END คุณหนูเอาเเต่ใจ กับ นายใสซื่อ SS 1-SS 2

ตอนที่ 44 : ไอ้เวรนั้น!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 140 ครั้ง
    17 พ.ค. 61

Peek Part 

การประกอบอาชีพหมอ ไม่ใช่เเค่ต้องเก่งหรือฉลาดอย่างเดียว เราต้องมีใจรักในอาชีพนี้ด้วย มันต้องพึ่งความอดทนในหลายๆเรื่อง ยิ่งกับคนที่มีคู่ อีกฝ่ายต้องมีความอดทนสูง เพราะวันดีคืนดี้ขนาดนอนด้วยกัน สามีของคุณอาจจะถูกโทรตามตัวด่วน เพราะมีเคสพิเศษ เเต่ผมไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องพวกนี้เพราะผมกับบอสเราเข้าใจกันดี 

"เรียกคิวต่อไปมาได้เลยครับ" ผมหันไปบอกพยาบาลผู้ช่วยของผม ให้เดินออกไปเรียกคิวคนไข้ท่านต่อไป เธอพยักหน้าตอบรับ เเล้วเดินไปที่ประตูเลื่อน 

"คิวที่ 18 ค่ะ คุณ พิษณุ เทวา ค่ะ" ผมเงยหน้าจากประวัติคนไข้ที่กำลังดูทันที เพราะชื่อของคนไข้คิวต่อไป คือคนที่ผมไม่ได้เจอหน้ามาเป็นอาทิตย์เเล้ว 

พยาบาลผู้ช่วยของผม เปิดบานประตูเลื่อนอีกครั้ง เธอเดินกลับเข้ามาพร้อมกับ ผู้ชายตัวเล็ก ผิวขาว ผมดำสนิท วันนี้บอสเซทผม ทำให้ใบหน้าที่อ่อนหวาน กลายเป็นหล่อน่ารักขึ้นมาทันที พิสูจน์ได้จากพยาบาลผู้ช่วยของผมที่มองบอสอย่างไม่ละสายตา

"เอ่ออ คุณพยาบาลครับนั้นคนไข้นะครับ ไม่ใช่มื้อกลางวัน จ้องเหมือนจะทานเข้าไปเเบบนั้นไม่ได้นะครับ" 

"ขอโทษค่ะคุณหมอพีค"พยาบาล 

"ไม่เป็นไรครับ นี้มันก็เที่ยงเเล้ว เหลือคนไข้กี่คนครับ" 

"คนนี้คิวสุดท้ายเเล้วค่ะคุณหมอ"พยาบาล

"โอเคครับ งั้นคุณพยาบาลไปพักทานมื้อกลางวันก่อนได้เลยนะครับ เดี๋ยวผมดูเเลคนไข้คนนี้เอง" ประโยคหลังผมหันไปสบตาเเสนหวานซึ้งกับบอส 

"ชริ!"อะไรคือการที่บอส ทำเสียงไม่พอใจ เเล้วก็หันหน้าหนีผม  เเล้วผมก็ได้คำตอบ ในวินาทีต่อมา 

"เเล้วหมอไม่ไปทานกับ พริ้งค์หรอค่ะ"พยาบาลเปลี่ยนสรรพนามตัวเอง ผมรอบกลืนน้ำลายลงคอทันที ช่วงนี้บอสไม่มีเวลาให้ผม ผมเลยต้องหาเพื่อนทานข้าว เเต่มันไม่ได้มีอะไรเกินเลยไปมากกว่านั้น ถึงจะรู้ว่าอีกฝ่ายอยากจะมีก็เถอะ 

"ขอโทษนะครับ วันนี้เเฟนผมมารับ"  ผมเดินอ้อมพยาบาลไปโอบกอดเอวของบอสเอาไว้ 

"ชิ้งงงงง!!"  เเล้วก็ถูกมองเเรงกลับมา หัวหดสิครับ ไอ้พีค 

"นี้เเฟนคุณหมอหรอค่ะ?"  พยาบาลมีสีหน้าอึ้งๆ 

"ใช่ครับ ผมกับพี่พีค เรา  เป็น เเฟน กัน ครับบ"บอสเน้นย้ำทีละคำ เด็กอนุบาลมองยังรู้ว่าตอนนี้บอสกำลังหึงผม ดีใจจัง ....  

เห๊ย!! ดีใจไม่ได้ดิ เพราะหลังจากนี้อาจเป็นผม ที่จะต้องโดนทำโทษจนบอบช้ำ ลาก่อนน

"งั้นขอโทษด้วยนะคะ พริ้งค์ขอตัวก่อน" พยายาบพูดเสร็จก็รีบเปิดประตูห้องตรวจออกไปทันที บอสเเกะมือที่ผมโอบกอดเอวเค้าอยู่ๆออก เเล้วเจ้าตัวก็ยืนกอดอกจ้องหน้าผม 

"พี่มีอะไรจะอธิบายไหมครับ"ว่าเเต่เมียผมไม่เจออาทิตย์หนึ่งทำไมดูเเมนขึ้น เสียงกับเเววตาก็โคตรนิ่งขรึม 

"ไม่มีครับ" ผม 

"ไม่มี หมายความว่าพี่กับพยาบาลคนนั้น กร๊อบบบ กร๊อบบบ"บอสบีบนิ้วตัวเองจนเกิดเสียง ฮือออ ทำไมโหดขึ้นขนาดนี้ 

"ไม่มีคือ มันไม่มีอะไรครับ เราเป็นเเค่เพื่อนร่วมงาน"ผม

"จะเชื่อดีไหม น๊าาา" งื้อบอสของผมเข้าสู่โหมดน่ารักเเล้ว เจ้าตัวพองเเก้ม เอียงมาทางผมใช้นิ้วชี้จิ้มที่เเก้มป่องขาวใสของตัวเอง

"ฟอดดดด" ผมกดจมูกเเรงๆลงไปหอมหนึ่งครั้งด้วยความคิดถึง 

"ฟอดดดด"บอสเองก็หอมผมบ้าง 

"คิดถึงจัง"ผมดึงบอสเข้ามากอด 

"คิดถึงพี่เหมือนกันนะครับ ขอโทษนะที่เมื่อกี่ทำดุใส่ ผมเเค่ ....หึง" อ่าาาาา หัวใจผมพองโต

"บอสโคตรน่ารักเลยอะ อยากจับฟัดตรงนี้เลยได้ไหม"ผมใช้มือจับที่เป้ากางเกงของบอสเเต่ถูกเจ้าตัวตีมือสะก่อน

เพี๊ยะ!!!  

"หยุดเลยนะ หมอหื่น นี้มันห้องตรวจนะ"บอส 

"งั้นกลับบ้านนะ พี่ลางานก็ได้ อยากนอนกอดบอสใจจะขาดเเล้ว"ผม 

"คงไม่ได้หรอกครับ ที่ผมมาผมจะบอกพี่ว่าผมต้องไปสัมมนาต่างจังหวังสามเดือน"บอส

"ห๊ะ !  สามเดือน"ผม 

"ไม่ทำหน้าเเบบนี้ดิพี่ ผมไม่สบายใจเลยนะ"บอสหมุนตัวมาทางผม ใช้มือเชยคางผมขึ้นมาให้สบตบตาเค้า

"ไม่ไปไม่ได้หรอครับ จริงๆบอสไม่ต้องทำงานก็ได้นะ พี่เลี้ยงบอสได้ทั้งชีวิตอยู่เเล้ว" 

"ทุกคนต่างมีความจำเป็นนะพี่ ผมเองก็อยากยืนยัดด้วยเเรงของตัวเอง" 

"เเต่สามเดือนมันนานเกินไปนะ เเค่อาทิตย์เดียวพี่ยังจะขาดใจเลย"

"ไว้ผมโทรหาบ่อยๆนะ"บอส 

"ยังไงก็ไม่ยอมใช่ไหมครับ"ผม 

"มันจำเป็นนะพี่ ไม่งี่เง่าดิ ผมเเค่ไปทำงานนะ ไม่ได้ไปตายสักหน่อย"

"บอส! พูดบ้าอะไรเนี่ย ใครเค้าให้พูดอะไรเเบบนี้ มันเป็นรางรู้ไหม"ผมหลุดตะคอกบอสออกมา จนเจ้าตัวยังเผลอสะดุ้ง 

"ผมเเค่จะพูดให้พี่ขำนะครับ ไม่คิดว่าจะทำให้พี่ไม่ชอบ ขอโทษนะครับ"บอส

"วันหลังห้ามพูดถึงเรื่องความเป็นความตายอีกรู้ไหม พี่ใจไม่ดี"ผมใช้มือบีบจมูกของบอสเบาๆ 

"ครับ จะไม่พูดอีกเเล้ว:)" บอสรับคำเเละยิ้มกว้างให้ผม ยิ้มที่ไม่ว่ามองกี่ครั้งก็ตกหลุมรัก

"เเล้วเดินทางวันไหนครับ ไปที่ไหน เเล้วต้องไปพรุ่งนี้เลยหรอ คืนนี้ค้างที่บ้านกับพี่ก่อนได้ไหม" 

"เดินทางพรุ่งนี้ เจ็ดโมงครับ ที่ภูเก็ต"บอส 

"งั้นคืนนี้นอนกับพี่ก่อนนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าค่อยเดินทางจะเอารถไปหรือให้พี่ไปส่ง"ผม ตอนนี้บอสขับรถเป็นเเล้วตั้งเเต่เรียนจบ ผมเป็นคนสอนเองกับมือ เเล้วบอสเองก็สอบใบขับขี่ผ่านเเล้วด้วย ภายในเวลาเเค่เจ็ดวัน เมียผมสุดยอดไหมล่ะ 

"ได้ครับ คืนนี้ผมจะนอนกับพี่  คิดถึงเหมือนกันอยากโดนกอด เเต่ไม่ต้องไปส่งนะครับ ผมเอารถไปเอง"บอส 

"โอเคครับ งั้นตอนนี้เราไปทานข้าวเที่ยงกันนะ พี่โคตรหิวเลยอะวันนี้คนไข้เยอะสุดๆ" ผมเอามือลูบท้องตัวเอง บอสยิ้มกว้างเอมมือมาหยิกเเก้มผม 

"หมอเเก้มป่อง น่ารัก >///<" บอส 

"หยอดบ่อยจังนะเรา ไม่เจอกันอาทิตย์หนึ่ง นอกจากบอสจะเเมนขึ้น ยังหยอดเก่งขึ้นด้วยนะ"ผม

"ก็ที่หยอด ก็อยากเติมความหวานให้คู่เราไงครับ ไม่อยากให้มันเกิดช่องว่าง ของความน้อยใจ เเล้วเรื่องที่ว่าผมเเมนขึ้นนี้ยังไง ปกติผมก็เเมนอยู่เเล้วนะ" บอสทำปากยื่น อยากจะเขยิบหน้าเข้าไปงับ เเต่ก็คงไม่พ้นโดนพลักหัวออกมา  ผมเอื้อมหน้าไปใกล้ๆ หูของบอส เเล้วกระซิบเเผ่วเบาว่า 

"เเมนยังไง สุดท้ายก็เป็นเมียนะครับ" 

"อ่ะ ไอ้หมอบ้าาา>///<"บอสเขินหน้าเเดงจนเเทบจะระเบิด เเมนมากครับเมียผม 

สุดท้ายเเล้วผมก็ต้องลางานครึ่งวันอยู่ดีโชคดีที่มีหใอว่างมารับเวรต่อจากผม ที่ต้องลาเพราะมาทานมื้อเที่ยง เเต่มันไม่ใช่มื้อเที่ยงเเค่เราสอง  ไม่อธิบายมาก เข้าสู่สถานการณ์กันเลยครับ 

"บินไปดูงานที่อเมริกามา ได้ของฝากมาให้ทุกคนด้วยนะ เเต่คงต้องขอเวลาลื้อหน่อย" อาร์มที่ตามพ่อเเม่ไปดูงานที่ต่างประเทศพูดขึ้น บ้านอาร์มเปิดเปิดโรงเเรมหรูระดับห้าดาว เเต่ที่ต้องบินไปทางประเทศบ่อยๆ เพราะต้องหาไอเดียใหม่ๆ มาปรับใช้ที่ไทย 

"งื้ออออ อยากไปบ้าง พี่สิงๆ พาเค้าไปหน่อยสิ เมกา อ่ะ เมกา"คริสเขย่าเเขนไอ้สิงที่กำลังตักอาหารเข้าปาก คนหลงเมียรีบวางช้อนเเล้วหันมาส่งสายตาวิบวับให้เมียเด็กทันที 

"ได้สิจ๊ะ เเต่ต้องฝาก ตะนู๋สองคนไว้กับเเม่นะ" เเล้วเเม่ไหนมันว่ะ เเม่คริส หรือเเม่มัน ? คริสทำปากยื่นเหมือนไม่พอใจอะไรสักอย่าง เเต่คนเป็นสามีคงรู้ทัน 

"นี้อย่าบอกนะว่า คิดจะเอาตะนู๋สองคนไปด้วย?"สิง 

"งึก งึก"คริสพยักหน้าตอบรับส่งสายตาอ้อนวอน ไอ้สิงเก็สายตาอ่อนมากๆ คงไม่พ้นยอมทำตามรับสั่งเมีย ถ้าไม่มีเสียงของคิงขัดไว้สะก่อน 

"ไม่ดีมั้งน้อง ที่เมกาตอนนี้หิมะกำลังตก อากาศเย็นเกินไป เดี๋ยวหลานปรับสภาพไม่ทันจะเเย่เอานะ ฝากเเม่ไว้ดีเเล้ว เดี๋ยวพี่กับคิมช่วยเลี้ยงเอง"  เเล้วผมก็ได้คำตอบ เเม่ที่สิงหมายถึงคือเเม่ของคริส

"เลิกทำปากยื่นเลยนะมึง เอาเเต่ใจระวังเห๊อะ ผัวมึงจะเบื่อ เเล้วเเอบมีเมียน้อย"คิม 

"พี่สิงเบื่อคริสไหม?"คริส 

"ไม่เบื่อครับ อย่าไปสนใจคำพูดคนอื่นเลยนะ พี่มีเราคนเดียวก็พอเเล้ว เเต่ยังยืนยันคำเดิมนะ ว่าไม่ให้เอาตะนู๋ไป"สิงโต

"เเบร่"คริสหันไปเเลบลิ้นใส่คิม

"เเหวะ จะอ้วก"คิม 

"อาร์มง่วงรึเปล่า ลงเครื่องมาก็ตรงมานี้เลย ถ้าง่วงพี่พากลับคอนโดก่อนก็ได้นะ"คราม 

"ไม่ค่อยง่วงอ่ะพี่ ยังไหว นานๆทีจะรวมตัวกันครบเเบบนี้ พลาดได้ไง"  อย่างที่อาร์มพูดก็ถูกเราไม่ได้รวมตัวครบเเก๊งค์กันเเบบนี้นานเเล้วเพราะทุกคนต่างมีภาระหย้าที่ของตัวเองที่ต้องรับผิดชอบ 

"เป็นห่วงน้องมัน หรือว่ามึงอยากนอนกกเมียกันเเน่ว่ะ ไอ้คราม"บีมผู้รู้ทันเพื่อน 

"เออ กูยอมรับ อาร์มไป อเมริกาตั้งสองอาทิตย์ กูสองคนไม่ได้ตัวติดกันเเบบมึงกับพี่เสือนะ ทำงานที่เดียวกัน นอนบ้านเดียวกันมึงไม่ให้พ่อเเม่พี่เสือ ยกขันหมากไปขอมึงเลยล่ะ เเร่ด!"คราม 

"เชี่ยคราม กูไม่ได้เเร่ด กูเเค่ยอมเค้าคนเดียว"อื้อหืออออ บีมมุมนี้ก็มีด้วย ไอ้เสือนี้ยิ้มหน้าบานเป็นมาม่าอืดน้ำเลย 

"เเต่เป็นความคิดที่ดีเหมือนกันนะ พรุ่งนี้พี่ให้พ่อเเม่ไปสู่ขอบีมเลยดีไหม"เสือ 

"ยิ่งเร็วยิ่งดีเลยนะพี่เสือ ผมอยากได้ไอ้บีมมาเป็นพี่สะใภ้จะเเย่เเล้ว" ไอ้สิงช่วยสนับสนุนพี่ชาย

"หุบปากไปเลยนะไอ้สิง! ส่วนพี่ พี่เสือ เป็นเเบบนี้มันก็ดีอยู่เเล้ว การที่เราจะรักกัน มันไม่จำเป็นต้องผูกมัด เเค่ใจเราทั้งคู่ต่างรู้ดีก็พอ ว่าเราคือของกันเเละกัน" ทุกคนอึ้งไม่คิดว่าคำพูดน้ำเน่านี้มันจะออกมาจากปากของบีม

"โคตรลึกซึ้งอ่ะ พี่บีมเอาใจไปเลย" เค้กทำท่ามินิฮาร์ทให้บีม เเต่ไอ้เสือเป็นคนทำท่ารับเเล้วโยนลงหม้อต้มยำเดือดๆไป  

"อ่าว มาด้วยหรอเค้ก"  คริสคือตัวตอกย้ำชั้นดี ทุกครั้งที่รวมตัวจะมีเค้กคนเดียวที่ไม่มีคู่ เเละคริสจะคือคนที่เเซวประจำ 

"ห่า คริส สาบานสิว่าไม่เห็น มึงอย่าใจร้ายกับกูได้มะ เเค่นี้ขีวิตก็เหมือนโดนกลั้นเเกล้งละ อยู่ล้อมรอบผู้ขายหล่อๆทั้งนั้น ผู้หญิงผ่านไปผ่านมาคงต่างอิจฉากู ทั้งที่ความจริง เป็นส่วนเกิน ของเหล่าคู่รัก ฮึก.."  เค้กทำท่าปาดน้ำตาที่ไม่มีน้ำตา 

"ส่วนเกินอะไรเหล่าเค้ก ส่วนหนึ่งของกลุ่มสิ เเล้วพี่เชื่อว่า ผู้หญิงน่ารักๆ เเบบเค้ก ต้องเจอคนดีเเน่ๆ " บอสเอามือลูบหัวเค้ก ผมไม่ได้ฟึงเลยเเม้เเต่น้อย เพราะสายตาที่บอสมองเค้ก มันมีเเต่ความอ่อนโยน เป็นห่วง ในเเบบพี่น้อง ไม่ได้ลึกซึ้งเเบบสายตาที่บอสใช้มองผม 

"เค้กเเค่ล้อเล่นนะคะ ไม่ได้นอยอะไรหรอก ชีวิตมันต้องเดินต่อไป :)"  เค้ก 

"เอออ...คริส เเล้วเด็กๆเป็นไงบ้าง ร่าเริงเเข็งเเรงดีไหมโดยเฉพาะน้องเฟิร์สอาการเป็นไงบ้างช่วงนี้พี่คนไข้เยอะ เลยไม่มีเวลาเข้าไปดูหลานเลย"ผม

"ร่าเริงดีทั้งคู่ครับ น้องเฟิร์ส พี่สิงทะนุถนอมอย่างดี ส่วนน้องเฟียตก็มีงี่เง่าบ้างครับเวลา พี่สิงเอาอกเอาใจน้องเฟิร์สก่อนตัวเอง"คริส 

"เอาเเต่ใจเหมือนพ่อมันเลย" เสือ 

"อ่าวพี่ ทำไมอยู่ๆ เเวะมาเเขวะผมละ นั้นมันเมื่อก่อน ตอนนี้ไม่ใช่เเล้ว"สิง 

"ก็ถือว่าเคย"เสือ สิงลังจะเถียงต่อ เเต่บทสนทนาโดนเเทรกด้วยบทสนทนาใหม่โดยคิม

"ไอ้คริสมึงช่วยเลิกเอามือขึ้นมาอวดเเหวนที่นิ้วนางมึงได้ไหม เค้ารู้กันหมดเเล้วว่ามึงจะเเต่งงานอะ เล่นหวีดในกรุ๊ปไลน์ขนาดนั้น"คิม

"มึงอิจ"คริส

"กูไม่ได้อิจ  เเค่รำคาญ มึงจะโชว์อะไรมากมาย"คิม 

"มันคงภูมิใจว่ะ ท้องก่อนเเต่งลูกสองละ ฮ่าๆ"อาร์ม
  
"งื้ออออ พี่สิงพวกมันรุมคริส ฮือออ"คริสเอาหน้าซุกกับอกสิง

"อย่าเเกล้งคริส!"สิงส่งสายตาดุๆให้อาร์มกับคิม 

"พอเลย เลิกไร้สาระกันก่อน เข้าโหมดจริงจังบ้าง"ทุกคนพยักหน้าตอบรับของคิง ก่อนที่เรื่องจะเลอะเทอะไปกว่านี้ "เห็นเเม่บอกพี่ว่า ป้าเเม่บ้านขอเอาหลานมาอยู่ด้วยจริงรึเปล่า ไอ้สิง น้อง"คิง 

"จริงครับ"คริส 

"ผมว่าจะพูดเรื่องนี้อยู่พอดีพี่คิงช่วยพูดกับคริสทีว่าไม่อนุญาต ผมไม่ชอบให้ใครเข้ามาวุ่นวายในบ้าน"สิง 

"เออ เดี๋ยวกูขอถามอะไรคริสอีกหน่อยก็เเล้วกัน"คิง 

"ครับ"คริส 

"ป้าเเม่บ้าน หลานอายุเท่าไหร่ ผู้หญิงหรือ ผู้ชาย"คิง

"ผู้หญิงครับ อายุ 19. น้องกำลังเข้ามหาลัยปีหนึ่ง คุณป้าไม่อยากให้พ่อเเม่น้องต้องเสียเงิน เลยอยากให้มาอยู่ด้วย เเลกกับการช่วยทำงานในบ้าน"คริส 

"มันไม่ปลอดภัยรึเปล่า เกิดไอ้สิงหน้ามืดตามัว จับหลานป้าเค้าทำเมียอีกคนละ น้องจะทำไง"  ไอ้สิงถึงกับสะดุ้ง 

"ไม่"คริส  เสียงโคตรหนักเเน่น

"ไม่มีทางเป็นเเบบนั้น"ไอ้สิง 

"ไม่ไว้ชีวิตพี่เเน่!"คริส ไอ้สิงหน้าลดเหลือสองนิ้ว ออร่าความกลัวเมียรุนเเรงมาก 

"โถ่วววคริสเชื่อใจพี่หน่อยสิ พี่ก็คัดค้านนะ ว่าไม่อนุญาตมีเเต่เรานั้นละที่ใจอ่อน"สิง 

"กูเห็นด้วยกับพี่สิงนะมึงใจอ่อนเกินไป เค้าไว้ใจได้เเค่ไหนก็ไม่รู้"คิม

"คิดดีๆนะไอ้คริส ผู้หญิงวัยเอาะๆ เป็นอันตรายต่อผัวมึงนะ" อาร์มตัวยุยง 

ผั๊วะ!! ไอ้สิงตบเข้าหัวไอ้อาร์มอย่างจัง 

"เชี่ยสิง! ตบอาร์มทำไมว่ะ" ครามรีบดึงหัวเเฟนมันไปซบที่อก เเล้วเอามือลูบหัวอย่างทะนุถนอม 

"กูเเค่ตบเบาๆ ให้หยุด ยุคริส คริสยิ่งยุง่ายอยู่"สิง 

"พี่ครามก็เล่นใหญ่ พี่สิงเค้าตบผมเบาๆ จริงๆพี่"อาร์ม

"อ่าว ความเป็นห่วงของเรากลายเป็นทความเล่นใหญ่  ชริ!"ครามสะบัดหน้าหนีอาร์มไปอีกทาง อาร์มเอื้อมหน้าไปกระซิบอะไรบางอย่างที่หูครามไม่รู้มันจึงกลับมายิ้มร่าเหมือนเดิม 

"ตกลงว่าคริสตัดสินใจยังไง?"ผม 

"คงต้องรอให้เจอเด็กคนนั้นก่อนนะครับ ผมรับปากไปเเล้ว"คริส 

"ใจดีเกินไป ชริ!"สิง 
"ต่อหน้าคนเยอะๆ เอาใหญ่เลยนะ คุณสิงโต นี้เเหนะ!"คริสหยิกเเก้มสิง

"โอ๊ยยย! พี่เจ็บนะคนดี" เเล้วคนทั้งร้านก็กลายเป็น ธาตุอากาศทันที 

"คนกลุ่มนั้นเเปลกนะคะ มองมาทางโต๊ะพวกเราระยะหนึ่งเเล้ว การเเต่ตัวก็เเปลก อย่างกับพวกสายลับ"  เค้ก 

ทุกคนรียหันไปมตามที่เค้กมองทันที กลุ่มผู้ชายร่างกำยำในชุดสูท 

"มันจะไม่เลิกยุ่งกับกูดีดีใช่ไหม!"ผมพึมพำออกมาอย่างไม่พอใจ เพราะไอ้ผู้ชายชุดสูทมันคือคนของพ่อผม เเล้วตอนนี้มีเเค่คนเดียวที่ออกคำสั่งพวกทันได้ คือไอ้เวรนั้น 

"พี่ว่าอะไรนะพี่หมอ ?"บอส

"เปล่าๆ ไม่มีอะไรหรอกอย่าสนใจเลย"ผม 

"ท่าทางเเม่งเเปลกๆ เเต่เอาเหอะ มันไม่ได้เอาปืนมาจ่อหัวพวกเราก็ช่างหัวมัน"เสือ 

"ตามนั้น"คิง 

จากนั้นทุกคนก็กล้มหน้ากล้มตาทานอาหารกันต่อ ระหว่างทานผมก็เเอบมองพวกมันสี่คน มันสี่คนก็มองเรามาเป็นระยะ เเละสายตามันจับจ้องที่บอสทีกครั้ง ไอ้เวรนันมันนิดจะเล่นอะไรกับผม  ถ้ามันกล้าเเตะต้องคนของผม ผมไม่เอามันไว้เเน่ 

หลังจากที่ทานอาหารกันเสร็จทุกคนก็ต่างเเยกย้ายกันกลับบ้าน ผมกับบอสเสร็จภารกิจบนเตียงก็นอนกอดกัน

"ไปต่างจังหวัดดูเเลตัวเองดีดีนะครับ โทรหาพี่บ่อยๆด้วยละ"ผม 

"จะโทรหา หลังอาหารสามมื้อเลยครับ" บอส 

"ให้จริงเถอะ จุ๊บ"  ผมจูบเบาๆลงที่เเก้มของบอส 

"พี่หมอผมถามอะไรหน่อยสิ"บอส

"ครับ"ผม

"ถ้าวันหนึ่งผมทำสิ่งที่พี่ไม่ชอบ พี่ยังจะรักผมอยู่ไหม?"บอส 

"สิ่งที่พี่ไม่ชอบ ?  บอสช่วยยกตัวอย่างได้ไหม"ผม

"ถ้าวันหนึ่ง ผมต้องมีเรื่องอะไรสักอย่างเเล้วผมเกิดต้องทำร้ายใครสักคนจนได้รับบาดเจ็บ พี่ยังจะรักผมไหม?"บอส

"ทำไมถามเเบบนั้นละ บอสไม่มีทางทำในสิ่งที่พี่ไม่ชอบอยู่เเล้ว"ผม

"นั้นสินะ เเต่ผมก็ได้คำตอบเเล้วละ"บอส

"คำตอบ?"ผม 

"ไม่มีอะไรหรอกครับ นอนกันครับ ฝันดีนะพี่หมอ"บอส

"ฝันดีครับ"ผมโอบกอดคนตัวเล็กเอาไว้เเล้วเราทั้งคู่ก็เข้าสูห่วงนิทรา

เช้าวันต่อมา 

หลังจากที่ผมออกมาส่งบอสหน้าบ้านเรียบร้อยผมก็รีบขับรถมาบ้านผู้ให้ กำเนิดผมทันที เเต่ผมไม่ได้มีธุระกับพ่อผม ผมมีธุระกับไอ้เวรนั้น วันนี้ผมต้องเคลียกับมันให้รู้เรื่องว่ามันส่งคนตามดูผมทำไม 

"เอี๊ยดดดดดด"เสียงรถของผมเลี้ยวเข้ามาในรั้วบ้านหลังใหญ่ เเล้วเบรคด้วยความเร็ว ตอนนี้ใจผมร้อนรนไปหมด อยากกระทืบมันให้หน้าเเหก 

ทันทีที่ผมเดินเข้ามากลางบ้านก็พบมิดา กับผู้หญิงวัยกลางคนที่ยังสวยอยู่ เเม่เลี้ยง ที่ยิ้มสดใสให้ผม 

"สวัสดีครับคุณน้า" ผมกับเเม่เลี้ยงเราสองคนไม่ได้มีปัญหาอะไรกัน ท่านมาอยู่ในบ้านนี้ตั้งเเต่ผมอายุสิบขวบ ท่านเลี้ยงดูผมอย่างดี ตามใจผมเข้าใจผม ยิ่งกว่าพ่อผมสะอีก

"สวัสดีจ๊ะ ไม่กลับบ้านนานเลยนะ น้าคิดถึง มานั่งคุยกันดีดีสิ"เเม่เลี้ยง

"ไม่ดีกว่าครับ ไอ้เวรนั้นอยู่ไหนครับพ่อ?"ผม

"ว๊ายตายเเล้ว ตาพีคทำไมพูดจาหยาบคายเเบบนี้น้าไม่เคยสอนนะ"เเม่เลี้ยง

"ขอโทษครับคุณน้า เเต่ตอนนี้ผมกำลังร้อนรน ตกลงมันอยู่ไหนครับพ่อ?"ผม

"พีคพูดให้ดีดีหน่อย ยังไงบอสก็เป็นลูกคุณน้า"ผมดันลืมไปสนิทเลย ว่าไอ้เวรนี้มันเป็นลูกคุณน้าเเม่ลูกทำไมนิสัยต่างกันจังละ 

"ขอโทษนะครับคุณน้า"ผม

"ปกติเราไม่หยาบกับใครเเบบนี้นิตาพีค โกรธเคืองอะไร ตาบอส บอกน้าได้นะ เดี๋ยวน้าจัดการให้"  

"นี้คนทั้งบ้าน เรียกว่าบอสหมดเลยหรอ เเม้เเต่คุณน้าที่เป็นเเม่ยังต้องเรียก หัวหน้าหรอ"  (บอสในที่นี้เเปลว่าหัวหน้านะจ๊ะ/ไรท์)

"เปล่าจ๊ะ ลูกน้าชื่อ บอส"เเม่เลี้ยง

"หึ"พ่อผม 

คงเเค่บังเอิญ 

"ตามมาสิ"  พ่อผมลุกขึ้นยืน เดินไปทางห้องทำงานเก่าของท่าน ผมกับคุณน้าเดินตามมาทันทีที่เปิดประตูออก ผมก็พบกับผู้ขายตัวเล็กผมดำสนิท กำลังนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะ ผมจะไม่อึ้งเลย. ถ้าคนบนโต๊ะ ไม่ใช่บอสของผม ..

"คุณอา คุณเเม่มีอะไรรึเปล่าครับ"บอสเงยหน้าจากเอกสาร ทันทีที่บอสสบตาผม ก็อึ้งเหมือนที่ผมอึ้ง 

"บอส" 

"พี่หมอ" 

ตอนนี้ในหัวของผมมันตื้อไปหมด สิ่งที่ผมอยากทำก่อนหน้านี้ อยากบีบคอมัน อยากเอาปืนยิงหัวมัน อยากกระทืบมัน  อยากสาปเเช่งมัน ตอนนี้ผมไม่สามารถทำได้เเล้ว เพราะไอ้เวรนั้น คือคนที่ผมรักมากที่สุดตอนนี้ ....



ทอล์ค

ขอตัดจบก่อนนะ เพราะถ้าต่อไปจบตอนจะค้างหนักกว่านี้อีก ด้วยความหวังดีค่ะ 

อ่านเเล้วเม้นพูดคุยกันบ้างนะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 140 ครั้ง

727 ความคิดเห็น

  1. #459 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 23:18
    โอ้ยจะเกิดไรขึ้นระหว่างบอสกะพี่หมอพีคนะ
    #459
    0
  2. #358 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 08:58
    ไรท์มาต่อไวๆนะคะลุ้นกับคุณหมอจะทำยังไงต่อไป
    #358
    0
  3. #356 กาเหว่า (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 18:41
    เพิ่งเข้ามาอ่านค้างๆรีบมาต่อนะคะ
    #356
    0
  4. #355 meelay (@meelay) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 08:53
    รอๆๆๆๆๆนะไรท์
    #355
    0
  5. #354 PHPLANG (@PHPLANG) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 11:43
    รอๆๆๆๆๆ
    รออยู่นะคะรีบมาสิ&#128522;&#9786;
    #354
    0
  6. #353 SylavanhNgchl (@SylavanhNgchl) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 16:10
    รอๆๆๆๆๆๆๆ
    #353
    0
  7. #352 K0206S0062 (@K0206S0062) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 10:51
    เอาหละ ทีนี้&#128514;&#128522;&#128522;
    #352
    0
  8. #351 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 06:51
    เอ้าาาาา งานจะเข้าบอสไหม หมอจะทำไงต่อ
    #351
    0
  9. #350 0898194997 (@0898194997) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 06:33
    ต่อคร๊ รอๆๆๆๆๆๆ
    #350
    0
  10. #349 nongpe41 (@nongpe41) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 01:09
    ในที่สุด พี่หมอก็เจอบอส สักที 5555++ แล้วก็อย่างที่คิด บอสของพี่หมอนั้นเอง รอนะคะ อยากรู้ พี่หมอจะทำไง แล้วก็อยากรู้ด้วยว่าหลานป้าที่ดูแลบ้านให้คริส จะมาแบบไหน ต้องมีเรื่องสนุกแน่ๆ
    #349
    0
  11. #348 PhantiwaKetsri (@PhantiwaKetsri) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 20:55
    ฮึๆๆจะเป็นยังไงต่อ รอนะออเจ้า
    #348
    0
  12. #347 araaya2541 (@araaya2541) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 19:54
    ฮือออ พี่หมอจะรับได้ไหมอ่ะ ที่เป็นน้องอ่ะ
    #347
    0
  13. #346 xoap (@xoap) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 18:56
    บอสจริงด้วยยยยย
    #346
    0
  14. #345 Vi_ra (@Vi_ra) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 17:54
    ทิ้งระเบิดแล้วหนีน่ะไรท์
    #345
    0
  15. #344 Statice264 (@Statice264) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 17:32
    งานปาระเบิดบ้านไรท์จะต้องมา
    #344
    0
  16. #343 nuttomi gokudera (@nuttomi) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 17:31
    พีคในพีคจริงๆ
    #343
    0
  17. #342 nuttomi gokudera (@nuttomi) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 17:31
    พีคในพีคจริงๆ
    #342
    0