Creditor of love : HOKY ft. MONSTA X

ตอนที่ 9 : EPISODE 9 : พี่หวงจะตายอยู่เเล้วนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 259
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 ก.ค. 60

Episode 9 : พี่หวงจะตายอยู่เเล้วนะ

cr.in pic ><



"ไอ้จู ไอ้นู กูจะเปลี่ยนเเปลงตัวเอง"


"ห้ะ/ห้ะ"
"เปลี่ยนจากเหี้ยเเล้วเหี้ยกว่าเดิม?"
เสียงที่ประสานขึ้นมาพร้อมกับทำให้โฮซอกขมวดคิ้วเข้าหากัน มือหนาสะบัดขึ้นตบหัวเพื่อนตัวดีสองคนพร้อมกัน

พัวะ!

"โอ้ย อะไรของมึงวะเนี่ย"
จูฮอนร้องขึ้นมาเสียงหลงผิดกับชยอนูที่หลับตาลูบหัวตัวเองอย่างคีพลุค(?)


เช้าวันใหม่กับโฮซอกคนใหม่



เริ่มต้นใหม่กับวันใหม่เป็นอะไรที่ดี 


"...ใช้ชีวิตให้มีความสุข ....อย่ามองมาข้างหลัง  ...อย่ามองกลับมาหาอดีต"
"วอนโฮอ่า..ถ้าไม่มีฉันเเล้วนายอย่าเศร้าไปเลยนะ นายต้องเดินต่อไปข้างหน้า.."

ขอบคุณพี่โบรามากนะครับ



ต่อจากนี้ไป ผมจะไม่เจ็บเเล้วจะไม่อยู่โดดเดี่ยวอีกต่อไปเเล้ว 




.
.


หลังจากที่ไอ้นูกับไอ้จูเข้ามาเล่นในห้อง เเล้วออกไปได้สักพัก ผมก็รีบจัดการอาหารสดที่มีอยู่ในตู้เย็นทำอาหารเช้าเล็กๆน้อยๆให้คนตัวเล็กกิน 





เอาจริงๆสั่งมาก็ได้นะ  ..เเต่ไม่เอา  อยากให้น้องติดใจความเป็นพ่อบ้านของเรา '/////' 





สภาพผมตอนนี้คือท่อนบนเปลือยกาย ท่อนล่างขาจั๊มยาวตัวโปรด น้องตื่นมาต้องหน้าเเดงเเน่ๆ







อ้อย(อ่อย)ได้เเค่ไหนโฮซอกก็เอา


.
.
.

เเต่น้องยังไม่ตื่นเลย สงสัยเมื่อคืนกอดไม่อุ่นพอไข้เลยยังไม่ลด



วั๊ยย -////-











          ไม่รอช้าขายาวของผมก็สาวเท้าตรงไปที่ห้องนอน ก่อนจะยืนล้วงกระเป๋ายืนมองคนขี้เซางัวเงียใต้ผ้าห่ม..




ทำไมน่าฟัดเเบบนี้..


ไม่ได้โฮซอก..


นายต้องข่มใจไว้ จะทำการใหญ่ใจต้องนิ่ง..


ผมยิ้มให้กับการกระทำของคนตรงหน้า มันน่าวิ่งเข้าไปขย่ำ.. เอ้ย ไม่ใช่  น่าดูเเลสิ= =   น้องไม่สบายอยู่ใจเย็น




"ตื่นได้เเล้วนะ"
ผมยื่นหน้าเข้าไปกระข้างหู


"อื้ออ.."
มาองมาอื้อครางให้ฟังเเบบนี้ต้องทำยังไง..


"สายเเล้วนะครับ"
ผมพยายามกดเสียงให้ต่ำลง เพื่อระงับอาการเขิน(ที่น้องคราง)เอาไว้


"ขอ5นาทีได้มั้ยครับ"
เสียงเเหบพร่าที่ดังออกมาทำให้ร่างหนาอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาอย่างอบอุ่น 

"น่ารักอีกเเล้วนะ"
เสียงอ้อนๆเเบบนี้ โฮซอกจะไม่ไหวเเล้วนะครับ..


มือหนาที่บรรจงเกลี่ยผมร่างบางออกช้าๆเเล้วเอาหลังมือหนานั้นทาบลงที่หน้าผาก เเก้ม ต้นคอ..


"ไข้ลดลงเเล้วนี่"
"ตื่นมากินข้าวเเล้วทานยานะครับ"
ผมกระซิบบอกน้องเบาๆเเต่หน้าผมมันกลับขยับเข้าไปใกล้ที่เเก้มบางขึ้นสี.. ปลายจมูกโด่งคลอเคลียที่เเก้มทำให้คนตัวเล็ก..




"อ้ะ..พี่โฮซอก" 
ทำไมพี่เขาไม่ใส่เสื้อ เเบบนี้มินฮยอกตายได้เลยนะ.. ;^;




ตื่นขึ้นมานี่เอง..




"กว่าจะตื่น ถ้าไม่ตื่นนี่พี่คงต้องปลุกด้วยวิธีอื่นเเล้วล่ะ"
ผมบอกนอกพร้อมหย่อนตัวเองลงข้างๆคนที่กำลังงัวเงียอยู่



"เอ่อ..ตื่นเเล้วครับ ไม่ต้องปลุกเเล้ว ^^"
น้องยิ้มให้ผม..ยิ้มหวานซะด้วย..




โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย




มันทำอะไร๊ไม่ได้ T^T 




เอ้ะ




ยิ้มหวานเล้ว ปากคนยิ้มนี่หวานด้วยมั้ย?




ไอ้โฮซอก มึงหยุด - -





"อ..อื้ม งั้นไปกินข้าวกันนะ พี่เตรียมไว้ที่โต๊ะเเล้ว"
ในขณะที่ผมพูดคนตัวเล็กทำท่าจะลุกเเต่ทำไมทำตัวยุกยิ้กๆเเบบนั้น


"ลุกไหวป่าว"




เห็นท่าเเล้วไม่น่าจะไหว 




งั้นช่วยพยุงละกัน




เเต่ไม่ละ




ผมตรงเข้าไปหาร่างบางอย่างรวดเร็วเเล้วใช้เเขนหนาที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อช้อนคนตัวเล็กขึ้น จนหน้าน้องเเนบกับอกผม อ่า..รับรู้สึกได้ไอร้อนที่เเผ่ออกมาจากคนตรงหน้า 



"อื้อ พี่โฮซอก ไม่ต้องอุ้มผมก็ได้ ./////."
งื้อเสื้อก้ไม่ใส่มาอุ้มเเนบเนื้อเเนบตัวอีก ขออากาศหายใจให้มินฮยอกที ฮือ





พอโดนอุ้มนี่รีบก้มหน้าหลบเลยนะ

.
.




อีกอย่างนึง






"จมูกเเดงอีกเเล้วนะมินฮยอก"
รู้ทันตลอดอ่ะ เขินพี่ไงไอ้พี่บ้า.. ทำไมไม่รู้จักใส่เสื้อ T^T

 


"นี่เป็นเพราะพิษไข้หรือเขินพี่กันนะ หื้ม?  




หยอดวันละนิด 

ชีวิตโฮซอกก็มีความสุขเเล้วครับ :)







                หลังจากที่ผมพาน้องกินข้าวเสร็จไปเเล้ว รู้สึกเเฮปปี้อย่างบอกไม่ถูก ผมนั่งดูมินฮยอกกินข้าวทีละคำ สองคำ 





              อยากเป็นช้อนจัง..ได้สวัสดีกับปากสีชมพูนั่นทุก2นาทีเลย





              มองน้องไปยิ้มไป จนน้องกินหมด..



"พี่โฮซอกครับ.. พี่โฮซอก  พี่วอนโฮ!!"
เสียงเเหบพร่าตะโกนเสียงดังขึ้นทำให้ผมต้องหลุดจากความคิด(กาม)ของตัวเองเเล้วยิ้มให้คนตัวเล็กที่เรียกผมอยู่ตรงข้าม




"หื้ม ว่าไง อิ่มยังครับ เอาอีกรึเปล่า"
ผมยิ้มรับก่อนจะตอบน้องไป คนอะไรไม่สบายเเล้วขนาดเวลากินยังน่ารักเเรงกว่าเเดดประเทศไทย เเก้มป่องๆเวลาเคี้ยวนี่น่าฟัดจริงๆเลย




"ไม่ต้องเเล้ว ผมเเค่จะบอกพี่ว่าผมอิ่มเเล้ว ._."



ยัง..ผมยังไม่หยุดส่งสายตาหยาดเยิ้มไปให้น้อง 



มองเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ 



มองจนเคลิ้มละมั้ง 



ถ้าตกเก้าอี้ก็คงไม่เจ็บ - -



"อ..เอ่อ หน้าผมมีอะไรติดหรอฮะ เห็นพี่มองหน้าผมนานไปเเล้วนะ"
เเก้มเเดงๆนั่นโฮซอกขอหอมได้มั้ย โอ้ยใจ ใจตอนนี้เต้นจนจะหลุดเเล้วครับคนอ่าน



"มินฮยอก"


"..?"


"มินฮยอกอ่า"


"ค...ครับ"



"รู้หมดเเล้วใช่มั้ยว่าเมื่อคืนพี่พูดอะไรออกไป"
ผมว่าน้องต้องรู้ เพราะผมรู้ตัวตอนที่ผมพูดออกไป 


..อยากให้ได้ยิน 


อยากให้รู้ 


ว่าผมคิดยังไง



"อ..เอ่อ.."
คนตัวเล็กเงียบไปสักพักเพราะอยู่ๆมาถามงี้ใครจะพรวดพราวดตอบไปเล่า งือ
"ครับ"


"ต..เเต่ว่าพี่เม....."



"พี่เมาเเต่พี่รู้ตัวนะว่าพี่พูดอะไร"
ผมยังยืนยันในสิ่งที่ผมพูดออกไป ผมพร้อมรับผิดชอบกับคำพูดของตัวเอง พร้อมที่จะรับผิดชอบกับคนที่ผมบอกไปด้วย..




                        ร่างบางนั่งนิ่ง ในหัวตอนนี้ขาวโพลนไปหมด ..มินฮยอกไม่ได้หูฟาดไปใช่มั้ย ไม่จริงน่า ยังไงก็เป็นไปไม่ได้ คนอย่างโฮซอกมีคนเข้ามาในชีวิตมากมาย เเต่ทำไมถึงเป็นผมละ..ที่เขาเลือก



"พี่ขอจีบเราได้มั้ย"




งื้ออออออหม่าม๊าช่วยมินด้วย T^T 



"พี่ไม่รู้หรอกนะว่าทำไมพี่ชอบเรา"

"เเต่พี่หวงมินฮยอก พี่ห่วงไปหมด ยิ่งเวลาคนอื่นมาใกล้เราพี่ก็ยิ่ง... อึก.. อย่าไปน่ารักกับใครได้มั้ย มันทำให้ใจพี่อยู่ไม่เป็นสุขเลยนะ"




หวงงั้นหรอ..
.//////////////////////////.
มินฮยอกเขินไม่ไหวเเล้ว 



"เลิกยิ้มให้คนอื่นด้วย"


"..."



"พี่หวงจะตายอยู่เเล้วนะ"



"..."



"เก็บรอยยิ้มของเราไว้ให้พี่ดูคนเดียวไม่ได้หรอ"



"..."



"น่ารักเเค่กับพี่ ได้มั้ย.."




"อ..อื้อ ครับ .////."








โลกยังหมุนอยู่เหมือนเดิมใช่มั้ย เหมือนโดนหยุดเวลาเลยเนอะ ช่วงเวลาดีๆเเบบนี้ ชอบจัง






คนบนโลกมีเป็นล้าน สถานการณ์คับขันทำให้เราได้เจอกัน เเบบนี้...เข้าเรียกว่าอะไรนะ :)







ร่างหนาเดินเข้ามาจากด้านหลังคนตัวเล็กเเล้ววาดเเขนหนักโอบกอดคนข้างหน้าอย่างเบามือพร้อมกดจูบลงที่ศีรษะเล็ก กลิ่นตัวมินฮยอกนี่หอมจัง 


"ให้พี่ได้ดูเเลมินฮยอกนะ"



เสียงเเหบที่กำลังกระซิบข้างหูร่างบางพรางเลื่อนริมฝีปากลงมาข้างพวงเเก้มขึ้นสี



ฟอด..~



"อื้อ 0/////////0"

"พ..พี่โฮซอก 0////////////////0"





ผมขำให้กับรีเฟล็กอาการเขินของน้อง





"อดใจมาหลายวันเเล้ว ขอหอมหน่อยนะ ^^"





"ใครเค้ามาขอหลังทำไปเเล้วเล่า -///-"



"เเต่พี่ขอไปเเล้วนี่ ._."


ฟอด..~

ฟอด..~



"นี่ไง ขอเเล้วหอมได้ :)"
พูดยังไม่ทันได้เว้นหายใจ .. ทั้งซ้ายทั้งขวาเลย..



ผมคงไม่หน้าเเดงเพราะพิษไข้เเล้วมั้ง สงสัยจะหน้าเเดงเพราะคนเเถวนี้ 



พี่โฮซอกคนบ้า >////<





___________________________
โว้ยยยยเหม็นความรัก ลีลามากี่ตอนถามใจตัวเองดิซิพวฮ.55555เเต่งไปมองบนไป ฟิคเรื่องนี้เค้าเเต่งสดเน้อ ไม่มีการพิมพ์ลงเวิร์ดเเล้วก็อปวาง ฟิคสนองความต้องการของตัวเองทั้งนั้น555555 ไม่มีอย่างอื่นผสม อาจจะบ้าๆมั่วๆตือๆบ้างก็ ไม่ว่ากันเนอะ ._.
#ฟิคเครดิเตอร์
 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

45 ความคิดเห็น

  1. #41 ทาสผู้ชายเกาหลี (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 01:23
    เฟวี้ยงไม้พายไปทางไหนได้บ้างคะ แหม๊ จะวิ่งบนน้ำให้5555555555 โอ้ยอิพวฮข่นบร้าาา เขินน้าา
    #41
    0
  2. #36 TripleDeerZ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 08:44
    แหมเหม็งฟามรัค
    #36
    0
  3. #34 Theamppp (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 22:45
    แหมมมม อยากหอมน้องล่ะสิ ทำมาเปงงงง
    #34
    0