{Fic KHR | Vongola Night Project }Hope Night

ตอนที่ 2 : Beginning of Night

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 พ.ย. 60




' Beginning  of  Night'

「จุดเริ่มต้นของค่ำคืน

          ทุกคืนฉันมักจะฝันอย่างแปลกประหลาด

          ภายในความฝันนั่นมักจะเป็นห้องสี่เหลียมสีขาวเสมอภายในห้องสี่เหลี่ยมนั่นจะมีผู้ชายใส่เขาวัวอยู่คนหนึ่งเขามักจะใส่เสื้อลายวัวตลอยู่เสมอรอบตัวของเขานั่นมักจะมีออร่าแปลกๆออร่านั่นมันเหมือนกับ...

          สายฟ้า

          "ไงเอ็มวันนี้ก็เจอกันอีกแล้วนะ"

          "สวัสดีฟูลไมน์"เราสองคนต่างทักทายกันและกันเหมือนเป็นเรื่องตามปกติที่ต้องเจอกันทุกวันไม่สิ...ทุกคืนต่างหาก

          "วันนี้เธอเป็นอะไรไปน่ะดูเพลียๆนะ"ฟูไมน์ถามฉัน เขามักจะเป็นแบบนี้เสมอเขาดูเป็นคนที่อบอุ่นพึ่งพาได้โดยเฉพาะเวลาที่ฉันมีเรื่องกลุ้มใจทุกครั้งเขามักจะรับฟังปัญหาของฉันเสมอถึงแม้ว่าเราจะไม่รู้จักกันก็ตามมันคงจะเป็นเรื่องที่น่าแปลกสำหรับใครหลายคนเลยสินะแต่สำหรับพวกเราแล้วนั่นมันไม่ใช่เพราะตั้งแต่เจอกันพวกเรานั่นก็ทำแบบนี้มาโดยตลอดจนกลายเป็นกิจวัตรประจำวันอย่างหนึ่งที่ต้องทำทุกวัน

          "ช่วงนี้มีงานเยอะหน่อยหน่ะเลยเหนื่อยเป็นพิเศษ แล้วนายล่ะช่วงนี้ฉันไม่ค่อยได้เจอนายเลยนะ"

          "ฉันเหรอ..."ฟูลไมน์เงียบขึ้นมาทันทีหลังจากที่ฉันถามเขากลับ

          "ช่วงนี้ฉันยุ่งเกี่ยวกับงานกลุ่มนิดหน่อยหน่ะ"ฟูลไมน์ตอบฉันแต่ว่าคำตอบของเขานั่นมันดูเหมือนกับว่าเขาไม่อยากจะตอบมันเลยสักนิด

          "งั้นเหรอคงจะยุ่งมากเลยสินะ"

          "อืมใช่ยุ่งสุดๆเลยด้วย"

          "..."และแล้วก็เกิดความเงียบขึ้นมาระหว่างเราสองคน

          จะว่าไปช่วงนี้พวกเราสองคนชอบเงียบกันแทบจะไม่ค่อยได้พูดอะไรกันเลยนิ

          "เอ็ม"

          "คือฉันมีเรื่องอยากจะบอกเธอ..."ฟูลไมน์นั่นเรียกชื่อฉันและดูเหมือนว่าเขาจะพูดอะไรสักอย่างแต่ว่าอยู่ดีๆนั่นเสียงของเขาก็หายไปก่อนที่จะเรียกชื่อของฉัน "เมีย"

          เอ๊ะ!เดี๋ยวก่อนสิฟูลไมน์ไม่รู้จักชื่อจริงฉันไม่ใช่เหรอ

          "ตื่นได้แล้วเมีย!"แล้วนี่มันก็ไม่ใช่เสียงของเขาเสียงนี้มันคล้ายกับเสียงของ...

          "เอ๊ะ!"

          โป้ก!!!

          "โอ๊ยยยยย!"เราสองคนร้องด้วยความเจ็บปวดพร้อมกันและอยู่ๆทุกอย่างในความฝันนั่นก็หายไปก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นความเจ็บปวดบนใบหน้าผากแทน

          "จะ...เจ็บๆยัยเมียเธอตื่นมาดีๆหน่อยไม่ได้หรือไง"จากห้องสี่เหลี่ยมสีขาวนั่นกลายเป็นห้องกระจกที่สะท้อนทุกอย่างจากห้องที่เงียบสงบกลายเป็นห้องที่เสียงดังระหึมกับเสียงบ่นความเจ็บปวดของ 

          "เคย์น่า"

          "ใช่ฉันเองทำไม"

          "ปะ...เปล่าฉันแค่ตกใจ"ฉันมองเคย์น่าที่ลูบหน้าผากของตนเองเบาๆก่อนที่จะยิ้มแห้งๆให้หล่อนไปแล้วฉันเหลือบมองเซเรนที่ดูเหมือนจะระเอือมระอาพวกเรายกใหญ่

          "เออจริงสิเมียระหว่างที่เธอกำลังหลับฝันหวานอยู่นั่นมีงานเข้ามาหน่ะ"อยู่ๆเซเรนที่ดูเหมือนนึกอะไรได้นั่นก็พูดออกมาว่าแต่มีงานเข้ามาอีกแล้วเหรอเนี่ยรู้สึกอย่างหนีไปให้ไกลจัง...

          "งานอะไรอีกล่ะเซจัง"

          "งานถ่ายแบบโปรโมทงานฤดูใบไม้ร่วง"งานถ่ายแบบอีกแล้วแต่คงไม่เป็นไรหรอกมั้งแค่ถ่ายๆมันไปให้เสร็จ

          "งั้นเหรอไปกันกี่โมงล่ะ^^"

          "ประมาณบ่ายโมงหน่ะ"เคย์น่าตอบเเทนเซเรน

          "งั้นเหรอเอ๊ะ!...เดี๋ยวนะงั้นก็อีก30นาทีสิ"เมื่อฉันเงยมองดูนาฬิกาก็พบว่าอีกสามสิบนาทีนั่นฉันก็ต้องไปให้ถึงสถานที่ที่ต้องถ่ายแบบให้เร็วที่สุด!ฉันจึงเก็บของทุกอย่างลงในกระเป๋าก่อนที่จะลากเซเรนและเคย์น่าให้รีบไปขึ้นรถแต่ทว่า

          "ขอโทษนะเมียเธอหน่ะต้องทำงานนี้คนเดียว"


สวัสดีสวีดัดค่ะ!จำเราได้มั้ยเอ่ยยยย~เรนไงเรนคนเดิมเพิ่มเติมเปลี่ยนชื่อที่ใหม่และไฉไลกว่าเดิม!คือ ชูวิ้งชูวับชูวับชูวิ้งชาลาล่า~
ใครที่กำลังติดตามหนูเมลที่แสนน่ารักของเราอยู่นั่นเราไม่ได้หายไปไหนเราแค่สมอตันอยู่นิส(ส.เสือล้านตัว)หนึ่งพอๆเล่นมากไปหล่ะวันนี้เรามาพร้อมกับโปรเจคใหม่ด้วยล่ะน๊าาาา
โปรเจคใม่นี้ชื่อว่า Vomgola Night Project  จะเป็นโปรเจคเกี่ยวกับค่ำคืนอัหลากหลายรูปแบบของเหล่าวองโกเล่ที่ตามหาหญิงสาวมาเป็นคู่ควงภายใน365วันให้ได้ก่อนที่จะโดนบทลงโทษแสนรักของรีบอร์น 
ซึ่งโปรเจคนี้เรารับผิดชอบของหนุ่มน้อยแรมโบ้ซึ่งเป็นอะไรที่แปลกใหม่สำหรับเรามากเพราะเดิมทีเราชื่นชอบหนุ่มที่มีอายุมากกว่าและสุขุมอย่างนกเป็ดเหลือง สัปป้าหรือป๋าซัน(?)ถ้าเกิดแรมโบ้มีคาร์แร็คเตอร์ที่ผิดไปจากเดิมยังไงก็ขอโทษด้วยนะคะ(โค้งงามๆเหมือนกราบเบญจา)และสุดท้ายนี้...
ขอฝากหนุ่มน้อยแรมโบ้และโปรเจคนี้ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจทุกคนด้วยนะคะ!
B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น