[Yaoi] Feel Addict|รู้สึกติด [Mpreg]

ตอนที่ 23 : Chapter 22 : พักผ่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,918
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 165 ครั้ง
    26 ม.ค. 62


|Chapter 22 : พักผ่อน|
 

ไปพักผ่อนหย่อนใจซะบ้างบรรยากาศจะได้ดี




               ในช่วงสายๆของวันพุธปลายเดือนพฤษภาคม อ่า ตอนนี้ผมก็จบปีสี่เรียบร้อยแล้วครับชีวิตดีมากมาย แต่ไม่รู้อนาคตจะไปทางไหนเลย กว่าจะเรียนจบก็แทบลากเลือดแต่จบออกมาเคว้งคว้างมากครับ พ่อแม่บอกกลับไปที่ไร่เราก็ได้แต่ผมก็ดันเสือกอยากอยู่ในกรุงตอนนี้ก็ขอผัดวันประกันพรุ่งไปก่อนรอรับปริญญาปลายปี แต่พอคิดดูอีกทีไอ้ฝิ่นมันก็รวยก็มันกินนี่แหละ เผอิญสามีรวยยยย


            ผมนอนคิดแล้วก็หัวเราะคิกคักอยู่คนเดียวขี้เกียจลุกจากเตียงสุดๆ ท้องได้เจ็ดเดือนแล้วครับมอร์ฟีนก็ใกล้สองขวบแล้วอีกไม่กี่วัน ช่วงนี้ติดนอนมากตอนท้องมอร์ฟีนไม่ได้ซื้ออะไรมาอำนวยความสะดวกเท่าไหร่แต่ท้องนี้พอเริ่มโตติดหมอนข้างสำหรับคนท้องมากเลยครับติดจนฝิ่นมันงอแงเพราะผมไม่ยอมให้กอด สมน้ำหน้ามันไป


            หันไปมองทางด้ายข้างก็เจอคุณลูกชายเล่นของเล่นอยู่ส่วนไอ้ฝิ่นก็นอนมองลูกอยู่ถัดไป บางทีก็หยิบชิ้นนั่นชิ้นนี้มาช่วยต่อ มีผมนี่แหละที่นอนอืดไม่ทำอะไร พอมันหันมามองเห็นผมตื่นก็เรียกทันที


“ชา”


“หือ?” ผมครางรับในลำคำพยายามเงยหน้าขึ้นมองมันแต่ไม่ยอมยกหัวขึ้น มันเห็นความขี้เกียจของผมก็ส่ายหน้าเป็นฝ่ายลุกขึ้นมานั่งดีๆเอง


“ไปเที่ยวกันไหม?” มันถามแล้วขยับตัวมาแทรกลูก มองท่าทางอารมณ์ดีผิดปกติของมันแล้วอดงงไม่ได้


“อารมณ์ไหนเนี่ย” ผมถามมองมันเหมือนตัวประหลาดอย่างจงใจกวนตีนมันยิ้มเหยียดแล้วดึงแก้มแรงๆจนผมต้องหันหน้าหนี แต่เสียงของคุณลูกชายก็ดังขัด


“เที่ยวๆ ฟีนเที่ยววว” เสียงเล็กๆดังอย่างร่าเริงแล้วขยับมาแทรกกลางผมกับฝิ่นสายตาแป๋วๆจ้องผมที่จองฝิ่นทีสลับไปมาเหมือนสนใจผมก็ยิ้มแล้วลูบหัวอย่างเอ็นดู


“ไปเที่ยวกันเนอะตัวเล็ก” ไอ้ฝิ่นก้มเอาหน้าผากไปไถกับลูกมอร์ฟีนส่ายหัวไถไปมาพร้อมรอยยิ้มหวานดูน่ารักสุดๆ มอร์ฟีนตอนยิ้มนี่ละลายมากครับบอกเลย


“อื้ม!” เจ้าตัวเล็กร้องรับเสียงใสแล้วเข้าไปกอดเอวพ่ออย่างออเซาะ ลูกใครครับเนี่ยอ้อนเก่งจริงๆ ไอ้ฝิ่นหันมามองผมนี่มองมันกับลูกอยู่ มันก็ยิ้มตอบแล้วตอบคำถามที่ผมถามไปด้วยสายตาอบอุ่น


“ก็อารมณ์คนอยากอยู่กับครอบครัวแค่นั้นเอง”


“อื้อ...ตามใจ...” ผมเสสายตาหลบรู้สึกไม่ถูกกับสายตาอบอุ่นของมันยิ่งกว่าสายตาร้อนแรงของมันซะอีก  ความรู้สึกร้อนผ่าวมันอยู่บนใบหน้าผมน่ะสิ




ใครจะรู้ว่าทริปนี้ของเราจะปุ๊บปั๊บขนาดนี้! มันบอกผมเมื่อวานวันถัดมามันก็ปลุกตื่นแต่เช้าผมแทบจะไม่ยอมลุกให้ตายสิ นี่มันจะด่วนไปไหน!?


            พอสายๆหน่อยผมพอคุยรู้เรื่องมันถึงได้บอกว่าจะพาไปฉลองวันเกิดมอร์ฟีนกันที่กระบี่พวกเฮียๆมันก็อยากร่วมด้วยพวกเพื่อนๆผมมันก็จะบินตามากกันใกล้ๆวัน สองสามวันแรกเราก็เที่ยวแค่ครอบครัวเราไปก่อน


            อ่า...พอพูดว่าครอบครัวเราแล้วรู้สึกเขินแปลกๆแฮะ


            เราบินมาถึงกระบี่สายๆประมาณสิบเอ็ดโมงเฮียบุหรี่ก็เอารถมารับแต่ที่คาดไม่ถึงคือคนหน้านิ่งที่นั่งมาข้างๆนี่สิครับ ไอ้ไฮนซ์มันมาหาเฮียตอนไหนวะ? แล้วสนิทขนาดล่อลวงมันมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?


            แน่นอนว่าต่อให้ถามทั้งเฮียทั้งไอ้ไฮนซ์คงไม่มีใครอ้าปากตอบ ผมจึงต้องพับเก็บความเสือกที่มีมากมายอย่างจำใจ


            วันนี้ก็มีแพลนกันแค่ว่าจะออกไปชมหาดใกล้ๆช่วงบ่ายๆที่แดดเริ่มหมดตอนนี้ก็เข้าที่พักกันก่อน เฮียเห็นผมมากันแค่สามคนเลยเปิดห้องริมทะเลให้เป็นบังกะโลขนาดใหญ่มีทั้งห้องนอนห้องน้ำห้องนั่งเล่นและครัวเล็กๆในตัว ก็ดีครับถ้าไปอยู่บ้านหลังที่เคยมาพักกันเป็นสิบคนคงวังเวงน่าดู


            พอถึงห้องผมก็ดิ่งเข้าหาเตียงทันที ปล่อยหน้าที่จัดกระเป๋าให้ไอ้ฝิ่นมัน ฝิ่นก็มองมาอย่างหน่ายใจผมเลยอ้าปากเรียกคะแนนสงสารให้ตัวเอง


            “โห้ฝิ่น นี่ท้องอยู่นะเหนื่อยก็เหนื่อยเพลียก็เพลีย” พอไม่ใช่คำหยาบแล้วบทสนทนาฟังดูมุ้งมิ้งจนบางทีผมก็แอบขนลุกได้แต่บอกตัวเองว่าเดี๋ยวก็ชิน ไอ้ฝิ่นนี่ตัวดีบอกลองแทนตัวเองว่าชาดูสิอาจจะดีขึ้น


            ดีขึ้นพร่อมมมม! โอเคด่าได้ในใจออกเสียงไปเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีแก่เยาวชนตัวน้อยๆของผม


            “จะเชื่อถ้าไม่พูดขึ้นมา” มันส่ายหัวแล้วจัดของเข้าที่ ผมก็เบ้ปากหันมาหามอร์ฟีนที่แหวกม่านเกาะกระจกดูทะเลสีครามอย่างตื่นเต้น


            “มอร์ฟีนมานอนกับม๊ามา” ผมเรีบกแล้วตบเตียงแปะๆเจ้าตัวเล็กหันมายิ้มแฉ่ง


            “เล่นน้ำ” ไม่ได้สนใจประโยคที่ผมพูดไปก่อนหน้าเลยครับสนใจทะเลอย่างเดียว


            “เอาไว้ตอนเย็นนะครับมานอนก่อนเร็ว” ผมว่าแล้วตบเตียงซ้ำแต่ลูกที่ควรจะเป็นคนเดินมาไอ้ตัวพ่อนี่สิครับที่ล้มลงนอนแล้วเหยียดยิ้มกวนตีนมาให้


            “อื้มนอนๆ” ยังมีหน้ามตบก้นผมเบาๆอีกสัส! หาเศษหาเลยนี่เก่งจริงๆ


            “ลุกไปจัดของเลยฝิ่น” ผมว่าเสียงเข้มมันก็ยังเหยียดยิ้มเจ้าเล่ห์ไม่เลิกมีหน้าหันไปหาลูก


            “มอร์ฟีนมานอนกับป๊าแล้วก็ม๊าไหมครับ”


            “อื้อ นอนนนน” เจ้าตัวเล็กลากเสียงยิ้มกว้างแล้วเดินมาที่เตียง เนื่องจากเตียงๆไม่สูงมาเจ้าตัวเล็กเลยปีนขึ้นมาได้ พอขึ้นมาได้เด็กขี้อ้อนก็คลานมานอนอยู่ตรงกลางผมยิ้มด้วยความเอ็นดู


            อยากกัดแก้มนิ่มๆชะมัด ทำไมลูกผมถึงน่าน้วยขนาดนี้


            เจ้าตัวเล็กเอามือมาลูกท้องของผมเบาๆแล้วเงยหน้ามองผม


            “นี่ราย?” เสียงเล็กๆถาม ผมยิ้มนิดๆเคยบอกเขาไปตั้งแต่ตอนที่เริ่มถามนั่นถามนี่แต่เจ้าตัวคงลืมไปแล้ว สีหน้าที่มองมาอย่างสนใจทำให้ผมรู้สึกดีแบบบอกไม่ถูก


            “นี่น้องครับ”


               “น้อง...” เจ้าตัวเล็กเลียนแบบเสียงแล้วมองฉงนคงอยากกถามว่าถูกไหม


            “ใช่ครับน้อง” ผมตอยยิ้มๆ มองเลยไปก็เห็นไอ้ฝิ่นยิ้มบางๆด้วยเหมือนกัน


            “อื้อ คือราย?” มอร์ฟีนเอียงคอถาม ผมจะอธิบายให้เขาเข้าใจยังไงดี


            “น้องก็เหมือนมอร์ฟีนไงเป็นลูกป๊าลูกม๊าเหมือนมอร์ฟีน” ฝิ่นพูดแล้วลูบหัวเล็กไปมามอร์ฟีนหันไปมองพอเขาแล้วทำปากยู่ ผมหัวเราะนิดๆกันท่าทางนั้น


            “ม่ายเอา!” เจ้าตัวเล็กส่ายหน้าไปมา


            “ทำไมล่ะครับ” ผมถามเจ้าตัวเล็กที่หน้าเริ่มบูด


            “เดี๋ยวม่ายยักฟีน” แก้มกลมๆพองลมอย่างน่าเอ็ดดู โธ่คิดว่าพวกผมจะรักแต่น้องไม่รักตัวเองได้ยังไง แล้วน่ารักอย่างนี้จะไม่รักได้ยังๆไงล่ะครับ ผมเอื้อมมือมารั้งลูกชายเข้าอกแล้วฟัดแก้มนิ่มให้หนำใจ


            “รักสิครับ”


            “บู้!” เจ้าตัวส่งเสียงงอนๆแก้มพองลมสะบัดหน้าหนี ผมก็อมยิ้มกับท่าทางนั้น


ขี้หวงซะไม่มีลูกชายผม


“มอร์ฟีนต้องรักน้องสิครับ เพราะน้องก็รักมอร์ฟีน” ผมพูดแล้วจับหน้าเล็กๆหันมาช้าๆ


“จิงหยอ?” เขาเอียงคอมองผมอย่างสงสัย คิ้วน้อยๆยังขมวดอยู่เลย


“จริงครับ งั้นมอร์ฟีนจะรักน้องใช่ไหมครับ?”


“อื้อ!” เจ้าตัวเล็กพยักหน้า ผมเลยจับหัวเล็กๆมาแนบกับท้อง เข้าดูตั้งใจฟัง ผมยิ้มบางๆแต่ก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อมีอีกหัวเบียดเข้ามาด้วย ผมมองไอ้ฝิ่นหน่ายๆที่มันเอาหูแนบท้องแล้วหันไปยิ้มให้ลูก ยิ้มหวานให้กันอยู่สองคน สักพักมันก็หันมาหอมท้องผมดังฟอด


“พอเลยฝิ่น” ผมรีบบอกให้มันหยุดเพราะหน้ามันแค่หอมแต่มือมันนี่สิไร้ต้นขาของผมซะแล้ว!


“นิดๆหน่อยๆน่าเนอะ” มันว่าแล้วหันไปขยิบตาให้มอร์ฟีนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวหัวเราะคิกคักเพราะคิดว่าพ่อหยอกจะเล่นด้วย ผมถอนหายใจเซ็งๆ ปล่อยมันทำตามใจเพราะยังไงลูกก็อยู่มันไม่ทำอะไรเลยเถิดหรอกแต่เพราะความเพลียจากการเดินทางหลังจากนั้นไม่นานผมก็เผลอหลับไป...


.........................................................


“ฉวยยยยยย” เสียงเจ้าตัวเล็กดังอย่างตื่นต้น มองนั่นที่โน่นทีอย่างสนใจ


ตอนนี้เราอยู่ที่หาดใกล้ๆรีสอร์ เป็นหาดที่คนไม่พลุกพล่านแต่ก็เยอะกว่าหาดที่รีสรอท์เฮียบุหรี่เพราะที่นั่นเป็นหาดส่วนตัว หาดนี้สวยมากๆครับ น้ำทะเลใสแจ๋ว ทีหาดทรายก็มีต้นไม้ขึ้นเป็นร่มเงาบ้างประปราย ผมยกกล้องของมือถือขึ้นถ่ายแต่งรูปและอัพลงเฟสไม่กี่นาทียอดไลค์และคอมเม้นแซวของเพื่อนๆก็เด้งขึ้นตามมารัวๆเพราะรู้ดีว่าผมมากับใคร


“ชา” เสียงฝิ่นเรียกแล้วแตะแขนเบาๆผมหันไปเลิกคิ้วให้มัน


“หือ?”


“เล่นน้ำไหม?” พอมันถามผมก็เลื่อนสายตาไปหาเจ้าตัวเล็กที่ยืนเกาะชายกางเกงพอแล้วยิ้มแฉ่ง ท่าทางตื่นเต้นทำให้ผมอดหัวเราะเบาไม่ได้ มอร์ฟีนนี่ชอบทะเลจริงๆ


“ไม่ล่ะเหนื่อยๆเดี๋ยวนั่งเฝ้าของให้” ผมตอบและหันไปมองเฮียบุหรี่กับไอ้ไฮนซ์ที่เพิ่งหาที่จอดรถได้ก่อนเอยถาม “เฮียจะเล่นน้ำเปล่า ไอ้ฝิ่นจะพาลูกไปเล่นไปเล่นเป็นเพื่อนหลานหน่อย ไฮนซ์ด้วย” เฮียทำหน้าครุ่นคิดเล็กน้อยเดาว่าคงไม่ได้เตรียมตัวมาเล่นอะไร ผมกำลังจะบอกว่าชั่งเถอะแต่


“ได้ๆ บอทน้อยก็เล่นเนอะ” เฮียมันตอบตกลงแล้วหันไปถามคนข้างๆที่แค่พยักหน้ารับเงียบๆ ผมก็เลยมานั่งเฝ้าของใต้ต้นไม้ที่ไอ้ฝิ่นปูเสื้อไว้ให้อย่างดี


เนื่องจากหาดไม่ได้กว้างมากผมเลยสามารถมองเห็นพวกเขาเล่นน้ำกันได้ มอร์ฟีนส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวหัวเราะชอบใจตลอดเวลา เรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากคนรอบข้างได้เป็นอย่างดี ผมที่พกหนังสือมากะว่าจะอ่านเล่นฆ่าเวลาแทบไม่ได้เปิดมัน มองสองพ่อลูกเล่นกันจนเพลินตา


“อ่า ขอปูเสื่อใต้ร่มด้วยคนได้ไหมครับ?” เสียงเรียกดังจากข้างๆทำให้ผมต้องหันไปมองเป็นชายร่างสูงหน้าตาดีที่ยิ้มมาให้อย่างมีมารยาท ผมเลยพยักหน้าตอบรับไป


“ได้ครับ”


“มาเที่ยวหรอครับ” คนข้างๆชวนคุยท่าทางเป็นมิตรยิ้มง่ายสบายๆดูไม่มีพิษภัยทำให้ผมตอบกลับอย่างเป็นมิตรเหมือนกัน


“ครับ” ผมตอบแล้วยิ้มให้เขาก็ยิ้มตอบ


“ผมหรัญญ์ครับเรียกรัญญ์ก็ได้ คุณ...” คุณรัญญ์เว้นว่างไว้ให้ผมแนะนำตัวเองกลับบ้าง ผมก็ไม่ได้คิดมากตอบเขาไปดีๆ


“ชามชาครับ”


“อ่า เชื่อแปลกดีนะครับไม่เคยได้ยินเลย” คุณรัญญ์พูดเหมือนชวนคุยต่อดูท่าจะเป็นคนพูดเก่ง


“คงเพราะคุณแม่ชอบดื่มชามั้งครับ” ผมยิ้มขำไม่ได้คิดอะไรมาก


“ครับผมก็ชอบนะ เป็นเสน่ห์คนละแบบกับกาแฟเลย


ผมยิ้มตอบหลังจากนั้นก็คุยกันยาว เขาอายุมากกว่าผมสี่ปี แถมยังพักอยู่รีสอร์ท เดียวกันอีก เขาบอกว่าเดินมาที่หาดเพราะไม่ได้ไกลมากขากลับผมเลยชวนกลับด้วยกันเพราะเอารถตู้มาอยู่แล้ว และก็มีหลายเรื่องที่คุยแล้วรู้สึกถูกคอทั้งแนวหนังที่ดูและหนังสือที่อ่าน คุยกับเขาก็เพลินดีครับ


“อ่อแล้วนี่คุณรัญญ์จะพักอยู่นานไหมครับเนี่ย” ผมถามเขาอย่างกระตือรือร้นนานๆที่จะเจอคนรสนิยมเดียวกันขนาดนี่


“ก็สักอาทิต์น่ะครับผมมาเมื่อวานอยากพักให้ชุ่มปอดเหมือนกัน”


เพลินจนไม่ได้สังเกตว่า...


               “ชา”เสียงทุ้มเรียบๆแต่เน้นหนักเรียกผมที่กำลังคุยกับคุณรัญญ์อย่างออกรสชาติให้หันไปมอง สีหน้าทะมึนของผมทำให้ผมยิ้มแหย


มันหงุดหงิดอะไรของมันวะ!?


“เล่นน้ำเสร็จแล้วหรอฝิ่น” ผมถามมันอย่างประจบถึงไม่รู้เหตุผลแต่มันอารมณ์เสียแต่คงไม่ใช่เรื่องดีแน่ ถ้าไปกวนอารมณ์มันตอนนี้


“กลับ!” เสียงเข้มแถมเด็ดขาดทำเอาซะผมสะดุ้ง มันไม่ตอบผมไม่พอยังบอกให้กลับอีก ผมมองฝิ่นกับคุณรัญญ์เลิกลัก ตอนแรกว่าจะให้เขาติดรถไปด้วยแต่ดูท่าจะไม่ได้แล้วเพราะอารมณ์มันตอนนี้ไม่น่าขออะไรสักอย่าง คุณรัญญ์พยักหน้าให้ยิ้มๆเหมือนบอกว่าไปเถอะผมก็ยิ้มแหยๆกลับ


ไอ้ฝิ่นจ้องมานิ่งๆรอผมลุกจากเสื่อมันก็หยิบของเก็บเสื่อแบบไม่สนใจจะพับหยิบมาถือทั้งผืนแล้วเดินนำลิ่วๆไปเลยผมขอมหัวลาคุณรัญญ์นิดๆแล้วรีบเดินตามฝิ่นไปตอนแรกก็ตามไม่ทันหรอกครับ แต่มันเหมือนเพิ่งนึกได้ถึงได้หยุดรอด้วยสีหน้าหัวเสียไม่เลิก ถึงจะหงุดหงิดแต่มันก็ยังยืนรอให้ผมเดินไปหา


กลัวว่าผมจะล้มรึเปล่านะ?


ทั้งๆที่มันยังทำหน้าดุๆอยู่แต่ก็ยังทำให้ผมแอบอมยิ้มได้ ผมเดินเข้าไปใกล้มันแล้วแตะแขนมันเบาๆแต่ก้มหน้าไม่ยอมสบตา ได้ยินเสียงมันถอนหายใจแล้วเดินนำ


หมับ...


มือของมันก็ดึงมือผมให้เดินตามไปด้วย ผมอมยิ้มจนปวดแก้ม รู้สึกมันน่ารักยังไงไม่รู่ เดินมองมือเรียวยาวสวยของมันต้องบอกว่ามันเป็นผู้ชายที่มือสวยจริงๆรู้สึกผมจะระรื่นขัดอารมณ์มันไปหน่อย ผมเลยพยายามก้มหน้าไม่ให้มันเห็น พอเดินมาถึงที่รถมอร์ฟีนที่ถูกเฮียบุหรี่อุ้มไว้ก็เรียกผมเสียงใส


“มะม๊า!”


“ครับ” ผมยิ้มจะเดินเข้าไปหาแต่ไอ้คนตัวโตดันเดินตัดหน้าไปอุ้มลูกแล้วเดินขึ้นรถไปทันที


นี่งอนจริงจัง?? ผมมองตามหลังมันตาปริบๆ ไว้อาลัยให้ตัวเองที่ต้องลำบากง้อมันอีก


“ไมมันเป็นงี้ล่ะชาน้อย” เฮียมันพูดลากเสียงแบบล้อๆคาดว่าคงจะเดาสาเหตุได้ และผมก็ไม่ได้โง่ขนาดไม่รู้ว่าคุณพ่อลูกสองมันเป็นอะไร อาการมาเต็มขนาดนี้ แน่นอนว่าหึง แต่ผมก็ผู้ชายนะมันจะคิดอะไรมากวะ บ่นไปงั้นแหละครับยังไงก็ต้องง้อ เฮ้อออออ...


แต่มันงอนแล้วน่ารักดีให้อภัย ฮ่าฮ่าฮ่า


หลังจากนั้นเราก็กลับมาทีพักดังเดิม ไอ้ฝิ่นก็ตีมึนปล่อยเบลอผมไม่ยอมคุยด้วยแต่พอถึงเวลากินนมมันก็ชงมาให้ พอผมหันไปมองก็หันหน้าหนีลุกเดินไปเลย


ยังอุตส่าห์ห่วงว่าผมจะลืมกินนมอีก ก็ทำหน้าเกร๋ๆจิบแอนมัมไป จนหมดถึงได้...


“ฝิ่น” ผมไปนั่งคลอเคลียอยู่ข้างหลังเจ้าตัวปัญหาตัวโตแต่มันก็ทำไม่สนใจหันไปหยอกลูกเฉย


“เก่งจังครับ” มันลูกหัวลูกที่วางบล็อกรูปร่างถูก ไม่ได้หอบมาด้วยหรอก แต่เฮียบุหรี่มันเห่อซื้อไว้ให้หลาน และยังมีอีกหลายกล่องที่ไม่ได้แกะ หลานคนแรกของบ้านก็งี้แหละครับ


“งื้อออ ฟิ่นเก่งงงง” ลูกผมพอได้เล่นก็ไม่สนใจอะไรแล้วครับ พอโดนชมก็ยิ้มแก้มปริเลยครับน่ารักท สุด โอ๊ย...อยากบีบลูกเล่นจัง ไม่ได้ๆกลับมที่เป้าหมายแรกก่อน


“ฝิ่นนน” เรียกอีกรอบ พ่อไม่หันครับแต่ลูกหันมามองผมกับไอ้ฝิ่นไปมา


“เอาอันนี้ใส่ตรงนี้ครับ” คงกลัวลูกรู้ว่าพ่อมันเมินแม่มันอยู่เลยรีบดึงความสนใจ ช่วยลูกเอาบล็อกไม้ใส่ช่องมันอย่างไว


“ด้ายยยย” ลูกผมก็หันกลับไปสนใจของเล่นต่อ


เฮ้~! จะไม่สนกันจริงดิ??


“ฝิ่นนนนนน” เงียบ! โอเคจบ!


มองมันเล่นกับลูกเพลินๆยันค่ำก็ไม่เปิดโอกาสให้ผมเข้าไปง้อ ผมก็ทำเฉยๆใส่แม่ง มันถึงได้แอบเหล่ผมเป็นพักๆแล้วทำหน้านิ่งกว่าเดิม อารมณ์ไม่ดีซะแล้ว...


พอสองทุ่มกว่าๆมันก็เอาลูกนอนที่ที่นอนเสริม จะบอกว่าที่นอนเสริมก็ไม่ถูกเพราะมันเป็นเตียงสำหรับเด็กที่เฮียบุหรี่สั่งคนไปซื้อมาให้ใหม่เมื่อกลางวันทุ่มทุนมากบ้านนี้ เอาลูกนอนเสร็จมันก็เดินไปปิดไฟเพดานเหลือไว้แค่โคมไฟข้างโซฟาที่ผมนั่งอยู่ แล้วมันก็ขึ้นเตียง นอนหันหลังให้ผมทันที แต่ดูจากเสียงดังๆที่จงใจทำเพื่อบอกว่า นี่กูอารมณ์เสียอยู่นะ! รีบมาง้อเร็วๆสิ!! ก็ทำให้ผมได้แต่ส่ายหัว แล้วเดินไปที่เตียง


หมับ!


“ไม่ชอบ...”


ผมมึนงงกับความรวดเร็วที่เกิดขึ้นเดินไปข้างเตียงแต่ตอนนี้โดนลากมานอนบนเตียงแล้ว แถมคนขี้งอนยังคร่อมอยู่ด้านบนอีกต่างหาก ถึงจะไม่ได้รุนแรงแต่ตกใจอยู่นะ อีกอย่างถ้ามึงจะเปิดปากเองอย่างนี้ทำงอนมาตั้งนานทำไมวะ!?


“ยังไม่ได้ทำอะไรเลย”


“แต่กูไม่ชอบ” มันทำหน้าหงุดหงิดแล้วล้มตัวนอนข้างๆ


“แค่คุยเล่นเฉยๆ” ผมพลิกตัวหันข้างไปหามัน


“คุยเล่นก็ไม่ได้” มันทำเสียงเข้มมองมาอย่างจริงจัง ผมก็ได้แต่ถอนหายใจหน่ายๆ


“นี่กูเป็นผู้ชายนะ”


“ก็ไม่ใช่ผู้ชายรึไงที่ป่องอยู่” ไม่ว่าเปล่าลูบท้องนูนๆของผมไปมาด้วย


“สัส!”


เรื่องจริงด้วยไง กูเถียงไม่ได้!!!


“เรื่องจริง” มันยังมาย้ำนิ่งๆให้ได้ยินอีกโอ๊ย เกลียดมัน


“แต่ คุณรัญญ์ดูไม่ใช่พวกชอบผู้ชาย ที่คุยเพราะถูกคอกันเฉยๆ” แก้ตัวเสียงอ่อยๆ เสียงแข็งไม่ได้ไงเดี๋ยวแม่งงอนต่อ


“ถูกคอยิ่งไม่ได้” ว่าเสียงเข้มไม่พอยังส่งสายตาปรามๆมาอีก


เฮ้! นี่มึงเป็นพ่อกูตั้งแต่เมื่อไหร่!?  แน่นอนว่าแค่คิดในใจครับ สิ่งที่ทำคือ...


“ทำไมมีแต่ไม่ได้ๆไปหมดเลยวะ” เสียงอ่อยไม่พอ เอาหัวไปซบอกแน่นๆ แล้วช้อนตาขึ้นสบแบบอ้อนๆต่ออีก รู้สึกแรดมาก แต่เพื่อนเอาตัวรอดช่างมันเถอะ


“กูหวงเข้าใจไหม” มันว่าด้วยสายตาดุๆแต่ กูเขินว่ะ!


ดูๆมาทำหน้าจริงจัง แม่งไม่ได้เหมาะเลย มึงเหมาะกับยิ้มชั่วๆสุดแล้ว หน้าเป็นผู้เป็นคนแบบนี้หล่อไป น่าลากมากจริงๆ ฮอตสัส!


“หน้าแบบนี้ไม่ต้องไปทำที่ไหนนะ” ออกนอกประเด็นแล้วครับแต่ผมไม่สน มันขมวดคิ้วนิดๆคงอยากถามว่า อะไรของมึง


“ไรมึง” ไม่ว่าเปล่าเขี่ยจมูกผมเล่นจนผมต้องทำหน้ายู่อีก


“กูก็หวงเหมือนกัน” ผมทำหน้าเชิดๆมั่นๆกะกวนตีนมัน แต่...


“แม่ง!” มันสบถเสียงดังแล้วพลิกตัวขึ้นคล่อมทันที ดูเหมือนจะไม่ได้กวนตีนแต่กวนอย่างอื่นแล้วล่ะ


เฮ้~ ใจเย็นนนนนนนนนนน



วันต่อมาพวกเราย้ายกับมาบ้านพักหลังใหญ่เพราะ น้องรหัสไอ้ไฮนซ์ที่จู่ๆก็โผล่มา ผมรู้จักอยู่แต่ไม่ได้เจอกันบ่อยชื่อเมียร์ครับ น่ารักมากแต่เป็นผู้ชายครับใสๆเอ๊ะๆสเปคผมเลย แอบเผลอเรียกเมียบ่อยๆ แต่ไม่มีใครรู้ คริๆ เห็นน้องบอกว่าหนีที่บ้านมา ผมก็ได้แต่หวังว่าจะไม่วุ่นวาย และเฮียโคเคนมันมาพร้อมไอ้ธันวา พวกเราเลยตัดสินใจเปิดบ้านใหญ่เพราะได้อยู่รวมๆกันมันดีกว่า


เฮียเคนมันลากไอ้ธันมาด้วย  แต่ไอ้ธันมันชอบบอกปัดทุกครั้งว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่เฮียมันมารับมาส่ง อยู่ห้องเดียวกัน ตัวแถบจะติดกันตลอดเวลา แถมบรรยากาศสีชมพูเวลาเพื่อนเผลอ ถ้าผมเชื่อว่าไม่ได้เป็นไรกันลูกผมคงไม่ใช่คนแล้วครับ


เพราะงั้นมาหาคำตอบกันดีกว่า บรรยากาศริมทะเลลูกผัวไปเล่นน้ำอย่างนี้มันเวลาเสือกชัดๆ


“เฮียกับไอ้ธันเป็นไรกันวะ” ผมที่นั่งตีขาโง่ๆอยู่ข้างสระมองดูเฮียเคนกับไอ้ธันเล่นน้ำกัน ข้างสระมีไอ้ไฮนซ์ที่นอนอ่านหนังสืออยู่กับน้องมัน กลับมาเสือกต่อ


“ผัวเมียไง” เฮียเคนครับไม่มีอ้อมคอมอะไรทั้งนั้น คนจริง จริงๆ


“ผัวเมียพ่องงงง!” ธันโวยวายหน้าดำหน้าแดง


“เอากันแทบทุกวันไม่ยักรู้ว่าเรียกกันว่าคนรู้จัก”


“เหี้ย! คะ อุ๊บ! อื้อออออ”  เขาบวกกันกลางสระแล้วล่ะครับ


รู้สึกเป็นส่วนเกินแปลกๆ ช่างมัน กูหน้าด้านดูซะอย่าง จะหนังสดหรืออะไรก็มาเถอะ


“เออ แถวนี้ไม่ไกลมากมีเกาะส่วนตัวของบ้านเฮียอยู่หาดน่าเล่นไปไหม” พอมันจูบกันจนพอใจก็หันมาถามผมที่หูผึ่งทันที แต่อย่างคิดว่าผมไม่เห็นมือปลาหมึกที่มันเลื้อยเข้าไปในกางเกงไอ้ธันนะเว้ย


“มีด้วยหรอเฮีย” แต่ผมเป็นพวกเห็นเพื่อนได้ผัวแล้วดีใจ ปล่อยไปครับ


“อืม บอกเลยว่าแต่งเองกับมือ”


“โห้เจ๋งอยากเห็นว่ะ”


“ไปไหม ชวนเพื่อนไปด้วย” เฮียมันหันหน้าไปทางไอ้ไฮนซ์กับน้องมัน


“ไปไหมวะ?” ผมหันไปถามไอ้ไฮนซ์คิดอยู่แวบเดียวก็พยักหน้าตกลง เลยหันไปมองทางเมีย เอ๊ย! เมียร์ น้องเขาก็พยักหน้าตามไอ้ไฮนซ์


“น่าสนอะพี่” สีหน้าเป็นประกายมาก น้องมันไม่ได้เรีบยร้อยอะไรออกจะดูซนๆ แต่น่ารักครับมอความความซนความกวนตีนทั้งหมดไปได้


เราก็มุ่งหน้าสู่เกาะกันครับอยู่ไม่ไกลเท่าไหร่ จริงๆก็คือเห็นได้ตั้งแต่อยู่บนฝั่งแล้วแต่ผมนึกว่ามันเป็นส่วนของพื้นที่เว้าไปในทะเลจริงๆแล้วเป็นเกาะเล็กๆ ไอ้ฝิ่นกับเฮียบุหรี่เข้าเมืองไปทำธุระกันแล้วจะรับเฮียซิกการ์มาเลย เลยติดมอร์ฟีนไปด้วย มันก็กำชับนะว่าอย่าไปซนที่ไหนแต่แหม่มาเที่ยวทั้งที ผมก็อยากทำตัวโสดหนึ่งวันถ้าไม่ติดว่าในท้องมีเด็กอยู่น่ะนะ


ขับเรือไม่นานก็ถึงน้ำใสมากครับสีฟ้าสวยมากหาดก็ขาวสุดๆสมเป็นเกาะส่วนตัวเดินฝ่าต้นไม้ทึบๆริมหาดเข้าไปก็จะเจอบ้านหลังใหญ่หนึ่งหลังและหลังเล็กๆอีกสองหลัง ที่นี่เป็นบ้านพักตากอากาศสไตล์เรียบๆแต่ดูอบอุ่น ผมเห็นยังไม่มีใครเดินเข้ามาก็เลยเดินกลับไปที่หาด


“มึงงงงง น้ำโคตรใส” เสียงไอ้ธันครับ มันยิ้มกระโดดจากเรือแล้วลงน้ำดูสดชื่นสุดๆ


“ระวังนะมึง” ผมก็ตะโกนตอบกลับไป มันก็ยิ้มร่าเป็นเด็กๆ


“พี่ไม่เล่นหรอ” เมียร์เดินมาถามดูท่าจะชอบครับ ตอนมาถึงเมื่อเช้ายังดูเกร็งๆอยู่แต่ตอนนี้ดูร่าเริงแล้วครับ


“ไม่อะพี่ไม่ได้เอาชุดมาเปลี่ยน เออไอ้ไฮนซ์มันไปไหนว?” ผมหันซ้ายหันขาวไม่เจอมันบนหาด เมียร์ยิ้มแห้งๆแล้วชี้ไปที่แนวต้นไม้ด้านหลัง เห็นมันก้มๆเงยๆจับต้นไม้ใบหญ้าอยู่


“สงสัยสนใจนิเวศชายฝั่ง” น้องมันพูดยิ้มๆ ผมเลยชวนมันเดินไปหาไอ้ไฮนซ์


“มึงทำอะ..!”


ตุบ!


ผมใจหายวาบเลยครับ อยู่ๆก็มีอะไรวิ่งเข้ามาชนจากด้านข้างครับไม่แรงมากแต่ทำผมเซเลย ดีที่เมียร์คว้าไว้ทันผมรีบหันไปดูสาเหตุ เห็นคนล้มอยู่ที่พื้น และยิ่งชะงักตอนที่เห็นหน้า


“ชะ...ช่วยด้วย...”


“เฮ้ย!”




[100%]

100%ครบค่ะ
เห็นใครหว่าาาาา
เดากันได้ไหมเอ่ยยย

---------------------------------


หายไปยาวนาน ไฟนอลจบลงแล้วค่ะ
อยากจะโปรยชีทให้เป็นสายฝน
ผ่านสัปดาห์นรกมาได้รู้สึกปลอดโปร่งสุดๆ
สอบเช้าพรีเซนต์บ่าย เรียนเช้าสอบบ่าย
เป็นอะไรที่ทรหดมาก

ใครคิดถึง มอร์ฟีนตัวน้อย หนูชา เจ้าฝิ่น
รีเทิร์นแล้วนะคะ♥♥♥

-------------------

อ่านแล้วก็คอมเม้นหรือฟีดแบ็คกลับมากันด้วยนะคะ

มันเป็นกำลังใจให้คนเขียนจริงๆ☻♥


- BlckSnow -


 

Twitter >> https://twitter.com/Blacksnow_A

มาเล่นแท็กกันเถอะ

#คนติดชา 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 165 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,079 ความคิดเห็น

  1. #3653 Thitaphorn Tiemnara (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 21:40
    ใครร!!??
    #3,653
    0
  2. #3652 Thitaphorn Tiemnara (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 21:40
    ใครร!!
    #3,652
    0
  3. #3496 Mistyblack (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 15:53
    ใคร!!!!????
    #3,496
    0
  4. #3461 ADragonike (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 13:05
    ใครวิ่งชนชา!!
    #3,461
    0
  5. #3447 mon9228 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 00:32
    หืมมม ชาหนีฝิ่นมาเที่ยวหรอ คดีเก่าเพิ่งจบ เพิ่มอีกคดีซะแล้ว
    #3,447
    0
  6. #2706 ma_jung (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:02
    จุดใต้ตำต่อไปม้ายยยย
    #2,706
    0
  7. #2649 Kim-kibom (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:11
    ครายอ่า
    #2,649
    0
  8. #2578 kookieso (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 02:55
    ใครว้าาาาาาาาาาาาา???????
    #2,578
    0
  9. #2573 Tasanee Buram (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 10:24
    ใครว่ะวิ่งชนชา
    #2,573
    0
  10. #2571 พีเค. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 22:08
    ไครรร โอ้ยดีย้ะชาไม่ล้มถ้าชาต่อให้ไม่ตั้งใจก้เถอะหึ้ยโดนแน่
    #2,571
    0
  11. #2565 baekbow (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 14:58
    ใคร? เป็นอะไร? จะตายไหม? เรานี่หวิวเลย ชาล้มไปทำไง
    #2,565
    0
  12. #2563 Feremaka (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 10:53
    ใครอะะะ
    #2,563
    0
  13. #2560 กูติ่งวาย (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 01:47
    อะไร ใครหรอ
    #2,560
    0
  14. #2550 maynnnn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 20:51
    who??? ^3^
    #2,550
    0
  15. #2549 Whatever it is (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 20:48
    ใครอะ ??
    #2,549
    0
  16. #2548 Pattapong (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 20:39
    ใครอ่ะ ?
    #2,548
    0
  17. #2547 Oreo_custard (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 19:32
    ใคร? ชาเจ็บท้องหรอ?
    #2,547
    0
  18. #2546 bchp (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 18:39
    คนชนนี่ใช่วินไหม
    #2,546
    0
  19. #2544 TiwticAmp_90 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 16:38
    โอ๊ย....กลัวตอนคนชนมาก เกือบไปแล้วนะชา
    ว่าแต่ใครอ่ะ? เดาไม่ถูกเลยค่ะ
    #2,544
    0
  20. #2543 Ohsem (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 16:14
    โอ๋ยยยย เมียร์นี่เมียสมชื่อจริมๆ ฮือออออ
    #2,543
    0
  21. #2542 Minutedao (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 16:00
    ไม่ว่าจะยังไงเราก็ชอบนะ อย่าชนแรงสิ มันห่างรพ. เมียร์นี่ควรเป็นของเรา
    #2,542
    0
  22. #2541 โยเกิร์ตสตรอเบอร์รี่ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 12:59
    อะไรอ่ะ!?
    #2,541
    0
  23. #2540 DearMind (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 11:54
    กลัวม่ามาก T^T คือนี่คิดว่าคนที่ชนหนูชาเป็นคนที่ชอบฝิ่น ชาเคยชอบ และเคยอยู่แบบสามคนกันมา จำชื่อไม่ได้เพราะไม่อยากจำอยากให้หายๆไปเลย

    เมียร์นี่ยังไงน้อ จะเป็นคู่ให้ใครเอ่ย แต่อย่าเป็นซิการ์เลย รู้สึกแปลกๆให้มีภรรยาเป็นผู้หญิงซักคนในครอบครัวก็ยังดี ส่วนเฮียบุหรี่กับไฮซ์เราโอเคนะ ชอบด้วยน่ารักดี

    เรารู้สึกแปลกๆเวลาอ่านเรื่องที่เพื่อนพี่น้องตัวละครในเรื่องจับคู่กันชอบผู้ชายกันหมด แต่ก็แล้วแต่ผู้แต่งค่ะ แค่คหสตของเรานะคะ

    ฝิ่นชอบหวงชอบหึงชา น่ารักอ่ะ

    #2,540
    0
  24. #2539 D_Dell520 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 10:51
    คนแน่นอน!!! พูดได้ด้วยเห็นมะ?
    #2,539
    0
  25. #2538 mulberrybbcbe23 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 10:09
    ใครรรร????
    #2,538
    0