[Fic reborn]Former sad เมื่อชะตานำพาเรามาพบกัน{ฉบับรีไรท์}

ตอนที่ 3 : บทนำ[รี] --25--

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 408
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    27 ก.ค. 61

บทนำ


ซ่า...ซ่า...ซ่า


เสียงของฝนตกอย่างหนักโดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุดง่ายๆดังแข่งกับเสียงของคลื่นกระทบกับโขดหินอยู่ริมหน้าผาแห่งหนึ่งแต่ทว่านั่นบนหน้าผาแห่งนี้กลับมีหญิงสาวร่างบางที่ดูเหมือนว่ากำลังวิ่งหนีอะไรสักอย่างหนึ่งเธอวิ่งไปเรื่อยๆโดยไม่รู้ว่าทางข้างหน้าซึ่งเป็นทางหนีเพียงทางเดียวของเธอนั้นเป็นหน้าผาจึงทำให้หญิงสาวหยุดและมองไปรอบๆก่อนที่จะตัดสินใจวิ่งกลับไปทางเดิมแต่มันดันสายเกินไปที่เธอจะวิ่งกลับไปทางเดิมได้...


“อีวาน”หญิงสาวเอ่ยชื่อคนตรงหน้าด้วยความตกใจ


เธอไม่คิดเลยว่าเขานั่นจะตามหาเธอเจอได้เร็วพียงนี้


รอบๆตัวของเขามีเหล่าลูกน้องรายล้อมเธออยู่จึงทำให้หญิงสาวไม่สามารถวิ่งหนีเขาไปได้เลยแม้แต่เส้นทางเดียวเว้นแต่ว่าเธอจะตัดสินใจที่จะกระโดดลงไปจากหน้าผาแห่งนี้


ซึ่งมันเป็นความคิดที่บ้ามาก...


“ชิลีน่าเธอหนีฉันไปไม่พ้นแล้วนะเรากลับไปด้วยกันเถอะ”


“ฉันรับเธอกลับบ้านของเราJ”ชายหนุ่มนามว่า อีวาน เดินออกมาจากเหล่าลูกน้องก่อนที่จะยื่นมือเข้าหาเธอแต่ดูเหมือนว่าอีวานนั่นยิ่งเข้าใกล้เธอมากเท่าไรหญิงสาวก็ยิ่งเดินถอยหนีเขามากเท่านั้น


“ไม่...ฉันจะไม่กลับไปกลับนายอีก”เธอปฏิเสธเขาไป


“แต่ยังไงเธอต้องกลับไปกับฉัน!”แต่เขานั่นตะคอกใส่เธอกลับเพียงเพราะเธอปฏิเสธเขาจึงทำให้ชิลีน่าตกใจกับเสียงตะคอกของเขามากเธอจึงเผลอก้าวถอยหลังอีกครั้งจนใกล้ชิดกับขอบของหน้าผา


ไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่มีทางหนีเขาแล้วจริงๆสินะ


“เพราะผู้ชายคนนั่นใช่ไหมที่ทำให้เธอไม่รักฉันเหมือนเมื่อก่อน”


“ไม่ได้เกี่ยวกับเขาสักหน่อยอีวานฉันขอร้องล่ะปล่อยฉันให้เป็นอิสระสักทีถือว่าฉันขอนะ”เธอพยายามอ้อนวอนชายตรงหน้าอย่างสุดชีวิตเธอไม่อยากยุ่งกับกับผู้ชายคนนี้แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผลกับชายหนุ่มเลยสักนิดแต่มันกลับทำให้ชายหนุ่มยิ่งใช้อารมณ์มากกว่าเดิม


“ถ้าไม่ได้เกี่ยวกับหมอนั่นแล้วทำไมเธอถึงไม่เลือกฉันล่ะ!


“ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อเธอนะชิลีน่า”สายตาที่แสนว่างเปล่าของชายหนุ่มนั่นแทบจะไม่เคยมีความคิดที่จะปล่อยเธอให้เป็นอิสระเลยสักครั้งจ้องมองหญิงสาวด้วยความต้องการที่อยากจะครอบครองเธอเพียงคนเดียว


ชิลีน่ายกมือขึ้นมากอดท้องน้อยๆของตนเองเหมือนต้องการที่จะสื่อถึงอะไรบางอย่างที่ผู้ชายอย่างเขานั่นไม่มีวันเข้าใจความหมายของมันเธอพยายามสื่อถึงการมีชีวิตตัวน้อยๆอีกชีวิตที่กำลังจะเกิดมาในอนาคตร่างบางนั่นมองอีวานด้วยความหวาดกลัวก่อนที่จะตัดสินใจบอกความลับที่ไม่มีใครเคยรู้ให้เขาฟัง


“ฉันกำลังจะมีอีกหนึ่งชีวิตออกมาเพราะงั้น...”


“ช่วยปล่อยฉันไปเถอะอีวาน”ทุกอย่างเริ่มตกสู่ความเงียบเมื่อเธอพูดขึ้นมา


ชายหนุ่มมองหญิงสาวอย่างไม่เชื่อสายตาไม่ว่ายังไงเธอก็ดูไม่เหมือนคนท้องจึงทำให้เขาทำได้เพียงแค่คิดว่าเธอ โกหก


“มันคือเรื่องจริงอีวานฉันไม่ได้โกหกนาย”เธอมองเขาก็รู้แล้วว่าเขากำลังคิดอะไรเขากำลังคิดว่าเธอนั่นพยายามโกหกเขาเพื่อหนีเขาไปอีกแต่เธอนั่นก็ไม่ยอมแพ้เธอมองเขาด้วยสายตาที่แน่วแน่เหมือนกับว่านี่คือเรื่องจริง


และมันคือเรื่องจริง


“ไม่จริง...ฉันไม่เชื่อเธอโกหกฉัน”


“มันคือเรื่องจริงไปแล้วอีวาน ฉันท้อง!


“ไม่เชื่อ!ยังไงฉันก็ไม่เชื่อเธอโกหกฉันชิลีน่า!


“ไม่เชื่อ!ยังไงฉันก็ไม่เชื่อเธอโกหกฉันชิลีน่า!เธอโกหก!”ชิลีน่ามองชายหนุ่มที่กำลังจะบ้าคลั่งด้วยความหวาดกลัว ณ ตอนนี้เธอไม่สามารถหยุดการกระทำของเขาได้แล้ว


“ปะ...ปล่อย”ชิลีน่าเอ่ยน้ำเสียงด้วยความเจ็บปวดเมื่ออยู่ๆอีวานนั่นพุ่งตัวเข้ามาจับแขนเธอก่อนที่จะบีบอย่างแรงเธอพยายามที่จะสะบัดแขนเพื่อนให้เขาปล่อยเธอไปแต่ดูเหมือนว่ายิ่งเธอสะบัดมากเท่าไรแรงบีบจะยิ่งเพิ่มขึ้นมากเท่านั่น


“ไม่!ยังไงฉันก็จะไม่ปล่อยเธอไป”


“อีวาน...นายจะทำอะไร”เธอถามขึ้นมาเมื่อรู้สึกว่าชายหนุ่มนั่นพยายามที่จะผลักเธอเดินถอยหลังไปทางหน้าผา เธอพยายามที่จะขัดขืนแต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มนั่นจะมีแรงเยอะกว่าผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างเธอหลายเท่าจึงทำให้เธอไม่สามารถขัดขืนเขาได้


“อีวานหยุดนะถ้าถอยหลังมากกว่านี้ล่ะก็...”


ฉันจะตกหน้าผา เธอจะบอกแบบนี้กับฉันใช่ไหมชิลีน่าเพราะนั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการJ”ชายหนุ่มยิ้ม


เมื่อหญิงสาวได้ยินในสิ่งที่เขาต้องการให้เป็นนั่นเธอถึงกลับตกใจเธอไม่คิดเลยว่าเพื่อนที่อยู่กับเธอมานานอย่างเขานั่นคิดที่จะฆ่าเธอด้วยน้ำมือของตนเอง


“ถ้าฉันไม่ได้เธอมาครอบครองก็จะไม่มีใครได้เธอเช่นกันลาก่อนชิลีน่า คาร์มิน่า ผู้หญิงที่ฉันเคยรัก”เสียงกระซิบแผ่วเบาดังข้างหูของเธอก่อนที่ร่างบางของเธอนั่นจะถูกผลักตกลงไปสู่ท้องทะเล...



เฮือก!


“ฝันแบบนี้อีกแล้วเหรอ...”เสียงของหญิงสาวที่นอนหลับอยู่ใต้ฟูกนั่นสะดุ้งตื่นขึ้นมาเหมือนเช่นเคยราวกับว่าความฝันของเธอนั่นคือเรื่องปกติที่ฝันซ้ำแล้วซ้ำเล่าเหมือนไม่มีจุดจบแต่ถึงอย่างนั่นเธอก็จำชื่อของบุคคลที่อยู่ในความฝันของเธอไม่ได้เลยเพราะมันค่อนข้างเลือนลางมากแต่เธอกลับจำเหตุการณ์และสถานที่ต่างๆได้ราวกับว่าเธอเคยไปที่นั่น


หญิงสาวนั่นพยายามที่ยันตัวเองให้นั่งแต่เธอกลับรู้สึกว่าเหมือนมีอะไรที่แปลกออกไปเธอมองไปยังรอบๆห้องที่ถูกตกแต่งตามสไตล์ญี่ปุ่นที่เหมือนจะบ่งบอกความเป็นเอกลักษณ์ของเจ้าของห้องเป็นอย่างดี



ที่นี่ที่ไหน...เธอคิดเช่นนั่นเพราะนี่มันดูไม่เหมือนกับห้องนอนของเธอเลย



ร่างบางนั่นไม่คิดอะไรมากแต่อยู่ๆเธอก็เริ่มเอ๊ะใจเกี่ยวกับชุดของเธอเองเธอจำได้ว่าก่อนหน้านั่นเธอสวมใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีดำเท่านั่นเองแต่ทำไมพอเธอตื่นขึ้นมากลับสวมใส่เพียงแค่ชุดยูกาตะสีขาวล้วนได้


แล้วชุดก่อนหน้านั้นของเธอหายไปไหนล่ะ?


เธอตั้งคำถามในใจไว้เพียงเท่านี้ก่อนที่ตัวเธอนั่นจะลุกขึ้นเดินไปหน้าประตูห้องแต่เธอเดินไปด้วยความลำบากเพราะไม่ชินกับการใส่ชุดสไตล์ญี่ปุ่นแล้วเดินและไหนเธอจะเจ็บแผลบริเวณหน้าท้องอีกนั่นทำให้เธอเดินไปไหนมาไหนด้วยความลำบากมาก


ครืน

--25--






B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13 ความคิดเห็น

  1. #12 ดoกไม้สีIทา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 22:11
    รออยู่นะคะ~ อยากรู้ด้วยว่าลูกเราจะติดไหม ถ้าไม่ติดก็ตามๆอยู่นะคะ

    *ผปค.หนูนอตเต้-
    #12
    0
  2. #2 kemera (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 07:09
    อย่าลืมมาค่อนะคะไรท์ ตื่นเต้ลๆๆๆๆๆ เราติดตามอยู่นะตะเองงง
    #2
    0