ทาสรักเชลยหัวใจ [พีเรียด]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,313 Views

  • 17 Comments

  • 52 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    37

    Overall
    1,313

ตอนที่ 12 : เมียสุดที่รัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 97
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    16 ต.ค. 61

บทที่ 12

เมียสุดที่รัก

 

          “เหตุใดถึงพาข้าเข้ามาในถ้ำเล่าเจ้าพี่” แสงหล้าเอ่ยถามหลังจากโดนอีกฝ่ายอุ้มเข้ามาในถ้ำ ที่มีม่านน้ำตกเป็นประตูทางเข้าออก

            “หรือเจ้าต้องการให้ข้า...ทำอะไรเจ้าด้านนอกให้คนอื่นเห็นงั้นรึ” จักรคำจ้องมองดวงหน้าสวยอย่างเสน่หา เอื้อมมือหนาเชยคางเรียวขึ้นเล็กน้อยให้สบตากัน

            “ท่าน...จักทำอันใดข้ารึ” แสงหล้ารู้สึกร้อนตามใบหน้าเพราะรู้อยู่แก่ใจว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร

            “ก็จักทำให้เราเป็นผัวเมียกันอย่างใดเล่า เป็นเมียข้าเถอะนะแสงหล้า ข้ารอไม่ไหวแล้ว” ว่าแล้วจักรคำก็โน้มใบหน้าคมเข้าไปดอมดมพวงแก้มขาวอย่างนุ่มนวล เลื้อยดวงหน้าหล่อลงมาซุกไซ้ซอกคอขาวอย่างหื่นกระหาย

            คนตัวเล็กพยายามดันอกแกร่งให้พ้นตัว แต่ทว่าจักรคำกลับรวบข้อมือน้อยๆ เอาไว้แน่น ไม่ยอมให้อีกฝ่ายขัดขืนโดยง่าย

            “เจ้าพี่! ขะ...ข้ากลัว” ใบหน้าขาวแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย หัวใจเต้นระส่ำด้วยความตื่นเต้น เลือดลมในร่างกายสูบฉีดไหลเวียนดีเหลือเกิน

            “หาต้องกลัวอันใด ข้าจักทะนุถนอมเจ้าไม่ให้มีรอยช้ำแม้แต่น้อย”

            “อื้อออ!!!

            จักรคำประกบจูบอีกฝ่ายโดยไม่ทันได้ตั้งตัว บดเบียดริมฝีปากอย่างหนักหน่วงจนร่างเล็กอ่อนระทวย จากนั้นก็คลายข้อมือน้อยๆ ให้เป็นอิสระ ปลดเปลื้องอาภรณ์ร่างบางให้หลุดพ้นออกจากตัวอย่างชำนิชำนาญ เผยให้เห็นเรือนร่างที่ขาวนวลเนียน

            “จะ...เจ้าพี่ อื้อออ”

            แสงหล้าพยายามผละใบหน้าออกมาเพื่อจะเอ่ยท้วง แต่ทว่าจักรคำกลับไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น ริมฝีปากหนายังคงตามมาประกบจูบกลืนเสียงพวกนั้นลงไปในลำคอ

            จักรคำนำอาภรณ์ของอีกฝ่ายที่ปลดเปลื้องออกมาเมื่อครู่ปูบนพื้นถ้ำ ก่อนจะส่งตัวร่างเล็กลงไปนอนราบ คร่อมตัวทับทาบไว้ทุกสัดส่วน

            ในระหว่างเจ้าอุปราชกำลังบดจูบริมฝีปากบางอยู่นั้น เจ้าตัวก็ค่อยๆ ปลดเปลื้องอาภรณ์ตนเองออกไปทีละชิ้นจนหมด เรือนกายกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อบดเบียดร่างเล็กด้วยอุ่นไอแห่งความเสน่หา

            “รู้หรือไม่ว่าข้าต้องการเจ้ามากเพียงใด” คนตัวโตกว่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าข้างใบหูสวย จับมือน้อยๆ มาเกาะกุมแก่นกายใหญ่โต แสงหล้ารีบดึงมือกลับเมื่อสัมผัสความแข็งแกร่งนั่น

            “เหตุใดมันถึงได้...” คนพูดหลุบตาลงเล็กน้อย เขาไม่เคยสัมผัสกับของสงวนชายใดมาก่อน มันช่างใหญ่โตกว่าที่เขามีจนรู้สึกตื่นกลัว

            “เชื่อใจข้า...”

            จักรคำเอ่ยเสียงกระเส่า จ้องมองเข้าไปในดวงตาคู่สวยราวกับต้องการสะกดจิตให้คล้อยตาม จากนั้นจึงโน้มใบหน้าคมลงไปดูดดื่มกับยอดอกสีกลีบกุหลาบ ส่งปลายลิ้นลงไปตวัดเลียวนอย่างช้าๆ เพื่อให้อีกฝ่ายมีอารมณ์ร่วมและผ่อนคลายกับบทรักครั้งนี้

            “อื้อ”

            คนที่อยู่ใต้ร่างครางรับเมื่อโดนอีกฝ่ายคว้าหมับเข้าที่กลางกายจนเจ้าตัวสะดุ้งโหยง จักรคำยิ้มมุมปากเมื่อได้แกล้ง

            “ช่างไร้เดียงสาเสียจริงหึๆ”

            “ท่านแกล้งข้า” แสงหล้ามองค้อน

            “ข้าไม่ได้แกล้ง แต่ข้ากำลังสอนบทรักให้เจ้าต่างหากเล่า”

            ไม่รอให้อีกฝ่ายตอบโต้จักรคำจึงรีบโน้มใบหน้าลงประกบจูบ  ใช้ท่อนขาแกร่งแยกขาเรียวขาวออกจากกัน บดเบียดความเป็นชายเข้าไปจ่อที่ปากถ้ำ เขาผละตัวออกมาเล็กน้อยจ้องมองดวงตาคู่สวยด้วยความเสน่หา ลมหายใจอุ่นเป่ารดพวงแก้มขาวอยู่เนืองๆ กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ราวกับหิวโหยรสสวาทนี้มาแสนนาน

            “กอดข้าไว้ให้แน่นเราจะมีความสุขไปด้วยกัน”

            ได้ยินอย่างนั้นแสงหล้าก็ยกมือทั้งสองข้างขึ้นไปกอดก่ายเรือนกายของผู้ออกคำสั่งอย่างแนบแน่น จักรคำยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ก่อนจะยัดเยียดแก่นกายเข้าไปในช่องทางรักอย่างช้าๆ จนรับรู้ได้ถึงแรงตอดรัดที่หนักหน่วง

            “อ๊ะ!...อะ...เอามันออกไป ฮึก..”

            เมื่อโดนรุกล้ำน้ำตาก็ไหลพรากลงมาเป็นสาย ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูเนื้อเจียนจะขาดใจ นิ้วเรียวจิกบนแผ่นหลังหนักๆ เพื่อระบายความเจ็บปวด

            “ขะ...ข้าทำเช่นนั้นไม่ได้...ข้าห้ามตัวเองไม่ได้ อ่าสส์! อื้อออ!

            จักรคำกระแทกกระทั้นความเป็นชายเข้าออกช้าๆ เขาทุเลาความเจ็บปวดของแสงหล้าด้วยการบดจูบที่เร่าร้อน รวมถึงสะกิดที่ยอดอกงามไปพร้อมๆ กัน

            “อื้ออออ”

            แสงหล้าทำได้เพียงส่งเสียงครวญครางในลำคอเบาๆ จิกนิ้วบนแผ่นหลังแรงๆ จนเลือดซึมออกมาเพื่อระบายความเจ็บปวด ไม่นานความเสียวก็แผ่ซ่านมาแทนที่จนหมดสิ้น

เมื่ออีกฝ่ายกระแทกกระทั้นความเป็นชายเข้ามาอย่างหนักหน่วง ยิ่งช่วยเพิ่มความสุขสมให้คนที่อยู่ใต้ร่างเป็นที่สุด มือเรียวที่เคยเกาะกุมบนแผ่นหลังเปลี่ยนมาเกี่ยวที่ต้นคอชายหนุ่มแทน จักรคำยิ้มในใจเมื่อได้รับการตอบสนองเป็นอย่างดี

            ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

            เสียงแห่งรักดังกึกก้องกังวานภายในถ้ำประสานกับเสียงน้ำตก จักรคำละเลงบทรักไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีเบื่อ คลอเคลียบนเนินอกละเลงลิ้นสร้างความสยิวให้คนรักตลอดเวลา ยิ่งอีกฝ่ายตอดรัดแน่นเขายิ่งกระแทกกระทั้นความเป็นชายเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อรู้ตัวว่าอีกไม่นานจะถึงจุดหมายปลายทาง มือหนาก็คว้าหมับเข้าที่แก่นกายของร่างเล็กกระตุกขึ้นลงระรัวเพื่อให้ถึงจุดหมายปลายทางพร้อมกัน

            “อ๊ะ!...อ๊ะ!...อ๊ะ! จะ....เจ้าพี่ข้าไม่ไหวแล้ววววว”

            “ขะ...ข้าก็ทนไม่ไหวแล้ววววว อ๊ากกกก!!!

            ร่างทั้งสองกระตุกพร้อมกันหลายครั้งขณะปลดปล่อยน้ำรักออกจากตัว ความเสียวซ่านแผ่ไปทั่วทุกอณูเนื้อ จักรคำกอดก่ายนอนทับทาบร่างเล็กซบแก้มลงบนเนินอกขาว ตามเนื้อตัวเปียกชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ไม่ต่างจากแสงหล้าที่นอนหลับตาพริ้มไร่ซึ่งเรี่ยวแรงที่จะขยับเขยื้อนกายา

            “ลุกออกจากตัวข้าเสียที” แสงหล้าใช้มือน้อยๆ พยายามดันศีรษะจักรคำออกจากเนินอก แต่อีกฝ่ายกลับคว้ามือเรียวนั้นมาดอมดมอย่างชื่นใจ กุมไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

            “รู้หรือไม่ว่าเจ้าหอมไปทั้งเนื้อทั้งตัว จนข้าจะอดใจไม่ไหวอีกแล้ว”

            “หยุดความคิดท่านบัดเดี๋ยวนี้ แค่นี้ข้าก็เจ็บเจียนจะขาดใจอยู่แล้ว หากรู้ว่ามันเจ็บปวดถึงเพียงนี้ข้าไม่มีทางยอมเด็ดขาด”

            “ครั้งแรกมันก็เป็นเยี่ยงนี้ล่ะน่า ครั้งต่อไปขี้คร้านเจ้าจะเป็นฝ่ายเรียกร้องหาข้าเอง” ว่าแล้วชายหนุ่มก็พรมจูบตามซอกคอขาวอย่างหื่นกระหาย

            “ข้าไม่มีทางยอมเจ็บตัวอีกเป็นแน่” ร่างเล็กยกมือขึ้นไปบิดแก้มคนตัวสูงอย่างเอ็นดู ขัดกับคำที่กล่าวออกมาอย่างสิ้นเชิง

“เจ้าคิดรึว่าจักห้ามข้าได้...เมียสุดที่รักของข้า” จักรคำจงใจเอ่ยคำนั้นให้อีกฝ่ายหน้าแดง

“ใครเมียท่าน” คนพูดแลบลิ้นใส่หน้าแก้เขิน

“ใครกันที่นอนอ้าขาให้ข้าเมื่อครู่เล่า”

จักรคำลุกขึ้นนั่งก่อนจะดึงตัวอีกฝ่ายขึ้นมานั่งบนตักทั้งที่ยังเปลือยกายล่อนจ้อน แสงหล้าได้แต่นั่งนิ่งๆ  อมยิ้มอยู่ในอ้อมกอดแข็งแกร่งอย่างว่าง่าย

            “ก็ท่านบังคับขืนใจข้า” เมื่อไม่มีทางออกเขาจึงโยนความผิดให้อีกฝ่าย

            “กล้าโยนความผิดมาให้ข้าเชียวรึ มันเป็นความผิดของเจ้าต่างหากเล่า ที่ยั่วยวนจนข้าห้ามใจไม่อยู่” จักรคำซุกใบหน้าคมคลอเคลียตามซอกคอขาว ก่อนจะตั้งใจดูดแรงๆ เพื่อฝากรอยรักเอาไว้

            “เจ้าพี่! เหตุใดจึงทำเยี่ยงนี้ เดี๋ยวไอ้พวกข้าไทไพร่ราบก็เห็นเอาหรอก...ข้าอาย” แสงหล้าฟาดเข้าที่หน้าขาอีกฝ่ายเต็มแรง

            “เหตุใดต้องอายพวกมันด้วยเล่า ในเมื่อใครๆ ก็รู้ว่าเจ้าคือเมียข้า ผัวเมียจักทำเยี่ยงนี้ไม่เห็นแปลกอันใดเลย”

            “ก็ข้าไม่ได้หน้าหนาเยี่ยงท่าน ปล่อยข้าเถิดข้าอยากไปล้างตัวแล้ว” แสงหล้าพยายามแกะมือหนาออก

            “หอมแก้มข้าก่อนข้าถึงจักยอมปล่อย”

            “ไม่!

            “งั้นข้าก็ไม่ปล่อย” จักรคำลอยหน้าลอยตา ยิ้มหน้าระรื่นไม่ยอมปล่อยโดยง่าย

            “เหตุใดต้องแกล้งข้าเยี่ยงนี้ เอียงแก้มท่านมาสิ” ในที่สุดแสงหล้าก็เป็นฝ่ายยอมแต่โดยดี

            จักรคำยิ้มร่าเมื่อเป็นฝ่ายชนะในเกมส์นี้ เขาเอียงแก้มป่องๆ ให้เมียรักจุมพิตอย่างอารมณ์ดี

            ฟอดดด!!!

            “พอใจท่านรึยัง” คนพูดใบหน้าแดงก่ำปานลูกตำลึงสุก ก้มหน้างุดด้วยความเขินอาย

            “ข้างนี้ด้วย” จักรคำยังไม่พอใจ เอียงแก้มอีกข้างมาให้

            ฟอดดดด!!!

            “ปล่อยข้าเสียที ข้ายอมท่านหมดทุกอย่างแล้วนะ”

            “ข้ารู้ว่าเจ้าคงเดินเหินไม่สะดวก ข้าจักเป็นฝ่ายอุ้มเจ้าไปเอง น้ำตกแห่งนี้จักเป็นของเราเพียงสองคนเท่านั้น”

            จักรคำอุ้มร่างเล็กขึ้นในท่าเจ้าสาว จ้องมองด้วงหน้าสวยด้วยความเสน่หาพร้อมทั้งส่งยิ้มละมุนให้ แสงหล้าได้แต่เอียงอายอมยิ้มตลอดเวลา จากนั้นร่างสูงก็เดินออกไปจากถ้ำพาเมียรักไปล้างเนื้อล้างตัวให้สะอาด เขาทั้งสองจะไม่มีวันลืมว่าน้ำตกแห่งนี้คือสถานที่แห่งความทรงจำ ที่ทำให้หัวใจทั้งสองหลอมรวมเป็นดวงเดียวกัน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #7 Kt88 (@popo810) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:34
    ฮือออ หวานเจ้าพี่จักรนี่เจ้าเล่ห์จริงๆ
    #7
    0