[Yaoi] Feel Addict|รู้สึกติด [Mpreg]

ตอนที่ 13 : Chapter 12 : หยดน้ำตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 242 ครั้ง
    26 ม.ค. 62


|Chapter 12 : หยดน้ำตา|
 

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราก็ต้องก้าวเดินต่อไปเสมอ







ผมเดินเข้าบ้านมาด้วยใจตุ้มๆต่อมๆไม่เคยมีครั้งไหนที่ทำผิดแล้วกลัวเท่าครั้งนี้เลยจริงๆเดินเข้าไปในห้องรับแขกเห็นแม่นั่งดูโทรทัศน์อยู่ก็รู้สึกก้าวขาไม่ออกจนไอ้ฝิ่นต้องจับมือผมจูงเข้าไปหาแม่


“อ้าว กลับมาแล้วหรอลูก” แววตาของแม่มีแววดีใจที่เห็นผมกลับบ้าน 


“ครับ”


แต่ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกแย่ถ้าแม่รู้เรื่องของผมแม่จะยิ้มให้ผมอีกไหม... 


“แล้วนั่นรัตน์อุ้มเด็กที่ไหนมาล่ะ” แม่หันไปเห็นมอร์ฟีนที่ป้ารัตน์อุ้มอยู่ก็ถามทันที


“หลานฉันเองนั่นแหละ” ป้ารัตน์ตอบด้วยรอยยิ้มบางๆแล้วเดินเขาไปนั่งข้างแม่ ผมก็เดินไปนั่งฝั่งตรงข้าม


“แล้วลูกหลานเธอคนไหนเนี่ย” แม่รู้ว่ายังไม่มีลูกคุณป้าคนไหนที่แต่งงานเลยคิดว่าเป็นลูกของหลานคนอื่นแต่ป้ารัตน์ส่ายหัวเบาๆ


“ลูกของตาฝิ่นน่ะ”


“ห๊า ของเจ้าฝิ่นเนี่ยนะ แล้วแม่เด็กอยู่ไหนล่ะ”


“เรื่องนี้แหละที่ฉันจะมาคุยกับเธอ”


“มีอะไรหรอ?”


“แม่ของหลานฉันก็คือชานั่นแหละ”


“เธอว่ายังไงนะ!!” แม่ถามเสียงดังดูท่าทางจะตกใจมากจนผมใจเสีย แม่จะว่ายังไงจะเกลียดผมรึเปล่าที่เป็นลูกที่ไม่ดี


“ชาเป็นแม่ของเด็กคนนี้” ป้ารัตน์ย้ำด้วนน้ำเสียงจริงจัง แม่ตาเบิกกว้าง ผมรีบเสตาหลบไม่กล้าสบตาแม่เลยสักนิด


พรึ่บ!


ผมรีบเงยหน้าขึ้นมาแล้วต้องตกใจสุดๆ แม่ผมเป็นลมไปแล้ว!


ผมรีบเข้าไปประครองดีที่อยู่บนโซฟาทำให้ไม่เป็นอะไร เลยนั่งคุกเข่าลงตรงพื้นหันตะโกนให้ไอ้ฝิ่นหายาดมา ป้ารัตน์ดูตกใจมากที่อยู่ๆแม่ผมก็เป็นลมไปแบบนี้แต่ก็ยื่นยาดมที่พกไว้มาให้ ผมเอายาดมจ่อที่จมูกแม่แล้วส่ายไปมา น้ำตาผมไหลลงมาเองอย่างควบคุมไม่ได้กลัวว่าแม่จะเป็นอะไรไปจริงๆ 


ผ่านไปสักพักแม่ก็ได้สติขึ้นมาผมรีบกอดแม่ไว้แล้วปล่อยโฮออกมา  เจ้าตัวเล็กได้ยินเสียงผมร้องก็ร้องไห้ตามจนไอ้ฝิ่นต้องเอาไปอุ้มปลอบข้างนอกห้องป้ารัตน์เห็นทุกอย่างโอเคแล้วเลยเดินตามไอ้ฝิ่นไปด้วย จนผมเริ่มสงบลงมีเสียงสะอื้นแต่ไม่ฟูมฟายแล้วแม่ก็ดันตัวผมออก


“เรื่องจริงหรอชา” นั่นเป็นคำแรกที่แม่ถามผมรู้สึกกลัวแต่มันก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ยิ่งเห็นแม่ตาแดงๆเหมือนน้ำตาจะไหลน้ำตาผมนี่ไหลพรากไปก่อนเลย


“ชาท้องจริงๆ ฮึก ฮืออออ” ผมพยายามไม่ร้องแต่มันก็ยากจริงๆ


“มันเกิดขึ้นได้ยังไง” แม่ถามเสียงแหบแห้งจนผมจะร้องไห้หนักว่าเดิม


“ชา ฮึก...เมา” พยายามจะคุมเสียงไม่ให้สั่นแต่มันก็ยากเกิน


“ชารู้ไหม”


“ฮึก...”


“ชาให้แม่ผิดหวัง” เหมือนได้ยินเสียงฟ้าผ่าที่กลางใจ ผมทำให้แม่ผิดหวังทำให้แม่เสียใจ ผมไม่ได้เป็นลูกที่ดีเท่าไหร่แต่ก่อนก็มีหลายเรื่องที่ทำให้แม่หนักใจแต่เรื่องนี้มันหนักที่สุดน้ำตาของแม่ไหลลงมาช้าๆแม่ไม่ได้สะอึกสะอื้นอะไรแต่มันทพให้ผมรู้สึกเจ็บ 


ผมทำให้แม่เสียใจอีกแล้ว...


“ฮึก..ชะ ชาขอ ฮึก โทษ..” ผมทำได้แค่ร้องไห้เหมือนเด็กๆกอดขาแม่ไว้ พูดพร่ำขอโทษแม่ไม่หยุด รู้ดีว่าผิดรู้ดีว่าไม่ควรแต่มันก็เกิดขึ้นไปแล้ว...


แม่ปล่อยให้ผมร้องไห้นานมากจนผมเริ่มเจ็บคอสองมือที่คอยโอบกอดผมเสมอมาก็วางลงบนหัวแล้วลูบเบาๆ ผมห้ามน้ำตาไม่ได้เลยมันไหลออกมาช้าๆผมก็ซบตักแม่อยู่อย่างนั้น


“เราทำให้แม่โกรธหลายอย่างทั้งดูแลตัวเองไม่ดีและปิดเรื่องไว้”


“ฮึก...มะ แม่ ครับ” ผมเงยหน้าที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาขึ้นมองหน้าแม่


“ชาทำตัวไม่ดีทุกครั้งชาจะสัญญาว่าจะไม่ทำตัวแย่อีกแล้วทำไม่ถึงยังทำอยู่...”


“ผะ ผม ฮึก! ไม่ได้ ฮือ ตั้งใจ ”


“ไหนบอกจะปรับปรุงตัวเองไม่ให้แม่เสียใจแล้วนี่อะไร”


“ชา ฮึก จะไม่ ทำอีกแล้ว ฮือออ” 


“แม่ต้องฟังคำนี้อีกกี่ครั้งเราถึงจะเป็นอย่างที่พูดจริงๆ”


“ไม่ทำอีก ฮึก แล้วจริงๆ” ผมซบหน้าลงกับตักส่ายหัวไปมาเหมือนเด็กแต่ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงอยู่กับแม่ผมก็อยากเป็นแค่เด็กตัวเล็กๆเท่านั้น ถึงจะแย่ยังไงแม่ก็ไม่ผลักไสผมออก


“จะเชื่อได้รึเปล่าก็ไม่รู้”


“เชื่อได้ ฮึก ชะ เชื่อชาเถอะนะแม่” 


“แต่เรื่องมันก็ผ่านมาแล้ว...แม่ก็ไม่ได้ใจร้ายใจดำจนจะไล่หรือตัดขาดอะไรเพราะยังไงชาก็เป็นลูกของแม่”


“แม่..” ผมกำลังจะยิ้มอย่างดีใจถ้าไม่ใช่ว่า


“แต่คนทำผิดก็ต้องรับบทงโทษถูกไหม?”


“มะ แม่จะให้ชาทำอะไร” ผมถามเสียงสั่น นึกหวาดๆความคิดของคนเป็นแม่


“รอก่อนไปเรียกป้ารัตน์มาไป เราก็รอผู้ใหญ่คุยกันข้างนอกไปก่อน”


“ครับ” ในเมื่อแม่ไม่ตอบอะไรผมก็ไม่เซ้าซี้ต่อเดินออกมาหาไอ้ฝิ่นที่อุ้มลูกอยู่ มอร์ฟีนหยุดร้องแล้วกำลังกินน้ำจากขวดอยู่ ผมเลยเข้าไปขออุ้มแทนแล้วบอกป้ารัตน์ให้ไปหาแม่ที่ห้องเดิม ผมพาลูกออกมาเล่นที่ศาลาไม้ในสวนตรงนี้ลมจะเย็นสบายและสดชื้นมากเพราต้นไม้เยอะไอ้ฝิ่นก็เดินตามมาด้วย


ผมนั่งเล่นกับลูกไอ้ฝิ่นก็นั่งมองยิ้มๆ มอร์ฟีนที่เริ่มอารมณ์ดีแล้วก็ยิ้มแย้มคุยอ้อแอ้กลับมาด้วย


“ชอบรึเปล่าครับ หือ?”


“แอ้” โอ๊ย!ลูกผมทำไมยิ้มหวานจังวะโตขึ้นจะยิ้มอย่างนี้ไหนใครอีกไหม หวงจัง ผมเลยก้มลงฟัดท้องกลมๆเล่นจนเจ้าตัวส่งเสียงชอบใจใหญ่


“เล่นกันอยู่สองคนเลยนะ” ไอ้ฝิ่นว่านิ่งๆ ทำอย่างกันงอนแนะ


“ก็ลูกกูน่ารัก” ผมลอยหน้าลอยตาตอบมันก็ส่ายหัวหน่ายๆ


“ก็ลูกกูด้วยไหม”


“ชิชิ” ผมเบ้ปากใส่มัน


“ว่าแต่น้าปัทว่าไง”


“ก็โอเคแล้วแต่บอกต้องมีบทลงโทษวะ กูละกลัวใจแม่จริงๆ”


“เอาหน่าๆเดี๋ยวแม่กูก็คุยให้เขาคงไม่ลงโทษแรงๆหรอก”


“แรงๆไม่กลัวกลัวแผลงๆนี่สิ” ผมคงยังไม่ได้บอกสินะว่าแม่ผมถ้าโกรธก็โกรธจริงๆแถมหายยากด้วยแต่เจ้าตัวไม่ค่อยแสดงออก มาแสดงออกกับบทลงโทษที่ดูเหมือนไม่จริงจังแต่ทรมานคนทำแทนน่ะครับ


รอบที่แล้วที่ทำแม่โกรธโดนสั่งแต่งหญิง 24 ช.ม.แล้วพาออกนอกบ้านแนะนำว่าเป็นลูกสาว ให้อายเล่นๆอีก รู้ทั้งรู้ว่าหน้าเหมือนผู้หญิงเป็นปมของผมแม่ยังจี้ย้ำได้ลงคอ ตอนโกรธคนนี้ไม่สนหน้าไหนหรอกครับ


แล้วรอบนี่จะลงโทษอะไรก็ไม่รู้!!


พอแม่คุยกับป้ารัตน์เสร็จก็ให้พี่ปิ่นแม่บ้านบ้านผมมาเรียกเข้าไปหาที่ห้องเดิมแต่บรรยากาศดีขึ้นกว่าเดิมเยอะถึงผมจะสัมผัสแววเคืองๆจากแม่ได้อยู่ก็เถอะ


“แม่คุยกับป้ารัตน์แล้วนะ”


“เรื่องอะไรครับ”


“แม่ไม่อยากให้วุ่นวายมากเราก็จะผูกข้อไม้ข้อมือจัดงานแต่งเล็กๆเฉพาะครอบครัวเอา พวกเราเรียนจบแล้วค่อยจัดงานจริงอีกที”


“...แม่มันจะเกินไปหน่อยรึเปล่า” ผมว่าเสียงอ่อยๆทันทีคือแบบผมกับมันก็ผู้ชายทั้งคู่นะจะให้จัดงานแต่งนี้มันดูเวอร์ไปไหมอะแล้วนี่จะจัดหลังเรียนจบด้วยหรอปวดเฮดขึ้นมาทันที


“ไม่มีอะไรเกินทั้งนั้นแหละใช่ไหมรัตน์” แม่ผมหันไปหาเพื่อนสนิทที่ก็นั่งยิ้มอย่างเห็นดีเห็นงาม


“ใช่ๆจะเกินไปอะไรลูกก็มีแล้วไม่จัดสิน่าเกลียด ป้าว่าเราคุยกันแล้วนะ ตาฝิ่นก็ไม่มีปัญหาใช่ไหม” ถามเหมือนขอความเห็นนะครับถ้าไม่ใช่ว่าสายตาพิฆาตมากมาย


“ครับ” มันก็รับคำง่ายๆจนผมต้องตวัดสายตาไปมองอย่างหงุดหงิด


“เราไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะปฏิเสธนะชา” ชะอุ้ย! เสียงนิ่งๆของแม่เป็นสัญญาณเตือนว่าผมควรหุบปากได้เป็นอย่างดี


“เรื่องวันป้าก็ตกลงกับแม่เราแล้วนะ” ป้ารัตน์พูดขึ้นมาบ้าง


“วันไหนหรอครับ” ผมถามแล้วมองหน้าป้าสลับกับแม่


“อีกสามวันจ๊ะ” ป้ารัตน์เป็นคนตอบด้วยรอยยิ้มพิมใจที่เหมือนฟาดหัวผมอย่างแรง

“ห๊ะ! เร็วไปไหมอะ” ผมรีบแย้งทันที


ทำไมคนรอบๆตัวผมถึงได้เป็นพวกรีบร้อนกันจังวะ!?


“ไม่เร็วหรอกชา เดี๋ยวเราก็ต้องกลับกรุงเทพก่อนเปิดเทอมใช่ไหมล่ะ เร็วๆนั้นแหละดีจะได้ไม่ยุ่งยาก” แม่ผมว่าแล้วทำหน้าเหมือนถามว่ามีปัญหาอะไรอีกไหม ซึ่งผมก็ตอบได้อย่างเดียวว่า


“ก็ได้ครับ” 


“แล้วเรามีปัญหาอะไรรึเปล่าฝิ่น” แม่ผมหันไปหาไอ้ฝิ่นที่นั่งเงียบอยู่


“ไม่มีครับ” มันส่ายหน้าแล้วยิ้มบางๆ แม่ผมก็พยักหน้ารับอย่างพอใจ


“ไหนเอาหลานมาให้แม่ดูซิ มอร์ฟีนใช่ไหม?” แม่ผมพอเคลียร์เสร็จก็ถามหาหลานแล้วครับ มอร์ฟีนตัวน้อยก็ช่างประจบทั้งที่ยังเล็กมากแต่ไม่ค่อยงอแงยิ้มหวานส่งเสียงอ้อแอ้ ดูน่าเอ็นดูมากจนคุณยายต้องก้มลงหอมแก้มฟอดใหญ่


“น่าเกลียดน่าชังจริง” คุณป้าก็พูดขึ้นยิ้มๆที่เห็นมอร์ฟีนตัวน้อยอารมณ์ดี


“ใช่น่าชังจริงๆ” แม่ผมรับคำเบาๆแล้วยิ้มออกมานิดๆ


ผมก็ดีใจนะที่แม่ไม่ดูเหมือนโกรธมาแต่ยิ่งแม่ดูสงบมากเท่าไหร่ผมก็รู้สึกได้เลยว่าบทลงโทษมันต้องสร้างความวายป่วงให้ผมแน่นอน แต่แม่ยังไม่ยอมบอกผมนี่สิ


“อ้อ อีกข้อที่แม่ลืมบอก” น้ำเสียงของแม่เด็ดขาดขึ้นมาทันที


“ครับ?” รับคำอย่างงงๆยังมีอะไรอีกหรอ


“แม่กับป้ารัตน์ตกลงกันแล้วว่าจะห้ามไม่ให้พวกเรามีลูกอีกคนก่อนจบเด็ดขาดเข้าใจไหม?”


“เฮ้อ...ก็นึกว่าเรื่องอะไร” ผมถอนหายใจอย่างโล่งอกก็เข้าใจครับมีลูกในวัยเรียนมันไม่ใช่เรื่องที่ควรทำด้วยซ้ำมีคนเดียวก็หัวปั่นจะแย่อยู่แล้ว


“น้าปัทคงไม่ได้ห้าม...” แล้วทำไมไอ้ฝิ่นมันต้องทำสีหน้าเครียดอะไรขนาดนั้นด้วยวะ!!


“อ๋อเรื่องนั้นไม่จ๊ะ แม่เข้าใจว่าวัยนี้ได้เคยแล้วห้ามกันไม่ได้” สายตามีเลศนัยของแม่ทำให้ผมร้อนฉ่าแต่ไอ้ฝิ่นเสือกเหยียดยิ้มอย่างถูกใจ 


ยิ่งป้ารัตน์พูดประโยคถัดมาผมยิ่งอยากมุดดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด!


“ที่พวกแม่จะบอกคือจะทำอะไรก็รู้จักป้องกันด้วยแค่นั้นเอง”


..................

..........

.......


แกร็ก...


“ชู่ววว” ผมหันไปมองไอ้ฝิ่นแล้วส่งเสียงเตือนมันให้เข้ามาเบาๆ พร้อมตบก้นลูกที่กำลังเคลิ้มๆไม่ให้ตาใสขึ้นมาอีก มันก็ให้ความร่วมมือค่อยๆปิดประตูตอนนี้ได้เวลานอนกลางวันของมอร์ฟีนแล้วครับ ผมเอาขึ้นมานอนบนห้องเพราะไม่มีอะไรรบกวนปิดม่านก็ได้บรรยากาศน่านอนแล้ว ตอนแรกนึกว่าจะหลับก่อนลูกอีก


“หลับ?” มันถามเสียงเบาผมมองไปที่ลูกก็เห็นว่านิ่งไปแล้วก็ยิ้มบางๆพยักหน้าให้มัน มันก็มองตามผมไปที่ลูกสายตามันอ่อนโยนแบบที่ไม่ได้เห็นง่ายๆกับใครแต่กับลูกมันมองด้วยสายตาแบบนี้เสมอ


“ขึ้นมาทำไม”


“ก็เมียกลับลูกอยู่นี่จะให้ไปไหนล่ะ” มันยิ้มยียวนแล้วทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ ผมเบ้หน้าอย่างหมั่นไส้กับความกวนตีนของมัน


“กูจะนอน”


“ก็นอนไป” มันตอบแล้วเลื่อนตัวนอนลงข้างลูกก่อนซะงั้น เลยได้แต่ถอนหายใจล้มตัวลงนอนข้างลูกอีกฝั่งแทนและเตียงนุ่มๆแอร์ฉ่ำๆก็ลากผมเข้าสู่หัวนิทราไปง่ายๆ


จุ๊บๆ


ผมเริ่มรู้สึกตัวเมื่อมีอะไรบางอย่างดูดดุนอยู่บริเวณยอดอก แวบแรกคิดว่าเป็นไอ้ฝิ่นแต่พอลืมตาขึ้นมองเห็นทารกตัวน้อยกำลังดูดนมผ่านเนื้อผ้าพร้อมทำตาแป๋วจนน่าขำแต่ก็ทำเอาขำไม่ออกลูกผมหิวขนาดไหนเนี่ย!?


ท่านอนขอพวกเราสามคนตอนนี้ชิดกันมากลูกอยู่ในอ้อมกอดแนบอกผมและไอ้ฝิ่นก็กอดผมไว้อีกที เหลือบมองมันก็เห็นว่ากำลังหลับสบายเลย ผมเลยกลับมาสนใจทารกตัวน้อยอีกรอบเจ้าตัวยิ้มหวานให้ผมอีกแล้ว จะทำให้หลงไปถึงไหนเนี่ยยย ตะมุตะมิสุดๆ


ผมเลยขยับตัวเลิกเสื้อขึ้นให้เขาดูดได้ถนัดลูกก็ดูจะหิวดูดจ๊วบๆใหญ่จนน่าเอ็นดู กินนมจนเขาอิ่มนั้นแหละถึงได้เบือนหน้าหนีผมก็นอนเล่นมองหน้าลูกที่พออิ่มตาก็เริ่มปรือๆอีกรอบลูบหลังตบก้นไปเพลินๆไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมหรือลูกใครหลับไปก่อน...


“คุณแม่” เวลาผ่านไปเท่าไหร่ไม่รู้แต่สมองเริ่มได้ยินเสียงที่เข้ามากระทบโสตประสาทจนต้องขมวดคิ้วเพราความง่วงงุนที่ยังไม่หาย


“แอ้!” เสียงใสๆดังขึ้นอยากลืมตาขึ้นดูชะมันแต่เหมือนหัวมันหนักติดหมอนนุ่มๆไปแล้ว


“ตื่นเร็วครับ” เสียงทุ้มๆเริ่มชัดเจนในสมองมากขึ้นแต่คนขี้เซาก็พลิกหน้าหนี


“แอ้”


“คุณตามาแล้ววว”


“แอ้ แอ้!” 


แปะๆ 


ผมลืมตามองที่มาของสัมผัสที่ใบหน้าก็เห็นมือน้อยๆที่ถูกจับด้วยมือใหญ่ๆกำลังตบแปะๆลงเบาๆผมยิ้มให้เจ้าของมือน้อยๆที่นอนอยู่ที่เดิม เมื่อเห็นผมยิ้มให้ก็ยิ้มหวานกลับมา โง้ยยย น่ารักไปไหน!


“ลุกได้แล้ว เมื่อกี่แม่มึงโทรขึ้นมาตาม พ่อมึงเขากลับมาแล้ว” แล้วเสียงทุ้มของไอ้ฝิ่นก็ขัดความฟินผม ให้ผมฟินกับความน่ารักของลูกอีกหน่อยก็ไม่ได้!


“มีเรื่องอะไรปะวะ?” ถึงคิดว่าแม่คงจัดการได้แต่ก็แอบเสียวๆเหมือนกันครับเรื่องเด็กคนนึงนี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆนะครับ


“ไม่มั้งเสียงน้าปัทก็ปกติดี” ฝิ่นมันยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ แล้วอุ้มลูกขึ้นมาจับมือป้อมๆที่พยายามคว้าผมคุณพ่อขึ้นมาฟัด


“คิดจะจับหรอ หงั่บๆ” 


“แอะ แอ้!” ลูกผมชอบเวลาที่มีคนเล่นด้วยอยู่แล้วครับ ส่งเสียงชอบใจใหญ่


“มองอะไรครับไปล้างหน้าล้างตาสิ” มันแซวผมยิ้มๆจนผมต้องเบือนหน้าหนี


“เออ! ไปแล้ว!” กระแทกเสียงใส่มันไปแต่มันก็ไม่ได้สะทกสะท้าน


ผมเลยลุกไปล้างหน้าล้างตามองเสื้อตัวเองที่มีคราบน้ำนมก็ตัดสินใจอาบน้ำใหม่เลย จัดการตัวเองเสร็จก็เจอสองพ่อลูกเล่นกันอยู่ ฝิ่นมันชอบวางลูกไว้บนอกแล้วเล่นครับ ดั้นนั้นเวลามอร์ฟีนชอบใจก็จะเห็นเขาดุ๊กดิ๊ก ส่งเสียงอ้อแอ้บนอกพ่อเขา ผมก็ยิ้มบางๆให้กับภาพตรงหน้า มันน่ารักจริงๆนะ


ใครจะไปคิดว่าพวกฟันไปทั่วอย่างไอ้ฝิ่นจะเป็นพ่อที่น่ารักได้ขนาดนี้


“ปะ ลงข้างล่างเถอะ” ผมส่งเสียงเรียกมันก็หันมามองแล้วอุ้มลูกลงจากเตียง


เดินลงไปข้างล่างก็เห็นพ่อกับแม่นั่งอยู่ห้องนั่งเล่น สีหน้าพ่อดูอึ้งมากๆ เหมือนไม่คิดว่าเป็นเรื่องจริงเท่าไหร่ ไอ้ฝิ่นยกมือไหว้ท่านก็รับไหว้แบบมึนๆ


“เรื่องจริงหรอ...” พ่อพึมพัมเหมือนไม่อยากจะเชื่อ


“ฮะๆ ขนาดนี้จะล้อเล่นหรอครับ อะ นี่มอร์ฟีนครับ” ท่านก็รับไปอุ้มแบบงงๆแต่เห็นรอยยิ้มพิฆาตของตัวเล็กก็ยิ้มตามออกมาแทน


ลูกผมยิ้มเดียวอยู่จริงๆ 


หลังจากนั้นพ่อกลับแม่ก็พลัดกันอุ้มหลานหน้าชื่นตาบานเชียวครับแต่ถ้าสายตาของผมกับแม่บังเอิญสบกันไหร่ผมก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบๆเมื่อนั้น


บทลงโทษของแม่จะเป็นอะไรวะเนี่ย!


เล่นกันไปสักพักแม่ก็ลุกไปเข้าครัว พอเสร็จเรียบร้อยได้เวลาอาหารเย็นพวกเราก็ย้ายตัวเองไปที่โต๊ะกินข้าว ส่วนลูกผมก็ปูผ้าให้นอนเล่นกับพื้นในห้องนั่งเล่นแล้วฝากพี่ปิ่นไว้


อาหารวันนี้ก็โคตรพิเศษเป็นของโปรดผมทั้งนั้น ก็เงยหน้าขึ้นมองแม่ด้วยสายตาลูกหมา แม่ยิ้มนิดๆแล้วก้มลงทานข้าวต่อ ผมก็ฉีกยิ้มกว้างเลยทันที


ทำนิ่งๆแต่คิดถึงเขาเหมือนกันใช่ไหมล๊า...


“ฝิ่นจะค้างที่นี่ใช่ไหมลูก” แม่ผมเปิดประเด็นขึ้น เพราะพอลงมาข้างล่างป้ารัตน์ก็กลับไปแล้วโดยทิ้งลูกชายคนเล็กไว้


ผมก็ลืมคิดไปเลยว่ามาอยู่ที่นี่เราจะอยู่กันยังไงที่กรุงเทพตัวติดกันตลอดแต่ถ้าเป็นที่นี่เราต่างก็มีบ้านใครบ้านมัน ผมหันไปมองมันอย่างลืมตัวไม่รู้สายตาผมเป็นแบบไหนมันถึงยิ้มบางๆมาให้


“ค้างที่นี่แหละครับ จะได้ช่วยชาดูลูกด้วย” 


“ก็ดีๆ พรุ่งนี้น้ากับแม่เราจะพาทั้งคู่ไปดูชุดที่จะใส่วันงานนะอีกสามวันแล้วเราจัดเล็กๆก็จริงแต่ชวนเพื่อนเรามาก็ดีนะ” แม่ผมพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มๆแต่ผมกับรู้สึกตงิดๆแปลกๆโดยเฉพาะชวนเพื่อนนี่แหละ!


ร้อยวันพันปีถ้าบอกว่าจัดในครอบครัว ไม่มีเพื่อนมาเอี้ยวด้วยแน่นอนแต่ทำไมรอบนี้ถึงอยากให้มาอะ! แม่ผมคงไม่ได้คิดทำอะไรแผลงๆใช่ไหม?


แน่นอนว่าไม่มีใครตอบผมได้...


“เอาปลาไหม?” น้ำเสียงใจดีของพ่อขัดจังหวะความคิดของผมแต่เรื่องนี้ไม่เป็นไรครับ


“เอา!” 


“หึ เนื่องนี้ไวเชียวนะมึง” ไอ้ฝิ่นมันแซวแล้วเหยียดยิ้มกวนตีน ผมเลยเบ้หน้าใส่อีกรอบ


“แล้ว?” ผมก็ลอยหน้าลอยตาตอบไปบรรยากาศในโต๊ะก็มีถามนั่นโน่นตามประสา ผมก็หาเรื่องมาเล่าให้พ่อแม่ฟังรู้สึกมีความสุขสุดๆได้อ้อนพ่อแม่เต็มที่ถึงจะมีชนักติดหลังอยู่ แต่พ่อกับแม่ก็เลือกที่จะมองข้ามไปไม่รู้จะปลื้มยังไงเลยล่ะ


 พอทานข้าวเสร็จแม่กับพ่อก็ขึ้นไปข้างบนส่วนผมก็กลับมาที่ห้องนั่งเล่นอีกรอบลูกผมหลับไปแล้วครับมองเวลาเกือบๆสองทุ่มก็ไม่แปลกที่ลูกชายผมจะหมดฤทธิ์ไป


“มึงโทรไปชวนพวกมันดิ๊” ผมว่าแล้วค่อยๆอุ้มลูกขึ้นแนบอกว่าจะพาขึ้นข้างบนเลยแต่ไอ้ฝิ่นก็เข้ามาขออุ้มแทนผมเลยปล่อยให้มันอุ้มไป


“เอาไว้บนห้องแล้วกัน” มันตอบแล้วเดินนำออกจากห้องไปผมก็ถือข้าวของลูกตามไป พอขึ้นมาบนห้องจัดท่านอนให้ลูกเรียบร้อยไอ้ฝิ่นมันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดตอนแรกนึกว่าจะโทรแต่เปล่าครับมันกดเข้าไปบอกในไลน์กลุ่มแทน ผมเลยหยิบโทรศัพท์มาเล่นด้วย


< 17                        คืนนี้...ใครดี?(8)

F I N :

พวกมึง อีกสามวันว่างไหม?   19.58

เสี่ยรัฐก็มา :

ทำไมวะ?   19.58

F I N :

จะชวนมาเชียงใหม่ 19.59

.K K :

ชวนด่วนขนาดนี้มีอะไรวะ?   19.59

F I N :

งานแต่งกูจะไปไหม  20.00

เสี่ยรัฐก็มา :

อะไรวะนี่กลับไปไม่เท่าไหร่จะแต่งแล้ว

คงไม่ใช้ท้องลูกคนที่สองแล้วนะเว้ย   20.00

: ชื่อชาไม่โกหก

20.01   พ่องเถอะ!!

ซ า ล า เ ป า :

เจ้าสาวมาแล้วกิ้วๆ   20.01                         

ชื่อชาไม่โกหก

20.01   กิ้วพร่อง!!

.K K :

เล่นพร่องไม่ดีนะ   20.01

: ชื่อชาไม่โกหก

20.02   งั้นเล่นมึงแทนแล้วกัน

.K K :

เล่นกูก็ไม่ได้เดี๋ยวผัวมึงมาตบ   20.02

เสี่ยรัฐก็มา :

เล่นของมึงความหมายกามสัส รับไม่ด๊ายยย   20.03

ZN :

มึงก็กล้าพูดไอ้กัลป์เนอะ   20.03

 :

ตัวเองน่ะดูบ้างสัส   20.03

HEINZ :

ไปพรุ่งนี้  20.03

: ชื่อชาไม่โกหก

 20.04   ตั้งแต่ถามมามีมึงตอบตรงอยู่คนเดียว ( ; _ ;)

F I N :

ตกลงตามนี้ อีกสามวันศุกร์พอดี

ไปและจะไปนอนกอดเมีย   20.04

: ชื่อชาไม่โกหก

20.05  ไอ้เหี้ยฝิ่น!!

เสี่ยรัฐก็มา :

โหยยย อย่าให้กูมีเมียบ้างงงงง  20.05

ซ า ล า เ ป า :

เลิกมั่วก็หาได้แล้ว   20.05

.K K :

สมๆ  20.06

ซ า ล า เ ป า :

หมายถึงพวกมึงทุกตัวเลยสาสสสส!!


 

ผมหลุดหัวเราะเบาๆกับความกวนตียของเพื่อนที่ทุกตัวร่วมกันส่งสติกเกอร์ลอยหน้าลอยตาไปให้ไอ้เปา เป็นเครื่องหมายว่าพวกมันไม่เลิกมัวกัน


หมับ!


“อ๊ะ!” ผมตกใจนิดๆกับอ้อมแขนที่โอบล้อมรอบเอวไว้แบบไม่ทันตั้งตัว


“หมดเวลาสนใจคนอื่นแล้ว ตอนนี้สนใจแต่กูก็พอ” เสียงทุ้มกระซิบข้างหูเบาๆรู้สึกจั๊กจี้จนต้องเอียงคอหลบแต่มันก็ก้มลงซุกไซ้คอแทน


“อือ..ฝิ่น ยังไม่ได้...” 


“รู้” 


มันตอบว่ารู้แล้วมึงทำตัวว่ารู้ไหมสัส! อยากเอาหัวโขกเตียงเบื่อจริงๆความรั้นของมัน


ไม่ได้จนหมดขอแค่ตอดนิดตอดหน่อยก็เอา!!



[100%]



ครบ100%แล้ววว
เมื่อวานมีเทสถ้าใครตามทวิตจะรู้เนอะเลยงดอัพไป
ตอนหน้าก็จะไปลองชุดกันเนอะ
มาทายดีกว่าว่าบทลงโทษคืออะไร
แต่ทายถูกไม่มีรางวัลจะให้หรอกนะ
เอาใจไปแล้วกัน♥♥♥

------------------

พาร์ทนี้มาดูครอบครัวมุ้งมิ้งกันเนอะ
แถมตบทายด้วยยิ้มหวานของมอร์ฟิน
นี่ขนาดยังอ้อนไม่ได้เต็มที่ยังพลังทำลายขนาดนี้
ถ้าช่วงเริ่้มพูดได้ไม่อย่ากจะคิด 
มีบ้านขายบ้านมีรถขายรถแน่นอน!

-------------------

เรื่องครอบครัวถือว่าเคลียร์!ไม่มีอะไรแล้ว
ฝิ่นก็ห่วงอยู่เรื่องเดี๋ยวเลยอะ
ทำหนูชาเขินไปหมด ปกติหนูชาหน้าไม่บางขนาดนี้
แต่นั้นมันกับเพื่อนค่ะ นี้กับแม่กับป้าใครไม่เขินก็
ต้องด้านระดับฝิ่นแล้วค่ะ555

---------------------

อ่านแล้วก็คอมเม้นหรือฟีดแบ็คกลับมากันด้วยนะคะ

มันเป็นกำลังใจให้คนเขียนจริงๆ☻♥


- BlckSnow -


 

Twitter >> https://twitter.com/Blacksnow_A

มาเล่นแท็กกันเถอะ

#คนติดชา 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 242 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,079 ความคิดเห็น

  1. #3794 AirrUtai (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 14:39
    หื่นนะฝิ่นวอแวชาตลอดๆอิอิ
    #3,794
    0
  2. #3641 Thitaphorn Tiemnara (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 12:18
    แม่จะลงโทษชายังไงน้าา แต่งชุดเจ้าสาวมั้ยน้าาาา><
    #3,641
    0
  3. #3487 Mistyblack (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 13:22
    ไม่ใช่หลอกไปแต่งงานนะ
    #3,487
    0
  4. #3449 ADragonike (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 00:45
    ดีจังเลยเคลียร์แล้วนะ ทั้งปู่ย่า ตายาย
    #3,449
    0
  5. #3400 mon9228 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 11:24
    ท่าทางแม่ฝิ่นจะจัดหนัก สงสัยให้แต่งชุดเจ้าสาว 55555
    #3,400
    0
  6. #3117 fah_ikon14 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 23:08
    ชอบแก๊งเพื่อนอะเขาน่ารักดีงื้อๆๆๆ
    #3,117
    0
  7. #1902 แบคแมน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 18:40
    แต่งงานกันเลยจ้าาาาา แต่อยากรู้บทลงโทษขุ่นแม่
    #1,902
    0
  8. #1868 Onigu_ahgase (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 21:50
    อ้าา ลอยออกไปนอกอวกาศ ลาก่อนช่าวโลก เราฟินนนนล่อยลอยๆ
    #1,868
    0
  9. #1773 fine feel (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 12:00
    น่ารักจริงๆ
    #1,773
    0
  10. #1707 choopp (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 12:03
    งุ้ยจะแต่งแล้วแม่ชานะจับแต่งหญิงในงานปะเนี่ยแบบนี้ มอร์ฟีนมีความตะมุตะมิน่ารักเป็นที่สุดฮื่อ
    #1,707
    0
  11. #1658 luiseluise (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 08:20
    เค้าจะแต่งกันแล้ว
    #1,658
    0
  12. #1439 TiwticAmp_90 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 00:41
    มีแววจะได้ใส่ชุดเจ้าสาวมากนะชา 5555 รอดูๆๆ
    #1,439
    0
  13. #1438 TiwticAmp_90 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 00:39
    มีแววจะได้ใส่ชุดเจ้าสาวมากนะชา 5555 รอดูๆๆ
    #1,438
    0
  14. #1332 Feremaka (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 17:16
    ใส่ชุดเจ้าสาวคู่แน่นอนค่ะ55555
    #1,332
    0
  15. #1247 maimes' ❀ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 02:39
    ผ่านไปได้ด้วยดีกว่าที่คิดตอนแรกกลัวมากแต่ตอนนี้สบายใจแล้วพอครอบครัวรับรู้แบบนี้เราว่ามันมีความสุขกว่าเดิมอีก
    ฝิ่นนี่ก็พร้อมจะตอดเล็กตอดน้อยชาตลอดเลยขอนิดนึงก็ยังดีเนาะช่วงนี้ของขาด 5555
    ขำที่คุยกันในไลน์ชื่อกลุ่มนี่ใครคิดค่ะ หรรษาเหลือเกินบ่งบอกความเป็นกลุ่มนี้มาก
    #1,247
    0
  16. #1175 สาววายไร้ผัวนะเออ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 16:06
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #1,175
    0
  17. #1094 ไม้จิ้มฟันของมิโน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 18:55
    ใส่ชุดผู้หญิงๆแน่ๆ
    #1,094
    0
  18. #1051 Megasweetty (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 22:47
    มีความชาอาจจะได้ใส่ชุดเจ้าสาวที่เป็นผู้หญิง 5555
    #1,051
    0
  19. #1049 LYNIN (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 22:16
    ก็คนมันรักเมียยย เนอะฟิ่นเนอะ
    #1,049
    0
  20. #1047 Gammmmmmmmmm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 21:17
    น่ารักกก
    #1,047
    0
  21. #1043 whankallyy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 20:00
    บทลงโทษชาจะได้แต่งชุดเจ้าสาว ใส่กระโปรง>\\<
    #1,043
    0
  22. #1042 Minutedao (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 19:27
    ลุ้นค่ะ สู้ๆนะค่ะไรต์
    #1,042
    0
  23. #1039 watashihana (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 14:55
    เนื่องนี้=เรื่องนี้ รึเปล่าคะ
    #1,039
    1
  24. #1038 Tsr1f (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 13:28
    อยากรู้บทลงโทษแล้ว
    #1,038
    0
  25. #1037 Appleicing (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 12:23
    ชาโดนชุดเจ้าสาวชัวร์เลย
    #1,037
    0