รักจากร้ายเจ้าชายแสนดุ

ตอนที่ 30 : ตอนที่ 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 508
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    3 เม.ย. 64

เช้าวันหนึ่ง

"เออ ตาธีร์ แม่หาแม่บ้านใหม่ให้เราได้แล้วนะ ส่วนตาหนูกับหลันหลันแม่จะยึดแล้ว"

คุณมณีพูดยิ้ม ๆ แล้วหันไปเล่นกับเจ้าตัวเล็ก

ดลธีร์นิ่งไปนิดเหลือบตามองหลันหลันที่หันมาสบตาเขาแล้วเสหลบตาหันไปป้อนข้าวตานนท์

ใบหน้าคมทำหน้านิ่งแล้วยกไหล่เบาเบา มือหนาวางช้อน

"ดีสิครับ ผมก็รำคาญจะแย่แล้ว แม่บอกเฮนรี่เลยนะครับเรื่องแม่บ้าน" ร่างสูงเหลือบมองหลันหลันที่ป้อนข้าวตาหนูโดยที่ไม่หันมามองเขาสักนิด

"เรานี่นะ ตอนจะพาไปก็มาขอเอง ที่ตอนนี้มารำคาญ" คุณหญิงเหลือบมองสีหน้าหม่น ๆ ของหลันหลันแล้วเอื้อมมือไปตีเผี๊ยะหลังมือที่วางพาดอยู่บนโต๊ะทานอาหาร

"ก็มันจริง"

"ตาธีร์" คุณมณีเอ็ดพูดไม่ได้ถนอมน้ำใจคนฟังเลยเชียว

"คร๊าบบบ ผมไม่เตะต้องลูกบุญธรรมของแม่แล้ว ยกคืนให้เลยครับ" ดลธีร์ยกมือยอมแพ้แล้วลุกจากโต๊ะ

"อ่าว อิ่มแล้วเหรอเรา" คุณเดนิสถามลูกชายที่หน้าตาออกอาการ แต่ทำเป็นไม่มีอะไร

"ครับได้เวลาไปทำงานแล้ว"

"ไปไป ขับรถดีดีละ" คุณเดนิสพยักหน้าให้

ส่วนคุณมณีรีบร้องบอกก่อนที่ร่างสูงจะเดินลับออกจากประตูไป

"เสาร์นี้แม่จะทำของโปรดไว้รอเรานะ กลับมาทานด้วยละ ดูสิเจ้าลูกคนนี้ ติดนิสัยเอาแต่ใจมาจากใครนะ" คุณมณีว่าลูกที่ไม่ยอมหยุดฟังเธอ ก็เหลือบมองสามีที่มองมายิ้ม ๆ

"คุณก็แกล้งมัน"

"ใครแกล้งอะไรค่ะ มณีไม่เห็นจะรู้เรื่อง" คุณมณีไม่ตกใจที่สามีตามเธอทันตลอด หนึ่งเธอไม่อยากให้หลันหลันเสียใจหากตาธีร์แค่เล่น ๆ ด้วย สองเธอไม่รู้ว่าตาธีร์สนใจหลันหลันมากแค่ไหน 

หลันหลันตามลูกเธอไม่ทันหรอก เธอนี่แหละจะช่วยเอง ถ้าจะรู้ก็ต้องหาวิธีแกล้งจะได้รู้ชัดชัดไป คุณมณีทำท่าไม่รู้ไม่ชี้ตัดบทสนทนาโดยหันไปเล่นกันตาหนูนนท์

คุณเดนิสส่ายหัวยิ้ม ๆ คุณมณีไม่เคยธรรมดาสำหรับเขาเลย

หลันหลันฟังท่านทั้งสองคุยกันไม่ค่อยรู้เรื่องเลย แต่ก็ยิ้มที่ท่านทั้งสองรักใคร่กันดี เหมือนจะทะเลาะแต่ก็ไม่ได้ทะเลาะกัน ดูน่ารักดี

 

สองอาทิตย์ถัดมา

"อ่าว ตาโอ๊ตมาแล้วเหรอลูก ดูสิต้องรบกวนโอ๊ตเลย" คุณมณีรีบเดินออกมารับร่างสูงทันทีที่ได้ยินเสียงรถสปอร์ตจอดลงหน้าบ้าน

"ไม่เป็นไรเลยครับคุณป้า ผมว่างพอดีพาน้องหลันกับตาหนูไปโรงพยาบาลได้ครับ ไม่รบกวนเลย" วันนี้หมอนัดให้ตาหนูไปฉีดวัคซีนป้องกันโรคตามกำหนดที่ต้องฉีด

"ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลย ขอบใจมากนะ มามานั่งดื่มน้ำเย็น ๆ ให้ชื่นใจก่อน ทานขนมรองท้องไปด้วยป้าทำเองเลยนะ"

"ไม่เป็นไรเลยครับ ขนมสัมปันนีหรือเปล่าครับผมชอบมาก ๆ เลย" โอ๊ตยิ้มแล้วเดินตามไปที่ห้องนั่งเล่น ขนมรูปดอกไม้เป็นสีต่าง ๆ วางอยู่ในจานสวย

"ใช่สิจ๊ะ โอ๊ตชอบเหรอวันหลังป้าทำไว้ให้ทานเล่นดีไหมเดี๋ยวให้คนขับรถเอาไปให้ที่บ้าน" คุณมณียิ้มเอ็นดูคนตัวสูง ท่าทีนิ่ง ๆ ที่เห็นเป็นแค่เปลือกนอก แต่ภายในแสนจะสุภาพ เคารพผู้หลักผู้ใหญ่ หน้าที่การงาน ชาติตระกูลพร้อม

เธอเองอยากตอบแทนหลันหลัน อยากหาคนที่ดี คนที่ดูแลหลันหลันให้ความสะดวกสบายและที่สำคัญรักหลันหลัน ตอบแทนที่เสียสละเวลาชีวิตเลี้ยงดูแลหลานแท้ ๆ ของเธอมาอย่างดี ถึงแม้ว่าตานนท์จะเป็นหลานหลันหลันด้วยก็ตาม

ใช่เธอได้รับผลตรวจดีเอ็นเอยืนยันจากโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว ตาหนูคือลูกของดลธีร์จริง ๆ แต่เธอยังไม่ได้บอกเจ้าตัว

แต่ที่เธอเห็นลูกชายที่ทำไม่ดีกับหลันหลันก็รู้สึกไม่สบายใจ ไม่อยากให้หลันหลันต้องเจอสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ตานนท์ยิ่งเอาแต่ใจอยู่ด้วย หากตาโอ๊ตกับหลันหลันชอบพอกันเธอพร้อมจะจัดงานแต่งงานแล้วแถมสินสอดให้ด้วยเลย

"อ้าว หลันหลันมาแล้วนั่น ตาหนูโยเยอีกแล้วเหรอ" คุณมณีหันไปเห็นหลันหลันอุ้มตานนท์ออกมา พร้อมกับรอยน้ำตาเป็นคราบที่แก้มขาวเล็ก ๆ ก็ทัก

"ค่ะ คุณมณีตัวก็ไม่ร้อน ท้องก็ไม่อึดไม่รู้เป็นอะไรค่ะ ขอโทษนะคะคุณโอ๊ตกว่าจะปลอบให้เงียบได้เลยนานหน่อยค่ะ" หลันหลันตอบคุณมณีแล้วรีบหันมาขอโทษโอ๊ตเพราะคุณมณีให้พี่อรวิ่งไปบอกตอนที่โอ๊ตมาถึงแล้วแต่กว่าจะปลอบเจ้าตัวเล็กได้ทำเอาแทบหมดแรง คงไม่ใช่โยเยหาพ่อหรอกนะ เจ้าตัวเล็กรู้เยอะขี้อ้อนเป็นที่หนึ่ง 

หลันหลันยังคงเรียกคุณมณีเธอยังไม่ชินปากสักเท่าไหร่

"ไม่เป็นไรครับ ผมว่าเราไปกันดีกว่าเดี๋ยวรถจะติด จะเลยเวลาหมอนัดเสียก่อน" โอ๊ตเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าใส่ของใช้ตานนท์ในมือ

หลันหลันมาถือ

"เอ่อ หลันถือเองได้ค่ะ"หลันหลันไม่ยอมปล่อยแต่ก็ต้องยอมเพราะคุณมณีเร่ง

"ให้พี่เขาช่วยถือแหละหลันหลันจะได้เดินถนัด ๆ"

"เอ่อ ขอบคุณค่ะ"

"ไม่เป็นไรเลยครับ"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

16 ความคิดเห็น