพเนื้อหาให้ได้อ่านกันแล้วนะ ฝากผลงานเรื่องใหม่ในนามปากกา "สุนิตย์" ด้วยค่ะ

ตามลิงค์นี้เลยค่ะ
http://my.dek-d.com/mhoeymhoey/writer/view.php?id=1365708





7 ก.ย. 58 / 16:30   [171.98.232.22]
mhoeymhoey บอกว่า :
สาวๆ ที่น่ารักทุกท่าน "เล่ห์รักบ่วงมัจจราช" ภาคต่อ เฮียแพทริค ใน "รอยรักทัณฑ์มัจจุราช" เริ่มอัพเนื้อหาให้ได้อ่านกันแล้วนะ ฝากผลงานเรื่องใหม่ในนามปากกา "สุนิตย์" ด้วยค่ะ

ตามลิงค์นี้เลยค่ะ
http://my.dek-d.com/mhoeymhoey/writer/view.php?id=1365708





22 ก.ค. 58 / 14:17   [171.100.152.141]
mhoeymhoey บอกว่า :
รอยรักทัณฑ์มัจจุราช

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537
ห้ามมิให้ผู้ใดลอกเลียนแบบ ดัดแปลง ทำซ้ำ หรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งในนิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน
การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตามพรบ.ลิขสิทธิ์ ผู้กระทำความผิดต้องรับโทรษตามที่พระราชบัญญิตได้ระบุไว้

บทที่ 13 เกลียดไม่ได้ (4)

ด้รับแล้ว หรือว่าเลือดกำเดาหมดตัวแล้ว อย่าลืมมาเม้นต์ให้เหมยชื่นใจที่หน้านิยายด้วยนะ ตามลิงค์นี้เลยค่ะhttp://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1107908

เหมยเองไม่ค่อยเข้ามาใน ID เท่าไรค่ะ ถนัดเฟสกับเพจมากกว่า ถือโอกาสส่งลิงค์เฟสและเฟสให้ตรงนี้เลยเนอให้ตรงนี้

 
อันนี้เฟส https://www.facebook.com/mhoey.writer
นี่เพจนิยายค่ะ 




 

กรรณาราดิ้นรนประท้วง เธอตื่นตระหนกกับการที่เขาใช้กำลังคุกคาม และกรีดร้องออกมาตอนที่เขากระชากเสื้อของเธอจนจนกระดุมขาดกระเด็น

แพทริคปลดตะขอชุดชั้นในออกแล้วรั้งมันออกจากทรวงอกอวบอิ่ม เขาทำทุกอย่างอย่างเชี่ยวชาญและง่ายดายแม้จะมีแรงขัดขืน

ชายหนุ่มระบมจูบมาตามต้นคอ ทุกสัมผัสที่แตะต้องเต็มด้วยความหนักหน่วง จาบจ้วงและรุนแรงตามแรงอารมณ์ และประทับรอยรักไปทั่วผิวเนื้อที่เขาสัมผัสผ่าน เพื่อย้ำเตือนให้เธอรู้ว่า เธอคือของเขา

มะ...ไม่...หยุดนะ...ฉันเจ็บ

เสียงสั่นเครือทำให้แพทริคผละออกเล็กน้อยเพื่อมองใบหน้าหวานละมุน ริมฝีปากของกรรณาราบวมเจ่อ เธอเม้มริมฝีปากแน่น ร่างบางสั่นสะท้าน จนความรู้สึกผิดแล่นร้าวไปทั่วกายของเขา และยิ่งเมื่อสบกับดวงตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำใสๆ อารมณ์บางอย่างก็แทบระบิด มันรุนแรง ร้าวราน และทรมาน

ผมขอโทษ ต่อไปนี้มันจะดีเชื่อผม ความรุนแรงแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนหวาน

เขาพรมจูบลงมาตามลำคอระหง ก่อนจะครอบครองยอดอกสีหวาน ไล้ปลายลิ้นสลับกับดูดกลืนลิ้มรสหวานซ่านอย่างเร่าร้อน มือหนาสำรวจเรือนร่างงดงามทุกส่วนอย่างหลงใหล  ผิวเนียนละเอียดและนุ่มละมุนทำให้เขาแทบคลั่ง เขาอยากหลอมรวมตัวตนของเขาเข้ากับความอ่อนนุ่มเสียเดียวนี้ แต่เขาก็อยากทำให้เธอเร่าร้อนเท่าเทียมกับเขาเสียก่อน

มะ...ไม่...คุณหยุดได้ไหม...อื้อ แม้ไฟปรารถนาจะท่วมท้นอยู่ในร่างแต่เธอก็ยังฝืนเค้นเสียงออกมา ก่อนเสียงประท้วงจะกลายเป็นเสียงครางแสนหวานเมื่อเขาเพิ่มความร้อนแรงมากขึ้นด้วยการสัมผัสจุดอ่อนไหวด้วยปลายนิ้ว

เสียใจด้วย ผมคงหยุดไมได้ แพทริคกระซิบเสียงพร่าชิดหน้าท้องเรียบเนียนไร้ไขมัน ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากให้ต่ำลงไปเรื่อยๆ ขบเม้มสร้างความวาบหวิวทุกๆ ที่ที่ริมฝีปากสัมผัสผ่าน ชายหนุ่มจัดการรูดกางเกงชั้นในออกจากเรียวขาเพรียวและก้มลงลิ้มรสความหวานละมุนของกายสาว หยอกล้อด้วยปลายลิ้นสลับกับดูดดึงอย่างลุ่มหลง

เขาใจร้ายที่บีบบังคับ แต่สัมผัสของเขาก็สร้างความรัญจวนที่แสนสุขให้กับเธอเช่นกัน

กรรณาราสะดุ้งเฮือก บิดกายไปมาด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายของเธอร้อนผ่าวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า สัมผัสจากเขาไม่ได้ทำให้เธอรังเกียจแม้แต่น้อย ทั้งๆ ที่พยายามเตือนตัวเองให้รู้สึกเช่นนั้นและยิ่งเธอปฏิเสธเท่าไร หัวใจดวงเล็กก็ยิ่งอ่อนไหวไปกับสัมผัสของเขามากเท่านั้น

 ยะ...หยุด...อ้า... เป็นอีกครั้งที่คำประท้วงปลิวหายไปจากความนึกคิดและถูกแทนที่ด้วยเสียงครางแสนหวาน ความรู้สึกดื่มด่ำร้อนแรงของการลงทัณฑ์แผ่ซ่านไปทั่วกายสาว กรรณารารู้สึกราวกับว่ามีกระแสไฟแล่นพล่านไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย เธอจิกเล็บลงบนไหล่หนาครวญครางเรียกร้องอย่างลืมอาย

แพทริคแทบคลั่งตายในตอนนั้น เขาคำรามลึกในลำคอ ไฟรักร้อนรุ่มและร่างกายหอมหวานทำให้ร่างกายของเขาปวดร้าว เลือดแล่นพล่านและอัดแน่นอยู่ที่แก่นกายจนแทบจะระเบิด แพทริคผละออกจากร่างบางเล็กน้อยเพื่อปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออก ก่อนจะลดกายลงมาทาบทับเรือนร่างนุ่มนิ่มเปล่าเปลือยอีกครั้ง เรือนร่างแข็งแกร่งด้วยมัดกล้ามเนื้อแนบสนิทไปกับเรือนร่างเนียนนุ่มไร้อาภรณ์ ผิวเนื้อที่เสียดสีกันแทบลุกเป็นไฟ

คุณต้องการผม เสียงพึมพำกระเส่าสั่นข้างหูของเธอ ก่อนจะขบเม้มติ่งหูเล็กอย่างหยอกล้อ

“อื้อ...” เสียงครวญหวานดังเบาๆ เหมือนจะตอบรับสิ่งที่เขาพูด

แพทริคกระชับสะโพกพายเอาไว้ก่อนจะหลอมรวมความแข็งแกร่งเข้ากับความอ่อนนุ่มของความเป็นหญิงอย่างลึกซึ้ง ร่างเล็กใต้ร่างของเขาบิดเร้าอย่างทรมานพร้อมกับครวญออกมาไม่เป็นภาษา

แพทริคคลี่ยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะโถมกายเข้าหาร่างเล็กเพื่อตอบสนองสิ่งที่เขาต้องการ และเขาก็รู้ว่ามันเป็นสิ่งเดียวกันกับสิ่งที่เธอเรียกร้องและไขว่คว้าหามัน

อากาศที่เย็นฉ่ำไม่ได้ช่วยให้ร่างของเธอเย็นขึ้นได้เลยสักนิด มันยิ่งร้อนรุ่มมากขึ้นเมื่อสะโพกสอบโถมเข้ามาเร็วขึ้น เขาทำให้ร่างบอบบางสั่นไหวและบิดเร้าอยู่ใต้ร่างของเขา ครวญครางสลับกับเรียกชื่อเขาอย่างลืมอาย

แพทริคแตะหน้าผากของเขากับหน้าผากของเธอเพื่อจะได้มองใบหน้าหวานได้ชัดเจนขึ้น เขาโถมกายเข้าหาอย่างหนักหน่วงและกระชั้นถี่ เร่งเร้าความร้อนแรงให้ระเบิดออก ก่อนจะก้มลงกลืนเสียงกรีดร้องแห่งความสุขสมไว้ด้วยจุมพิตดื่มด่ำล้ำลึก

 

ร่างสูงใหญ่และแข็งแรงพลิกกายลงมานอนเคียงข้างร่างเล็ก ลมหายใจของเขาหอบแรงไม่ต่างจากร่างบางที่อยู่ข้างกายของเขา เขาพลิกกายนอนตะแคงเพื่อจะดึงร่างเล็กเข้ามากอดแต่หญิงสาวกับกระถดกายถอยหนีและลนลานคว้าผ้าห่มมาพันรุงรังรอบกายด้วยมือสั่นระริก และเขาก็อดที่จะแกล้งไม่ได้ เขารั้งผ้าห่มที่ห่อหุ้มร่างกายงดงามออกโดยที่หญิงสาวคว้าไว้ไม่ทัน แต่พอจะเอื้อมไปแย่งมันคืนมาแพทริคก็โยนมันลงพื้นพรมข้างเตียง แล้วรวบร่างเล็กให้ขึ้นมานอนบนกายของเขา

คุณได้สิ่งที่ต้องการแล้วก็ปล่อยฉันเสียที

ใครว่า ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวสาวน้อย” เสียงกระซิบอู้อี้ดังชิดลำคอระหง แพทริคสอดมือเข้าไปในกลุ่มผมด้านหลังกดศีรษะเล็กให้ก้มลงรับจุมพิตจากเขาโดยไม่เปิดโอกาสให้ริมฝีปากเล็กๆ เอ่ยถอยคำตอบโต้ร้ายกาจกลับมา

กรรณารากัดฟันแน่น พยายามบังคับตัวเองไม่ให้ลุ่มหลงไปกับรสสัมผัสอันหวานซึ้ง ทว่ามันก็ทำได้ยากยิ่งเมื่อเขาเริ่มมอมเมาเธอด้วยจุมพิตที่เร่าร้อนเรียกร้อง เธอยันมือกับอกกว้างแต่แทบไม่มีแรงผลักร่างของตัวเองให้ออกห่าง เหมือนว่าเรี่ยวแรงของเธอมันจะถูกสูบออกไปจนหมดร่างด้วยจุมพิตเพียงจุมพิตเดียว แต่เป็นจุมพิตที่เร่าร้อนและสร้างความทรมานให้เธอได้อย่างเหลือเชื่อ จากนั้นทุกอย่างที่อยู่ในหัวก็ปลิวหายไปอย่างรวดเร็วพอๆ กับความหวามไหวที่ก่อตัวขึ้นในกาย

แพทริทเคลื่อนมือไปที่สะโพกพาย เกาะกุมบันท้ายฟ้อนเฟ้นอย่างเอาแต่ใจพร้อมกับดันร่างบางให้แนบชิดกับร่างแกร่งยิ่งขึ้น

เสียงหวานครางออกมาเมื่อรับรู้ได้ถึงตัวตนของเขาที่ค่อยๆ ล่วงล้ำเข้ามาในกายของเธออีกครั้ง เพลิงรักร้อนรุ่มลามเลียแผดเผ่าไปทั่วทุกรูขุมขน อกนุ่มเสียดสีกับแผงอกแกร่งในจังหวะเดียวกับจังหวะการโจนจ้วงที่โถมขึ้นใส่

มันเป็นความทรมานแทบขาดใจแต่ก็สุขล้ำเกินคำบรรยายเมื่อเขาเพิ่มจังหวะให้ร้อนฉ่าและดุดันขึ้นกว่าเดิม หัวใจของกรรณาราเต้นระรัวพอๆ กับร่างกายที่สั่นสะท้านจากแรงที่ถูกส่งเข้าหา

ทุกความคิดทุกเหตุผลถูกหลงลืม เหลือเพียงเพลิงราคะที่พร้อมจะแผดเผาร่างสองร่างให้มอดไหม้ให้เป็นจุณ

กรรณาราตอบรับสัมผัสของเขาอย่างเต็มใจ ใบหน้าหวานแหงนหงาย ความรัญจวนถาโถมเข้าใส่ครั้งแล้วครั้งเล่าทำให้เธอต้องเปล่งเสียงครางออกมาเพื่อระบายความร้อนรุ่มที่อัดมวลอยู่ในกาย

แพทริคกัดฟันแน่นเมื่อความคับแน่นตอบรัดตัวตนของเขาอย่างรุนแรง ชายหนุ่มกระชับสะโพกผายเรือนร่างเล็กเหนือกายเขาก่อนจะเร่งเร้าเติมเต็มด้วยจังหวะกระชั้นถี่ เสียงหวานครางออกมารับกับเสียงคำรามต่ำลึกของเขาเมื่อถูกส่งถึงสุดขอบฟ้าที่มีแสงดาวระยิบระยับวับวาว

มันควรจบแค่นั้น ถ้าเขาไม่ใช่ แพทริค โจนส์

ชายหนุ่มพลิกร่างเล็กให้นอนราบกับที่นอนหนานุ่ม ก่อนจะเริ่มบทรักที่เพิ่งจบไปขึ้นใหม่ นำพาความรัญจวนมาสู่ร่างกายของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ทำตามถ้อยคำที่เขากระซิบบอกกับเธอ...



22 ก.ค. 58 / 14:17   [171.100.152.141]
mhoeymhoey บอกว่า :
รอยรักทัณฑ์มัจจุราช

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537
ห้ามมิให้ผู้ใดลอกเลียนแบบ ดัดแปลง ทำซ้ำ หรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งในนิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน
การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตามพรบ.ลิขสิทธิ์ ผู้กระทำความผิดต้องรับโทรษตามที่พระราชบัญญิตได้ระบุไว้

บทที่ 13 เกลียดไม่ได้ (4)

ด้รับแล้ว หรือว่าเลือดกำเดาหมดตัวแล้ว อย่าลืมมาเม้นต์ให้เหมยชื่นใจที่หน้านิยายด้วยนะ ตามลิงค์นี้เลยค่ะhttp://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1107908

เหมยเองไม่ค่อยเข้ามาใน ID เท่าไรค่ะ ถนัดเฟสกับเพจมากกว่า ถือโอกาสส่งลิงค์เฟสและเฟสให้ตรงนี้เลยเนอให้ตรงนี้

 
อันนี้เฟส https://www.facebook.com/mhoey.writer
นี่เพจนิยายค่ะ 




 

กรรณาราดิ้นรนประท้วง เธอตื่นตระหนกกับการที่เขาใช้กำลังคุกคาม และกรีดร้องออกมาตอนที่เขากระชากเสื้อของเธอจนจนกระดุมขาดกระเด็น

แพทริคปลดตะขอชุดชั้นในออกแล้วรั้งมันออกจากทรวงอกอวบอิ่ม เขาทำทุกอย่างอย่างเชี่ยวชาญและง่ายดายแม้จะมีแรงขัดขืน

ชายหนุ่มระบมจูบมาตามต้นคอ ทุกสัมผัสที่แตะต้องเต็มด้วยความหนักหน่วง จาบจ้วงและรุนแรงตามแรงอารมณ์ และประทับรอยรักไปทั่วผิวเนื้อที่เขาสัมผัสผ่าน เพื่อย้ำเตือนให้เธอรู้ว่า เธอคือของเขา

มะ...ไม่...หยุดนะ...ฉันเจ็บ

เสียงสั่นเครือทำให้แพทริคผละออกเล็กน้อยเพื่อมองใบหน้าหวานละมุน ริมฝีปากของกรรณาราบวมเจ่อ เธอเม้มริมฝีปากแน่น ร่างบางสั่นสะท้าน จนความรู้สึกผิดแล่นร้าวไปทั่วกายของเขา และยิ่งเมื่อสบกับดวงตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำใสๆ อารมณ์บางอย่างก็แทบระบิด มันรุนแรง ร้าวราน และทรมาน

ผมขอโทษ ต่อไปนี้มันจะดีเชื่อผม ความรุนแรงแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนหวาน

เขาพรมจูบลงมาตามลำคอระหง ก่อนจะครอบครองยอดอกสีหวาน ไล้ปลายลิ้นสลับกับดูดกลืนลิ้มรสหวานซ่านอย่างเร่าร้อน มือหนาสำรวจเรือนร่างงดงามทุกส่วนอย่างหลงใหล  ผิวเนียนละเอียดและนุ่มละมุนทำให้เขาแทบคลั่ง เขาอยากหลอมรวมตัวตนของเขาเข้ากับความอ่อนนุ่มเสียเดียวนี้ แต่เขาก็อยากทำให้เธอเร่าร้อนเท่าเทียมกับเขาเสียก่อน

มะ...ไม่...คุณหยุดได้ไหม...อื้อ แม้ไฟปรารถนาจะท่วมท้นอยู่ในร่างแต่เธอก็ยังฝืนเค้นเสียงออกมา ก่อนเสียงประท้วงจะกลายเป็นเสียงครางแสนหวานเมื่อเขาเพิ่มความร้อนแรงมากขึ้นด้วยการสัมผัสจุดอ่อนไหวด้วยปลายนิ้ว

เสียใจด้วย ผมคงหยุดไมได้ แพทริคกระซิบเสียงพร่าชิดหน้าท้องเรียบเนียนไร้ไขมัน ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากให้ต่ำลงไปเรื่อยๆ ขบเม้มสร้างความวาบหวิวทุกๆ ที่ที่ริมฝีปากสัมผัสผ่าน ชายหนุ่มจัดการรูดกางเกงชั้นในออกจากเรียวขาเพรียวและก้มลงลิ้มรสความหวานละมุนของกายสาว หยอกล้อด้วยปลายลิ้นสลับกับดูดดึงอย่างลุ่มหลง

เขาใจร้ายที่บีบบังคับ แต่สัมผัสของเขาก็สร้างความรัญจวนที่แสนสุขให้กับเธอเช่นกัน

กรรณาราสะดุ้งเฮือก บิดกายไปมาด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายของเธอร้อนผ่าวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า สัมผัสจากเขาไม่ได้ทำให้เธอรังเกียจแม้แต่น้อย ทั้งๆ ที่พยายามเตือนตัวเองให้รู้สึกเช่นนั้นและยิ่งเธอปฏิเสธเท่าไร หัวใจดวงเล็กก็ยิ่งอ่อนไหวไปกับสัมผัสของเขามากเท่านั้น

 ยะ...หยุด...อ้า... เป็นอีกครั้งที่คำประท้วงปลิวหายไปจากความนึกคิดและถูกแทนที่ด้วยเสียงครางแสนหวาน ความรู้สึกดื่มด่ำร้อนแรงของการลงทัณฑ์แผ่ซ่านไปทั่วกายสาว กรรณารารู้สึกราวกับว่ามีกระแสไฟแล่นพล่านไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย เธอจิกเล็บลงบนไหล่หนาครวญครางเรียกร้องอย่างลืมอาย

แพทริคแทบคลั่งตายในตอนนั้น เขาคำรามลึกในลำคอ ไฟรักร้อนรุ่มและร่างกายหอมหวานทำให้ร่างกายของเขาปวดร้าว เลือดแล่นพล่านและอัดแน่นอยู่ที่แก่นกายจนแทบจะระเบิด แพทริคผละออกจากร่างบางเล็กน้อยเพื่อปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออก ก่อนจะลดกายลงมาทาบทับเรือนร่างนุ่มนิ่มเปล่าเปลือยอีกครั้ง เรือนร่างแข็งแกร่งด้วยมัดกล้ามเนื้อแนบสนิทไปกับเรือนร่างเนียนนุ่มไร้อาภรณ์ ผิวเนื้อที่เสียดสีกันแทบลุกเป็นไฟ

คุณต้องการผม เสียงพึมพำกระเส่าสั่นข้างหูของเธอ ก่อนจะขบเม้มติ่งหูเล็กอย่างหยอกล้อ

“อื้อ...” เสียงครวญหวานดังเบาๆ เหมือนจะตอบรับสิ่งที่เขาพูด

แพทริคกระชับสะโพกพายเอาไว้ก่อนจะหลอมรวมความแข็งแกร่งเข้ากับความอ่อนนุ่มของความเป็นหญิงอย่างลึกซึ้ง ร่างเล็กใต้ร่างของเขาบิดเร้าอย่างทรมานพร้อมกับครวญออกมาไม่เป็นภาษา

แพทริคคลี่ยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะโถมกายเข้าหาร่างเล็กเพื่อตอบสนองสิ่งที่เขาต้องการ และเขาก็รู้ว่ามันเป็นสิ่งเดียวกันกับสิ่งที่เธอเรียกร้องและไขว่คว้าหามัน

อากาศที่เย็นฉ่ำไม่ได้ช่วยให้ร่างของเธอเย็นขึ้นได้เลยสักนิด มันยิ่งร้อนรุ่มมากขึ้นเมื่อสะโพกสอบโถมเข้ามาเร็วขึ้น เขาทำให้ร่างบอบบางสั่นไหวและบิดเร้าอยู่ใต้ร่างของเขา ครวญครางสลับกับเรียกชื่อเขาอย่างลืมอาย

แพทริคแตะหน้าผากของเขากับหน้าผากของเธอเพื่อจะได้มองใบหน้าหวานได้ชัดเจนขึ้น เขาโถมกายเข้าหาอย่างหนักหน่วงและกระชั้นถี่ เร่งเร้าความร้อนแรงให้ระเบิดออก ก่อนจะก้มลงกลืนเสียงกรีดร้องแห่งความสุขสมไว้ด้วยจุมพิตดื่มด่ำล้ำลึก

 

ร่างสูงใหญ่และแข็งแรงพลิกกายลงมานอนเคียงข้างร่างเล็ก ลมหายใจของเขาหอบแรงไม่ต่างจากร่างบางที่อยู่ข้างกายของเขา เขาพลิกกายนอนตะแคงเพื่อจะดึงร่างเล็กเข้ามากอดแต่หญิงสาวกับกระถดกายถอยหนีและลนลานคว้าผ้าห่มมาพันรุงรังรอบกายด้วยมือสั่นระริก และเขาก็อดที่จะแกล้งไม่ได้ เขารั้งผ้าห่มที่ห่อหุ้มร่างกายงดงามออกโดยที่หญิงสาวคว้าไว้ไม่ทัน แต่พอจะเอื้อมไปแย่งมันคืนมาแพทริคก็โยนมันลงพื้นพรมข้างเตียง แล้วรวบร่างเล็กให้ขึ้นมานอนบนกายของเขา

คุณได้สิ่งที่ต้องการแล้วก็ปล่อยฉันเสียที

ใครว่า ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวสาวน้อย” เสียงกระซิบอู้อี้ดังชิดลำคอระหง แพทริคสอดมือเข้าไปในกลุ่มผมด้านหลังกดศีรษะเล็กให้ก้มลงรับจุมพิตจากเขาโดยไม่เปิดโอกาสให้ริมฝีปากเล็กๆ เอ่ยถอยคำตอบโต้ร้ายกาจกลับมา

กรรณารากัดฟันแน่น พยายามบังคับตัวเองไม่ให้ลุ่มหลงไปกับรสสัมผัสอันหวานซึ้ง ทว่ามันก็ทำได้ยากยิ่งเมื่อเขาเริ่มมอมเมาเธอด้วยจุมพิตที่เร่าร้อนเรียกร้อง เธอยันมือกับอกกว้างแต่แทบไม่มีแรงผลักร่างของตัวเองให้ออกห่าง เหมือนว่าเรี่ยวแรงของเธอมันจะถูกสูบออกไปจนหมดร่างด้วยจุมพิตเพียงจุมพิตเดียว แต่เป็นจุมพิตที่เร่าร้อนและสร้างความทรมานให้เธอได้อย่างเหลือเชื่อ จากนั้นทุกอย่างที่อยู่ในหัวก็ปลิวหายไปอย่างรวดเร็วพอๆ กับความหวามไหวที่ก่อตัวขึ้นในกาย

แพทริทเคลื่อนมือไปที่สะโพกพาย เกาะกุมบันท้ายฟ้อนเฟ้นอย่างเอาแต่ใจพร้อมกับดันร่างบางให้แนบชิดกับร่างแกร่งยิ่งขึ้น

เสียงหวานครางออกมาเมื่อรับรู้ได้ถึงตัวตนของเขาที่ค่อยๆ ล่วงล้ำเข้ามาในกายของเธออีกครั้ง เพลิงรักร้อนรุ่มลามเลียแผดเผ่าไปทั่วทุกรูขุมขน อกนุ่มเสียดสีกับแผงอกแกร่งในจังหวะเดียวกับจังหวะการโจนจ้วงที่โถมขึ้นใส่

มันเป็นความทรมานแทบขาดใจแต่ก็สุขล้ำเกินคำบรรยายเมื่อเขาเพิ่มจังหวะให้ร้อนฉ่าและดุดันขึ้นกว่าเดิม หัวใจของกรรณาราเต้นระรัวพอๆ กับร่างกายที่สั่นสะท้านจากแรงที่ถูกส่งเข้าหา

ทุกความคิดทุกเหตุผลถูกหลงลืม เหลือเพียงเพลิงราคะที่พร้อมจะแผดเผาร่างสองร่างให้มอดไหม้ให้เป็นจุณ

กรรณาราตอบรับสัมผัสของเขาอย่างเต็มใจ ใบหน้าหวานแหงนหงาย ความรัญจวนถาโถมเข้าใส่ครั้งแล้วครั้งเล่าทำให้เธอต้องเปล่งเสียงครางออกมาเพื่อระบายความร้อนรุ่มที่อัดมวลอยู่ในกาย

แพทริคกัดฟันแน่นเมื่อความคับแน่นตอบรัดตัวตนของเขาอย่างรุนแรง ชายหนุ่มกระชับสะโพกผายเรือนร่างเล็กเหนือกายเขาก่อนจะเร่งเร้าเติมเต็มด้วยจังหวะกระชั้นถี่ เสียงหวานครางออกมารับกับเสียงคำรามต่ำลึกของเขาเมื่อถูกส่งถึงสุดขอบฟ้าที่มีแสงดาวระยิบระยับวับวาว

มันควรจบแค่นั้น ถ้าเขาไม่ใช่ แพทริค โจนส์

ชายหนุ่มพลิกร่างเล็กให้นอนราบกับที่นอนหนานุ่ม ก่อนจะเริ่มบทรักที่เพิ่งจบไปขึ้นใหม่ นำพาความรัญจวนมาสู่ร่างกายของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ทำตามถ้อยคำที่เขากระซิบบอกกับเธอ...



17 ก.ค. 58 / 15:22   [1.47.103.55]
รริศา บอกว่า :

ไร้เสียงเล็ดลอดผ่านแนวกำแพงฟัน แต่หญิงสาวกลับเงยหน้ามองเขาอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง สบประสานกับแววตามรกตของเขาที่มองอยู่ก่อน แววตาซ่อนกลัวระแวงภัยของเธอที่ส่งผ่านทำให้คนมองอดเอ็นดูไม่ได้ ความรู้สึกแปลกๆ ที่ก่อตัวขึ้นเพียงไม่กี่นาทีที่ได้สัมผัสด้วยตา หลงใหลอยากอ่อนโยนทะนุถนอมขึ้นมามากกว่าเดิม

ชายหนุ่มกดริมฝีปากหนักลงบนหน้าฝาก ลากไล้เรื่อยลงมายังแนวคิ้วโก่งสีเข้ม ปิดเปลือกตานุ่มเนินนานหนักหน่วงราวกับย้ำปักกั้นอาณาเขต ขยับริมฝีปากอุ่นมาถึงสันจมูกกับสองนวลแก้มเนียนนุ่ม ตรีตราทุกอณูมาหยุดอ้อยอิ่งที่ริมฝีปากอิ่มเนิ่นนานและเลื่อนลงไปยังซอกคอระหง ก่อนที่เขาจะใช้ปลายนิ้วหัวแม่มือเชยปลายคางมนของหญิงสาวขึ้นมองสบตา และโน้มริมฝีปากจรดแนบชิดลงไปอีกครั้งอย่างนุ่มนวล...

อลันเลื่อนมืออีกข้างไปเลื่อนลงไปบดคลึงสะโพกผายใต้ร่มผ้าบางพริ้ว

มือของลลินเลื่อนวางบนหลังมือของเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ทุกอย่างจะล่วงเลยมากไปกว่านั้น

“ไม่นะคะ”

“นิดเดียว” มือหนาของเขายักซุกซน เลื่อนไล้ไปผนผืนผ้าบางเบาที่กางกั้นนวลเนื้อกับปลายนิ้มสาก

หัวใจดวงน้อยลอยละล่อง สัมผัสอ่อนหวานกับจุมพิตที่นุ่มนวลเต็มเปี่ยมไปด้วยความเอาใจใส่ ลลินเผลอบิดตัวตามความเรียกร้องของร่างกายที่ไม่อาจต้านทาน เปิดปากตอบรับการครอบครองอันหนักหน่วงของเขา ลิ้นสากร้อนของอลันล่วงรุกเข้าไปร่ายเร้าแทบจะทันที บ่งบอกให้รับรู้ถึงความปรารถนาในกายหนุ่ม

...ได้โปรด...อย่า...เสียงหวานกระซิบแผ่วเล็ดลอดออกมา ขณะที่ปฏิกิริยาทางร่างกายตอบรับสวนทางกับคำพูด เอนกายลงนอนตามแรงโน้มนำของอีกฝ่าย

“อย่าหยุดใช่ไหม” เสียงของชายหนุ่มบอกเล็ดลอดแนวฟันที่ขบเม้ม เข้าข้างตัวเองอย่างที่สุด

ไม่มีเสียงขับขานตอบรับหรือปฏิเสธ หากแต่เขาก็ยังคิดเข้าข้างตัวเอง เธอคงรู้สึกไม่แตกต่าง เขากดตัวหญิงสาวลงบนความอ่อนนุ่มที่รองรับตัว วัตถุที่ออกแบบมาอย่างดีเยี่ยมสำหรับการนอนพักผ่อน

หากแต่เขากลับไม่ได้รู้สึกอยากพักให้หลับสบายเหมือนผู้ผลิตสร้างขึ้น

“ฮือ...” เสียงครางแผ่วหวิว ตามสัมผัสพลิ้วหวานที่เขามอบให้

ความปิติเร้าระทึกเต้นระริกอยู่ในดวงตาคมเมื่อได้ยินเสียงหวาน มือหนาที่บดคลึงเลื่อนสอดลงที่ขอบกระโปรงที่รั้งขึ้นถึงโคนขาเนียน พร้อมกับเลื่อนผ้าผืนตัวบางให้ยกพ้นตัว

หากแต่กลับติดกระดุมเม็ดเล็กที่ปลายปกเสื้อด้านหลัง สองมือหนาทำงานร่วมกันเป็นทีมราวถูกฝึกปรือมาอย่างดี กระดุมเม็ดจิ๋วสีเหลืองนวลหลุดร่วงกระเด็นนลงพื้นเพียงเสี้ยววินาทีต่อมา เผยเนินอกสร่างปริ่มน้ำชวนมอง มืออีกข้างรั้งบั้นท้ายงามให้แนบชิดกับตัว รสจูบที่ปรนเปรอเริ่มรุนแรงลุกลามขึ้นตามไฟอารมณ์

ลำขาแกร่งดันเรียวให้แยกออกจากกัน เพื่อรองรับลำตัวของเขาที่แทรกเข้าไปกึ่งกลางเรียวขาเสลา มือใหญ่โอบรอบเอวคอดอย่างหวงแหน มืออีกข้างค่อยๆ สัมผัสแตะไล้สัมผัสผิวหญิงสาว ความนุ่มลื่น เนียนละมุนของผิวเนื้อฉ่ำ ทำให้อลันไม่รู้สึกตะขิดตะขวางใจที่จะแตะต้องสำรวจตรวจตราลึกซึ้งกว่าที่เป็นอยู่

หญิงสาวหนีบหดสองเรียวขาของตัวเองเข้าหากันตามสัญชาตญาณ ความอายที่มากกว่าความรู้สึกอื่น

“ที่รัก...ได้โปรด”

ชายหนุ่มต่อรองเสียงแหบพร่าครางงึมงำ พยายามดึงรั้งให้กาวออก เรียวฟันขาวขบเม้มริมฝีปากอิ่ม หยอกเย้าสอดลิ้นหนาสำรวจแนวกำแพงฟัน  เปิดประตูเมืองดูดกลืนน้ำหวานซ่านละมุน

ชายหนุ่มไล้มือตามร่องอกสอดลงไปใต้แผ่นหลังเนียน แตะไต่ผิวนุ่มอย่างเบามือ ย่องเบาปลดตะขอบราตัวน้อยให้เลื่อนหลุด เผยเนินอกสล้างสาวแรกรุ่นขบเผาะอวดสายตา

เรียวปากอุ่นโฉบพลิ้ว ขบเม้มดูดกลืนราวทารกหิวกระหาย  แนวเรียวขนชูชันตั้งรับเหมือนหญ้าแห้งได้รับไอฝน เลือดในกายวิ่งพล่านพร้อมพุ่งรบทำศึก

หญิงสาวใต้ร่างอารมณ์หวามไหวไปกับลีลารักของเสือหนุ่มอย่างเขา กาวงสาวอย่างเธอถูกไล่ต้อนให้จนมุม แต่เธอก็พยายามเรียกสติสุดท้ายของตัวเองคืนกลับมา เปล่งเสียงแผ่วหวิวออกมาอย่างยากเย็น

“อย่าค่ะ...คุณอลัน” เสียงห้ามหวานกังวานในโสตราวเสียงเรียกร้องให้ชายหนุ่มฮึกเหิมเพิ่มทวีคูณ วินาทีนี้ไม่มีอะไรมาหยุดความต้องการของร่างกายไว้ได้

“หืม...ผมขอนะคนดี...” เพียงคำขอสุดท้ายที่หลุดออกจากปากหยักของเขา พร้อมกับเสื้อเชิ้ตชุดลำลองสีขาวของเขา กางเกงตัวยาวเข้าชุดกันของชายหนุ่มปลิวหวือร่วงกองเคียงคู่กับชุดแซกสีมรกตของเธอ ร่วมเรียงนอนเคียงกันบนพื้นพรมสีกำมะหยี่

คุณสวยเหลือเกินอลันถามเสียงพร่า พลางโน้มกายลงมาใกล้อีกนิด หญิงสาวนิ่วหน้าบีบไล่ความรู้สึกอัดอั้นอยากที่จะอธิบายในตัว จะให้เธอหน้าด้านตอบรับเขาได้อย่างไร

“คุณรู้สึกไม่ต่างจากผมใช่ไหม คุณอยากให้ผมทำมากกว่านี้ บอกผมสิ!

หญิงสาวส่ายหน้าแทนคำตอบ

“แต่ร่างกายคุณบอกผมอย่างนั้น”

หญิงสาวปรายตามองอย่างเขินอาย เธอจะปฏิเสธได้อย่างไรในเมื่อร่างกายเธอไม่อาจต้านทานเขาได้ แต่เธอก็อายมากเกินพอที่จะเรียกร้องหรือบอกเขาไป

เพียงแค่นั้นก็เรียกรอยยิ้มที่ซ่อนไว้ในดวงตามรกต อลันเลื่อนตัวลงจูบยอดทรวงอกอิ่มสร่างเป็นรางวัล ตวัดปลายลิ้นหมุนวนหยอกเอิ้น ดูดกลืนดับความกระหายหิวของตัวเอง เนื้อนิ่มช่างหอมหวานชวนดูดดื่มราวกับว่าเขาจะไม่มีวันอิ่มเอม

ลลินสูดลมลมหายใจเข้าปอด แอ่นตัวตอบรับสัมผัสซ่านสยิวแทนคำตอบ

ชายหนุ่มก้มลงอีกครั้ง ตั้งใจลากปลายลิ้นอุ่นผ่านช่วงลำตัวนุ่มลื่นราวน้ำนม หยุดเชยชมความหอมนุ่มของนวลผิวเนื้อใต้สะดือเนิ่นนาน จนหญิงสาวเผลอครางออกมาอย่างไม่รู้ตัว

“อืม...คุณอลัน”

อลันหยอกเย้าเนินเนื้ออูมอิ่มภายใต้กลุ่มแพรไหมนุ่มลื่นอย่างจงใจให้อีกคนร่ำร้องอ้อนวอน ชายหนุ่มฝังจุมพิตหนักหน่วง

หญิงสาวกัดฟันแน่นและยังคงส่ายหน้าทั้งที่ลมหายใจขาดเป็นห้วง ไม่อาจต้านทานความต้องการของตัวเองได้สักนิด

อลันขมวดคิ้วมุ่น มองคนตรงหน้าเป็นประกาย กิริยาเป็นธรรมชาติไร้การปั้นแต่งยามนี้ทำให้เขาเกิดอาการหวงแหนเพิ่มขึ้นไป ไม่อยากให้ผู้ชายหน้าไหนได้เห็นและได้สัมผัสลลินอย่างที่ได้เห็นและสัมผัสในตอนนี้

เจ้าของร่างสูงเลื่อนตัวลงนอนซ้อนด้านหลัง ส่งมือขวาบดคลึงสะโพกผายเลื่อนเลยไปบนเนินเนื้อด้านบน สอดขาเข้าเกี่ยวเรียวขาให้แยกออก กดนิ้วใหญ่หยอกเอินนวลเนื้อนุ่ม

มืออีกข้างสอดใต้ลำคอโอบรอบอย่างหวงแหน ก่อนที่จะไถลมือข้างที่อยู่บนหน้าอกวกกลับไปแตะต้องรอยจุมพิตของตัวเองเมื่อครู่อย่างอ่อนโยน ปลายนิ้วใหญ่ค่อยบรรจงคลี่แย้มอย่างหยอกเย้า ดวงตาคมหรี่มองดวงหน้าหวานหยาดเยิ้ม

“พอไหมที่รัก”

ลลินหลับตาพริ้มรอรับบทเรียนที่เขากำลังจะมอบให้อย่างเต็มใจ ริมฝีปากขบเม้มครางเสียงแผ่ว ขาข้างที่เป็นอิสระเหยียดเกร็ง สองมือเล็กกำแน่นจิกผืนผ้าสีขาวระบายความซ่านสยิว กายสาวบีบรัดต่อต้านการรุกรานแปลกใหม่แต่ในขณะเดียวกันก็ค่อยๆ คายน้ำหวานออกมาตามรอยสัมผัสปรนเปรอ

อลันเบียดตัวเขาหา ซุกแทรกกล้ามเนื้อที่แข็งขืนถูไถไปตามซอกขานุ่ม

อืม...อลันครางเสียงพร่าไม่สามารถบังคับกระแสเลือดวิ่งพล่านในร่างกายและรอคำเว้าวอนที่ออกจากปากหญิงสาวได้

อวบอิ่มผสานกลิ่นหอมของเนื้อสาวที่รัดแน่น ยิ่งทำให้กระแสเลือดในกายอุ่นวิ่งพล่านอยากลิ้มลอง เพราะขนาดปลายนิ้วยังรู้สึกอึดอัดมากมายขนาดนี้

“ทูนหัวของผม...ผมอยากรักคุณ” เสียงกระเส่าที่เล็ดลอดผ่านไรฟัน ทำให้คนตัวเล็กกว่าไม่อาจต้านทานแรงปรารถนาที่เรียกร้อง

ลลินผ่อนลมหายใจหนักให้กับเสียงที่เปล่งออกมาหลังจากปลายนิ้วใหญ่ถอดถอน เธอไม่ได้ตอบรับคำขอของเขา แต่ร่างกายกลับทรยศผวาเข้าหาเหมือนเป็นการตอบรับและเชื้อเชิญได้เป็นอย่างดี

ลลิน...อลันโน้มกายเข้าหาร่างอวบอิ่มอีกครั้ง กระแสเลือดร้อนฉ่าในกายสั่งให้เบียดร่างเข้าหาความเนียนละมุนของผิวเนื้อสาวทันที สองแขนรวบโอบเอวบางแนบกับลำตัว กดตัวหญิงสาวให้โค้งรับสัมผัสกับอ้อมกอดอ่อนโยนหวงแหนอย่างที่ไม่เคยโอบกอดใคร

คุณก็ต้องการผมใช่ไหมชายหนุ่มยกคอขึ้นถาม กดสะโพกเข้าหา

ลลินเบือนหน้าหนี แต่ก็ถูกมือใหญ่จับผินกลับมาสู้สายตาสีนิลอีกครั้ง

เรือนร่างบิดเป็นเลขแปด เรือนกายเขายังผูกติดทางด้านหลัง แต่ใบหน้าของเธอกลับถูกเขาเชิดให้เงยสบตา หญิงสาวไม่กล้าพอที่จะสบตาคมและเลือกที่จะปิดเปลือกตาลงหนีแววตาเหยี่ยวคู่นั้น แต่พอหลับตาเขาก็ก้มลงจูบเปลือกตาหนัก เมื่อยิ่งดิ้นรนและทำท่าจะหันหน้าหนีอีกครั้ง อลันก็ดักไว้ด้วยจุมพิตหนักหน่วงกระซิบเสียงกระเส่า

คุณไม่ต้องตอบ...ขอเพียงร่างกายคุณไม่ปฏิเสธก็เพียงพอแล้ว แต่สำหรับผม...ผมต้องการคุณ...ตอนนี้...เวลานี้...ทูนหัวชายหนุ่มถดถอยร่างกายออกจากเรียวขา

สองแขนช้อนใต้ร่างงามยกขึ้นนอนหงายเกี่ยวขาแยกออก มังกรผงาดพร้อมรบและฝังรอยความทรงจำแรกที่แสนหวานให้แม่สาวจอมยั่ว ความนุ่มหยุ่นละมุนละไมแนบชิดอกแกร่งจนแทบจะผสานเป็นเนื้อเดียว ไออุ่นจากเรือนกายไม่ร้อนรุ่มเท่ากองไฟในอารมณ์ที่สั่งสมมานานสามวันเต็ม

กรงเล็บแข็งจิกฝังลงบนแผ่นหลังหนาระบายความเจ็บปวดในร่างที่ราวกับว่ามันกำลังแหลกสลายไปตอนนี้ วินาทีนี้ ใบหน้าเหยเกของเธอบ่งบอกถึงความรู้สึกของเธอได้ดี แม้จะเคย แต่ความสดของเวลาที่ผ่าน ความเจ็บปวดก็ยังทิ้งร่องรอยหลงเหลือเต็มเปี่ยม

ริมฝีปากอุ่นของอลันแนบลงบนริมฝีปากเนียนนุ่มอีกครั้ง จูบปลอบโยนของเขาสามารถลบรอยปวดร้าวได้อย่างสิ้นเชิง ความเจ็บปวดเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความซ่านซ่านอย่างที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน เจ้าของร่างโปร่งในวงแขนชายหนุ่มไหวสะท้าน ลุ่มหลงอยู่ในวังวนแห่งสัมผัสหวามไหวจนดิ้นไม่หลุด คล้อยตามบทพิศวาสแสนหวานที่เขามอบให้อย่างล่องลอย

ลีลารักพลิ้วสะบัดเสียงลมหายใจหอบถี่ดั่งเสียงพิณขับกล่อม เม็ดเหงื่อผุดออกตามไรขนทุกอณู แม้เครื่องปรับอากาศยังทำหน้าที่ของมันได้อย่างดีเยี่ยม ชายหนุ่มโอบกระชับอ้อมกอดรั้งร่างภรรยาเข้ามาแนบชิด กดจมูกโด่งบนแผ่นหลังเนียนอย่างหวงแหน ตราประทับที่เขาตีจองทุกอณูเนื้อ

วินาทีแห่งรสพิศวาสที่ห้วงสุขสมอย่างที่เธอรอคอย เขาเร่งเร้ากระชันถี่ แต่เพียงเสี้ยวนาทีที่เธอจะแตะต้องผ่านพ้นเส้นทางสีรุ้ง

“อือ...คุณอลัน

เท่านี้พอมั๊ยทูนหัวอลันครางเสียงพร่าทั้งอิ่มเอม สุขสมเคล้าความภาคภูมิ กดริมฝีปากแนบริมฝีปากอุ่นเก็บกลืนเสียงร้องของหญิงสาว แล้วค่อยไซ้ปลายจมูกโด่งไปกับแก้มเนียนกัดฟันกระซิบ คำถามมาพร้อมกับแรงกระแทกเป็นจังหวะ คนใต้ร่างตอบได้เพียงเสียงครางเรียกชื่อเขาเท่านั้น

อืม...คุณ... หญิงสาวร้องเสียงแผ่วสุขสม ครั้งแรกที่เธอยอมอายหลุดปาก แต่ความสุขที่เขาปรนเปรอก็มีมากกว่า ปล่อยมือที่โอบรัดต้นคอให้ตกลงข้างลำตัวหลังจากเธอเกี่ยวก้อยสายรุ้งมาครอบครองอย่างสมใจ

 

ได้รับแล้ว แจ้งกลับหน้าวอลด้วยนะคะ


 

ฝากอีกเรื่องค่ะ
ผัวเงินผ่อน

ชายหนุ่มหันหน้ามามองคนหลับยิ้มๆ  เพิ่งรู้ว่าผู้หญิงข้างๆ กลัวการนั่งเครื่องบินถึงขนาดต้องพึ่งยานอนหลับอ่อนๆ แม้ว่าเวลาบินจากกรุงเทพไปภูเก็ตจะสั้นแค่คืบ ถ้าเขาไม่ตามมาก็ไม่รู้ว่าหล่อนบอบบางเพียงใด ภายใต้ภาพภายนอกของหญิงแกร่ง แต่เธอก็ต้องการการปกป้องจากใครซักคน

คอของเธอขยับไปตามจังหวะของเครื่องบินตกหลุมอากาศ ชายหนุ่มใช้มือรั้งศีรษะเธอมาซบที่หัวไหล่ตัวเอง สอดแขนไพล่หลังเธอเหมือนกำลังโอบเอาไว้ ยกมืออีกข้างปัดปอยผมที่ปรกหน้าเธอออก

 เก็จมณีขยับกายด้วยความเมื่อยขบ ทว่าไออุ่นจากร่างหนา อ้อมแขนแข็งแรงยังกกกอดรัดร่างเธอกระชับชิดเหมือนกลัวจะหนีหายไปจากเขา หญิงสาวกอดท่อนแขนที่วางพาดทับลำตัวเธอเอาไว้ โดยที่ไม่รู้ตัวสักนิดว่าเจ้าของแขนนั่งมองเธออยู่ ถามตัวเองว่าเธอเป็นผู้หญิงประเภทไหนถึงได้รู้สึกดีกับผู้ชายอื่นที่ไม่ใช่สามี แต่ถึงตอนนี้เธอยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ จนกระทั่งเครื่องแลนดิ้งลงจอด

“คุณเก็จมณี” ชายหนุ่มเขย่าตัวปลุกหญิงสาว

“ถึงแล้วหรือคะ ขอนอนต่อได้มั๊ย” หญิงสาวงัวเงียตอบ ทั้งที่ตายังไม่เปิดขึ้นมอง

“งั้นไปเช่าโรงแรมนอนกันเลยดีกว่า” ชายหนุ่มเย้า แต่อีกคนกลับคิดไปอีกอย่าง

“อร๊าย...หื่นไม่เลือกเวลา ไม่เลือกสถานที่”

“ผมเห็นคุณง่วงนอน ก็แนะนำให้ไปเปิดโรงแรมนอนแค่นั้น คุณคิดอะไรอยู่เนี่ย ผมไม่อยากเป็นชู้กับเมียชาวบ้านหรอกนะ”

คำพูดของเขาทำให้ใบหน้าคนฟังหม่นลง เธอแกะมือเขาออกแล้วขยับตัวลุกนั่งในท่าที่สบาย ขณะที่ล้อของเครื่องบินยังคงเลื่อนไปตามรันเวย์ไปเรื่อยๆ ไฟสัญญาณเตือนยังไม่ดับ เพราะฉะนั้นผู้โดยสารจึงลุกออกจากที่นั่งไม่ได้

“ผมขอโทษ”

“คุณพูดถูกค่ะ คุณไม่ควรจะยุ่งเกี่ยวกับเมียชาวบ้าน แยกกันที่สนามบินเลยนะคะ แล้วฉันจะจ่ายค่าตั๋วกับค่าเสียเวลาคืนให้”

จังหวะไฟสัญญาณเตือนดับลง ล้อเครื่องบินหยุดชะงัก พนักงานด้านนอกที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ในลานกำลังลากเลื่อนบันไดมารอรับที่ประตูทางออก

ชายหนุ่มหันกลับมามองหน้าหญิงสาวอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง ครั้งที่สองที่เขาดูถูกน้ำใจด้วยเงิน

“นี่คุณประเมินค่าของคนที่ลางานหลายวัน ตามคุณมาด้วยความเป็นห่วงด้วยเศษเงินของคุณหรือ ถ้าคุณคิดอย่างนั้นผมก็ขอโทษที่บางอย่างในตัวผมจะสื่อให้คุณเข้าใจว่า...ตัวของผม ใจของผมแลกได้ด้วยเงิน ขอให้คุณโชคดีนะ” พูดจบชายหนุ่มก็ลุกออกไปทันที

“คุณพายุ” หญิงสาวร้องตาม แต่เขาไม่มีทีท่าจะหันกลับมาสักนิด เธอเห็นเขาเดินลงบันได และก้าวยาวๆ อย่างเร็วตรงไปยังอาคารผู้โดยสารที่อยู่ไม่ไกล

เก็จมณีถือกระเป๋าถือของตัวเองวิ่งตาม แต่พอถึงอาคารเธอก็ไม่เห็นเขาแล้ว

เก็จมณีเดินไปย่อตัวลงนั่งบนที่นั่งตรงร้านกาแฟในสนามบิน เธอสั่งกาแฟแล้วหยิบโทรศัพท์มาเปิดหาโลเคชั่นตำแหน่งของโรงแรมที่จะไป สลับกับปิดปากหาวฤทธิ์ของยานอนหลับคงยังไม่หมด เปลือกตาของเธอถึงได้ดึงให้โน้มลงตามแรงโน้มถ่วงของโลกเรื่อยๆ แบบนี้

ยังไม่ทันที่กาแฟซึ่งสั่งไปไม่นานจะมาเสิร์ฟ มือที่ถือโทรศัพท์อยู่ก็ตกลู่ลงข้างตัว พร้อมกับศีรษะของเธอพับลง ยังดีตรงที่เธอนั่งเป็นโซฟาสูง สามารถบังตัวคนนอนเหมือนนั่งได้ไม่น่าเกลียด

พนักงานประคองถาดกาแฟมาเสิร์ฟ แต่คนสั่งกลับนั่งคอพับอยู่ตรงนั้น หญิงสาววางถาดลงบนโต๊ะแล้วจะเดินอ้อมมาปลุก แต่มือใหญ่ของใครบางคนก็แตะไหล่เอาไว้เสียก่อน

“ภรรยาผมเองครับ พอดีเธอเหนื่อยจากการเดินทาง ผมดูแลเอง” พายุปดพนักงานคำโต แม้หล่อนจะว่าต่อเขาอย่างไร กลับรู้สึกห่วงอยู่ดี

“ค่ะ” พนักงานสาวรับคำ เชื่อตามที่ชายหนุ่มบอก หล่อนวางแก้วกาแฟเย็นไว้บนโต๊ะ ก่อนที่จะเดินออกไป

“อ่อ...น้อง” พายุเรียกเอาไว้

“ค่ะ”

“ขออเมริกาโนเย็นให้พี่แก้วหนึ่งครับ แล้วก็น้ำมะนาวปั่นอีกแก้ว”

“ได้ค่ะ” พนักงานสาวโค้งรับและเดินจากไป

ชายหนุ่มย่อตัวลงข้างๆ คนหลับ แล้วช้อนใต้ลำคอของเธอมาซบที่หัวไหล่หนาของตัวเอง  ก่อนที่จะใช้มืออีกข้างกดโทรศัพท์เพื่อค้นหาที่พักไปด้วย

เกือบหนึ่งชั่วโมงที่หญิงสาวหลับเต็มตา เธอปรือตาขึ้นมองอีกครั้งอย่างงงๆ ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงได้หลับได้ลึกขนาดนี้ แต่สิ่งที่เธอแปลกใจหนักกว่าเดิมคือกลิ่นกายที่คุ้นเคย ซึ่งคงไม่ใช่ใคร

“คุณมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง” เธอเอ่ยถาม

เขาไม่ตอบแต่ยื่นแก้วน้ำมะนาวปั่น ที่น้ำแข็งละลายไปหมดแล้วให้เธอ ยังดีที่ยังคงความเย็นเอาไว้

“อะไร”

“ดื่มก่อนจะได้สดชื่น”

เก็จมณีรับแก้วมาดื่มอย่างว่าง่าย ดื่มได้เพียงครึ่งแก้วเธอก็วางลง ชายหนุ่มฉวยมือเธอดึงขึ้นให้เดินตามออกไป เขาไม่ลืมแวะยื่นธนบัตรให้พนักงานขาย ไม่รอรับแม้แต่เงินทอนเขาก็เดินลากเธอลิ่วๆ ออกไป

“คุณจะพาฉันไปไหน” หญิงสาวรั้งตัวเอาไว้ไม่ให้เดินตามแรงฉุด แต่ร่างกายที่เล็กอ้อนแอ้นกว่าก็แพ้ทางผู้ชายร่างใหญ่อย่างเขา

“สภาพอย่างนี้ มาตามสามี สามีก็คงไม่กลับหรอก ผมจองโรงแรม...ไว้แล้ว ไปอาบน้ำแต่งตัวเสียใหม่ อย่างน้อยก็ให้มันดูดีพอที่จะแย่งของกลับมาหน่อย” ชายหนุ่มบอกชื่อโรงแรมดัง ในขณะที่ขาก้าวมือก็ดึงแขนเธอออกมาด้วย

“นั่นมันก็เรื่องของฉัน”

“ผมถือว่าเป็นงานของผมด้วย ในเมื่อผมรับคุณเป็นลูกค้า และกำลังจะขายของได้” ชายหนุ่มบอกออกไป ไม่รู้สักนิดว่าคนฟังจะรู้สึกอย่างไรกับคำพูดของเขา

“แต่มันเป็นเรื่องของฉัน”

“ผมก็บอกไปแล้วว่ามันเป็นเรื่องของผมด้วย”

“คุณกลับไปได้แล้ว”

“ไม่ละ” ชายหนุ่มบอกหน้าตาย ลากผู้หญิงตัวเล็กติดมือ ก้าวขายาวๆ จนเธอต้องวิ่งตาม

“ไปไหน”

“ผมจองรถเช่าเอาไว้ ประจวบเหมาะมีลูกค้าเอามาส่งพอดี เวลาอย่างนี้กะทันหันอย่างนี้คงเลือกเยอะไม่ได้ ที่สำคัญไม่ต้องรอนาน” ชายหนุ่มพาหญิงสาวเดินไปที่สำนักงานรถเช่าใกล้ๆ สนามบิน

“ใครบอกว่าฉันจะไปกับคุณ”

“ผมก็บอกอยู่นี่ไง...ยังไงคุณก็ไปไหนไม่รอดพายุไม่รั้งรอที่จะพาเธอเดินฝ่าเปลวแดดแรงๆ ของเมืองไทยไปอย่างรวดเร็ว แต่พอทั้งคู่เดินเข้าไปใกล้ เก็จมณีก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยชัดเจนขึ้น

“เป็นใครไปไม่ได้...แอนกับเสี่ยนำชัยเธอรำพึงติดปลายริมฝีปาก จากที่เมื่อครู่เธอถูกเขาดึงมา ตอนนี้เธอกลับเดินนำชายหนุ่ม

เก็จมณีเดินแกมวิ่งจนพายุเริ่มสงสัย “อะไรเนี่ยคุณ รีบไปไหน”

“อย่าถามมาก เร็วๆ” หญิงสาวเร่ง

“เป็นเขาจริงๆ” เธอหยุดมองเจ้าของเสียงทั้งสองคนที่กำลังยืนถกเถียงกันหน้าดำหน้าแดง พวกเขากำลังมาคืนรถเช่า เสี่ยนำชัยกำลังโมโหหนักที่แอนแอบส่งภาพสัมพันธ์สวาทให้ภรรยาสาว  แต่หญิงสาวข้างกายกลับกำลังร่ำร้องจะอยู่ต่อและให้เขาพาข้ามไปเกิ๋นติ้ง

“ไม่ได้นะเสี่ย เสี่ยสัญญากับแอนแล้ว”

“แล้วเธอเคยรักษาสัญญากับฉันไหม ฉันบอกแล้วไงว่าต้องหลอกเอาเงินเก็จมณีก่อน ขืนเลิกกับมันตอนนี้โรงงานก็ถูกพ่อของมันริบที่ดินคืน” เสี่ยหนุ่มสบถอย่างหัวเสีย

“เสี่ยก็มีเงินเป็นร้อยล้าน” แอนเป็นหนึ่งในคนที่เคยเห็นบัญชีของเสี่ยนำชัยกับเก็จมณี เพราะอย่างนี้เธอถึงอยากถีบตัวขึ้นมาเป็นเมีย หวังจะได้สบาย พอเขาตบปากรับคำว่าจะเลี้ยงดูอย่างดีไม่ให้เก็จมณีรู้ เธอก็ยอมอย่างง่ายดาย

เสี่ยนำชัยให้ความหวัง เมื่อไหร่ที่กอบโกยได้มากๆ เขาจะเลิกกับยัยจืดชืดไร้รสชาติ มาครองรักกับสาวร้อนแรงอย่างหล่อน

“โง่เอ๊ย ถ้าเป็นเงินฉันคนเดียว ฉันเลิกกับนังนั่นไปนานแล้ว คนอะไรนอนแข็งยังกับท่อนไม้”

“ถ้าอย่างนั้นก็เลิกกันตั้งแต่วันนี้เลย ฉันติดต่อทนายให้จัดการเรื่องเอกสารไว้หมดแล้ว รวมทั้งรูปที่เมียน้อยไม่รู้จักบุญคุณคนส่งมาให้ฉันด้วย” เธอบอกสามีก่อนที่จะหันมาบอกอดีตเลขาตัวเอง

“ขอบคุณที่หล่อนทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้นนะแอน”

“หมายความว่าอย่างไร” เสี่ยนำชัยมองหน้าภรรยา

“ฉันจะฟ้องหย่า” เธอบอกเสียงเข้ม จ้องหน้าสามีนิ่ง “คุณคงรู้ว่าครอบครัวของฉันทำธุรกิจอะไร แล้วหลักฐานที่ฉันมีก็มากพอที่ฉันจะชนะร้อยเปอร์เซ็นต์ ถึงตอนนั้นคุณจะไม่ได้อะไรทั้งสิ้น”




    Writer
งานเขียนที่อยากแนะนำ



Upd : -
Rating
0%
View :
Post :
Fanclub :

งานเขียนล่าสุดของฉัน



    Board


    Voice - ป่าวประกาศสถานะ
ยังไม่มี Voice


   Friends
มาทำความรู้จักเพื่อนๆของเรากันเถอะ
เพื่อนทั้งหมด
6

IndY
two B
magicwork
sunflower ่s
CaSaNoVy ลั้ลลา
Turron ' :))



    Gift Box
ส่งของขวัญหากันบ้างนะ
ของขวัญที่ได้
0 ชิ้น

ตอนนี้ milmilk
ยังไม่ได้รับของขวัญจากใคร

คลิก! ที่นี่เพื่อให้ของขวัญเป็นคนแรก