คุณแม่รับจ้าง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,748 Views

  • 14 Comments

  • 139 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    48

    Overall
    7,748

ตอนที่ 15 : ข่าวดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1339
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    23 พ.ย. 61

::: [15] :::
ข่าวดี

หนึ่งเดือนผ่านไป
หลังจากคืนวันนั้นอินทิราก็รู้สึกผิดกับแอนดริวเป็นที่สุด นั่นเพราะทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคาดคิดไว้เลยสักนิด แม็กซ์เวลล์ตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองได้ร่วมหลับนอนกับเลขาของเพื่อนรัก ซึ่งเป็นผู้ชายด้วยกันทำให้เขารับไม่ได้ ต่อยหน้าแอนดริวไปสองหมัดติดก่อนจะรีบออกจากบ้านไป จากวันนั้นถึงวันนี้ยังไม่มาให้แอนดริวเห็นหนี้อีกเลยสักครั้ง
“ฉันขอโทษนะคะ ไม่นึกว่าเรื่องมันจะเป็นอย่างนี้” อินทิราเอ่ยกับแอนดริวเสียงอ่อย ขณะนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น
“ไม่เป็นไรครับ ผมต้องขอบคุณคุณอินมากกว่า ที่อย่างน้อยก็ทำให้ผมกล้าทำสิ่งที่ตัวเองไม่เคยกล้า ถึงยังไงเรื่องของผมกับเขามันก็ไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้นถือเป็นกำไรชีวิตที่มีค่ามาก” แอนดริวยิ้มอย่างสบายใจ สื่อให้อินทิรารู้ว่าเขาเริ่มทำใจได้บ้างแล้ว
“ฉันมั่นใจว่าจะช่วยคุณได้แน่ๆ แต่ขอเวลาอีกแปบนึงนะคะ” อินทิรายังดึงดันที่จะช่วย เธอมั่นใจว่าความดีของแอนดริวจะเอาชนะใจแม็กซ์เวลล์ได้สักวัน เพียงแต่ว่ามันอาจจะต้องใช้เวลาอีกระยะหนึ่งเท่านั้นเอง
“ไม่เป็นไรครับคุณอิน ขอให้เรื่องมันจบแค่นี้ดีกว่า ต่อไปนี้ผมขอโฟกัสเรื่องงานเท่านั้น คุณอินไม่ต้องลำบากช่วยอะไรผมแล้วนะครับ”
“คุณโอเคจริงๆ นะคะ”
“จริงดิครับผมโอเคมากเลยล่ะ ไม่ได้หน้าเขาอีกหน่อยก็คงจะลืมเองล่ะ”
“ถ้างั้นฉันเอาใจช่วยนะคะ คนดีๆ อย่างคุณต้องเจอคนที่ใช่ในเร็ววันแน่ๆ” อินทิราเอื้อมไปจับมือหนาบีบเบาๆ เพื่อให้กำลังใจ
“ขอบคุณครับ”
ในระหว่างนั้นป้าสมัยก็เดินมาพร้อมกับถาดอะไรบางอย่าง ก่อนจะวางมันลงกลางโต๊ะกระจกอย่างเบามือ มันคือจานส้มตำปูปลาร้าพร้อมกับเครื่องเคียงอย่างแคปหมูและผักต่างๆ
“ของโปรดคุณอินมาแล้วค่ะ ป้าตำสุดฝีมือเลยล่ะ”
“ทำไมมันเหม็นอย่างนี้ล่ะป้า เหม็นจนจะอ้วก ป้าเปลี่ยนปลาร้าสูตรใหม่รึเปล่าเนี่ย” อินทิรายกหลังมือมาปิดจมูกไว้ พร้อมทั้งเลื่อนมันออกห่างจากตัว
ทั้งแอนดริวและป้าสมัยต่างก็มองเจ้าหล่อนด้วยความแปลกใจ นั่นเพราะปกติอินทิราแทบตาลุกวาวเมื่อได้เห็นอาหารขึ้นชื่อของเมืองไทยอย่างส้มตำ
“เปล่านะคะปลาร้าก็สูตรเดิมนี่นา”
“คุณอินไม่สบายรึเปล่าครับ”
“ไม่นะคะฉันสบายดี เพียงแต่ฉันเหม็นส้มตำจานนี้มาก อ้วกกก!!” พูดยังไม่ทันจบเจ้าหล่อนก็จะอาเจียนออกมาจนต้องรีบวิ่งโร่ไปยังห้องน้ำ
“คุณอินเป็นอะไรคะเนี่ย” ป้าสมัยเอ่ยตามหลังด้วยความตกใจ
“ป้าไปดูคุณอินเถอะครับเดี๋ยวผมเอาไปเก็บในครัวเอง”
“ค่ะๆ”

@ห้องน้ำ
“อ้วกกกก!!!”
อินทิราสำรอกเอาสิ่งที่อยู่ในท้องออกมาลงในชักโครกจนหมด โดยมีป้าสมัยคอยลูบแผ่นหลังเบาๆ อย่างเป็นห่วง
“โอเคขึ้นรึยังคะคุณอิน”
“โอเคแล้วค่ะป้า หนูขอล้างปากก่อนแปบนึงนะ”
ป้าสมัยพยุงร่างเพรียวให้ลุกขึ้นเดินไปยังอ่างล้างหน้า อินทิราบ้วนปากสองสามครั้งจนสะอาดก่อนจะวักน้ำมาล้างหน้าให้สดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้น
“สงสัยต้องให้คุณบาสเตียนพาไปหาหมอซะแล้วล่ะ คุณอินไม่เคยมีอาการอย่างนี้มาก่อนเลย”
“หนูดีขึ้นแล้วค่ะป้าไม่ต้องบอกนายนั่นหรอก หนูขี้เกียจตอบคำถาม”
“แต่ป้าว่าควรบอกนะคะเพราะอาการของคุณอินคล้ายกับคนท้องไม่ผิดเพี้ยน อาจจะมีข่าวดีในเร็ววันก็ได้นะคะ” ป้าสมัยสงสัยตั้งแต่อินทิราเหม็นส้มตำแล้ว เธอเคยมีลูกรู้ดีว่าอาการเริ่มแรกของคนท้องมันเป็นยังไง
“ท้องงั้นเหรอคะป้า” อินทิราตกใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำว่าท้อง เธอลืมไปเลยว่ามาที่ลาสเวกัสเพื่ออะไร มันอาจจะเป็นไปได้สูงนั่นเพราะประจำเดือนเธอไม่มีหนึ่งเดือนแล้ว
“ใช่ค่ะ ให้คุณบาสเตียนพาไปตรวจที่โรงพยาบาลน่าจะดีกว่า สมมติถ้าคุณอินไม่ได้ท้องก็จะได้รู้ว่าเป็นอะไรกันแน่” ป้าสมัยยิ้มพยักหน้าเบาๆ เพื่อให้เธอยอมทำตามคำแนะนำ
“ก็ได้ค่ะหนูจะไป คือ...ประจำเดือนหนูไม่มาเดือนนึงแล้วค่ะป้า”
“จริงดิคะ ป้าว่าน่าจะใช่แล้วล่ะ รีบออกไปบอกข่าวดีกับคุณบาสเตียนกันเถอะค่ะ” ป้าสมัยดีใจจนลืมไปว่าต้องพยุงคนป่วยออกจากห้องน้ำ ทิ้งอินทิราให้ยืนงงเพียงลำพัง
“ป้านะป้า ดีใจยิ่งกว่าคนท้องซะอีก” อินทิรายิ้มน้อยๆ ก่อนจะค่อยๆ เดินออกมาจากห้องน้ำ

เดินมาถึงห้องนั่งเล่นแล้วแอนดริวก็เอ่ยถามอาการเจ้าหล่อนทันที
“คุณอินเป็นไงบ้างครับ ดีขึ้นหรือยัง”
“ดีขึ้นแล้วค่ะ” เจ้าหล่อนตอบขณะหย่อนก้นลงบนโซฟานุ่มข้างกัน
“ผมว่าให้บอสพาไปหาหมอดีกว่าไหมครับ”
“ไม่ต้องแล้วล่ะคะ ป้าสมัยรีบวิ่งแจ้นไปรายงานแล้ว”
“ออครับ ป้าสมัยนี่เร็วจริงๆ เลย” แอนดริวยิ้มน้อยๆ ให้กับความน่ารักของป้าสมัย
หลังจากป้าสมัยขึ้นไปส่งข่าวแล้ว บาสเตียนก็วิ่งแจ้นลงมาจากห้องทำงานด้านบน ตรงมาหาเจ้าหล่อนที่ห้องนั่งเล่นทันที
“เธอท้องจริงๆ ใช่ไหม ฉันกำลังจะเป็นพ่อคนแล้วจริงๆ ใช่ไหม” เมื่อมาถึงบาสเตียนก็รีบเดินตรงไปหาอินทิรา นั่งลงข้างกัน โอบไหล่บางไว้หลวมๆ สีหน้าของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความดีใจเป็นที่สุด
“ยังไม่รู้เลย นายทำเป็นตื่นตูมไปได้” อินทิรานั่งนิ่ง อมยิ้มให้กับท่าทางของอีกฝ่าย
“นี่คุณอินท้องเหรอครับ ผมดีใจด้วยนะครับ” แอนดริวยิ้มกว้างเมื่อรู้ว่าสาเหตุที่อินทิรามีอาการแปลกไปน่าจะมาจากการตั้งครรภ์
“ยังไม่รู้เลยค่ะ แค่สันนิษฐานบางทีมันอาจไม่ใช่ก็ได้”
“ฉันว่าใช่ เธอต้องท้องแล้วแน่ๆ เพราะว่าเราทำการบ้านกันหนักขนาดนี้” บาสเตียนกระชับตัวว่าที่แม่ของลูกแน่นยิ่งขึ้น แถมยังหอมแก้มฟอดใหญ่ต่อหน้าคนอื่นอีกต่างหาก
ฟอดดดด!
“นายจะบ้ารึไง! มาหอมแก้มอะไรตอนนี้เนี่ย หน้าด้านหน้าทน” อินทิราว่าให้
“ไม่ต้องอายหรอกค่ะ มากกว่านี้ป้าก็เห็นมาแล้ว คริคริ” ป้าสมัยหัวเราะคิกคักด้วยความพอใจ เห็นทั้งคู่แสดงความรักกันอย่างนี้ยิ่งทำให้ฟินเข้าไปใหญ่ สงสัยว่าอีกไม่นานบาสเตียนคนเดิมของเธอจะกลับมาครบร้อยเปอร์เซ็นต์แน่นอน
“ป้า...” อินทิรามองค้อนป้าสมัยอย่างอายๆ
“เธอจะอายอะไรเนี่ย รีบไปโรง’บาลกันเถอะฉันอยากจะรู้ผลเต็มทีแล้ว” บาสเตียนลุกขึ้นยืน ดึงมือเรียวให้ลุกขึ้นตาม แต่อินทิรากลับยังคงนั่งนิ่ง
“ไปวันหลังไม่ได้เหรอ” เธอรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ขอเวลาทำใจยอมรับความเปลี่ยนแปลงสักคืนก็ยังดี
“แอนดริวไปสั่งให้คนเตรียมรถออกเร็ว”
“ครับบอส”
แอนดริวรับคำสั่งแล้วรีบเดินออกไปนอกคฤหาสน์ทันที
“ป้าสมัยช่วยไปซื้ออาหารที่เหมาะสำหรับคนท้องให้ด้วยนะครับ เอามาเยอะๆ เลย”
“ค่ะคุณบาสเตียน” และแล้วป้าสมัยก็เดินไปอีกคน
“จะลุกไม่ลุก ฉันตื่นเต้นจะแย่แล้วรู้ไหม” บาสเตียนทำเสียงเข้มขู่ให้คนที่นั่งอยู่ยอมลุกขึ้น
“นายคิดว่าฉันไม่ตื่นเต้นรึไง ฉันกำลังจะมีลูกนะ”
“ตื่นเต้นก็ลุกดิ เธอแม่งงี่เง่าว่ะ” ชายหนุ่มอดทนกับความดื้อรั้นของอินทิราไม่ไหว จึงช้อนตัวขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาว
“ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้ ฉันเดินเองได้”
“ถ้าไม่อยากหล่นลงไปกองอยู่บนพื้นกอดคอฉันไว้สิ เธอมันดื้อเองจะมาโทษฉันไม่ได้นะ”
“ไอ้คนเผด็จการ”
“พูดไม่เพราะอีกแล้ว อย่าคิดว่าท้องแล้วจะรอดมือฉันไปได้นะ” บาสเตียนสำเร็จโทษเจ้าหล่อนด้วยการระดมจูบบนแก้มขาวอย่างหื่นกระหาย
“พะ...พอได้แล้ว นายรีบไม่ใช่เหรอ”
“คนอย่างเธอต้องใช้ไม้แข็งถึงจะยอมสินะ ยัยจอมดื้อ”
บาสเตียนรีบอุ้มว่าที่แม่ของลูกเดินไปขึ้นรถหน้าคฤหาสน์ เจ้าตัวยิ้มไม่ยอมหุบเมื่อรู้ว่าอินทิรากำลังจะตั้งครรภ์ลูกของเขา และภาวนาว่าการไปโรงพยาบาลในครั้งนี้จะทำให้ได้รับข่าวดีกลับมา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

0 ความคิดเห็น