รักจากร้ายเจ้าชายแสนดุ

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 8.1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 469
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    15 มี.ค. 64

ดลธีร์อดจะขำนิด ๆ ไม่ได้เขินอะไรหนักหนา เขาเห็นผู้หญิงแต่งตัวโป้มาเยอะแยะจนชิน ทำงานในวงการบันเทิงพบเจอมาไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ ใส่ชุดว่ายน้ำไม่ถือว่าโป้มันก็แค่ชุดว่ายน้ำ แต่ก็ต้องยอมรับว่าผู้หญิงที่เขินอายต่อหน้าเขามีไม่เยอะหรือจริง ๆ ก็แทบไม่มีเลยดีกว่า

เขาส่ายหัวเห็นหลันหลันพาเจ้าตัวเล็กใส่ในห่วงยางเล็ก ๆ สำหรับประคองตัว ตานนท์หัวเราะเอิ้กอากเอามือเท้าตีน้ำไปมาอย่างชอบใจ หลันหลันเองก็เล่นกับตานนท์อย่างสนุกแล้ว เขาก็เอนหลังลงไปนอน ตาก็มองตัวเล็กที่ตีน้ำไปมา 

ท่าทางของหลันหลันทำให้เขานึกไปถึงผู้หญิงที่เขาเคยทำงานด้วยเมื่อสองปีที่แล้ว ดาราหน้าใหม่ หน้าตาน่ารัก ไม่ถึงกับสวยแต่ดูรวม ๆ แล้วเป็นคนมีเสน่ห์ทีเดียว ท่าทางเรียบร้อย เขาเลยสนิทใจเวลาที่สาวเจ้าเข้ามาคุยปรึกษาเขาเรื่องทำงาน คุยไปมาจนสนิทใคร ๆ ก็คิดว่าเป็นแฟนกัน ไปเที่ยวด้วยกันบ่อย ๆ 

จนวันหนึ่งที่ไปเที่ยวด้วยกัน เธอมาสารภาพรักกับเขา แต่เขาไม่ได้ชอบเธอแบบนั้น เธอขอแค่ได้มีอะไรกับเขาสักครั้งน่าจะด้วยความเมาของเธอ เขาก็ผู้ชายคนหนึ่งแถมก็เมาไม่แพ้กัน ผู้หญิงขอมาเขาก็สนองกลับไปแต่น่าจะเป็นครั้งเดียวที่เขาเผลอเรอจนกระทั่งไม่ได้ป้องกันตัว 

เขาเองกิตติศัพท์ความเจ้าชู้ไม่น้อยเลยในวงการถือว่าตัวพ่อระดับต้นต้นเลยทีเดียวแต่ใครจะรู้ว่ากิตติศัพท์นั้นคือสิ่งที่เขาสร้างขึ้นมาเท่านั้นเอง จริง ๆ แล้วเขาเข็ดขยาดกับความรักต่างหากและไม่เคยคิดจะรักใครอีกหลังจากผู้หญิงที่เขารักมากหักหลังไปคบกับเพื่อนสนิทเขาสมัยมหาวิทยาลัย

เขาเลิกติดต่อเธอหลังจากวันนั้นที่ตกลงจ่ายเงินให้กับเธอไป แม้เธอจะดูเหมือนไม่ยินยอมก็ตาม หลังจากวันนั้นเขาก็ไม่เจอเธออีกเลย 

แต่ไม่น่าเป็นไปได้ครั้งเดียวไม่น่าจะท้องได้

ดลธีร์ส่ายศีรษะเบา ๆ เขาไม่ใช่คนคิดมากอะไรแบบนั้น แต่เจ้าตัวเล็กที่เหมือนเขาตอนเล็กมาก ๆ ก็ทำให้เขาอดที่จะคิดไม่ได้ แม้จะไม่อยากคิด

หลันหลันที่เรียกเขาให้ช่วยไปรับเจ้าตัวน้อยเพราะเฮนรี่เดินเข้าไปหยิบเบียร์มาเพิ่มให้เขา ทำให้เขาหลุดจากภวังค์

“คุณธีร์ค่ะ รบกวนรับตาหนูขึ้นให้หน่อยค่ะ แกหนาวตัวสั่นแล้ว” 

ดลธีร์หยิบผ้าขนหนูไปรับเจ้าตัวน้อยที่โผเข้าหาเขาทันที ดลธีร์ห้มผ้าขนหนูรีบพาไปนั่งเอาผ้าซับหน้าซับตัวให้หมาดแล้วกอดให้ไออุ่นเขากับเจ้าตัวเล็ก

 เฮนรี่เดินเอาเบียร์กลับมาวางให้เขาพอดีเลยหยิบผ้าขนหนูไปส่งให้หลันหลันที่จับราวขั้นบันไดดันตัวขึ้นมาจากสระ

เออ ทีกับเฮนรี่ไม่เห็นจะเขิน แปลกคนจัง ดลธีร์ขมวดคิ้วนิดนิด

“เอ้อ คุณธีร์ส่งตาหนูมาให้ดิฉันเถอะค่ะเดี๋ยวพาแกไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนค่ะ” หลันหลันเช็ดตัวเสร็จเดินไปหยิบเสื้อเชิ้ตขึ้นใส่แล้วไปขอตาหนูจะได้รีบพาไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่เดี๋ยวจะไม่สบายเอา

หลันหลันอุ้มตาหนูเข้าบ้านไปแล้ว ดลธีร์เดินไปทรุดตัวนั่ง หยิบเบียร์เปิดขึ้นกระดกถี่ ๆ

“ได้ความว่าไงบ้างเฮนรี่”

“คุณธีร์จำคุณปิ่นจันทร์เมื่อสองปีที่แล้วได้ไหมครับ” เฮนรี่เป็นคนเอาเช็คไปให้กับมือเขาจำผู้หญิงที่เข้าหานายได้แทบทุกคน

“อืม” อย่าบอกนะว่าสิ่งที่เขาคิดเป็นความจริง

“ใบแจ้งเกิดของตาหนูนนท์ระบุชื่อของคุณปิ่นจันทร์เป็นมารดาครับ”

ดลธีร์นิ่งไปเลยเมื่อได้ยินสิ่งที่เฮนรี่รายงาน หรือตานนท์จะเป็นผลพวงจากค่ำคืนนั้นจริง ๆ บ้าจริง ๆ เลย มือหนากำหมัดแน่น

“แล้วหลันหลันเป็นใคร” 

“ใบมอบอำนาจของคุณปิ่นจันทร์ก่อนจะเสียได้มอบตานนท์ให้คุณหลันหลันเป็นผู้ปกครองครับ ตอนนี้ผมกำลังสืบว่าคุณหลันหลันกับคุณปิ่นจันทร์เกี่ยวข้องกันยังไง” เฮนรี่เองอดจะรู้สึกผิดไม่ได้ที่เขาเป็นคนส่งมอบเช็คให้กับเธอเองกับมือแถมยังพูดไม่ดีใส่เธอไปอีกเพราะเธออยากจะขอคุยกับดลธีร์เป็นการส่วนตัว เขาขู่เธอไปเยอะอยู่เหมือนกัน เพราะเจอมาเยอะที่พยายามจะทำลายนายโดยการให้ข่าวกับนักข่าว 

“อะไรนะ ปิ่นจันทร์เสียแล้วอย่างนั้นเหรอ”

“ครับ ด้วยโรคประจำตัวหลังคลอดตาหนูนนท์ ทางเดียวที่จะทราบให้แน่ชัดคือตรวจดีเอ็นเอจะแน่นอนกว่านะครับ” เฮนรี่แนะนำ เขาคิดว่าคุณดลธีร์ก็น่าจะอยากรู้แหละว่าตาหนูนนท์ที่หน้าเหมือนตัวเองราวกับโคลนนิ่งกันมาตอนเด็ก ๆ ขนาดนี้เป็นลูกเขาจริงหรือเป่า

“อือ นายจัดการให้เรียบร้อยที ติดต่อไอ้หมอไปก็ได้แล้วเชิญมันมาที่คอนโด ส่วนเรื่องหลันหลันสืบให้เรียบร้อยฉันไม่อยากให้สิบแปดมงกุฏมาอยู่ใกล้ ๆ แม่ฉัน” ดลธีร์อยากให้ทุกอย่างเรียบร้อยและต้องเงียบที่สุดด้วย ส่วนเรื่องหลันหลันเขาต้องรู้จุดประสงค์ในการเข้ามาอยู่บ้านหลังนี้ของเธอให้ได้

“ได้ครับ ว่าแต่เอาเบียร์อีกไหมครับ” 

“ไม่ต้องฉันหิวแล้วไม่รู้เขาเอาอาหารมาให้หรือยัง นายไปดูให้หน่อยสิ เดี๋ยวฉันไปอาบน้ำจะได้มากินข้าวพร้อมกับเจ้าตัวเล็ก”

“ได้ครับ” 

 

ที่โต๊ะห้องนั่งเล่นหลันหลันจัดการอาหารที่เจ้าหน้าที่โรงแรมยกมาวางตั้งโต๊ะอย่างเรียบร้อย ตานนท์นั่งเล่นอยู่ในรถเข็นอาบน้ำปะแป้งหน้าตาสดชื่น เล่นของเล่นไปก็หัวเราะไป เป็นเด็กที่อารมณ์ดีมากมาก ดลธีร์อาบน้ำเรียบร้อยออกมาจากห้องก็เดินไปยืนมองตานนท์นิ่ง ๆ อยู่

ถ้าหลันหลันได้รับมอบอำนาจให้เป็นผู้ปกครองตานนท์มาตั้งแต่เกิดแสดงว่าหลันหลันดูแลตานนท์มาอย่างดีมากมาก ทั้งเรื่องสุขภาพกายและสุขภาพจิต เพราะตานนท์นั้นมีรูปร่างที่สมบูรณ์แข็งแรง เสื้อผ้าตอนที่เข้ามาอยู่ใหม่ ๆ ก็ไม่ได้แย่แถมยังดูสะอาดสะอ้านมาก ที่สำคัญตัวเล็กเป็นเด็กอารมณ์ดี ร่าเริงแจ่มใส ไม่ค่อยร้องไห้งอแง 

ดลธีร์ออกจะทึ่งไม่ได้เพราะเขาอ่านประวัติชีวิตของหลันหลันมาบ้างแล้ว ชีวิตไม่ได้สะดวกสบายเลย ต้องทำงานสองสามงานทุกวัน แต่กลับดูแลตาหนูอย่างดีทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่ลูกแท้ ๆ สักนิด

ถ้าอย่างนั้นเป็นไปได้ที่หลันหลันรู้ว่าเขาเป็นพ่อของตานนท์ แล้วทำไมเธอยังทำนิ่งเฉยอยู่แบบนี้

“คุณธีร์คะ ทานข้าวได้แล้วค่ะ” หลันหลันมุ่นคิ้วที่เรียกเขาสองรอบแต่เหมือนดลธีร์ไม่ได้ยินเธอเลยต้องเรียกดังขึ้น

“อ่อ ได้” เขาก้มลงคว้าร่างเล็กขึ้นมาอุ้มพาไปนั่งที่โต๊ะทานข้าว มีโต๊ะเด็กตัวเล็กวางอยู่ใกล้ ๆ เขาพยักหน้าให้หลัน ๆ เอามาวางใกล้ ๆ เขา

“เดี๋ยวดิฉันป้อนตาหนูเองค่ะ คุณธีร์รีบทานจะได้รีบไปพัก พรุ่งนี้มีถ่ายงานแต่เช้าไม่ใช่เหรอค่ะ” เธอได้ยินเฮนรี่แจ้งเขาก่อนที่เฮนรี่จะกลับไปที่บ้านพักเมื่อสักครู่

“ไม่เป็นไรกินไปป้อนตาหนูไปไม่เสียเวลาพักผ่อนฉันเท่าไหร่นักหรอก” 

หลันหลันเลยต้องยอมยกเก้าอี้ตัวน้อยไปวางใกล้ ๆ ที่นั่งเขา

หลันหลันจำได้ว่าเขาเคยให้สัมภาษณ์ว่ารักเด็ก ไม่ใช่แค่สัมภาษณ์เท่านั้น เวลาไปงานต่าง ๆ เวลาที่มีเด็กน้อยเข้าหาเขา ความอ่อนโยนของเขาทำให้เธอต้องกดดูคลิปที่บรรดาแฟนคลับถ่ายเอามาลงทางโซเชียลเป็นหลายรอบทีเดียว เธอแอบบันทึกเก็บไว้ก็มากมาย

ดูสิที่เขาทำตอนนี้ไม่ต่างจากในคลิปที่เธอเห็นเลย แม้เขาจะยังไม่รู้ว่ตานนท์เป็นลูกแต่เขากลับดูแลตานนท์เป็นอย่างดีจนเธอแอบจะปลื้มเขามากกว่าเดิมไม่ได้ เธอเกือบเผลอยิ้มออกมาจนต้องรีบก้มหน้าซ่อนรอยยิ้มเอาไว้

“เป็นอะไรเธอ นั่งสิทานข้าวด้วยกันนี่ละจะได้เก็บทีเดียว” ดลธีร์ตักอาหารเข้าปากตาหนู 

“เอ่อ ค่ะ” หลันหลันรีบตักข้าวใส่จานแล้วนั่งลงเก้าอี้ถัดมาจากตาหนู เธอไม่ชินสักทีต่อให้อยู่ใกล้เขามาหลายวันแล้ว เธอก็ยังรู้สึกว่าเหมือนฝันอยู่ดี

“พรุ่งนี้ถ้าเบื่อ ๆ ก็พาตาหนูออกไปเดินเล่นได้นะ” 

เขาไม่อยากให้ตาหนูอุดอู้อยู่แต่ในบ้าน ไหน ๆ ก็ได้มาทะเลทั้งทีออกไปแตะน้ำทะเลบ้าง

“อ่อ ค่ะ” หลันหลันรับคำสั้น ๆ ใจนั้นเต้นไม่เป็นสับทุกที เมื่อสักครู่กว่าเธอจะตัดใจออกไปในชุดว่ายน้ำต่อหน้าเขาได้ก็กลั้นใจไปหลายรอบ ไม่ใช่ว่าเธอสวยหรืออะไรแต่หุ่นเธอผอมบางราวไม้เสียบผี เขาที่เจอสาว ๆ หุ่นดีมามากมายจะต้องมาเสียสายตากับเธอ สงสารเขาออก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

16 ความคิดเห็น