[Yaoi] Feel Addict|รู้สึกติด [Mpreg]

ตอนที่ 25 : Chapter 24 : วันเกิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,153
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 176 ครั้ง
    26 ม.ค. 62


|Chapter 24 : วันเกิด|
 
...





ChamCha Part


            วันนี้วันเกิดมอร์ฟีนครับ พวกเพื่อนๆก็มากันครบแล้วแถมยังมีหลานไอ้กัลป์มาอีกคนอายุประมาณ 9 ขวบกำลังน่ารักเลยครับ ดูก็รู้ว่าโตไปต้องหล่อมากแน่ๆ ชื่อน้องไคลแมกซ์ ตอนนี้ผมก็พาเด็กๆมาถ่ายรูปในสวนของรีสอร์ท ดอกไม้สีสดๆมอร์ฟีนก็เดินตะแตะไปดูน่ารักสุดๆลูกชายผม


“เอ้า มอร์ฟีนไคลแมกซ์ครับหันมาหน่อยเร็ว ยิ้มมมม~”


“ยิ้มมมม” มอร์ฟีนพูดอย่างร่าเริง ทั้งคู่ก็หันมายิ้มใส่กล้องผมก็ถ่ายรัวๆเลยครับ


“อ้าว น้องชา” เสียงนุ่มๆทักขึ้นทำให้ผมหันไปมอง


“พี่รัญญ์ อรุณสวัสดิ์ครับ” ผมทักแล้วผงกหัวให้นิดๆ พี่เขาก็ยิ้มตอบ ผมว่าพี่เขาก็ไม่ได้ออกอาการจะชอบอะไรผมนะถึงจะแซวบ้างอะไรบ้างแต่ก็ดูไม่ได้จริงจัง แต่ไอ้ฝิ่นก็ตั้งป้อมกับพี่เขาใหญ่เลยครับ บอกว่าวันที่เมินมันผมนั่งคุยอี้อ้อกับพี่เขา จริงๆคุยเรื่องหนังซะเยอะแล้วบังเอิญผมกับพี่เขามันพวกปากหวานไงแซวกันไปแซวกันมา ตามสันดานเดิม แต่เท่าที่เซ้นส์ของผมมันบอกนะ


พี่เขาไม่ได้ชอบผมแน่นอน...


“ออกมาแต่เช้าเลยนะครับ”  


“ครับพาเด็กๆมาเดินเล่น” ผมยิ้มตอบแล้วคุยเล่นกับพี่เขาไปด้วย หันไปถ่ายรูปเด็กๆเป็นพักๆด้วย อยู่ดีๆพี่รัญญ์ก็ทำหน้าแปลกๆ ผมเลยเลิกคิ้วถาม“เป็นอะไรรึเปล่าครับ?”


“อะอ้อ เปล่าครับๆ” พี่เขายิ้มกลบเกลื้อน แล้วก็คุยกันต่อ แต่ก็เหลือบมองไปข้างหลังผมบ่อยๆ ผมเลยอาศัยบางจังหวะแอบหันไปมองเนียนๆบ้าง แล้วก็เจอ...


ผู้ชายครับ อื้ม หล่อสัสๆด้วย ผู้ชายร่างสูงใหญ่ใส่สูทสีเทาเข้มอายุน่าจะสักสามสิบหรืออาจมากกว่านั้น คือหน้าดูไม่แก่แต่ท่าทางภูมิฐานมันก็ทำให้ผมเดาว่าอายุอาจจะซักสามสิบกว่าๆ เห็นพี่เขาไม่พูดอะไร แถมคนนั้นก็แค่มองแต่ไม่เดินเขามา ผมก็เลยทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไปด้วย ประจวบกับแดดเริ่มแรงก็ขอตัวกลับ หนีจากบรรยากาศแปลกๆออกมา


ผมน่ะชอบเสือกเฉพาะเรื่องเพื่อนตัวเองเท่านั้นครับ!


เข้ามาในห้องนั่งเล่นเจอพวกเพื่อนๆตั้งวงกินเบียร์ตั้งแต่หัววันก็ส่ายหน้า จูงเด็กๆเดินไปนั่งโซฟาตัวยาวข้างไอ้ฝิ่นมันก็อุ้มมอร์ฟีนไปฟัดก่อนปล่อยไปเล่นต่อ  


“”พิคายแมะ พิคายแมะ” มอร์ฟีนเดินไปกระตุกเสื้อไคลแมกซ์


“ครับ?” คนเป็นพี่ก็ยิ้มให้ มีไคลแมกซ์มาด้วยก็ดีนะครับมอร์ฟีนจะได้มีเพื่อนเล่น นี่เจอกันเมื่อวานก็ติดแจเลย แต่ไคลแมกซ์ก็ดูจะชอบนะชอบรวบน้องเข้าไปกอดไม่ได้รำคาญอะไรทั้งที่โตกว่าหลายปีแท้ๆ


“เล่นกานน นะ!” มอร์ฟีนยิ้มอ้อน เอาแก้มยุ้ยๆแนบแขน โอ๊ยยยยย ทำไมลูกผมน่ารักอย่างนี้นะ มอร์ฟีนมาอ้อนมาม๊าแทนได้ไหมเนี่ยยยย ชักหวงแล้วซิ


“ได้ครับ”


หลังจากนั้นเขาก็ไปขนของเล่นมาเล่นกัน ผมเลยปูผ้าให้เขานั่งไกลๆโซฟา ผมก็นั่งมองเด็กๆเล่นกันเพลินๆน่ารักดีจนกระทั้งอยู่ๆไคลแมกซ์ก็พูดขึ้นมา


“วันนี้วันเกิดมอร์ฟีนใช่ไหม?” ทั้งที่เป็นประโยคธรรมดาแต่ทำไมผมรู้สึกแปลกๆหว่า


“ช่ายยยย” มอร์ฟีนก็ตอบรับพยักหน้าหงึกหงัก


"มอร์ฟีนอยากได้ของขวัญไหมครับ?" ไคลแมกซ์ถ้าพร้อมรอยยิ้มแต่กลับรู้สึกเจ้าเล่ห์ยังไงชอบกล


"อยากกกก" มอร์ฟีนพอพูดเรื่องของขวัญก็ตาโตอยากได้ไปกับเขาแล้วครับ


"งั้นต้องเป็นเด็กดีรู้ไหม" ไคลแมกซ์ยกมือลูบหัวลูกผมไปมา มองด้วยสายตาอบอุ่นที่ผมชักไม่แน่ใจว่ามันอบอุ่นจริงรึเปล่า


"อื้ม!!" มอร์ฟีนของผมก็รับปากเขาอย่างเดียวครับไม่มีปฎิเสธ


"แล้วอยากได้อะไรเอย" มือเด็ก 9 ขวบที่ลูบผมมอร์ฟีนมันก็เปลี่ยนเป็นเกี่ยวผมลูกผมอย่าชอบใจดูมีความสุขจนคิ้วผมชักจะกระตุกนิดๆ


"หนมมม!" เทวดาตัวน้อยๆของผมก็ตอบอย่างร่าเริงชอบนักล่ะมีคนมาตามใจนี่


"ได้ๆ แต่ต้องมีของตอบแทนนะ" ไคลแมกซ์บางๆที่ไม่เหมือนยิ้มของเด็ก 9 ขวบสักนิดแถมมือเล็กๆนั่นยังเลื่อนมาลูบแก้มลูกชายผมไปมาด้วย เด็กสมัยนี้ทำไม่แก่แดดจังวะ!


ผมเพิ่มเลี้ยงลูกมาได้ 2 ปีเองนะ มันจะมาพรากลูกจากอกผมไปได้ยังไง!


"คือราย" มอร์ฟีนยู่หน้าถาม


"ได้ขนมก็ต้องเอาอะไรมาแลกไงตกลงไหม?"


"อื้อ!" ไปตอบรับแข็งขันอย่างนั้นได้ยังไงลูก พอได้ยินคำตอบไคลแมกซ์ก็ยิ้มกว้างถึงจะแวบเดียวแต่นั้นมันยิ้มปีศาจชัดๆ! เหมือนได้ยินไอ้ฝิ่นพูดว่าอะไรสักอย่างแต่ผมไม่ได้สนใจจนรู้สึกว่าคนข้างตัวชะโงกมามองว่าผมกำลังดูอะไรอยู่ พอดีกลับที่ไคลแมกซ์ยิ้มแล้วพูดอีกรอบ


"งั้นหอมตรงนี้สิ" มือเล็กๆชี้ที่แก้มตัวเองพร้อมเอียงมาหามอร์ฟีน ซึ่งลูกชายผมก็หอมฟอดเข้าให้ ทั้งผมทั้งไอ้ฝิ่นมองกันตาโต เท่านั้นไม่พอลูกผมหอมเสร็จไอ้เด็กนั่นยังรวบมอร์ฟีนมากอดแล้วฟัดหอมอีกหลายฟอด ลูกผมก็คิดว่าพี่เล่นด้วยหัวเราะเอิกอ้ากชอบใจใหญ่


"ไอ้กัลป์มึงเอาหลานมึงไปเก็บเดี๋ยวนี้!!" ไอ้ฝิ่นหันมาโวยวายกับไอ้กัลป์ แต่วิญญาณผมแทบหลุดลอยไปแล้ว แก้มลูกชายผมโดนเด็กเจ้าเล่ห์ชิงไปซะแล้วววว


"เด็กๆเล่นกันหน่า" กัลป์ตอบอย่างไม่สนใจแล้วยกเบียร์ขึ้นจิบ


"ไม่เล่นแล้วหลานมึงมันเต๊าะลูกกู!!" ฝิ่นก็ยังโวยวายต่อไป ผมหันไปมองลูกก็เห็นไคลแมกซ์กอดไว้บนตักอย่างหวงแหน


“เฮ้อ~” ผมก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างปลงๆ



ตอนเย็นมอร์ฟีนก็ดูตื่นเต้นกับไฟระยิบระยับที่เฮียบุหรี่สั่งติดให้เป็นพิเศษที่ศาลาริมหาด ฉีกยิ้มกว้างวิ่งไปวิ่งมาจนผมต้องเอ็ดเอาบ่อยๆเพราะกลัวจะล้ม แถมมีไคลแมกซ์วิ่งตามอีกต่างหากน่าปวดหัวพอๆกันเลย ผมเดินไปหยิบจากกุ้งเผาตัวโตที่เมียร์กับธันยืนย่างอยู่แล้วตะโกนเรียกเด็กๆ


“มอร์ฟีนลูกมากินข้าวเร็ว” มอร์ฟีนหันมามองผมแล้วยู่หน้าแบบขัดใจเหมือนจะบอกว่าอยากเล่นต่อแต่พอผมเริ่มมองดุๆเจ้าตัวเล็กก็พองแก้มแต่ก็ยอมเดินมาที่ศาลา ผมก็ป้อนข้าวลูกที่ละคำ กินไปได้สองสามคำก็เริ่มไม่เคี้ยวแล้ว“มอร์ฟีน อย่าอมข้าวสิครับ” ทำแก้มป้องทำไมเนี่ย ผมก็ก้มลงไปฟัดแก้มกลมๆนั่นให้หนำใจ เป็นวิธีประท้วงของเขานั่นแหละครับเวลาบังคับให้กินข้าว


“จา เย้น” เสียงประท้วงเล็กๆก็ทำให้ผมยิ้มขำ


“กินข้างเสร็จเดี๋ยวม๊าให้เล่นนะครับ มอร์ฟีนคนเก่งกินข้าวก่อนน้า”


“งื้ออออ” ยู่หน้าขัดใจแต่ก็ยอมเคี้ยวข้าวต่อ สักพักผมก็ยิ่นชามให้กินเองต่อ มองถัดไปก็เห็นไคลแมกซ์ตั้งหน้าตั้งตากินข้าวตัวเองก็โล่งใจ อย่างว่าจะป.4แล้วนี่หว่า


“กินด้วย” เสียงทุ้มที่ข้างหูพร้อมมือซนๆที่เอื้อมมาโอบรอบท้องกลมๆของผมอย่างถือสิทธิ์ก็เป็นใครไม่ได้หรอกครับนอกจากไอ้ฝิ่น ผมส่ายหัวให้มันนิดๆแล้วเอื้อมไปหยิบกุ้งที่ผมแกะไว้แล้วป้อนให้มัน มันก็อ้ารับอย่างอารมณ์ดี บางทีมันก็ดูเป็นผู้ใหญ่นะแต่บทจะอ้อนก็รู้สึกว่า ลูกคนโตผมนี่เป็นไอ้ฝิ่นรึเปล่าวะ?


“อ้อนเข้าไป” ไอ้กัลป์แซวยิ้มๆแต่คิดว่าไอ้หน้าด้านอย่างไอ้ฝิ่นจะสะเทือนหรอครับ


“ก็ชาเมียฝิ่นนี่ครับ ไม่งั้นจะให้อ้อนใครล่ะเนอะ” แล้วมันก็หันมาเนอะกับผมเรียงโอ้กอ้ากจากเพื่อนๆได้เป็นอย่างดี ตั้งแต่คุยกันเรื่องไม่พูดคำหยาบต่อหน้ามอร์ฟีน ไอ้ฝิ่นแม่งก็เกรียนแทนด้วยชื่อหมด มุ้งมิ้งไปอีก มันบอกสบายใจกว่าแทนด้วยเราๆนายๆ ฮ่าฮ่าฮ่า


“ครับคุณอยากอ้อนก็อ้อนไปครับผมไม่ยุ่งด้วยแล้ว” ไอ้กัลป์ก็สวมวิญญาณพี่ว๊ากสรรพนามคุณผมมาเต็มครับ ฮาสัสจริงๆ


“หึ” ไอ้แกมม่านั่งแดกเหล้าไม่พูดไม่จา หัวเราะในลำคออย่างเดียว เชื่อเถอะว่าเชี่ยนี่มันอายครับ ทั้งชีวิตแม่งใช้แต่กูมึงกับเพื่อน


“เล่นใหญ่กันจริงๆ” ส่วนไอ้เซนมันเล่นละเว้นสรรพนามกันเลยทีเดียว

คิดๆดูก็ฮาดีนะครับ แค่ไม่พูดคำหยาบทำไมมันถึงได้ดูลำบากกันขนาดนี้วะ ทั้งๆที่ก็ไม่ได้สำคัญอะไรกับชีวิตนะแต่เสือกเป็นอรรถรสในการคุยกันจริงๆว่ะ


“มอร์ฟีนมาหาลุงมา” ไอ้รัฐที่เห็นหลานกินข้าวเสร็จแล้วก็กวักมือเรียกมอร์ฟีนก็เดินเตาะแตะไปหาไปถึงก็เกาะเข่าลุงไว้ โอ๊ยยยย น่ารักจริงๆลูกชายผม! “ลุงมีของขวัญมาให้ด้วยนะ”


“คือไย” ตางี้เป็นประกายเลยครับ ดูท่าจะชอบให้คนเอาของมาให้จริงๆ


“ต้องแกะดูเอง” ไอ้รัฐก็หันไปหยิบกล่องของขวัญสีฟ้าสูงท่วมหัวลูกชายผมเลยครับ เดาว่าเป็นตุ๊กตาตัวใหญ่ๆครับ


“อื้อออ ขอบคุณคับบบ” เจ้าตัวก็ละเลงกล่องเลยครับแกะอย่างสุขใจมาก ก็เป็นตุ๊กตาหมีสีครีมตัวเท่าบ้านอย่างที่คิดเลยครับมอร์ฟีนนี่กระโดดนอนทับเลย เจ้าไคลแมกซ์ก็ไปยืมยิ้มมองอยู่ข้างๆ


“ลูกกูเป็นผู้ชาย สัส” เสียงไอ้ฝิ่นกระซิบกระซาบด่าไอ้รัฐครับ แหม่พูดไม่ดูตัวเองของห่าอะไรถ้าลูกอยากได้จะสีชมพูหรือดูเด็กผู้หญิงแค่ไหนแม่งก็ยังซื้อให้


“ไม่เหมือนเท่าไหร่ก็หยวนๆกันไป”


“ไอ้เหี้ย!” ผมหันไปด่าเองเลยครับ มันก็ยิ้มกวนสันตีนไม่ได้ใส่ใจ แต่แบบมาว่าลูกชายผมว่าไม่เหมือนผู้ชายได้ไงวะมอร์ฟีนแค่2ขวบเองนะเว้ย!


“งั้นทำอีกสักสองคนกันพลาดมะ เผื่อในท้องเป็นผู้หญิง” ไอ้ฝิ่นกระซิบข้างหูผมแล้วขบลงเบาๆอย่างหยอกล้อเล่นเอาขนลุกขู่


“สัส...” เสียงกูทำไมมันเบาขนาดนี้!


“สวีทสะ เอ่อ...สวีทจริงๆนะพวก...” ไอ้รัฐที่จะเปิดปากเห่าชะงักแทบไม่ทันเพราะมอร์ฟีนละจากคุณหมีตัวโตขึ้นมาจ้องมันตาแป๋วผมถึงได้หลุดขำนิดๆ ใช้คำหยาบจนติดปากจะให้พูดดีๆแม่งยากจริง แถมโคตรตลกยิ่งหน้ามันพยายามคิดหาประโยคที่เหมาะๆยิ่งฮา


“เออพอดีมีเมียไง” ไอ้ฝิ่นยกไหล่ยิ้มกวนตีน เรียกเสียงโห่แซวตามมาเป็นพรวน


“เออกะกุ เอ่อ โสดไง แม่ง” แล้วมันก็หันไปสบถอีกหลายคำเบาๆ พวกเพื่อนนี่ฮาแตก คือหน้าชั่วๆเลวๆจะให้ใช้สรรพนามเราๆนายๆแม่งก็ไม่เหมาะว่ะ ทางที่ดีผมควรพาเด็กๆไปเล่นนอกศาลารึเปล่าวะ?


“เมียคือไยอะ” เสียงเล็กๆเบาๆหันไปถามคนข้างตัวก็เจ้าไคลแมกซ์นั่นแหละครับ ไม่รู้ทำไมเด็ก9ขวบแม่งยิ้มได้กรุ้มกริ่มอย่างนี้วะ!? แล้วมอร์ฟีนถามเสียงเบาคิดว่ามาม๊าจะไม่ได้ยินหรอครับ !?


“ก็คล้ายๆแฟนไง” ไคลแมกซ์ก็ตอบไปยิ้มไป


“งื้อออ แย้วแฟนคือรายอะ” มอร์ฟีนทำหน้ายุ่งเอามือจับคางเอียงคอท่าทางสงสัย


“ก็คนที่ตกลงคบกัน อยู่ด้วยกัน แบบคุณพ่อคุณแม่”


“ม่ายเข้าจาย” เจ้าตัวเล็กส่ายหัวไปมา โธ่ที่ถามไปก็ทวนเสียงแค่นั้นแหละครับเข้าใจจริงๆซะที่ไหนล่ะ เขาชอบถามแบบนั่นคืออะไรนี่คืออะไรแต่ที่จำได้ก็มีแค่นิดหน่อย ต้องเจอบ่อยๆอย่างหมาแมวอะไรงี้ เล่นอธิบายจริงจังแบบนี้จะไปเข้าใจได้ยังไง


“ก็เหมือนมอร์ฟีนกับพี่ไง”


เฮ้ย! เดี๊ยวนะ!! นี่เด็กห่าอะไรวะเนี่ยยยยย!!!


“??” มอร์ฟีนเอียงคอไปมาสีหน้าบ่งบอกเลยว่าไม่เข้าใจ ผมก็โล่งใจ เด็กขนาดนี้จะคุยเป็นเรื่องเป็นราวมากได้ไง แต่โล่งใจได้2วิไอ้เด็กเกรียนนี่ก็ยิ้มแล้วดึงน้องเข้าไปกอดหอมฟอดใหญ่เหมือนเอ็นดูนักหนา


โอ๊ยยยย! ผมอยากจะเป็นลม !!!


หันไปมองรอบข้างมันกำลังคุยกันเองเลยไม่ได้สนใจเจ้าตัวเล็กสองหน่อนี้ก็ค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อย


“ไคลแมกซ์ทำไมพูดอย่างงั้นล่ะครับ” ผมก้มหน้าถามไคลแมกซ์ด้วยเสียงที่พยายามนุ่มนวลที่สุดแล้วเด็ก 9 ขวบนะครับจะให้ผมกระชากคอเสื้อถามก็กะไรอยู่


“ก็คุณแม่บอกว่าคนที่เป็นแฟนกันคือคนที่ชอบกัน แล้วผมก็ชอบน้องนี่ครับ” เด็กมันตอบหน้าซื่อแต่ผมไม่อยากจะเชื่อเท่าไหร่ ดูมันยิ้มสิ ชั่วร้ายอะไรเบอร์นั้น!!


“แต่น้องยังเด็กอยู่เลยนะครับ”


“คุณพ่อเคยบอกว่าชอบใครให้รีบบอกเพราะเดี๋ยวจะโดนคาบไปกินครับ”


เฮียกัปป์เขาสอนอะไรให้ลูกวะเนี่ยยยยยย!!! ที่ลูกมันเป็นแบบนี้เพราะพ่อนี้เอง! เฮียกัปปเป็นพี่แท้ๆของไอ้กัลป์เลยครับ มันเป็นลูกหลงอายุห่างจากพี่เป็นสิบปี แถมนิสัยคนละสไตล์เลย ไอ้กัลป์ชอบทำตัวให้คนคิดว่ามันเป็นคนดี ส่วนเฮียกัปป์จะเป็นคนที่ให้ความรู้สึกว่าเพิ่งพาได้จนน่าหลงเลยครับ  มีความขี้แกล้งนิดๆหน่อยๆ ยิ้มทีนี่แอบหวั่นไหวเลยครับ แทบอยากจะเสนอตัวเป็นเมียพี่เขา ตอนนั้นยังเด็กด้วยมั้งเหมือนปลื้มรุ่นพี่ เรื่องนี้ไม่เคยบอกใครนะ แต่ไม่ได้เจอมานานแล้ว มาเห็นตอนมาส่งเจ้าไคลแมกซ์รู้สึกยิ่งละลาย ทำไมผู้ชายสามสิบกว่าๆมันดีอย่างนี้!


เอาล่ะ นอกเรื่องไปไกล กลับมาสอนลูกเขาต่อ


“ถึงอย่างนั้นก็เด็กเกินไปครับนะครับ แล้วอีกอย่างน้องก็เป็นผู้ชายด้วย”


“อาฝิ่นกับอาชาก็เป็นผู้ชายเหมือนกันนี่ครับ” ไคลแมกซ์ตอบตาใส


โดนเด็กย้อนแล้วไงกู!!


“แล้วไคลแมกซ์รู้ไหมครับว่าคนเป็นแฟนกันต้องเต็มใจทั้งสองฝ่าย” ผมสูดหายใจเข้าลึกๆพยายามอธิบายอย่างใจเย็น พร้อมยิ้มหวายไปด้วย เจ้าเด็กตรงหน้าก็พยักหน้าหงึกหงัก


“ครับ”


“ตอนนี้มอร์ฟีนยังเด็กยังคุยไม่เข้าใจเพราะงั้นต้องรอให้น้องเขาโตพอที่จะตอบตกลงด้วยตัวเองก่อน เข้าใจที่อาพูดนะครับ” ยิ้มน้อยๆมองไคลแมกซ์ที่มีสีหน้าครุ่นคิดตรงหน้าก่อนจะตอบ


“ครับ...มอร์ฟีนนี่น่ารักเหมือนอาชาจริงๆด้วย”


ไอ้เด็กนี้! แม่งได้ฟังที่กูพูดบ้างรึเปล่าวะ!?


“ม๊า...งื้อออ” เสียงเล็กๆเรียกสติผมก่อนที่จะวางแผนจักการเจ้าเด็กแก่แดด


“ครับ? เป็นอะไรครับมอร์ฟีน” หันไปแล้วแล้วลูบหัวนิดๆ มอร์ฟีนก็เดินมาเกาะขาผมแล้วชี้ไปที่ไอ้เซนที่กวักมือเรียกอยู่ อ๋อจะให้ของขวัญต่อ


“ชาเอาหลานมานี้ มอร์ฟีนลุงมีของขวัญมาให้” ไอ้เซนครับ ยิ้มล่อเด็กกระตือรือร้นที่จะอวดของขวัญตัวเองสัสๆ มันโบกกล่องของขวัญเล็กๆไปมา มอร์ฟีนก็เข้าไปหา


“ขอบคุงคับ” มอร์ฟีนยกมือไหว้อย่างน่ารัก เขาถือว่าเป็นเด็กที่มีพัฒนาการดีมากเลยนะครับ อาจเพราะพวกผมไม่ได้ทำงานเลยมีเวลาให้เขาเต็มที่ด้วยล่ะมั้ง คิดแล้วก็แอบใจหาย


ถ้าผมไปทำงานมอร์ฟีนตัวน้อยจะอยู่กับใครล่ะเนี่ยยย


เพราะงั้นผมจะไม่ทำงานครับ เป็นพ่อบ้านดีกว่า !!


รู้สึกจะมโนมากไปกลับมาที่สถานการณ์ปัจจุบันดีกว่า ไอ้เซนครับเปิดกล่องของขวัญตัวเองออกมีกล่องสีส้มแสดๆที่ดูคุ้นๆตา เฮ้ย! อย่าบอกนะว่า ทอง!? มันเปิดอย่างช้าๆออกมา ในกล่องมีทองจริงๆด้วยครับ! มันหยิบออกมา เป็นกำไรข้อเท้ามีกระดิ่งเล็กๆห้อยไว้ด้วย น่ารักมากๆเลยครับ จริงๆปู่ย่าตายายของมอร์ฟีนก็รับขวัญหลาน 2 ขวบด้วยทองเหมือนกัน แต่เหมือนให้เก็บมากกว่าจะให้มาใส่จริงครับ แต่ละท่านให้มาเส้นใหญ่มากๆ ของไอ้เซนเป็นเส้นบางๆดูน่ารักเหมาะเอาไปใช้จริงๆมากกว่า


“รับขวัญหลาน” มันพูดแล้วยักไหล่ด้วยท่าทางที่แม่งคงคิดว่าตัวเองหล่อสุด แค่ก็นะมันเพราะมันหล่อจริงๆนี่แหละถึงได้น่าหมั่นไส้!


“รวยจริง เสี่ยเซนๆ แหม่ซื้อทองอย่างนี้เพราะเลี้ยงเด็กจนถนัดรึเปล่าครับ” ไอ้รัฐเห่าก่อนเป็นคนแรกที่เหลือเลยส่งเสียงแซวอย่างไม่ยอมแพ้ นัยยะของคำว่า “เด็ก” ที่ว่าคนเป็นใครไปไม่ได้นอกจากน้องเบต้านี่แหละครับ ถ้าไม่ใช่ว่าน้องมีเรียนมันก็คงหิ้วมาด้วยแน่ๆ


“ระดับเสี่ยเซนไม่เปย์เงินแล้วคร๊าบบบบ เปย์ทองกันเลยที ฮึก เดียวววววว”  ไอ้เปาที่วันนี้ฉายเดี่ยวเพราะเฮียตะวันติดงานเลยปลีกตัวมาด้วยไม่ได้ก็ดูจะคึกคักปากหมาเป็นพิเศษ เมาจนสะอึกแล้วครับ ไม่มีพ่อแล้วร่าเริงสัสๆ แดกเหล้าไปเกือบกลมได้แล้วมั้งนั่น หน้านี่แดงหมดแล้วถ้าเฮียตะวันมาเห็นสภาพนี้บอกเลยว่างานเข้าแน่ๆ


“ก็รวย” ไอ้เซนยักไหล่ไม่สนใจเพื่อนก็ตะโกนแซวตะโกนด่ากันเลยครับ


“มามอร์ฟีนนนนน น้าให้ของขวัญญญญ ฮึก!” ไอ้เปาดันกล่องของขวัญกล่องใหญ่ไปข้างหน้ามอร์ฟีนก็เดินเตาะแตะไปรับอย่างร่าเริง วันนี้นี่เป็นวันของเขาจริงๆดูชอบใจมากๆ


“ขอบคุนคับ” พอรับมาเรียบร้อยแกะห่อออกมาก็เจอ จักรยานสามล้อทำจากไม้สีสันสดใสมอร์ฟีนนี้มองตาวาวเลยครับท่าทางจะชอบสี


“ต้องป่านนนนรู้หม้ายย~” ไอ้เปาลูบหัวลูกผมไปมา


“อือ” มอร์ฟีนจะตอบอื้อในสองกรณีครับ หนึ่งคือตกลง อีกหนึ่งคือมีคนพูดด้วยแล้วไม่รู้ว่าหยามถึงอะไรก็จะตอบอื้อไว้ก่อน น่าร๊ากกกก ลูกผมครับลูกผม


“ฟีน” เสียงทุ้มๆห้วนๆของไอ้แกมม่าเรียกให้ลูกผมหันไปมอง พอแกมม่ายกของกล่องขวัญขึ้นมาให้ดูมอร์ฟีนก็รู้งานเดินเตาะแตะไปหาทันที


“ขอบคุนคับ” ยกมือไหว้แล้วยิ้มหวาน แบบนี้ไงพวกมันถึงได้หลง สรรหาของดีๆมาให้ตลอด มอร์ฟีนได้ของมาก็แกะทันทีครับเจ้าตัวดูตื่นเต้นตอนแกะของขวัญทุกกล่อง แกะออกมาก็เจอชุดบล็อกไม้สร้างเมืองชุดใหญ่เลยครับ มอร์ฟีนดูจะชอบมาก แต่ผมคิดภาพหน้าเลวๆอย่างไอ้แกมไปเดินซื้อของในโซนของเล่นเด็กไม่ออกจริงๆวะ อยากเห็นจริงๆ ผมยิ้มอย่างสบายใจจนได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นมา


“มอร์ฟีนพี่ก็มีของขวัญจะให้นะที่พูดไว้ไง” ไคลแมกซ์พูดแล้วยิ้มจนตาหยีไม่น่าไว้ใจสุดๆ


เอาแล้วไง เจ้าเด็กแก่แดดมันจะเล่นอะไร!?


“หนาย?” เจ้าตัวเล็กเอียงคอมองไคลแมกซ์ตาแป๋ว เด็กแก่แดดยิ่งยิ้มกว้างเอานิ้วเคาะแก้มตัวเองเป็นสัญญาณ มอร์ฟีนที่ชินกับการถูกขอให้หอมแก้มก็หอมไปฟอดใหญ่


“เฮ้ย!” “เหี้ย!” “หลานกู!” “ไอ้กัลป์หลานมึง!” “เชี่ยยยยย!”


เสียงโวยวายจากรอบๆโวยวายกันใหญ่ ก็เจ้าไคลแมกซ์เล่นให้ลูกผมหอมซะกลางวงบรรดาลุงๆหวงหลานจะอยู่เฉยได้ไงเหลือบไปมองไอ้ฝิ่นที่หน้าตึงขึ้นมาก็รู้สึกอดขำไม่ได้ ตอนแรกก็หวงมอร์ฟีนนะพอตอนนี้เริ่มขำซะแล้ว มอร์ฟีนยังมองตาแป๋วหาของขวัญอยู่ เด็กแก่แดดก็ยิ้มแล้วขยับออกข้างๆ


เชรดดดดดดด~!


มีโต๊ะเล็กๆตั้งไว้อยู่ข้างบนมีเค้กที่ทำเป็นหมีกอดหัวใจน่ารักๆตรงฐานปักเทียนไว้3เล่ม ไคลแมกซ์ค่อยๆหันไปหยิบเค้กแล้วหันกลับมาฉีกยิ้มให้ลูกชายผม  แต่เดี๋ยวนะไอ้หน้าที่ถือเค้กเค้กนี่มันคุ้นๆนะ แต่ก่อนจะคิดอะไรมากกว่านั้น


Happy Birth…day to you. Happy Birth…day to you. Happy Birth…day Happy Birth…day Happy Birth…day to you…”  


โอเค...โดนเด็กมันแย่งซีนไปหมดแล้วครับ ไคลแมกซ์มันร้องเองเล่นเองหมดเลยครับเพราะที่เหลือใบ้แดกกันเรียบร้อย เค้กสามชั้นที่ผมเตรียมไว้ให้ลูกยังไม่ทันได้เป่าเลยนะ!!


แปะๆๆๆ


มอร์ฟีนเห็นเค้กก็ร่าเริงใหญ่ครับ ตบมือชอบใจใหญ่ เจ้าไคลแมกซ์ก็ยื่นเค้กไปตรงหน้า


“เป่าเลยครับ” ไคลแมกซ์พูดยิ้มๆ ไอ้เด็กวายร้าย!


“อื้มมม~เป่าๆ  ฟู่ววววววว....” แน่นอนว่ามอร์ฟีนก็ไม่รับรู้สถานการณ์มาคุ พอเป่าเสร็จไอ้ฝิ่นยิ่งสีหน้าทะมึนเข้าไปใหญ่ เจ้าจริงๆเด็กอย่างไคลแมกซ์ไม่น่าจะเตรียมเค้กได้ทันผมเหลือบตาไปมองไอ้กัลป์ที่ยิ้มแย้มอยู่คนเดียวด้วยสายตาสำรวจแกมจับผิด


ต้นเหตุน่ะ มันแน่นอน!!!


“ฝีมือมึง?” ฝิ่นหันไปถามไอ้กัลป์ที่ยิ่มหน้าระรื่นอยู่ มันก็แค่เลิกคิ้วเล็กน้อย


“เพื่อนฝิ่นอย่าหยาบคายสิ ผมก็แค่ตามใจหลานแค่นั้นเอง หลานกูเขาได้ยินเรื่องน้องบ่อยๆจากปากกูจะเอ็นดูก็ไม่แปลก” ไอ้กัลป์พูดด้วยน้ำเสียงนุ่มๆดูหน้าเชื่อถือซึ่งตรงข้ามกับความคิดมันแน่ๆ


“เหอะ กูว่าเกินคำว่าเอ็นดูน้องไปไกลแล้ว” ผมพูดประชดมันกลับ มันก็ยังคงรักษาหน้ายิ้มแย้มเอาไว้อยู่ ไม่สิแม่งคงจะถูกใจสุดๆอยู่แน่ๆ


หลังจากนั้นไอ้ฝิ่นก็ให้คนไปเอาเค้กที่ซื้อมาเป่าให้มอร์ฟีนอีกรอบเป็นเค้กสามชั้นสีฟ้าสวยมอร์ฟีนก็สนุกสนานได้เป่าเค้กสองก้อนคราวนี้พวกผมถึงได้ร้องเพลงให้ลูกบ้าง โดยมีไอ้ฝิ่นหันไปเขม่นไคแมกซ์เป็นระยะๆไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี พอเป่าเสร็จของขวัญที่ลุงๆยังไม่ได้ให้ก็ทยอยให้มาหมดไอ้รัฐก็ให้บ้านไม้ครับ บ้านไม้ที่ไม่ใช้ตุ๊กตา แบบเป็นหลังเล็กๆพอให้ลูกผมเข้าไปนอนเล่นได้สบายเลย แม่งเล่นใหญ่ไปไหน! พอของไอ้กัลป์แม่งก็พูดอย่างกวนตีนว่า


“จริงๆผมก็ให้ลูกเขยไปแล้วนะ”


โดนไล่กระทืบเลยครับ มันถึงได้เอากล่องเล็กๆในกระเป๋าเสื้อออกมาเป็นจี้สร้อยทองคำขาวรูปปีก นกครับของมันดีจริง สวยมากครับ มอร์ฟีนก็ยิ้มหวานหยิบหมุนไปหมุนมา คงไม่รู้ว่าเป็นอะไร ไอ้ธันก็ให้พร้อมกับเฮียเคนเป็นเซตของเล่นไม้ขนาดใหญ่เลยครับแบบเหมือนร้านอาหารย่อมๆเลย ไอ้กันต์ก็ซื้อเลโก้แบบตัวใหญ่ให้เซตใหญ่ ดูท่ามอร์ฟีนจะชอบมาก วินมันก็ซื้อเลโก้ให้อีกเซตดูท่าจะไปด้วยกันนะครับ เฮียซิกการ์มารวยๆโอนเข้าบัญชีมาให้ห้าหมื่นบอกหลานอยากได้อะไรก็ไปซื้อเอา เฮียบุหรี่มายิ้มๆจัดโฉนดที่ดินส่วนที่ยังไม่ได้สร้างอะไรของรีสอทร์ให้ไร่หนึ่งแถบติดทะเลมีความป๋าสุดๆน้ำผมแทบไหล


มาสุดท้ายที่ไอ้ไฮนซ์มานิ่งๆครับแล้วมันก็เอาตัวบังมอร์ฟีนจากพวกผมผมเลิกคิ้วมองลุงหลานที่ซุบซิบอะไรไม่รู้อยู่สักพักมอร์ฟีนก็เดินเอามือไขว้หลังมาหาเริ่มรู้สึกตะหงิดๆแล้ว แต่ก็นิ่งๆรอดูมอร์ฟีนก็มานั่งลงใกล้ขาผมแล้วยื่นพวงมาลัยพวงใหญ่ให้ แล้วยิ้มหวาน


ณ วินาทีนั้นบอกเลยว่าจุกอกไปหมด มันทั้งดีใจและตื้นตัน รู้แหละว่ามอร์ฟีนคงไม่รู้ว่าหมายถึงอะไรหรอกคงทำตามที่ไฮนซ์มันบอก แต่มันก็อดดีใจไม่ได้ผมยิ้มให้เข้ากลับเริ่มรู้สึกอุ่นๆที่ขอบตา


“ยักม๊ะคับ...”เสียงเล็กๆบอกแล้วยิ้มหวานอีกครั้งผมยิ้มกว้างอย่างสุขใจ เขาก็โถมตัวเข้ามากอดแน่ ความรู้สึกอบอุ่นที่หาที่ไหนไม่ได้อุ่นจนล้นอกทั้งอดอัดและสุขใจเหมือนมันตื้ออยู่ข้างใน


“คะครับ...ม๊าก็รักลูกนะครับ” ผมทั้งกอดทั้งหอมเขาอยู่ฟอดใหญ่ก็ปล่อยเขาไปหาพ่อเขา มอร์ฟีนก็ไหว้ที่ตักแล้วให้พวงมาลัย


“ยักป๊ะคับ” ไอ้ฝิ่นยิ้มกว้างอย่างที่เห็นไม่ได้บ่อยๆ แอบเห็นขอบตามันแดงๆด้วยแหละ


“ป๊าก็รักฟีนครับ” มันกอดลูกแล้วหอมหัวทุยๆแล้วฟัดแก้มนุ่มไปมาไม่ยอมปล่อย


ทั้งเสียงหัวเราะครื้นเครงเสียงโห่แซวอย่างอารมณ์ดีที่ไม่ได้มีบ่อยๆของพวกผม คงจะมีไม่ได้เลยถ้าไม่มีเจ้าตัวเล็กคนนี้...


เขาแค่ 2 ขวบ ไม่รู้ว่าโตไปจะเป็นแบบไหน พวกผมสองคนจะเลี้ยงเขาไปดีรึเปล่า แล้วก็ยังมีเจ้าตัวเล็กในท้องอีกคน พวกผมที่ไม่มีความรับผิดชอบ ไม่เคยใส่ใจอะไร ไม่เคยเห็นความสำคัญกับเรื่องที่พลาดไป แต่พอมีเด็กคนนี้ ความรับผิดชอบที่คิดว่าไม่มีก็พยายามมีมันจนได้ ความใส่ใจก็มีให้เขาอย่างเหลือล้น เรื่องที่พลาดไปก็คิดว่าจะไม่มีอะไรที่พลาดอีกแล้ว


ไม่รู้ข้างหน้าจะเป็นยังไงแต่ผมก็คิดจะเลี้ยงเขาให้ดีที่สุด เท่าที่คนอย่างพวกผมจะเลี้ยงได้


คิดแล้วก็ขำดี ใครจะรู้ ผมที่คิดว่าจบแล้วจะหลั่นล้าไม่เคยคิดเรื่องแต่งงานในหัว พอจบจริงๆเสือกลูกสอง แถมเป็นคนท้องเองอีกผมหันไปมองไอ้ฝิ่นที่กอดลูกอย่างเงียบๆแล้วยิ้มบางๆมันหันมองมองแล้วยิ้มให้กลับ ยิ้มแบบมีความสุข จนรู้สึกว่าเจิดจ้าซะมัด


จ้าซะจน...


ใจผมมันไหวแปลกๆ



[100%]


บทวันเกิดครบ100%วันนี้พอดี

Happy Birthday to me

วันนี้วันเกิดเราค่ะ 

เดี๋ยวก็จะไปสังสรรค์ต่อเหมือนกัน


ท้ายบทหวังว่าจะไม่ลืมกันนะคะว่าสองคนนี้

เขายังไม่มีบทสรุปเรื่องความรู้สึกกันเลย

เราก็มาตามดูกันต่อไปค่ะ


-------------------

อ่านแล้วก็คอมเม้นหรือฟีดแบ็คกลับมากันด้วยนะคะ

มันเป็นกำลังใจให้คนเขียนจริงๆ☻♥



- BlckSnow -


 

Twitter >> https://twitter.com/Blacksnow_A

มาเล่นแท็กกันเถอะ

#คนติดชา 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 176 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,079 ความคิดเห็น

  1. #3657 Thitaphorn Tiemnara (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 21:11
    อบอุ่น ฟีนน่ารัก
    #3,657
    0
  2. #3479 เพียงพริบตา (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 18:20
    ต่อภาคลูกเลยค่าาาา555555 ไปไหนไม่รอดจีจี
    #3,479
    0
  3. #3476 AP_FC (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 18:03
    โง้ยยยย ตลกลุงๆอะ55555555555555
    #3,476
    0
  4. #3464 ADragonike (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 13:42
    ม่ายน้าาาา กลัวใจ ไม่อยากกินมาม่า
    #3,464
    0
  5. #3450 mon9228 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 00:56
    ต้องคอยดูเจ้าฟีนดีๆแล้วสิ เจ้าไคลแมกซ์มันร้าย 5555 ไฮนซ์สอนหลานดีมากเลยค่า
    #3,450
    0
  6. #3142 The-ChaBae (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 21:45
    ฟีนน่ารักกกกก
    #3,142
    0
  7. #3122 fah_ikon14 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 15:43
    อะไรไคแม็กจะเครมลูกเขาหรอลูกน้องแค่2ขวบเอ๊งงง 55555 น่ารักกเป็นครอบครัวที่น่ารักจังเลยยย แฮปปี้เบิร์ดเดย์น๊ามอร์ฟีนนนน
    #3,122
    0
  8. #3087 creamfriday (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 19:54
    แปลกๆนี่ไม่ใช่ดราม่านะะะ
    #3,087
    0
  9. #3086 สุณิภา (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 18:37
    สุนสันวันเกิดค่า

    #3,086
    0
  10. #3085 Gray princess (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 14:29
    สุขสันต์วันเกิดนะคะ
    #3,085
    0
  11. #3084 May_montira (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 13:52
    สุขสันต์วันเกิดค่า
    #3,084
    0
  12. #3083 Whatever it is (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 12:50
    สุขสันต์วันเกิดนะคะ
    #3,083
    0
  13. #3082 kopland (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 12:47
    มอฟีนโดนเต๊าะ
    #3,082
    0
  14. #3081 manabi kaminaga (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 03:44
    มอฟีนมีคนจองตัวแค่เด็กก
    #3,081
    0
  15. #3080 THE DONGZ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 01:22
    อ่านแล้วรู้สึกอยากให้เอนดิ้ง ไม่อยากมีดราม่าต่อออ งื้อออรอออ
    #3,080
    0
  16. #3079 ropxvi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 22:29
    พี่น้องสารเสพติดนี่สายเปย์กันจริงๆเลย55555555555
    #3,079
    0
  17. #3078 Tsr1f (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 16:41
    ทำไมตอนท้ายมันแปลกๆล่ะ
    #3,078
    0
  18. #3077 love tattoo (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 13:47
    มาต่อเร็วๆนะ คิดถึงมอฟีนแล้วค่ะ
    #3,077
    0
  19. #3076 WAA-Y (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 12:51
    ^__________^
    #3,076
    0
  20. #3075 Tzabuzabu (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 12:18
    น่ารักกกก ละมุนมากกก ความรวยของแต่ละคนนี้
    #3,075
    0
  21. #3074 TookkyCartoon (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 10:54
    น่ารักกกกก
    #3,074
    0
  22. #3072 น.ส.แม่มด ใจดี (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 06:49
    สนุกกกก
    #3,072
    0
  23. #3070 s-kitthongpisit (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 06:19
    HBD ย้อนหลังค่ะ สุขภาพแข็งแรงนะคะ
    #3,070
    0
  24. #3069 msxxx (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 00:46
    สสวก ค่าาาไรท์ มีความสุขมากๆ แต่งนิยายสนุกๆเพิ่มอีกหลายๆเรื่องเลยนะคะ???????? รอดูความลงเอยของคู่นี้ ลูกสองแล้ว จะยังไงดีๆ
    #3,069
    0
  25. #3068 carat1713 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 23:36
    ไหวดีๆไม่ได้หรอ5555
    #3,068
    0