END คุณหนูเอาเเต่ใจ กับ นายใสซื่อ SS 1-SS 2

ตอนที่ 54 : สเปเชียลตอนที่ห้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,497
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 144 ครั้ง
    31 พ.ค. 61

เฟิร์สพาท

ผมจะไม่ทนอีกต่อไปเเล้ว ผมเป็นหนักมาขึ้นทุกวัน ถ้าป๊ากับม๊ารู้ต้องไม่สบายใจ เเละเป็นห่วงผม ผมจะไม่มีทางทำให้พวกท่านหนักใจ

"อาหมอ สวัสดีครับ"ผมยกมือไหว้คุณหมอ ที่เป็นอาของผม วันนี้ผมมาในฐานะคนไข้

"สวัสดี มาหาอาถึงที่นี้มีอะไรละ" อาหมอก็ยังพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพบุรุษ ท่านเป็นผู้ชายที่อบอุ่น

"คืออาหมอ.... ผมคิดว่าผมกำลังจะเป็นโรคหัวใจ"

"หืมมม งั้นหรอ งั้นขออาตรวจหน่อยนะ" อาหมอใช้ที่ฟังหัวใจมาวางงลงที่อกข้างซ้ายผม พอเสร็จท่านก็กลับไปนั่งตัวตรง ถอดหูฟังออก

"หัวใจเราก็เต้นปกตินะ มีอาการเเปลกๆอย่างอื่นไหม เช่นทำอะไรนิดหน่อยก็เหนื่อยไปหมด หรือจู่ๆ รู้สึกเจ็บเเปลบที่หัวใจ"

ผมเอามือขึ้นมาเกาคางพยายามคิด ผมก็ออกกำลังกายทุกเช้าปกติก็ไม่ได้เหนื่อยอะไร หรือเจบี่หัวใจก็ไม่เคย มีเเค่อย่างเดียว

"มันชอบเต้นไม่เป็นจังหวะนะครับอา" ผม

"เต้นเวลาไหนล่ะ อาหมายถึงเหตุการณ์ที่ทำให้หัวใจเราเต้นเเรงนะ"

"มันชอบเต้นเวลาผมอยู่กับพี่กัสนะครับ เวลาเค้าพูด ค่ะ นะคะ กับผมนี้หัวใจเต้นเเรงจนเหมือนจะเต้นออกมาข้างนอกเลยครับ อาหมอ"

"ฮ่าๆ" อยู่ๆคุณอาก็หัวเราะเสียงดังลั่นห้อง ผมนี้เหวอเลย มันน่าขำตรงไหนเนี่ยอา หลานอากำลังเป็นโรคร้ายเเรงนะ

"ขำเสียงดังเชียวนะครับพี่หมอ อ่าว เฟิร์สมาทำอะไรละเรา ป่วยหรอ?" อาบอสเปิดประตูเข้ามาในห้อง

"สวัสดีครับอาบอส ผมมาให้อาหมอตรวจครับ เหมือนตัวเองจะเป็นโรคหัวใจ"

"พี่หมอ หลานเป็นโรคหัวใจรึเปล่า เเล้วพี่ขำเรื่องอะไร นี้มันเรื่องซีเรยสนะ" อาบอสเดินมายืนข้างหลังผมเเล้วเอามือลูบหัว สีหน้าของท่ายดูเป็นห่วงผมมากจริงๆ บางทีผมก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดีมาก คนรอบข้างผมทุกคน ใส่ใจผมเป็นอย่างดี

"ใจเย็นก่อนบอส หลานไม่ได้เป็นอะไรหรอก พี่คิดว่าหลานกำลังมีความรักมากกว่า"

......... ผม งง กำคำพูดของอาหมอ ผมกำลังมีความรักงั้นหรอ เเล้วหน้าตามันเป็นยังไง มีหู ตา จมูกไหม ?

"หืม.... หลานเราเนี่ยนะจะมีความรัก"อาบอสพูดด้วยน้ำเสียงปนล้อเลียนนิดหน่อย

"อาหมอตรวจอีกรอบได้ไหม ผมว่ายังไงผมก็เป็นโรคหัวใจ"

"เราก็เรียนหมอไม่ใช่หรอเฟิร์ส อาการเบื้องต้นของคนเป็นโรคหัวใจคือ ทำอะไรนิดหน่อยก็เหนื่อย เจ็บเเปลบๆที่หัวใจบ่อยๆ เราเป็นรึเปล่าละ"อาหมอ

"ไม่ครับ" ผมส่ายหน้า ก็จริงอย่างที่อาหมอว่าผมไม่มีอาการเบื้องต้นเลยเเม้เเต่น้อย

"เเล้วตกลงนี้มันเรื่องอะไร ทำมันหลานถึงคิดว่าตัวเองเป็นโรคหัวใจ เเล้วทำไมพี่หมอถึงบอกว่าหลานกำลังมีความรัก"อาบอส

"เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังนะ พี่หิวข้าวละ หลานทานอะไรมารึยัง ไปทานพร้อมอาเลยไหม เเล้วนี้มายังไง"อาหมอ

"ผมนั่งเเท็กซี่มาครับ เดี๋ยวก็จะนั่งกลับไปหาม๊าที่ร้านอาเค้ก"

"งั้นไปด้วยกันเลย อามีเรื่องที่จะคุยกับม๊าเรา"อาหมอ

"ถ้าเป็นเรื่องวันนี้อย่าบอก ป๊ากับม๊าได้ไหมครับอา ผมไม่อยากให้ท่านรู้ว่าผมเป็นโรคหัวใจ ไม่งั้นท่านคงเป็นห่วง"

"โถ่ววว หลานไม่ได้เป็นหรอก อายืนยัน เเต่เดี๋ยวถึงร้านอาจะอธิบายอีกที ส่วนป๊าเรา อาจะไม่บอกมันนะ เดี๋ยวโรคหวงลูกกำเริบฮ่าๆ ไปๆทานข้าวกัน"อาหมอเดินมาจูงมือผมให้เดินตามไป อีกข้างอาบอสกูจูงอยู่ อาครับปีนี้ผม 18 เเล้วนะจูงเป็นเด็กสองขวบเลย ...

ผมนั่งรถมาพร้อมกับอาหมอ เเล้วก็อาบอส อาหมอเป็นคนขับรถ ไม่นานรถของอาหมอก็มาจอดที่หน้าร้านอาเค้ก ผมเปิดประตูก้าวขาลงรถ ทันทีที่เปิดประตูร้านเสียงม๊าผมก็ทักทายมาเป็นคนเเรก

"มาเเล้วหรอลูก"ม๊าที่กำลัง เสิร์ฟอาหารโต๊ะหนึ่งอยู่ทักขึ้น ม๊าจะมาช่วยงานที่ร้านอสเค้กบ่อย เพราะอยู่บ้านม๊าก็ไม่ทำอะไร ถ้าไม่ได้มาช่วยอาเค้ก ม๊าก็จะไปชกมวย ยิงปืน เทควันโด ยูโร สารพัดทักษะการต่อสู้

"ครับม๊า ผมมาพร้อมกับอาหมอ เเล้วก็อาบอส"

"หืมมม ทำไมมาพร้อมกันได้ละไปเจอกันที่ไหน"ซวยเเล้วผมลืมไปว่าไม่ได้บอกม๊าเรื่องจะไปให้อาหมอตรวจ

"ลูกเราอะสิคิดว่าตัวเองเป็นโรงหัวใจ เลยไปให้พี่ตรวจ"ว๊ากกก อาหมอที่พึ่งเข้ามาเเฉเค้าเเล้ว

"เเล้วตกลงเป็นรึเปล่าพี่พีค?"ม๊า

"ไม่เป็นหรอก เดี๋ยวพี่จะเล่าให้ฟัง ตอนนี้สั่งอะไรมานั่งทานตอนคุยกันดีกว่า"อาหมอ

"กรี๊ดดดดด พี่บอส"อาครีมพุ่งมากอดพี่บอสทันที พี่บอสก็สวมกอด อาครีมบ้าง อาหมอคิ้วกระตุกนิดหน่อย เเต่พักหนึ่งก็กลับมาเป็นปกติ

"กลับมาจากยุโรปเเล้วหรอค่ะ"อาครีม

"กลับมาตั้งเเต่อาทิตย์ที่เเล้ว เเต่พอดี ที่ร้านยุ่งๆนะ"อาบอส

"งั้นไปนั่งก่อนนะคะ วันนี้เค้กจะจัดเมนูอร่อยๆให้เอง"

"น่ารักที่สุด พี่มีของฝากมาให้นะ อยู่ที่รถ"อาบอส

"งือออ ขอบคุณคร้าาาา"อาเค้กปล่อยมือจากเอวอาบอส เเล้วก็ฟมุนตัวเดินกลับเข้าไปในครัว ผมกับ อาหมอ อาบอส ม๊าคริส พากันมานั่งโต๊ะมุมหนึ่งของร้าน

"ตกลงว่าเฟิร์สเป็นอะไรหรอครับพี่พีค"ม๊าที่นั่งอยุ่ข้างๆผมถามขึ้น

"หลานมาหาพี่บอกว่า ช่วงนี้หัวใจชอบเต้นเเรงผิดปกติเลยคิดว่าตัวเองเป็นโรคหัวใจ เเต่มันเป็นกับเเค่คนๆเดียว พี่เลยคิดว่า หลานน่าจะกำลังมีความรัก" ทำไมม๊าสีหน้าปกติละ ไม่เห็นอึ้งเหมือนอาบอสตอนเเรกเลย ขนาดอาบอสได้ยินรอบสองเเล้วก็ยังอึ้งอยู่

"ลูกหัวใจเต้นเเรงเวลาอยู่กับ พี่กัส ใช่รึเปล่า?"ม๊าญาณทิพย์ป่ะเนี่ย โคตรเเม่น

"งึกๆ"ผมพยักหน้าตอบรับ

"ม๊าก็คิดอยู่เเล้วละ เพราะปกติลูกจะไม่อ้อนคนอื่นถ้าไม่ใช่คนในครอบครัว ลูกเเน่ใจเเล้วหรอ เรื่องที่รักพี่กัสนะ" คำถามของม๊าเล่นเอาผมหน้าร้อนเลย มันจะระเบิดไหม ?

"เเล้วนี้ไอ้สิงมันรู้เรื่องนี้ไหม?"อาบอส

"ถ้าเรื่องที่เฟิร์สเเอบชอบกัสพี่สิงยังไม่รู้นะครับ เเต่พี่สิงรู้เเล้วว่า กัสกำลังจีบเฟิร์ส"ม๊า

"อ่าว เเบบนี้หลานก็ไม่ได้ชอบฝ่ายด้วยอะดิ ทำไมไม่บอกเค้าไปเลยละ ว่าเราก็มีใจ"อาบอส

"ทำเเบบนั้นไม่ได้หรอกครับ ป๊าไม่มีทางยอมเเน่"ผม

"คิดมากนะเฟิร์ส ป๊าเราไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้น เราน่าจะรู้ดีที่สุดนะ ม๊าว่าค่อยเป็นค่อยไปอะดีเเล้ว ป๊าเราก็คอยจับตาดูอยู่"

"ครับม๊า"

เเล้วผมควรทำตัวยังไงต่อ ผมก็ชอบพี่เค้า พี่เค้าก็ชอบผม หรือผมจะขอเค้าคบดี เเต่ถ้าทำเเบบนั้นมันจะเเร่ดเกินไปรึเปล่า เเล้วถ้าผมรอให้เค้าขอคบเองละ เฮ่อออออ ในหัวปั่นป่วนไปหมด

"เเล้วนี้ เฟียตไปไหนละ วันนี้วันหยุดนิ"ในระหว่างที่ทานอาหารกัน อาหมอก็ถามถึงหลานชายอีกคน

"ออกจากบ้านไปตั้งเเต่เช้าเเล้วนะครับ รายนั้นวันหยุดไม่เคยอยู่บ้าน"ม๊า

"เเล้วตกลง จะเข้าไปดูรถวันไหน" อาบอสพูดขึ้น

โชว์รูมรถที่ ป๊ากับม๊าจะพาไป ก็คือโชว์รูมของอาบอสนี้ละ หลังจากที่พ่ออาบอสเสีย ท่านก็มอบมรดกครึ่งหนึ่งให้อาบอส ส่วนอีกครึ่งเป็นของภรรยาใหม่ท่าน เเต่ครึ่งหนึ่งก็มากพอที่จะให้อาบอสใช้ไปได้ทั้งชีวิต เเล้วโชว์รูมทุกสาขาที่กระจายอยู่ในประเทศไทยทอาบอสก็ได้รับมาดูเเลต่อ ถึงอาบอสจะบ่นให้ป๊าฟังว่า พ่อของอาไม่ค่อยรักอา เเต่ตอนนี้อาบอสคงรู้เเล้วว่าไม่มีพ่อคนไหนไม่รักลูก

"อ่อพี่บอสสั่งมาได้เลยครับ ของเฟียต ปอร์เช่สีดำ รุ่นเดียวกับผม ส่วนของเฟิร์ส เป็นมินิคันสีเเดงครับ"ม๊าคุยกับผมกับพี่เฟียตตั้งเเต่วันที่ป๊าเรียกไปคุยเเล้ว พี่เฟียตรีบร้อนมาเลยบอกว่างั้นเลือกรุ่นมาเลยเดี๋ยวบอกอาบอสให้

"อืม มีพอดีเลย ไม่ต้องรอสั่ง"อาบอส

"ครับงั้นพรุ่งนี้ผมพาเด็กๆเข้าไป" ม๊าพูดเสร็จก็ตักสลัดทูน่าใส่ที่จานผม

"ขอบคุณครับม๊า"

Rrrrrrrr เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์

ตุ๊บตับ ตุ๊บตับ ! เสียงหัวใจผมเต้นเเรงอีกเเล้ว เพราะคนที่โทรมาคือพี่กัส

[อยู่ไหนค่ะ ทานข้าวรึยัง]

บึ้มมมมมม ! เเค่ประโยคเเรกผมก็ระเบิดตัวเองทิ้งเเล้ว นี้ขนาดมาเเค่เสียง ตัวไม่ได้มานะ ยังละมุนขนาดนี้

"เอ่อ....กำลังทานอยู่ครับ"

[หว่า...เเย่จัง พี่จะชวนเราไปทานข้าว เเล้วก็ดูหนังด้วยกันสักหน่อย ไว้เป็นวันหลังก็ได้ครับ งั้นเเค่นี้นะครับพี่ไม่กวนเเล้ว]

"เดี๋ยวก่อนพี่..... ทานเเล้วก็ทานอีกได้ครับ >////<"

"เเร่ดจริงๆลูกกู เฮ่อออ" เป็นครั้งเเรกที่ม๊าอุทานออกมาหยาบขนาดนี้ นี้ผมเเร่ดขนาดนั้นเลยหรอ

[น่ารักจัง งั้นรอพี่ที่ร้านอาเค้กนะคะ เดี๋ยวอีกสักพักพี่เข้าไป]

"ครับ >///<"งืออออ เขินนนนน

"ถ้าไอ้สิงมาเห็น สติเเตกเเน่"อาบอส

ซวยเเล้วดันไปรับปากพี่กัส เเต่ยังไม่ได้ขออนุญาตป๊าเลย

"โทรบอกป๊าก่อนนะ เดี๋ยวรู้ทีหลังเป็นเรื่องอีก"ม๊า

ผมพยักหน้ารวบรวมความกล้าก่อนจะกดโทรไปหาป๊า ใจเต้นเเรงกว่าโดนพี่กัสหยอดอีก...

[ว่าไงตัวเเสบ] เสียงป๊าดูอารมณ์ดีจัง เเบบนี้น่าจะอ้อนง่าบหน่อย

"ป๊าทำไรอยู่ครับ งานหนักไหม เเล้วเหนื่อยรึเปล่า"

[วันนี้ไม่ค่อยเท่าไหร่ ป๊าเหลือเซ็นต์เอกสารอีกนิดหน่อย]

"ดีจังครับ ป๊าจะได้พักผ่อนบ้าง"

[ครับ...เเล้วตกลงโทรหาป๊า มีอะไรรึเปล่า?]

"คือว่า...."ม๊าคริสพยักหน้าให้ เหมือนบอกว่าพูดๆไปเถอะ"ผมจะขอไปทานข้าวดูหนังกับพี่กัสนะครับ"

[ทำไมต้องไป]เสียงป้าเย็นชายิ่งกว่าน้ำเเข็งขั้วโลกอีก

"ก็พี่เค้าชวนนิครับป๊า"

[ปฎิเสธไปก็ได้นิ]

"ไม่เอาหน่าป๊า ไหนป๊าบอกจะให้โอกาสพี่กัสไง"

[อ่อ เดี๋ยวนี้เถียงป๊าเเล้ว]

"ไปกันใหญ่เเล้วป๊า...งั้นผมไม่ไปเเล้วก็ได้ครับ ถ้าป๊าไม่อยากให้ไป ผมก็ไม่ไป"ผมไม่ได้ประชดนะ ผมเชื่อฟังป๊าทุกอย่าง ชีวิตผม เป็นของป๊ากับม๊า

[เอ่อๆ ป๊ายอมเเล้วๆ จะไปก็ไป เเต่ต้องกลับมานอนบ้านนะ]

"เเต่ป๊าบอกว่าให้ผมไปค้างคอนโดพี่กัสได้นิ"เพื่อพี่กัสต้องการให้ผมช่วยทำรายงาน จะได้ไม่ต้องโทรมาขอป๊าอีกรอบ

[ไอ้ลูกคนนี้...ถ้ามันจับเเกกินขึ้นมาจะทำไงห๊ะ!]

"บ้าหน่าป๊า >////< ผมเป็นผู้ชายนะ"

[ม๊าเเกก็เป็นผู้ชาย ป๊ายังจับทำเมียเลย]

"เเต่พี่กัส เป็นสุภาพบุรุษนะป๊า เค้าไม่ทำอะไรผมหรอก"

[นี้เเกจะว่าป๊าว่าไม่เป็นสุภาพบุรุษหรอ]

"เปล่านะป๊าเฟิร์สไม่ได้หมายความว่างั้น"

[เฮ่อออ..เเร่ดจริงๆ ไปทานข้าวดูหนังเสร็จต้องกลับบ้านนะ วันนี้ ม๊า กับป๊าต้องไปงานประมูลเพรชเพื่อการกุศล พี่ชายเรา กับ เราต้องไปด้วย]ป๊า

"ต้องไปด้วยหรอป๊า ผมไม่ชอบที่คนเยอะๆ"

[ป๊ายอมเรามาตลอดนะ เพราะตอนนั้นเรายังเด็ก เเต่ตอนนี้ไม่ได้เเล้วลูกป๊าทั้งสองคนต้องมีหน้ามีตาในสังคมบ้าง]

"ครับป๊า งั้นผมไม่กวนเเล้ว"

[ครับ...เอ่อออ เฟิร์ส ครั้งเเรกมันเจ็บมากนะไม่เชื่อถามม๊าสิ ป๊าไปทำงานล่ะ] เเละสายก็ถูกตัดไปส่วนผมนั้น

////////////////////

หน้าจะระเบิดเเล้ว ผมไม่ง่ายนะป๊าาาาาาาาา!!!

ผมวางโทรศัพท์ลงกับตรง หน้ายังไม่หายร้อนเลย ผมหันมาสบตากับม๊า ด้วยความอยากรู้เลยถามออกไปว่า

"ม๊า....ครั้งเเรกเจ็บรึเปล่า"

"เเฮกๆ!!"ม๊ากับอาบอสสำลักอาหารพร้อมกัน

"หึหึ" ส่วนอาหมอยิ้มกรุ้มกริ่ม

"ถามอะไรนะเฟิร์ส ไม่น่ารักเลยนะ"ม๊า

"ขอโทษครับม๊า ก็ป๊าบอกว่ามันเจ็บไม่เชื่อให้ถามม๊า"

"ไอ้ผัวตัวดี!เดี๋ยวต้องเคลีย"ม๊า

"จริงๆถ้าหลานอยากรู้ ถามอาบอสก็ได้นะ...โอ๊ยยย!"อาหมอโดนอาบอสหยิกที่หัวนม?

"พี่หมอพูดอะไรของพี่เนี่ย มันไม่ใช่เรื่องที่ควรเอามาพูดบนโต๊ะอาหารนะ"อาบอส

"ก็หลานสงสัย เด็กกำลังเรียนรู้นะบอส อย่าปิดกั้นสิ"อาหมอ

"เเต่เรื่องที่หลานถาม มันไม่เกี่ยวกับความรู้ที่หลานต้องใช้ในชีวิตประจำวันเลยนะ"เเล้วอาบอสก็หันไปบ่นอสหมอสะยาวเหยีดอาหมอ ก็พยักหน้า เเล้วก็ตอบครับๆ เเบบนี้ไปเรื่อยๆ

"เเล้วตกลงป๊าอนุญาตรึเปล่า?"ม๊า

"ครับม๊า เเต่ป๊าบอกว่าให้กลับบ้านก่อน หกโมงเย็นวันนี้เราต้องไปออกงานกันใช่ไหมครับ"ผม

"ครับ..เดี๋ยวม๊าเตรียมชุดไว้ให้นะ"ม๊า

"ขอบคุณครับม๊า"

ไม่นานประตูร้านของอาเค้กก็ถูกเปิดออก ด้วยฝีมือผู้ชายที่ส่วนสูงน่าจะประมาน 188 ใบหน้าเรียว ปากเป็นกระจับ ขี้เเเมงวันตรงปลายจมูก ทำให้ผู้ชายคนนี้มีสเน่ห์มากเลย เเละใจผมก็เต้นเเรงอีกครั้ง

"สวัสดีครับน๊าคริส สวัสดีครับคุณหมอ เเล้วก็สวัสดีครับ.."พี่กัสยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสามคน

"อ่อเรานี้เอง เรียกอาหมอเเบบเฟิร์สก็ได้นะ ส่วนคนนี้เเฟนอา ชื่อบอส เรียกอาบอสก็ได้"อาหมอเอามือโอบรัดเอวอาบอสเอาไว้ อ่ออาหมอกับพี่กัสเคยเจอกะนเเบ้ว อาหมอเป็นเจ้าของไข้พี่กัส

"ครับ น้าคริสผมขออนุญาตพาน้องไปทานข้าวดูหนังนะครับ"พี่กัสยิ้มกว้างให้ม๊า

"ดูเเลน้องดีดีละ ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมา ป๊าน้องเฟิร์สเอาเราตายเเน่"ม๊า

"ครับน๊า ไปกันเลยรึเปล่าครับ"พี่กัส

"ครับ ม๊าสวัสดีครับ อาหมออาบอส สวัสดีครับ"ผมกอดม๊าเเล้วก็หันไปสวสัสดีอาทั้งสองคน ก่อนจะให้พี่กะสเดินจูงมือผมออกจากร้านอาเค้ก

ผมอาสาเป็นครขับรถให้ เพราะเเขนพี่กัสยังเข้าเฝือกอยู่

"พี่ไม่น่าขับรถมาเองเลยนะ เเขนพี่เข้าเฝือกแยู่ ผมก็ลืมไป"ผมพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดนิดหน่อย

"พี่ขับได้ เเค่นี้เอง"

"เเค่นี้ของพี่ เเล้วถ้ามันเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาละ ของเเบบนี้มันไม่เลือกที่เกิด ไม่เลือกคนนะพี่ ถ้ามันเกิดขึ้นที อาจร้ายเเรงถึงขั้นตายเลยนะ"

"ครับๆ ต่อไปจะไปไหนจะโทรหาให้มารับนะครับ จนกว่าพี่จะผ่าเฝือก ดุจัง"เเล้วก็ไม่ลืมที่จะเเหย่ผมนิดหน่อย

"ก็พี่อะทำตัวเป็นเด็ก ผมพูดอะไรก็ทำตามบ้าง ผมเป็นห่วง >////<" งือออ พูดอะไรออกไปว่ะกูววววว

"ขอบคุณนะคะ ที่เป็นห่วงพี่ เเล้วเราจะมารับพี่ยังไง งั้นระหว่างนี้เราเอารถพี่ไปใช้ก่อนไหม"

"ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมก็ได้รถเเล้ว"

"อ่อออ เเบบนี้พี่จะได้เป็นคนเเรกเลยเลยรึเปล่านะที่นั่งรถเรา"พี่กัส

"คงงั้นมั้งครับ"

"เเต่เป็นคนเเรกเเล้ว ให้พี่เป็นคนสุดท้ายด้วยได้รึเปล่าค่ะ"

บึ้มมมมมมมมม!!! ระเบิดตัวเองทิ้งรอบที่เท่าไหร่เเล้วเนี่ย ทำไมขี้อ่อยจังผู้ชายคนนี้ งือออ >////<

ผมเขินจนไม่ได้ตอบอะไร ไม่นานก็ขับรถมาจอดที่ลานจอดรถที่ห้าง

"ทานอะไรดีครับ"พี่กัส

"ผมทานอะไรก็ได้ครับ พี่มีอะไรที่อยากทานเป็นพิเศษรึเปล่า"

"จริงๆก็มีนะ" เเล้วพี่กัสก็มองสำรวจทั่วตัวผท ตั้งเเต่หัวจรดเล็บเท้า นี้จะกินผมเเบบที่ป๊าบอกจริงๆหรอ ไม่น๊าาา

"ทำหน้าตาตลกนะเรา คิดอะไรอยู่ ฮ่าๆ"พี่กัสเดินเอามือมาหยิกที่ปลายจมูกผม

"เอ่ออ..เปล่าครับ ตกลงพี่จะทานอะไรครับ"ผม

"อาหารญี่ปุ่นดีไหม พี่อยากทานโซบะเย็น"

"โอเคครับ" เเล้วพี่กัสก็เดินจับมือผม มาที่ร้านอาหารญี่ปุ่น

"ผมเอาข้าวหน้าหมูทอดครับ ส่วนพี่คนนี้เอาโซบะเย็นครับ เอาอะไรอีกรึเปล่าพี่กัส"ผมสั่งออเดอร์พนักงาน เเล้วก็หันหน้ามาถามคนที่หน้าตรงข้ามว่าอยากได้อะไรเพิ่มอีกรึเปล่า

"ไม่เเล้วครับ เเค่นี้ละ" พอพนักงานได้ยินคำตอบที่พี่กัสบอกผมก็เดินออกไป

"พี่กัส เเผลเป็นไงบ้างครับ?"

"หายเเล้วครับเหลือเเค่รอยจางๆ ส่วนเเขนก็ไม่ปวดเเลเวกระดูกน่าจะเข้าที่เเล้วละครับ"

"ดีเเล้วครับ เเล้วทานข้าวเสร็จดูหนังเรื่องอะไรดี"

"เฟิร์สเลือกได้เลยนะพี่ตามใจ"

งืออออ นอกจากป๊าม๊าเเล้ว ยังได้พี่กัสมาคอยตามใจด้วยอีกคนดีจัง

"กัส มาทำอะไรที่นี้?"ผมกับพี่กัสหันไปตามเสียง ผู้หญิงผมยาว สีน้ำตาบอ่อน ใบหน้าหวานฉ่ำ ที่ตกเดต่งด้วยเครื่องสำอาง

"มาทานข้าว ซิงละมาทำอะไร"ซิงคงเป็นชื่อของผู้หญิงคนนี้

"ไหนบอกซิงว่าไม่ว่าง เเล้วทำไมถึงมาทานข้าวที่ห้างกับ..."เธอมองมาที่ผม

"รุ่นน้อง" ทำไมคำตอบของพี่กัสทำให้ผมรู้สึกเจ็บปวดที่หัวใจล่ะ เเล้วรอยยิ้มที่สองคนนี้ยิ้มให้กันตอนคุยกันอีก หรือบางทีทุกอย่าผมอาจจะคิดไปเอง ผมอาจจะดูง่ายจนพี่กัสอยากหลอกเล่นๆ เเบบที่พี่เฟียตบอกก็ได้ คำถามตอนนี้คือ เค้าสองคนเป็นอะไรกัน ?

เฟียตพาท

วันนี้เป็นวันหยุด หลังจากที่เรียนหนักมาทั้งอาทิตย์ ผมพึ่งบอกม๊าไปเมื่อวานว่าอยากได้รถยี่ห้ออะไร น่าจะอีกวันสองวันถึงได้รถ ตอนนี้เลยขอยืมรถอาเสือมาใช้ก่อน BM สีดำคันหรูใช้ดึงดูดสาวๆได้ดีเลย

"ไม่กลับไม่ได้หรอค่ะ"ผู้หญิงผมยาวถึงบ่า ใบหน้าขาวใส สวยเเบบเซ็กซี่ โอบคอผมเอาไว้ ผมค่อยๆกล้มหน้าลงไป เอาจมูกซุกไซร้ที่ซอกคอเธอ

"อื้ออออ...อีกสักรอบไหมค่ะ" เธอพูดเชิญชวนด้วยน้ำเสียงที่เเหบพล่าจนผมเกือบจะเคลิ้มตาม ถ้าเสียมือถือผมไม่ดังสะก่อน

"ไปก่อนนะ ฟอดดด" ผมหอมเเก้มเธอหนึ่งครั้ง ก่อนจะเปิดประตูเดินออกมาจากห้องไม่สนใจเสียงเรียกของดธอ ผมไม่ชอบกินของซ้ำ เธอคงไม่รู้..

"ครับม๊า" ครับ คนที่โทรหาผมก็คือ ม๊าคริสสุดที่รัก

[วันนี้กลับบ้านก่อนหกโมงนะครับ เรากับน้องต้องไปออกงานกับป๊าเเล้วก็ม๊า]

"ไม่ไปไม่ได้หรอม๊า ผมไม่ชอบความวุ่นวาย"

[ไม่ได้ครับ นี้เป็นคำสั่งของป๊า] เฮ่ออออ ถ้าเป็นป๊าสั่งผมจะทำอะไรได้

"ครับม๊า ผมจะรีบกลับไป" ผมมองนาฬิกาข้อมือตัวเอง ตอนนี้พึ่งบ่ายโมง น่าจะเเวะไปหาน้อง มะนาวก่อนได้

[ครับ...เดี๋ยวม๊าเตรียมชุดไว้ให้นะ]

"ขอบคุณครับม๊า" เเล้วสายก็ถูกตัดไป ผมเดินมาที่ลานจอดรถ ปลดล็อค บีเอ็มคันหรู เเล้วก็ขับออกมาตั้งใจจะไปหาน้องมะนาว ระหว่างทางก็เห็นคนหน้าตาคุ้นๆยืนโบกเเท็กซี่ด้วยมือข้างหนึ่ง อีกช้างก็เอามาบังเเดง สนหน้าเเดงกล่ำ ชุ่มไปด้วยเหงื่อ ผมค่อยเบาๆรถ เปิดไฟเลี้ยวซ้าย พอเห็นว่าไม่มีรถหลังตามมาผมก็ชิดซ้ายทันที เเล้วเหยียบเบรคเพื่อจอดรถ ค่อยๆใช้นิวกดปุ่มเลื่อยกระจกฝั่งข้างคนขับลง

"นายจะไปไหน"

"อ่าวพี่เฟียต หวัดดีครับ ผมจะไปสยาม พอดีมีของที่อยากได้"สนตอบด้วยใบหน้ายิ้มเเย้ม ร้อนเหงือท่วมขนาดนี้ยังจะยิ้มอีกแปลกคน

"ขึ้นมาสิ ฉันก็จะไปที่นั้นพอดี"ผม

"งั้นไม่เกรงใจนะ ผมก็ไม่อยากเปลืองค่าเเท็กซี่"

"ไอ้ขี้งก...จากเมืองทองไปสยาม ค่าเเท็กซี่ยังไม่ถึงสองร้อยเลยมั้ง"ผมไม่รู้หรอกไม่เคยขึ้นเเท็กซี่ เดาๆเอา พอสนเข้ามานั่งในรถ ผมก็ขับออกมาทันที

"สองร้อยก็เงินไหมละพี่ พ่อเเม่ผม ไม่ได้รวยล้นฟ้า เเบบป๊าม๊าพี่นะ"

"อย่ามาโม้ไป ร้านอาหารนายก็ออกจะใหญ่ คนก็เยอะ เเถมมีตั้งหลายสาขานิ กำไรก็น่าจะเยอะอยู่ เเค่รถคันเดียวน่าจะซื้อได้ไม่ลำบากนะ"

"พี่รวยพี่พูดง่ายนิ ค่าใช้จ่ายมันเยอะนะพี่ทำร้านอาหาร หรืของทะเลบางทีสั่งมาขายไม่หมด เน่ามีกลิ่นก็ต้องทิ้ง ขาดทุนอีก ก็จริงอย่างที่ว่า รถก็น่าจะซื้อได้สบายๆ เเต่ผมไม่อยากรบกวนพ่อเเม่"สน

"เอ่อๆ ตามใจ กูคนนอก จะพูดไรได้ว่ะ"

"ผมไม่ได้หมายความว่าพี่เสือกนะ อย่าคิดมาก"มันเอามือขึ้นมาตบบ่าผม

"ตอนเเรกกูไม่คิด ตอนนี้กูเริ่มคิดว่ามึงหลอกด่ากูละ"ผมทำหน้าตาทะเล้นใส่ เเม่งน่าจับฟัดให้จบเตียงเลยว่ะ

"ฮ่าๆ คิดไปเองนะพี่ ไหนๆพี่ก็ให้ผมติดรถมาด้วยละ เดี๋ยวผมเลี้ยงข้าวดีไหม เเต่งบจำกัดนะ"

"ร้านไหนได้บ้างละ"

"ชายสี่หมี่เกี๊ยว"

"ถุ๊ยยยย...ถ้าจะขี้งกขนาดนี้ก็เก็บเงินมึงไว้เดี๋ยวกูเลี้ยงเอง"

"ล้อเล่นนะพี่ เเต่งบมีจำกัดจริงนะ พ่อเเม่ให้ผมเป็นรายเดือนอะ ถ้าใช้หมดก็ห้ามขอใหม่ งั้น MK ไหม พอได้รึเปล่า?" มันถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ไม่ต้องเลี้ยงหรอก ยังไงก็ไปทางเดียวกันอยู่เเล้ว ไม่ได้ลำบากอะไร พี่โตกว่าเดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง"ผม

"ไม่เอาอะพี่ ผมไม่สบายใจ งั้นเอาเเบบนี้คนละครึ่งไหม"

"อือ ... เเบบนี้ก็ได้" เเล้วผมก็ขับรถต่อไป ก็มีเหบือบมองของข้างๆบ้าง

"นอนน้อยหรอ เห็นเผลอเป็นหลับเลย"ผม

"อือ...เมื่อคืนลูกค้าเยอะ กว่าจะช่วยเก็บร้านเสร็จก็เที่ยงคืนเเล้ว ไหนจะมานั่งทำรายงานอีกกว่าจะได้นอนก็ตีสามเเล้วอะ"

"หักโหมเกินไปก็ไม่ดี ร้านนาย ฉันเห็นว่าลูกน้องก็เยอะเเยะนิทำไมยังต้องไปช่วยเองอีก"

ผมไปร้านมันบ่อย ร้านซีฟู๊ดขนาดใหญ่ ลูกน้องก็มีเยอะเเยะ ผมไปทีไรก็เห็นเดินพันกันยั้วเยี้ยไปหมด

"อยู่เฉยๆเเล้วมันฟุ้งซ่านนะพี่" มันมีสีหน้าเศร้านิดหน่อยพอพูดประโยคนี้ออกมา

"ฟุ้งซ่าน เรื่องอะไรว่ะ ?"

"พึ่งเลิกกับเเฟนนะพี่ เเต่ผมไม่เป็นอะไรมากหรอกอย่าใส่ใจ"

"เศร้าได้ เเต่อย่าให้มันมามีผลกระทบต่อชีวิตประจำวันมึงสิว่ะ มึงเศร้าเเบบนี้คนรอบข้างจะรู้สึกไม่ดีตามไปด้วย"ผม 

"รวมพี่ด้วยรึเปล่า?"สน

"เออ..ก็คงงั้นละ เห็นมึงทำหน้าเป็นหมาหงอย กูก็ไม่สบายใจ ถ้าบอกว่าจะเลี้ยงไอติม มึงจะดีขึ้นไหม"ผม

"เห็นผมเป็นเด็กน้อยรึไง"

"หมายความว่าไม่เอา ?"ผม

"เอาขอสองก้อนนะ รสมิ้นต์ กับ มะนาว"มันทำตาโตทันที นี้มันเเกล้งเศร้า เพื่อหลอกให้ผมเลี้ยงไอติมรึเปล่า

"ไอ้ตะกละ"ผมหันไปว่ามันเล่นๆ มันก็ทำท่ากล้มหัว เป็นการน้อมรับ กวนประสาทจริงๆ ไอ้เด็กนี้

"เอาเป็ดย่างตัวหนึ่ง ชุดสุกี้อร่อยล้นหมู ชุดสุกี้อร่อยล้นทะเล หมี่หยก เออเเล้วก็ชุดผักเพื่อสุขภาพใหญ่ด้วยนะครับ พี่เอาอะไรอีกปะ" ไอ้คนที่พึ่งบอกผมบนรถว่าต้องใช้เงินอย่างประหยัด รัวสั่งเมนู จนพนักงานเเทบจะเอาเเท็บเล็ตเขวี้ยงใส่หน้ามัน

"ไม่ละ เเค่นี้ก็กินไม่หมดละ"ผม

"งั้นเอาเเค่นี้ก่อนครับ"มันหันไปบอกพนักงาน

"เอ่อ...เเล้วตกลง นายมาที่นี้ทำไม"ผม

"อ่อมาร้านรองเท้านะพี่พอดีเห็นว่ารุ่นใหม่มันออกมาเเล้ว ลิมิเต็ดด้วยนะ เบยรีบมาสอย"

"ไหนบอกว่าต้องประหยัดไง"ผม

"ก็ไม่อยากได้อะพี่ นี้ทนเก็บรถเเท็กซี่ มาขึ้นรถเมย์เเทนตลอดสามเดือนเพื่อรองเท้าคู่นี้เลยนะ"

"เเล้วไม่เสียดายรึไง"ผม

"ก็เสียดายอยู่นะพี่ เเต่เงินไม่ตายมันก็หาใหม่ได้"สน

"เเต่รองเท้าตายไปก็เอาไปไม่ได้นะ"ผม

"โถ่ววววว....พี่ความสุขเล็กๆน้อย"สน

"งั้น พี่ซื้อให้เอารึเปล่า?"ผม

"ไม่อะ ผมไม่ใช่ยัยหนูของพี่นะ ไม่ต้องมาเปร์"สน

"เเล้วอยากเป็นไหมล่ะ อย่างนายฉันให้เป็น กิ๊กมือเบอร์หนึ่งเลยนะ"ผม

"ผมไม่อยากเป็นของเล่นของใคร" น้ำเสียงมันจริงจัง จนผมต้องเงียบไป พอดีกับที่พนักงานเริ่มยกเมนูที่สั่งมาเสิร์ฟพอดี

"พี่ไม่กินผักหรอ" ไอ้คนที่กล้มหน้ากลเมตากอนตลอดสิบห้านาทีโดยไม่พูดไม่จาอะไรเลย พูดขึ้น

"อือ...."ผม

"ลูกคุณหนูจริงๆ"สน

"เกี่ยวอะไรลูกคุณหนูต้องไม่กินผักทุกคนหรอ? ไอ้เฟิร์สมันก็กิน" ตอนเเรกมันไม่กินหรอก เเต่ตอนเด็กๆผมชอบยัดเยียดให้มันกินเเทน มันก็เลยกลายเป็นกินได้ไปเลย เป็นไงละ ผมให้น้องทานของมีประโยชน์ พี่ชายที่เเสนดี

"ผมก็พูดไปงั้นละ อ่ะ เป็ดย่าง" มันใช้ตะเกียบของมันคีบเป็ดมาจ่อที่ปากผม

"เอ่ออโทษทีพี่คงกินตะเกียบเดียวกับผมไม่ได้"มันกำลังดึงมือกลับผมเลยใช้มือข้างขวาตัวเองจับข้อมมือมันเอาไว้ เเละยื่นหน้าอ้าปากงับเนื้อเป็นเข้าปาก

">////<" มันหน้าเเดง ?

"อร่อยดีว่ะ ขออีกคำ"ผม

"อยากกินก็ตักกินเองดิ"สน

"ทีเมื่อกี่นายยังป้อนฉันได้เบย นะนะ อีกคำนะ"มันหน้าเเดงหนักกว่าเดิมอีก เเม่ยิ่งน่าฟัดเข้าไปใหญ่

"อ่ะ" เเล้วมันก็คีบเป็นย่างอีกชิ้นให้ผม ผมอ้าปากรับทันที เคี้ยวไปก็จ้องหน้ามันไป

"ขอบคุณครับ"

มื้ออาหารวันนี้โคตรอร่อย กินไป เเกล้งทำให้มันเขินไป ยิ่งเวลามันยิ้มนี้ อื้อหือออ น่าจัดยันเช้า ทำไงดีว่ะ หลอกล่อมันกับคอนโดดีไหม เเต่ตัวมันกับผมพอๆกันเลย ทำเเบบนั้นมีหวังอาจโดนมันต่อย

"ซื้อรองเท้าร้านนี้หรอ" ผมทักขึ้น ตอนนี้เรายืนกันอยู่หน้าร้านรองเท้า

"อืม ร้านนี้มันหรูไปหน่อยสำหรับผมใช่ป่ะ เเต่รองเท้าที่จะซื้อก็มีเเค่ร้านนี้ละที่มี"

"ไม่ได้หมายความว่าเเบบนั้น เเค่จะบอกว่าร้านนี้ เป็นร้านประจำ" มันไม่ได้สนใจสิ่งที่ผมอธิบาย ก็เดินนำเข้าไปในร้านมีผมเดินตามเข้ามา

"สวัสดีค่ะ คุณเฟียต วันนี้พาใครมาซื้อรองเท้าหรอค่ะ"พนักงานกล่าวทักทายผมเธอไม่ได้เเยกออกระหส่างผมกับเฟิร์ส เเต่ร้านนี้มีผมเเค่คนเดียวที่เข้า

"เพื่อนน้องชายนะครับ นายอยากได้รุ่นไหนก็บอกพรักงานเเล้วกันฉันจะไปนั่งรอ" มันพยักหน้าตอบรับ ผมก็เดินมาหย่อนตัวลงที่โซฟายาว ผ่านไปจะสิบนาทีมันก็ยังลองไม่เสร็จผมเลยตัดสินใจบุกไปดู

สนกำลังลองสวมรองเท้า สวมไปมันก็ยิ้มไป มันก็ดูชอบทำไมไม่รีบตัดสินใจซื้อ

"สวยดีนะ ทำไมไม่ซื้อเลยละ อยากได้ไม่ใช่หรอ"ผม

"มันเหลือเเต่รุ่นนี้ะพี่ หายากกว่ารุ่นที่ผมอยากได้ เเล้วก็เเพงกว่า สามเท่าเลย"

"ตังไม่พอหรอ พี่ออกให้ก่อนได้นะ หรือให้ซื้อให้เบยก็ได้"ผม

"ไม่เอาหรอก ผมบอกพนักงานเเล้วว่าจะเเวะมาดูใหม่"

"พี่ว่าพี่มีบัตรส่วนลดอยู่นะหมดเขตวันนี้ละคงต้องรีบใช้ เเต่รองเท้าที่พี่อยากได้ยังไม่ออก"

"ลดกี่%หรอ? เเต่ยังไงตังก็คงไม่พออยู่ดี"สน

"90%"ผม

"ห๊ะ ! 90% เกินไปรึเปล่าพี่ เหมือนได้ฟรีเลยนะ"สน

"ธรรมดา ฉันเป็นลูกค้า VIP ทีนี้ได้สิทธิทุกเดือน บางเดือนก็ปบ่อยสิทธิไป เพราะรองเท้าที่ออกมาบางทีก็ไม่เข้าตา"ผม

"งั้นหรอ น่าเสียดายเเย่"

"ถ้าเสียดายวันหลังมาซื้อรองเท้าก็ใช้สิทธิฉันเเล้วกัน เดี๋ยวบอกพนักงานเอาไว้"

"ทำไมพี่ใจดีจังผมไม่มีอะไรมาเเลกเปลี่ยนหรอกนะ"

"มีสิ" เเล้วผมก็มองทั่วตัวมัน มันเอามือขึ้นมาปิดหน้าอก มันคิดว่าตัวเองเป็นสาวน้อยรึไง

"งั้นผมไม่เอาเเล้ว ผมไม่มีทางเอาตัวเข้าเเลก"

"ฮ่าๆ ไอ้เด็กขี้มะโน ฉันหมายถึง เลี้ยงอาหารทะเลร้านนายตังหากละ"

"อ่าวหรอ เเฮร่ๆ"สน

"งั้นตกลงตามนี้นะ เดี๋ยวฉันต้องกลับละวันนี้ต้องออกงาน"ผม ขวักมือเรียกพนักงาน

"เดี๋ยวเอาคู่นี้ไปคิดเงินนะครับใช้สิทธิลด 90%ของผม เเล้วถ้าน้องคนนี้มาซื้อรองเท้าอีกให้ใช้สิทธิผมนะครับ" ผมกระพริบตาข้างหนึ่งให้พนักงานเป็นอันว่ารู้กัน

"ขอบคุณนะพี่" ผมขับรถมาส่งสนที่หน้าร้าน มันพูดของคุณตั้งเเต่นั่งรถมาจนลงจสกรถก็ยังกล้มหน้ามาพูด

"อือ....พี่ไปก่อนนะ ไว้ไปกินข้าวด้วยกันอีก"ผม

"เอ่อออ..จะเป็นไรไหมถ้าผมจะขอเบอร์พี่?"สนพูดด้วยท่าทีเขินอาย

"หึหึ" ผมหัวเราะในลำคอก่อนจะยื่นมือถือของตัวเองให้สน

"เรียบร้อยเเล้ว ขับรถกลับบ้านดีดีนะพี่"สนยื่นโทศมฝท์ส่งคืนให้ผม

"ครับ ถึงเเล้วพี่จะโทรบอกนะ"ผม

"อืมมม >///<"

พื้นฐานของการเป็นนักล่า คือการทำให้เหยื่อตายใจ

สนอีกไม่นานนายต้องเป็นของฉัน...

ทอล์ค

หนูเฟิร์ส เเร่ดเงียบ ฮ่าๆ พี่กัสผู้หญิงคนนั้นคือใคร ม่ายยยยนะ ส่วนเฟียตนี้ร้ายจริงๆ ไม่รู้ได้ใครมา ตอยหน้ามาดูครอบครัวนี้เค้าพากันออกงานนะคะ กลัวคนอ่านจะเบื่อว่าจะจัดมาม่าให้สักหน่อย อิอิ

เม้นให้กำลังใจได้นะ

วางเเผนไว้เเค่ห้าตอนเขียนไปเขียนมา ลักษณะจะอีกไกล ถ้าคนอ่านชอบ ไรท์ก็อยากเขียนต่อค่ะ








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 144 ครั้ง

726 ความคิดเห็น

  1. #714 1200601318966 (@1200601318966) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 12:41
    งื้อออเขิล
    #714
    0
  2. #551 nongpe41 (@nongpe41) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 01:48
    คนอ่านชอบ ไรท์เขียนต่อได้เลยค่ะ
    เฟริส์หนูต้องใจเย็นกว่านี้นะลูก ขนาดม๊าเอ่ยปากบอกแรดแล้วนี่ ไม่ได้นะคะ เฟียต หนูจะสายเปย์ เอาเพื่อนน้องไม่ได้นะ ต้องมีสติ นี่เพื่อนน้อง 55555++
    #551
    0
  3. #550 SylavanhNgchl (@SylavanhNgchl) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 23:51
    ชอบๆ ต่อยาวๆเลย
    เฟียต ขอเตือนนะ เดียวตกหลุมที่ตัวเองขุดไว้ 555
    เฟีร์ส ดูๆไปนี่แร่ดเงียบจริงๆ 5555
    แล้วผู้หญิงคนนั้นใครรรรรรร ค่ะ พี่กัส???????
    #550
    0
  4. #548 Suleeporn Tonasri (@sulee1967) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 17:45
    ต่อเลยครับกำลังสนุกเลย
    #548
    0
  5. #547 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 17:28
    พี่กัสนี่เจ้าชู้ใช่ไหม มายุงไรกะน้องเฟิร์สนะ อิพี่เฟียสเพื่อนน้องเฟิร์สไม่ได้ง่ายๆๆนะ
    #547
    0
  6. #546 loveboss (@loveboss) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 17:00
    แต่ละโค๊น55555
    #546
    0
  7. #545 SANGSONGSANGSOM (@sittiphon) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 14:59
    แต่งต่อเถอะค่ะมันดีงามต่อใจ
    #545
    0
  8. #544 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 13:15
    พี่เฟียตร้ายอ่ะ น้องสนจะตามทันไหมนี่ ผู้หญิงคนนั้นคือใครอ่ะ พี่กัสรีบเคลียร์ด่วน
    #544
    0
  9. #543 Vi_ra (@Vi_ra) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 12:28
    ชอบบบบ
    #543
    0
  10. #542 duean4268630 (@duean4268630) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 12:05
    อิพี่เฟียตมันร้ายยย55
    #542
    0
  11. #541 SK1828 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 11:54
    ชอบค่าาน่ารักดี รออ่านตอนต่อไปนะคะ
    #541
    0
  12. #540 531128653 (@531128653) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 11:52

    ขออีกยาวๆเลยค่ะ

    #540
    0
  13. #539 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 11:36
    ชอบนะ...ชอบม่ากมากกกเลยสนุกทั้งเฟียตทั้งเฟริส...
    #539
    0
  14. #538 Blue_Dinosaur (@MintMilinda) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 09:26
    พี่เฟียตช่างไม่รู้ปะไร เมืองทองกับ สยามห่างกันเป็นโยชน์เลยนะแถมติดอีก สุดยอดของความไกล(ถ้าไม่ขึ้นท่งด่วน)
    #538
    0
  15. #537 nuying88 (@nuying88) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 08:43

    อ่า เฟียต อย่าทำกะน้องสนแบบนี้น๊าาาาาาาาาาาาาาาา

    #537
    0