[Yaoi] Feel Addict|รู้สึกติด [Mpreg]

ตอนที่ 7 : Chapter 6 : ความรับผิดชอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,570
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 281 ครั้ง
    26 ม.ค. 62

 
 
|Chapter 6 : ความรับผิดชอบ|
 
การกระทำของตัวเองก็ต้องจักการด้วยตัวเอง
 


ก๊อกๆ


เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้เจ้าของห้องรีบเดินมาเปิดประตู พอได้เห็นผู้มาเยือนที่ว่าก็ยิ้มกว้างขึ้น เปิดประตูกว้างให้แฟนหนุ่มเข้ามาภายในห้อง ที่เป็นหอพักขนาดเล็กที่มีเพียงห้องนอนและห้องน้ำเท่านั้น


“ทำไมจะมาไม่บอกล่ะชา” หญิงสาวถามเสียงหวานแล้วเดินไปรินน้ำมาให้แฟนหนุ่มที่นั่งอยู่บนเตียง


“เราก็ลืมไปน่ะ” เสียงเหนื่อยอ่อนจากคนรักทำให้ส้มถึงกับแปลกใจ


“มีเรื่องอะไรรึเปล่าสีหน้าไม่ดีเลย” มือบางเอื้อมไปแตะใบหน้าที่ติดจะหวานของชายหนุ่มให้เชิดขึ้นเพื่อสำรวจหาสิ่งผิดปกติ แต่ก็โดนมือของเจ้าตัวจับแล้วเอามากุมไว้บนตักแทน


“มีเรื่องจะคุยด้วย ว่างรึเปล่า” มือข้างที่ถูกกุมไว้สัมผัสได้ถึงความร้อนชื้นจากฝ่ามือ นิ้วเรียวที่ถูฝ่ามือเธอเบาๆทำให้รู้ว่าเขากำลังประหม่า


“คิก สำหรับชาว่างอยู่แล้วล่ะ” ส้มเช้งว่าเสียงใสแล้วทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ


“เราคิดมาสักพักแล้วล่ะ” ชามชาเอ่ยด้วยเสียงจริงจังจนเธอก็รู้สึกกังวลไปด้วย


“เรื่องอะไรหรอ?”

 

|ChamCha Part|

 

ผมคิดมาตลอดตั้งแต่เมื่อคืน จนมาถึงที่ห้องของส้ม คิดว่าควรเลิกกัน ผมก็ต้องรับผิดชอบชีวิตน้อยๆในท้อง ไม่มีผู้หญิงที่ไหนรับได้ โดยเฉพาะเรื่องนอกใจ ต่อให้ผมท้องได้ ถ้าผมไม่ไปนอนกับไอ้ฝิ่นเรื่องก็คงไม่เกิด ผมควรปล่อยให้ส้มไปเจอคนดีๆที่ดูแลส้มได้ แต่พอจะพูดก็รู้สึกเครียดเหมือนกัน


ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ ตั้งสติ เรียกกำลังใจ และหันไปมองส้มอย่างจริงจัง


เราเลิกกันเถอะ


พอผมพูดออกไป ความอึดอัดก่อตัวขึ้นอย่างฉับพลัน  ส้มเหมือนตลึงอยู่กับที่ เงียบไป ไม่รู้นานเท่าไหร่ แต่ผมอยากให้มันผ่านไปเร็วๆ


ละ...ล้อเราเล่นใช่ไหม” เสียงส้มสั่นมากแต่พยายามฝืนยิ้ม เหมือนว่ามันเป็นมุขตลกอย่างหนึ่ง


ไม่ได้เล่น เราว่าคงถึงเวลาที่เราจะปล่อยส้มไปเจอกับคนดีๆบ้าง” ผมพูดอย่างจริงจังแอบใจหายเหมือนกันนะว่าต่อไปนี้ ส้มอาจจะมองผมด้วยสายตาเกลียดชัง หรืออะไร


ผมนี่เห็นแก่ตัวจัง ทำเขาเจ็บแต่ยังอยากให้เขาเหมือนเดิม


ชาไงคนดีๆของเรา” ส้มกุมมือผมแน่นและสั่นไปหมดจนผมรู้สึกสงสาร แต่พยายามใจแข็ง


ผมไม่ได้เลวแบบไอ้ฝิ่น ที่สามารถบอกเลิกผู้หญิงด้วยสีหน้าสบายๆ ผมเพิ่งรู้ว่าการบอกเลิกคนอื่นมันรู้สึกแย่ขนาดนี่ เวลาไอ้ฝิ่นทำมันเหมือนไม่รู้สึกอะไรเลย แต่ทำไมผมทำมันอึดอัด มันเศร้าขนาดนี้วะ


แต่เรามีคนอื่นแล้ว” ผมกลั้นใจบอกประโยคโหดร้ายนั้นออกไป ผมมาเพื่อตัด ไม่อยากให้ส้มหวังอะไรกับคนอย่างผม


แต่คิดอีกที่ผมก็คงไม่ต่างกับไอ้ฝิ่นเท่าไหร่ เพราะถึงจะกำลังบอกเลิกกับผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าแฟน ผมรู้สึกแย่ อึดอัด เศร้าใจที่ต้องทำร้ายส้ม แต่ผมไม่รู้สึกเสียใจสักนิดที่ต้องปล่อยมือส้มไป


ใคร?”


“เราบอกไม่ได้หรอก” ผมยิ้มเศร้าให้ส้ม พอพูดจบ ส้มก็ปล่อยโฮออกมา ซบหน้าลงกับไหล่ของผม พึมพำออกมาว่าอย่าทิ้งกันไป มันยิ่งทำให้ผมรู้สึกแย่ แต่ก็ต้องทำใจแข็งดันตัวส้มออก


“สะส้ม...ฮึก...ระ..รักชานะ..ฮึก..ยะ..อยู่กับ..ฮึก..ส้มไม่ได้หรอ” ส้มพูดทั้งน้ำตา กอดเอวผมไม่ยอมปล่อย ใจผมอ่อนยวบ อยากกอดอยากปลอบ แต่ถ้าทำอย่างนั้นเรื่องมันก็จะไม่จบ


“ไม่ได้หรอก เรามีลูกกับเขาไปแล้ว” ผมตัดสินใจบอกความจริงไป แต่ไม่คิดจะบอกหรอกนะว่าคนที่ท้องน่ะมันผม


ส้มชะงักกึกเหมือนถูกหยุดเวลาไว้เงยขึ้นมามองหน้าผมสั่นๆ


“จะ...จริงหรอ”


“เราต้องรับผิดชอบ ส้มเข้าใจใช่ไหม?” ผมถามเสียงเบาหวิว


“อือ” ส้มพยักหน้ารับซึมๆ ผมรู้ว่าส้มไม่เข้าใจหรอกเรื่องมันไวเกินไป แต่ว่าเพราะความช็อกนี่แหละที่ทำให้ส้มสงบลง ผมต้องอาศัยจังหวะนี้ลุกขึ้น


“เราต้องไปแล้วนะ ดูแลตัวเองดีๆ”


ผมหันไปบอกส้มเป็นครั้งสุดท้าย ส้มเหมือนอยากจะรั้งไว้แต่ก็ไม่ได้ทำล้มตัวลงนอนอยู่หมดแรง ผมก็กั้นใจเดินออกจากห้องด้วยความรู้สึกผิด พอเดินลงมาถึงป้ายรถเมล์หน้าหอผมก็ทรุดตัวลงนั่งอย่างเหนื่อยอ่อน ลูบท้องตัวเองเบาๆ และยกโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก


ตู๊ด.......ตู๊ด........ตู๊ด.....


/มีอะไรวะ?/ เสียงทุ้มต่ำเนิบนาบโทนเดิมทำให้ผมรู้ดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ แต่ก็ยังอ่อนแรงอยู่ดี


“มารับหน่อย”


/ทำไมเสียงไม่ดีเลยวะ?เป็นอะไรรึเปล่า/ เสียงของไอ้ฝิ่นฟังดูร้อนรนขึ้นมาทันที


อย่างน้อยก็ทำให้ผมยิ้มออกได้บางๆ


“นิดหน่อย” ผมไม่อยากพูดอะไรมากตอนนี้หัวมันตื้อไปหมด ผมไม่อยากเครียดให้มันส่งผลกระทบกับลูกในท้องแต่ว่ามันก็อดไม่ได้จริงๆ


/ที่ไหน/


“หอส้ม” ตอนขามาผมไม่มีกระจิตกะใจจะขับรถเท่าไหร่ตอนแรกก็ว่าจะนั่งรถแท็กซี่กลับแต่ ก็รู้สึกอยากให้ไอ้ฝิ่นมารับ วุ่นวายชะมัด


/... /


“มารับกูหน่อย...นะ”


อ้อนมันด้วยเสียงเหนื่อยๆนั่นแหละ และก็รู้ดีว่ามันจะไม่ปฏิเสธ


/เออ/


“เร็วๆนะ”


/ครับ/ แค่คำสั้นๆแต่ทำให้ผมยิ้มได้มากกว่าเดิม


ผมชักจะติดไอ้ฝิ่นมากเกินไปแล้ว มากจนน่าตกใจ ตั้งแต่ท้องมาก็อ้อนมันมากขึ้นเรื่อยๆ จนกลัวว่ามันจะชินกับลูกอ้อนของผมมากไปจนมันจะไม่ได้ผล ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ผมกลายเป็นคนคิดมากขนาดนี้เนี่ย


ปิ้นๆ


ความคิดล่องลอยของผมหยุดชะงัก เมื่อได้ยินเสียงแตรรถ แวบแรกคิดว่าของรถไอ้ฝิ่นแต่พอคิดดูอีกทีมันเร็วไป และรถสปอร์ตสีบรอนซ์เงินที่จอดเทียบหน้าป้ายรถเมล์ก็ไม่ใช่รถไอ้ฝิ่นด้วย


รถคันที่ว่าค่อยๆรถกระจกลง แล้วคนขับชะโงกหน้าตะโกนถาม


“มาทำอะไรแถวนี้วะ?”


        ผมมองคนที่ชะโงกหน้ามาถามตาโตอย่างคิดไม่ถึงว่าเฮียมันจะมาอยู่แถวนี้


            เฮียบุหรี่!


            “มาทำธุระ” ผมลุกเดินไปหา ทำไมช่วงนี้พี่น้องไอ้ฝิ่นปรากฏตัวกันบ่อยจังฟระ!


            “แล้วนั่งทำอะไรอยู่”


       “รอไอ้ฝิ่นอะเฮียไม่ได้เอารถมา”


“มากับเฮียก็ได้จะเข้าไปเหมือนกันจะได้ไม่ต้องไปมาหลายรอบ”


ผมก็พยักหน้าหงึกๆ เปิดประตูขึ้นไปนั่ง เฮียมันก็จัดการโทรไปบอกไอ้ฝิ่นเองเลย ถ้าพูดถึงเฮียบุหรี่แล้วพี่คนโตของเฮียซิกการ์และไอ้ฝิ่น อาจจะคิดนะครับว่าถึกๆเหมือนพวกมัน แต่ไม่ใช่เลยครับ


เฮียบุหรี่ถ้าให้จำกัดความคือผู้ชายเซ็กซี่ ตาตาเฉียวคมกริบ ร้อยยิ้มร้าย ไม่ต่างกับพวกน้องมันเท่าไหร่ แต่เพราะโคตรงหน้าที่ติดจะหวานมองอีกทีก็หล่อ เรียกสายตาทั้งหญิงทั้งชาย กล้ามเนื้อแบบพองามไม่บางหรือหนาไป บวกกับส่วนสูงที่สูงกว่าผมไม่มากทำให้เฮียมันดูเหมือนหนุ่มเจ้าสำอางมากกว่า และเจ้าตัวยังชอบยั่วทั้งชายและหญิงอีกด้วย แต่ไม่ยอมให้ใครเสียบ ถ้าให้พูดตรงๆเฮียมันเป็นไอดอลของผมเลยล่ะ


“ไม่เจอตั้งนานคิดถึงจัง ชาน้อยๆของเฮีย”


“คิดถึงเฮียเหมือนกัน” ผมรีบตอบเอาใจเฮียทันทีถ้าในสามพี่น้องคนที่ไม่ควรขัดใจที่สุดก็เฮียบุหรี่นี่แหละ พี่คนโตคุมอยู่ทุกคนจริงๆครับ และเฮียมันก็เอ็นดูผมมาก แถมยังน่ารักที่สุดในบรรดาสามพี่น้องด้วย


“น่ารักเป็นบ้า นี่เฮียเอาขนมมาฝากด้วยอยู่เบาะหลังหยิบเอาได้นะ”


“เอาไว้ถึงห้องก่อนก็ได้เฮีย”


ใช้เวลาไม่นานเฮียบุหรี่ก็ขับรถมาถึงคอนโดผม เราก็พากันขึ้นห้อง เปิดเขาไปก็เจอสองศรีพี่น้องนั่งนั่งอยู่ที่โซฟากลางห้อง


“อ้าว  เฮียซิกไมกลับมาไวจัง” เพราะขาออกเฮียมันออกพร้อมผมเลยด้วยซ้ำ


“กูว่าง” เฮียมันหันมาตอบแล้งยักคิ้วกวนๆ


ช่างแม่ง!


“ถืออะไรมาเยอะแยะ” ฝิ่นทำเสียงดุ แต่ก็เดินมาช่วยหิ้วถุงของฝากที่เฮียบุหรี่ซื้อมาให้


“ของฝาก” ผมก็ตอบมันไป มันก็ทำหน้าดุๆ ส่ายหัวเหมือนหน่ายใจ เพราะพอผมท้องมันก็ไม่อยากให้หยิบจับอะไรเท่าไหร่ แต่บางทีมันก็เกินไป ของมันไม่ได้หนักอะไรนักหนา แต่ผมรู้สึกเสียววาบๆกับสายตาของเฮียซิกการ์มากกว่า


“แล้วเฮียมาทำอะไร?” ไอ้ฝิ่นมันก็หันไปถามพี่มันครับ เฮียมันก็เหยียดยิ้ม


บ้านนี้เขาเป็นอย่างนี้แหละครับชอบยิ้มแบบเหยียดๆ ไม่รู้เป็นอะไรกัน


“มาหาชา คิดถึง” เฮียบุหรี่ว่าเสร็จก็กอดหมับจากด้านหลัง แล้วเอาคางเกยไว้ที่ไหล่ผม


เฮ้อ~


ฝิ่นถอนหายใจ ส่ายหัวหน่ายๆแล้วเดินเอาของเข้าไปเก็บในครัว ส่วนเฮียก็กอดผมไม่ยอมปล่อยเอามานั่งตักที่โซฟาต่อ ฝิ่นที่เดินกลับมาเห็นก็ส่ายหัว นั่งลงข้างๆ


“ปล่อยมันเถอะ มันอึดอัด” ฝิ่นหันมาบอกเฮียมัน แต่เฮียบุหรี่ก็รอยหน้ารอยตา


“ชาน้อยๆของเฮียยังไม่พูดอะไรเลย เนอะ” แถมหันมาถามความเห็นผมอีก


แล้วจะให้ตอบอะไรล่ะครับ นอกจาก...


“อือ”


“ชามันก็ไม่ได้ตัวเล็กเหมือนแต่ก่อนนะเฮีย” คราวนี้เฮียซิกการ์ที่เงียบมานานก็พูดขึ้นมาบ้าง


“โตขึ้นนิดเดียวไม่สะทกสะท้านเฮียหรอก” เฮียมันว่าแล้วซุกไหล่ผมโชว์


“กินข้าวกันเถอะ ผมหิวแล้ว” ผมหาทางเปลี่ยนเรื่องเพราะเดี๋ยวได้ต่อฝีปากกันยาว


“ได้เลยชาน้อยๆของเฮีย” เฮียมันว่าอย่างเอาใจแล้วพาผมลุกเข้าครัว


“เฮียอย่าเดินเร็วมากเดี๋ยวมันล้ม” ฝิ่นรีบลุกขึ้นตามทันที


“เออๆรู้แล้วน่า” เฮียมันเสียงเหมือนรำคาญ พาผมมานั่งที่โต๊ะแล้วนั่งลงข้างๆ ไอ้ฝิ่นที่เดินตามมา


“ดูแลกันดีจังนะ” เฮียซิกการ์เปรยออกมาด้วยสีหน้ายิ้มๆ ทำเอาผมเผลอสะดุ้งนิดๆ


มาจับผิดอะไรกันตอนนี้!


“ก็ปกติ” ไอ้ฝิ่นก็ตอบนิ่งๆ ทำหน้าเฉยๆ


“หึๆ”


ส่วนเฮียบุหรี่หันขวับ มาจ้องหน้าไอ้ฝิ่นเขม็ง แล้วพูดด้วยเสียงดุๆ


“แกคงไม่ได้คิดอยากจะพรากความบริสุทธิ์ชาน้อยๆของเฮียใช่ไหม”


“มันไม่คิดหรอกเฮีย” ผมก็แก้ตัวแทนไอ้ฝิ่น


มันไม่ได้คิดอยากหรอกครับแม่งพรากไปแล้วววววว!


“งั้นก็แล้วไป เอานี่อันนี้อร่อย” เฮียมันก็ตักนั้นตักนี่มาให้ผมกิน เฮียซิกการ์ก็จ้องมองมาไม่เลิก ไอ้ฝิ่นก็ทำหน้าเฉยๆเหมือนไม่รู้สถานการณ์ ผมปวดหัวเว้ย!


“ครับๆ” ปวดหัวก็จ้วงข้าวกินแม่ง เคี้ยวข้าวตุ้ยๆ ก็ต้องชะงักเพราะไอ้ฝิ่นเอื้อมมาเช็ดข้าวที่เลอะข้างแก้มให้ บรรยากาศในโต๊ะหยุดกึก


โอ๊ยยยยย~ ตายๆ มึงจะไม่รู้สึกรู้สาอะไรขนาดนั้น


หลังจากจบการกินข้าวที่น่ากระอักกระอ่วนสำหรับผม พวกเราก็ย้ายไปนั่งคุยกันที่ห้องนั่งเล่นเหมือนเดิม ก็คุยนั่นคุยนี้มีเฮียบุหรี่คอยซักถามนั่นนี่ไปเรื่อย คำถามส่วนมากมันเจาะจงให้ผมต้องเป็นคนตอบ ก็โดนซักยาวๆ ส่วนไอ้ฝิ่นก็เข้าหัวขอบ้างบางที ก้มลงไปกดโทรศัพท์บางครั้ง แต่เฮียซิกการ์นี่สิ นั่งมองผมกับเฮียบุหรี่คุยกันตลอดเลยอะ ผมแม่งหลอนเฮียมันแล้ว


“ว่าแต่เฮียจะนอนกับเฮียซิกการ์ได้หรอ?” ผมถามตามมารยาทครับ เพราะเตียงห้องเล็กมันเป็นเตียงเดี่ยวถ้าจะนอนต้องมีใครสักคนนอนพื้น ซึ่งไม่ต้องเดาก็เฮียซิกการ์นั่นแหละครับ


“แน่นอนว่าไม่” เฮียพูดเสียงเด็ดขาด


“อ้าว แล้วเฮียจะนอนไหน” งงสิครับ


            “เฮียก็นอนกับชาน้อยๆสิ คิดถึงจะตาย” เฮียว่าแล้วเข้ามาฝัดผมเล่น


            เอ่อ...เอาซะผมไปไม่เป็นเลยว่ะ


            “ไม่” ไอ้ฝิ่นพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆหุบยิ้มเลวๆที่ชอบยิ้มตลอดเวลาไว้ฉับ


            “นี่ฝิ่นเฮียนานๆมาทีนะ ฝิ่นได้นอนกับชาน้อยทุกวันเฮียอิจฉานะ” เฮียก็ยังฟัดผมเล่นไม่เลิก ส่วนเฮียซิกการ์ก็ไม่ทำอะไรนอกจากนั่งขำ แหงล่ะถ้าเฮียบุหรี่ไม่นอนห้องเล็กเฮียมันก็ไม่ต้องนอนพื้นนี่หว่า


            “หรือเฮียต้องให้ผมอันเชิญไปนอนที่อื่น?” สีหน้าไอ้ฝิ่นเริ่มกลับมาเป็นเหมือนเดิมฉีกยิ้มร้ายแบบที่ชอบทำตลอดเวลา ผมว่าแม่งคิดอะไรชั่วๆออกแน่เลยว่ะ


            “หืม? มันอยู่ที่ว่าจะอัญเชิญไปที่ไหนล่ะนะ” แถมเฮียมันก็ดูสนใจด้วยอะ


            “คอนโดAA สนใจไหมล่ะเฮีย”


            โอโห้ ไอ้ฝิ่นออร่าชั่วกระจายมาก นี่มันกล้าส่งความซวยไปให้เพื่อนแบบถึงห้องเลยหรอวะ!?


            แถมเฮียบุหรี่ก็เหยียดยิ้มอย่างถูกใจในขอเสนอแบบสุดๆ เจ้าตัวเลยยิ้มกว้างกว่าเดิม ส่วนเฮียซิกการ์ก็ผิวปากแซวเลยครับ ถ้าถามว่าคอนโดAAหมายถึงอะไร ก็ไอ้ไฮนซ์มันอยู่ที่นั่นน่ะสิ!


            “ถ้าแบบนี้ก็หน้าสนหน่อย ว่าแต่โรบอทส์น้อยของเฮียจะยอมหรอ?” ไอ้ไฮนซ์นั่นแหละครับโรบอทส์น้อยของเฮีย ถึงตัวมันจะไม่น้อยเลยก็เถอะ จะด้วยความนิ่งหรือการทำตัวไร้ชีวิตจิตใจของมันดันไปถูกจริตของเฮียเข้าอย่างจัง แต่การ์ดของไฮนซ์ก็สูงเอาเรื่องความพยายามจะเคลมของเฮียเลยไม่ได้ผลซักที


แต่ฝิ่นมันเสือกประเคนไปให้ถึงห้อง ใจคอมึงทำด้วยอะไรวะ?


            “เดี๋ยวผมจักการให้” ฉีกยิ้มแบบโคตรอารมณ์ดี


            “ลงทุนจังนะ” เฮียซิกการ์ขัดขึ้นมาดื้อๆ มองหน้าไอ้ฝิ่นด้วยยิ้มเหยียดๆ ผมนี่ชะงักเลยครับ แต่มันก็จริงว่ะแค่ให้เฮียมันนอนกับผมส่วนฝิ่นปูที่นอนในห้องเดียวกันก็ได้ไม่จำเป็นต้องส่งเฮียไปหาไอ้ไฮนซ์ก็ได้


            “ก็ที่ไม่พอนอน” ตอบยิ้มๆมองหน้าเฮียซิกการ์กลับไป แล้วทำหน้าไม่รู้สึกรู้สาอีก


แม่งงงงงงงงง!!


“เอาล่ะฝิ่นไปจักการให้เฮีย บอกทางบอทส์น้อยไปว่าเฮียจะอยู่อาทิตย์นึง” เฮียบุหรี่ขัดขึ้น แต่เดี๋ยวเฮียบอกตอนคุยกันว่าจะมาอยู่สามวันไมมันเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวเลยวะ!?


ส่วนสองพี่น้องที่ได้ยินก็หลุดขำ เหมือนไม่ได้ใส่ใจกับความเดือดร้อนของไอ้ไฮนซ์เท่าไหร่


โคตรน่าสงสาร...


ส่วนไอ้ฝิ่นก็จัดการได้ไวเกินคาดไม่รู้มันพูดยังไงไอ้ไฮนซ์ถึงได้ยอมให้เฮียบุหรี่ไปอยู่ด้วย เห็นออกไปคุยโทรศัพท์ไม่นานเองนะ ความสามารถมึงเหลือล้นจริงๆ พอได้อะไรที่ต้องการแล้วเฮียมันก็ลากกระเป๋าออกจากห้องโบกมือบ๊ายบายด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส เป็นเรื่องบังเอิญหรือเป็นเรื่องที่เฮียมันหวังอยู่แล้วก็ไม่รู้ แต่ก็ยังทิ้งท้ายไว้ว่าขากลับจะแวะมาหาอยู่


นี่กะเกาะติดไอ้ไฮนซ์ยาวเจ็ดวันเลยใช่ไหม?


“จัดการไปได้หนึ่งแล้วนี่” เฮียซิกการ์หันไปแซวน้องตัวเองยิ้มๆ


“อืม เหลืออีกหนึ่ง” ไอ้ฝิ่นก็เหยียดยิ้มกลับเหมือนกัน


ไม่รู้เป็นกรรมพันธุ์หรืออะไรทำไมชอบยิ้มอย่างนี้กันจังวะ!?


“ตัวที่เหลือนี่จัดการไม่ได้ง่ายๆหรอกนะ”


“ก็ไม่แน่” ฝิ่นเหยียดยิ้มอย่างมีเลศนัยให้เฮียมัน “แล้วเฮียไม่ไปหาเพื่อนแล้วหรอ” ไอ้ฝิ่นทักเฮียมันก็เหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้ ก็รีบร้อนออกไป มันหันมามองผมยิ้มๆแล้วพูขึ้นด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ของมัน


“เห็นไหมก็ไม่ได้จัดการยากสักนิด”


“อ่า...แล้วเฮียมันไปไหนหรอ” คือผมจะไม่อะไรเลยถ้ามันทำสีหน้าปกติแต่แววตาวาวๆแบบนั้นมันทำให้สัญชาตญาณ ของผมร้องเตือน มันเคลียคนออกจากห้องอย่างงี้ โคตรไม่ดี


“เพื่อนชวนไปแดกเหล้า”


“แล้วเฮียมันจะเข้ายังไงมีกุญแจหรอ”


“ไม่กลับ” ฝิ่นมันพูดยิ้มๆแต่กูไม่ยิ้มด้วยแล้ว! ที่มึงรีบหาทางเอาเฮียบุหรี่ออกจากห้องเพราะมีแผนใช่ไหมเนี่ย!


“หรอ เออกูง่วงแล้วไปนอนก่อนนะ” รีบหันหลังกลับ หาทางชิ่งอย่างไว


หมับ!


“เดี๋ยวสิ ไม่มีใครกวนแล้วมาสนใจเรื่องของเราดีกว่าเนอะ”


เนอะพ่อง!


“พอเลยมึง กูไม่เล่น” ผมพยายามขืนตัวจากอ้อมกอดไอ้ฝิ่น แต่มือมันก็โคตรปลาหมึกทั้งเหนียวทั้งเลื้อยจับนั่นล้วงนี่ไปหมด


“ก็ไม่ได้จะเล่น” เสียงกระซิบพร่าที่ข้างหูทำเอาผมสั่นน้อยๆ รับรู้อารมณ์ของมันได้เป็นอย่างดี


“ตะ...แต่ อุ๊บ!”


ยังไม่ทันได้ทักท้วงมันก็ดันหน้าผมมาประกบปากจูบ ลิ้นร้อนชอนไชกวดตอนอย่างดุเดือนจนได้ยินเสียงหยาบโลน น้ำใสๆไหลลงมุมปาก ผมรู้สึกหวิวๆในอก แข้งขาอ่อนแรงไปหมดจนฝิ่นต้องพยุงไว้ ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆยิ่งอยากมุดแผ่นดินหนี


โคตรหน้าอาย! จูบกับใครก็ไม่เคยที่จะแข้งขาอ่อนอย่างงี้  มันไม่คิดว่ากูเป็นไก่อ่อนหรอวะเนี่ย!


“ไปต่อในห้องดีกว่าเนอะ”


คำถามมันไม่ได้รอเอาคำตอบสักนิด พูดจบก็จัดการลากผมเข้าห้องนอนทันที มันนั่งลงบนเตียงแล้วเอาผมซ้อนตักโอบเอาไว้ทั้งตัว บั้นท้ายของผม เสียดสีกับอะไรบางอย่างที่แข็งตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว มือมันก็ทำหน้าที่ได้โคตรดี ข้างนึงล้วงเข้ากางเกง อีกข้างลวงเข้ามาในเสื้อลากผ่านขึ้นมาถึงยอดอกแล้วบดคลึงอย่างสนุกมือ


“ฝะ...อ๊า! ฝิ่น!”


“หืม?” เสียทุ้มพึมพำรับอย่างไม่ได้สนใจ ซุกหน้าลงกับลำคอ ดูดดึงจนเกิดรอยไปทั่ว


“นี่กะ..กู อ๊ะ! ท้องอยู่นะ ” ถามมันดีๆเสือกแกล้งงับติ่งหูผมเล่นแล้วดึงยอดอกแรงๆจนสะดุ้ง


“ถามหมอแล้ว ท้องมึงเกินสามเดือนแล้วทำได้”


นี่มึงไปถามหมอตอนไหน! แล้วทำไมเรื่องอย่างงี้กระตือรือร้นจังวะ!?


“แต่มันหน้าอายท้องกูก็เริ่มโตแล้วด้วย”


“ไม่เห็นเป็นไรกูจะได้เข้าไปทักทายลูกด้วยไง” มันตอบด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าแถมยังอ้อยอิ่งลากมือสัมผัสไปทั่วต้นขาด้านใน เกลี่ยนิ้วเรียวที่ปากทางเข้าเบาๆจนผมรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว


“ทักทายพ่อง!”


“ไม่ได้ทักทายพ่อจะทักทายลูก” เสียงพร่าๆของมันก็ไม่ทิ้งลายเจ้าเล่ห์ จนผมรู้สึกหมั่นไส


“อ๊ะ!”


“ของมึงก็ขนาดนี่แล้วไม่ต้องขัดขืนหลอกน่า” มันไม่ว่าเปล่าแต่เสือกตะปบหมับเข้าที่กลางกายผม


คือกูก็ผู้ชายไหม มึงมาลูบๆลำๆอารมณ์มันก็มาแล้ว กูรู้ตัวกูจุดติดง่ายอีกตั้งหาก แต่มึงก็ให้กูรักนวลสงวนตัวบ้างอะไรบ้างไม่ได้รึไงฟระ!


“มึงจะทำกูเสียคนไอ้เหี้ย” ผมพึมพำด่ามันไป


“ไม่เห็นเป็นไร เสียก็เสียกับกูนี่แหละ” น้ำเสียงพร่าที่ฟังดูโคตรเจ้าเล่ห์ แต่รู้สึกเหมือนถูกมอมเมายังไงไม่รู้คือทำให้รู้สึกระทวยจนไม่ขัดขืนเลยนี่สิ


“กูไม่ได้หน้าด้านแบบมึง อ๊า!” พอผมขอดมันก็แกล้งบีบมือแล้วชักเข้าออกแรงๆรอบนึง


ไอ้นิสัยเสีย!



“กับกูไม่ต้องอายหรอกเมีย” เสียงนุ่มทุ่มแต่สั่นพร่าแม่งโคตรทำให้รู้สึกเขินแถมเคลิ้มอีกต่างหาก มันจัชักจูงคนเก่งไปไหนวะไอ้นี่


“กูไม่ชิน” ผมตอบเสียงอ้อมแอ้ม หน้าที่แดงกำอยู่แล้วยิ่งรู้สึกเลยว่าแดงขึ้นไปอีก


“งั้นทำบ่อยๆจะได้ชิน”


“อืออออ” ผมส่งเสียงท้วงในลำคอเมื่อไอ้ฝิ่นจกจูบผมอีกรอบ


แถมรอบนี้ยังหนักหน่วงขึ้นกว่าเดิมด้วย ลิ้นร้อนๆลุกล้ำเข้ามากวาดต้อนภายในโพลงปากทำเอาสติผมมึนเบลอเผลอจูบตอบไปอย่างดุเดือดเช่นกัน และมือไอ้ฝิ่นก็ทำหน้าที่ปลุกปั่นอารมณ์ผมได้อย่างดีเยี่ยม เอาสติสตางค์ผมเตลิดไปหมด จนรู้สึกหายใจไม่ทันถึงได้ขืนตัวสะบัดหน้าหนี


“แฮ่กๆ มะ...มึง แฮ่ก เอาจริงหรอว่ะ” ผมหันหน้ามาถามย้ำมัน


“ขนาดนี้กูไม่เอามั้ง” มันไม่ว่าเปล่าจับมือผมไปวางแหมะที่กลางกายของมันที่ขยัยขยายอย่างหน้ากลัว แถมกดมือผมคลึงจนมันส่งสงเสียงฮึมฮัมพอใจในลำคออีกต่างหาก


ไอ้คนหน้าไม่อายเอ๊ย! คือผมเคยเป็นผัวคนนั้นคนนี้นะแต่ไม่รู้สึกว่าตัวเองทำตัวหื่นแบบนี้นะทำไมไอ้ฝิ่นมันน่าด้านจังวะ!


“มึงแม่ง...” คิดคำด่าไม่ออกแล้วครับด่าอะไรไป ก็ไม่สะเทือน โคตรขัดใจ


“กูลงทุนไปตั้งเยอะมึงจะไม่ให้รางวัลตอบแทนความพยายามกูหน่อยหรอ” พอพูดดีไม่ได้มันก็อ้อนเอา คือมึงมาขอรางวัลอะไรกับกูวะ มึงอยากทำเอง ไปติดสินบนอะไรไอ้ไฮนซ์ไว้ก็ไม่รู้ คงลงทุนเยอะอยู่นั่นแหละ น่าหมั่นไส้!


“กูเกี่ยวอะไรด้วยอะ อ๊า!” ดูแม่งดิ พอพูอะไรไม่เข้าหูก็ดึงนมแรงๆซาดิสชิบหาย


“เกี่ยวดิก็กูจะเอามึง นะครับ...นะ”  


แม่งน่าไม่อายจริงๆ! แต่คนที่หน้าไม่อายกว่าคงเป็นผม


“เออ!”


 
 

 

[100%]

[คุยกันๆ]

100%แล้วววววว
พรุ่งนี้อาจมาอัพสปอยให้นะคะ
แล้วจะหายไปสี่ห้าวันพอดีมีสอบค่ะ
เข้าเรื่องๆ หนูชาเซย์เยสแล้วอะกรี๊ดๆ
ขนาดนี้NCมาแน่ๆค่ะ
ฝิ่นก็ล้อมทุกทางเหมือนกัน
ต้องบอกว่าฝิ่นมันร้าย5555



อ่านแล้วก็คอมเม้นหรือฟีดแบ็คกลับมากันด้วยนะคะ


- BlckSnow -


 

Twitter >> https://twitter.com/Blacksnow_A

#คนติดชา

 

 

 
 
 
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 281 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,079 ความคิดเห็น

  1. #3859 exoxoxo1122 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 16:56
    ค่ดฮาทคอ55555555
    #3,859
    0
  2. #3829 everybny (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 00:29
    ยังไงเค้าก็ต้องได้555555เมพมากอ่ะฝิ่นนน55
    #3,829
    0
  3. #3789 AirrUtai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 10:34
    ฝิ่นรุกเก่งอ้อนเก่งอ่ะ
    #3,789
    0
  4. #3634 Thitaphorn Tiemnara (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 00:54
    อย่านะ สิฝิ่นละทวยยยยย
    #3,634
    0
  5. #3433 ADragonike (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 15:59
    นะ คำสุดท้ายนี่ตายเลย ว่าแต่ฝิ่นไปติดสินบนอะไรไว้บ้างนะ
    #3,433
    0
  6. #3381 mon9228 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 16:06
    ฝิ่นนี่ร้าย จัดการก้างออกไปหมดเลย 55555 ในที่สุดทั้งคู่ก็จัดการอะไรๆให้มันถูกต้องสำหรับผู้หญิงเค้าซะทีนะ เจ็บตอนนี้ ดีกว่าปล่อยไปเรื่อยๆอ่ะนะ
    #3,381
    0
  7. #3291 Mistyblack (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 07:30
    จัดการยากมากกกก เฮียการ์
    #3,291
    0
  8. #3003 แคนต้าลูปปปป ^^ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 19:24
    ฟินโว๊ยยยยยยยยย
    #3,003
    0
  9. #1906 Kim-kibom (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 21:54
    นี่คือการวางแผนที่ประสบความสำเร็จที่สุด
    #1,906
    0
  10. #1885 แบคแมน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 23:14
    ถามหมอแล้ว ศึกษามาอย่างดีอ่ะ แถมลงทุนสูงด้วย ให้ๆเขาไปเถ๊อะ55555
    #1,885
    0
  11. #1832 Onigu_ahgase (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 07:22
    โอ้ยยย แกกกชั้นจะบ้าตายยย เลือดจิพุ่งอ่าาา ฝิ่นลงทุนไปเท่าไหร่ล่ะนั่นเยอะแค่ไหนเชียวววว ฟินเลย
    #1,832
    0
  12. #1805 cherryme (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 21:47
    กรี้ดดดดดดดดดดดดด โอย ระทวยยยละลายยยยย
    #1,805
    0
  13. #1763 fine feel (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 10:15
    ทำไมร้ายแบบนี้ล่ะคะฝิ่นนนนน ชาเอ้ยยยยย ให้พ่อลูกเขาทักทายเซย์ฮัลโหลลลล กันหน่อยโน๊ะ
    #1,763
    0
  14. #1693 choopp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 01:00
    เฮียฝิ่นมันร้ายจริงๆค่ะคุณกิตติ มีการเอาเพื่อนเซ่นพี่เลยนะสงสารไฮน์ 55555555
    #1,693
    0
  15. #1647 luiseluise (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 07:11
    ฝิ่นมันร้าย หมาป่าหุ้มหนังแกะชัดๆ
    #1,647
    0
  16. #1410 Machi-Kream (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 03:52
    >< ชอบชื่อสามพี่น้องจัง
    #1,410
    0
  17. #1326 Feremaka (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 12:17
    เมาชื่อสามพี่น้องนี้มากค่ะ555
    #1,326
    0
  18. #1239 maimes' ❀ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 00:52
    ฝิ่นมันร้ายมากค่ะหัวหน้ามันวางแผนทุกอย่างเพื่อกินน้องชาไว้หมดแล้วทุกทางตามไม่ทันจริงๆ
    เคลียร์ตัวเองกันเรียบร้อยต่อจากนี้ก็เป็นเรื่องของเราละฝิ่นกับชาต้องตกลงปลงใจกันสักทีนะ
    แต่หลังจากตอนหน้านี่ว่าคงจะรู้เรื่องละความาสัมพันธ์ที่ชัดเจนต้องมาละ
    #1,239
    0
  19. #1169 สาววายไร้ผัวนะเออ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 14:31
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #1,169
    0
  20. #1041 Megasweetty (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 18:59
    บ้านฝิ่นนี่ทำธุรกิจโรงแรมแน่หรอ นึกว่าค่ายา ดูชื่อลูกแต่ละคน
    #1,041
    0
  21. #706 jjjj. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 06:45
    ชื่อบ้านฝิ่นแต่ละคน????
    #706
    0
  22. #648 baekbow (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 19:53
    ไม่ค่อยเลยนะฝิ่น มีความหื่นมาก
    #648
    0
  23. #571 -Shawty- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 23:48
    เคลียร์คนออกไปรวดเร็วดั่งสายฟ้า นี่ไม่ได้วางแผนมาก่อนใช่มั้ย พูดมาค่ะฝิ่นนน
    #571
    0
  24. #480 ♔S⊙ul◈◆ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 20:20
    อือหือ ฝิ่น หืนแรง 555
    #480
    0
  25. #445 เสียงจากสายลม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 00:00
    คู่แต่ละคน อยากอ่านมากกกก
    #445
    0