END คุณหนูเอาเเต่ใจ กับ นายใสซื่อ SS 1-SS 2

ตอนที่ 55 : สเปเชียลตอนที่หก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,255
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 127 ครั้ง
    1 มิ.ย. 61


เฟิร์สพาท

ตอนนี้ผมกำลังสับสน ตกลงพี่กัสจะจีบผม เพราะชอบผมจริงๆหรือเป็นเพราะผมดูใสซื่อ ดูโง่ พี่กัสก็เลยเเค่อยากได้ไปเป็นของเล่น 

ผู้หญิงหน้าตาสะสวย กับผู้ชายหน้าหล่อมาดเทพบุตรขนาดนี้มันเหมาะกันที่สุดเเล้ว ผมควรลุกออกไปจากตรงนี้รึเปล่า ป๊าบอกว่าถ้าที่ตรงนั้นเป็นที่ของเรา เราจะมีตัวตน เเต่ตอนนี้ผมเหมือนไร้ตัวตน

การกระทำไวกว่าความคิดผมลุกขึ้นยืนเตรียมจะเดินออกไป เเต่มีมือหนาอุ่นจับรั้งเเขนผมเอาไว้ สัมผัสที่คุ้นเคย ความอบอุ่นที่ผมคิดว่าคงได้รับจากเค้าเเค่คนเดียวผมคงคิดผิด..

"จะลุกไปไหนค่ะ"น้ำเสียงอบอุ่นที่คุ้นเคยดังเข้ามาในหูมันยิ่งทำให้ผมเจ็บเเปลบที่หัวใจ ต่อไปผมอาจจะไม่ได้ยินน้ำเสียงเเบบนี้อีกเเล้ว เเค่คิดก็รู้สึกร้อนๆที่ตา ผมต้องกลั้นเอาไว้ ก่อนที่น้ำตาจะไหล เเล้วเเสดงความอ่อนเเอ ออกมา

"ผมจะกลับเเล้ว บางทีพี่คงอยากมีเวลาส่วนตัวกับเเฟนพี่"ผมต้องคุมเสียงตัวเองไม่ให้สั่น ต้องฝืนพูดสถานะของทั้งสองคนออกมา สถานะที่ผมอยากจะเป็น เเต่คงไม่มีโอกาสได้เป็น

"เเฟน.....ใครหรอ ยัยซิงเนี่ยนะ"พี่กัสทำหน้า งง เเล้วก็ชี้ไปที่ผู้หญิงคนนั้น คนที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะพวกเรา

"งึกๆ"ผมพยักหน้าตอบรับ

"ฮ่าๆ"อยู่พี่กัสก็หัวเราะออกมา คงมีความสุขมากมั้งที่ทำให้ผมเศร้าได้

"ฮึก....."เเละความอดทนก็ผมก็ถึงขีดจำกัด ปล่อยให้น้ำใสใส ไหลผ่านดวงตาของผม หยดน้ำตาที่ไหลผ่านดวงตาทำให้ผมเห็นหน้าพี่กัสอย่างเรือนราง เเต่ผมก็อยากเก็บภาพของเค้าเอาไว้ในหัวมากที่สุด จะได้ไม่ลืม

"เฟิร์ส...เราร้องทำไม นั่งลงก่อนนะคะค่อยๆคุยกัน ตอนนี้คนในร้านเริ่มมองเเล้วนะ"ผมพึ่งสังเกตุเห็นว่าลูกค้าบางโต๊ะ เริ่มหันมาสนใจที่โต๊ะเรา พี่กัสลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่ตัวเองนั่ง เเล้วเดินมายืนข้างผมจับผมกด(ไหล่)ให้นั่งลง พี่กัสนั่งลงตามนิ้วเรียวยาวค่อยๆ ปาดเช็ดคาบน้ำตาให้

คนกำลังจะทิ้งผมยังเเสนดีอีก....

"ฮึก....ฮือออ..."ผม

"เราเป็นอะไรค่ะ ไม่ร้องนะคะ บอกพี่มาเร็วว่าเราเป็นอะไรพี่จะได้โอ๋ถูก"พี่กัส

ผมไม่ได้ตอบเเต่มองไปที่ผู้หญิงคนนั้น

"อ่อออออ นี้เราคิดว่าพี่กับยัยซิงเป็นเเฟนกันหรอ"พี่กัส

"งึกๆ"ผมพยักหน้า

"อะไรทำให้เราคิดเเบบนี้เนี่ย"พี่กัส

"ก็พี่ดูสนิทกับเค้า" ผมรอบด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ

"เเค่นี้เองหรอค่ะ พี่ว่าเรากำลังเข้าใจพี่ผิดนะ ยัยซิงเนี่ยเป็นญาติพี่"พี่กัส

..................

"เเต่ว่า พี่ผู้หญิงคนนี้ พูดเหมือนไม่พอใจที่พี่ออกมากับผมเลย"

"อ่อ ซิงเราบอกเธอกี่ครั้งเเล้ว ว่าอย่าทำเเบบนี้"พี่กัสหันไปดุผู้หญิงที่ชื่อซิง ด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังนัก

"ก็เราชวนกัสออกมากินข้าว เเล้วทำไมบอกว่าไม่ว่างละ ยังมากับเด็กคนนี้ได้เลย"

"ก็ที่เราบอกว่าไม่ว่าง ก็เพราะนัดกับเด็กคนนี้ไว้นี้ละ"พี่กัส

ถึงพี่กัสจะบอกว่าเป็นญาติกัน เเต่ผมก็รู้สึกได้ว่าผู้หญิงคนนี้ชอบพี่กัส ผมไม่รู้ว่าพี่กัส รู้อยู่เเล้วรึเปล่า หรือเพราะเห็นเป็นญาติเลยไม่เเสดงความไม่พอใจออกมา ยังไงผมก็ไม่ชอบ

ผมเอาหน้าซบลงกับอกของพี่กัส มือทั้งสองข้างโอบกอดผู้ชายกลิ่นตังหอมเอาไว้ เเววตาก็จ้องผู้หญิงคนนั้นอย่างเหนือกว่า

ขอเชิญองค์ม๊าคริสลงประทับด้วยฮ่ะ....

กัสพาท

นี้เป็นพาทเเรกของผมเลยเนาะ ขอเเนะนำตัวก่อนเเล้วกันครับ ผมชื่อกัส นาย คชานนท์ วงศ์อัศววาที ผมอายุ 21 ปี นักศึกษาคณะเเพทยปีสาม

นิสัยส่วนตัวผม เป็นคนร่าเริง เข้ากับคนง่าย ทุกคนคงมีคำถามว่า ผู้ชายหล่อ หุ่นนายเเบบสูง ร้อยเก้าสิบเซ็นต์อย่างผม เจ้าชู้ไหม ตอบเลยว่าใช่ครับ ผมก็ผู้ชายไหมละ ใครขอคบก็คบอะ เข้ากันได้ก็ไปได้นานหน่อย เข้ากันไม่ได้ก็เเค่เเยกทางกันไป เคยคบซ้อนทีเดียยวถึง สี่คน สับรางไม่ทัน มาตบกันที่หน้าคณะเลย ผมนี้ต้องหนีเเอบทางข้างหลัง

เเต่ตอนนี้ผมคงคิดว่าเสืออย่าผมคงสิ้นลายเเล้วละ ตั้งเเต่ได้เจอหน้าเด็กผู้ชาย ผิวขาว มีเเก้มนิดหนึ่ง ปากอมชมพู ถึงหน้าไม่ได้ออกไปทางสวยเเบบผู้ญิงเเต่ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่ามันน่าทะนุถนอม

ผมไม่ได้คิดจะจีบเฟิร์สเล่นๆ คนนี้ผมจริงจัง ไม่ได้เกี่ยวกับฐานะทางบ้านเฟิร์สด้วย ถึงบ้านเฟิร์สจะรวยมาก เเต่บ้านผมก็ไม่ได้จน เราอยู่ในสังคมระดับเดียวกัน เพียงเเต่ว่าที่บ้านผมไม่ค่อยมีหน้ามีตาในสังคมเท่าไหร่ เพราะพ่อผมไม่ชอบความวุ่นวาย ผมไม่มีเเม่ พ่อบอกว่าเเม่ทิ้งผมไว้ให้ตัวเองดูเเล ส่วนตัวเองก็หายตัวไป

พ่อผมเลี้ยงดูผมมาอย่างดี คุณปู่คุณย่าเล่าว่าเมื่อก่อนพ่อเกเรมากเลย จนเเม่ทิ้งผมไว้ให้ ถึงได้เปลี่ยนเเปลงตัวเอง จากคนที่ไม่เอาการเอางานเลย ตอนนี้พ่อทำให้บริษัท ของปู่กับย่ามีชื่อเสียงมากขึ้น เอาประวัติ ความเป็นมาของผมไปเเค่นี้ก่อเนาะ กับเข้าเนื่อเรื่องหลักกันดีกว่า

ตอนนี้น้องเเมวน้อยของผม กลายเป็นเเมวขี้อ้อนไปสะเเล้ว เฟิร์สเอาหน้าซบหลงมาอกผม เเล้วโอบกอดเอวผมเอาไว้ เเน่น สายตาก็มองที่ซิงอย่างไม่ยอมเเพ้ ร้ายจริงๆว่าที่เมียผม ?

"หืมมมม กอดพี่สะเเน่นเลย เป็นอะไรรึเปล่าค่ะ"ผมเอามือลูบหัวคนตัวเล็ก ชอบเฟิร์สโหมดนี้จัง

"งืออออ อยากกอดเอาไว้กลัวพี่หายไปหาคนอื่น" คำว่าคนอื่น นี้เเมวน้อยของผม กำลังหวงผมงั้นหรอ น่ารักจัง ซวยเเล้วไอ้กัส ตอนนี้มึงคงหน้าเเดงมากเเล้วละ โคตรร้อนที่หน้า

"คนอื่นนี้ใครค่ะ เราคิดมากนะ พี่กับซิงเป็นเเค่ญาติกัน"

จริงผมก็รู้ละว่าซิงคิดยังไงกับผม ผมถึงได้พยายามหลีกเลี่ยงเธอ เเต่ไม่คิดว่าเเมวน้องของผม จะความรู้สึกเร็วเเบบนี้

อ่าาาา เเต่ชอบจังเวลาเฟิร์สหวงเนี่ย

"ไหนบอกว่ารุ่นน้องไงกัส ทำไมกอดกันเเบบนี้ละ"ซิงถามด้วยน้ำเสียงไมค่อยพอใจเท่าไหร่

"ก็ใช่ เฟิร์สเป็นรุ่นน้องเรา" ผมเเอบเห็นเเมวน้อยที่เอาหน้าศุกอยู่ที่อกผม เบะปากเหมือนจะร้องไห้อีกครั้งน่าจับฟัดให้จมเขี้ยวจริงๆ "เเต่อีกไม่นานคงเป็นเเฟนเรากำลังจีบน้องอยู่"

เเมวน้อยของผมเเอบยิ้ม ใบหน้าเเดงหูเเดง ทำไมน้องมันน่ารักขนาดนี้ว่ะ

"กัสชอบผู้ชาย ?"ซิงทำสีหน้าเเปลกใจ ก็ไม่เเปลกที่เธอจะเเปลกใจ เพราะผมไม่เคยชอบผู้ชายมาก่อน เฟิร์สเป็นคนเเรก

"มันไม่เกี่ยวหรอกว่าจะเพศไหน ถ้าเราชอบ ก็คือชอบ ซิงเข้าใจนะ"ผม

"ไม่เราไม่เข้าใจ เเล้วเราคิดว่าคุณลุงก็ไม่มีทางยอมเรื่องนี้ด้วย" คุณลุงที่ซิงหมายถึงก็คือคุณพ่อของผม

"ท่านจะรับได้ หรือ ไม่ได้ มันก็ไม่ใช่เรื่องของซิง เมื่อถึงเวลา เราจะคุยกับพ่อเอง เราเชื่อว่าพ่อเรามีเหตุผลพอ ท่านไม่ใช่ผู้ใหญ่ใจเเคบ"

"เด็กคนนี้ดีกว่าซิงตรงไหนกัส ซิงทั้งสวย ทั้งรวย ผู้ชายก็ตามจีบเยอะ"ผมไม่เถียงครับ มันจริงอย่างที่เธอพูดทุกข้อ

"เเล้วมันยังไง ? คนที่เเย่งกันจีบซิง ไม่มีเรา อีกอย่างนะ ถ้าพ่อเรารู้ว่าซิงคิดกับเราเเบบนี้ ท่านคงไม่พอใจมากๆเเน่ เราเป็นญาติกันนะ"ผม

"ก็เเค่ญาติห่างๆ เราไม่เเคร์หรอก เเล้วเด็กคนนี้เป็นใคร หัวนอนปลายเท้าเป็นยังไงก็ไม่รู้ เเต่ดูจากการเลี้ยงดู คงจะขาดความอบอุ่นถึงได้ดูเเร่ดเเบบนี้ พ่อเเม่คงบกพร่องในการอบรมลูก"

พรึบบบบ เด็กตัวเล็กที่กอดผมเอาไว้เเน่นลุกขึ้นยืนทันทีผมไม่เคยเห็นเฟิร์สเป็นเเบบนี้ ใบหน้าตอนดุ เหมือนถอดเเบบจากน๊าคริสมาเลย น่ากลัวมาก อึก....

"คุณจะว่าผมเสียหายยังไงก็ได้ เเต่รบกวนอย่างลามปามถึงพ่อเเม่ผม"เฟิร์สมองซิงด้วยสายตาร้ายกาจ นี้ถ้าซิงไม่ใช่ผู้หญิง คงโดนเฟิร์ส ตบไปสักฉากสองฉากเเล้ว

"เเล้วยังไงฉันไม่เเคร์"ซิงทำท้าเบะปาก จิกตามองเฟิร์ส

"คุณนี้ดูเหงาเนาะ ไม่มีใครรักหรอ โรคจิตนะ..ไปหาหมอไหม"เฟิร์ส เเสยะยิ้มที่มุมปาก คำพูดที่ไม่มีคำหยาบคาย เเต่เเรงเหมือนเอาไม้หน้าสามมาทุบหน้า

"นี้เเกรไอ้เด็ก!"ซิงเริ่มหัวเสีย ตะโกนเสียงดังจนตอนนี้คนในร้านเริ่มหันมามองพวกเรารอ

"พอเเล้วนะซิงให้เรื่องนี้มันจบๆไปนะ"ผม

"กัส เเต่ไอ้เด็กนี้มันว่าซิง"

"เเต่ซิงไปลามปาม ถึงพ่อเเม่เค้าก่อนนะ อีกอย่างที่ว่าเฟิร์สเรื่องหัวนอนปลายเท้านะ คิดใหม่นะ เจ้านายของพ่อซิงชื่อว่าอะไร"ผม

"คุณปราชญา ถามทำไม มันใช่เวลาไหมกัส"

"ชื่อบุคคลที่ซิงพูดออกมา คือคนที่ซิงลามปามใส่เมื่อกี่ คุณปราชญา คือพ่อของเฟิร์ส"

"ไม่ ไม่จริง ไอ้เด็กเนี่ยนะ กัสจะมาอำเราเล่นเลย จะให้เรารู้สึกกลัวใช่ไหมละ มันไม่ได้ผลหรอก"ซิงก็ยังคงพูดหลอกตัวเอง เเต่สายตาที่มองเฟิร์สนี้เชื่อไปเกินครึ่งละ

"มาอยู่นี้เอง ซิง พ่อตามหาเเทบเเย่"ผู้ชายวันสี่สิบกว่าปี เดินเข้ามาในร้าน สายตาของเค้ามองมาที่ผู้ชายตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆผมเเล้วก็เบิกตากว้าง สีหน้าตกใจ

"คุณหนูสวัสดีครับ" พ่อของซิงยกมือไหว้เฟิร์ส เเต่เด็กน้อยน่ารักก็ยังเป็นเด็กน้อยน่ารัก เฟิร์สใช้มือตัวเองจับมือของคุณลุงเอาไว้

"ไม่ต้องไหว้ผมหรอกครับ ผมเด็กกว่ามันดูไม่ดีนะ สวัสดีครับคุณลุง"กับเป็นเฟิร์สที่ยกมือไหว้ท่านเเทน

"เอ่อออ..คุณหนูไม่ดีมั้งครับ ถ้าคุณชายรู้ผมจะเเย่เอา"คุณลุง

"ไม่เเย่หรอกครับ คุณลุงก็เป็นถึงรองประธานนะครับ เเล้วพ่อผม ชมคุณลุงบ่อยๆว่าทำงานเก่ง ผมเห็นคุณลุงมาที่บ้านหลายครั้งเเต่ไม่มีโอกาสได้ทักทาย วันนี้เป็นครั้งเเรกเลยนะครับที่ได้คุยกัน"เฟิร์ส

"คุณหนูนี้น่ารักจริงๆเลยนะครับ ไม่เเปลกใจเลย คุณคริสคงเลี้ยงดูคุณมาอย่างดี ว่าเเต่คุณหนูนี้ เฟียต หรือ เฟิร์สครับ" อ่าวผมก็คิดว่าคุณลุงดูรู้ เอ่อว่าเเต่เฟียตหรือเฟิร์สเนีย ล้อเล่นๆ ผมต้องจำว่าที่เเฟนผมได้สิ

"เฟิร์สครับคุณลุง" เฟิร์สตอบด้วยรอยยิ้ม

"เเล้วนี้เเกมาทำอะไรที่นี้กัส รู้จัก คุณหนูหรอ"คุณลุงหันมาถามผม

"ครับ เฟิร์สเป็นรุ่งน้องที่มหาลัย เเล้วผมก็กำลังตามจีบน้องอยู่"ผม

"งือออออ>///<"เฟิร์สเดินมาจับมือผม เเล้วหน้าซบลงมาที่ไหล่ผม เข้าสู่โหมดอ้อนอีกเเล้ว

"-O-"คุณลุงช็อคยิ่งกว่าซิงตอนเเรกอีก พอรู้ว่าผมกำลังตามจีบเฟิร์สอยู่

"พ่อค่ะ เด็กคนนี้เป็นลูกของคุณปราชญาจริงๆหรอค่ะ"ซิงเขย่าเเขนพ่อตัวเอง นี้เธอยังไม่เชื่ออีกหรอ?

"ใช่...เเล้วทำไมเรียกน้องเเบบนั้นละ เรียนคุณหนูเเบบพ่อสิ เเกก็รู้ว่าคุณปราชา ท่านมีบุญคุณกำเรามากเเค่ไหน"คุณลุง

"ไม่ค่ะไม่มีทาง"ซิง

"ไอ้ลูกคนนี้!"คุณลุง

"ไม่เป็นไรหรอกครับคุณลุง ผมไม่ถือสา เรื่องเเค่นี้เอง อีกอย่าง พี่ซิงเค้าก็เป็นรุ่นพี่"เด็กน้อยของผมนี้เเสนดีจังทั้งที่ซิงเสียงมารยาทขนาดนี้ เเต่เฟิร์สก็ไม่ถือสาเลย ทั้งที่จะเเกล้งเอาคืนก็ได้...

"เเกเห็นไหมว่าคุณหนูเเสนดีเเค่ไหน คุณหนูครับผมขอตัวก่อนนะครับ ฝากทักทายคุณพ่อด้วย ไปไอ้ลูกตัวดี"

"สวัสดีครับคุณลุง"ผมกับเฟิร์สยกมือไหว้คุณลุง เเล้วท่านก็ลากเเขนซิงออกไป นี้ถ้าท่านไม่อยู่ตรงนี้จะเกิดอะไรขึ้นนะ เเมวน้อยของผมเวลาโกรธนี้ร้ายเหมือนกันเเหะ

"น่ารักด้วย ดุด้วย รักจางงงงง"ผมกดจมูกลงไปที่กลุ่มผมของเฟิร์ส ด้วยความสูงของผมทำให้สามารถทำได้สบายๆ

"ทำอะไรอะพี่กัส ฉวยโอกาสหรอ"เฟิร์สเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้เหมือนเดิม ผมค่อยๆเดินตามลงไปนั่งข้างๆ

"พี่ไม่ได้ฉวยนะ ทีเราละ ทั้งกอด ทั้งเอาหน้าซุกกับอกพี่ ใครกันนะที่บอกว่าไม่อยากให้พี่ไปหาคนอื่นน่ะ"

////////////////////////////////

น้องหน้าเเดงมาก เฟิร์สจะรู้ตัวบ้างไหมว่าตัวเองน่ารักขนาดไหน

"ผมทำเเบบนั้นตอนไหน อย่ามามั่ว >///<"

"งั้นหรอค่ะ งั้นใครทำกันนะสงสัยเป็นคนอื่นอื่นทำ"ผมเเกล้งพูดยั่วประสาทเฟิร์ส

"คนอื่น ใคร!"นั้นไง สงสัยองค์ม๊าคริสลง

"พี่ล้อเล่นครับใจเย็นๆนะ"ผมเลื่อนมือของตะวเองไปกลุมมือเฟิร์สที่วางอยู่บนโต๊ะ

"พี่ชอบจังเวลาเฟิร์สหึง หวงพี่เนี่ย"

"ผมเปล่า >///<"ก่อนจะปฎิเสธ เลิกหน้าเเดงก่อนไหมจ๊ะ ว่าที่เมีย

"งั้นหรอพี่คงคิดไปเองสินะ" ยั่วโมโหไปเเล้ว ต่อไปเเกล้งงอนบ้าง

"พี่กัส เป็นไรอะ เงียบทำไมงอนหรอ"เฟิร์ส

"........"ผม

"ขอโทษนะ เฟิร์สยอมรับก็ได้ว่าเฟิร์สหึง ก็พี่จีบเฟิร์สอยู่เเล้วพี่ซิงทำเหมือนเป็นเจ้าของพี่ ผมก็เลย ทั้งหวงเเละหึงมากๆ"คนตัวเล็กพูดเเต่ไม่มองหน้าผม กล้มมองเเต่พื้น

"ขอบคุณนะคะ อย่างน้องพี่ก็รู้เเล้วว่ามันไม่ใช่การเเอบรักฝ่ายเดียว"ผม

"ครับ ผมเองก็ชอบพี่นะ"

"เฟิร์ส ใครใช้ให้เราน่ารักเเบบนี้เนี่ย เดี๋ยวพี่ลากกลับห้องเเล้วโทษพี่ไม่ได้นะ"

"ไปได้ครับ" เฟิร์ส

"ไปไหน?"ผม

"ไปห้องพี่ไงครับ" เเล้วน้องก็ยิ้มเหมือนเชิญชวน

"เฟิร์สเด็กขี้อ่อย!"

"ฮ่าๆ" เเล้วน้องมันก็หัวเราะ ช้อนที่ตักข้าวหน้าหมูทอด จ่อที่ปากผม ผมเลยคิดว่า ผมจะผิดคำพูดกับป๊าเฟิร์สไหมเนี่ย ถ้าเด็กมันยั่วเเบบนี้จะทนได้อีกนานเเค่ไหนว่ะไอ้กัสสสสสสสส ><

เฟิร์สพาท

หลังจากที่กินข้าวดูหนังเสร็จ พี่กัสก็มาส่งผมที่บ้าน เเอบเสียดายที่เค้าไม่พาผมไปต่อที่คอนโดนเหมือนกันนะ เเฮร่ๆ

ตอนนี้ผมอาบน้ำเสร็จเเล้วกำลังเเต่งตัว เตรียมจะไปงานงานกุศลกับป๊าม๊า พี่เฟียต

ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูดัง

"ป๊าเข้าไปได้รึเปล่า" ป๊าสิง

"เข้ามาได้เลยครับป๊า เฟิร์สไม่ได้ล็อคประตูครับ"

ป๊าสิงในชุดสูทสีดำ ใส่ทับเสื้อข้างในสีขาว เท่ห์สุดๆไปเลย

"ป๊าช่วยนะ"ป๊าสิงเดินมาช่วยผมผูกเนคไท ผมอยู่ในชุดสูทสีชมพูออกม่วงๆ ม๊าคงเลือกให้เหมาะกับผม

"เรียบร้อยเเล้ว วันนี้ลูกป๊า หล่อ ดูดี หาที่ติไม่ได้เลยนะ"

"ขอบคุณครับป๊า เเล้วนี้ป๊าได้พักบ้างรึยังครับ กลับมาจากทำงานก็ต้องออกงานเลย"ผม

"ป๊ากลับมาบ้านตั้งเเต่สามโมงเเล้ว ปวดหัวนิดหน่อย เลยกลับมากินยาเเล้วก็งีบ ตอนนี้ดีขึ้นบ้างเเล้ว"

"ถ้าป๊าไปไม่ไหว ผมไปกับม๊า เเล้วก็พี้เฟียตก็ได้นะครับ"

"ป๊าไหว อย่ากังวลไปเลย ป่ะ ไปข้างล่างกัน ม๊ากับพี่ชาบเรารออยู่" ผมเดินควงเเขนป๊าลงมาข้างล่าง ม๊าอยู่ในชุดสูทสีขาวมันเหมาะกับม๊า พี่เฟียตสีดำ เหมาะกับความหล่อของพี่เค้าเลย

รถตู้จากบ้านคุณย่ามาจอดรับพวกเราที่หน้าประตูบ้าน พี่เฟียตเดินควงม๊าขึ้นไปนั่งบนรถ ส่วนผมก็ควงป๊าขึ้นมานั่งตาม

"เด็กๆอย่าซนละ"ม๊าคริส

"ครับ ม๊า ว่าเเต่ม๊า เราต้องร่วมประมูลเพรชทุกชุดเลยรึเปล่า"พี่เฟียต

"ชุดอื่นเอาเท่าที่พอเหมาะ เเต่มีชุดหนึ่งที่เราต้องประมูลให้ได้"ป๊าสิงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เพรชชุดนั้นเเตกต่างจากชุดอื่นยังไงครับป๊า"ผม

"ก็เหมือนเพรชทั่วไป เเต่ป๊าได้ข่าวมาว่าคนๆนั้นอยากได้มันมาก"ป๊า

"พี่สิง ผมขอละ เลิกอาฆาตกันได้ไหมเรื่องมันนานเเล้ว"ม๊า

"ไม่ ต่อให้ครั้งนี้คริสขอ พี่ก็ไม่มีทางยอม ตระกูลเรืองโรจน์ของเรา ต้องยิ่งใหญ่ กว่า ตระกูล วงศ์อัศววาที"ป๊า

ม๊าไม่ได้พูดอะไรต่อ เป็นครั้งเเรกที่ป๊าปฎิเสธม๊าเสียงเเข็ง ว่าเเต่นามสกุลที่ป๊าพูดขึ้น วงศ์อัศววาทีงั้นหรอ ?

ทอล์ค

ในเมื่อเขียนอีกยาวๆ เนื้อเรื่องก็ต้อฝกว้างขึ้นเนาะ ตอนเเรกว่าจะพาไปป่วนงานเลี้ยงตอนนี้สะหน่อย เเต่เวลาไม่พอ เเค่นี้ก่อนเนาะ ไม่สั้นนะ งานเลี้ยงตอนหน้าเลย ว่าเต่นามสกุลคุ้นๆเนอะ ><

เม้นกันด้วยนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 127 ครั้ง

727 ความคิดเห็น

  1. #715 1200601318966 (@1200601318966) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 13:07
    เอาแล้วๆ น่ากลัวขึ้นเรื่อยๆแล้ว
    #715
    0
  2. #558 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 07:45
    ตอนหน้า..น่าสนุกมากเลยรอต่อค่า....
    #558
    0
  3. #557 nongpe41 (@nongpe41) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 01:25
    เอาแล้วไง นามสกุลพี่กัสนี่ ยังไงนี่ยังไง รอนะคะไรท์
    #557
    0
  4. #556 SylavanhNgchl (@SylavanhNgchl) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 17:57
    หนูเฟีร์สเอยยยยย เริ่มเห็นลางว่าอนาคตหนูกับพี่กัสเนี่ยยยยย ไม่ใช่เล่นๆเลยยยย สู้ๆนะ
    ไรท์ก็สู้ๆจ้าาาาาาา
    #556
    0
  5. #555 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 17:15
    กำแจ๊คพอต เป็นนามสกุลพี่กัสหรอเนี้ย แล้วถ้าป๊ารู้จะห้ามให้น้องเฟิร์สเลิกคบพี่กัสมั้ยนะ
    #555
    0
  6. #553 nicharee277 (@nicharee277) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 16:16
    เอาแล้วๆๆๆ
    #553
    0
  7. #552 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 15:27
    นามสกุลพี่กัสนี่ งานนี้ไม่ถูกกันตั้งแต่รุ่นก่อนเลยหรอ ลุ้นๆ
    #552
    0