รักจากร้ายเจ้าชายแสนดุ

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 477
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    14 มี.ค. 64

“คุณหลันครับ อยากออกไปเดินเล่นไหมรอคุณธีร์ทำงานอยู่แต่ในห้องเบื่อแย่เลย” เฮนรี่เห็นหลันหลันนั่งเล่นกับตานนท์อยู่แต่ในห้องมาสองวันแล้วกลัวจะเบื่อ เขาได้รับคำสั่งให้มาดูแลตานนท์กับหลันหลัน โดยปล่อยให้มาร์คลูกน้องมือขวาเฝ้าดลธีร์ทำงานไป หลันหลันอาจจะไม่กล้าออกไปเพราะคุณธีร์ไม่อนุญาต

“กลัวว่าคุณธีร์จะว่า ที่หลันหลันพาตาหนูออกไปวุ่นวายด้านนอกนะซิค่ะ” เธอไม่รู้ว่าเขาจะห่วงเรื่องว่าจะมีใครเห็นตาหนูกับเธอที่เดินทางมาพร้อมเขาหรือเปล่า เกิดเป็นข่าวเป็นเรื่องเป็นราวขึ้นมาจะลำบากเขาเอา เธอไม่อยากให้เขามีประเด็น คราวที่ไปห้างเขาใส่แว่นตาสวมหมวกอำพรางตัว ยังมีสาว ๆ ของเขาจำเขาได้เลย

“ออกไปกับผมไม่เป็นไรหรอกครับ” เฮนรี่อาสา 

“มาทะเลทั้งทีตานนท์ควรได้ไปแตะน้ำทะเลบ้างนะครับ” เฮนรี่ว่ายิ้ม ๆ

“เอาอย่างนั้นเหรอค่ะ” หลันหลันไม่แน่ใจ แต่เธอเองก็อยากออกไปสัมผัสน้ำทะเลอยู่เหมือนกัน อย่าว่าอย่างโน้นอย่างนี้เลยตั้งแต่เกิดมาเธอแทบไม่เคยสัมผัสน้ำทะเลเลย ตาหนูเองก็ไม่เคยเหมือนกัน

สายตาเป็นประกายที่มองออกไปที่ทะเลของร่างบางทำให้เฮนรี่อดจะยิ้มอย่างเอ็นดูไม่ได้

“ไปครับเอาชุดเล่นน้ำตาหนูมาให้ผมเดี๋ยวผมเปลี่ยนให้ ส่วนคุณหลันก็ไปเปลี่ยนชุดว่ายน้ำเถอะครับ” เฮนรี่อาสาเขาเคยช่วยเปลี่ยนชุดให้ตาหนูอยู่บ้าง

“เอ่อ หลันไม่มีหรอกค่ะชุดว่ายนงว่ายน้ำ หลันออกไปชุดนี้แหละค่ะ เดี๋ยวหลันไปหยิบชุดให้ตาหนูก่อน”

หลันหลันรีบลุกอย่างกระตือรือร้นเข้าห้องไปหยิบชุดว่ายน้ำเด็กสีน้ำเงินลายมิคกี้เม้ามา 

เฮนรี่จับเจ้าตัวน้อยที่ซนไม่ยอมอยู่นิ่งให้ถอดเสื้อผ้า ส่วนหลันหลันก็จับชุดสวมให้ ความที่เจ้าตัวเล็กอยู่ไม่สุขเท่าไหร่ ทำให้ต้องใช้เวลาในการใส่ค่อนข้างมาก

ร่างของหลันหลันก้มอยู่ใกล้ ๆ เฮนรี่บังเจ้าตัวเล็กจนมิด

“ทำอะไรกัน” เสียงดุเข้มดังมาจากด้านหลัง จนหลันหลันสะดุ้งผละตัวออกไปยืนกุมมือ 

“อ่าว คุณธีร์ถ่ายเสร็จแล้วเหรอครับ นี่กำลังปล้ำเปลี่ยนชุดว่ายน้ำให้ตานนท์ครับ ไม่ยอมอยู่นิ่ง ๆให้ใส่ชุดว่ายน้ำเลย” เฮนรี่รายงานยิ้ม ๆ แล้วยกเจ้าตัวน้อยที่ชุดว่ายน้ำด้านหน้ายังไม่ได้รูดซิบ แต่ทำท่าอื่ออ่าจะไปหาดลธีร์ให้ได้ทันทีที่เห็นว่าใครเข้ามา

“จะพากันออกไปตอนนี้นะเหรอ แดดแรงเดี๋ยวตานนท์ก็ไม่สบายพอดี รอสักห้าโมงนิด ๆ สิแดดน่าจะร่มหน่อยค่อยพากันออกไป” ดลธีร์เดินเข้ามารูดซิบด้านหน้าให้เจ้าตัวน้อยแล้วคว้าร่างบางที่ปัดป่ายขึ้นไปไว้ในอ้อมแขนแล้วพาเดินไปนั่งที่โซฟา

“ร้อนจริง ๆ เลย ขอน้ำหน่อยสิเธอ” ด้านนอกกำลังถ่ายซีนของนางแบบเขาเลยเข้ามาพักก่อน อากาศร้อนจนแทบไหม้

หลันหลันส่งแก้วน้ำเย็นเจี๊ยบจนน้ำเกาะด้านข้างให้ดลธีร์เธอทำแช่ไว้เพราะว่าอากาศร้อนมากมากการดื่มน้ำเย็น ๆ ช่วยแก้กระหายได้ดี กลัวเขาจะดื่มน้ำไม่ถนัดเลยจะรับตัวเล็กมาอุ้มเขาจะได้พัก แต่ดลธีร์ไม่ส่งให้ กลับเอื้อมมือมารับน้ำไปยกดื่ม เจ้าตัวน้อยเอามือแปะ ๆ เหมือนจะขอดื่มด้วย ดลธีร์เลยป้อนแต่ด้วยมันเย็นมากปากน้อย ๆ เลยเบ้นิด ๆ ส่งเสียงอืออาขัดใจ

“เอ้าเย็นไปก็ไม่ชอบหรือเรา ออกจะชื่นใจ” ดลธีร์ว่ายิ้ม ๆ แล้วยกขึ้นดื่มจนหมด 

“พาตาหนูนอนไปก่อนเย็น ๆ ฉันเลิกงานเดี๋ยวค่อยพากันออกไป” ดลธีร์ว่าแล้วลุกขึ้นส่งตานนท์ให้หลันหลันรับไปอุ้มเขาเห็นผู้ช่วยกองถ่ายมาด้อม ๆ แถวหน้าบ้านน่าจะมาตามไปถ่ายซีนเขาแล้ว

“ได้ค่ะ” ตาหนูส่งเสียงอืออาประท้วงเบา ๆ ที่เห็นดลธีร์เดินออกไปแต่ไม่ร้องไห้โยเย ทำให้ดลธีร์ย้อนกลับมาเอามือลูบหัวเล็กเบาเบา

“เล่นกับหลันหลันไปก่อน เดี๋ยวฉันทำงานเสร็จจะมาพาไปเที่ยว รู้ไหม” ดลธีร์พูดเหมือนเจ้าตัวเล็กจะเข้าใจ แต่ตานนท์ก็ทำเสียงอืออ่าแถมยิ้มให้ดลธีร์เสียอีก เหมือนเข้าใจ คงนึกว่าเขาเล่นด้วย

“ถ้าอย่างนั้นคุณหลันก็พาตาหนูไปนอนแล้วพักสักหน่อยเถอะครับ ตื่นแต่เช้าเดี๋ยวสักห้าโมงนิด ๆ ผมมาปลุก” เฮนรี่บอกยิ้ม ๆ นายเขานี่ก็ใจดีใช่ย่อยจะพาตาหนูไปเล่นน้ำเองเลยทีเดียว

“เอ้า ทำไมไม่เปลี่ยนชุดว่ายน้ำ” ดลธีร์นั่งรอที่สระว่ายน้ำด้านหลังวิลล่าเป็นสระส่วนตัว ตอนแรกจะพาออกไปเล่นน้ำทะเลก็มึดแล้วสระใหญ่ของรีสอร์ทก็คนเยอะเลยพาตาหนูมาเล่นแค่สระของวิลล่าไปก่อน

“เอ่อ ดิฉันไม่มีชุดว่ายน้ำหรอกค่ะ อีกอย่างดิฉันไม่ลงไปเล่นหรอกค่ะ คุณเล่นกับตาหนูเถอะค่ะ” 

“ฉันไม่เล่นอยากนอนพักแบบนี้มากกว่า เธอต้องลงไปเล่นกับตาหนู” ดลธีร์ขมวดคิ้ว เขาอยากให้ตาหนูได้เล่นน้ำสนุก ๆ

“เอ่อ ถ้ายังไงใส่ขาสั้นเสื้อกล้ามได้ไหมค่ะ” หลันหลันกัดปากเธอไม่ได้ต้องการจะว่ายน้ำอะไรนี่เลยสักนิด ชุดว่ายน้ำเธอก็ไม่มี เธอคิดว่าเขาจะพาไปเล่นน้ำที่ทะเลที่ไหนได้เพราะเขาทำงานเสร็จช้าเลยอยากพาตาหนูมาว่ายน้ำที่สระ เธอก็คิดว่าเขาจะลงไปเล่นกับตาหนูเสียอีก

“ทางรีสอร์ทเขาจะว่าเอานะสิ ไม่เป็นไรรอแป๊ปนึง” ดลธีร์กดโทรศัพท์สั่งอะไรปลายสาย แล้วก็โยนโทรศัพท์ไปไว้บนโต๊ะเล็ก

“ส่งตานนท์มาให้ฉันเดี๋ยวเธอไปรอของที่เฮนรี่หน้าบ้านไป” 

หลันหลันงงเล็กน้อยแต่ก็ต้องทำตามที่เขาบอกเลยส่งเจ้าตัวเล็กในชุดว่ายน้ำน่ารักให้ดลธีร์อุ้มไปร่างหนาเอนลงไปกับแปลนอน โดยเจ้าตัวเล็กนั่งเล่นอย่างอารมณ์ดีอยู่บนอกเขา

หลันหลันหายไปสักพักก็กลับมาพร้อมเฮนรี่บนร่างมีเสื้อเชิ้ตตัวโครงสวมทับมา 

“อ่าว ไหนชุดว่ายน้ำละเฮนรี่” ดลธีร์เห็นแล้วยิ่งขมวดคิ้ว

“ใส่อยู่แหละครับแต่เขินไม่ยอมออกจากห้อง จนผมต้องไปเอาเสื้อเชิ้ตมาให้ใส่คลุมถึงยอมออกมา” เฮนรี่บอกนายยิ้ม ๆ ตอนไปซื้อชุดว่ายน้ำแบบเต็มตัวหมดพอดีเหลือแต่แบบทูพีซเขาเลยเลือกที่ดูเรียบร้อยที่สุดมาให้แต่เจ้าตัวพอใส่เสร็จก็ยังเขินอยู่ดี

หลันหลันยืนก้มหน้า หน้าแดงอยู่ข้างหลังเฮนรี่ จะไม่ให้เขินได้อย่างไรเกิดมาเธอยังไม่เคยคิดจะไปใส่ชุดที่เหมือนชุดชั้นในแบบนี้ต่อหน้าใครต่อใครมาก่อนถึงมันจะเป็นชุดว่ายน้ำก็เถอะ

“เอ้า มาพาเจ้าตัวเล็กไปลงเล่นน้ำไปดูสิอยากจะเล่นเต็มที่แล้ว” ตัวเล็กอืออ่าอืออ่าจะไปหาน้ำหลายรอบแล้ว

“ได้ค่ะ” หลันหลันทำใจกล้าถอดเสื้อเชิ้ตออก แอบเขินจนตัวแดงแก้มแดงก้มหน้างุดงุดไปอุ้มเจ้าตัวเล็กมาจากดลธีร์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

16 ความคิดเห็น