END คุณหนูเอาเเต่ใจ กับ นายใสซื่อ SS 1-SS 2

ตอนที่ 23 : ตอนที่ยี่สิบสอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,348
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    17 พ.ค. 61

คริสพาท

ผมนั่งรถมากับพี่สิงโตหลังจากที่เถียงกันเรื่อง ให้ผมลดโทษให้ พี่สิงยอมทำอย่างอื่น ดีกว่าโดนผมเเบน ผมละเชื่อเค้าเลย ไม่รู้จะหื่นไปถึงไหน 

"เออ พี่สิง พี่บอสเป็นไงบ้าง"ผมไม่ได้จะถามถึงอาการป่วยเเต่ถามถึงสภาพจิตใจที่ต้องโดนขโมยจูบเเรก จากคนที่ไม่ค่อยถูกขี้หน้ากัน

"ดีขึ้นเเล้วครับ ยาของโรงพยาบาลใอ้ครามดีจริงๆนะ"พี่สิงหันมาตอบผมเเล้วก็ยิ้มให้ จะเล่นเเบบนี้ใช่ไหม 

"เเบน 3 อาทิตย์"ผมพูดพร้อมเอาเล็บมือขึ้นมาเเคะ เเล้วหันไปหยักคิ้วข้างหนึ่งให้พี่สิง พี่สิงมีสีหน้าสลดทันที 

"โถ่วววว คริสทำไมชอบเอาเรื่องนี้มาขู่มีจังละครับ"พี่สิงโตทำเสียงอ้อนเสียงหวาน

"ช่วยไม่ได้พี่อยากกวนประสาทผมเอง ผมรู้นะว่าพี่ไม่ใช่คนโง่ พี่รู้ตั้งเเต่เเรกเเล้ว ว่าผมถามถึงพี่บอสเรื่องอะไร"ผม

"พี่เเค่อยากหยอกเราเล่นนะครับ" พี่สิงโต 

"เเล้วพี่จะตอบผมได้ยังครับ ว่าพี่บอสเป็นยังไงบ้าง สภาพจิตใจคงจะเเย่น่าดูเลยนะครับ"ผม 

"อืม ก็อย่างที่เราคิดนั้นละครับ มันไม่ค่อยพูดจากับใครเลย ใอ้ครามพยายามชวนไปไหนมาไหนมันก็ไม่ยอมไป เก็บตัวอยู่เเต่ที่คอนโดตนเดียว"พี่สิงโต ดูมีสีหน้าเคร่งเครียด คงจะเป็นห่วงพี่บอสไม่น้อย 

"ผมก็เข้าใจพี่บอสนะครับ ว่าความรู้สึกของการต้องมอบจูบเเรกให้กับคนมี่เราไม่ได้รัก ไม่ได้เต็มใจ มันรู้สึกเเย่มากเเค่ไหน" ผม 

"เออ...เราพูด หมายถึงพี่ด้วยรึเปล่าที่ขโมยจูบเเรกของเรา เเล้วเราโกรธไหม" พี่สิงโต 

"ไม่ครับ เพราะผมรักพี่ตั้งเเต่เเรกเเล้ว เเล้วจูบนี้ผมก็เก็บไว้ให้พี่มาตลอดครับ" ผม 

"หืมมม...เมียใครน่ารักได้ขนาดนี้เนี่ย เเบบนี้คงต้องให้รางวัลเเล้วละ เราอยากได้อะไรไหม " พี่สิงโตเอามือขยี้ที่หัวผมเป็นการเอ็นดู  ผมยิ้มให้พี่สิง 

"ผมขอเเค่ให้พี่ สู้ๆกับการทำงานก็พอครับ เดี๋ยวพี่ต้องเข้าไปทำงานในบริษัทเเล้วนะ พี่ต้องทำให้หุ้นส่วนคนอื่นยอมรับพี่ให้ได้นะครับ เพื่ออนาคตของครอบครัวเรานะ"ผมพูดพร้อมจับมือพี่สิงโตเป็นการให้กำลังใจ 

"ครับ พี่สัญญาครับว่าพี่จะไม่ทำให้คริสกับลูกต้องผิดหวัง จุ๊บ" พี่สิงโตกดจูบเบาๆลงที่หน้าผากผม ไม่นานรถก็มาจอดหน้ารั้วบ้านหลังใหญ่ ยามหน้าประตูบ้านเปิดประตูรั้วให้ผมทันที เพราะผมมาทีนี้บ่อย จนเหมือนเป็นบ้างอีกหลังไปเเล้ว พี่สิงโตขับรถเข้ามาจอดที่หน้าบ้านคิม พี่สิงโตกำลังจะลงจากรถเเต่ผมห้ามเอาไว้ก่อน 

"ไม่ต้องลงหรอกครับ พี่ไปหาพี่บีมเถอะครับ"ผม 

"เอางั้นหรอครับ  พี่ไม่ได้รีบขนาดนั้นนะ พี่อยากให้เเน่ใจว่าเราปลอดภัยเเล้ว"พี่สิงโต

"พี่ผมท้องนะครับ ผมไม่ได้เป็นถูกไล่ล่าเเบบในหนังนะครับ ผมอยากให้พี่มีเวลาส่วนตัวบ้างนะพี่สิง"ผม 

"คริสรู้รึเปล่า ว่าตอนเเรกพี่คิดว่าเราจะงี่เง่า หรือเอาเเต่ใจ ซึ่งถ้าเป็นเเบบนั้นพี่ก็รับได้ เเต่ตอนนี้มันกับไม่ใช่อย่างที่คิดเลย เราเข้าใจพี่ทุกอย่าง ของคุณนะครับ สำหรับทุกอย่าง จุ๊บ"พี่สิงจุ๊บลงที่หน้าผากผม ปกติจะจุ๊บที่ปาก เเต่เป็นเพราะผมยังลงโทษพี่สิงอยู่ 

"ขับรถดีดีนะครับพี่สิง ถ้ากลับถึงบ้านเเล้วโทรหาผมด้วยนะครับ หรือจะนอนค้างบ้านเพื่อนก็โทรบอกผมก่อนนะ" ผมเอามือหยิกเเก้มพี่สิงโต

"ได้ครับ เเล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าพี่จะมารับเรานะครับ"พี่สิงโต

"ครับ พรุ่งนี้เจอกันนะครับ ฟอดดด"ผมพูดเสร็จก็เอื้อมหน้าไปหอมเเก้มพี่สิง เเล้วจึงเดินลงมาจากรถ ผมปิดประตูรถเเล้วยืรมองรถพี่สิงโตขับออกไป ทันทีที่รถของพี่สิงลับสายตาไปผมก็หมุนตัวเดินเข้ามาในบ้าน 

"อ่าว หนูคริส มาหา คุณหนูหรอค่ะ" ป้าเเม่บ้าน

"ใช่ครับ คิมยังไม่ตื่นสินะครับ"เนื่องจากคิมต้องไปคุมร้านจนร้านเลิก กว่าจะได้นอนก็คงเกือบเช้าไม่เเปลกใจว่าทำไมถึงได้ตื่นสาย 

"ค่ะ เเต่ว่า..."ป้าเเม่บ้าน 

"ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมไปปลุกเองครับ ป้าไปทำงานอย่างอื่นเถอะครับ" ผม พูดเสร็จก็เดินมาขึ้นบันได

"คุณคริสค่ะ หนูคริส" ผ้าเเม่บ้านพยายามเรียกผม คงเกรงใจที่ให้เเขกมาปลุกเจ้าของบ้านเองเเบบนี้ เเต่ผมไม่ถือ ผมค่อยเดินมาที่ห้องคิมเเละ 

"จ๊ะเอ๋........." -..-

"พี่คิง อื้ออออออออ อื้อออ"

"อีกนิดนะคิม อืมมมมม ดีมากเด็กดี อืมมมมม"

กา กา กา  นกบินว่อน 

"ใอ้คริส/น้อง !!!" ดูเหมือนสองคนที่กำลังอยู่นัวเนียกันอยู่บนที่นอนจะพึ่งรู้ตัว 

"เออ...คือขอโทษครับ เดี๋ยวไปรอข้างล่างนะ"ผมเกาหัวตัวเองเพื่อเเก้อาการเขินนี้คือสิ่งที่ป้าเเม่บ้านพยายามจะห้ามผมสินะ ผมไม่รอให้สองคนนั้นตอบอะไรปิดประตู เเล้วเดินหน้าเเดงลงมาข้างล่างทันที กลางวันเเสกๆก็ยังไม่เว้น  

"เออ...คือเมื่อกี่ป้าจะบอกว่า" ป้าเเม่บ้าน 

"ครับ ผมทราบเเล้วครับเต็มๆตาเลยละ" ผม 

"ค่ะ งั้นหนูคริสไปนั่งรอที่ห้องรับเเขกนะค่ะ เดี๋ยวอีกสักครู่คุณหนูคงตามลงมาค่ะ เดี๋ยวป้าไปเอาผลไม้กับ น้ำมาให้นะค่ะ" ป้าเเม่บ้าน 

"ครับ ขอบคุณครับ" ผมพูดเสร็จก็เดินมานั่งรอที่โซฟาในห้องรับเเขก  ผมหยิบโ?รศัพท์ขึ้นมาโทรหาสมาชิกอีกคนในกลุ่ม 

"ฮัลโหล เพื่อนรัก วันนี้ว่างป่ะ"ผม 

[เออ ว่างดิไปไหนดีว่ะ]อาร์ม 

"พี่ครามขอไปเที่ยวกับพวกพี่สิงใช่ป่ะ"ผม

[เออดิ ตอนเเรกพี่มันจะให้กูตามไปด้วย เเต่กูไม่อยากไปว่ะ ก็คิดไว้เเล้วละว่ามึงก็คงไม่ไปก็เลยว่าจะชวนไปเที่ยวกันเองเหมือนกัน]อาร์ม 

"ตอนนี้กูอยู่บ้านใอ้คิมล่ะ มึงมาสิเดี๋ยวกูโทรบอก เค้กอีกคน"ผม 

[โอเค เดี๋ยวอีก 30 นาทีกูเข้าไป เจอกันเพื่อน]อาร์ม 

"โอเค บาย"ผมกดวางสายจากอาร์ม เเล้วกดหาอีกรายชื่อหนึ่งทันที 

[ว่าไง คริส]เค้ก 

"วันนี้ไปไหนป่ะ พอดีนัดรวมตัวกันที่บ้านใอ้คิม  เเกจะมาด้วยเปล่า"ผม 

[เออ โทษทีว่ะ พอดีเรามีนัดเเล้ว ไว้วันหลังนะ]เค้ก 

"งั้นหรอ น่าเสียดายจัง เเต่ไม่เป็นไร ไว้เจอกันเพื่อน"ผม 

[เค เพื่อนรัก บาย] ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด สายถูกวางไป 

ผมวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะกระจกข้างหน้าผม เอนตัวพิงกับโซฟา ทำไมวันนี้ผมรู็สึกเพลียๆจังนะ คนท้องคงเป็นเเบบนี้ปกติละมั้ง 

"ได้เเล้วค่ะหนูคริส" ป้าเเม่บ้านวางจานฝรั่งลงบนโต๊ะ พร้อมกับน้ำเปล่าเเก้วหนึ่ง

"ขอบคุณนะครับ" ผมพูดพร้อมยิ้มให้คุณป้า คุณป้าก็เดินออกไป ตอนนี้ผมสามารถกินได้สารพัดอย่างโดยที่พี่สิงไม่ต้องอาเจียน ลูกๆคงรักพ่อมากก็เลยไม่อยากให้พ่อเหนื่อย ง

"น้อง !!" พี่คิงกระโดดนั่งข้างผมเเล้วเอามือพาดบ่า 

"เเฮกๆ แฮกๆ" ผมเอื้อมมือทำท่าจะหยิบน้ำ เเต่ไม่ถึงพี่คิงจึงส่งเเก้วน้ำให้ผม 

"ค่อยๆทานสิครับ รีบทานเห็นไหมติดคอหมดเเล้ว ใอ้สิงมันเลี้ยงเราไม่ดีหรอ" พี่คิง 

"แฮกๆ เพราะพี่นั้นละกระโดดเข้ามาได้ผมตกใจนะ เเล้วพี่สิงเลี้ยงผมดีมาก จนผมจะอ้วนเป็นหมูอยู่เเล้วเนี่ย" ผมพูดพร้อมหยิกเเก้มย้อยๆของตัวเองโชว์ 

"เเตะต้องไม่ได้เลยนะ ชิ"พี่คิงทำท่าสะบัดหน้าใส่ผม 

"มานี้เลย ทำไมมาอยู่ที่นี้ห๊ะ เเล้วทำไมคิมยังไม่ลงมา"ผมใช้มือหยิกเเก้มทั้งสองข้างของพี่ชายตัวเอง เเละสายตาก็ไปเห็นใครสักคนยืนหลบอยู่หลังประตูห้องรับเเขก 

"มึงจะเล่นเป็นนักสืบหรอใอ้คิม ทำลับๆล่อๆ ออกมา"ผม คิมค่อยๆเดินออกมาจากประตูเเต่มันก็ยังไม่มองผมอยู่ดี  ทำเป็นมองซ้ายมองขวา 

"เขินสินะ หึ" พี่คิง 

"ก็เออสิพี่ ใครมันจะหน้าด้านเเบบพี่ละ ภาพเเบบนั้นนะ มันควรให้คนอื่นเห็นที่ไหนเหล่า >///<"คิมหน้าเเดงจวนจะระเบิดอยู่เเล้ว 

"ขอโทษนะ ที่เสียมารยาท" ผม 

"ใอ้คริสกูไม่ได้จะว่ามึงนะ ไม่ได้โกรธด้วย กูเเค่เขิน"คิมเดินมานั่งลงข้างๆผม 

"เชื่อว่าเขินหน้ามึงยังไม่หายเเดงเลย เเต่ยังไงก็ต้องขอโทษ" ผมเอานิ้วจิ้มที่เเก้มคิม 

"เออ ชั่งมันเหอะ" คิม 

"ว่าเเต่น้องมาทำอะไรทีนี้ ผกติพี่เห็นเราตัวติดกับใอ้สิงตลอด"พี่คิม 

"อ่อ พอดีพี่บีม เค้าให้พี่สิงไปหานะครับ เห็นว่ามีเรื่องส่วนตัวจะคุยกันในกลุ่มเพื่อน พี่ครามก็บอกใอ้อาร์มเเบบนั้นเหมือนกันครับ อาร์มมันก็กำลังจะมาที่นี้เหมือนกัน"ผม 

"งั้นหรอ ใอ้สิงมันก็คงอยากมีเวลาส่วนตัวบ้างอะเนอะ เราไม่นอยมันใช่ไหม" พี่คราม 

"ไม่ครับ ผมเข้าใจพี่สิงครับ" ผม 

"กูคิดว่ามึงจะงี่เง่า ร้องไห้ไม่ให้พี่สิงไปสะอีก" คิม 

"ตอนนี้กูไม่ได้เป็นเด็กเเล้วนะ กูกำลังจะเป็นเเม่คน"ผมพูดพร้อมเอามือลูบท้องตัวเองเเล้วก็ยิ้ม พี่คิงเอามือทับบนมือผม คิมก็เหมือนกัน ผมเห็น พี่คิมกับคิมมองหน้ากันเเล้วก็ยิ้ม ทั้งสองคนก็คงอยากโชคดีเเบบผมกับพี่สิงโต 

Singto Part

ตอนนี้ผมอยู่ในคอนโดของคนที่โทรตามผมตั้งเเต่เช้า บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความเงียบสลบ ที่เรียกได้ว่าผีเสื้อกระพือปีกยังได้ยิน 

"เออ..ใอ้บีมมึงเรียกกูมา กูอุตส่าห์โกหกคริส จนเกือบทะเลาะกัน เเต่พอมาถึงมึงมานั่งนิ่งๆไม่พูดกับกูสักคำ มึงเป็นอะไรว่ะ" ผม  มันก็ยังคงนั่งเงียบอยู่กับตัวเองต่อไป

Rrrrrrrrrrrrrrrrr เสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้น ผมส่ายหัว ถอนหายใจ กับคนตรงหน้าเเล้วจึงล้วงโทรศัพท์ในกระเป๋าตัวเองออกมา 

"ครับ พี่เสือ" ผม 

[ตอนนี้มึงอยู่ไหน คอนโดบีมรึเปล่า]พี่เสือดูมีน้ำเสียงเร่งรับ 

"คือ....." ตู๊ดดดดดดดดดด  

"อะไรของมึงเนี่ยใอ้บีม กูยังคุยกับพี่เสือไม่จบเลยนะ"ผม อยู่ๆบีมก็ลุกขึ้นมาเเย่งโทรศัพท์จากผม ทั้งที่ก่อนหน้านี้เอาเเต่นั่งนิ่ง 

"ห้ามบอกใครว่ามึงอยู่ที่นี้กับกู " บีมดูมีสีหน้าเคร่งเครียด 

"เออๆ กูไม่บอกใครหรอก ขอโทรศัพท์กูคืนด้วย" ผมส่งมือไปทางบีม บีมค่อยๆยื่นโทรศัพท์ให้ผม 

"ห้ามโทรกลับ เด็ดขาด ปิดเครื่องไปเลยก็ดี" บีม 

"เออ กูไม่โทรกลับ เเต่ปิดเครื่องคงไม่ได้ เพื่อคริสโทรมาเดี๋ยวมีปัญหาอีก" ผมรับโทรศัพเเล้วเก็บใส่กระเป๋าทันที  ผมนั่งลงที่เดิม บีมนั่งลงตรงข้ามกับผม  บีมบีบมือตัวเองอยู่ตลอดเวลา ซึ่งผมรู่ดีว่าอาการเเบบนี้มันคืออะไร 

"มึงจะเล่าให้กูฟังได้ยัง ว่ามันเกิดอะไรขึ้น"ผม 

"เปล่า" บีม ตอบเเต่หลบสายตาผม 

"มึงกับกูเป็นเพื่อนกันมาตั้งนานนะใอ้บีม ทำไมกูจะดูไม่รู้ว่าตอนนี้ มึงกำลังมีเร่องให้คิดมาก ถ้ามึงไม่เห็นกูเป็นเพื่อน ก็ไม่ต้องเล่า" ผม 

"เเต่เรื่องนี้กูยังไม่พร้อมจะเล่าให้ใครฟัง ไม่ใช่ว่ากูไม่เห็นมึงเป็นเพื่อนนะใอ้สิง เเต่กูอยากให้เรื่องนี้ มันจบไปกับตัวกู กูไม่อยากให้เพื่อนคนอื่นตอ้งมารับรูด้วย"บีม 

"เออๆ ตามใจมึงก็เเล้วกัน ไม่เล่าก็ไม่ต้องเล่า น่าปวดหัวชิบหาย ใอ้บอสก็เอาเเต่เก็บตัว มึงก็มีอะไรไม่ยอมพูด นี้ยังดีนะที่ใอ้ครามมันไม่เป็นไปด้วยอีกคนไม่งั้นกูจะส่งพวกมึงทั้งหมดไป พบ จิตเวช กูคนเดียวคงรับมือไม่ไหว เห้ออออ" ผมทำท่าไม่สบอารมณ์เดินฟึดฟัดเข้ามาในห้องน้ำ บีมคงไม่ทันสงสัย 

"ใอ้พี่ชายตัวเเสบก็ดู ร้อนรนเเปลกๆ มันมีอะไรเชื่อมโยงรึเปล่า"ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาพี่ชายทันทีไม่นานสายก็รับ 

"ฮัลโหลครับ พี่ชาย"ผมพูดพร้อมยิมมุมปาก

.......................


พีคพาท 

ตอนนี้ผมนั่งให้ใอ้น้องชาย ต่างพ่อต่างเเม่ มันบ่นจนหูชา กว่ามันจะยอมบอกว่าผมต้องทำยังไง มันก็บ่นมาไม่หยุด 

"ใอ้คราม นี้เเกจะบ่นพี่ยันเช้าเลยไหม พี่จะได้เอาหมอน กับ ผ้าห่มมานอนที่นี้เลย"ผม 

"คนผิดไม่มี สิทธิพูดนะครับ นั่งฟังเงียบๆไปเลย" คราม 

"เเต่นี้เเกบ่นพี่มาเป็นชั่วโมงเเล้วนะ ไม่รีบบอกว่าต้องทำยังไง เดี๋ยวพี่ก็เตรียมตัวไม่ทันพอดี" ผม 

"ไม่ต้องเตรียมตัวหรอกครับ เเค่ไปนั่งเฉยๆก็พอ"คราม

"หมายความว่าไง เเค่นั้นบอสจะหายโกรธหรอ"ผม

"ไม่หายหรอครับ  คือวันนี้พวกผมนัดดื่มเหล้ากันที่ผับดังนะครับ พอดีใอ้บีมมันมีเรื่องเศร้า ใอ้บอสมันรับปากว่าจะมากครับ ผมว่าพี่ใช้โอกาสนี้เข้าหามันก็ได้ครับ"คราม 

"เเล้วเเกมั่นใจหรอว่าพี่จะไม่โดนบอสต่อย น้ำหนักหมัดตอนนั้นยังจำได้ดีเลย เล่นเอาพี่ปวดกามตั้งหลายวัน" ผมพูดพร้อมเอามือขึ้นมาจับกามตัวเอง 

"สมควรเเล้วนิครับ พี่รุกเเรงเกินไป ใอ้บอสไม่เคยคบใครมาก่อน เเล้วก็ไม่ได้เป็นเกย์ด้วย มาถูกผู้ชายด้วยกัน จู่โจม เเบบนี้เป็นใครก็รับไม่ได้หรอกครับ ดีเเค่ไหนที่มันไม่กระทืบพี่"คราม 

"พี่ว่าถ้าตอนนั้นสิง กับ คริสไม่อยู่ พี่ก็คงโดนกระทืบเหมือนกันละ อึก.."ผมพูดพร้อมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ 

"ผมทำให้พี่สามารถเจอกันได้เเล้ว  ที่เหลือก็อยู่ที่พี่นะครับ ว่าจะเริ่มยังไง" คราม 

"เเล้วเเกไม่กลัว บอสโกรธรึไงที่มาช่วยพี่เเบบนี้ ทั้งที่เเกก็รู้ดีว่าพี่ผิดเต็มๆ เหมือนเเกกำลังช่วยคนผิดเลยนะ" ผม 

"ไม่หรอกครับ ใอ้บอส มันไม่มีทางโกรธผมหรอกครับ มันรู้ครับว่าทีผมทำไปผมหวังดี ผมๆไม่ได้จะช่วยให้มันมาคบกับพี่นะครับ ผมเเค่อยากให้พี่กับมันไม่ต้องติดค้างกัน ขอโทษกันสะ จะได้จบๆ" คราม 

"อ่าว" ผม 

"อ่าวอะไร อย่าบอกนะว่าพี่คิดว่าผมช่วยเนี่ย เพื่อจะให้พี่กับใอ้บอสได้คบกัน"คราม 

"ก็ใช่นะสิ กลายเป็นว่าถ้าบอสหายโกรธพี่เเล้วพี่ก็ต้องเริ่มจีบบอสเองสินะ"ผม 

"ถูกต้องเเล้วครับพี่ชาย เเต่เตือนไว้อย่างหนึ่งนะครับ กลุ่มผมรักเพื่อนมากเลยนะ ถ้าพี่ทำให้เพื่อนผมต้องเสียใจ เป็นพี่ผมก็ไม่เอาไว้นะครับ" ครามยิ้มที่มุมปาก 

"อย่าว่าเเต่ทำให้เพื่อนเราเสียใจเลย ถามก่อนไหมว่าพี่จะมีโอกาสได้คบกับบอสรึเปล่า"ผม 

"ทำไมพี่ถึงไม่มั่นใจในตัวเองละครับ หมอหล่อ มีการศึกษาฐานะก็ดี นิสัยก็ดี มารยาทก็ดี พี่นี้ครบเลยนะครับ ใครๆก้อยากได้เป็นเเฟนนะ"คราม 

"เเต่คงไม่ใช่กับเพื่อนเราหรอก เพราะถ้าอยากได้พี่ วันนั้นคงไม่ต่อยพี่ ทั้งที่วิธีนี้ได้ผลทุกครั้ง" ผม 

"นี้พี่จูบกับ คนที่พี่อยากคบด้วยเเบบนี้ทุกคนเลยหรอ"คราม 

"ก็ไม่ทุกคนเเล้วเเต่โอกาส บางคนก็รวดเร็วหน่อยที่เตียงเลย ใครยากหน่อยก็ต้องค่อยๆ หว่านล้อม

"พี่นี้เเบดกว่าที่ผมคิดนะ เเต่พี่คงไม่ได้เห็นเพื่อนผมเป็นเเค่ของเล่นเเบบคนอื่นๆที่พี่ผ่านมาใช่ไหมครับ"คราม 

"อืม กับบอสมันรู้สึกต่างออกไป" ผมตอบครามออกไปตรงๆ ครามยิ้มที่มุมปาก ผมรู้สึกดีกับบอสจริงๆ บอสไม่เหมือนคนอื่นที่ผ่านมา ต่อให้เป็นผู้ชายก็ไม่มีใครทนรสจูบหวานๆของผมได้ ยิ่งยากยิ่งหน้าค้นหา ....


ทอล์ค 

ไรท์รั่วเว้นหน้ากระดาษเกิน ขออถัยด้วยคะ อิอิ 














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

727 ความคิดเห็น

  1. #440 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 14:10
    โอ้ยพีหมอพีคจะจีบบอสก้อทำตัวให้มันดีๆๆหน่อย
    #440
    0
  2. #198 JunefyKung (@JunefyKung) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 18:23
    ไรท์สู้ๆ
    #198
    0
  3. #197 เดือนกับตะวัน (@DaoKubTawann) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 23:36
    เสือบีม บีมเสือ มีซัมติงงงง รอลุ้นนนน ส่วนหนูคริสลูกกกกก ทีหน้าทีหลังก็หัดเคาะประตูก่อนนะลูกกกกก จะได้ต้องภาพเด็ดอีก -..-
    #197
    0
  4. #196 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 20:44
    บีมเสือนี่มีซัมติงรองสินะ
    #196
    0