รักจากร้ายเจ้าชายแสนดุ

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 483
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    10 มี.ค. 64

“คุณเฮนรี่ วางตรงนี้ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวหลันยกไปไว้ที่ห้องเองค่ะ” หลันหลันในอ้อมกอดมีตาหนูตานนท์ ซึ่งพาดหน้าเล็ก ๆ บนบ่าเธอ เดินตามหลังดลธีร์เข้ามาที่เพ้นเฮ้า ซึ่งเฮนรี่ก็เล่นกับตานนท์ทำให้ตานนท์หัวเราะตลอดทาง ดลธีร์เหลือบมองแต่ก็ไม่ว่าอะไร เขากับเฮนรี่โตมาด้วยกันถึงเฮนรี่จะตัวใหญ่กล้ามใหญ่แต่ความมุ้งมิ้งไม่รองใครเลยจริงจริง แต่เวลาโหดก็อย่าให้บอก

ผ่านประตูมาจะเห็นด้านในสุดมีบันไดสีสนิมวนขึ้นไปชั้นสอง การตกแต่งแบบลอฟท์ ทำให้ห้องดูโปร่ง โล่ง กว้าง เฟอร์นิเจอร์ดูเรียบง่ายแต่มีสไตล์ให้อารมณ์แบบห้องแถบยุโรปนิด ๆ
เฮนรี่ เพื่อนตั้งแต่เด็ก ๆ ของดลธีร์และเป็นบอดี้การ์ดหุ่นล่ำ ถือกระเป๋าข้าวของของเธอกับตาหนูตามหลังมา หลันหลันเกรงใจไม่น้อยเลยหันไปบอกให้เขาวางไว้แค่หน้าประตู

“เฮนรี่เอากระเป๋าไปไว้ห้องในสุดโน่น” ดลธีร์หันมาพยักหน้าและบอกเสียงเข้ม 
หลันหลันลอบขมวดคิ้ว เธอยกไปเองได้นี่นา เห็นเขาไม่พูดอะไรเธอเลยจะเดินตามเฮนรี่ไปที่ห้อง
 

“จะไปไหน โน่นรถเด็กของตาหนู” ดลธีร์พูดเสียงเข้ม ร่างสูงเดินไปทรุดนั่งที่โซฟา แล้วบอกให้หลันหลันพาตาหนูไปนั่งในรถเข็น หลันหลันหันไปมอง มีรถสำหรับเด็กสีฟ้าวางอยู่ข้างโซฟา นี่เขาเตรียมไว้ให้ตาหนูล่วงหน้าเลยใช่ไหมนี่
 

“เรียบร้อยแล้วครับ คุณธีร์” เฮนรี่เดินออกมายืนใกล้ ๆ 
 

“ไม่มีอะไรแล้วละเฮนรี่ มีอะไรฉันจะเรียก” ดลธีร์พยักหน้าให้เฮนรี่ ที่รับคำแล้วเดินออกไปนอกห้อง เฮนรี่มีห้องพักที่นี่ด้วยแต่ชั้นถัดลงไปจากเขาหนึ่งชั้น เฮนรี่นั้นเป็นลูกของบอดี้การ์ดของแด๊ดโตมาด้วยกันกับเขา
 

“มานั่งนี่สิ” ดลธีร์มองร่างบางที่ไม่สูงมากนักถ้าเทียบกับเขา ติดจะผอมบางด้วยซ้ำ ผิวขาว ไม่ถือว่าสวยแต่ก็ไม่ขี้เหร่นัก เทียบกับดารานางแบบที่เขาเคยเจอ แต่ถ้าไม่เปรียบเทียบร่างตรงหน้าเขาก็สวยใช้ได้
หลันหลันคอยดูตัวเล็กไม่ให้ถีบตัวแรง แต่รถมีตัวล็อคแล้วก็มีเชือกคล้องไว้อีกทีก็ดูจะปลอดภัย มือบางกำแน่นค่อย ๆ สูดลมหายใจลึก ๆ ระบายออกมาเบา ๆ เธอต้องเก็บอาการให้อยู่
หลันหลันเดินมานั่งโซฟาไกลจากเขาหน่อย อยู่ใกล้ ๆ ใจเธอไม่ค่อยดีเท่าไหร่
 

“ค่ะ คุณธีร์” 
 

ดลธีร์มองร่างที่ไปนั่งซะไกล แต่ก็ไม่ว่าอะไร
 

“ห้องพักเธอกับตาหนูอยู่ห้องนั้น ฉันให้คนเอาเปลสำหรับตาหนูเข้าไปไว้แล้ว ส่วนหน้าที่ของเธอก็ดูแลตาหนู ทำความสะอาดดูแลห้องให้เรียบร้อย เรื่องอาหารการกินของฉันไม่ค่อยซีเรียสเท่าไหร่ ถ้าฉันไม่อยู่ก็ไม่ต้องทำเผื่อฉัน”
 

“อ่อ ได้ค่ะ” หลันหลันนิ่งฟัง พยักหน้ารับคำอย่างตั้งใจแต่ไม่มองหน้าเขาตรง ๆ 
 

“อ่อ อีกอย่างดูแลอย่าให้ของใช้หมด ถ้าอะไรใกล้หมดบอกฉัน จะให้คนพาไปซื้อมาไว้ฉันไม่ชอบให้ของจำเป็นขาด โดยเฉพาะของกินในตู้เย็น เธอไปดูจดรายการที่มีในตู้เย็นให้เรียบร้อย ของที่ฉันกินตลอดห้ามให้หมดเข้าใจไหม” 
ดลธีร์เคยให้สัมภาษณ์ว่าเขาเป็นคนทานจุกจิก แต่ต้องดูแลสุขภาพเลยชอบทานเป็นพวกธัญพืชอบกรอบ หรือไม่ก็พวกบาร์ธัญพืชเป็นส่วนใหญ่ อาหารก็จะเป็นแบบคลีนซะส่วนมากแต่ถ้ากลับบ้านใหญ่เขาทานอะไรก็ได้
 

“ได้ค่ะ” หลันหลันรับคำอย่างหนักแน่น ใครกันจะโชคดีเหมือนเธอ ได้มีโอกาสใกล้ ๆ คนที่ชื่นชอบเธอจะดูแลเขาให้ดีที่สุดไปเลย
 

ขนาดของห้องไม่ได้ใหญ่เท่าไหร่ รวมชั้นสองแล้วก็ยังพอดูแลได้ทั่วถึง งานแค่นี้สำหรับเธอสบายมาก
เธอแอบสงสัยทำไมเขาไม่หาสาวแต่งงานนะ จะได้มีคนช่วยดูแลบ้าน ได้ข่าวว่าเขานะเนื้อหอมจะตาย มีข่าวกับสาวสาวออกมาเป็นระลอก
 

หลันหลันเห็นว่าเขานิ่งไป ก็คิดว่าเขาบอกหน้าที่เธอหมดแล้วเลยทำท่าจะลุกไปจัดการกับตู้เย็นแบบที่เขาบอก เพราะเจ้าตัวเล็กก็ดูเพลินกับเจ้าของเล่นหน้ารถ แล้วดูอารมณ์ดีไม่มีทีท่าจะงอแงเธอต้องรีบไปจัดการอะไรที่ควรทำให้เรียบร้อย
 

“อีกอย่าง” 
 

ดลธีร์ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู เย็นมากแล้ว
 

“คะ” รับคำแต่ก็ไม่ยอมมองหน้าเขาตรง ๆ
 

“เวลาคุยกับฉันให้มองหน้าฉัน ไม่มองหน้ามันเสียมารยาทรู้ไหม” ดลธีร์ไม่เข้าใจหน้าเขามันไม่น่ามองตรงไหนตั้งแต่ที่บ้านใหญ่แล้ว ที่หลันหลันไม่ยอมมองเขาตรง ๆ แต่เพราะก่อนหน้านี้ไม่จำเป็นต้องคุยกัน เขาเลยไม่ได้ใส่ใจมากนัก แต่นี่มาอยู่ที่คอนโดเขายังจะไม่ยอมมองหน้าเขามันเสียมารยาทมาก ๆ ทั้ง ๆ ที่เขาเป็นเจ้านาย แต่กับคนอื่น ๆ เขาก็เห็นเธอคุย มองหน้าทุกคน ขนาดเฮนรี่เธอยังมองหน้ามันเลย
 

หลันหลันอึ้งไปนิด ตาจ้องมองมือที่บีบกันแน่น ใช่ตั้งแต่เขาเรียกมานั่งเธอก็พยายามมองผ่าน ๆ หน้าของเขา ไม่กล้ามองตรง ๆ เลย ก็ใครจะไปกล้าสบตาเขากันเล่า แค่นี้เธอก็เกร็งจะแย่แล้ว เขาหล่อเกินไป ดูดีเกินไป ทำร้ายสายตาเธอเกินไป ครั้งที่ได้ออกไปข้างนอกกับเขาสองคนครั้งแรก เธอกลั้นหายใจแทบแย่ เกร็งจนเกือบเป็นตะคริว ดีที่เขาไม่ได้สนใจเธอมากเท่าไหร่ เธอเลยรอดมาได้ 
 

“เอ่อ เข้าใจค่ะ คุณธีร์” 
 

เข้าใจแต่ก็ยังก้มหน้าอยู่นั่น เอาเถอะจะทำอะไรก็ทำไป ดลธีร์หงุดหงิดอาจเพราะเขาเป็นดารานักร้องใช้หน้าตาที่ดูดีของเขาทำให้คนเหลียวมองได้ในเสี้ยววินาที แต่พอโดนมองข้ามแบบนี้เลยทำให้เขารู้สึกเสียหน้าอย่างไรไม่รู้
 

“ไป ไป จะไปทำอะไรก็ไป” ดลธีร์โบกมืออย่างหงุดหงิด 
หลันหลันเลยรีบดีดตัวลุกขึ้น ไปดูรถตานนท์ก่อนว่าล็อคดีหรือเปล่าป้องกันไม่ให้รถไถลและไม่หน้าคว่ำคะมำลงไป ตาหนูยังคงดูดีไม่งอแง เธอเลยรีบเดินเข้าครัวไปง่วนกับการจดลิสต์รายการสิ่งของต่าง ๆ ทั้งในตู้เย็นสองประตูขนาดใหญ่ที่เธอเปิดออกมาก็อดตื่นตาตื่นใจไม่ได้ ที่ของกินเต็มตู้ไปหมดนี่เขากักตุนของกินหรือยังไงกัน แต่เธอก็จดทุกรายการไว้เพื่อที่จะซื้อมาเติมให้เขาได้ถูกต้อง
 

ใช้เวลาจดไม่ถึงครึ่งชั่วโมงรายการต่าง ๆ ในห้องครัวก็ถูกบันทึกไว้เรียบร้อย เธอไม่แน่ใจว่าเขาจะให้เธอเข้าไปดูของใช้ในห้องนอนของเขาหรือเปล่า ตอนที่ออกมาจากห้องครัวเธอก็เห็นร่างแกร่งของเขานอนหงายบนโซฟา มีร่างของตานนท์นั่งอยู่บนอกเขา ทีวีเปิดซีรีย์เกาหลีเหมือนตานนท์จะรู้เรื่องพอดลธีร์ขำซีรีย์ตานนท์ก็หัวเราะเอิ๊กอ๊ากตาม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

16 ความคิดเห็น