END คุณหนูเอาเเต่ใจ กับ นายใสซื่อ SS 1-SS 2

ตอนที่ 53 : สเปเชียลตอนที่สี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,671
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 140 ครั้ง
    30 พ.ค. 61



สิงโตพาท

ผมนั่งมองคนที่ผมรักมากที่สุดเเละจะรักตลอดไป คริสทำให้ผมโกรธมาก ทำไมเรื่องใหญ่ขนาดนี้ถึงไม่รีบบอกผม ผมนั่งมองผู้ชายที่อายุเกือบจะสี่สิบเเล้ว เเต่มันไม่ได้ทำให้คริสเเก่ลงเลย กับน่ารักมากขึ้นทุกวัน ผิวขาวๆ ปากเเดงๆ ผมไม่คิดว่าคนๆหนึ่ง จะสามารถตกหลุมรักคนๆเดิม ได้ซ้ำเเล้วซ้ำเหล่า

ถึงตอนนี้เราอาจจะงอนๆกันอยู่ เเต่คริสก็คือคริส ยังน่ารักเหมือนเดิม ผมนั่งอยู่ในห้องรับเเขกในบ้าน รอลูกตัวเเสบกลับมา คริสกำลังนั่งปอก เเอปเปิ้ลกับชมพู ปอกไปก็ส่งเข้าปากผมไป ผมอ้าปากรับทุกชิ้น ไม่มีบทสนาทนาใด มีเเต่การกระทำที่เป็นห่วง

ผมอาจจะไม่ค่อยมีเวลาคอยรับฟังลูกเเบบคริส เพราะผมต้องทำงาน หน้าที่ดูเเลลูก การตัดสินใจเรื่องต่างๆผมยกให้คริสหมด คริสก็จะรายงานผมทุกอย่างมีเเค่เรื่องนี้ละ ที่เมียตัวเเสบผมเหมือนพยายามจะปิดบัง

ถ้าถามว่าผมรักลูกคนไหนมากกว่ากัน ผมตอบเลยว่า รักเท่ากันทั้งคู่ เเต่ยอมรับว่าผมจะใส่ใจเฟิร์สมากกว่า ด้วยนิสัยของเเต่ละคนเเล้ว

เฟียต จะเป็นเด็กหัวเเข็ง ทันคน มีความเป็นผู้นำ นิสัยเหมือนถอดเเบบมาจากผมเลย เอาเเต่ใจที่สุด ผมเห็นเฟียตก็เหมือนเห็นตัวเอง เเต่เฟียตก็เป็นความภาคภูมิใจของผม ถึงจะเกเร เเต่เรื่องการเรียนก็ไม่ทิ้ง เเถมยังสอบเข้าบริหารอีก ทั้งที้ผมไม่ได้บังคับ ให้ลูกเลือกทางเดินเอง เเต่เฟียต ก็ยิ้มรับ เเละยันในสิ่งที่ตัวเองเลือก เฟียตจะเป็นผู้สืบทอดทุกอย่างต่อจากผม

เฟิร์สจะเป็นเด็กหัวอ่อน เชื่อคนง่าย เเต่ไม่ใช่คนโง่นะ ต้องบอกว่าไม่ทันคนมากกว่า เด็กคนนี้เรียนเก่ง ได้ที่หนึ่งตั้งเเต่เรียนประถมจนจบมัธยมปลาย เเถมตอนสอบเข้าคณะเเพทยศาสตร์ ก็ได้คะเเนนอันดับหนึ่ง รู้สึกว่าที่สองจะเป็นสน ส่วนเพลงก็ติด ท็อปสิบเเต่ผมจำไม่ได้ว่าที่เท่าไหร่ ตอนเฟิร์สเล่าให้ฟัง ผมก็อุ่นใจ อย่างน้อยเพื่อนที่คบกันอยู่ ก็คงไม่พากันเสียคน เที่ยวบ้างอะไรบ้างผมไม่ว่าหรอก วัยรุ่นก็อยากมีอิสระ เเต่ผมเป็นห่วงมากกว่า มันไม่ใช่ครั้งเเรกที่เฟิร์สจะถูกคนทำร้าย ตอนเฟิร์ส 5 ขวบ ผมยังจำวันนั้นได้ขึ้นใจ

เมื่อสิบสามปีก่อน ในวันเกิดของลูกชายผมทั้งสองคน ผมสัญญาว่าจะพาไปเที่ยว สวนสนุก เเละผมก็พาไปจริงๆ ยอมเคลียงานทั้งอาทิตย์ เพื่อรอพาลูกไปเที่ยววันเกิด ตอนเเรกผมกะจะพาเค้าไปที่ ดิสนี่ย์เเลนด์ ที่ฮ่องกง เเต่ด้วยงานมันรัดตัวเกินไป เลยไม่สามารถพาไปได้ เลยต้องมาดรีมเวิร์ลเเทน ลูกผมก็ไม่งอเเงอะไร เด็กสองคนนี้เลี้ยงง่าย เหตุการณ์มันเกิดขึ้นเพราะความบ้างานของผม คริสพาน้องเฟียตไปเข้าห้องน้ำ ส่วนน้องเฟิร์สก็ยืนข้างๆผมหน้าร้านไอติม เเต่จู่ๆโทรศัพท์ผมก็ดัง เป็นสายเรียกเข้าจากเลขาของผม ผมเป็นคนบอกให้เค้าโทรเองถ้ามีเรื่องด่วน ผมกดรับสายทันที เนื่องจากคอนโดที่หัวหินมีปัญหานิดหน่อยทำให้ผมซีเรียสกับงานมากเกินไป ผมหันมาอีกทีเฟิร์สก็หายไปเเล้ว ตอนนั้นผมหัวเสียมาก พอคริสออกมาจากห้องน้ำผมก็เล่าทุกอย่างให้ฟังทันที คริสโกรธผมมากที่ปล่อยให้ลูกคาดสายตา เราต่างช่วยกันตามหาจนทั่วสวนสนุก ให้พนักงานช่วยประกาศหาเเต่ก็ไม่เจอ

จนมีสายเรียกเข้าจากสถานีตำรวจ ว่าลูกชายผมอยู่ที่นั้น ผมกับคริสก็รีบขับรถตรงไปทันทีเด็กที่อยู่กับตำรวจคือลูกชายผมจริงๆ คริสพุ่งตัวเข้าไปกอดน้องเฟิร์สเเล้วร้องออกมาด้วยความเป็นห่วง ผมโคตรรู้สึกผิด ผมเป็นพ่อที่ไม่ได้เรื่อง

ผมถามเรื่องราวจากตำรวจว่าไปพบลูกผมที่ไหน เเล้วทำไมถึงมีเบอร์ติดต่อผม ตำรวจเล่าให้ฟังว่า มีผู้ชายพาน้องเฟิร์สมาฝากไว้ เค้าบอกว่าน้องเฟิร์สเดินตามหญิงชราคนหนึ่งจะไปขึ้นรถตู้ เเต่เห็นท่าทีเเปลกๆ เลยเข้าไปจับตัวน้องเฟิร์สไว้ พอหญิงชราเห็นว่ามีคนใหญ่มาก็เลยรีบขึ่นรถตู้หนีไป ส่วนเบอร์ติดต่อผม ผู้ชายคนนั้นถามเฟิร์สว่าจำชื่อพ่อเเม่ได้ไหมซึ่งน้องจำได้ เเละเเปลกที่คนนั้นเป็นคนให้เบอร์ติดต่อผมกับตำรวจ เค้าเป็นใคร ผมอยากจะขอบคุณ ที่ช่วยรักษาหัวใจผมเอาไว้ จนถึงตอนนี้ผมก็ยังไม่ลืม เเละอยากตอบเเทน..

"อ่ะ...ทำไมไม่คุยกับผมเลย ยังโกรธอยู่หรอครับ"คริสส่งเเอปเปิ้ลชิ้นโตจ่อที่ปากผม ผมอ้าปากรับ เเละเคี้ยว ก่อนจะกลืนลงคอ

"เเล้วมันน่าโกรธไหมล่ะ ทั้งโกหกเรื่องที่ สนกับเพลงไปด้วย เเต่ที่จริงมีเเค่ไอ้รุ่นพี่นั้น เเล้วไหนจะปิดบังเรื่องที่ลูกเกือบโดนข่มขืนอีก"ผมไม่เข้าใจคริส ทำไมถึงยอมให้ ไอ้เด็กเวรนั้นเข้าใกล้ลูกได้ เหมือนกำลังฝากปลาย่างไว้กับเเมว เเมวมันจะอดทนได้นานเเค่ไหนกันเชียว ที่จะไม่ยอมกินปลาย่าง เมื่อมีโอกาส

"ผมขอโทษครับพี่สิง เรื่องที่ผมโกหก ผมเเค่อยากลองดูว่า กัสคิดยังไงกับลูกเรา ส่วนเรื่องที่ปิดบังผมเเค่ยังหาโอกาสบอกพี่ไม่ได้"

"เเล้วตกลงมันคิดยังไงกับลูกเรา ?"ก่อนคริสจะตอบคำถามผมก็ส่งชมพู่อีกบิ้นเข้าปากให้ หวานที่สุดเลย ผลไม้ที่เมียผมปอก (เกี่ยว?)

"ผมบอกกัสว่า เฟิร์สเเพ้เบีย พอมีใครส่งเบียร์ให้ กัสก็รับ เเล้วดื่มเอง ทั้งที่ผมบอกเเค่ครั้งเดียวเเต่กับจำได้ ตอนคุยกับพวกพี่ๆ สายตาก็มองเเต่ลูกเรา เเล้วยิ่งผมไปเห็นช็อตที่กัสรับหมัดเเทนลูก ทั้งที่สภาพเค้าเเทบจะยืนไม่ไหว ผมก็ยิ่งรู้สึกมั่นใจว่า กัสจริงจังกับลูกเรา"

"มันอาจจะสร้างภาพก็ได้"

"กัสไม่รู้ว่าผมยืนอยู่ตรงนั้น ชัดเจนกว่าคำพูดคือการกระทำนะพี่สิง กัสทำให้ผมเห็นเเล้ว ว่าเค้าควรได้รับโอกาส พี่เองก็ควรลองเปิด..." ผมไม่นอให้คริสพูดจบ ก็รีบพูดขึ้นมาก่อนทันที

"ยังเร็วเกินไปที่จะยอม พี่เลี้ยงเฟิร์ส มาอย่างกับไข่ในหิน ทะนุถนอมทุกอย่าง เเล้วพี่ไม่มีทางยอมเห็นลูกต้องเสียใจ"

"เเปลว่าพี่จะไม่มีทางให้โอกาสกัส?"

"เปล่า...พี่เเค่อยากพิสูจน์อะไรอีกนิดหน่อย อยากรู้เหมือนกัน ว่ามันจะทนได้นานเเค่ไหน หึหึ" ผมยิ้มเจ้าเลห่ที่มุมปาก คริสมองผมอย่างสงสัย ตอนนี้ผมมีเเผนพรุดขึ้นมาในหัวเเล้ว ฝากปลาย่างไว้กับเเมวงั้นหรอ น่าสน หึหึ ....

เเล้วผมก็ดึงคนตัวเล็กลงมารอนบนตักโน้มหน้าลงไป

"ได้เวลาทำโทษเเล้วค่ะที่รัก"คริสยิ้มอ่อนๆ มันต้องเบะเหมือนร้องไห้สิ จากนั้นก็โน้มคอผมลงไป บดเบียดริมฝีปากร้อนๆของตัวเอง ประกบที่ริมฝีปากของผม


จ๊วบบบบ จุ๊บบบบ จ๊วบบบ เสียงจูบที่เร้าร้อนยังดังอย่างต่อเนื่อง คนที่นอนหนุนตักผมอยู่ตอบสนองการจูบเป็นอย่างดี ว่าเเต่ผมกำลังทำโทษคริสไม่ใช่หรอ ทำไมคริสดูมีความสุขจังละ.....ผมลืมไปอย่าง เมียผม หื่นนน..

เฟียตพาท

สวัสดีครับผมยังไม่เคยเเนะนำตัวอย่างเป็นทางการเลยผม เฟียต นายพัทธดลย์ เรืองโรจน์ อายุ 18 ปี ผมมีน้องชายฝาเเฝดที่คลานตามกันมาไม่ถึง 10 วินาที น้องชายผมมันเป็นไอ้ตัวน่ารำคาญ คอยทำให้ป๊าม๊าปวดหัวตลอด เพราะความอ่อนต่อโลกของมัน เเต่ก็นะผมก็รักมันมาก..

"ไอ้เฟียต เมื่อเช้าใครมาส่งว่ะ"สองเพื่อนคณะผมถามขึ้น ผมมีเพื่อนที่ไปไหนมาไหนด้วยอยู่สามคน สอง ชาย เเละ ไฟ

"ม๊ากู"ผมตอบคำถามเสร็จก็ยกเเก้วน้ำเเดงโซดาขึ้นมาดูด อากาศวันนี้เเม่งโคตรร้อนเลยว่ะ ลมสักนิดก็ไม่มี

"ม๊ามึงอายุเท่าไหร่ว่ะ ทำไมน่าเด็กจัง โคตรน่ารัก"ชาย

ปังงง! ผมวางเเก้วลงบนโต๊ะ จนเกิดเสียงดัง ไล่มองที่เพื่อนทั้งสามคน

"ถ้ามึงยังอยากมีชีวิต ห้ามพูดเเบบนี้ต่อหน้าป๊ากู"ผมพูดเสียงเเข็งพวกมันสองคนรอบกลืนน้าลายลงคอ มันคงได้ยินชื่อเสียงของป๊าผมมาบ้าง

"เเต่น้องฝาเเฝดมึงน่ารักดีว่ะ เหมือนมึงทุกระเบียบนิ้วก็จริงนะ เเต่มีอย่างหนึ่งที่ไม่เหมือนความใสซื่อนั้น โคตรน่าจับกดเลยว่ะ" ไฟ

เคร้ง! เสียงช้อนในมือหล่นกระทบจาน

"ห้ามยุ่งกับน้องกู!"ผมลั่นวาจาใส่หน้าไอ้ไฟ จนมันสะดุ้งเอามือสองข้างขึ้นมาชู เป็นการบอกว่ามันขอยอมเเพ้

เพราะเเบบนี้ไง ความใส่ซื่อของเฟิร์ส มักพาอันตรายมาถึงตัวมันตลอด ป๊ากับม๊าต้องคอยเป็นห่วง ผมไม่เคยน้อยใจที่ป๊ากับม๊าดูจะสนใจเฟิร์สมากกว่า

"อะไรของมึงว่ะ เเค่เเซวเล่น"ไอ้ไฟ

ผมไม่สนใจพวกมันสามคนกล้มหน้ากินข้าวต่อ เงยหน้าขึ้นมาดูดน้ำก็เห็นมันสามคนซุบซิบอะไรกัน พอผมมองอย่างสงสัยมันสามคนก็ทำเหมือนมองไปทางอื่น คงไม่ได้คิดเรื่องเหี๊ยๆอยู่หรอกนะ

Rrrrrrrrr เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ดัง พอเห็นว่าเป็นเบอร์ม๊าเลยลุกขึ้นยืน หยิบมือถือที่วางไว้บนโต๊ะออกมาเลย พวกมันสามคนก็พากัน งง ผมเเค่ไม่ชอบให้ใครเห็นมุมอ้อนของผม

"ครับม๊า คิดถึงผมหรอ"

[เฟียต วันนี้เลื่อนนัดดูรถไปก่อนนะลูก พอดีมีปัญหานิดหน่อย ป๊าสั่งให้ม๊าโทรมาบอกว่าถ้าเลิกเรียนเเล้วให้กลับบ้านทันที] ผมคิดไว้ว่าถ้าได้คุยกับม๊าคงจะอารมณ์ดีขึ้น คงคิดผิดตอนนี้ผมอารมณ์เสียมากกว่าเดิมอีก ทำไมจู่ๆ ม๊าถึงเลื่อนนัดดูรถละ

"ปัญหาอะไรครับม๊า ไหนสัญญาเเล้วไงว่าจะพาไปซื้อวันนี้"

[ม๊าไม่ได้จะผิดสัญญานะเฟียต ไม่ได้บอกว่าจะไม่ซื้อให้เเค่ให้รอหน่อยได้ไหม?] พอม๊าทำเสียงอ้อนที่ไรผมก็ใจอ่อนทุกที

"ก็ได้ครับม๊า"

[เป็นเด็กดีเเบบนี้เดี๋ยวหลังซื้อรถให้เเล้วมาจะทบทวนเรื่องซื้อคอนโดให้อีกทีนะ] ผมตาโตยิ้มกว้างทันที

"จริงนะม๊า"

[ครับ เเต่ตอนนี้เลิกเรียนเเล้วใช่รึเปล่า ไปหาน้องทีนะ บอกน้องว่าจะมีคนขับรถของบ้านคุณย่าไปรับ เราทั้งคู่เลย]

"อ่าว เเล้วทำไมม๊าไม่มารับเองละครับ?"ผมถามออกไปอย่างสงสัย ปกติม๊าจะเป็นคน ไปรับไปส่งตลอด

[ม๊าเเกโดนทำโทษอยู่.... อื้ออออพี่สิงง]เเล้วก็ได้ยินเสียงม๊าคราง

"ป๊าทำอะไรม๊าอะ ทำไมม๊าร้องเเบบนั้น"

[ไม่ใช่เรื่องของเด็กไปหาน้องเเล้วรีบกลับบ้าน ด่วน!"ป๊าตะคอกเสียงดังเเล้วสายก็ถูกตัดไป ผม งง ไปหมดป๊ากับม๊ากำลังมีปัญหาอะไรกัน

ผมเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าเสร็จเเล้วก็เดินมาที่ตึกคณะเเพทย สาวๆคณะนี้ก็น่าสนใจดีเหมือนกันเเหะ เเละผมก็ดูได้ความสนใจเป็นพิเศษเหมือนกัน มีบางกลุ่มกรี๊ดกราดกัน เเล้วก็ยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูป คนมันหล่อเหมือนป๊าอะเนอะทำไงได้

"รอกูด้วยดิไอ้เฟิร์ส เเฮกๆ กูไปเข้าห้องน้ำเเปบเดียวเเม่งทิ้งกูเลยหรอ เเฮกๆ" ผู้ชายตัวสูง ตัวไม่ใหญ่มากเเต่ก็หนาพอๆกับผม ผมดำสนิท ปากอมชมพู กำลังยืนเอามือข้างหนึ่งพาดไว้บนไหล่ผม เเล้วมันก็ยืนหอบ อย่างกับไปวิ่ง 4*100 มา

เเต่เมื่อกี่มันเรียกผมว่าเฟิร์สหรอ เเสดงว่ามันน่าจะรู้จักกับน้องชายผม น่าตามันน่าเเกล้งดีว่ะ ปากนิดจมูกหน่อย มันไม่ได้ถึงขั้นหน้าสวย เเต่มองมากๆก็เคลิ้มเหมือนกันเเหะ ชักอยากจะได้ของเล่นชิ้นใหม่เเล้วสิ

"ไงเพื่อน โทษทีกูดันลืมไปว่ามึงไปเข้าห้องน้ำ"ผมใช้เเขนพาดที่คอมันมือก็ดึงไหล่มันให้เข้ามาชิดตัวผม กลิ่นตัวหอมจังว่ะ

"ไอ้เวร นี้มึงลืมเพื่อนได้ลงคอหรอ ไอ้เพื่อนชั่ว!" มันเเกล้งทำปากยื่น หน้าเเดงที่เกิดจากอากาศร้อน ทำให้คนตรงหน้าดูน่ารักไม่ใช่เล่นเลยเเหะ

ไม่รู้ว่าผมเคลิ้ม หรือเพราะผมเมาเเดด ผมค่อยๆเขยิบหน้าเข้าไปใกล้ๆมัน จนจมูกของเราใกล้จะชนกัน

"เอ๊ะ...."อยู่มันก็เอามือมาดันหน้าอกผมเอาไว้ เเล้วมองสำรวจทั่วตัวผมทำท่าสงสัย เเล้วมันก็ยื่นหน้ามาตรงซอกคอผมสูดดมกลิ่นกายผม

"ไม่ใช่เเน่ๆ" มันพึมพำคนเดียวเเล้วก็เอามือสองข้างขึ้นมาดึงเเก้มผม ดึงจมูก จับพลิกซ้ายพลิกขวา อยากจะถามมันว่าเอาหน้ากูกลับไปเล่นบ้านไหมครับ

"นายไม่ใช่เฟิร์ส หรือจะเป็นพี่ชาย พี่เฟียตใช่ป่ะ"ไอ้นี้มันทำท่าตกใจ

ผมกำลังจะเนียนๆเล่นต่อเเต่ไอ้น้องชายตัวเเสบดันเดินมาพอดี เดินมาเเบบธรรมดาไม่ว่า เดินตีคู่มากับผู้ชายสะด้วยไอ้น้องเเร่ด

"พี่เฟียตพี่มาทำอะไรที่นี้" ทันทีที่มันทักผม ผู้ชายที่เดินมาคู่กับมันก็มองผมกับมันสลับกันเเล้วทำหน้าอึ้งๆ

"นั้นไงกูเดาถูกกะเเล้วว่าต้องไม่ใช่ไอ้เฟิร์ส"ไอ้คนตรงหน้าผม กระโดดโลดเต้นทำอย่างกับตัวเองถูกรางวัลที่หนึ่ง เเต่ขอโทษนะครับ ตอนเเรกมึงก็ทักผิดไม่ใช่หรอ

"นายรู้ได้ไงว่าฉันไม่ใช่เฟิร์ส"ผมถามออกไปอย่างสงสัย เพราะไม่มีใครเเยกเราได้ มีเเต่คนในครอบครัวที่เเยกออกว่าใครเป็นใคร

"กลิ่นน้ำหอมไง เฟิร์สไม่ได้ใช้น้ำหอมกลิ่นนี้" เอ่อ มันเป็นคนเเรกเปล่าว่ะ ที่ใช้วิธีนี้ในการเเยกว่าใครเป็นใคร อาเสือจะสั่งทำน้ำหอม ให้ผมกับน้องคนละกลิ่น อาเสือบอกจะได้เเยกออกว่าใครเป็นใครซึ่งป๊าบอกว่าปัญญาอ่อน วิธีง่ายๆเลย คือผมใส่เเหวนที่นิ้วชี้ข้างขวาเเต่เฟิร์สจะไม่ใส่

"หืมมม นี้นายเเอบดมตัวน้องฉัน" ผมถามออกไปเสียงเข้มๆ นี้มันเเอบชอบน้องผมอยู่รึเปล่า เเต่ท่าทีมันก็ดูไม่น่าจะชอบผู้ชายนี้หว่า

"เปล่า เวลาไอ้เฟิร์สมันโดนม๊าดุ หรือเขินมันชอบเอาหน้ามาซบที่อกผมก็เลยได้กลิ่น ส่วนเมื่อกี่พี่กอดคอผม ผมก็เลยได้กลิ่นตัวพี่ ไม่ได้ตั้งใจจะดม"

"เเล้วหอมรึเปล่าละ" ผมเเกล้งถามออกไปเเบบรวดเร็วให้อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว

"หอม...เห๊ย!"พอรู้ตัวว่าโดนผมเเกล้งมันก็ทำท่าตกใจ

"นายเเยกฉันกับน้องออกเพราะกลิ่นน้ำหอมจริงหรอ ไม่คิดว่าบางวัน เฟิร์สอาจจะเปลี่ยนกลิ่นบ้างรึไง"

"ผมเห็นมันใช้น้ำหอมกลิ่นเดิมทั้งอาทิตย์ เเต่จะเปลี่ยนก็ได้นิเนาะ เมื่อกี่พี่พูดมึงกูกับผม เฟิร์สมันไม่เคยพูด อ่อ...ยกเว้นตอนผมเเย่งไข่เเดงมัน" ไอ้เด็กนี้ต้องยอมรับเลยว่ารู้จักน้องชายผมดี ไข่เเดงคือสิ่งต้องห้ามเลย ผมเคยเเย่งมันครั้งหนึ่งตอน7ขวบ มันเอาโมเดลโดเรมอนเเสนรักของมันที่อาหมอพีคซื้อให้ทุบหัวผม เย็บสองเข็ม เเละโดนม๊าตีทั้งคู่ ม๊าไม่ชอบให้ทะเลาะกัน

ผมกำลังจะหันไปเเหย่มันต่อ ผู้ชายบ้าอะไรว่ะ เเม่งโคตรน่าเเกล้งเลย น้องชายผมดันเรียกผมขึ้นมาก่อน

"พี่เฟียตตกลงพี่มาทำอะไรที่นี้" ผมมองไปที่น้องตัวเองก็หงุดหงิด มันจะยืนชิดอะไรกับไอ้ผู้ชายขนาดนั้น ผมเลยเดินเข้าไปดึงเเขนมันออกมา ให้มายืนข้างๆผม

"ม๊าให้มาบอกว่า เดี๋ยวให้คนขับรถมารับ"ผมพูดกับน้องชาย สายตาก็มองที่ไอ้ผู้ชายตัวสูง หน้าตามันดูเจ้าชู้เเบบนี้จะมาหลอกฟันน้องผมรึเปล่า

"อ่าวหรอ ผมคิดว่าม๊าจะมารับเองสะอีก"

"ม๊าไม่ว่างนะ" ผมตอบออกไปเเบบนี้ ถ้าบอกว่าม๊าโดนป๊าทำโทษน้องมันก็จะถามอีกว่าเรื่องอะไร ผมต้องตอบมันก็ไม่ได้ไปไหนกะนพอดี

"นี้พี่ชายฝาเเฝดเฟิร์สหรอ" ไอ้ผู้ชายตัวสูงถามขึ้น

"ครับ พี่เฟียตนี้พี่กัสนะ รุ่นพี่ปีสาม"ไอ้น้องชายผม เเนะนำมันด้วยรอยยิ้ม

"จะไปกันได้รึยัง ป๊ากับม๊ารออยู่"ไอ้ผู้ชายตัวสูงกับลังจะทักทายผม เเต่ผมชิงพูดตัดประเด็นสะก่อนไม่ได้อยากรู้จัก

"พี่กัสกลับยังไงครับ ต้องไปบ้านผมด้วยนะ ป๊าสั่งไว้ ไปพร้อมกันเลยรึเปล่า"ผมนี้ งง เเดกเลย ทำไมป๊าถึงต้องให้ไอ้รุ่นพี่นี้ไปด้วย ป๊าหวงเฟิร์สจะตาย ปกติต้องไล่มันออกไปจากชีวิตน้องสิ

"พี่เอารถมาครับ เดี๋ยวขับตามไป"

"เเต่เเขนพี่เข้าเฝือกอยู่นะ ขับถนัดหรอ ผมกลัวจะเกิดอันตราย"

"เมื่อเช้าพี่ก็ขับมาเองนะ อย่าเป็นห่วงไปเลย"

"ได้ไงอะ เมื่อเช้าอาจจะไม่เป็นไร งั้น...เอาเเบบนี้....พี่เฟียตกลับไปพร้อมสนเลยนะ ผมจะขับรถพี่กัสไปเอง"เเล้วไอ้น้องชายเเร่ดก็เสนอตัว

"ไม่ได้!/ไม่ได้!"ผมกับเพื่อนน้องชาย ที่ยังไม่รู้จักลื่อใน ตะโกนออกมาพร้อมกัน

"เดี๋ยวผมโทรขอม๊าเอง ม๊าต้องยอมอยู่เเล้วเพราะผมเป็นคนทำพี่กัสเจ็บตัว สนเองก็ไปกับพี่เฟียต ให้พี่เฟียตพาเเวะร้านก่อนก็ได้จะเอา ปูกับกุ้งไปฝากป๊าเราไม่ใช่หรอ เพลงมันขอกลับไปอาบน้ำก่อน เเล้วจะตามไปทีหลัง" อ่ออ ไอ้เด็กนี้ชื่อสน เเล้วน้องผมไปทำอะไรให้ไอรุ่นพี่นี้มันถึงเจ็บตัว

"พี่ไม่ได้เจ็บตัวเพราะเรา อย่าโทษตัวเองนะคะ" โอ้วววโห้ววววมีนะคะ กูอยากจะอ้วก

"งืออออออ" เเล้วไอ้น้องเเร่ดก็เอาหน้าซุกกับอกไอ้รุ่นพี่ ตอนนี้อยากรู้ว่า มีร้านยาร้านไหน ขายยาลดความเเรดบ้าง น้องชายผมอาจจะต้องใช้ เฮ่ออออ...เฟียตละปวดหัว

เเล้วผมก็ต้องกลับไปพร้อมเพื่อนน้องชาย ที่พึ่งรู้ว่ามันชื่อสน สนชมชื่อ น่าสนใจอะนะ

เฟิร์สโทรไปขออนุญาตม๊า ว่าจะเป็นคนขับรถให้ไอ้รุ่นพี่ ม๊าอนุญาต เเต่ป๊าไม่ พอม๊าอ้อนไปอ้อนมา ป๊าก็ยอม เป็นเเบบนี้ทุกครั้ง เเกร่งเเค่ไหน ต้องสยบให้ความขี้อ้อนของม๊าผม

เรานั่งเบาะหลังกันทั้งคู่ คนขับเป็นคนของคุณย่าที่ส่งมา ผมเลยมีโอกาสได้สำรวจใบหน้าของสนใกล้ๆ ยอมรับเลยว่าไม่เคยคิดอยากจะลองกับผู้ชายเลย สนเป็นคนเเรกที่ผมอยากได้มาเป็นของเล่นโดยไม่สนใจว่ามันเป็นผู้ชาย

"คุณหนูจะเเวะที่ไหนก่อนรึเปล่าครับ?"ลุงคนขับรถถามขึ้น

"ผมไม่เเวะ สนละ จะเเวะที่ไหนนะ ตลาดหรอ" ผมได้ยินเฟิร์สบอกว่า สน จะเอาปูเอากุ้งไปฝากป๊าผม เลยคิดว่าน่าจะเป็นที่ตลาด

"เเวะร้าน sea food เว่อออร์ครับคุณลุง"สนยื่นหน้าไปตอบลุงคนขับ ตอบเสร็จก็เอนตัวมานั่งเอาหลังพิงเบาะเหมือนเดิม

"ชอบร้านนั้นหรอ" ผมเห็นว่าในรถมันเงียบเกินไปเลยชวนคุย

"นั้นร้าน พ่อเเม่ผม"

"จริงอะ นั้นร้านโปรดครอบครัวฉันเลยนะ"

"อือ...ไอ้เฟิร์สเคยบอกเเล้ว"

"ฉันชอบกินปลาหมึกนะ น้ำจิ้มเผ็ดน้อยหน่อย"

"เเล้วบอกผมทำไม" เออนั้นดิผมบอกมันทำไมว่ะ ไม่รู้จะตอบอะไรมันเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบไลน์สะหน่อย วันนี้หิ้วสาวไปนอนโดอาเสือดีไหมนะ เเต่ครั้งนี้ต้องระงังหน่อยครั้งที่เเล้วไอ้เฟิร์สจับได้ มันเลยเอามาใช้เป็นข้อต่อลองกับผม น่าเจ็บใจ

ไม่นานรถก็มาจอดหน้าร้าน sea food เว่อออร์

"รอผมแปบหนึ่งนะ"ก่อนจะก้าวขาลง สน ก็หันมาพูดกับผม ผมพยักหน้าให้ ผ่านไปห้านาที สนก็กลับมาะร้อมกล่องโฟมกล่องใหญ่ๆ 6 กล่อง

"มานี้ครับ เดี๋ยวผมจัดการให้"ลุงคนขับที่รออยู่ด้านนอกรับกล่องจากสน เเล้วเอาไปไว้หลังรถ สนกล้มหัวให้เป็นการของคุณ เเล้วก็เปิดประตูรถ เข้ามานั่งข้างๆผมเหมือนเดิม

"เอ่อออ ผมเอาปลาหมึกมาด้วยนะ มีหลายๆอย่างจะได้ดูน่ากิน"

"หึหึ" ผมยิ้มมุมปาก

"พี่ยิ้ม?"สนทำหน้าตกใจทำอย่างกับเห็นสิ่งอัศจรรย์ของโลกไปได้

"จริงไม่ต้องเรียกพี่ก็ได้นะ เราก็อายุเท่ากัน"

"เเต่ผมเป็นเพื่อนไอ้เฟิร์ส เเล้วเฟิร์สมันก็เรียกพี่ว่าพี่ ผมขอเรียกตามมันเเล้วกัน ถนัดกว่า"

"อือ ตามใจ เเล้วได้เอาน้ำจิ้มเผ็ดน้อยมาด้วยรึเปล่า"

"เอ่ออ...เอามา"สนกล้มหน้าตอบเเบบอายๆ

"ขอบคุณนะ" ผมก็ไม่ใช่พวกหยิ่งอะไรมากมาย น้องมันก็ดูน่ารักดี ทั้งที่ผมไม่ได้หวังว่าจะเอามาให้ก็เอามาให้ เเถมยังเรียกผมว่าพี่อีก น่าสนใจขึ้นเรื่อยๆเเล้วเด็กคนนี้

เฟิร์สพาท

ผมอาสาขับรถมาให้พี่กัส ตอนนี้เราอยู่กันที่บ้านของผมเเล้ว พี่เฟียตกับสนยังไม่มา ผมเดินประครองพี่กัสเข้ามาในห้องรับเเขก ม๊ากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ ส่วนป๊า เช็ดกระบอกปืน !

"ม๊าป๊า สวัสดีครับ"

"มาเเล้วหรอ พาพี่เค้าไปนั่งก่อนสิลูก"ม๊าเงยหน้าขึ้นจากหนังสือมายิ้มรับ ส่วนป๊ายังคงเช็ดกระบอกปืนต่อ

"สวัสดีครับ น๊าคริส น๊าสิง" พี่กัสพยายามยกมือไหว้ เเต่เเม่ห้ามไว้ก่อน เพราะเเขนอีกข้างยังเข้าเฝือกอยู่

"สวัสดี เเต่ไม่ต้องยกมือไหว้หรอก เดี๋ยวเจ็บเเผล"ม๊า

เเกร๊ก! เสียงชักกระบอกปืน ป๊าวางกระบอกปืนลงเเละเงยหน้าขึ้นมามองพี่กัส ด้วยสายตาที่ อยากจะฆ่า...

"ป๊า คิดถึงจัง" ผมต้องทำบรรยากาศให้ดีขึ้นเลยรีบวิ่งถลาไปคุกเข่าตรงหน้าป๊าเเล้วนวดขาให้

"หึ ไม่ต้องมาอ้อน ยังไงวันนี้เราก็ต้องโดนทำโทษ รอพี่ชายเรามาก่อนค่อยคุยทีเดียว"ป๊าพูดกับผมเเต่สายตาจ้องพี่กัสตลอดเวลา

"นั่งก่อนกัส ทำตัวตามสบาย"ม๊า

พี่กัสเดินมานั่งลงที่โซฟาตัวข้างๆม๊า ไม่นานพี่เฟียตก็เดินมาพร้อมกับสน พี่เฟียตหิ้วถุงใส่กล่องโฟมมาส่วนสนเดินตัวปลิว พี่เฟียตช่วยเหลือคนอื่น ?

"ป๊าม๊า ผมมาเเล้ว...... ม๊า!"พี่เฟียสร้องเรียกม๊าเเล้วก็วางกล่องโฟมไว้ที่โต๊ะเดินไปดูม๊าทันที พี่เฟียตคุกเข่าตรงหน้าม๊าเเล้วก็เอามือมาจับที่มุมป๊าม๊า ผมพึ่งสังเกตุว่าม๊าปากเเตก

"ป๊า! นี้ป๊าลงโทษอะไรม๊า ป๊าตบม๊าหรอ!" ถึงพี่เฟียตจะก้าวร้าวเเต่ก็ไม่เคยขึ้นเสียงกับป๊าเเบบนี้

"เฟียตใจเย็นก่อน ม๊าไม่เป็นอะไร"ม๊า

"ม๊าเจ็บมากรึเปล่า ทำไมป๊าใจร้ายป๊า ต้องถึงขั้นตบม๊าเลยหรอ"

"ไอ้ลูกคนนี้ ! เเกเห็นฉันเป็นคนยังไง ฉันเนี่ยนะ จะกล้าตบม๊าเเก ถ้าทำมีหวังโดนกระทืบไส้เเตก ส่วนรอยนั้นนะ เพราฉันเพลินไปหน่อย เลยเผลอกัดปากม๊าเเก"

".........." กินจุดวนไปครับ

"พี่สิง >///<" เเล้วที่ป๊าพูดคงเป็นเรื่องจริง ม๊าหน้าเเดงจนเเทบจะเริด

พี่เฟียตค่อยๆคลานมาที่ป๊าเเล้วก็นวดขาให้ป๊าเเบบที่ผมทำ

"ป๊า ผมขอโทษ ผมโมโหมากไปหน่อย"พี่เฟียต

"เเกนี้จริงๆเลยใช้เเต่อารมณ์ ไม่รู้เหมือนใคร"ป๊า

"เหมือนพี่ไง"ม๊า

"คริส ... อยากโดนพี่ทำโทษอีกหรอครับ"ป๊ามองหน้าม๊าด้วยสายตาที่โคตรจะเจ้าเล่ห์

"เลิกหื่นก่นเลยพี่ มีอะไรจะคุยกับลูกก็รีบคุย เดี๋ยวจะได้เตรียมมื้อเย็นกัน"ม๊า

"อืม ขึ้นไปนั่งกันดีดีไป" ป๊าเข้าสู่โหมดจริงจัง ผมกับพี่เฟียตลุกขึ้น ผมจะเดินไปนั่งกับพี่กัส ส่วนพี่เฟียตจะไปนั่งกับสน

"อะเเฮ่ม.... สลับที่กัน"ป๊า ชี้ที่ผมสองคนให้สลับที่กัน ผมนั่งกับสน ส่วนพี่เฟียตนั่งกับพี่กัส เเล้วทำไมพี่มันต้องทำหน้าเหมือนจะตายขนาดนั้น เมื่อกี่ตอนจะไปนั่งกับสนนี้ หน้าตาระรื่นเชียว

"เฟิร์ส ลูกรู้ใช่ไหมว่าป๊ากำลังโกรธลูกเรื่องอะไร?"

"รู้ครับ ผมขอโทษครับป๊า ต่อไป ผมจะระวังตัวให้มากกว่านี้"

"ป๊าไม่ได้จะต่อว่าลูกหรอกนะ ที่พูดเพราะเป็นห่วง ถ้าเกิดไอ้เด็กเวรพวกนั้น มันข่มขืนลูก ป๊าคงไม่พ้นเป็นฆาตรกร ฆ่าล้างโคตรเง่ามัน"ป๊าสิงพูดด้วยน้ำเสียงหนัก เเน่น เเละสายตาที่โคตรจริงจัง

"ป๊าพูดเรื่องอะไร ใครจะข่มขืนน้อง"พี่เฟียตเริ่มกัดฟันพูด นี้ก็เจ้าอารมณ์ไม่ต่างจากพ่อ ถึงจะชอบเเกล้งผม เเต่ผมก็รู้ดีว่าพี่เฟียตรักผมมากเเค่ไหน

"เดี๋ยวม๊าเล่าให้ฟัง" เเล้วพี่เฟียตก็หันหน้าไปหาม๊า ม๊าก็เริ่มเล่า

"ขอโทษจริงๆครับป๊า ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วง ผมไม่เคยได้เรื่องเลย ต้องทำให้ป๊าม๊า พี่เฟียต หนักใจตลอด ฮึก..." ผมเริ่มรู้สึกร้อนๆที่ขอบตา ไม่นานน้ำใสใสก็เริ่มไหลออกมาผมเอาหน้าซุกลงกับอกของสน ผมไม่อยากให้ใครเห็นน้ำตา สนไม่มีคำพูดใดปลอบใจ เเต่คอยเอามือลูบหลังผมอยู่ตลอดเวลา

"ป๊าไม่เคยคิดว่าเรื่องของลูกจะทำให้ป๊าลำบาก ป๊าเต็มใจ เลิกร้องได้เเล้ว เด็กน้อยขี้เเง" ผมพุ่งตัวเข้ากอดป๊าทันที ผมรักผู้ชายคนนี้ที่สุด

ป๊าใช้มือลูบหลังข้างหนึ่งอีกข้างเชยคางผมขึ้นมาเเละเช็ดน้ำตาให้ มือหนาสองข้างที่เลี้ยงดูผมมาตั้งเเต่เล็กตอนนี้ก็ยังเป็นเเบบเดิมไม่ว่าผมจะเเย่เเค่ไหนยังมีมือสองข้างนี้คอยปลอบ

"ฮือออออ" ผมยังร้องฟูมฟายเป็นเด็กขี้เเย

"เหี๊ย! ไอ้พวกเวรนั้น ผมจะให้ อาคิง อาบอส อาเสือ อาบีมไปกระทืบมันเลยคอยดู!" พี่เฟียตคงพึ่งฟังเรื่องที่ม๊าเล่าเสร็จ เเล้วก็ปรี๊ดเเตก เเล้วชื่อเเต่ละที่พูดมานี้ถ้าได้รวมตัวไปหาเรื่องใครเเล้วไว้อาลัยให้คนพวกนั้นได้เลย

"ใจเย็นก่อนเฟียต เหมือนป๊าไม่มีผิดเลยนะ เรื่องมันผ่านมาเเล้วน้องก็ไม่เป็นไร ถ้าอยากทำเพื่อน้อง ขอบคุณคนข้างๆดีกว่าไหม" คนข้างี่เฟียตก็คือพี่กัส

"หึหึ"ป๊า

"ทำไมผมต้องขอบคุณมันด้วย"พี่เฟียต

"พูดให้มันดีดีนะเฟียต เค้าเป็นรุ่นพี่"ม๊าส่งเสียงพร้อมสายตาดุดุ พี่เฟียตที่ห้าวหาญเมื่อกี่สลดไปเลย

"เเล้วทำไมผมต้องขอบคุณพี่กัสด้วย"น้ำเสียงก็ยังห้วนอยู่ดี ม๊าสายหัวด้วยความระอา

"พี่กัส ปกป้องเฟิร์สไว้ไง พี่เค้าเจ็บตัวเเทนน้องเรานะ"ม๊า

"เเต่ผมไม่ได้ขอ โอ๊ยยยยย!"เเล้วพี่เฟียตก็โดนม๊าหยิกที่เเขน

"พูดถูกใจไอ้ลูกชาย"ป๊าก็เอากับเค้าด้วย

ชิ๊งงงงงงง! เเล้วก็ถึงคิวของป๊า โดนสายตาของม๊าเข้าไปที ป๊านี้กลืนน้ำลายเข้าไปอีกใหญ่เลย

"อย่ามองพี่เเบบนั้นสิคริส เออขอบคุณก็ได้"เเล้วป๊าก็มองที่พี่กัส "ขอบใจ" น้ำเสียงที่เด็กอนุบาลยังรู้เลยว่าไม่ได้เต็มใจพูดโดนบังคับมา

"เเล้วนี้น๊าสิงกับน๊าคริสไม่เอาเรื่องเด็กพวกนั้นหรอครับ"สน

"จริงๆ น๊าก็อยากเอาเรื่องนะ เเต่น๊าคริสเราอะสิ บอกเด็กพวกนั้นยังมีอนาคตวันนั้นอาจจะเเค่เมา ขาดสติ ทำอะไรลงไปอาจจะไม่รู้ตัวเลยอยากให้โอกาส เมียน๊านี้นางฟ้าเนอะ โอ๊ยยยย...คริส พี่เจ็บ" เเล้วป๊าก็โดนม๊าหยิกที่หัวไหล่ ผมคลายอ้อมกอดออกจากป๊าเเล้วก็มานั่งข้างๆสนเหมือนเดิม ป๊ายังนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด

"อย่าเเซวผม"ม๊า

"จ้าๆ ไม่เเซวเเล้ว เเต่คริสคือนางฟ้าสำหรับพี่จริงนะ" พี่เฟียตทำท่าจะอ้วก พี่กัสก็เเงะเฝือกตัวเองเล่น ส่วนสน ดูดน้ำในเเก้วที่น้ำหมดไปนานเเล้ว

"คนบ้า >///< ตุ๊บบบ"เพราะม๊าเขินเลยทุบไปที่หงังป๊า ด้วยเเรงที่ไม่เบามือเลย เเตืป๊าผมอึดไม่เป็นอะไรหรอก

"โทษทีค่ะมาช้า พอดีหนูกลับไปอาบน้ำมา"เพลงเข้ามาในบ้าน ชุดกระโปรงยาวถึงเข่า สีชมพูสดใส มันเหมาะกับเพลงมากๆ จนพี่เฟียตยังเเอบมองตาข้าง

"ไม่เป็นไรนั่งก่อนสิเพลง"ผม

"สวัสดีค่ะน๊าคริส น๊าสิง เอ่อออเเล้วก็..."เพลงมองมาที่พี่ชายผม

"พี่ชื่อเฟียตครับ"อื้อหือออ เสียงสองก็มา ป๊านี้ยิ้มกรุ่มกริ่มคงภูมิใจที่ลูกเจ้าชู้เหมือนตัวเอง สมัยวัยรุ่นนะ ถ้าตอนนี้เจ้าชู้อยู่ คงโดนม๊า ศอกสั้นเเล้วโปรโมชั่นด้วยเข่าลอย

"ค่ะ สวัสดีค่ะพี่เฟียต หนูเพลงนะ เป็นเพื่อนกับเฟิร์ส"เพลงเเนะนำตัวเองด้วยรอยยิ้มสดใส พี่เฟียตก็จ้องอย่างไม่ลดละสายตาเลย ผมคงต้องเตือนเพลงหน่อยเเล้ว พี่เฟียตจะเอาใครมาเป็นของเล่นก็ได้เเต่ต้องไม่ใช่เพื่อนผม

"งั้นเดี๋ยวเด็กๆตามสบายเลยนะ เดี๋ยวน๊าขอเข้าไปเตรียมอาหารในครัวก่อน"ม๊าคริส

"ให้หนูไปช่วยนะคะน๊าคริส เห็นหนูเเบบนี้ทำกับข้าวเป็นนะ เพราะต้องอยู่หอคนเดียว ทานเเต่อาหารสำเร็จรูป มันได้สารอาหารไม่ครบ" ผมอยากจะขัดว่าไม่ครบหรือไม่อิ่ม เเต่ไม่เอาดีกว่า เกรงใจรองเท้าส้นสูง ที่ส้นอาจจะมาตำหน้าผม ถ้าผมเผลอขัดไป

"น่ารักจัง ถ้าว่างๆทำให้พี่ทานบ้างสิค่ะ"พี่เฟียต

"เอ่ออออ ไม่รู้ว่าจะถูกปากพี่รึเปล่านะคะ เพลงเเค่มือสมัครเล่น"

"ถูกสิ เเค่เห็นก็อยากกินล่ะ" พี่เฟียต

"อะเเฮ่ม"ม๊าส่งเสียงปรามพี่เฟียตที่กำลังจะพูดมากเกินไป ส่วนป๊านี้หน้าบานเป็นมาม่าอืดน้ำเลยไม่รู้จะภูมิใจอะไรนักหนา

"ม๊างั้นวันนี้เฟียตช่วยเป็นลูกมือให้ม๊าด้วยนะ"

"เราเนี่ยนะ จะเกะกะสะมากกว่ามั้ง"ม๊า

"โห้ววววม๊า เเซวต่อหน้าสาวเเบบนี้ผมเขินนะ"พี่เฟียต

"ตามใจเราเเล้วกัน ป่ะเพลง" เพลงพยักหน้าเดินตามม๊าไป พี่เฟียตหันมาหิ้วถุงโฟมเเล้วก็เดินตามไป

"เลือดพ่อมันเเรงจริงๆ"ป๊าสิง

ผมลุกจากเก้าอี้ตัวที่สนนั่ง มานั่งข้างๆพี่กัส

"พี่ดูเพลียๆ เมื่อคืนนอนดึกหรอครับ"

"ครับ พอดีพี่นั่งทำรายงานจนดึกนะ เเล้วเเขนพี่กำลังเจ็บอยู่ไม่ถนัดต้องพิมพ์มือเดียวเลยใช้เวลานานหน่อย"

"งั้นวันหลังผมไปช่วยดีไหมครับ"ผม

"อะเเฮ่ม .... ป๊ายังนั่งอยู่ตรงนี้นะเฟิร์สน้อยๆหน่อย"ป๊า

"ผมเเค่อยากรับผิดชอบนะป๊า เกิดพี่เค้าทำรายงานไม่ทันส่งขึ้นมาผมคงรู้สึกผิด"

"พี่ทำทันค่ะ ไม่ต้องไปห่วงนะ" เเล้วรอยยิ้มที่เหนื่อยล้าก็ส่งมาที่ผม

"รอนี้นะ" ผมไม่รอให้อีกคนทักท้วงอะไรก็วิ่งไปที่ห้องครัว หยิบเหยือกน้ำมะนาวที่ผมคั้นเอา เทลงในเเก้วที่ใส่น้ำเเข็ง เเล้วรีบเดินถือมาที่ห้องรับเเขก

"นี้ครับ ดื่มหน่อยนะพี่จะได้สดชื่น ผมทำเองเลยนะ"ผมนั่งลงข้างๆจ่อหลอดไปที่ปากพี่กัส

"ให้มันกินเองก็ได้มั้งเเล้วนี้อะไรป๊าก็อยู่ สนก็อยู่ทำไมเอามาเเค่เเก้วเดียวละ"ป๊า

"ผมเห็นพี่กัสเค้าเพลียๆนะป๊าเลยเอามาให้ก่อน ป๊าจะเอาด้วยไหม จะได้ไปเอาให้ใหม่ สนละ"

"กูไม่เอาอะ"สน

"ป๊าก็ไม่เอาหรอก ชริ" ป๊าเเกล้งให้หน้าไปทางอื่น ผมค่อยย่องไป เเล้วโอบกอดเอวป๊าเอาไว้ เอาหน้าถูๆกับเเขนป๊า

"ไม่งอนเฟิร์สนะป๊า ยังไงป๊าก็สำคัญที่สุดนะ"

"........"

"รักป๊านะ ฟอดดดด" เเล้วผมก็กดจมูกไปที่เเก้มป๊า

"ไอ้ลูกคนนี้ เวลาทำให้งอนทีไรก็ใช้วิธีนี้ทุกทีเเล้วป๊าก็ใจอ่อนตลอด"ป๊าเอามือขึ้นมายีหัวผมเล่น

หลังจากที่นั่งกันได้ไม่นานม๊าก็มาตามทุกคนไปที่ห้องอาหาร ป๊านั่งตรงกลาง ฝั่งซ้ายของป๊า มีม๊า ผม พี่กัส ฝั่งขวามี พี่สน พี่เฟียต เพลง อาหารวันนี้ม๊าทำต้มยำกุ้งน้ำข้น ทอดมันปลากราย ปลาทับทิมราดพริก เเละไม่ลืมต้มจืดเต้าหู้หมูสับใส่วุ้นเส้นที่ผมชอบ มีซีฟู๊ดที่สนเอามาด้วยนะ ทั้งกุ้ง ปู ปลาหมึก

"หืมมม มีปลาหมึก กับน้ำจิ้มเผ็ดน้อยด้วย ของโปรดเฟียตเลยนะ"ป๊า

"ร้านพ่อเเม่สนอร่อยทุกอย่างเลยนะ ไปทานครั้งล่าสุดเมื่อเดือนที่เเล้วนี้ก็ว่าจะหาโอกาสไปอยู่ ว่าไงพี่สิง"ม๊าคริสเเกะกุ้งวางลงที่จานป๊า

"ขอบคุณนะครับที่ชอบอาหารร้านพ่อเเม่ผม"สน

"เดี๋ยววันไหนพี่เลิกงานเร็วพี่บอกนะ"ป๊าตักกุ้งตัวที่ม๊าเเกะให้ จิ้มน้ำจิ้ม เเล้วก็ส่งเข้าปากตัวเอง

"น๊าคริส ต้มยำอร่อยมากเลยค่ะ เผ็ดน้อยหนูชอบ"เพลง

"พอดีสามคนพ่อลูกเค้าไม่ทานเผ็ดกันนะ สนกับกัสละ อาหารรสชาติอ่อนๆทานได้ไหม"

"ได้ครับน๊าคริส"พี่กัสกับสนตอบพร้อมกัน

"อ่ะ อุส่าห์เอามาให้จะเเบ่งให้เเล้วกัน"พี่เฟียตตักปลาหมึกวางที่จานสน ป๊าคิ้วกระตุกนิดหน่อย

"ขอบคุณครับ เเต่พี่กินเถอะ ผมกินบ่อยละ"สน

"งั้นหรอ เเบบนี้ไม่เบื่อเเย่รึไง"พี่เฟียต

"ของอร่อยไม่เบื่อหรอกครับ"

"ขายของเก่ง"พี่เฟียตเอานิ้วชีจิ้มหน้าผากสน ด้วยท่าทางย้ำเขี้ยว ไม่ใช่ทุกคนที่พี่เฟียตจะคุยเเละเล่นด้วยเเบบนี้ ตกลงพี่เฟียตเล็งใครกันเเน่ สนหรือเพลง หรือทั้งสองคน

"นายนะ ฉันถามอะไรหน่อย"ป๊าหันไปทางพี่กัส

"ครับ" พี่กัส

"นายชองเฟิร์สใช่รึเปล่า?"

"ป๊า/พี่สิง" ผมกับม๊าคริสร้องออกมาพร้อมกัน ตอนนี้หน้าร้อนไปหมด ป๊าเล่นถามตรงๆเเบบนี้เลยหรอ

"ครับผมชอบเฟิร์สชอบมากด้วยครับ"งืออออ เขินจะบ้าตายอยู่เเล้ว

"งั้นก็ดี เมื่อกี่เห็นเฟิร์สบอกว่าอยากช่วยงานนายเพราะนายใส่เฝือกอยู่ทำอะไรคงไม่ถนัดอีกกี่วันละที่หมอนัดไปตัดเฝือก"

"สามวันครับ" พี่กัส

"โอเคงั้นสามวันนี้ฉันอนุญาตให้ เฟิร์สไปช่วยงานนาย นอนค้างกับนายได้"

"ป๊า/พี่สิง"ม๊ากับพี่เฟียต

"นี้มันอะไรอะพี่สิง ผมไม่ยอม" ม๊าคริสไม่ได้กรีดกันพี่กัสก็จริงเเต่คงไม่ยอมถึงขั้นให้ไปค้างด้วย 

"พี่กำลังให้โอกาสเด็กเเบบที่คริสขอไว้ไง"ม๊ามองหน้าป๊าอย่างสงสัย ม๊ารู้จักป๊าดีพอกับรู้จักตัวเอง ผมเองยังรู้เลยว่าป๊ากำลังมีเเผน

"เเต่....ห้ามเเตะต้องตัวลูกฉัน ถ้านายทำเรื่องอย่างว่ากับลูกฉัน หรือเเม้เเต่จูบ ฉันจะให้เลิกกันทันที"พี่กัสหน้าดูเป็นกังวลนี้จ้องกินเค้าหรอตัวเอง งือออ

"ไอ้เฟิร์สหยุดเเร่ดก่อน"พี่เฟียต

"ครับผมรับปาก"

"ดีล" ป๊าสิงหันไปมองพี่เฟียตเเล้วก็ยิ้มกรุ้มกริ่มสายตาเจ้าเล่ห์นั้น ป๊ามีเเผนอะไรกันเเน่....

ทอล์ค

อิพี่เฟียตจะหลายใจไม่ได้ ดูน้องเป็นตัวอย่างใจเดียว ฮ่าๆ ป๊าสิฝจะทำอะไรนะ เดากันได้ไหม สี่ตอนละเนื้อเรื่องยังไปต่อได้อีกอิอิ  ถ้าอารมณ์ดรอปบอกได้นะ จะเเก้ไข

เม้นให้กำลังใจไรท์หน่อยนะ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 140 ครั้ง

727 ความคิดเห็น

  1. #713 1200601318966 (@1200601318966) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 12:05
    รักไรท์มากเลย แต่งนิยายเก่งจัง นั่งยิ้มคนเดียวด้วยเนี่ย
    #713
    0
  2. #536 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 05:31
    อิป๊าจะลองใจพี่กัสหรอ ว่าจะทนความน่ารักของเฟิร์สได้รึป่าวใช่ไหม แผนสูงจิง
    #536
    0
  3. #535 nongpe41 (@nongpe41) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 23:00
    พี่เฟียต ต้องเลือกสักคนนะ แบบนี้ไม่ได้นะ ป๊าสิงมีแผนอะไรกันแน่ จะเอาปลาย่างไปให้แมวนั่งเฝ้าเพื่อทดสอบเหรอ ระวังปลาย่างจะวิ่งเข้าปากแมวเองนะ 55555++
    #535
    0
  4. #533 nuying88 (@nuying88) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 22:41

    เฟียต เธอเลือกจีบสักคนสิจ๊ะ สู้ ๆ นะ พี่กัส 5555555555 พ่อลูกร้ายพอกัน เฟิร์สแรดเงียบจริง ๆ ด้วย แต่แบบน่ารัก ๆ เนอะ

    #533
    0
  5. #532 SylavanhNgchl (@SylavanhNgchl) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 19:49
    อะไรคือ ป๊าสิง จะส่งต่อทุกอย่างให้เฟียตได้ทัวหมดขนาดน้านนนนนน
    ดูๆไปเฟิร์สก็เหมือนจะแร่ดเงียบจริงๆ 55555555
    ป๊าลงโทษม๊าได้โหดร้ายมากกกก555555
    เฟียต จะจ้องทั้งสน และ เพลง ไม่ได้นะ เธอต้องเลือกนะ แบบนี้ไม่ได้
    #532
    0
  6. #528 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 15:08
    ทั้งสนุก..ทั้งน่ารักเลย
    #528
    0
  7. #527 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 13:53
    พี่เฟียตยังไงคะยังไง จะเก็บเธอไว้ทั้งสองคนอย่างนี้หรอ
    #527
    0
  8. #526 กาเหว่า (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 13:53

    ต่อแบบยาวๆเลยนะคะชอบมากเลยล่ะค่ะ????????

    #526
    0
  9. #525 PhantiwaKetsri (@PhantiwaKetsri) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 10:53
    งานนี้ต้องสนุกแน่ๆๆ555!โมเมนต์เยอะๆๆ
    #525
    0
  10. #524 JaneNoRitz68 (@janenoritz68) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 10:23
    พี่เฟียตๆๆ เลือกสักคนนะพี่ ถ้าให้ดีเลือกสน //ขอโทษนะเพลง &#128514;
    #524
    0