END คุณหนูเอาเเต่ใจ กับ นายใสซื่อ SS 1-SS 2

ตอนที่ 34 : ง้อเมีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,072
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    17 พ.ค. 61

คราม

ผมรีบเดินตามคนที่หายไป ผมกับอาร์ม เรามีปากเสียงกันบ่อย ด้วยนิสัยของเราทั้งคู่คล้ายๆกัน  คือเป็นคนที่ใจร้อน เเละ เอาเเต่ใจ เเต่ถึงผมจะเอาเเต่ใจมากเเค่ไหน ผมก็ยอมคนๆนี้มาตลอด จนบางครั้งผมก็คิดว่า ที่อาร์ม เอาเเต่ใจเเบบนี้มันเป็นเพราะผมรึเปล่า เป็นเพราะผมตามใจจนเคยตัวรึเปล่า ? 

เเละผมก็เจอผู้ชายร่างหนา เเต่ไม่เท่าผม ยืนอยู่ใต้ต้นไม้หลังบ้าน  ถึงเเม้จะหันหลังอยู่ เเต่ผมก็จำเเผ่นหลังนั้นได้ดี เรียกได้ว่า หลับตาใช้มือคลำยังจำได้เลย  ของมันเคยๆอะน่ะ 

ผมค่อยๆย่องมาข้างหลัง เเละ 

"เเฮร่ๆ" ผมกะโดดใส่หน้า อาร์ม เเล้วเเลบลิ้นใส่ กะจะทำให้คนตรงหน้ายิ้ม 

"............."  เเต่กับว่างเปล่า 

"อาร์ม เป็นอะไร ทำไมมายืนตรงนี้คนเดียว เข้าไปข้างในกันนะ เดี๋ยวยุงกัด ป่วยขึ้นมาเเล้วจะยุ่งเอานะ" ผมพยายามใช้จับมือ ที่ผมเคยจับอยู่เป็น ประจำ เเต่ครั้งนี้มันกับโดนสะบัดออกจากเจ้าของมืออีกคน 

"ก็ไม่ต้องมายุ่ง"  อาร์มตอบเสียงห้วนๆ ใบหน้าที่ผมเดาอารมณ์ไม่ได้ รู้เเค่ว่า ต้องไม่สบอารมณ์เเน่ๆ 

"อาร์มเรามาคุยกันดีดีนะ อย่าเป็นเเบบนี้" ผมพยายามใจเย็นที่สุด เท่าที่จะทำได้ ผมมีเเฟนมาหลายคน ทั้ง ชาย เเละ หญิง  เเต่ผมไม่เคยทนใครเหมือนทน อาร์ม ไม่รู็ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน 

"ผมก็เป็นของผมเเบบนี้ ถ้าพี่รับไม่ได้ก็ไม่ต้องพยายาม"  ผมว่าตอนนี้อาร์มเริ่มจะไม่มีมีเหตุผล  อาร์มปล่อยให้อารมณ์เป็นที่ตั้งมากเกินไป ผมเองก็เริ่มไม่สบอารมณ์เช่นกัน 

"อาร์ม เลิกประชดพี่สักที่ได้ไหม  จะให้พี่ทำไง พี่ง้อเเล้วนะ พี่ขอโทษ ที่พูดไม่คิด" 

"ถ้าพี่ทำเพื่อไม่อยากให้ผมโกรธ พี่ไม่ได้รู้สึกผิดจริงๆ ก้เอาคำขอโทษของพี่คืนไปเถอะครับ" 

"อาร์ม เราอย่ามางอเเงนะ วันอื่นได้ไหม วันนี้วันเกิดไอ้บอสมันนะ เราจะมาทะเลาะกันในงานเลี้ยงเเบบนี้ไม่ถูกต้อง เห็นเเก่หน้ามันบ้าง"  ตอนนี้ผมเริ่มโมโหบ้าง ปกติเราทะเลาะกันบ่อย เเต่ง้อเเปบๆก็หาย  ทำไมครั้งนี้ถึงไม่ยอมง่ายๆละ 

"ได้ ผมจะทำตัวปกติ เเต่คงไม่มีวันอื่นสำหรับเรา" อาร์ม 

"หมายความว่าไง" ใจผมเริ่มสั่น 

"เราเลิกกันนะพี่คราม" 

วันนี้เป็นครั้งที่สองเเล้ว  ที่ อาร์มพูดคำว่าเลิก  ทำไมถึงพูดคำนี้ออกมาง่ายๆ  ระยัเวลาที่คบกันมามันไม่มีค่าเลยงั้นหรอ  หรือที่ผ่านมา มันไม่ได้สำคัยอะไรกับอาร์มเลย  ถึงได้มาตัดจบง่ายๆเเบบนี้   ดวงตาผมเริ่มร้อนเเ  ผมต้องกลั้นเอาไว้ก่อน เพราะย้อนคิดกลับไป ทุกสิ่งทุกอย่างที่อาร์มเคยทำให้ มันออกมาจากใจจริงๆผมต้องรู้ดีที่สุดสิ  ผมรู้จักคนตรงหน้าดี อาร์มปิดความรู้สึกที่มีต่อผมไม่ได้ ถึงเค้าจะเอาเเต่ใจ เเต่ผมก็รู้ว่าเค้ารักผมมากเเค่ไหน  เเค่ตอนนี้เค้ากำลังโมโห 

"เออ เลิกกันไปเลยก็ได้ มึงเเม่ง ไม่รักกูอยู่เเล้วนิ มึงไม่เคยเเคร์กูอยู่เเล้ว มึงถึงได้บอกเลิกกูสองครั้งในวันเดียว มึงอยากให้กูไปนักใช่ไหมกูจะไป ฮึก" ไอ้เชี่ย ว่าจะไม่ร้องไห้เเล้วนะมึงไอ้คราม  ทำไมอยู่ๆน้ำตาไหลว่ะ คัพลุคเอาไว้ ผมเดินหันหลัง ให้คนที่เป็นทั้งหัวใจของผม  ผมกำลังจะเดินออกไป เเต่ก็มีใครสักคนโอบกอดเอวผมเอาไว้ 

"มึงเเม่งใจร้าย  ไอ้พี่คราม ฮึก...... มึงง้อกูอีกนิดสิ กูเเค่อยากให้มึงสนใจ ฮึก..ทำไมต้องยอมไปง่ายๆด้วย  ถ้ากูไม่รักมึงจริง กูจะยอมเป็นเมียมึงไหม ฮืออออ ไอ้คนช่วย ไอ้คนเลว  ฮืออออ"  คนตัวเล็กกว่า กอดผมเอาไว้เเน่น ผมสำผัสได้ถึงความเปียกชื้นทีหลัง คนที่เข้มเเข็ง ห้าวที่สุดกำลังเสียน้ำตาให้ผม เเค่นี้ก็รู้เเล้วว่าเค้ารักผมมาเเค่ไหน ผมไม่ควรเอาน้ำตามาวัดความรู็สึกที่มีต่อกัน เเต่ครั้งนี้มันจำเป็น เพราะเเฟนผมมันปากเเข็ง จูบก็บ่อยไม่นิ่มสักที ?

"ก็มึงบอกเองไม่ใช่รึไง ว่าอยากเลิกกับกู ?" ผมต้องพยามยามปรับเสียงให้ปกติ  ทั้งที่จริงๆเเล้ว  จะร้องตามมันอยู่เเล้วเนี่ย 

"กูประชด ฮึก..กูเเค่อยากให้มึงสนใจ ฮึก...ไม่เลิกกันนะ ยอมเเพ้เเล้ว ขอโทษ ขอโทษ  ขอโทษษษษษษษ ฮืออออ" 

พรึบบบบบ 

เมื่อคนตัวเล็ก  ตะโกนคำว่าขอโทษออกมาจนสุดเสียง เเละตามด้วยเสียงร้องไห้ ผมก็รีบหมุนตัวกลับ  ดึงอาร์มสู่อ้อมกอด  กดหน้าอาร์มให้ซบอยู่ที่อกเอามือลูบหัวเบาๆ 

"ฮึก...."  คนที่อยู่ในอ้อมกอด ก็ยังร้องไห้ออกมาเรื่อยๆ  

"อาร์มไม่ต้องพูดอะไรเเล้ว  พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้จะเลิกกับอาร์มจริงๆ พี่เเค่อยากให้อาร์ม รู้ว่าถ้าจะเสียพี่ไปจริงๆ อาร์มจะรู้สึกยังไง  อย่าพูดคำนี้อีกได้ไหม  มันบีบรัดหัวใจพี่ ไม่ใช่พี่ไม่เสียใจนะที่ต้องเเกล้งเป็นเดินหนีเรา มันไม่มีใครโอเคหรอกนะ ถ้าจะต้องเดินหนีหัวใจตัวเอง"  ผมพูดไปมือก็ยังไม่หยุดลูบหัวคนตัวเล็ก ที่ร้องไห้ สะอึกสะอื้นอยู่ในอ้อมกอด 

"ขอโทษครับ รู้เเล้วว่าถ้าขาดพี่ไปผมเองก็เเย่เหมือนกัน ฮึก.. ต่อไปผมจะไม่เอาเเต่ใจเเล้ว ฮึก.." 

"พี่เองก็ผิด ไม่น่าใช้คำว่าวุ่นวายกับเรา พี่เหนื่อยงาน ก็เลยมา พลานกับเรา ขอโทษเหมือนกันนะครับ จุ๊บบ"  ผมใช้มือประครองใบหน้าของอาร์ม  จ้องลงไปที่ริมฝีปากบางสวยผมกดจูบลงไปเบาๆ 

"ดีกันนะพี่คราม" ผมรู้สึกดีจัก ที่อาร์ม เป็นฝ่ายง้อบ้าง 

"เดี๋ยวก่อนครับ ตกลงกันก่อนว่าต่อไปนี้ห้ามเที่ยวกลางคืนถ้าไม่มีพี่คอยตามประกบ" ผมซีเรียสเรื่องนี้มากที่สุด อาร์มเมาเเล้วไม่เหมือนเช้าบ้าน ถ้าไม่โดนกระทืบ ก็อาจจะไปโผล่ที่ห้องใครสักคน 

"กับพวกไอ้คริสก็ไม่ได้หรอครับ" อาร์มทำตาวิบวับ เหมือนเเมวน้อยที่กำลังขอขนมจากเจ้านาย 

"อืมมมม..." ผมเเกล้งลากเสียงยาวๆ  เพื่อให้คนตัวเล็กลุ้นตาม  อาร์มกำลังทำปากยื่นเอามือหยิกเเกมผมเบาๆ อ้อนเเบบนี้ก็ตายสิครับ  " ได้ อย่างน้อยเมาก็ยังมีพวกคริสลากกลับ"

"เย้ๆ ขอบคุณนะครับ  จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ" อาร์มจูบที่หน้าผมสามครั้ง  

"ทำไมอ้อนจังละครับ ปกติเเล้วเราเกลียดความโรเเมนติกนิ" ผม 

"ตอนนี้ไม่เเล้วครับ ตอนที่พี่หันหลังให้ผม ผมคิดได้หลายอย่าง ว่าที่ผ่านมาผมทำตัวเเย่เเค่ไหน พี่ก็พยายามเข้าใจผม ต่อไปผมต้องพยายามบ้าง ผมจะพยายามเพื่อพี่นะ พี่คราม ^^"  รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความจริงใจ ชวนใจสั่น 

"เเบบนี้พี่ก็เเย่นะสิครับ"ผม 

"เเย่ ?" 

"ก็ปกติพี่ก็หลงเรา  จนเงยหัวไม่ขึ้นเเล้ว ยิ่งเราเปลี่ยนตัวเองเเบบนี้ พี่ต้องตาย ตายเเน่ๆ"

"ไม่ตายหรอก เพราะหัวใจพี่อยู่ที่ผม ผมดูเเลมันอย่างดี"อาร์มเลื่อนหน้ามาใกล้ผม เเละ กดริมฝีปากของตัวเองลงที่ปากผม ผมใช้มือกอดเอวอาร์ม ดึงอาร์มเข้าหาตัว มันคือจูบที่ดูดดื่ม  

Cake Part 

"วรั๊ยยย ตายเเล้วววว >////<"  เมื่อเราเดินมาเจอช็อตเด็ด พี่ครามกำลังกอดไอ้อาร์มไว้เเน่นเเล้วป้อนจูบอย่างต่อเนื่อง  ควรออกจากตรงนี้เเบบด่วนๆ ไม่มีพื้นที่สำหรับเรา งื้ออออ 

พี่เสือ

ไอ้น้องเวร เดี๋ยวกูเคลียกับ บีมเสร็จกูค่อยเคลียกับมึง  ไม่คิดว่ามันจะเอาจริงจังนะเนี่ย ไอ้เรื่องที่มันขู่ไว้ว่า จะบอกบีมเรื่องเลขา  เเล้วผมไม่คิดว่าบีมจะเชื่อไอ้สิง ขับรถตามผมไปที่โรงเเรมที่ผมนัดพบลูกค้า  บีมก็เลยโกรธจัดเลย ผมหันมาเห็นถบีม ทิ้งเลขาทิ้ง ลูกค้า รีบวิ่งตามทันที  สุดท้ายก็ไม่ทัน โทรหาก็ไม่รับสาย ก็เลยเข้าไปประชุมให้เสร็จเเล้วรีบมาเคลีย เพราะทุกคนจะมาวันเกิดบอสอยู่เเล้วผมรู้ 

ผมเดินเข้ามาในบ้าน ตอนนี้คนที่มี สถานะเป็นเเฟนผมกำลังนั่งอยู่บนโซฟา  มีผู้หญิงล้อมรอบ  ถึงจะคบกับผู้ชายก็ไม่ได้เเปลว่าจะคบผู้หญิงไม่ได้อีก เพราะฉะนั้นกับผู้หญิงผมก็หวง  

"บีม คุยกันดีดีได้ไหม ?" ผมง้อใครไม่เป็นสะด้วยสิ 

"น้องครับอยากทานองุ่นจัง" บีมหันไปอ้อนผู้หญิงผมยาวข้างๆ ผมโคตรจะไม่สบอารมณ์  ผู้หญิงผมยาวกำลังป้อนองุ่นใส่ปากบีมเเต่ผมกระชากบีมสุสเเรง เราตัวใหญ่พอๆกัน เเต่เวลาที่เราโกรธเเรงจะมากกว่าปกติ 

"พี่ทำอะไร ปล่อยผม" บีมพยายามดึงมือออกเเต่ผมบีบเอาไว้เเน่น 

"ไปกับพี่" ผมไม่รอให้อีกคนตอบก็ลากเข้ามาในห้อง ไม่สนใจว่าห้องใครเห็นเป็นรองเท้า คงจะมาเข้าห้องน้ำ เเล้วมันมาเข้าห้องน้ำ อะไรในห้องนอนวะเนี่ย พอเข้ามาในห้องก็เห็นกล่องเค้กวางอยู่บนโต๊ะ เเละ ลูกโปรงประดับทั่วห้อง  เเต่ขอยืมห้องเเปบหนึ่งสัญญา จะไม่ให้พัง  มั้ง  ผมโยนบีมลงบนที่นอน 

"อะไรของพี่ว่ะ พี่เสือ ผมไม่ใช่ตุ๊กตานะที่พี่จะลากเเบบไหนก็ได้" 

"ฟังก่อนได้ไหมบีม  อย่างพึ่งใช้อารมณ์" ผม 

"ผมไม่ฟัง ผมเชื่อสิ่งทีผมเห็น"บีม 

"เเต่บางทีสิ่งที่เห็นก็ไม่ได้ชัดเจน เท่ากับคำพูดนะ เหมือนที่พี่เเสดงออกว่าว่าชอบบีมมาตลอดเเต่บีมไม่เคยเห็น จนพี่พูดออกมาบีมถึงรู้" บีมเริ่มมีสีหน้าอ่อนลงเป็นโอกาส 

"บีมฟังพี่นะ พี่ไม่ได้ยอมช่วยใครจนตัวเองต้องเจ็บ หรือหน้าด้านข่มขืนใครสักคน หรือบอกรักเค้าหน้าด้านๆ เเล้วให้เรื่องนอกใจมาทำลายสิ่งพวกนี้หรอกนะ พี่รักบีม" ผม 

"ผมกลัว"  บีมดูมีสีหน้าเป็นกังวน

"บีมกลัวอะไร?"

"กลัวว่าถ้าผมถล้ำลึกไปมากกว่านี้ เเล้ววันหนึ่งพี่เปลี่ยนใจไปชอบผู้หญิงผมจะทำไง ถ้าวันหนึ่งผมรู้สึกกับพี่มากกว่านี้ เเล้วผมกลับไปชอบผู้หญิงไม่ได้อีกเลย ใครรับผิดชอบ" บีม  ผมค่อยๆยื่นมือไปกุมมือบีมเอาไว้ 

"ไม่มีใครต้องรับผิดชอบ เพราะพี่ไม่มีทางทิ้งบีม" ผม 

"พี่ไม่มีทางทิ้งผมได้หรอก เพราะว่าผมยังไม่เป็นของพี่"บีม 

"คืนนั้นละ ?" 

"ไม่นับสิ >////<" บีมจะรู้ตัวไหมว่า หน้าเเดงขนาดไหน 

"งั้น ตอนนี้เลยไหมเริ่มนับครั้งเเรก" ผมยิ้มที่มุมปาก เเล้วก็จับบีมนอนลง ไม่ต้องเป่าหรอกยิงชุบอะ 

{ฉาก CUT รอนะ} 

Cake Part

"อะไรวะเนี่ย ซวยจริงๆ เเค่เอาเค้กมาไว้ในห้องให้พี่บอสตามคำสั่งพี่หมอ ทำไมต้องมาเจออะไรเเบบนี้ด้วย เเล้วสองคนข้างนอกเมื่อไหร่ จะเสร็จ งื้อออ" 

"อ๊าาาาาา" 


ทอล์ค 

ไรท์ได้งานประจำเเล้วต้องอัพน้อยหน่อยนะคะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

726 ความคิดเห็น

  1. #450 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 15:41
    สงสารเค้กสุดๆๆ
    #450
    0
  2. #357 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 00:16
    สงสารเค้ก55555
    #357
    0
  3. #234 สมฤดี (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 20:52
    อื้อฟินมากค่ะ คืนนี้ไรท์จัดซะ 2 คู่เลย รอดูคู่คริสสิงนะคะ
    #234
    0
  4. #233 news302 (@news302) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 20:13
    ฟิน~รอของสิงคริสพวกเขาจะง้อกันวิธีไหนอยุ่น่ะ
    #233
    0