คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [SF] Super Junior HBD My Lee Hyukjae [Haeeun] [SF] Super Junior HBD My Lee Hyukjae [Haeeun] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่ะผู้ที่หลงเข้ามาทุกๆท่าน
ช็อตฟิคเรื่องนี้ไรเตอร์เพราะอยากจะสนองนี้ดตัวเอง สักหน่อย
แต่พอดีพลอตมาช้าไปนิดเลยเพิ่งมาลงวันนี้ 5555


คำเตือนสำหรับเรื่องนี้
1. อย่างที่บอกว่าฟิคชาย x ชาย ส่วนตัวคิดว่าเรื่องมีคำหยาบเป็นเรื่องปกตินะคะ ถ้าไม่ชอบกดออกจ้า
2. เรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น อ้างอิงเหตุการณ์จริงเล็กน้อยเพื่อเพิ่มอารมณ์มโนให้สมจริงยิ่งขึ้น
3. นี้เป็นครั้งแรกที่เอามาลงนะคะ ภาษาอาจะไม่สวยงามเท่าใหร่แถมยังมีบางคำที่วิบัติเพื่อเสียงด้วยนะคะ ถ้าเกิดผิดพลาดประการใดต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ




และสุดท้าย..


สุขสันต์วันเกิดนะคะมายเมน
Lee Hyukjae 
♥♥



EunHae Is Real 
 
© tenpoints!

เนื้อเรื่อง อัปเดต 18 เม.ย. 56 / 01:41



HBD My Lee Hyukjae ♥♥


Title : HBD My Lee Hyukjae ♥♥
Couple : Donghae x Eunhyuk Ft. Pada x Choco
Date : 8/4/56 

****************************************

4/4/56

0.00 (เวลาเกาหลี)

 

 





 

เอ้าฮิ้วว~ วันเกิดฮยอกแจ อี ทงเฮ ผู้นี้ขอเปิดซิง HBD จ้า >/ / /<








อิอิ








                ร่างหนาของผู้ชายนามว่าอี ทงเฮนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ในห้อองซ้อมหลังจากที่ตัวเองเพิ่งอัพรูปที่โคตรพ่อโคตรแม่หล่อของตัวเองพร้อมเค้กหนึ่งก้อนกับหมาหนึ่งตัว ตามด้วยข้อความแสดงความยินดี ปิดท้ายด้วย รักนายเจ้าแอนโชวี่!! ให้เพื่อนแก่สนิทของเขา...ฮยอกแจ





                ใครไม่ฟินโดดถีบทงเฮเลยจ้า





                ทงเฮ มึงทำเหี้ยอะไรลงไป

                เสียงร้องของร่างบางเจ้าของวันเกิดตะโกนขึ้นพร้อมชูไอโฟนที่กำลังสั่นอย่างบ้าคลั่งเนื่องจากมีคนเมนชั่นมามากมายให้ดู


                ไม่มีอะไรแค่สุขสันต์วันเกิด กูคนแรกด้วยนะขอบคุณกูซะ” *ยักคิ้ว



                มายักคงยักคิ้วหล่อตายไอเตี้ย -..-



                อ่อหรอออออ ขอบพระคุณครับบบบบทงเฮโอปป้าผู้หล่อเลิศมึงช่างเป็นเพื่อนที่ประเสริฐยิ่งนัก ถ้าระบบสั่นกูพังเหมือนคราวที่แล้วอีกซื้อเครื่องใหม่ให้กูเลยสัสแหลไปงั้นแหละจริงๆแค่อยากได้เครื่องใหม่..

                ทงเฮหัวเราะร่วนกับท่าทางประสาทๆของเพื่อนเลยจัดการชูนิ้วกลางให้หนึ่งทีด้วยความรักใคร่...








                อีเหี้ย...








                จริงๆก็ดีใจอยู่หรอกนะที่ทงเฮมัน HBD คนแรกถึงว่าสิ..เห็นมันนั่งจ้องโทรศัพท์นานละเจอแบบนี้อี ฮยอกแจคนนี้ปลื้มโคตรๆเขาก็แค่แกล้งโวยวายไปงั้นแหละแก้เขิน

                ร่างบางก้มหน้าก้มตาจิ้มไอโฟนอย่างเอาเป็นเอาตาย กลัวคนที่นั่งกระดิกเท้าดิ้กๆตรงหน้ามันจะเห็นเอา ทำเอาเยซองที่นั่งฟังเงียบๆอยู่ข้างๆเริ่มจะหงุดหงิดกับอาการแอ๊บๆของฮยอกแจ






อีพวกซึนเดเระ....







เยซองจัดการหยิบไอโฟนของตัวเองล็อกอินเข้าทวิตเตอร์เพื่อไปดูว่าทงเฮมันอัพอะไรทำไมฮยอกแจมันโวยขนาดนั้น เหยดด เล่นบอกผ่านสื่อขนาดนี้เลย ขนาดกูยังไม่กล้าเลยอีทงเฮมึงวินมากเอาไป10 กะโหลก *ปรบมือ

 

ฮยอกแจ หน้าแดงๆนะเขินหรอเยซองกล่าวพร้อมกับหันไปยักคิ้วให้ทงเฮที่นั่งหล่อ1ที


อะไร ใครเขินไม่มี๊ มั่วๆๆปฏิเสธเสียงสูงเชียวไม่มีพิรุธเลยเนอะ


พี่เยซองไอ้นิ้วสั้นกูอุส่าก้มหน้าแล้วนะยังจะเสร่อก้มตามกูมาอีกมึงว่างมากนักก็เอาเวลาไปขายแว่นเหอะ อย่ามายุ่งกับกรูวววววว T^T


หึหึ


หัวเราะไรฮยอกแจหันไปพาลใส่ทงเฮทันทีที่ได้ยินเสียงหัวเราะ


ป่าวก็แค่…”


แค่? แค่อะไร


จุดนี้ฮยอกแจประสาทจะแดกตายเพราะทงเฮมันมัวแต่นั่งทำหน้ากวนอวัยวะเบื้องล่างอยู่ตงิดๆ อย่าให้กูไม่ทนไม่งั้นมึงจะไม่ได้เป็นคนอีกต่อไป


เห้ยๆดูดิ ฮยอกแจมันเขินว่ะ ทงเฮบอกรักหน่อยเดียวนั่งเขินหน้าแดงเป็นตูดลิงอยู่เนี่ย!!!” เยซองตะโกนลั่นห้องทำเอาคนที่เหลือรีบวิ่งมาดูฮยอกแจ ไม่เว้นกระทั่งพี่จองฮุน เมเนอเจอร์สุดหล่อของพวกเขา


เกลียดมึงพี่เยซอง ไม่พูดขึ้นมาไม่มีใครคิดว่าลิ้นไก่มึงสั้นเหมือนนิ้วมึงหรอกนะ Y^Y


เห้ยย ดูอะไรกันนน ออกไปไม่มีอะไรโว้ยยยย ฮยอกแจถีบแข้งถีบขาใส่เมมเบอร์ที่พยายามจะเข้ามาดูหนังหน้าของเขา

อุ๊ยแดงจริงๆด้วยอะ” << ซองมิน

เออใช่เขินก็บอกมานั่งโง่อยู่ได้ <<<คยูฮยอน

แค่นี้ทำเป็นเขินเกลื้อนมากไอ้แห้ง” <<<ชินดง






นี่ไม่เป็นกูไม่รู้หรอกเข้าใจปะ...





ฮยอกแจเริ่มทนไม่ไหวกับอาการสอดรู้สอดเห็นของคนอื่นๆ โดยเฉพาะเยซองที่กำลังใช้แขนอวบๆงัดหน้าแดงๆของเขาออกมาประจาน

ร่างบางตัดสินใจงัดพลังเฮือกสุดท้าย(?) เหวี่ยงทุกคนกระเด็นก่อนจะลั่นวาจาถึงคนตัวเล็กที่ปลีกวิเวกแอบนั่งแกะของขวัญวันเกิดที่แฟนคลับส่งมาให้เขาอยู่ในมุมมืดๆอย่างถือวิสาสะ....



คิม เรียวอุค!! เลิกแกะของขวัญของฉันแล้วมาเอาผัวมึงไปเก็บด้วย!!!” เตะเยซองอีกหนึ่งที



คนตัวเล็กเจ้าของชื่อที่กำลังเนียนแกะของขวัญที่ไม่ใช่ของตัวเองอย่างเมามันส์เงยหน้ามองผู้เป็นพี่ที่กำลังทำหน้าเหมือนไก่ตกมัน เรียวอุคฉีกยิ้มเห็นฟันขาวๆ32ซี่ พร้อมกับเลียนแบบทงเฮด้วยการยกมือขวาชูนิ้วกลางให้ฮยอกแจ....ด้วยความเคารพ







วันเกิดทั้งทีทำไมมีแต่คนร้ายกู *ฮรึกกกก T_T







หอพัก SJ ชั้น 11

                ใกล้ตี4แล้วหลังจากกลับจากบริษัทเมมเบอร์คนอื่นต่างแยกย้ายกันเข้านอนผิดกับฮยอกแจที่ยังนั่งจมอยู่ในกองของขวัญที่แฟนคลับส่งมาให้ ร่างบางนั่งหัวเราะคิกคักกับของแต่ละอย่างที่ส่งมาพร้อมกับป้อนขนมใส่ปากช็อกโก้ลูกรัก ที่กำลังนอนตักตัวเองอยู่

                ภาพตรงหน้าทำเอาทงเฮที่นั่งทำหน้าเมื่อยอยู่บนโซฟาถึงกับระบายยิ้มออกมาของส่วนใหญ่ที่ให้มาก็ของทีร้านฮยอกแจเองทั้งนั้น

แบบนี้เขาเรียกว่าคืนกำไรให้ผู้ค้าสินะ

ความจริงทงเฮก็สมควรจะไปนอนได้แล้วเหมือนกันแต่เขารอเวลาจะให้ของขวัญฮยอกแจอยู่นี่ แต่จะให้ได้ยังไงในเมื่อฮยอกแจสนใจแต่ช็อกโก้ไม่มองเขาเลยสักนิดเดียว.....




กูงอน......กูอยากเป็นหมา





หงิง ๆ ~”


โอ๋ๆ อยากกินหรอคะลูกมาๆป๊า ป้อนให้ๆ > < มองอะไรไอ้เตี้ยฮยอกแจหันมาค้อนใส่ทงเฮ กูยังโกรธมึงอยู่ทงเฮทำกูเขิน-..-



สลัด...



กูมองก็ผิด





วอท เดอะ ฟัค




            “ชิ


ทงเฮทำปากยื่นปากงอนใส่ฮยอกแจก่อนจะล้มตัวลงนอนหยิบไอโฟนของร่างบางขึ้นมาเล่น ถามว่าฮยอกแจสนใจมั้ย



             “555 เลอะหมดแล้วมานี่ๆให้ป๊า ตีซะดีๆ



              ไม่เลยสักนิดเดียว-...-





                ผู้ชายอย่างอี ทงเฮช่างอาภัพยิ่งนักT^Tทำยังไงถึงจะแยกช็อกโกออกจากฮยอกแจได้วะ




                สงสัยต้องมีผู้ช่วย



                ทงเฮลุกขึ้นตั้งใจจะไปตามผู้ช่วยเฉพาะกิจที่นอนอืดอยู่ในห้องของเขาแต่แล้วไอโฟนของร่างบางก็ดังขึ้น




              ติ้ง~ <<< (ติ๊ต่างว่าเป็นเสียงดีเอ็ม-..-)           


              “เสียงอะไรทงเฮ


ป่าวกูเล่นเกมส์อยู่ทำลายสถิติแล้วด้วยแหลสดจ้า


ไอ้เลว-..-


อิอิ



ใครดีเอ็มมาหาฮยอกแจตอนตี4- - สงสัยต้องเปิดดูไม่ได้อยากรู้หรอกนะแค่เปิดดูเฉยๆแค่นั้นแหละ -3-

@lily199iu : โอปป้าอึนฮยอกนอนรึยังคะ

หืมไอยูหรอ ใหนว่าเลิกคุยกันแล้วไง....

@lily199iu : สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะคะขอโทษทีอวยพรช้าไปนิด ยังไงดีล่ะไอยูเขินอะ><

เขินแล้วจะพิมพ์มาทำเผือกอะไรครับ

@lily199iu : วันเสาร์นี้ว่างมั้ยคะพอดีไอยูว่างอยากจะชวนไปดินเนอร์สักมื้อแล้วเอาของขวัญให้โอปป้าด้วยน่ะค่ะต้องมาให้ได้น้าไอยูอุส่าชวน....โอปป้าอยู่รึป่าวคะ ตอบไอยูหน่อยสิ~

จะให้ตอบยังไงล่ะ-..-ในเมื่อคนที่พูดถึงมันเล่นกับหมาอยู่ อยากได้คำตอบใช่มั้ยเดี๋ยวทงๆจัดให้จ้า~ *ยิ้มโรคจิต

@AllRiseSilver : สวัสดีครับน้องไอยูนี่โอปป้าทงเฮนะพอดีอึนฮยอกกำลังเพลียมากพี่เล่นมัน"หนัก" ไปหน่อยตอนนี้นอนหลับอยู่ในห้องของพี่น่ะ มีอะไรฝากไว้แล้วกันนะครับเดี๋ยวพี่จะบอกให้ ส่วนเรื่องดินเนอร์คงต้องปฏิเสธนะพี่ไม่อยากให้เพื่อนพี่มีปัญหาอีก หวังว่าคงเข้าใจนะครับของขวัญก็ส่งมาทางหอพักเลยครับเดี๋ยวพี่จะรับไว้ให้ ราตรีสวัสดิ์ครับไอยู^^






                อิอิ






                หลังจากตอบกลับไปด้วยข้อความเจ็บๆนั่นแล้วทงเฮรีบล็อคเอ้าออกทันทีไม่งั้นต้องมานั่งอ่านอีกยาว-.-ถ้าฮยอกแจมาเปิดดูเดี๋ยวค่อยเคลียทีหลัง

                บอกตรงๆนี่ไม่ได้ต้องการจะสื่ออะไรเลยนะพูดจริงแค่ไม่อยากให้ฮยอกแจมามีปัญหาทีหลังแค่นั้นแหละ!! (หึงก้บอกมา-..-)



 ป๊างอนช็อกโก้แล้ว ชิ



นี่ยังก็ไม่เลิกคุยกับหมา....






กูงอน (อีกรอบ)





ทงเฮลุกขึ้นสะบัดตูดเดินขึ้นไปบนห้องไปตามผู้ช่วยของเขา




หอพัก ชั้น 12




พาดาลูกพ่อออออออแหกปาก


แบ๊ก

                เจ้าพาดาหมาขาสั้นของทงเฮคาดว่าน่าจะสั้นเหมือนเจ้าของส่งเสียงตอบผู้เป็นพ่อ หลังจากโดนปลุกเจ้าหมาใช้ขาสั้นๆเดินเตาะแตะมาหาทงเฮแล้วมองหน้าประมาณว่า มีปัญหาอะไรลวกเพ่?”

                ทงเฮจัดการอุ้มเจ้าหมาน้อยขึ้นหมาแล้วเอาหน้าไปถูๆอยู่สองสามทีจากนั้นก็พาเดินลงไปข้าง่ลางเพื่อปฏิบัติภารกิจ



 ระหว่างเดิน


                พาดาอ่า วันนี้ช่วยอะไรป๊าหน่อยได้มั้ยฮึ คนเก่งช่วยแยกช็อกโก้ออกจากฮยอกแจให้ป๊าหน่อยสิ


พาดาทำหน้าเหมือนหมาโดนผีหลอก(?)ให้ไปเล่นกับช็อกโก้เนี่ยนะยอมโดนโกนขนจนเตียนเหมือนฮีบอมดีกว่า-..- พาดายังจำได้ดีว่าครั้งล่าสุดที่เล่นกับช็อกโก วันนั้นดูเหมือนหล่อน(?)จะหงุดหงิดอะไรอยู่ แต่พาดาก็แค่ตั้งใจจะยื่นหน้าหล่อๆ(?)ไปถามว่าเป็นอะไร แต่กลับโดนสาวเจ้า(?)ใช้ขาหน้าซัดซะหน้าหันหงายท้องตกโซฟาจนร้องเสียงหลง




                อนิจจาหมาก็อาภัพเหมือนเจ้าของ....



  “แง่ง งง~”


                พาดาแยงเขี้ยวใส่ผู้เป็นพ่อ คงจะบอกประมาณว่าไม่ทำอะไรทำนองนี้แหละ



                “อะไรกันเดี๋ยวนี้ขัดใจป๊าหรอฮะ ช่วยกันหน่อยดิเดี๋ยวให้กินขนมเลยเอ้า


                คราวนี้พาดาถึงกับเมินหน้าใส่ เหอๆใช้ขนมมาล่อหรอไม่ได้ผลหรอก!!!


                ตอนนี้ทงเฮเดินมาจะถึงห้องนั่งเล่นแล้วมองเห็นฮยอกแจที่ยังนั่งจมกองของขวัญอยู่เหมือนเดิม เขาจะทำไงดีในเมื่อผู้ช่วยเฉพาะกิจของเขาไม่ยอมให้ความร่วมมือ




                ต้องใช้มุขนี้สินะ




                น่านะพาดาช่วยป๊าหน่อยถ้าทำสำเร็จเดี๋ยวป๋าพาไปสปาดีมั้ย ที่มีสาวๆเยอะๆน่ะสนใจป่าวววววววว



                เจ้าหมาน้อยทำตาลุกวาวแถมกระดิกหางดิ้กๆอย่างชอบใจ ทงเฮรู้ว่าพาดาชอบไปสปา นอกจากจะได้อาบน้ำตัดขนนวดตัวจนสบายแล้วพาดายังโดนห้อมล้อมไปด้วยสาวๆแถวนั้นบ่อยๆอีกด้วย ดูท่าเจ้าตัวจะชอบใจมาก นี่นิสัยเหมือนใครวะถามจริง(ยังจะถาม..) เออยกเว้นเวลาช็อกโกไปด้วยนะ เจ้านั่นจะนั่งเงียบไม่หือไม่อือเลยแหละไม่รู้ทำไม- -


                โอเคแล้วใช่มั้ย เอ้าไปเลยจัดการ!!!”



                พาดาใช้ขาสั้นๆจิ้มไปที่หน้าปลาๆของทงเฮสองสามทีก่อนจะขยับตัวให้ปล่อยลงพอขาถึงพื้นก้วิ่งดุ้กๆไปหาช็อกโก้ที่นอนแด๊ะแด๊อยู่บนตักของฮยอกแจพร้อมกับ...


                เฮ้ยยไอ้พาดาทำอะไรรรร กระโดดคร่อมช็อกโก้ทำไมเนี่ยย!!”



                ใช่ได้ยินไม่ผิดหรอก กระโดดคร่อมเลยแหละทำไงได้เชื้อพ่อมันแรงอะ....




                ฮยอกแจกำลังตกใจ อยู่ดีๆเจ้าพาดาที่วิ่งมาจากใหนไม่รู้กระโดดขึ้นคร่อมลูกสาวของเขา(?)แถมยังฟัดอย่างเอาเป็นเอาตายอีกต่างหาก ไอ้หมาหื่นนนนนนน!!!



                ทงเฮฮฮฮ มาเอาลูกมึงออกไปปปปฮยอกแจร้องบอกทงเฮที่เดินล้วงกระเป๋าลอยหน้าลอยตาเข้ามาในห้องแล้วนั่งลงบนโซฟา ทำเหมือนไม่อะไรเกิดขึ้น





                ฟัค  ยู อี ทงเฮ






                จะเอาออกทำไมหมามันเล่นกันคิดมากไปได้” *เสยผม


                เล่นเหี้ยอะไรล่ะมาถึงไม่พูดไม่จากระโดดใส่เลยเดี๋ยวๆกูจับทำต้มยำหมา-..-



                ทั้ง2คนนั่งดูหมาฟัดกันไปสักพักพาดาพยายามฉุด กระชาก ลากถูช็อกโก้แล้วแต่สาวเจ้าก็ไม่ยอมออกห่างจากฮยอกแจเสียที พาดาเลยตัดสินใจงับเข้าเต็มแรงที่หางของช็อกโกก่อนจะใส่ตีนหมาวิ่งอย่างไม่คิดชีวิตส่วนช็อกโก้ที่หัวเสียจัดยอมกระโดดลงจากตักของฮยอกแจแล้ววิ่งตามพาดาออกไปจากห้องทิ้งให้ฮยอกแจกับทงเฮอยู่กัน2คน


   ตายแน่ๆพาดาเอ๊ย







                  ในที่สุดพาดาก็แยกช็อกโก้ออกจากฮยอกแจได้ ทงเฮล่ะปลื้ม ><  เก่งเหมือนพ่อมันเลยวะ555





 

ไอ แอม เดอะ ด็อก มิชชั่นคอมพลีท!!





อิอิ








                รู้อะไรมั้ยทงเฮ มึงควรหาเมียให้พาดาซักตัวนะฮยอกแจพูดในขณะที่กำลังหันไปสนใจกองของขวัญตรงหน้าต่อ

                หาทำไมมันอยู่ของมันแบบนี้อะดีแล้ว


                “ดีห่าอะไรล่ะ!! มึงเห็นเมื่อกี้มั้ยที่มันกระโดดคร่อมช็อกโก้อะ กูนี่หัวใจจะวายนึกว่าจะได้ดูหนังสดแล้วเนี่ย!!”

                “แล้วมันไม่ดีหรือไง- - ในเมื่อหมามันจะรักกันมึงห้ามได้หรือไงฮยอกแจ ช็อกโก้กับพาดามันก็เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆแล้วถ้ามันจะรักกันขึ้นมาจริงๆไม่ดีตรงใหนกูขอถาม-..-ขอถามครับทงเฮขอถาม


                ไม่รู้!! แต่กูไม่ยอมเด็ดขาดดด เออแต่ที่จริงก็ไม่ห่วงหรอกนะ เจ้าพาดามันจะทำอะไรช็อกโก้ได้มันก็ไม่มีน้ำยาเหมือนเจ้าของมันนั่นแหละ หูยแรงว่ะ555


                สัส- - มีไม่มีมึงหันไปดูข้างหลังโน่น







                =[]=!!!!







                ฮยอกแจกำลังจะร้องไห้ ภาพตรงหน้ามันช่างทำร้ายจิตใจคนเป็นพ่ออย่างเขายิ่งนัก ในเมื่อลูกสาว(?)ของเขากำลังนอนหงายให้เจ้าพาดาเกาท้องแถมยังส่งเสียงครางหงิงๆอย่างมีความสุขอีกต่างหาก


                โถลูกกูหมดกันT^T



                “เป็นไงอึ้งเลยดิ ลูกกูเจ๋งปะล่ะ 555ไม่อยากจะบอกเก่งเหมือนพ่อมันนั่นแหละ ว้ายยยเขิน ><


                “มึงต้องรับผิดชอบทงเฮ


                “อะไร รับผิดชอบอะไรอีก


                “ยกสินสอดมาขอช็อกโก้ไงนี่กูอุส่ายอมแล้วนะเห็นว่ามึงเป็นเพื่อนไอ้พาดาต้องรับผิดชอบช็อกโก้เลยด้วยถึงจะเป็นแค่หมาแต่กูจริงจังนะ- -


                ให้กูรับผิดชอบชีวิตมึงด้วยเลยมั้ยล่ะกระซิบ

                อะไรนะ?”

                “ปล๊าววว ไม่มีอะไร

                “เหอะๆ

                คิดว่ากูไม่ได้ยินหรือไงอี ทงเฮไอ้คำว่ากระซิบของมึงน่ะขนาดให้นั่งขี้อยู่ชั้น12ยังได้ยินเลย-.-

                ทงเฮ

                “อะไรอีก-.-

                “ใหนของขวัญกู

                “ไม่มี

                “สัส

                “555 ล้อเล่นน่ามึงเล่นทวงกูเช้าเย็นขนาดนี้ลืมไม่ลงหรอก- -a”

                ดี แล้วอยู่ใหนล่ะ

                “อยู่บนห้อง ขึ้นไปเอากับกูดิ(ห้ะอะไรนะ- -)

                แล้วทำไมกูต้องขึ้นไปด้วยไม่ทราบ

                “ก็พอดีชิ้นมันใหญ่ ของแพงก้เงี้ยแหละกูแบกคนเดียวไม่ไหวอะ แต่ถ้าไม่อยากได้ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ...

                “โอเคปะ ไปเอาของขวัญกัน

                แหม่ะ พอกูบอกของแพงนี่เดินนำหน้ากูเลยเชียวไม่ค่อยจะงกเลยนะ อีฮยอกแจ






ชั้น12 หน้าห้องทงเฮ

                รอนี้ก่อนนับ1-10แล้วค่อยเปิดประตูเข้าไปทงเฮบอกฮยอกแจก่อนจะเปิดประตูเข้าห้องแล้วปิดตามหลัง


                จะมาไม้ใหนอีกเนี่ยอี ทงเฮ-..-


                ตอนนี้ฮยอกแจนับครบแล้วมือเรียวเอื้อมมือเปิดประตูแล้วเดินเข้าไปในห้อง มองเห็นเพื่อนสนิทที่หน้าเหมือนปลาของเขายืนยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูอยู่กลางห้องบนหัวมีโบว์สีชมพูอันใหญ่ติดอยู่ อย่าบอกนะว่า...



                ใหนของขวัญถามไปงั้นทั้งๆที่น่จะรู้คำตอบอยู่แล้ว



                นี่ไงชิ้นใหญ่ถูกใจเลยปะ><” ร่างหนาใช้นิ้วชี้มาที่ตัวเองพร้อมส่งยิ้มแบบเจิศจรัสมาให้ผู้เป็นเพื่อน


                “…..”


                “…..”


                “กูกลับล่ะ ฮยอกแจตอบหน้านิ่งๆแบบที่ตัวเองคิดว่านิ่งที่สุดแล้วพร้อมกับเดินหันหลังเตรียมเดินออกจากห้อง แต่ภายในใจของฮยอกแจ...


โอ้ยยอีเหี้ยยยยมึงเล่นงี้เลยหรอทงเฮฮฮฮ ผูกโบว์ให้แบบนี้นี่คือสารภาพรักกูปะ โอ้ยยยย เรียกกูดิเดี๋ยวกูเดินออกจากห้องพอดี ฟงก้ฟวด่รำฟแดหงแงยทรำ



                ตามนั้นแหละ -...-



                เห้ยเดี๋ยวกูล้อเล่นของขวัญอยู่บนโต๊ะปลายเตียงทางขวามือโน่น



                ฮยอกแจที่ยังยืนหันหลังให้ทงเฮหันหน้าไปตามคำบอก ที่ตรงนั้นเขาพบกล่องใส่เครื่องประดับบุด้วยผ้ากํามะหยี่สีน้ำเงินวางอยุ่ข้างๆกันมีสมุดภาพอยู่หนึ่งเล่มที่หน้าปกเขียนว่า

You are My love

                ฮยอกแจหยิบสมุดภาพขึ้นมาเปิดดูภายในนั้นมีรูปของเขากับทงเฮตั้งแต่สมัยยังเป็นเด็กฝึกจนถึงปัจจุบันพร้อมกับคำบรรยายใต้ภาพ ไม่ว่าจะเป็นตอนซ้อม ตอนจัดSuper Show ครั้งแรก ตอนรับถ้วยรางวัล ตอนที่ไปเที่ยวต่างประเทศกับเมมเบอร์คนอื่นๆร่างบางเผลอยิ้มและเริ่มหัวเราะออกมาเบาๆกับข้อความฮาๆใต้รูป หน้าหลังๆจะเป็นรูปที่ทงเฮแอบถ่ายตอนที่เขาหลับหรือไม่ก็กำลังอยู่ในอากัปกิริยาต่างๆที่เขาไม่รู้ตัว

สายตาที่ทงเฮมองเขามันลึกซึ้งเกินกว่าที่เพื่อนธรรมดาจะมองกัน...เขารู้สึกได้

                น้ำใสๆใหลลงอาบใบหน้าของฮยอกแจ มันคือน้ำตาของความปลื้มปิติถึงจะเป็นเพื่อนกันมานานแต่เขาไม่เคยคิดว่าทงเฮจะใส่ใจเขามากขนาดนี้ฮยอกแจเปิดดูต่อไปเรื่อยจนถึงหน้าสุดท้าย หน้านี้ไม่มีรูป มันมีเพียงข้อความสั้นๆจากผู้ชายที่ชื่อ อี ทงเฮ ส่งให้เขา

You"re my dream that came true
คุณคือคนของความฝัน ที่ผมพบเจอในความจริง

You make me feel special especially when you"re around
คุณทำให้ผมรู้สึกเป็นคนพิเศษเสมอ เมื่อมีคุณอยู่ใกล้ๆ

The bestntime in my life is having you beside me.
ช่วงเวลาที่มีความสุขของผม คือการได้กระทำทุกสิ่งเพื่อคุณ

I love u without knowing how why'or even from where
ผมรักคุณแม้ว่าจะไม่เคยรู้เลยว่ารักคุณอย่างไรทำไมถึงรักคุณหรือแม้แต่มันเกิดขึ้นมาจากไหน

And the last thing I will tell you.

และสิ่งสุดท้ายที่ผมจะบอกคุณคือ

My heart is all yours and I will always love you. 
หัวใจของผมเป็นของคุณและผมจะรักคุณตลอดไป

                                               

                Lee Donghae


                ฮยอกแจร้องไห้ตัวโยนหลังจากอ่านข้อความสุดท้ายจบ น้ำใสๆใหลลงมามากมายร่างบางรู้สึกได้ถึงแรงโอบจากด้านหลัง ทงเฮเดินเข้ามากอดฮยอกแจไว้ก่อนจะโยกตัวปลอบคนขี้แยที่ร้องไห้ไม่เลิกพร้อมกระซิบที่ข้างหู

                เป็นไงถูกใจหรือปล่าว

                ฮยอกแจทำได้แค่พยักหน้าตอบเพราะตอนนี้น้ำตามันยังไหลไม่หยุดทงเฮจัดการหันหน้าของคนตัวเล็กเข้าหาตนเอง มือหนาเช็ดน้ำตาให้ร่างบางอย่างแผ่วเบา

                ยังเหลืออีกชิ้นนึงนะ เปิดดูสิ

                ฮยอกแจทำตามอย่างว่าง่ายเขาหยิบกล่องกำมะหยี่ขึ้นมาเปิดดู ของที่อยู่ข้างในคือกำไลข้อมือที่ทำด้วยเงินแท้ดีไซน์เรียบๆเส้นนึง แรกเห็นฮยอกแจรู้สึกคุ้นกับรูปแบบของกำไลเส้นนี้อยู่เนืองๆ...แต่พอนึกออกเขารีบเงยหน้ามองทงเฮที่ยืนส่งยิ้มอย่างอบอุ่นมาให้เขา

                นี่ทงเฮยังจำได้งั้นหรอ

                สมัยเป็นเด็กฝึกของค่ายฮยอกแจกับทงเฮเคยโดดซ้อมแล้วหนีไปเที่ยวตลาดด้วยกัน ฮยอกแจไปเจอกำไลเส้นนี้เข้าโดยบังเอิญเขารู้สึกถูกชะตากับมันมากๆแต่ตอนนั้นทั้งเขาและทงเฮไม่มีเงินพอที่จะซื้อกำไลเส้นนั้นได้ แต่พอเริ่มมีเงินก็ไม่มีเวลาสุดท้ายฮยอกแจก็ลืมกำไลเส้นนี้ไปเสียสนิท

                ไม่เคยเลย...ไม่เคยคิดเลยจริงๆว่าทงเฮยังจำมันได้ทั้งๆที่เวลาผ่านมากว่า10ปีแล้ว

                มือเรียวหยิบกำไลขึ้นมาพิจารณาดูอีกที ใช่จริงๆด้วยแบบเดียวกับที่เขาเห็นในตอนนั้นแต่มีบางอย่างที่แปลกไปเพราะบนกำไลเส้นสวยมีข้อความสลักอยู่

~ Donghae Hyukjae ~

                ทงเฮหยิบกำไลออกจากมือยอกแจแล้วบรรจงสวมลงไปที่ข้อมือของร่างบาง ตอนนี้ฮยอกแจร้องไห้อีกแล้วทงเฮขยี้ผมของฮยอกแจเบาๆอย่างยำเขี้ยว

                ขี้แยจังเลยนะ^^”ทงเฮเอ่ยแซวฮยอกแจได้ยินดังนั้นจึงรีบเงยหน้าขึ้นแล้วมองค้อนใส่

                ระ. .เรื่องข อง กูน่ะ ฮึก..

                ดูสิขนาดร้องไห้อยู่ยังจะมาทำปากเก่งอีกนี่แหละน้าอี ฮยอกแจคนเก่งของเขา คนที่อยู่กับเขาเสมอไม่เคยทิ้งเขาไปใหน...

                “รักมึงนะฮยอกแจร่างหนาบอกพร้อมกับช่วยเช็ดน้ำตาที่ใหลลงมาอีกรอบของตรงหน้า

                อะ..อื้อ รู้แล้วน่า =/ / /=”

                “คงรู้ใช่มั้ยว่ารักแบบใหน

                ฮยอกแจแกล้งทำหน้าเอ๋อ

                ไม่รู้ดิแบบเพื่อนล่ะมั้ง -3-

                “ฮึ เดี๋ยวก้รู้ว่าแบบเพื่อน หรืออย่างอื่น

                “ห้ะอะไร เดี๋ย..ว อื๊อออ

                ไม่ต้องรอให้ฮยอกแจพูดจบริมฝีปากหนาของทงเฮประกบจูบลงที่ริมฝีปากของอดีตเพื่อนรักในทันทีวงแขนหนาโอบรอบเอวของอีกคนไว้แน่นจูบที่แผ่วเบาเริ่มรุนแรงและดุเดือดขึ้นเรื่อยๆจนร่างบางต้องยึดคอเสื้อของทงเฮไว้แน่น

                ลิ้นหนาของทงเฮหยอกล้อกับริมฝีปากของฮยอกแจเบาๆก่อนจะแทรกตัวเข้าไปฉกชิมความหวานจากร่างบางอย่างสนุกปาก

                ฮยอกแจเองก็ไม่น้อยหน้าลิ้นเล็กเกี่ยวกระหวัดสู้ลิ้นหนาอย่างเต็มที่แต่ก็ต้องยอมแพ้เมื่อรู้สึกว่าตัวเองเริ่มหมดอากาศหายใจถ้าทงเฮไม่ปล่อยเขาในตอนนี้เขาคงต้องตายแน่ๆ- - มือเล็กที่กำคอเสื้ออยู่คลายออกแล้วทุบลงไปเบาๆที่อกของอีกคน

                ทงเฮละริมฝีปากออกอย่างเสียดาย

                แฮ่กก..โหยอีเหี้ยกว่าจะปล่อยได้ไปตายอดตายอยากมาจากใหน ห้ะ!!นี่กะจะให้กูตายเลยใช่มั้ย@#%^!$#(!^@(^*!”

                ฮยอกแจยืนหายใจหอบแต่ก็ยังมิวายตะโกนด่าทงเฮไม่หยุดหย่อนใบหน้าแดงๆดวงตาฉ่ำเยิ้ม ริมฝีปากเจ่อๆ นั่นทำเอาทงเฮเข้าใจคำพูดที่ว่า กูไม่ทน ที่แฟนคลับชอบพูดบ่อยๆขึ้นมาทันที

อยาก (เห้ยอยากอะไร- -)


 

อยากจูบฮยอกแจมากกว่านี้ (อ่าวหรอ= =a)




                ไม่พูดพล่ามทำเพลงให้เสียเวลาทงเฮเข้าประชิดตัวฮยอกแจแล้วประกบปากอีกทันที แต่คราวนี้มาวินโดยการดันร่างบางไปที่เตียงแล้วจับร่างบางให้ล้มตัวลงทันที ส่วนฮยอกแจที่มัวแต่ด่าทงเฮอยู่ไม่ทันได้ตั้งตัวเจอรุกแบบนี้มีหรือที่ฮยอกแจจะสู้แรงทงเฮไหวร่างบางนอนอยู่บนเตียงในสภาพที่มีทงเฮคร่อมอยู่


                อื้ออ.อ ปะ ปล่  อย กู..!!”

                ฮยอกแจใช้พลังเฮือกสุดท้าย ผลักดันหน้าของอีกคนออกจากปากของตนเองก่อนจะเริ่มต้นด่าอีกครั้ง- -

                หยุด....เห้ย หยุดถ้าไม่หยุดกูจูบอีกนะ!!”

                ฮยอกแจหุบปากทันที

                ฮึ ดีมากแบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย

                สัส เกลียดมึงทงเฮ

   “รักมึงครับฮยอกแจ^^”


อยู่ดีๆฮยอกแจก็รู้สึกเสียบสันหลังวาบขึ้นมาเฉยๆตาคมหันมามองหน้าทงเฮที่กำลังมองเขาอย่างกับจะกลืนกินแถมยังรู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างจากอวัยวะท่อนล่างของทงเฮด้วย หรือว่ามัน....



ชิบหายแล้ว!!!


อ่อทงเฮอยู่ท่านี้นานๆแล้วเมื่อยอะลุกขึ้นทีดิไปหาอะไรกินข้างล่างกันดีกว่าเมื่อกี้เห็นมีต๊อกโบกิอยู่ในตู้เย็นด้วยนะ -3-

ฮยอกแจพยายามใช่น้ำเย็นเข้าลูบ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าไอ้เตี้ยนี่คิดอะไรอยู่ดูหน้าแม่งดิจะแดกกูทั้งตัวอยู่แล้วนั่น

ทำไมต้องลงไปข้างล่างด้วยในเมื่อ....

“……”

มีของกินมาประเคนให้ถึงที่....

เหี้ยละ

แถมอาหารที่อยู่ตรงหน้าดูหน้ากินกว่าต๊อกโบกิตั้งเยอะเนอะ^^”

เนอะบ้านมึงสิหน้ากูดูเหมือนพะแนงหมูหรือไงถึงบอกน่ากินน่ะ!!!

              “อย่านะทงเฮกูรู้มึงคิดอะไรอยู่ลุกขึ้นไปเลย

               “บอกรักกูก่อนดิ มึงยังไม่ได้พูดเลยนะ

               “ทำไมต้องบอกด้วย

                แสดงว่าอยากอยู่ท่านี้ทั้งคืนสินะ โอเคได้ไม่ขัดศรัธาครับ

                “ห้ะเห้ยๆ บอกแล้วๆ

                “….”

                “รักนะ

                บ่นอะไรไม่ได้ยิน- -

                สลัด..เรื่องมากจริงเข้าใจปะกูเขินอะ- -

                อ่านปากกูนะ กู รัก มึง ทง เฮฮฮฮฮฮฮฮ

                “รักเหมือนกันครับที่รัก

                “เออรู้แล้ว แล้วมึงจะกรุณาลุกขึ้นได้หรือยังกูเมื่อย

                “จะบอกอะไรให้นะฮยอกแจ

                “....

                “ถ้าคืนนี้กูปล่อยมึงเดินกลับห้องไป

                “…..”

                “อย่ามาเรียกกูว่าอี ทงเฮ



                “เห้ยอีเหี้ยยย ปล่อยกูววว อย่าจับตรงนั้นน ..อ๊ะ...








ไปจิ้นกันเอาเอง #ตบ

 





















แถมๆๆ

               






หอพักชั้น 11

               

                ร่างโปร่งของผู้ชายนามว่าเยซองเดินงัวเงียออกจากห้องด้วยอารมณ์หงุดหงิด

 

                จะไม่ให้หงุดหงิดได้ไงเขากำลังนอนกกศรีภรรยาผู้เพรียบพร้อมอยู่ดีๆ ไม่รู้ไอ้บ้าที่ใหนมาทำเสียงดังตึงตังในห้องนั่งเล่น ง่วงก็ง่วงแถมยังโดนเมียไล่ให้มาดูอีก นี่ไม่ได้กลัวหรอกนะเมียอะพูดจริง แค่เกรงใจแค่นั้นแหละ!!+.+

               

                กูล่ะเซ็ง

 

 

ฟิ้ววว ~ ”

                “เฮ้ยยยย อะไรวะ!! ”

เยซองที่กำลังเดินทำหน้ามึนถึงกับตื่นทันทีหลังจากที่มีอะไรสักอย่างบินเฉียดหน้าเขาไปแค่เซ็นเดียว เขาก้มลงไปเก็บเจ้าวัตถุนิรนามชิ้นนั้นขึ้นมาดู พบว่ามันเป็นห่อของขวัญชิ้นเล็กๆชิ้นนึงที่มีครีมสดเปื้อนอยู่ บนห่อมีข้อความถึง อึนฮยอก ซุปเปอร์จูเนียร์

 

นี่มันของขวัญถึงฮยอกแจไม่ใช่หรอลอยมาอยู่ที่นี่ได้ไง- .. -แล้วทำไมห่อมันโสโครกขนาดนี้ล่ะ

 
 

โครม ตึง ตุบ โฮ่งง เพล้ง!!”

 
 

                เห่ย....นั้นเสียงอะไร-...- ระ หรือว่าขโมย!! หนอยยบังอาจมากกกล้างัดเข้ามาในนี้เลยเรอะ เดี๋ยวพ่อจะซัดให้หน้าหงายเลยรู้จักเยซองเจ้าพ่อเซลก้าน้อยไปซะแล้ว !! (เกี่ยว?)

 

                เยซองเดินย่องไปทางห้องนั่งเล่น เขาค่อยๆโผล่หน้าที่ตัวเองคิดว่าโคตรจะดูดีถึงแม้จะขี้ตาติดอยู่ก็เถอะ ชะโงกหัวเข้าไปดูเหตุการณ์ตรงหน้าทำเอาเยซองถึงกับช็อก

 



 

                อุแม่เจ้า...


 

 

                สภาพห้องนั่งเล่นที่เขาเห็นแตกต่างจากสถาพเดิมอย่างสิ้นเชิง...บนเพดาน พิ้น ผนังห้องและของที่อยู่แถวๆนั้นเปื้อนเปรอะไปด้วยครีมหลากหลายชนิด ทั้งวานิลา กาแฟ ช็อกโกแลต และแยมส้ม..กองของขวัญจากแฟนคลับถูกรื้อกระจุย แทบไม่เหลือเค้าเดิม ทั้งหมดเป็นฝีมองของ





 

ช็อกโก้ -..-

 






 

เพลีย






เจ้าช็อกโก้กระโดดโลดเต้นไปรอบห้องทั่วทั้งตัวมีแต่คราบครีมหลายชนิดติดอยู่เต็มไปหมด ในปากคาบตุ้กตาน้ำตาลตกแต่งหน้าเค้กที่เป็นรูปของฮยอกแจซึ่งปัจจุบันหัวของมันได้อันตรธานหายไปแล้วเรียบร้อย

 

 

ถ้าเดินกลับไปนอนแล้วบอกไม่มีอะไรเกิดขึ้นนี่จะมีคนด่ามั้ย- -

 

 

ตาเล็กๆของเยซองหันไปเห็นอะไรบางอย่างสีขาวๆ ที่ไม่แน่ใจว่าสีมันขาวอยู่แล้วหรือเพราะเลอะครีมกันแน่ กระจุกเป็นก้อนอยู่ตรงมุมห้อง ตรงที่ช็อกโก้เพิ่งกระโดดทับไปเมื่อกี้...

 

 

เยซองตัดสินใจเดินย่ำกองของเละๆไปหาก้อนสีขาวๆตรงมุมนั้นโดยมีช็อกโก้ที่กระโดดเกาะขาเขาเป็นระยะๆ แล้วมองหน้าประมาณว่า ลุงๆมาเล่นกับหนูหน่อย

 

 

อ่าวเห้ยไอ้พาดานี่หว่ามานอนทำอะไรเนี่ย



เยซองใช้นิ้วสั้นๆจิ้มไปที่เจ้าพาดาสองสามทียังไม่ตายสินะนอนนิ่งซะกูตกใจเลย สงสัยจะเหนื่อยจนสลบไปแค่นั้นแหละ แล้วนี่เจ้าของมันไปใหนกันทำไมปล่อยไว้อย่างงี้เนี่ย ถ้าอุคกี้ของเขามาเห็นเข้าจะทำไงคงจะโดนบ่นไม่ต้องหลับต้องนอนกันพอดีอะ- -

 

 

โฮ่ง แง่งง ~”


 

อ๊ากกก ช็อกโก้เลอะหมดแล้ววเนี่ยยเยซองแหกปากลั่นเพราะช็อกโก้เอาตัวที่เลอะครีมของตัวเองมาเช็ดเข้าที่ขากางเกงของเยซองแถมยังสะบัดครีมใส่อีก ตายๆถ้าอุคกี้เห็นโดนบ่นแน่เลยยย

 
 

หยุด พอได้แล้วว เห้ยๆ โหได้ไม่เลิกใช่มั้ย มาเจอกันซักตั้งมา!!”

 

เยซองทนไม่ไหวที่เป็นฝ่ายถูกแกล้งอยู่คนเดียว แถมดูคน(?)แกล้งจะไม่ยอมเลิกง่ายๆด้วย เขาหยิบครีมที่อยู่ข้างพาดาที่นอนขึ้นอืดมาละเลงจนทั่วตัวคู่อริอย่างเมามันส์แถมยังหัวเราะลั่นช่างไม่สำเหนียกอายุตัวเองเสียเลยนะ...

ในขณะที่เยซองกำลังสนุกกับการละเลงเค้กเล่น เขาไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนออกมาตามเขาเพราะเห็นว่าหายไปนาน

 
 

พี่เยซองทำอะไรน่ะ!!!”

 

…..เสียงอุคกี้

 
 

ชิบหายละ

 
 

อ่อคือ...พี่ไม่ได้ทำอะไรครับพี่แค่เยซองหันหน้ามาหาเรียวอุคยกมือทั้ง2ขึ้นเหมือนเวลาที่ผู้ร้ายยอมมอบตัวเศษครีมเลอะเต็มตัวตั้งแต่หัวจรดเท้า

 
 

แค่อะไร นี่ที่มันเละๆนี่พี่ทำหรอ เล่นอะไรทำไมไม่ดูบ้างเลยฮะ!!”

 
 

เยซองทำหน้าเหมือนโดนเรียวอุคต่อย

 
 

เห้ย!!ไม่ใช่พี่ไม่ได้ทำ ช็อกโก้กับไอ้พาดาต่างหากที่เป็นคนทำชี้ไปที่ช็อกโก้กับพาดา

 
 

โหๆ นี่หลักฐานคาตาแบบนี้ยังจะมาปฏิเสธอีกหรอ แถมยังโยนความผิดให้หมาอีก แล้วมาฮงมาเห้ยกับใครไม่ทราบ!!”

 
 

โหยยยไม่ฟังกูเลยยยยยพี่ไม่ได้ทำครับน้องงงงงงงงT^T

 
 

โอ้ยนั่น พาดาไม่ใช่หรอพี่ทำอะไรรรลงไป ทำไมเป็นคนแบบนี้เนี่ย!!” เรียวอุควิ่งมากระชากเยซองออกมือเล็กจัดการอุ้มพาดาที่สลบมาไว้ในมือขวาส่วนอีกข้างอุ้มช็อกโก้ที่ตัวมีแต่ครีมเจ้าหมาน้อยสงสายตาที่ดูเหมือนจะสงสารมาให้เยซอง




เอาเข้าไป...กูยังไม่ได้พูดอะไรเลยผิดตลอดอะ

 

 

อุคกี้ครับพี่ไม่ได้ทำจริงๆนะ พอมาถึงมันก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วไม่รู้ว่าทงเฮกับฮยอกแจมันหายไปใหนปล่อยให้เจ้าสองตัวนี้มันละเลงกันเล่นแล้วเจ้าพาดาน่ะมันแค่หลับเฉยๆไม่ได้เป็นอะไรเลยนะพี่ไม่รู้เรื่องจริงๆนะเนี่ยยยยT^T

 

 

เหอะผมต้องเชื่อมั้ยในเมื่อในมือพี่ยังมีหลักฐานอยู่นั้นน่ะ

 

โถ่ พี่จะโกหกทำไมล่ะครับเชื่อพี่เถอะนะคนดี” *ทำหน้าอ้อน

 

เรียวอุคมองเยซองตั้งแต่หัวจรดเท้า จะเชื่อดีมั้ยเนี่ย- -แต่ถ้าลองนึกดูดีๆเยซองออกมาเพราะคำสั่งเขาแถมเสียงมันดังมาตั้งนานแล้วด้วยไม่แน่เจ้าสองตัวนี้อาจจะทำจริงๆก็ได้

 
 

โอเค ผมเชื่อว่าพี่ไม่ได้ทำ

 
 

จริงหรอขอบคุณคร้าบบมาขอกอดดดดดดที

 
 

หยุดอยู่ตรงนั้นแหละเรียวอุครีบยกมือขึ้นห้ามเยซองที่จะเข้ามากอดเขา ตัวเลอะเทอะแบบนี้ถามจริงใครจะให้กอด(วะ)ครับ

 
 

ผมจะไปนอนแล้วจะพาเจ้า2ตัวนี้ไปด้วย...พี่เก็บห้องนี้ให้เรียบร้อยแล้วค่อยตามไปนะครับ

 





 

อะไรนะ= =a







อ่อ อุคกี้พี่ต้องเก็บด้วยหรอพี่ไม่ได้เป็นคนทำนะรอให้เจ้าของพวกมันมาเก็บสิT^T”

 
 

ไม่ พี่เยซองต้องเก็บที่นี่ตรงนี้และเดี๋ยวนี้ด้วย ถ้าเรียบร้อยแล้วไปเรียกผมนะเดี๋ยวจะออกมาดู ถ้าไม่ทำก็ไม่ต้องเข้าห้องแค่นั้นแหละ แล้วอย่าคิดว่าจะหนีกลับไปนอนบ้านด้วยนะ ผมเตือนพี่แล้ว ราตรีสวัสดิ์ครับ


 

พูดจบคนตัวเล็กที่โคตรจะมีอิทธิพลเดินนวยนาดออกจากห้องไปในมือยังคงอุ้มหมาสองตัวไว้ ทิ้งเยซองให้ยืนสตั้นอยู่ตรงนั้นคนเดียว

 





 

สรุปกูต้องรับผิดชอบ?

 






 

คนหล่อทำอะไรผิด T^T

 











 

NOOOOOOOOOOOOOO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!




----------------------------The End-------------------------------


Talk :

สวัสดีจ้าขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการอีกทีไรเตอร์ชื่อเกลนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักุกคนจ้า 
อย่างที่บอกเรื่องนี้เรื่องแรกที่เอามาลงนะคะ จริงๆนั่งแต่งเองไปหลายเรื่องแล้วแต่คิดกลัวจะแป้ก
เลยไม่ได้ลงสักทีรูปแบบก้ประมาณนี้แหละค่ะ แต่พอดีเรื่องนี้เราฟินมากกับข้อความของพี่ทงเ
ฮตอนเจอนี่แทบจะร้องไห้ 555 ต่อมมโนมันสั่นดุ๊กดิ้กเลยเชียวแหละ ถามว่าทำไมถึงเอาพาดากับช็อกโก้
หมาของตัวเอกในเรื่องมาเกี่ยวด้วยย้อนกลับไปตอนวันเอพิลฟูลเดย์ค่ะ ตอนนั้นบ้าน  witheunhae อัพรูปนี้ขึ้นทวิตเตอร์





พลอตแบบติ่งๆเลยเกิดขึ้นมาด้วยประการฉะนี้ 555 ฝากเรื่องสั้นเรื่องนี้ไว้ในอ้อมใจทุกคนนะคะ
มันอาจจะไม่ดีพอสำหรับใครบางคนแต่สำหรับเรามันคือผลงานที่โอเคแล้วล่ะค่ะ ^_^

และสุดท้าย

ฉันรักพี่่มากนะคะฮยอกแจสุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะคะ รักกับพี่ทงเฮนานๆล่ะ #ติ่ง


อิอิ บาย ~


9/4/56   1:45











 


 

ผลงานทั้งหมด ของ นกฮูกตาเหลือก

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

16 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 03:32
    ทั้งหมาทั้งคน

    กะฟัดกันหมด

    พาดราเปนอะไร

    ทำไมสลบเยี่ยงนั้น

    ความจริงลุ้นมากนะ

    ตอนที่เย่ออกมาดู

    นึกว่าจะได้ยินเสียงไรตึงตังด้านบนชั้น 12 ด้วย

    อยากให้ไปแอบดูคู่เฮอึนฮาาาา



    #16
    0
  2. วันที่ 23 พฤษภาคม 2556 / 03:25
    ขำแปบ  ๕๕๕  ชอบๆ  ฮานะแต่แอบหวาน


    สงสารก็แต่เย่ ฮาเย่ ขำตั้งแต่ว่านิ้วสั้นแล้ว  ๕๕  เย่แย่งซีนนนน  
    #15
    0
  3. วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 12:53
    พี่ทงเฮนี่ล่ะก็.. >/////////<
    #14
    0
  4. วันที่ 15 เมษายน 2556 / 20:44
    น่ารักอ่ะ หวานจังนะเฮฮึน
    พี่เย่น่าสงสารไม่ได้ทำอะไรผิดต้องมา
    นั่งเก็บห้องที่หมาทำเละน่าสงสารจริงๆ
    #13
    0
  5. วันที่ 15 เมษายน 2556 / 19:54
    ฮามากค่ะ 55555±    แล้วอย่าลืมมาอัพเรื่องอื่นอีกนะค่ะ
    #12
    0
  6. วันที่ 15 เมษายน 2556 / 19:22
    น่ารักอ่ะ เรื่องนี้ >/////<

    ฟินตรงพาดาเนี่ยแหละ 55555555 ตกเป็นเบี้ยล่างพอกะเจ้าของเลย 

    ปล. เราเข้าใจความฟินของไรเตอร์ตอนพี่ทงอัพทวิตมากกกก คือไม่ไหวอ่ะ

    ไม่ไหวจริงๆสองคนนี้ Love Ya!! man ^^
    #11
    0
  7. วันที่ 14 เมษายน 2556 / 21:30
    อ่านอีกทีสงสารพี่เย่คิดว่ากลับมาจะได้หวานๆเย่เรียวฮ่าๆๆๆ
    #10
    0
  8. #9 HHN
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 00:15
    สงสารเย่ 5555

    หมาๆนี่ก็แสบใช่ย่อย เชื้อมันแรง?

    เฮฮยอกนี่ก็ แฮปปี้เอ็น >///
    #9
    0
  9. วันที่ 9 เมษายน 2556 / 23:40
    หมาหื่นมากกก พี่เย่ซวยตลอดดด พยานรักอึนเฮ ฮ่า ๆๆๆ
    #8
    0
  10. #7 โอ๋ค่ะ
    วันที่ 9 เมษายน 2556 / 23:37
    อ๊ากก น่ารักมากๆๆๆๆๆๆ >/////<



    ทั้งฮยอกกี้ ด๊อง เจ้าพาดา และ ช็อคโก



    ชอบเนื้อเรื่องมากเลย ฮาได้ทั้งเรื่อง



    อ่านไปยิ้มไป แต่น่าสงสารสุดก็พี่เต่าเราๆนี่แระ



    ชีวิตแค่โดนทำร้าย 555555555555+



    ไรท์เตอร์มาอัพเรื่องอื่นให้อ่านอีกนะคร๊าาาา
    #7
    0
  11. #6 bluefunk
    วันที่ 9 เมษายน 2556 / 22:32
    ฮยอกกี้ไม่น่าไปเวียดนามเลย

    แต่ไม่ใช่ไม่ฟินนะ

    ก็คืนนั้นฟินทั้งคืนเหมือนกัน

    อิอิ

    #6
    0
  12. วันที่ 9 เมษายน 2556 / 21:42
    เชื่อพ่อมันแรงจริงๆ พาดาเนี่ย
    แหมเฮ ใช่ถ้าแกยอมให้ฮยอกออกจากห้องได้
    แกก็จบความเป็น อี ทงเฮ เถอะ
    เขินแท้น้องแขอะ เขินๆๆๆๆ
    #5
    0
  13. #4 pinoczkio
    วันที่ 9 เมษายน 2556 / 08:15
    บาดานี่เหมือนใคร...

    22222222222222222222222222

    เย่ซวยจริงๆ กรั่กๆ
    #4
    0
  14. วันที่ 9 เมษายน 2556 / 01:57
    น่ารักอะะะะะะะะะะะะะะะะะ
    #3
    0
  15. วันที่ 8 เมษายน 2556 / 12:16
    เห็นด้วยกับคห.ข้างล่าง V ถ้าฮยอกไม่ได้ไปเวียดนามคงฟินจนหลุดโลก 5555+ แต่ไม่ทำวันนั้นใช่ว่าวันอื่นอีทงเฮจะไม่ทำนี่หว่า Ow<
    ทงเฮโอปป้า...ทำให้พี่ย็อกสำลักความสุขให้เต็มที่ในวันเกิดนะ ฮิ้วว~~~ กองเชียร์อยู่ตรงนี้ตั้งหลายคน
    ชอบมาก >[]< ฮาจริงอะไรจริง อ่านไปขำไป แต่พอถึงเวลาซึ้งก็นะ... ทำน้ำตาไก่ไหลเชียวพี่ทง (แต่คนอ่านยังขำค้างอยู่ #อ้าว...)
    กรี๊ด... ฟินๆๆๆ >///< ถ้าเมื่อคืนอ่านไหวคงหลับฝันดีไปแล้ว ฮ่าๆ
    ช็อคโกพาดา...แสบมากลูก งานนี้เลยมีแต่พี่เย่ที่น่าสงสาร... 555555+

    edit : เห็นมีแถมมาให้เลยเมนท์ต่อนิดนึง คึคึ~

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 เมษายน 2556 / 12:56
    #2
    0
  16. วันที่ 8 เมษายน 2556 / 04:37
    อ๊ากกก กรี๊ดคะกรี๊ดไม่ต้องกงต้องแก้หรอกพี่เกลน้องกรี๊ดคะขอncต่อได้ปะ=.,= 555 ชอบมากฮาจริงไรจริง *ชูป้ายไฟ*
    ทงเฮฉันรู้ในชีวิตจริงแกก็จะทำงี้ถ้าฮยอกไม่ไปเวียดนาม5555
    #1
    0