[Yaoi] Feel Addict|รู้สึกติด [Mpreg]

ตอนที่ 21 : Chapter 20 : หาดทราย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,056
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 173 ครั้ง
    26 ม.ค. 62


|Chapter 20 : หาดทราย|
 

หาดทรายน่ะสีขาวแต่เรื่องของเรานั้นสีชมพู




             ตอนค่ำๆเราก็เอาของสดออกมาปิ้งตรงสระน้ำกลางบ้านครับพวกสาวๆเขาก็เล่นน้ำสระกันอีกรอบ ไอ้ธันกับเฮียเคนก็เพิ่งขึ้นมาจากทะเลยังไม่ทันได้อาบน้ำก็ไปล้างตัวแล้วลงสระต่อเลย แน่นอนว่ามีเสียงโวยวายขงไอ้ธันที่จิกกัดเฮียมันอยู่เรื่อยๆ


            “อ้ามมม หม่ำๆครับมอร์ฟีน” ผมตัดข้าวป้อนลูกเจ้าตัวเล็กก็อ้าปากรับกินอย่างเอร็ดอร่อย


            “อร่อยไหม หืม?” ไอ้ฝิ่นที่นั่งเอาเท้าจุ่มน้ำอยู่ข้างสระหันมาถามลูก


            “หย่อยยย” ลูกชายผมยิ้มหวานตอบพ่อเขาไป ไอ้ฝิ่นก็เดินเข้ามานั่งตรงโต๊ะที่ผมนั่งอยู่กับลูก


            ฟอดดด~


            “ตัวแค่นี้ต้องกินเยอะๆนะรู้ไหม” มันกดจมูกหมอแก้มลูกแล้วเดินมานั่งบนเก้าอี้ริมสระตัวที่ผมนั่งอยู่ ถามหยิบกุ้งที่ผมแกะไว้ในจานเข้าปากอีกต่างหาก


            “ฝิ่น!” ผมเรียกมันดุๆแต่มันก็ลอยหน้าลอยตาเคี้ยวอย่างพออกพอใจจนหน้าหมั่นไส้


            “อ๊ะ!” โอ๊ยยยย ลูกชายผมครับยื่นกุ้งในจานตัวเองมาให้แล้วยิ้มตาปิด ผมก็ยิ้มตามก้มลงกินที่ลูกป้อนเลย ทำไมลูกชายมชั่งน่ารัก!


            พอกินไปกินมาสักพักพวกที่เล่นน้ำกันก็เดินประหนึ่งซอมบี้เข้ามาหาของกิน เป็นน้ำหวานที่เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาให้คนที่ตัวเปียก มีความเป็นผู้เป็นคนสูงที่สุดในกลุ่มเลยครับ พอตั้งวงไปสักพักก็เริ่มหานั่นนี่มาคุยสุดท้ายก็ได้โอกาสให้ผมเสือก


            “เฮียเคน เฮียบอกว่าเพิ่งกลับจากอังกฤษใช่ปะ” ผมหันไปถามเฮียมันที่นั่งอยู่ข้างไอ้ธันแน่นอนว่าไม่ใช่ความเต็มใจของมันหรอก แต่เป็นไอ้กิ่งนั่นแหละจัดสรรให้ เห็นเพื่อนไม่ชอบอะไรจัดให้หมดครับเข้าทางเฮียมันพอดี


            Yep


“แล้วนี่ไปรู้จักกันได้ไงอะ” ผมก็ถามต่อดูเฮียมันไม่ได้ซีเรียสอะไร ผมก็ตัดสินใจเอาเองว่าถามได้ ไปถามเพื่อนตัวเองมันไม่ตอบแน่นอน


“ก็เห็นแล้วอยากได้ เลยตาม” เฮียมันยิ้มแบบโคตรเจ้าเล่ห์ไม่เข้าใจว่าเป็นกรรมพันธุ์ทั้งตระกลูเลยรึเปล่าไอ้ยิ้มแบบนี้เนี่ย


“คนจริงสุดๆ แล้วไปเจอกันที่ไหนอะ?” ก็ยังเผือกไม่สนใจหน้าบูดๆของไอ้ธันครับมันกรอดตามองบนจนตาจะเหล่เบะปากจนจะเบี้ยว แต่ในเมื่อเฮียมันตอบก็ไม่ต้องแคร์ครับปล่อยเพื่อนไป ฮ่าฮ่าฮ่า


“อยากจะเสือกอะไรขนาดนั้นอีชา” คราวนี้มันยอมอ้าปากครับแต่เกลียดสรรพนามมันมาก โธ่ คิดภาพวงชะนีเก้งกวางกันตอนรวมเป็นกลุ่มๆออกเลย ดังนั้นแสลงหูมากครับ!


“มึงอย่ามาใช้สรรพนามนี้ไอ้ธัน อย่างกับพวกเก้งมีผัว”


“มีลูกขนาดนี้ไม่เรียกมีผัวแล้วมีอะไรวะ?”


“มึงจะเอาใช้ไหมอีธัน!!” ผมพูดลงหนักที่ชื่อมัน มันก็ทำตาโตแล้วจีบปากจีบคอพูด


“ว๊ายยยย คุณพี่ก็~!” พร้อมท่าสะดิ้งเต็มที่เอามือทาบอกแบบโคตรมีจริต


“กูประชด!!” ผมว่าไปมันก็ส่ายหัวปบบไม่สนใจ


“ก็รู้ๆกันว่ามันเป็นอินเนอออร์” เสียงตอแหลมากครับธันนี้มันแรดจริงๆ หันไปมองเฮียโคเคนมันก็ยิ้มขำๆเหมือนเอ็นดูไอ้ธันนะแต่สายตาแบบมองเหยื่อของเฮียมันก็พูดได้ไม่เต็มปาก มีรู้ว่าอยากจะเอ็นดูหรือดูเอ็นมากกว่ากัน


“เราก็ตลกดีนะ” เฮียมันหันไปพูดแซวยิ้มๆ


“เสือก นั่งกินไป!” เฮียมันก็ส่ายหัวแล้วหันมาถามผมแทน


“เราถามว่าเจอกันที่ไหนใช่ไหม?” ผมก็พยักหน้าตอบหงิกหงัก เฮียมันก็ยิ้มสายตาดูวาวนิดๆเหมือนกำลังนึกเรื่องสนุกๆ “เจอกันที่ไนซ์คลับนั่นแหละเพื่อนมันชวน ตอนเห็นสะโพกสวยๆกำลังโยกบนฟลอร์ มันก็คิดได้แค่ว่าถ้ามาโยกบนตัวจะมันขนาดไหน”


            “...”


เกิดเดดแอร์ชั่วขณะ ใครมันจะคิดว่าเฮียมันจะตรงขนาดนี้! หันไปมองไอ้ธันนี่อ้าปากค้าง ส่วนน้ำหวานหน้าแดงสุดๆ ไอ้กิ่งอึ้งไปสักแป๊บแล้วตับตักแบบถูกใจ นี่มึงผู้หญิงใช่ไหมเนี่ย!?


“หึ” ไอ้ฝิ่นหัวเราะพี่มันในลำคอ ส่วนคนพูดประโยคน่าอายแค่ยักไหล่แบบกูพูดความจริงอะ ไยต้องแคร์ประมาณนั้นเลย ผมเลื่อนสายตาไปหาลูกครับเจ้าตัวเล็กกำลังก้มหน้าก้มตากินกุ้งจนแก้มป่อง พอรู้สึกว่าผมมองก็เงยหน้าขึ้นมาหา โอ๊ยยย น่ารัก! แต่ขัดบรรยากาศมากๆจนน่าขำเลยอะ ฮ่าฮ่าฮ่า


หลังจากนั้นก็เปลี่ยนเรื่องคุยผมยอมล่าถอยไปเดี๋ยวถามมากว่านี้เฮียมันอาจจะบอกท่าที่อยากทำมาก็ได้ไม่ดีๆ ก็นั่งตังวงกินกันไปมีเบียร์ด้วยเล็กน้อยไม่ได้กะเมา ส่วนน้ำหวานนี่เอาไวท์ขาวมากินกับอาหารทะเลดูดีมีชาติตระกูลมากครับ คุยเล่นจนลูกชายท่าทางจะง่วงนอนผมก็ขอตัวเอาลูกเข้านอนก่อน ตอนแรกก็จะให้ฝิ่นมันนั่งคุยกับเพื่อนไป แต่มันก็เสือกงอแงจะตามมาด้วยเลยปล่อยตามเลย


“จะอาบอีกรอบปะ” ไอ้ฝิ่นถามขึ้น ผมวางลูกลงเตียงแล้วหันไปตอบมัน


“ก็เพิ่งอาบก่อนออกไปกินอาบพรุ่งนี้ก็ได้”


“หึ ขี้เกียจมากกว่ามาอาบกับกูเลย” มันส่ายหน้าแล้วเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วลากแขนผมเข้าห้องน้ำมาด้วย


“ฝิ่นกูไม่เอา!” ผมพยายามดึงมือออกแต่มือมันเหนียวมากครับเอายังไงก็ไม่ออก


“ก็ไม่ได้ให้มึงเอา...เดี๋ยวกูเอาเอง


“สัส! ไม่ต้องมายิ้มหน้าระรื่นเลยไอ้เหี้ย!!” ผมด่าแล้วพยายามหนีจากไอ้หื่นข้างๆแต่ดิ้นเท่าไหร่ก็ไม่หลุดโดนมันจับลากลงอ่างเรียบร้อย มันก็เอื้อมไปเปิดน้ำร้อน รั้งเอวผมไว้ให้แนบไปกับอกมันทั้งๆที่เสื้อผ้ายังอยู่ครบชุด “เปียกหมดเลย!” ผมว่าอย่างหัวเสียแต่มันก็ไม่ได้สน


“เอาน่าเดี๋ยวจะทำให้เปียกจนถึงข้างในเลย” เสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูแบบไม่ต้องตีความให้ยุ่งยาก ผมดันมันออกแล้วสะบัดหน้าหนีอย่างหัวเสีย


“หยุดพูดเรื่องหื่นๆสักนาทีดิ๊” ผมส่งเสียงจิ๊จ๊ะ พยายามกลบเกลือนความรู้สึกวูบวาบไว้ภายใน


ผมไม่ใช่คนที่ขาดเรื่องอย่างว่าได้นาน... ไม่ได้ทำมานานเท่าไหนแล้วนะ...


อาทิตย์? สองอาทิตย์? ถึงเดือนรึยังนะ...?


ผ่ามือร้อนๆไล่แผ่นหลังผมอย่างเชื่องช้า มันไม่ใช่คนใจร้อนผมรู้ แต่มันเป็นคนที่อยากแล้วมันจะทำตามความต้องการของตัวเอง ถ้าสั่งให้รอ มันก็ทำได้


พอคิดๆดูแล้ว นี่ผัวหรือหมาเนี่ย ถามจริง...?


✂✂✂✂✂CUT✂✂✂✂✂

“ชู่ววว ใจเย็นมึงก็ชอบให้กูกดลง ไม่ใช่หรอ” ผมส่งสายตาเย้าแหย่ไปให้ร่างสูง แต่ดูจากสายตาหื่นๆของมันที่ส่งกลับมาแล้ว คงไม่คิดว่าสายตาผมมันเย้าแหย่เท่าไหร่ คิดว่ายั่วมันหรอ?


คิก...ผมได้ขี้ยั่วขนาดนั้น


แค่บางทีเป็ยฝ่ายนำบ้าง... ก็มันส์ดี J


“อืออออออ” ผมค่อยๆบิดตัวอย่างช้า ดูจากแสงที่แยงทะลุเข้ามาในผ้าม่านจนสว่างขนาดนี้คาวว่าตะวันคงเลยกลางหัวไปแล้วด้วยซ้ำ


“อืมมมมมม” เสียงเลียนแบบใสๆทำให้ผมหันไปมองเจ้าตัวเล็กบิดตัวตามผมแล้วยิ้มหวานมาให้ผมตกใจเมื่อนึกขึ้นได้ว่าลูกไม่ได้กินข้าวเช้าก็ลุกพรวด อย่างลืมตัว


“โอ๊ย!” กล้ามเนื้อทั่วตัวส่งสัญญาณเตือนทันที ปกติไม่ปวดตัวขนาดนี้หรอกครับถ้าไม่อุตริไปเล่นกันในห้องน้ำ! ยังที่ที่ไม่มากพอลุกเดินได้แต่ไม่อยากโชว์ท่าเป๋ๆเท่าไหร่นี่สิ มอร์ฟีนทำหน้าสงสัย


“ม๊า เจ็บๆ” เจ้าตัวเล็กทำหน้าเศร้าๆจนผมต้องขยับยิ้มลูบหัวทุยเบาๆ


“เปล่าครับ ว่าแต่มอร์ฟีนหม่ำๆรึยัง หืม?” ผมถามออกมาถึงพอตั้งสติได้ก็พอจะคิดได้ว่าคนที่หายหัวไปน่าจะจัดการป้อนข้าวป้อนน้ำแล้วก็เถอะ


“อื้ม!” ลูกผมพยักหน้าหงิกหงักผมก็ยิ้มให้บางๆ น่ารักอะไรขนาดนี้นะ ผมลุกช้าๆเจ้าตัวเล็กก็มาคลอเคลียกอดคอผมไว้


“หืม?” ทำเสียงสงสัยเจ้าตัวเล็กก็เข้าใจเอามือชูขึ้นแล้วสั่นตัวแบบเร่งเร้า


“อุ้มมมม” ผมหัวเราะเบาๆกับท่าทางน่ารัก ส่ายหัวนิดๆก่อนตอบ


“ม๊าอุ้มไม่ไหวหรอกครับ ”


“บุ้ยๆ” เจ้าตัวยุ่งยู่ปากอย่างไม่พอใจแต่ก็ปีนมานั่งตักผมเหมือนจะอ้อน ผมก็ต้องอุ้มไว้ รู้สึกเริ่มหิวข้าวแล้วนะเนี่ย ไอ้ฝิ่นมันออกไปไหนหว่า


“มอร์ฟีน ป๊าไปไหนครับ” ผมก้มหน้าถามเจ้าตัวเล็กก็เงยหน้าจ้องตาแป๋วจนผมต้องฟัดแก้มป่องให้หายหมั่นเขี้ยว มอร์ฟีนหันหน้าหนีแล้วตอบ


“ม่ายย คิกๆ” เจ้าตัวคงอยากตอบว่าไม่รู้แต่ผมก็ฟัดแก้มใสไม่เลิกจนตตัวเล็กหัวเราะคิกคัก กลิ่นแป้งเด็กอ่อนๆนี่หอมจัง โอ๊ยยย อยากกัดแก้ม!


แกร็ก...


ผมหันไปมองก็เป็นไอ้ฝิ่นถือถาดข้าวเข้ามาผมทำจมูกฟุดฟิดเล็กๆ แล้วยู่หน้าใส่มัน


“มีกระเทียมหรอ” ได้กลิ่นกระเทียมแล้วมันเหม็นแปลกๆ


“อืม” มันพยักหน้าแล้วเดินเข้ามาที่ข้างเตียงฝั่งที่ผมอยู่ ก็เห็นว่าเป็นข้าวต้มปลาครับ น่าทานนะแต่เห็นกระเทียมกับผักชีก็ไม่รู้สึกอยากแล้วอะ


“ไม่เอาได้ไหมมีอย่างอื่นรึเปล่า ไม่เอากระเทียมกับผักชี” พอผมว่าไปมันก็ขมวดคิดนิดๆ จะว่าว่าผมเรื่องมากล่ะสิ โถ่ววว บู้ๆ ไอ้บู้ๆนี่เห็นลูกทำน่ารักดีเรียนแบบบ้าง


“ปกติก็เห็นกิน” มันบอกแล้วยืนนิ่ง ผมก็ต้องรีบประจบทันทีเวลานี้ขี้เกียจลุกครับ เอาหน้าไปถูๆอ้อนๆ หน้าผมก็ตรงกับท้องมันพอดี ไถๆไปแล้วก็เงยหน้าเกยท้องมันไว้แล้วอ้อนเสียงหวาน


“น้า วันนี้ไม่อยากกินเปลี่ยนให้ที นะ...” พอได้ยินเสียงถอนหายใจปลงๆผมก็ยิ้มกว้าง


เสร็จโจร!!


ไอ้ฝิ่นก็ไปเปลี่ยนข้าวให้ผมตามระเบียบ จากที่อยู่ในสถานะเมียมาเกือบๆสองปี บอกเลยว่าสบายมาก มีอะไรก็ใช้ผัวเอาไม่เปลื้องแรงไม่เหนื่อย ยิ่งวันที่เราเดี้ยงเพราะมันนะต้องจัดหนัก! ผมไม่สนอยู่แล้วว่าไอ้พวกเพื่อนๆจะแซวยังไง ผัวกูกูใช้เอง ใยต้องแคร์ แต่จะใช้โต้งๆมันก็ไม่มีอารมณ์อยากทำให้ครับอ้อนเข้าไปเอาให้พอใจอ่อน รับรองยอมให้ใช้ไปอีกนาน  


            หลังจากกินข้าวเสร็จผมก็รู้ว่าตอนบ่ายกว่าๆ ผมได้รับรู้ว่าพลาดอะไรเด็ดๆไปเยอะมาก ทั้งเรื่องที่ไอ้ธันมันเอาเฮียเคนไปแถว่าเป็นแฟนจนพ่อแม่มันช็อคค้างไปเรียบร้อย ไหนจะเรื่องที่ทำไมไอ้ธันมันถึงยอมเอาเฮียมันไปเป็นแฟนกำมะลอ แล้วก็เรื่องที่เฮียมันเสือกโพล่งไปกลางวงว่ามันอยู่ห้องไอ้ธัน


            พลาด! กุพลาดมากกกกก! ไก้ล่านตัวจริงๆ


            ตื่นมาเรื่องก็จบ พลาดเรื่องเสือกไปเยอะมาก ผมก็เลยออกมานั่งเล่นทราบกับลูกไปที่ชายหาดด้วยอารมณ์เซ็งๆแต่พอเห็นมอร์ฟีนยิ้มอย่างสนุกสนานมันก็ทำให้โลกของผมสดใสขึ้นมาทันที ตอนนี้ก่อปราสาททรายอยู่ครับมีส่วนไอ้ฝิ่นก็มีหน้าที่ขนทรายเปียกมา เพราะปราสาทของลูกชายผมโดนน้ำพัดไปหลายรอบจนเจ้าตัวเล็กหน้าบูดเราเลยต้องขึ้นมาเล่นตรงที่น้ำซัดมาไม่ถึง


            ตุบ!


ฝิ่นมันว่างถังทรายแล้วนั่งข้างๆลูก เจ้าตัวเล็กได้ทรายก็ตบมือชอบใจเททรายรวมๆกันแล้วตบแปะๆให้เข้าเป็นเนื้อเดียว แค่นั้นก็สนุกเขาล่ะ


“เดี่ยวอีกสักพักไปอาบน้ำแล้วเก็บของกลับนะ” ไอ้ฝิ่นหันมาบอก


“เออ ของก็เก็บๆไว้บ้างแล้วเข้าไปล้างตัวก็แป๊บเดียว” ผมตอบมันกลับ


“หึ คนเก็บนี้กูครับ ใช่แรงงานกูเยอะขนาดนี้ว่าลากูอย่าใช่แรงก็อย่าอิดออดล่ะ”


“เหอะ เคยอยากแล้วไม่ได้ด้วยหรอ” ผมหันกดปากแล้วปรือตายั่วมันเล่นๆ


แต่ดูสีหน้าของมันแล้ว...


“พูดอะไรน่ะจำด้วยนะ”


แหม่...ไม่เล่นเลยครับ 

......................

...............

.......

ขากลับไอ้ฝิ่นเป็นคนขับรถกลับครับเพราะไอ้ธันโดนซิวไปเป็นตุ๊กตาหน้ารถของเฮียเคนมันเรียบร้อยโดยไม่ยินยอมพร้อมใจแต่โดนไอ้กิ่งถีบส่งไปประเคนถึงเบาะน่ะครับ


            ขากลับผมก็นั่งหน้าเป็นเพื่อนไอ้ฝิ่นมันส่วนลูกก็นั่งคาร์ซีทที่เบาะหลังมีสองสาวช่วยดูให้ด้วยความเพลียๆเจอแอร์เย็นๆผมก็หลับไปกว่าจะรู้ตัวก็ถึงคอนโดเรียบร้อย


            ทำไมผมหลับสนิทได้ขนาดนี่เนี่ย!?


            คิดไปก็ส่ายหัว คงเล่นกับลูกเยอะเกิน มาดูลูกที่เบาะหลังก็เห็นเจ้าตัวเล็กหลับปุ๋ย น่ารักจนเรียกร้อยยิ้มบางๆออกมาได้ ผมก็หยิบโทรศัพท์มาถ่ายรูปไว้ ตอนโตจะได้เอามาให้ดู


            คิดไปแล้วก็ใจหาย ตอนลูกโตชีวิตผมตอนนั้นจะเป็นยังไงนะ...


            จะได้อยู่กับไอ้ฝิ่นแบบนี้รึเปล่า...


            ผมถอนหายใจเบาๆส่ายหน้าสลัดความฟุ้งซ่านแล้วอุ้มลูกขึ้น ปล่อยหน้าที่ยกกระเป๋าให้ไอ้ฝิ่นไป มอร์ฟีนครางงึมงำในลำคอแล้วซุกอกผมหาท่าที่นอนสบาย ผมก็อุ้มเขาขึ้นห้อง พูดถึงเรื่องโตก็ใจหายเหมือนกันลูกชายผมโตขึ้นทุกวันๆ ต่อไปจะอ้อนผมอย่างนี้รึเปล่านะ


            ผมว่างเขาลงที่นอนแล้วลูบหัวทุยไปมา แอบกังวลกับอนาคตไม่ได้ ผมล้มตัวลงนอนมองหน้าลูกแล้วปล่อยความคิดไปเรื่อยเปื่อยและก็ไม่รู้ว่าเผลอหลับไปเมื่อไหร่...

 

Fin Part

            ผมเข้ามาในห้องก็เจอสองแม่ลูกหลับปุ๋ยกันไปเรียบร้อย ผมยิ้มบางๆให้กับภาพน่ามอง เขาทั้งคู่เป็นครอบครัวของผม ผมก็อยากเห็นภาพแบบนี้ไปนานๆ


            เอาจริงๆผมก็เหี้ยมาเยอะ มันก็ไม่แปลกที่จะกลัวถูกทิ้ง อาจจะดูน่าตลกที่ฟันคนอื่นแล้วทิ้งได้แต่กลับกลัวเรื่องแค่นี้ แต่มันเป็นคนเดียวที่ผมจะจะไม่ทิ้งและไม่ยอมให้มันทิ้งด้วย


            ผมวางของเรียบร้อยก็เดินตรงไปที่ระเบียง จุดบุหรี่แล้วปล่อยอารมณ์ไปกับควันขมุกขมัว


            ไอ้ชาไม่ชอบกลิ่นบุหรี่...


            เรื่องที่จำขึ้นใจมันเลิกเด็ดขาดตั้งแต่มีลูก ผมก็เลิกมานานนะเพิ่งมาติดก็ตั้งแต่ที่....


            “ฝิ่น” เสียงทุ้มของเพื่อนเก่าเรียกให้ผมหันกลับไป จริงๆก็ไม่ค่อยอยากจะเจอหน้ามันนักเพราะพอมันมาก็จะมีเรื่องของคนที่ผมไม่อยากเจอมาเกี่ยวด้วยเสมอ...

          “ไรวะ?” ผมเลิกคิ้วนิดๆ มันก็ขยับปากพูดต่อ

          “มึงได้ข่าวยัง”

          “ข่าว?”

          “ก็ที่วินมัน...”


            “ฝิ่น นี่มึงสูบอีกแล้วหรอวะ?” เสียงชาดังขัดความคิดผม ดึงสายตาให้ตวัดกลับไปมองมันที่ประตูบานเลื่อน มันก็ทำหน้าบูดอยู่ตรงประตูนั่นแหละ


            “อ่า...นิดหน่อย”


“ไม่นิดแล้วอย่างนี้ ไปอาบน้ำเลย” มันยู่หน้าไล่ผมไป ไม่รู้ว่ามันรู้ตัวรึเปล่าว่าทำตัวเหมือนแม่ผมขึ้นทุกวัน ผมก็ได้แต่ตอบรับในลำคอไป ตัดปัญหาให้มันจบๆ


จริงๆก็คิดจะเลิกนะแต่พอคิดถึงเรื่องที่อาจจะเกิดก็ทำให้คิ้วเผลอขมวดจนได้ จริงๆก็ไม่ใช่เร็วๆนี้ อีกตั้งหลายเดือน ผมไม่ควรไปใส่ใจมากแต่พอมันเป็นเรื่องของมันที่ไร ผมแม่งทำตัวในนิ่งไม่เคยได้เลย


พออาบน้ำเสร็จออกมาไอ้ชาก็เข้ามาอ้อน จริงๆแม่งคงอยากรู้มากกว่าว่าผมเป็นอะไร จะให้บอกว่าคิดมากเรื่องมันเดี๋ยวมันจะคั้นกว่าเดิมเลยรวบมันมานอนกอดแม่งซะเลย


“นี่...” ไอ้ชาเรียกเบาๆ


 “หืม?” ผมก้มลงไปมองคนตัวเล็กในอ้อมกอดมันเงยหน้าขึ้นสบตาผมนิ่ง


“มีอะไร บอกกูได้นะ” มันก้เอามือมาโอบผมไว้เหมือนจะกอดปลอบ อยากรู้ตัวเองเหมือนกันว่าทำสีหน้าท่าทางแบบไหนออกไปมันถึงโอ๋ผมขนาดนี้


“หึ”  พอคิดแล้วก็เผลอหลุดขำออกมา ผมคิดว่าเก็บอาการเก่งแต่ไอ้ชามันก็อยู่กับผมมานาน คงสะกิดใจอะไรบ้าง และผมก็รู้สึกดีที่มันห่วงบ้างนี่แหละ


“แบบถึงกูอาจจะช่วยอะไรไม่ได้ก็เถอะ แต่มึงอาจจะสบายใจขึ้น” มันว่าด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยมันใจไม่สมกับเป็นมันสักนิด อย่างว่าแหละปกติพวกผมมีปัญหาอะไรกันก็ต่างคนต่างแก้ถ้าคิดออกแล้วว่าจะแก้ยังไงให้ช่วยอะไรถึงบอก มันคงเขินๆกับสถานะตอนนี้ที่ผมบอกว่ามันเป็นเมีย แต่ไม่รู้ว่าจะเสือกเรื่องผมได้แค่ไหน


“อยากเสือก?”


“เปล่า...” มันว่าแล้วเสสายตาหลบจะรู้ตัวบ้างไหมที่มึงบอกแมนๆนี่เดี๋ยวนี้มึงน่ารักขึ้นทุกวัน


“แล้วอะไร?” ผมแสร้งถามเสียงเข้ม มันก็เขินจนซุกลงกับอกผมแล้วพูดเบาๆ


“เป็นห่วง.....”


แม่งเอ๊ย! ใครสั่งใครสอนให้มันน่ารักขนาดนี้วะ!!



[100%]

ครบ100%ค่ะ
จะบอกว่าฝิ่นมันหื่นหรือชาขี้ยั่วดี555
บทหน้าวาปกันอีกนะคะ
มารอดูมอร์ฟีนพูดกัน> <

-----------------------------

25% ค่าาา
ทำไมธันมีความแรดสูงมาก555
บอกแล้วคนนี้แรดและแมน(?)ในคนเดียวกัน
ตบท้ายด้วยฝิ่นชา ก็จริงๆนะ
ฝิ่นไม่ได้บอกให้ชาเอา55555
มาลุ้นกันพาร์ทหน้าจะหวานจะแซ่บหรือจะล่วง
ติดตามนะคะ

อ่านแล้วก็คอมเม้นหรือฟีดแบ็คกลับมากันด้วยนะคะ

มันเป็นกำลังใจให้คนเขียนจริงๆ☻♥


- BlckSnow -


 

Twitter >> https://twitter.com/Blacksnow_A

มาเล่นแท็กกันเถอะ

#คนติดชา 

 



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 173 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,079 ความคิดเห็น

  1. #4054 ฮอลฮอล◡̈⃝ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 17:57
    ฮืออออ อยากอ่านคู่เฮียเคนนนน
    #4,054
    0
  2. #3802 AirrUtai (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 21:32
    ฝิ่นเป็นไรอ่ะ มีอะไรก็ปรึกษากันนะ
    #3,802
    0
  3. #3650 Thitaphorn Tiemnara (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 20:41
    เครียดเรื่องอะไรฝิ่นนน ชาจะท้องสองหรออ?? แล้วมาม่าจะมา ฮือออ
    #3,650
    0
  4. #3649 Thitaphorn Tiemnara (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 20:41
    เครียดเรื่องอะไรฝิ่นนน ชาจะท้องสองหรออ?? แล้วมาม่าจะมา ฮือออ
    #3,649
    0
  5. #3478 เพียงพริบตา (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 17:34
    ท้องสองใช่มั้ยหนูชาาาา
    #3,478
    0
  6. #3459 ADragonike (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 11:10
    จะมีเรื่องอะไรเข้ามาอีกนะ ไม่มาม่าใช่มั้ยคะ \\ ต้มน้ำรอ
    #3,459
    0
  7. #3413 mon9228 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 01:18
    ฝิ่นเครียดเรื่องอะไรหว่า ขำเฮียเคน ตรงเกิ๊นนน 55555
    #3,413
    1
    • #3413-1 Mistyblack(จากตอนที่ 21)
      25 ธันวาคม 2560 / 15:36
      หมี่เหลืองไรเกาเหลามาเฮียฝิ่น
      #3413-1
  8. #2407 maimes' ❀ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 02:31
    จะไม่ดราม่าใช่ไหมคะ กลัวใจจังเลย ทำให้ฝิ่นเครียดถึงขนาดกลับมาสูบบุหรี่ได้ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ
    มอร์ฟีนน่ารักม๊าโอ๋ๆ อยากฟัดหนูจังลูกมอร์ฟีน
    ชาตอนอ้อนฝิ่นนี่งานดีจริงๆ มีล้านก็ให้หมดล้าน ตอนบอกเป็นห่วงคือน่าร้ากกกก
    #2,407
    0
  9. #2339 phurita saelim (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 11:55
    ไม่เอามาม่าน้าไรต์
    #2,339
    0
  10. #2222 Kim-kibom (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 21:50
    ใครอ่ะ
    #2,222
    0
  11. #2215 baekbow (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 14:39
    วินไหน? อะไร? ยังไง? อย่านะเฟ้ย ชาท้องอยู่เครียดไม่ได้!
    #2,215
    0
  12. #2181 TongKing_KmFf (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 17:58
    อ้าวค้างงงงงง มาเฉลยเลยใครคือวิน
    #2,181
    0
  13. #2176 MLKHCCBLDTKH (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 04:56
    วินนี่ใครอ่ะ โผล่มาทำไม....
    #2,176
    0
  14. #2167 -KY- (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 21:05
    เหยยย...อะไร วินๆ ชื่อนี้เคยโผล่มาในสารระบบด้วยเหรอ ไม่มีอยู่ในความทรงจำเลย โจทก์ใหม่ใช่มั้ยเนี่ย ถ้าฝิ่นบอกว่าไม่มีวันทิ้งชาแต่กังวลเรื่องโจทก์ใหม่นี่ แสดงว่า...กิ๊กเก่าชามชาชัวร์ ถึงจะไม่ได้กิ๊กกัน ก็คงมีซัมติงสักอย่างแน่นอน ถึงทำฝิ่นวิตกได้ขนาดนี้ อาาาา...กลิ่นมาม่าหอมหวลกำลังลอยมา อ่ะ!!ไม่ๆๆๆ มาม่ากินบ่อยไม่ดีต่อร่างกาย หวานสิๆกินแล้วร่างกายกระชุ่มกระชวย ยิ่งถ้าได้แบบแซ่บนี่เลือดลมไหวเวียนดีเบยยย อิอิ ... รออ่านนะค๊าา
    #2,167
    0
  15. #2165 FK_29 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 21:01
    ชาน่ารักกกกก!! ฮือออ วินคือใคร? มันคือครายยยย!!! 555 ครอบครัวนี้น่ารักจัง
    #2,165
    0
  16. #2161 TiwticAmp_90 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 19:43
    ครอบครัวน่ารักจังงงง  >3<'
    #2,161
    0
  17. #2144 pikipinocchio (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 14:55
    วินคือใครกันนี่ // แอร๊กกกก อยากกัดแก้มน้องมอร์ฟีนนน งุ้ยยย
    #2,144
    0
  18. #2143 Feremaka (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 14:44
    ชาโคตรรร น่ารักกก
    #2,143
    0
  19. #2141 ....DisPlay.... (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 13:37
    ทำไมรู้สึกเหมือนเค้าลางมาม่าจะมาเลยอ่าาาาาา
    #2,141
    0
  20. #2140 Gammmmmmmmmm (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 12:40
    อุ้ยยยยยย
    #2,140
    0
  21. #2139 walkingdead (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 11:41
    ชาท้องแล้วหนีฝิ่นไปเลย
    #2,139
    0
  22. #2138 tooraworn (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 11:19
    วินคือใคร ไม่ม่าน้าาาาา
    เหมือนชาจะท้องรึเปล่า
    #2,138
    0
  23. #2137 choopp (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 10:46
    เดี๋ยววินคือใครเกี่ยวอะไรจะมาทำให้ครอบครัวนี้ต้องแยกกันมั้ยยิ่งตอนนี้ชาเหมือนจะท้องอีกแบบนี้คือยังไงฝิ่นมีอะไรก็พูดไปเลยขอเถอะอย่าได้ให้มันม่า ฝิ่นมีความหื่นนะแต่ชาก็ยั่วไงสรุปก็พอกันอ่ะ ยิ่งตอนนี้นะชามีความทั้งแม่และเมียสูงมากไม่อยากให้ฝิ่นเครียดมีอะไรควรพูดกันตรงๆ มอร์ฟีนหนูจะน่ารักไปไหนลูกหืมมม
    #2,137
    0
  24. #2136 Oreo_custard (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 10:31
    รอเลยๆ มอร์ฟีนผู้น่ารัก ตอนนางพูดต้องน่ารักน่ากัดมากแน่ๆ ฮือออออ
    #2,136
    0
  25. #2135 Minutedao (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 10:23
    งุ้ยยยยยยยยยยยยยย อยากรู้ว่าเพื่อนคนนั้นคุยไรกับฝิ่น ชามีความเป็นแม่สูงมาก ความเป็นเมียก็เพิ่มเลเวลขึ้นเรื่อยๆ ฝิ่นรักตายเลย น่ารักกกกกกกแ
    #2,135
    0