ห้องเก็บของอย่าเข้ามานะเพราะนี่คือคำสั่่ง

ตอนที่ 12 : [KHR] You are Mine!! เธอเป็นของฉันคนเดียว!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    29 ต.ค. 60

A P P I C A T I O N


การได้พบเธอฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องมหัศจรรย์



ถ้าฉันจะเสี่ยงกับความรัก


เธอจะไม่สามารถเปลี่ยนใจได้อีก



ฉันอยากจะพิเศษให้มากกว่านี้



    ฉันอยากจะขโมยเธอไปด้วยกัน!!







อุ๊ป...แหว๋ะ!รสชาติไม่ได้เรื่องจริงๆเลยนะ นายเนี่ย




ชื่อ 
 {โควคิ  มิลาริน  /  Kouki  Milalyn }(แสงจากดวงดาวแห่งท้องทะเล) 


ชื่อเล่น 
{ริน,มิระ / Rin,Mira }

เพศ 
หญิง

รสนิยมทางเพศ 
ชายหน้าหวาน!?

อายุ 
17ปี

พลังพิเศษ
พลังสั่งการ...คือการที่สามารถสั่งคนอื่นได้ตามความต้องการแต่เธอไม่รู้ว่าเธอมี

ลักษณะภายนอก 

เด็กสาวน่าตาน่ารักมผิวขาวอมชมพูที่มีดวงตาสีฟ้าทะเลใส เธอนั่นเป็นเจ้าของผมแกละที่ยาวกลางหลังผมสีชมพูเทาๆปนฟ้าอ่อน เธอมีส่วนสูงเพียงแค่169 เซนติเมตร หนัก50 กิโลกรัม เธอเป็นคนที่ชอบสวมหูฟังและพกกระเป๋าเป้ตลอดเธอไม่ค่อยเอาห่างจากตัวเลย เธอนั่นมีรอยยิ้มที่ดูสดใสและเศร้าในเวลาเดียวกัน

ลักษณะนิสัย 

มิระเธอนั่นมักจะชอบใส่หูฟังตลอดเวลา

เพราะเธอนั่นเวลาได้ยินอะไรต่างๆแล้วล่ะก็เธอมักจะได้เห็นสีและได้รับรสชาติสัมผัสต่างๆเข้ามา


มิระชอบอมลูกอมตลอดเวลา

เพราะเธอสามารถรับรู้รสชาติต่างๆจากเสียง และอามรมณ์ของผู้อื่นตลอดเวลาเธอเลยมักจะอมลูกอมอยู่ตลอดเวลา


มิระผู้มีรอยยิ้มสดใสและเศร้าในเวลาเดียวกัน

มิระนั่นเธอเป็นคนที่ชอบยิ้มมากๆและรอยยิ้มของเธอนั่นมักจะมีความเศร้าป่นมาด้วยเป็นบางครั้ง หลายครั้งถ้ารอยยิ้มของเธอนั่นมีความเศร้านั่นหมายความว่าเธอแกล้งยิ้มให้นั่นเอง


มิระผู้แจกความสดใส

เพราะเธอเป็นหัวหน้าห้องที่เป็นที่รักของเหล่าๆเพื่อนๆนั่นจึงทำให้เธอต้องแจกความมสดใสให้ห้องตลอดเวลา


มิระผู้เป็นมันสมองของห้อง

เพราะพ่อและแม่ของเธอนั่นมักจะสองในเรื่องต่างๆให้กับเธอไม่ว่าจะการเรียนหรือด้านITจึงทำให้เธอเป็นคนที่ฉลาดมากๆคนหนึ่งในห้องเพราะเหตุนี้เวลาที่ใหล้จะสอบเข้ามาทีไรเธอจะต้องเป็นครูสอนพิเศษที่แสนจำเป็นให้กับเพื่อนในห้อง


มิระผู้เข้มแข็ง

เพราะเธอเป็นความคาดหวังของใครหลายคนโดยเฉพาะผู้ใหญ่จึงทำให้เธอต้องเข้มแข็งอยู่ตลอดเวลา


มิระผู้ที่มีเรื่องในใจที่อยากจะระบาย

เพราะเป็นความคาดหวังจึงทำให้เธอมีเรื่องที่อัดอั้นอยู่ในใจไม่น้อยจึงทำให้เธอต้องหาทางระบายความรู้สึกนี้คือการเล่นเกมและแฮกข้อมูล


มิระผู้ที่ปฎิเสธคนไม่เป็น

เธอนั่นเป็นคนที่ค่อนข้างปฎิเสธคนไม่ค่อยเป็นสักเท่าไรจึงทำให้เวลามีงานที่ได้รับมอบหมายมาแล้วอยู่เพื่อนมาใช้ทำนู้นทำนี่นั่นจึงทำให้เธอไม่กล้าที่จะปฎิเสธคนสักเท่าไร


มิระแฮกเกอร์อายุน้อย

เพราะคุณพ่อของมิระนั่นเป็นโปรแกรมเมอร์ระดับสูงจึงทำให้มิระได้เรียนรู้เกี่ยวกับโปรแกรมต่างๆจึงทำให้มิระได้สนใจในโลกโปรแกรมเป็นพิเศษ


มิระผู้มีนิสัยร่างเริง

มิระนั่นเปนคนที่ร่างเริงอยู่คนหนึ่งจึงไม่น่าแปลกที่จะมีผู้คนรายล้อม


ที่จริงมิระเป็นคนชอบหลุดคาแร็คเตอร์

เธอเป็นคนที่ชอบหลุดคาแร็คเตอร์ทุกครั้งที่เวลามีคนมากวนในตอนที่เธอกำลังทำงานสำคัญอยู่


ที่จริงเธอเป็นคนที่ค่อนข้างมีนิสัยดื้อรั้นไม่ยอมใคร

เธอนั่นมีนิสัยดื้อรั้นยอมใครไม่เป็นมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วแต่เพราะต้องทำเป็นตัวอย่างที่ดีจึงทำให้เธอต้องเก็บความดื้อรั้นเหมือนเด็กอนุบาลแบบนี้เอาไว้


มีน้อยคนที่จะรู้จักกับเธอจริงๆ

มีหลายคนรู้จักเธอในนามลูกสาวเป็นนักเรียนตัวอย่างที่ดีแต่หารู้หรือไม่อีกด้านหนึ่งของเธอเป็นนักเลงในวงการแฮกเกอร์


เมื่อถึงเวลาทำงานแฮกเกอร์นั่นเธอจะเป็นอีกแบบ

เมื่อทำงานทีไรเธอจะหัวร้อนเต็มที่เธอมักจะพูดออกมาอย่างตรงไปตรงมาไม่มีการพูดอ้อมค้อมอะไรเด็ดขาด เพราะเธอคิดว่าเวลาที่พูดอ้อมค้อมมันน่ารำคาญจะตายไปและเสียเวลาด้วย โดยเหตุนี้เลยทำให้เธอค่อนข้างปากหมาไปนิดในวงการแฮกเกอร์


เธอมักจะคิดว่าเป็นตัวประหลาด

เพราะเธอเป็นโรคซินเนสทีเซียนั่นจึงทำให้เธอต้องปกปิดเรื่องนี้ไม่มีใครรู้ว่าเธอเป็นโรคอะไร แต่เพราะตั้งแต่เด็กเธอสังเกตุเด็กคนอื่นๆและไม่เห็นว่าเป็นแบบเธอจึงทำให้เธอคิดว่าเธอเป็นคนประหลาด


มิระผู้ขี้เกรงใจ

เธอเป็นคนที่ขี้เกรงใจมาก(ในบางครั้ง)


เธอนั่นไม่รู้ตัวเลยว่าเธอมีพลังสั่งการ

ตั้งแต่เด็กเวลาเธอชี้นิ้วไปทีใครและดวงตาเรือนแสงล่ะนั่นแปลว่าพลังสั่งการของเธอนั่นแสดงผลแล้วแต่เธอไม่รู้ตัวเลยว่าเธอมีพลังเพราะเวลาทำอะไรเธอมักจะลืมตัวชี้สิ่งต่างๆและพูดออกไปแต่เธอแค่พูดเล่นเท่านั่นเอง...แต่ว่ามันนั่นทำให้เพื่อนทำตามเธอ

 

ประวัติส่วนตัว 

 มิระเป็นลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น เธอเกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่นพ่อของเธอนั่นเป็นโปรแกรมเมอร์ที่ทำงานให้องค์กรระดับสูงแห่งหนึ่ง ส่วนคุณแม่ของเธอนั่นเป็นนักการทูตระหว่างประเทศไทยและญี่ปุ่น แต่เธอนั่นเกิดและเติบโตอยู่ที่เมืองไทยเธอโดยมีตาและยายค่อยดูแลอยู่ตลอดใช้ชีวิตแบบเด็กปกติทั่วไปแต่แล้ววันหนึ่งเธอรู้สึกว่าเธอแปลกประหลาดจากคนอื่นออกไปคือเธอนั่นมองเห็นอารมณ์และได้ยินเป็นสีและได้รับรสชาติแปลกประหลาดแต่เธอยังไม่รู้ตัวจนวันหนึ่งเธอเขียนเรียงความเรื่องการเปลี่ยนเเปลงของตัวเองเธอเขียนเรื่องนี้ลงไปจึงทำให้มีใครหลายคนมองเธอเป็นตัวประหลาดและกลั่นแกล้งเธอ บางคนก็พยายามจับเธอมาบูชา(คล้ายๆแบบว่าคนไทยเจอของประหลาดแล้วหาหวยอ่ะนะ)จนกระทั่งเธออายุ12 ปี เธอได้ย้ายโรงเรียนเพราะเธอนั่นทนไม่ไหวกับการที่ถูกคนอื่นมองเธอเป็นตัวประหลาดเธอจึงย้ายมาเรียนที่นามิโมริเธอปกปิดทุกอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้แต่เธอนั่นไม่รู้เลยว่าเธอนั่นมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

ครั้งแรกของการเรียนที่ญี่ปุ่นนั่นเธอพูดได้เพียงแค่งูๆปลาๆเท่านั่นเพราะนั่นเกิดและเติบโตที่ไทยมาโดยตลอดพอช่วงปิดเทอมเธอก็จะมาเที่ยวที่ญี่ปุ่นบ้างเป็นบางครั้ง ผ่าน1ปีไปเธอนั่นได้เข้ามัธยมนามิโมริเธอนั่นเข้ากับเพื่อนได้ดีมากเลยทีเดียวเธอยิ้มแย้มเธอแจกความสดใสให้กับเพื่อนทั้งห้องเธอเป็นที่ไว้วางใจของเพื่อนและอาจารย์เธอเป็นหัวหน้าห้องและนักเรียนดีเด่นคนหนึ่งแต่ไม่รู้เลยว่าตัวเองจนกระทั่งวันหนึ่งเพื่อนในห้องของเธอทะเลาะกันตอนที่เธอไปเตรียมอุปกรณ์การเรียนในวิชาต่อไป พวกเขาทะเลาะกันจนไม่มีใครสามารถห้ามได้จึงทำให้มีคนต้องไปตามเธอและเธอนั่นห้ามยังไงก็ไม่มีใครฟังจนเธอต้องบอกว่า

"ฉันบอกให้หยุดและขอโทษกันไง!"

เมื่อเธอบอกแบบนี้เพื่อนทั้งสองนั่นหยุดและขอโทษกันครั้งแรกนี่เธอไม่ได้คิดออะไรเธอคิดแค่ว่าทั้งสองคนยอมฟังเธอแล้วแต่เมื่อผ่านไปหลายปีเหมือนเธอสั่งอะไรเพื่อนก็จะทำตามแต่เธอก็ไม่เอะใจอะไรทั้งนั่นแต่เธอคิดว่าเพื่อนคงเต็มใจทำจนเธอเกรงใจและไม่กล้าสั่งอะไรเพื่อนแต่เธอก็ยังไม่รู้ดีว่าเธอนั่นมีพลังในการสั่งการคน

สิ่งที่ชอบ 

เพลง = เพราะมันทำให้เธอสบายใจและไม่ต้องได้ยินในเรื่องที่เลวร้าย

ลูกอมรสเปรี๊ยว = เพราะเธอนั่นได้รสชาติจากความรู้สึกและได้ยินเธอจึงต้องอมมันไว้ตลอด

ผู้ชายซกมก = เธอไม่ค่อยชอบมากเท่าไร


 

สิ่งที่เกลียด :

การอ้วก = เพราะในบางครั้งรสชาติที่เธอได้มานั่นมันหนักเกิดไปที่เธอจะรับมันได้จึงทำให้เธอชอบอ้วกอยู่เป็นประจำ

รสชาติแย่ๆ = เพราะถ้าเกิดมันแย่เกิดไปเธอจะอ้วกอออกมาได้โดยไม่ทันได้ตั้งตัว


คู่ (คนที่มาควบคุมลูกๆของท่านที่ใช้พลังไม่คล่องนี่แหละค่ะ 55) :

 ซาคุโร่


เพิ่มเติม 

เธอนั่นเป็นโรคซินเนสทีเซีย คือ การมองเห็นไปเชื่อมกับการฟัง ได้ยินเป็นสี เห็นเป็นเสียง หรือสัมผัสกายไปเชื่อมกับรสชาติ จับแล้วเปรี้ยว เลียแล้วแหลม ฯลฯ (แต่ของมิระคือเห็นอารมณ์เป็นสีและรสชาติแและได้ยินเป็นเสียงกับรสชาติ )
เมื่อก่อนนั่นเธอมักจะไปเล่นที่ทำงานของพ่อเธอเป็นประจำจึงทำให้เธอนั่นได้เจอเบียคุรันและเหล่าบุปผาอาลัยตัวจริงเป็นบางครั้งและเธอเก่งเรื่องคอมพิวเตอร์
บ้านเธอเลี้ยงแมวพันธุ์เปอร์เซียชื่อ ริริ



ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ เส้นคั่นสีดำ


Talk  With  Writer

สวัสดีค่า~ เราแม่มดสีแดงนะ เรียกสั้นๆว่าเรดก็ได้ ท่านผปค.ที่น่ารักชื่ออะไรเหรอคะ?

::เราชูวับชูวิ้วชูวิ้งชูวับชาลาล่า~เรียกสั้นๆว่าเรนก็ได้คะ

อยากได้แนวความรักแบบไหนให้ลูกๆของท่านล่ะ?

::แนวน่ารักๆใสๆหรือเอาแบบเรทก็ได้ค่ะ!

ถ้าเกิดลูกท่านไม่ติดล่ะ? พอจะให้ลูกๆของท่านมาเป็นตัวละครเสริมได้มั้ยคะ?

::อ่า...อันนี้แล้วแต่ค่ะ

ถ้าเราดองล่ะคะ?

::เราเข้าใจเพราะเราก็ดอง

สุดท้าย ถ้าลูกท่านติดขึ้นมาหรือติดเป็นตัวละครเสริมจะทำอย่างไรกับเราเอ่ย?

::เราก็...ยังคิดไม่ออกค่ะ

ขอบพระคุณที่เข้ามาสมัครนะคะ!!!



วาป>>https://writer.dek-d.com/supisara8162/story/view.php?id=1720808

STAR 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น