คุณแม่รับจ้าง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,748 Views

  • 14 Comments

  • 139 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    48

    Overall
    7,748

ตอนที่ 10 : บอกรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1207
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    18 พ.ย. 61

::: [10] :::
บอกรัก

หลังจากอาบน้ำอาบท่าแล้วอินทิราก็นุ่งผ้าเช็ดตัวออกมาจากห้องน้ำ เจ้าหล่อนเดินตรงมาเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อเลือกชุดนอนมาสวมใส่ แต่ในขณะนั้นก็สะดุดตากับชุดนอนสายเดี่ยวซีทรูสีขาววางแอ้งแม้งอยู่ ทำให้นึกถึงคำพูดของบาสเตียนเมื่อช่วงเช้า มือเรียวจึงค่อยๆ เอื้อมไปหยิบมันขึ้นมา
“ฉันต้องใส่ชุดบ้าบอนี่จริงๆ เหรอเนี่ย” เจ้าหล่อนบ่นกับตัวเอง
จากนั้นจึงตัดสินใจสวมชุดวาบหวิวนั่น เดินไปยังหน้ากระจกบานใหญ่เพื่อสำรวจความเรียบร้อย เอี้ยวตัวไปมาก่อนจะยิ้มอย่างพอใจกับความสวยของตัวเอง เรือนร่างอันเปลือยเปล่าภายใต้ผ้าเนื้อบางที่เห็นทุกสัดส่วน เนินอกเต่งตึงชูชันโดดเด้งออกมาให้เห็นถนัดตา หากชายใดได้มาเห็นอย่างบาสเตียนคงไม่สามารถห้ามใจตัวเองได้เป็นแน่
หมับ!!!!
“อุ๊ย!...ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ มาไม่ให้สุ้มให้เสียงรู้ไหมว่าคนตกใจ” อินทิราสะดุ้งโหยงเมื่อโดนกอดจากด้านหลัง แถมมือหนายังวางหมับไว้บนเนินอกพอดิบพอดี มองในกระจกเงาก็เห็นรอยยิ้มกระชากใจสาวบนใบหน้าหล่อที่เกยคางอยู่บนไหล่เธอแล้ว
“ไม่ปล่อย จะกอดอย่างนี้ทั้งคืนเลยคอยดู” บาสเตียนกระชับอ้อมกอดแน่นยิ่งขึ้น กระซิบข้างใบหูสวยอย่างแผ่วเบา แถมยังเป่าลมอุ่นๆ เข้าไปทำเอาหญิงสาวขนลุกเกรียวด้วยความสยิวกิ้ว
“ใครอนุญาตยะ”
“ก็ฉันนี่ไงอนุญาต” ว่าแล้วบาสเตียนก็พรมจูบตามแก้มขาวนวล ไล่เรียงมาจนถึงซอกคอขาวอย่างหื่นกระหาย มือหนาเริ่มเลื้อยมาบีบคลึงเนินเนื้อผ่านผ้าผืนบางสร้างความเสียวสยิวให้หญิงสาวในอ้อมกอด
“อื้อ...” อินทิราเผลอร้องครางเมื่อได้รับสัมผัส
“วันนี้เธอเซ็กซี่มากเลยรู้ตัวไหม” บาสเตียนเอ่ยชมหญิงสาว ค่อยๆ รั้งชายกระโปรงขึ้นอย่างช้าๆ มือหนาลูบไล้ตามต้นขาขาวเนียนอย่างเสน่หา
“...” อินทิราไม่ตอบได้แต่หลับตาพริ้มอยู่อย่างนั้น
เมื่อเห็นอีกฝ่ายกำลังเคลิ้มได้ที่ บาสเตียนจึงแกล้งด้วยการหยุดการกระทำ อินทิราลืมตาขึ้นมาจิ๊ปากอย่างหงุดหงิด ทำไมเขาต้องแกล้งกันอย่างนี้ด้วย
“หึๆๆ” ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ เมื่อได้แกล้ง
“หัวเราะทำไมไม่ทราบ ถ้าไม่ทำก็ออกไปเสียเวลาคนจะนอน” อินทิรากระแทกเสียงใส่ แต่ใบหน้าขาวนวลกลับแดงระเรื่อด้วยความอาย เธอแสดงอากัปกิริยาราวกับหญิงโคมเขียวให้เขาได้ใจ แถมยังโดนหัวเราะเยาะอย่างนี้อีกมันน่าขายหน้าเป็นที่สุด
บาสเตียนหมุนตัวเธอให้หันมาสบตากันก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่ม จ้องมองเข้าไปในดวงตาสวยราวกับต้องการสะกดให้เธออยู่ในโอวาท
“ทำไมถึงไล่ผัวตัวเองอย่างนั้นล่ะ ก็บอกแล้วไงว่าจะนอนที่นี่”
“ก็นายแกล้งฉัน!”
“ใครบอกว่าฉันแกล้ง ฉันแค่อยากเห็นหน้าเธอให้ชัดๆ เท่านั้นเอง” บาสเตียนกระตุกยิ้ม ยักคิ้วหนาให้หญิงสาวใจละลายเล่นๆ ความหล่อคมของเขาไม่มีผู้หญิงคนไหนที่เห็นแล้วจะปฏิเสธได้ลงคอ
แคว่ก!!!
“นะ...นายทำบ้าอะไรเนี่ย”
จู่ๆ บาสเตียนก็จับคอเสื้อตัวบางฉีกจนขาดแยกออกจากกัน เผยให้เห็นเนินอกเต่งตึงโดดเด้งออกมา ชุดนอนตัวบางหลุดออกจากตัวอินทิราหล่นกองบนพื้น จากนั้นชายหนุ่มก็เลื้อยมือไปรั้งเอวคอดดึงตัวหญิงสาวให้มาแนบชิด
“มันเกะกะลูกตา อยู่ในห้องกับฉันไม่ต้องใส่อะไรทั้งนั้น เพราะถึงยังไงเธอก็ต้องถอดมันออกอยู่ดี”
บาสเตียนประกบจูบริมฝีปากบางอย่างนุ่มนวล มือหนาทั้งสองบีบคลึงแก้มก้นขาวแรงๆ ส่งปลายลิ้นชอนไชเข้าไปในโพรงปาก ดูดดื่มกับรสชาติความหอมหวานซึ่งไม่มีผู้หญิงคนไหนจะให้เขาได้เหมือนอย่างเธอคนนี้
“อื้อ...”
.....
....
....
[ฉาก NC จ้าา]
....
....
....
“ฉันจะทำอย่างนี้ทุกวันจนกว่าเธอจะท้อง” เขาเอ่ยเบาๆ ข้างใบหูสวย จนอินทิราหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย
“เยอะไปแล้ว ฉันรับมือนายไม่ไหวหรอก วันเว้นวันก็พอแล้วมั้ง” เธอเอ่ยพลางจ้องมือตัวเองที่ถูกอีกฝ่ายประสานไว้แน่น
แค่เขาทำดีด้วยเพียงไม่นานก็ใจอ่อนซะแล้ว เธอมันใจง่ายเกินไปไหมอินทิรา เจ้าหล่อนบ่นให้ตัวเองในใจ แต่ทว่าใบหน้าสวยกลับมีรอยยิ้มปรากฏขึ้นอยู่ตลอดเวลา
“ไม่เยอะไปหรอกน่านะ...นะ...” บาสเตียนส่งเสียงอ้อนหญิงสาวออกไปอย่างไม่รู้ตัว ยิ่งได้อยู่ใกล้ ยิ่งได้กอด ทำไมในหัวเขาไม่ได้นึกถึงเรื่องแก้แค้นอะไรนั่นเลย รู้สึกเหมือนกำลังนอนกอดเมีย นอนกอดแม่ของลูกซะอย่างนั้น
“คนอย่างนายทำตัวน่ารักกับเขาก็เป็นเหรอ เล่นละครป่ะเนี่ย” อินทิราเอียงหน้าไปถามเขา
“ก็ฉันบอกแล้วไงว่าอยากให้เธออยู่ที่นี่ด้วยกันจริงๆ ไม่รู้ว่าเธอจะเชื่อสิ่งในที่ฉันจะพูดหรือเปล่า ฉันคิดว่าฉัน....รักเธอเข้าให้แล้ว” บาสเตียนแกล้งพูดเพื่อให้อีกฝ่ายยอมใจอ่อนและตกหลุมรักตนเอง แต่ทว่าประโยคเมื่อครู่กลับทำให้หัวใจเขาเต้นแรงเหลือเกิน หรืออาจจะเป็นเพราะเขาไม่ได้บอกรักใครมานานมากแล้ว
อินทิราหัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะเมื่อจู่ๆ ก็ถูกบอกรักเอาดื้อๆ มันจะเป็นไปได้หรือที่คนเพิ่งจะเคยเจอหน้ากันเพียงไม่กี่วัน แถมยังมีเรื่องทะเลาะกันทุกทีที่เจอหน้า จะมาบอกรักกันได้เร็วขนาดนี้
“ฉันไม่รู้ว่านายจริงใจกับคำพูดมากน้อยแค่ไหน แต่สำหรับฉันเองก็เริ่มรู้สึกดีกับนายแล้วเหมือนกันนะ” สิ่งที่อินทิราเอ่ยออกไปมันเกิดขึ้นจากความต้องการช่วยป้าสมัยต่างหาก เธอจะยอมทำดีกับบาสเตียนเพื่อทำให้เขากลับมาเป็นคนเดิมของบ้านหลังนี้อีกครั้ง...เท่านั้นเองจริงๆ
“จริงดิ! ฉันดีใจที่สุดเลย เธอพูดจริงๆ นะ” บาสเตียนยิ้มกว้างทันทีที่ได้ยิน กดจมูกคมลงไปดอมดมแก้มขาวนวลอย่างบ้าคลั่ง ทำเอาอินทิราต้องยกมือไปดันหน้าเขาไว้
“ทำไมต้องดีใจขนาดนั้นด้วย แค่บอกว่ารู้สึกดีไม่ได้บอกรักซะหน่อย”
บาสเตียนไม่ยอมฟังอะไรทั้งนั้น เขาระดมจูบมือเรียวอย่างหื่นกระหาย จากนั้นไม่นานสงครามรักก็ก่อตัวขึ้นอีกครั้งจนได้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

0 ความคิดเห็น