Aurora's Sweet Dream

ตอนที่ 3 : ''นํ้าตาพระราชา''

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    12 มี.ค. 61

หลังจากวันงานเลี้ยงเฉลิมฉลองของเจ้าหญิง ที่แม่มดปรากฏตัวขึ้นมาได้สร้างความหวาดกลัวให้กับพระราชา และเหล่าทุกคนในอณาจักรเป็นอย่างมาก  พระราชารีบเรียกหมอ ให้มาดูอาการของราชินี และ เหล่าทหารที่บาดเจ็บ และพระราชา ก็ได้หมกตัวอยู่แต่ในห้องโทษว่านี่เป็นความผิดของตน 

''ก็อกๆๆ'' สาวใช้ได้เคาะประตูห้องทํางานของพระราชา 

''ใคร!! กล้าดียังไง ข้าบอกแล้วนี่ว่าห้ามรบกวน!!'' พระราชาตวาด 

 สาวใช้ ตกใจ ''ข...ขออภัย..พ..เพคะ หม่อมฉัน จะมาทูลฝ่าบาทว่า หมอตรวจ องค์ราชินี กับ องค์หญิงเสร็จแล้วเพคะ ''

หลังจากพระราชาได้ยินแบบนั้น จึงรีบออกจากห้องแล้วทรงเดินตรงไปยังที่ห้องที่องค์ราชินีและองค์หญิงประทับอยู่  

''ขอเดชะ ฝ่าบาท'' หมอโค้งคํานับให้กับพระราชา 

''อาการของ แครอล กับ ลูกหญิงเป็นอย่างไรบ้าง'' 

''อาการขององค์ราชินี ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงพะยะค่ะ ท่านแค่สลบไปเนื่องจากขาดอากาศหายใจไปชั่วขณะ และ รอยชํ้าจากการถูกบีบที่คอ ส...ส่วน องค์หญิง ปกติดีทุกประการเลยพะยะค่ะ ''

''หา!! ลูกหญิงไม่เป็นอะไรเลยได้ยังไง? นางถูกแม่มดร่ายมนต์ใส่นะ'' 

''แต่กระหม่อม ตรวจดูอย่างละเอียดแล้วนะ พะยะค่ะ '' 

พระราชาทําหน้าเคร่งเครียดและหวาดกลัวมาก เมื่อนึกถึงคําสาปของแม่มดพระราชาก็ถึงกับตัวสั่น 

''ฝ..ฝ่า '' 

''หมดหน้าที่ของเจ้าแล้ว เจ้าไปได้แล้ว... ''

''พะยะค่ะ'' ฝ่าบาท หลังจากที่หมอโค้งคํานับพระราชาเสร็จแล้ว ก็ออกจากห้องไป 
พระราชาจึงเดินเข้าไปที่เตียงขององค์ราชินี ลูบหัวเธอ  จุตพิตที่ปากสีกุหลาบของเธอเบาๆ แล้วไปนั่งข้างเตียงของเธอ  

''ฉ..ฉัน ขอโทษ ทั้งหมดมันเป็นความผิดของฉัน มันเป็นเพราะฉันเอง ฮ..ฮึก'' พระราชาพูดด้วยนํ้าเสียงที่เจ็บปวด ราวกับนํ้าตาจะไหลออกมา เขาจับมือราชินี แล้ว ฟุบหน้าลงบนกับเตียงของราชินี

องค์ราชินี ที่กําลังบรรทมอยู่ก็ลืมตาขึ้น เห็นพระราชาจับมือของตัวเองแล้ว ฟุ่บอยู่ข้างๆ เธอยิ้มแล้วเอื้อมมือไปลูบหัวของพระราชา 

''ค..แครอล พระราชาจึงรีบเงยหน้าขึ้น แล้วเอื้อมมือไป แตะที่แก้มของเธอ'' 

''เจ้า เป็นอย่างไรบ้าง'' 

''ข้า ไม่เป็นไรแล้วเพคะฝ่าบาท แล้ว ลูกหญ... ''

พระราชา รีบเข้ากอดเธอ ด้วยตัวที่สั่นเทา ราชินี จึงกอดพระราชาเช่นกัน

''ฝ่าบา... '' 


''ข้า ขอโทษ แครอล.. ''




 ''ตั้งแต่ในวันที่เราแต่งงานกัน ข้าเคยสัญญากับเจ้าแล้วว่าจะ ไม่ทําให้เจ้าต้องเศร้าโศก ลําบากใจ หรือ เสียนํ้าตา ข้าจะทําให้เจ้ายิ้มและเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก ข้าจะปกป้องเจ้าแม้ถึงข้าจะต้องแลกด้วยชีวิตของข้าเอง ต...แต่ สุดท้าย ข้าก็ปกป้องเจ้าไม่ได้ ในตอนที่เจ้าตกอยู่ในอันตราย กําลังทรมาน ข้าได้แต่ยืนดู ลูกหญิงของเราที่ข้าสัญญาว่า จะทําให้นางมีชีวิตที่อยู่อย่างมีความสุข ข้าก็....'' 

พระราชาพูดด้วยนํ้าเสียงที่สั่นเทาและนํ้าตาก็ไหลออกมา  



''ค..คิก'' ราชินียิ้มแล้วหลุดหัวเราะ 

''เจ้าหัวเราะอะไรน่ะ?'' 

แล้วราชินีก็เอื้อมมือเช็ดนํ้าตาของพระราชา 

''ข้าน่ะนะ.... ''




''ตั้งแต่วันที่ข้าได้แต่งงานกับท่าน ไม่เคยมีวันไหนเลยที่ข้าไม่มีความสุข ท่านมาเติมเต็มหัวใจที่ว่างเปล่าของข้า ''



''ท่านมอบความรัก ที่หวานและอบอุ่นกับข้า.. เวลาที่ข้าอยู่รวมกับท่านเหมือนข้ากําลังตกอยู่ในภวังค์... ''



 ''การที่ข้าได้เห็นท่านบรรทมอยู่ข้างๆ แล้วคอยบอก อรุณสวัสดิ์ กับ ราตรีสวัสดิ์ กับข้า.. นั่นทําให้ข้ารู้สึกไม่เคยโดดเดี่ยว '' 



''ท่าน ดูแล และ ถนอม ทั้งจิตใจและร่างกายของข้าเสมอ...  ท่านน่ะไม่ได้ทําผิดสัญญากับข้าเลยนะ ข้ารู้ว่าท่านทําเต็มที่แล้ว เพราะฉะนั้น... ''

ราชินีจึงกุมมือของพระราชาแล้วยิ้ม 



''อย่าโทษตัวเองอีกเลย... ถ้าท่านเศร้าข้าก็เศร้าไปด้วยนะ ข้าว่า..เรามาช่วยกันหาวิธีแก้ปัญหา เพื่อลูกหญิงของเรากันเถอะเพคะ ''   

พระราชาได้แบบนั้น จึงยิ้มแล้วโอบเธอไว้ในอ้อมแขน 

''สมบัติที่ลํ้าค่าที่สุดของข้า ไม่ใช่บัลลังก์ เงินทอง ยศ หรือ อํานาจ มีแค่เจ้า กับ ออโรร่า เท่านั้น ข้าจะปกป้องเจ้าทั้ง2ให้ได้ ''




พระราชาจ้องตากับราชินีด้วยสายตาที่โหยหา นัยน์ตาสีนํ้าเงินนั้นดูเย้ายวนเหลือเกิน... เขาจับเธอนอนลงบนหมอนอย่างนุ่มนวล สัมผัสแก้มของอันขาวเนียนเหมือนไข่มุกของเธอ และ แตะริมฝีปากสีชมพูอ่อนของเธออย่างแผ่วเบา เขาก้มลงแล้วจุมพิตเธอ และ บรรเลงรสจูบอันแสนหวานที่ร้อนรุ่มชวนละลาย อย่างเร่าร้อนและยาวนานกับเธอ จนเธอรู้สึกเหมือนอยู่ในภวังค์อีกครั้งหนึ่ง...  

''ข..ข้ารักท่าน..อ..อืม..รักมากเหลือเกิน ''

''ข้าน่ะ รักเจ้ามากกว่า เตรียมใจรับความรับของข้าให้ดีเถอะ..''  
.
.
.
.

.

.
.
.
.
เป็นไงกันบ้างคะ 555 นี่แค่นํ้าจิ้มนะ ความสนุก ความฟินของเรื่องพึ่งเปิดฉากขึ้นเอง ^0^ 



 






 










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

0 ความคิดเห็น