(fic b.a.p) : Yeah! I'm A Man! All x Himchan

ตอนที่ 33 : Yeah! I'm A Man : 33

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    27 มี.ค. 56

Yeah! I’m A Man

33

คำเตือน : ฟิคเรื่องนี้มีเนื้อหาชายรักชายและมีคำหยาบคายอยู่พอสมควร ควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน


 



 

Youngjae’s Part

 

“พี่ยองแจคร๊าบบบ จะรีบไปไหนละ ผมขอโทษคร๊าบบ”

 

เดินหนีเด็กบ้าอย่างแกไง ไอ้บ้าเจลโล่! ไอ้นิสัยไม่ดี ไอ้หื่นกาม ไอ้ไม่รักษาสัญญา!!

 

“ไม่ต้องมาจับเลย! ไอ้เด็กไม่รักษาสัญญา”

 

ผมสะบัดมือออกและรีบเดินหนีให้เร็วที่สุด เจ็บตูดก็เจ็บนะ แต่ตอนนี้ผมโกรธเจลโล่อยู่ มันไม่รักษาสัญญา หลังจากเข้าไปในห้องน้ำนั่นแล้ว ผมก็โดนกดไปอีกรอบ ไอ้เด็กบ้านั่นมันหื่น!! ให้ตายสิ!

 

“ผมขอโทษ ก็ผมอดใจไม่ไหวนี่นา!

 

เหอะ!!! ไอ้เด็กไม่รู้จักหักห้ามใจตัวเอง กูโกรธมึง!!! ชิ!!

 

“หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ!! ห้ามมาใกล้ฉันสองวัน ถ้าฝ่าฝืนคำสั่งก็ไม่ต้องมาใกล้อีกตลอดชีวิต!!

 

ผมชี้หน้าเจลโล่ที่ทำท่าจะเดินเข้ามาใกล้ผม ทันทีที่ผมออกคำสั่ง เจลโล่ก็หยุดเดินแล้วทำหน้าตาอ้อนวอนสุดๆ แต่ผมไม่เห็นใจหรอกนะ ชิ!!

 

“โถ่!! ยองแจอา...ทำแบบนั้นไม่ได้นะ แค่ไม่ได้ใกล้พี่วินาทีเดียวผมก็จะตายอยู่แล้ว”

 

เออ อ้อนเข้าไป ขอบอกว่าผมไม่ใช่คนใจอ่อนและไม่ใช่คนใจง่ายนะครับ ฮึ!! ไม่สงสารแกหรอก ที่แกยังไม่สงสารฉันเลย คิดจะกดก็กดไม่ดูเวล่ำเวลา ไอ้เด็กบ้า!

 

“อย่ามาเวอร์หน่อยเลย! ห้ามเข้ามาใกล้ฉันในระยะ50เมตร ฝ่าฝืนคำสั่งไม่ต้องมาใกล้กันอีกเลยตลอดชีวิต!!

 

“พี่ทนได้รึไงที่จะไม่มีผมอยู่ใกล้ๆอะT^T

 

“ทนได้! ไปไหนก็ไปเลย นายทำฉันเข้าเรียนสายมามากแล้วนะเจลโล่!!

 

พูดจบผมก็รีบเดินเข้าตึกเรียนไปทันที แต่ก็ไม่วายแอบหันมามองเจลโล่ที่เดินคอตกไปที่ไหนแล้วก็ไม่รู้ สงสารนะแต่สมน้ำหน้ามากกว่า! ให้เจออย่างนี้ซะบ้าง ชิ!! ไปเรียนดีกว่า

 

...

 

Daehyun’s Part

 

เฮ้ออออออออ วันนี้ก็เป็นอีกวันที่โคตรไม่มีความสุขเลย T T จงออบโกรธให้ผมแหละครับทุกคน  หลังที่เราxxxกันเสร็จแล้วจงออบก็โกรธผมใหญ่เลย เรื่องที่ผมเอายาxxxใส่ลงไปในชีสเค้กให้จงออบกิน T^T

 

ง่า...ถ้าไม่ทำอย่างนั้นคู่ของผมก็ช้ากว่าคนอื่นสิ ผมไม่ยอมหรอก แบร่!! หัวใจห่อเหี่ยวชะมัด ผมไปส่งจงออบที่บ้านกะว่าจะเข้าไปนอนด้วยซะหน่อย แต่จงออบก็ไล่ผมออกจากบ้านแถมปิดประตูใส่หน้าอีกต่างหาก ตอนนี้โทรไปก็ไม่รับ โกรธอะไรผมขนาดนั้นก็ไม่รู้ เฮ้ออออ

 

กรุ๊งกริ๊งงงงง

 

“ยินดีต้อนรับคร๊าบบบบบ=^=

 

ฮือๆๆ มันไม่มีกะจิตกะใจจะทำงานเลยอะ คิดถึงจงออบจุงT^T ทำยังไงให้จงออบหายโกรธวะ

 

“เฮ้ย!! ทำไมมึงทำหน้างั้นวะ ขี้ไม่ออกหรอ?

 

เฮ้ย!! ใครวะ! มาทักกูขี้ไม่ออก เดี๋ยวปั๊ดเอาชีสเค้กแปะหน้าเลยนิ ชิ!

 

“เรื่องของกู...อะ...อ้าว พี่ยงกุก”

 

แฮ๊ะๆๆ เกือบโดนเหงือกเฉาะหน้าแล้วไหมละ - -* แล้วมาได้ไงวะ ไหนว่าอยู่อเมริกาไง? รึว่าไม่ได้ไปตั้งแต่ทีแรก? ผมมองเลยพี่ยงกุกไปก็เห็นไอ้เจลโล่นั่งทำหน้ามุ่ยอยู่เก้าอี้หน้าเคาท์เตอร์ เมื่อคืนมึงไม่มีความสุขหรอกหรอ ทำหน้าบูดซะขนาดนั้น?

 

“ไอ้เจลโล่โดนเมียสั่งห้ามไม่ให้เข้าใกล้สองวัน”

 

ดูเหมือนพี่ยงกุกจะรู้ว่าผมกำลังสงสัยว่าทำไมไอ้เจลโล่หน้าเป็นตูดอย่างนั้นก็เลยอธิบายให้ฟัง สถานการณ์เดียวกันเลยวะเจลโล่ กูเข้าใจมึง ฮือๆๆๆ T^T

 

“เจลโล่! ยองแจโกรธอะไรมึงวะ”

 

“ก็ผม...เอ่อ...ก็เรื่องนั้นแหละ ผมใจจะขาดตายอยู่แล้ว ทนไม่ได้อะ พี่ยองแจใจร้ายชะมัด!

 

เจลโล่เอ้ย!! เรื่องเดียวกันเลยเว้ย

 

“เฮ้อ เหมือนกันเลยวะ จงออบก็โกรธกูเหมือนกันที่ใส่ยาxxxลงไปในชีสเค้กอะ”

 

“เหอะๆ ไอ้พวกเด็กโง่! จะกดเมียทั้งทีต้องให้เขายอมสิวะ สมน้ำหน้า อยากมีตัวช่วยดีนัก”

 

“พี่ก็ทำเป็นพูดดีไปเหอะ คอยดูนะ ถ้าพี่กลับอเมริกาเมื่อไหร่ ผมจะพาพี่ฮิมชานไปหาสามีใหม่ อะ...โอ้ย!

 

ไม่น่าเลยกู ไม่น่าปากดีเลย โดนตบหัวเป็นของรางวัลซะงั้น T^T

 

“เดี๋ยวกูช่วยพวกมึงเอง ฮึฮึ”

 

ว่าแล้วพี่ยงกุกก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดโทรหาใครก็ไม่รู้

 

“ฮิมชาน กูมีเรื่องให้มึงช่วย มีเบอร์จงออบไหม? ยองแจด้วยนะ โอเค แล้วเจอกันหน้าคณะมึง รักนะ จุ๊บๆๆ”

 

โอ้ยยย จะอ้วก! พี่ยงกุกพูดอะไรแบบนี้ด้วยหรอวะ อ๊ากกกกกกกกกก คิดถึงจงออบอ่า

 

“พี่คิดจะทำอะไรอะ?

 

ไอ้เจลโล่ที่เงียบอยู่นานถามพี่ยงกุกขึ้น พี่ยงกุกไม่พูดอะไร เพียงแต่ดึงพวกผมเข้ามาสุมหัวกันแล้วบอกแผนการณ์บางอย่าง...

 

“พวกมึงล่วงหน้าไปก่อนเลย เดี๋ยวกูให้ยงนัมพาพวกมึงไป...แล้วเจอกัน ฮึฮึ”

 

พูดจบก็เดินออกจากร้าน ทิ้งให้ผมกับเจลโล่มองหน้ากันอย่างเป็นกังวล

 

 

แผนของพี่ยงกุกจะใช้ได้ไหมอะ? เผลอๆไปโกรธพวกผมมากกว่าเดิมทำไงเนี่ย? แต่ไม่ลองไม่รู้นะ...

 

คงต้องลองดูสินะ ฮึฮึ


...



Jongup’s Part

 

ครืดดดดดดดดดดดดดด ครืดดดดดดดดด

 

เอ๊ะ!! ใครโทรมาอะ? อิดักแด้รึเปล่าวะ? ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเบอร์ที่โชว์เข้ามา...เบอร์แปลก...ใจจริงไม่อยากรับนะ แต่เหมือนมันจะมีลางสังหรณ์แปลกๆให้ผมรับเบอร์นี้ รับก็ได้วะ - -*

 

“จงออบพูดครับ”

 

(จงออบบี้หรอ? ฉันฮิมชานเองนะ)

 

พี่ฮิมชานหรอกหรอ? แล้วไปได้เบอร์ผมมาจากไหนเนี่ย

 

“ครับ พี่ฮิมชานมีอะไรรึเปล่าครับ?

 

(ออกมาหาพี่ที่หน้าบ้านนายหน่อยสิ)

 

ผมเดินไปเปิดประตูบ้านก็พบว่าพี่ฮิมชานกำลังยืนเกาะรั้วบ้านของผมอยู่ แต่ไม่ได้มีพี่ฮิมชานคนเดียวนะสิ มียองแจแล้วก็พี่ยงกุกอยู่ด้วย เอ๊ะ! พี่ยงกุกกลับมาตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย?

 

“มีอะไรหรอครับ?

 

“ไปเที่ยวเป็นเพื่อนพี่กับยองแจหน่อยสิ”

 

ผมมองพี่ฮิมชานอย่างงงๆก่อนจะมองเลยไปที่ยองแจที่ยืนอยู่ข้างหลังพร้อมกับทำหน้าตาแหยแก คงปฏิเสธไม่ได้สินะ...

 

“อ่า...ก็ได้ครับ เดี๋ยวผมขอตัวไปเก็บเสื้อผ้าก่อนนะ”

 

พูดจบผมก็เดินเข้าไปในบ้านเพื่อที่จะเก็บเสื้อผ้าสองสามชุดและของใช้ส่วนตัวนิดๆหน่อยๆเข้ากระเป๋า แต่พอผมออกมาจากบ้านผมก็เห็นพี่ฮิมชานยืนปลอบยองแจที่กำลังร้องไห้อยู่...อ้าว...อะไรเนี่ย ยองแจร้องไห้ทำไม?

 

“พี่ฮิมชาน...ยองแจร้องไห้ทำไมหรอครับ?

 

“ฟังนะจงออบ แดฮยอนกับเจลโล่รถคว่ำ ตอนนี้อยู่ไอซียู เราไปหาพวกเขากันเถอะ!

 

วะ...ว่าไงนะ! แดฮยอนรถคว่ำตอนนี้อยู่ไอซียู?

 

พอได้ยินดังนั้น ผมก็แทบทรุดลงกับพื้น น้ำตามากมายไหลออกมาไม่หยุด ใจผมเต้นแรงแถมยังรู้สึกเจ็บจี๊ดๆแบบสุดๆ ผมได้แต่ภาวนาว่าแดฮยอนจะไม่เป็นอะไร

 

“เราไปหาแดฮยอนกับเจลโล่กันเถอะครับ ฮึก...”

 

...

Yongguk’s Part

 

“ยงนัม! เป็นไงบ้าง?

 

ผมรีบวิ่งเข้าไปหาพี่ชายฝาแฝดของผมที่ตอนนี้ตามเสื้อผ้ามีแต่รอยเลือดเลอะเต็มไปหมด และที่หัวก็มีผ้าก๊อซพันไว้

 

นี่มันไม่ได้อยู่ในแผนการของผมนะครับ พวกมึงไปแอบเปลี่ยนกันตอนไหนวะ?

 

"เจลโล่แค่แขนหัก แต่แดฮยอนอาการหนักวะยงกุก”

 

เมื่อยงนัมพูดจบ จงออบที่อยู่ใกล้ๆกับผมก็ถึงกับทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้น ส่วนยองแจก็เอาแต่นั่งกุมขมับอยู่เงียบๆ ผมรีบลากตัวยงนัมให้ออกมาห่างจากพวกนั้น

 

“นี่พวกมึงเปลี่ยนแผนกันทำไมวะ”

 

ผมพูดหน้าเครียด ตอนแรกผมวางแผนให้พวกเจลโล่และแดฮยอนไปรอผมที่บ้านพักตากอากาศริมทะเลของตระกูลผม แล้วผมจะพาพวกที่เหลือตามไป แต่ยังไม่ทันได้ออกรถไปไหน ไอ้ยงนัมก็โทรมาบอกว่ารถคว่ำ ผมตกใจมาก แทบรับมุขมันไม่ทัน แล้วไอ้เลือดที่เปรอะตามเสื้อมึงเนี่ย เหมือนจริงเกินไปมั้ย?

 

“กูไม่ได้เปลี่ยนเว้ย! ระหว่างทางที่จะไปบ้านพักตากอากาศ รถกูเบรกแตก เลยเสียหลักไปชนเข้ากับต้นไม้ข้างทางอย่างแรง แดฮยอนกระเด็นออกไปนอกรถ กูหัวกระแทกกับพวกมาลัย เจลโลก็ถูกกระแทกจนแขนหัก นี่ไม่ใช่แผนนะเว้ยยงกุก กูว่าแดฮยอนไม่น่ารอดวะ”

 

ยงนัมพุดด้วยน้ำเสียงเครียด พอผมได้ยินดังนั้นแทบจะเป็นบ้าตาย นี่ผมเป็นต้นเหตุให้มันเกิดเรื่องบ้าๆนี่ใช่ไหมเนี่ย? ไม่น่าเลยกู ไม่น่าเสนอแผนเลย เฮ้อออ!

 

“เจลโล่! มึงเป็นไงบ้าง?

 

ผมทักเจลโล่ที่เดินมากับนางพยาบาล แขนของเจลโล่ถูกใส่เฝือกไว้ แถมบนหน้าผากก็ยังมีผ้าก๊อซปิดไว้อีก

 

“โคตรเจ็บเลยพี่ ที่หัวก็เย็บไปสิบกว่าเข็ม...ขอไปหาพี่ยองแจก่อนนะ”

 

พูดจบมันก็เดินโซซัดโซเซไปหายองแจที่นั่งเครียดอยู่ที่เดิม พอมันเห็นกันเท่านั้นแหละ โผกอดกันอย่างกับไม่เคยเห็นกัน คงจะคืนดีกันแล้วสินะ ก็ดีไป...แต่ไอ้แดฮยอนนี่สิ...

 

“หมอครับ? แดฮยอนเป็นยังไงบ้าง?

 

ฮิมชานรีบวิ่งเข้าไปหาหมอที่เพิ่งออกมาจากห้องไอซียู

 

“ญาติของคุณแดฮยอนใช่ไหมครับ?ตอนนี้คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้วนะครับ”

 

พอได้ยินดังนั้น จงออบก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก และขออนุญาตหมอเข้าไปเยี่ยมแดฮยอนที่นอนพักฟื้นอยู่ในห้องไอซียูอยู่

 

“ยงกุก...นี่มันเป็นแผนของมึงรึเปล่า...”

 

ฮิมชายขยับมาใกล้ผมพร้อมกับกระซิบถามเสียงเบา ผมได้แต่ส่ายหัวปฏิเสธ นี่มันเป็นอุบัติเหตุที่ไม่มีใครอยากจะให้เกิดขึ้นหรอก ผมรู้สึกผิดจังที่ต้องทำให้แดฮยอนกับเจลโล่ต้องเจ็บตัว เฮ้อออ

 

เพื่อเป็นการไถ่โทษ...ผมจะไม่กดฮิมชานจนกว่าพวกมันจะหายดีก็แล้วกัน *ยังมีหน้ามาตลกอีกนะแก*

 

...

 

Jongup’s Part

 

หลังจากที่แดฮยอนออกมาจากห้องไอซียูและมานอนพักฟื้นที่ห้องคนไข้พิเศษ ผมก็เฝ้าแดอยอนอยู่ตลอดเลย ผมยอมรับนะว่าตอนที่พี่ฮิมชานบอกว่าแดฮยอนรถคว่ำผมรู้สึกเหมือนหัวใจมันหล่นวูบยังไงก็ไม่รู้ ผมกลัวแดฮยอนเป็นอะไรไปทั้งๆที่เรายังไม่เข้าใจกันเลย ผมหายโกรธแดฮยอนแล้วละ ...

 

“อืม...”

 

ผมที่กำลังจัดดอกไม้ในแจกันรีบหันมามองตามเสียงทันที แดฮยอนขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมา

 

“นาย...เป็นใคร...”

 

แดฮยอนมองหน้าผมก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า คำถามนี้แทบทำให้ผมทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้น...นี่แดฮยอนจำผมไม่ได้หรอเนี่ย?

 

“แดฮยอน..ฉันจงออบไง...มุนจงออบ แฟนของนาย...”

 

แดฮยอนจ้องหน้าผมอีกรอบก่อนจะเอามือกุมที่หัวที่มีผ้าพันแผลพันไว้อยู่

 

“ปวดหัว...ปวดหัว!!!

 

เขาร้องเสียงดัง ทำให้ผมแทบจะทำอะไรไม่ถูก ก่อนจะกดกริ่งเรียกพยาบาลให้เข้ามาดูอาการของแดฮยอน

 

“หมอครับ...แดฮยอนเป็นอะไรครับ ทำไมเค้าถึงจำผมไม่ได้”

 

“คนไข้ได้รับการกระทบกระเทือนที่ศีรษะอย่างแรง ทำให้ความทรงจำบางส่วนหายไปครับ”

 

“แล้วมีทางรักษาให้หายไหมครับ?

 

“มันขึ้นอยู่กับตัวคนไข้ครับ ว่าเขาอยากจะรื้อฟื้นความทรงจำในส่วนที่หายคืนมาหรือเปล่า...”

 

ผมจะทำยังไงดี ผมจะทำยังไงให้แดฮยอนจำผมได้ ผมจะต้องทำยังไง...





TBC.

ตอนแรกกะว่าจะเอาให้จบในตอนนี้ แต่มันจบไม่ได้555
นังแด้มันความจำเสื่อม ทำยังไงดีละเนี่ย? 

ทำใจให้ฟิคจบไม่ได้จริงๆนะ แต่ยังไงก็ต้องจบมันแหละ เพราะไรท์เตอร์เริ่มคิดมุกไม่ออกแล้วจริงๆ
ขอบคุณรีดเดอร์ที่ติดตามฟิคเรื่องนี้มาโดยตลอด รักนะคะ :)

EDIT : 27/03/2556 Time : 01.49 น.

THE★ FARRY
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,276 ความคิดเห็น

  1. #2247 Princess of Darkness (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 08:51
    แด้ความจำเสื่อมจริงอ่ะ O_o!!! น่าสงสาร
    #2,247
    0
  2. #2193 Na 'กอ' เกรียน ศึกษา @ : ' ) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 21:08
    ออบ ฮื่ออ สงสารนายอ่ะ
    #2,193
    0
  3. #2045 Dami's (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 22:40
    ตอนแรกคิดว่าคงแกล้งบอกว่ารถคว่ำไปๆมาๆมันเริ่มไม่ใช่แระ   มันไม่ใช่แผนสงสารจงออบอ่าาาแต่ดีแล้วที่โล่มะเป็นไร
    #2,045
    0
  4. #2024 Babysalapao (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2556 / 01:29
    ฮรือออออออออออออออออออ ออบน่าสงสารร
    แด้ต้องร่วมมือกับหมอแน่เลยเพราะแผนการแกมันเยอะ - -
    #2,024
    0
  5. #1987 พีเอทีblackjack (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2556 / 09:37
    อิเหงือกงานเข้าเเเล้วมั้ยล่ะ  แด้หายไวๆนะ 
    #1,987
    0
  6. #1834 chanmo (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 16:38
    อ้ากก ฮื่ออออออ ตอนแรกกำลังจะง้อออบอยู่เลย มาเจอแบบนี้ความจำหายเฉย แกล้งป๊ะเนี๊ย คนรักทั้งคนลืมกันได้ไง โฮรรรรร

    โล่ดีนะที่แกสูงเลยไม่ป็นไรมาก(เกี่ยว???) ไม่รู้เหมือนกันแต่เกี่นวมั้ง เกินเหตุการณืแบบนี้โล่ก็ไม่ต้องเหนื่อยหาวิธีง้อยองแจแล้ว ตอนแรกกะจะสมน้ำน่าไม่รู้จักห้ามใจแต่พอเป็นอย่างงี้ก็สมน้ำน่าไม่ลง เฮ้ออออออ 

    ปรี้บัง!!!!!เพราะพี่คนเดียวอะ ซวยเลย แต่ความจริง เป็นเพรารถของยงนัม!มาเบรคแตกอะไรตอนนี้ ไม่! เป็นความผิดของแด้กะแจ้อะแหละไม่ยอมทำดีเห็นมั๊ย รึว่าเป็นเพราะโอ้ยยย (โทษคนอื่นไปทั่ว - -)

    แด้แกอย่าแกล้งนะ ไม่เล่นนะว้อยยยย
    #1,834
    0
  7. #1812 White Lable (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 เมษายน 2556 / 10:19
    สงสารออบอ่ะ แด้จำไม่ได้ TT เฮียรับผิดชอบเลยนะ //โดนเฮียเอาเหงือกเฉาะ 
    #1,812
    0
  8. #1801 ice (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 22:34
    งานงอกแล้วเฮียเหงือก =_=

    ทำไงล่ะทีนี้ แด้จำออบไม่ได้
    #1,801
    0
  9. #1770 ::PorrY:: (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 14:35
    งานเข้าจนได้นะเฮีย เป็นไงล่ะกลับมาซวยอีกจนได้
    #1,770
    0
  10. #1749 BB baby (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 10:19
    สงสารน้องออบอ่ะ   แดแด้จำไม่ได้
    #1,749
    0
  11. #1547 JumMe (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 13:20
    อะไรกัน ทำไมละ !!! 
    ทำไมอยู่ๆแดอยอนกับจุนฮง
    ทำไมแดฮยอนถึงจำจงออบไม่ได้ ทำไมละ?
    ทำไมทุกอย่างต้องเป็นแบบนี้ไม่เข้าใจ T T 
    #1,547
    0
  12. #1540 `chobosuk (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 04:43
    อาวเฮยความจเสอมมม!!!!!!!!!!!!!?
    #1,540
    0
  13. #1464 lala (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 21:05
    ง่าา แด้อ่ะ ทำออบเสียใจอีกล่ะ



    ดีนะที่เจลโล่แค่แขนหัก งึ่มๆๆๆ
    #1,464
    0
  14. #1371 'es_hhkmwc (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 00:01
    แด้แกแกล้งใช่ม้ายยยย
    #1,371
    0
  15. #1243 ★_(SECRET)_★ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 04:33
    เจลโล่ออกมาก็ถามหายองแจเลยอ่ะ ซึ้ง TT
    แด้จำอบบี้ไม่ได้จริงอ่ะ  
    #1,243
    0
  16. #1193 usagisan (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 22:49
    หึ แด้ ชั้นไม่เชื่อหรอกว่าแกความจำเสื่อมจริง...
    ไม่มีทางงงงงงงงงง แกแกล้งออบบี้ใช่ม้ายย
    #1,193
    0
  17. #1172 mintpnp (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 12:15
    อิแด้แกล้งจงออบบี้ทำไมอ่ะ :(
    #1,172
    0
  18. #1164 Som O Usanee (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 05:49
    แผนสูงนะแด้ น่าตบจริงๆ ชิชิ ไอ้เราก็เป็นห่วง
    #1,164
    0
  19. #1093 โอปอล์ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 20:17
    ตกลงอิเเด้มันเเกล้งปะอะ

    สงสารออบบี้ เฮียก็น๊ะ ยังไม่จบ หื่นได้โล่เลย

    มาต่อเร็วน๊ะค่ะ สู้ๆๆๆ
    #1,093
    0
  20. #1083 kego_jung (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 14:21
    แด้นายทำอะไรของนายเนี่ย!!!! ถ้าออบหนีจริงๆ จะสมน้ำหน้าให้ งรือ ;w;
    #1,083
    0
  21. #1077 TattA (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 03:32
    แหม่ อิแด้ แผนสูงนะยะ! เล่นเอาใจหาย น่าให้เฮียต่อยจริงๆ
    #1,077
    0
  22. #1072 หมูน้อย (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 00:31
    จะร้องไห้ แด้ไม่น่าความจำเสื่อมเลย สงสารออบจับใจ ฮึ่ม เฮียบังไ่อ้ตัวต้นเหตุ!!!
    #1,072
    0
  23. #1051 Namo (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 23:17
    อ๊ากกกกกกกกกกกกก

    แด้ความจำเสื่อม
    #1,051
    0
  24. #1050 lollin (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 23:15
    โอ้ยยยย~ ไม่นะแด้ TT



    สงสารออบกับพี่ดำ ฮรือออออออ,,, #ยังจะแซะพี่แด้
    #1,050
    0
  25. #1035 AomamzTheJukks :)) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 21:36
    แง้ อย่าเพิ่งจบสิ TTwTT
    แด้ความจำเสื่อม มาแนวซีรี่ย์เกาหลี 555
    #1,035
    0